clr/1990/1990_1_490.pdf

(1990)25Ιουνίου,1990 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Λ/στής] SONSOF AFIFYAMOUT ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Ενάγοντες, ν. SCHIFFAHRTS-GES.ELBE Μ.Β.Η.& CO., Εναγομένων. (Αγωγές Ναυτοδικείου Αρ. 11/89,12/89). Ναυτοδικείο — Πρακτική — Επίδοση κλητηρίον εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας — Άδεια — Προϋποθέσεις εκδόσεως — Το Περί Δι­ καιοδοσίας του Κυπριακού Ναυτοδικείου Διάταγμα, 1893, KavJ

1. Ναυτοδικείο — Δικαιοδοσία — Ρήτρα Διαιτησίας — Πότε το Ναυτοδικείο επιλαμβάνεται της διαφοράς — Τοβάρος τον καθενός από τους διαδίκους — Ηβαρύτητα τον γεγονότος ότι αν ο ενάγων κατέφευγε στην Ρήτρα Διαιτησίας, η απαίτηση τον θα ήταν παραγεγραμμένη. 5 Ναυτοδικείο — Πρακτική — Επίδοση κλητηρίον εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας — Άδεια — Παράλειψη αποκαλύψεως στην Αίτηση περί παροχής Αδείας της υπάρξεως Ρήτρας Διαιτησίας — Συνέ­ πειες — ΤοΠερί Δικαιοδοσίας του Κυπριακού Ναυτοδικείον Διά­ ταγμα, 1893, Καν.
2. 10 Οι εναγόμενοι,πουείναικάτοικοιΓερμανίας,ζητούνακύρωση τουδιατάγματος, μετο οποίο είχε δοθήάδαα επιδόσεως εκτόςδι­ καιοδοσίας,παραμερισμότηςεπιδόσεως και/ήαπόρριψητης αγω­ γήςκαι/ήπαγοποίησητηςδιαδικασίαςεναντίοντους. 15 Η Αγωγή αφορά μηπαράδοσηποσότητος εμπορευμάτων, που εφορτώθησαν στο πλοίο των εναγομένων προς μεταφοράν από 20 ΑγγλΙαν στηνΛεμεσό. Οι ενάγοντεςείναικάτοικοιΛιβάνου. Τα ερωτήματα ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ουσιαστικά τα ακόλουθα: Εν τέλει τα ερωτήματαενώπιον του Δικαστηρίου μπορούννα συνοψισθούν ως εξής: α) Κατάπόσουπήρχαν οι προϋποθέσειςτηςΑδείας επιδόσεως εκτόςδικαιοδοσίαςβάσειτουΚανονισμού
3. 490 25 1 ΑΛΛ. YaraoutHAT. Scbiffahrts-Ges &Co. β) Η συνέπειατηςμηαποκαλύψεωςτηςυπάρξεωςστηνφορτωτικήνΡήτραςΠερίΔιαιτησίαςστοΛονδίνο. 5 γ) Η συνέπεια της υπάρξεως της εν λόγω Ρήτρας Διαιτησίας και ο αντίκτυπος του γεγονότος ότι, εάν οι ενάγοντες,κατά τον χρόνον εγέρσεωςτηςαγωγής,κατέφευγανστην ΡήτρανΔιαιτησίας, οι απαιτήσειςτωνθαήσανπαραγεγραμμέναι. δ) Ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι ουδεμία συμφωνία είχε γίνει μαζίτους. 1Q Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας την Αίτηση, αποφάσισε: Ι. Οι προϋποθέσεις της εκδόσεως αδείαςεπιδόσεως εκτός δι­ καιοδοσίαςβάσει τουΚανονισμού 24 είναι: α) Μαρτυρία,που να ικανοποιεί ότι ο Ενάγωνέχεικαλόαγώ­ γιμοδικαίωμα. 15 β) Στοιχεία ότι η αγωγή είναι κατάλληλη να εκδικασθεί στην Κύπρο! γ) Μαρτυρίααναφορικά μετον τόποήχώραστην οποίαν μπο­ ρείναευρεθεί ο εναγόμενος. δ) Μαρτυρίαγιατην Ιθαγένειατου εναγομένου. 2Q 25 Στηνπαρούσαυπόθεση όλες οι πιο πάνωπροϋποθέσεις ικανοποιούντο.
4. Η αποκάλυψη όλων των στοιχείων προτού δοθεί η Άδεια είναι απαραίτητη. Η μη αποκάλυψη της Ρήτρας Διαιτησίας δεν έγινε με σκοπό την παραπλάνησητου Δικαστηρίου. Γι' αυτό και δενμπορεί ναακυρωθήτοΔιάταγμαπαροχήςτηςΑδείας (EUinger v.Guiness, Mahon& Co [1939] 4 All E.R 16). 30 3.Η συνέπειαΡήτραςΔιαιτησίας,σε περίπτωσηεγέρσεωςαγω­ γής,αντί παραπομπής στην Διαιτησίαν,είναι,σύμφωνα μετην νομολογίαν,ότι ο εναγόμενος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι ηΚύπροςδεν είναι το κατάλληλο forum, και,εάντοκατορθώ­ σει,τότεο ενάγων έχειτοβάροςναδικαιολογήσει τηνεπιλογήτου. Στηνυπόθεσηαυτήνταστοιχεία υποδεικνύουν ότι ηΚύπρος είναι τοκατάλληλο 1forum. 35
5. Το θέματης παραγραφής επενεργεί υπέρτης εκδικάσεωςτης υποθέσεως απότο Δικαστήριο αυτό. Είναι προτιμότερο να εκδι­ κασθεί υπόθεση στην ουσίαν της,παρά νααπορριφθείγια λόγους παραγραφής.
6. Ηθέσητων Αιτητών ότι ουδεμία συμφωνία υπήρξε μεταξύ YarooutκΛ,ν.Schiffahrts-Ges &Co.

(1990)τους καιτου ενάγοντος αφοράτηνουσίαντηςαγωγής. ΗΑίτηση απορρίπτεται. Έξοδα επιφυλάσσονται. Αναφερόμενες υποθέσεις: George P. Zachmades Ltd. andOthersv. Economidesand Others

(1989)1ΑΛΛΑ3Τ 5 EUingerv.Guiness, Mahon A Co. [1939] 1AMEJt.16' TheEleftheria[1969]2AUEJ1.641TheElAmria[1981]2Uoyd'$Rep.119· TheSennar(No2) Lloyd's Rep.142· CyprusPhassouri Plantations Co. Ltd. v.Adriatica DiNavigazione 10 SPA. throughtheir Agents A.L· MantovaniandSons Ltd. and another

(1985)1C.LJi. 290· MacShannon v.RockwareGlassLtd. [1978]A.C. 795- Αίτηση. Αίτηση απότουςεναγομένους (α)γιαπαραμερισμότου 15 διατάγματος μετοοποίοδόθηκεάδεια γιαεπίδοσητης ει­ δοποίησης τουκλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας, (β) για παραμερισμό τηςεπίδοσης της ειδοποίησηςτου κλητηρίου εντάλματος, (γ)γιαπαραμερισμό του κλητη­ ρίου εντάλματος,(δ)γιαδιαγραφήτουονόματοςτωνενα- 20 γομένων και (ε)γιαδιάταγμαγιατηνπαγοποίηση όλων τωνδιαδικασιώνστις δύοαγωγές. Α. Τιμόθη (Κα.)γιαΧρ. Δημητριάδη, γιαχονς αιτητέςεναγομένονς. Α. Πονλλος, γιατους καθ'ωνηαίτηση. 25 Cur. adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.ανάγνωσε την ακόλουθη από­ φαση. Οιδικηγόροι καιαπότις δύοπλευρές συμφώνησαν οτι ταεπίδικαθέματαστην υπόθεση 11/89 είναιταίδια με την υπόθεση 12/89 καιηαπόφασηστην υπόθεση 11/89 δε- ^0 492 1ΑΛΛ. Yamoutκ.α.ν.Schiffahrts-Ges &Co. Παπαδόπουλος,Δ. σμεύεικαιτηνυπόθεση 12/89 αναφορικάπροςτα επίδικα θέματα. Ταγεγονόταπουοδήγησανστηνπαρούσααίτηση έχουν σεσυντομία ωςεξής: 5 Οι ενάγοντες είναιΛιβάνιοιαπότηΒηρυτόκαιοιενα­ γόμενοι κάτοικοι της Δυτικής Γερμανίας. Στις 3/2/89οι ενάγοντες κίνησαν αγωγή (action in personam) στο Ανώ­ τατο Δικαστήριο, Δικαιοδοσία Ναυτοδικείου, εναντίον τωνεναγομένων γιατοποσότων33,762 ΔολαρίωνΑμερι10 κήςγιαζημιές πουόπως ισχυρίζονται υπέστησαν από ευ­ θύνητων εναγομένων. Κατά τον ισχυρισμό των εναγόντων, αυτοί συμφώνη­ σανμετους εναγόμενους όπως οι εναγόμενοι μεταφέρουν μετοπλοίοτους "FINEEAGLE",δυνάμειφορτωτικήςαρ. 15 BKLS-010, από τη Σιγκαπούρη στη Λεμεσό ένα φορτίο από 85 χαρτόνιαυφάσματα,αλλά 69 απόαυτά τα χαρτό­ νια δεν έφθασανποτέ στον προορισμό τους στηΛεμεσό, ή/και δεν παρεδόθησαν. Κατά την απαίτηση των εναγό­ ντων η αξία των εμπορευμάτων που δεν παρεδόθησαν, 20 ανέρχεταιστοποσότηςαπαίτησης. Την ίδια μέρα πουκαταχωρήθηκεηαγωγή, καταχωρή­ θηκεκαι αίτησηγια υποκατάστατη επίδοση τηςειδοποίη­ σης του κλητηρίου εντάλματος στους εναγόμενους στη Γερμανία. Η αίτηση αυτήβασιζότανστη Δ.23, 24 και 25 25 των Περί Δικαιοδοσίας Ναυτοδικείου Κύπρου Θεσμών 1893. ΜεΈνορκηΔήλωσητουδικηγόρουκ.ΤάσουΠούλλου,πουσυνόδευετηναίτησηγιαυποκατάστατηεπίδοση, αναφέροντοταγεγονότα πάνωσταοποίαβασιζότανη αί­ τηση.Η ένορκη αυτή δήλωση ανάφερε: 30 "2 Οι Ενάγοντες κατά ή περί την29/11/87 συνεφώνησαν μεταξύ των Εναγομένων, ιδιοκτητών του πλοίου "FINE EAGLE" όπως μεταφέρουν δι' αυτού85 χάρτινα κιβώτια με Textiles for shirting απότηΣιγκα­ πούρη στηΛεμεσό. 493 Παπαδόπουλος,Δ. Υamout κ.α.ν.Schiffahrts-Ges & Co.

(1990)διαφοράςμεταξύτωνμερώνσεδιαιτησίαστοΛονδίνο και σύμφωνα με τον όρο αυτό,αν δεν υπήρχε συμμόρφωση εντός ενός έτους απότην εκφόρτωση,τότεκάθε απαίτηση ή δικαίωμαπου θαείχαν οι ενάγοντες θαεχάνετο και οι μεταφορείςθααπαλλάσσοντοαπόοποιαδήποτε ευθύνη.Η σχετικήπρόνοιατηςφορτωτικής αναφέρει: 5 "Unless the Carrier otherwise agrees in writing all claims and disputes arising under or in connection with this Bill of Lading shall be referred to arbitration in London .... Unless Merchant' s Arbitrator is appointed 10 within one year of final discharge ... this claim shall be deemed absolutely waived and barred and the Carrier dischargedfrom allliability." Κατά τους ισχυρισμούς των εναγομένων-αιτητών, οι ενάγοντες έχασανκάθεδικαίωμααπαίτησηςεναντίον των 15 εναγομένων γιατί δεν ζήτησαν την παραπομπήτης απαί­ τησης τους σε διαιτησία εντός ενός έτους απότην ημέρα της εκφόρτωσης. Έτσι,κατά τον ισχυρισμό των εναγομέ­ νων-αιτητών, οι ενάγοντες δεν μπορούν να προωθήσουν την απαίτηση τους με αγωγή παρακάμπτοντας την πρό- 20 νοιαγια διαιτησία. Οι ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση με την ένσταση τους, ημερομηνίας 25/7/89,αντικρούουν τους ισχυρισμούς των εναγομένων-αιτητών. Παραθέτωτην ΈνορκηΔήλωσητου Ε.Thompson πουσυνοδεύει τηνένσταση,στην οποίαφαί- 25 νονται οι λόγοι πάνω στους οποίουςβασίζονταιοιενάγο­ ντεςγιαυποστήριξητων ισχυρισμών τους. "Ο κάτωθι υπογεγραμμένος Edward Thompson, εκ Λεμεσού, ορκίζομαικαιλέγω τακάτωθι: 1.Είμαιυπάλ­ ληλος εις την εταιρεία A.L. MANTOVANI & SONS 30 LTD., η οποία αντιπροσωπεύει τους ασφαλιστές του επίδικου φορτίου και γνωρίζω ταγεγονότα τηςυποθέ­ σεως από σχετικό φάκελοτουγραφείουμαςκαι πληρο­ φορίες των Εναγόντων, είμαι δε εξουσιοδοτημένος να προβώεις τηνπαρούσα μουεκμέρους των Εναγόντων- 35 καθ'ων η αίτησις. 496 1Α.ΑΛ. YamoutκΛ.ν. Schiffahrts-Ges &Co. Παπαδόπουλος,Δ.

1. Ανέγνωσα την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτησιν και διαφωνώ με το περιεχόμενο της, ισχυρίζο­ μαιδεότι τααληθήγεγονότα έχουν ως ακολούθως: 5 10 15 20 25 30 35
2. Εις την ένορκο δήλωση του κ. Τ. Πούλλου ημερομηνίας 31/1/89 περιέχονται αρκετά στοιχεία ώστενα καταφαίνεται ηύπαρξις καλής βάσεως αγωγής καιότι η υπόθεσις δύναται να εκδικαστεί εις Κύπρον, αφού ρητώς αναφέρονταιησυμφωνία μεταφοράςτων εμπο­ ρευμάτων εις Λεμεσόν, όπου δια τηςμηπαραδόσεως τωνεγένετο και η παράβασις τηςσυμβάσεως καιδεν εχρειάζετο νααναφερθεί οτιδήποτε άλλο.
3. Ηδικαιοδοσία του δικαστηρίου επεξηγείται, δια της παραβιάσεως της συμφωνίας μεταφοράς ειςΛεμε­ σόν και δεν βασίζεται εις την αδυναμίαεκδικάσεως της υποθέσεως αλλού. Ανεξαρτήτως τούτου όμως πιστεύω και συμβουλεύομαι ότι είναι εμφανές απότην εν λόγω ένορκο δήλωση του κ. Πούλλου ότιείναι προς τοσυμ­ φέρον των μερών να εκδικαστεί ηυπόθεσις εις Κύπρον αντί του Λιβάνου (λόγω της καταστάσεως που επικρατεί) ήτης Γερμανίας (λόγω της δυσκολίας προσαγωγής της καθόλα εις Κύπρον μαρτυρίας παραβιάσεωςτης συμφωνίας μεταφοράς καιτου οικονομικού κόστους πουθα απαιτηθεί).
4. Ως συμβουλεύομαι Πλοιοκτήται τουμεταφέροντος πλοίου είναι οι Εναγόμενοι και καλώς εγείρεται εναντίον των ηαγωγή αφούευθύνονται προσωπικάκαι ανεξάρτητα από την ευθύνη και άλλων, ως ιδιοκτήται του πλοίου.
5. Ως πιστεύω και συμβουλεύομαι ηύπαρξις παραγράφου παραπομπήςειςδιαιτησίαν δεν αποκλείει την έγερσιν αγωγής ενώπιον του Δικαστηρίου, περαιτέρω δε και εφόσον ηαγωγή κατετέθη προ της λήξεως έτους από της παραβάσεωςτης συμφωνίας, εξακολουθούν οι Ενάγοντες να έχουν καλήν βάσιν αγωγήςκαι αξίωσιν. 7.Ενόψει πάντων των ανωτέρω αιτούμαι όπως η 497 Παπαδόπουλος, Δ. Yamout χ.α.ν.Schiffahrts-Ges & Co.

(1990)αίτησιςαπορριφθεί." Οι δικηγόροι και απότις δύο πλευρές αγόρευσαν σε έκταση πάνω στα επίδικα θέματα και ανεφέρθησαν σε αριθμόαποφάσεωνπουυποστήριξαντιςθέσεις τους. Ταεπιχειρήματατωναιτητών-εναγομένων γιαυποστήριξη της αίτησης τους, μπορούν να συνοψιστούν σε τρεις βασικά λόγους: 5 1) Μη συμμόρφωση προς τη Δικονομική Διαταγή των Κανονισμών 23-26της Κυπριακής ΔιαταγήςΝαυ­ τοδικείου του

1. 10 2) Μησυμμόρφωση προς τη ρήτραγιαπαραπομπή σεδιαιτησία, και 3) Πως η συμφωνία ναύλωσης δεν έγινε με τους πλοιοκτήτες-εναγόμενους αλλά με μιά άλλη εταιρεία, την "EAGLE CONTAINER LINE". ΟΚανονισμός 24αναφέρει: "
2. The Court or Judgebefore givingleave to serve such writ or notice of thewritshallrequire evidencethat thePlaintiff has agoodcauseof action, that the action is a proper one to be tried in Cyprus, and evidence of the 20 placeorcountry wheretheDefendant is or mayprobably befound andof his nationality." Από την πιο πάνωπρόνοια προκύπτει πως προτούεκ­ δοθείηάδειαπρέπειναυπάρχουνταπιοκάτω: (α)Μαρτυρίαπουναικανοποιεί τοΔικαστήριο ή το 25 Δικαστή ότι οενάγωνέχεικαλόαγώγιμοδικαίωμα. (β)Στοιχεία ότι ηαγωγήείναικατάλληλη γιαναεκ­ δικαστεί στην Κύπρο. (γ) Μαρτυρίααναφορικάμε τον τόπο ήχώραόπου 498 15 1ΑΛΛ Yamoutκ,ο.ν.Schiffahrts-Ges &Co. Παπαδόπουλος,Δ. μπορείναευρεθεί οεναγόμενος,και (δ) Την ιθαγένεια τουεναγόμενου. (Βλ. George Ρ. Zachariades Ltd andOthers v.George Economides and Others

(1989)1 A.AA(A)437). 5 10 15 ΟΚανονισμός γιαυποχρέωσηγιαπλήρηκαι ειλικρινή αποκάλυψη όλων τωνστοιχείων προτούδοθεί η άδειαγια επίδοσησεπρόσωποεκτόςδικαιοδοσίας,είναιαναγκαίος καιαπαραίτητοςγιαδύολόγους: α)Γιατίη αίτησηγίνεταιεξπάρτεόπουτοΔικαστήριοκαλείται ναεκδώσει απόφασηκατ'εξαίρεση χωρίς ναακούσεικαιτηνάλληπλευρά,και β) γιατί η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας θεωρείται σαν ένα είδος επέμβασης στην κυριαρχία άλλου κρά­ τους, πράγμα που επιβάλλει στα Δικαστήρια λεπτή, προσεκτική καιπιστή συμμόρφωση προς τοΝόμο και τουςκανονισμούς προτούεπιτρέψει τηνεπίδοση. Α.Ωςπροςτοπρώτοεπιχείρηματων εναγομένων, δη­ λαδή τημη συμμόρφωση προςτουςθεσμούς,πιστεύωπως το υλικό πουέχει παρουσιασθεί στο Δικαστήριο ικανο20 ποιείτις πρόνοιες τουθεσμού24.Από τηνΈνορκηΔήλω­ ση τουκ. Thompson, που,παράθεσαπιοπάνω, φαίνεται ότι η συμφωνία έγινε με τους ίδιους τους εναγόμενους, πως ηπαράδοση έπρεπε ναγίνει στηΛεμεσόκαιπως η διάρρηξη, δηλαδή,η μη παράδοση μέρους του φορτίου 25 έγινεστηΛεμεσό.Παρόλοπουείναι συνοπτικήη παράθε­ ση τωνγεγονότων, εντούτοις φαίνεται πωςόι ενάγοντες συμφώνησαν με τους εναγόμενους, δηλαδή,υπάρχειμιά συμφωνία μεταξύτωνμερών για μεταφοράενός φορτίου στην Κύπρο, πουτο φορτίο δεν παρεδόθη στο σύνολο 30 ίου, επομένως υπήρξε διάρρηξη καικατ' ακολουθία, τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία. Ως προς το κατά πόσο είναι πρέπον η υπόθεση να δικαστεί στην Κύπρο,απότουλικό πουφαίνεταιστην Ένορκη Δήλωση προκύπτει πωςόλαταστοιχεία γιατημηπαράδοση του 35 φορτίου και άλλη σχετική μαρτυρία, βρίσκονται στην 499 Παπαδόπουλος, Δ. Yamoutχ.α.ν.Schiffahrts-Ges & Co.

(1990)Κύπρο. Ηπαράλειψητων αιτητώννααποκαλύψουνότιυπήρ­ χε ρήτραδιαιτησίας,είναι έναστοιχείο πουμεπροβλημά­ τισεσοβαρά.Αντιμετωπίζοντας το πρόβλημααυτό,εξέτα­ σα κατά πόσο η μη αποκάλυψη αυτού του γεγονότος 5 αποτελούσε μιάπροσπάθειατωναιτητώνγιαπαραπλάνη­ σητουΔικαστηρίου. Έχωκλίνει προςτην άποψη πωςδεν υπήρξε προσπάθεια παραπλάνησης με την παράλειψη αυτή. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο πως ανοδιάδικος δενείχεπρόθεση ναεξαπατήσειτοΔικαστήριο,ηαπόκρυ- 10 ψηκάποιουστοιχείου δενσυνιστά λόγο τηςακύρωσηςτης επίδοσης. (Βλέπε EUingerv. Guiness, Mahon & Co.[1939] 4 All E.R. 16.Στη σελίδα 17αναφέρει: "This was not acasewherethe court, in theexercise of its discretion, ought to refuse to allow notice of the 15 writ to be served on the defendants out of the jurisdiction.Non-disclosureof amaterial fact on the exparte application is not in itself sufficient ground for setting the order aside. There must be an attempt to deceivethecourt." 20 Έχω τη γνώμη, με βάσητη νομολογία, πως οι αιτητές μ£την παράλειψη τους αυτή,δεν προσπάθησαν ναπαρα­ πλανήσουν τοΔικαστήριο. Βρίσκω επίσης ότιυπάρχειαρ­ κετό υλικό που να ικανοποιεί όλες τις προϋποθέσεις του θ.24, όπωςσυνοψίσθησαν πιοπάνω. 25 Κατάτην απόφασημου,ηεισήγηση για μησυμμόρφω­ ση προς τις πρόνοιες της Δικονομικής Διαταγής των Κα­ νονισμών 23-26 της Κυπριακής Διαταγής Ναυτοδικείου του 1893,δεν ευσταθεί. Β. Το δεύτερο βασικό επιχείρημα των αιτητών είναι 30 πως,αφούυπάρχει ρήτραπαραπομπήςσε διαιτησία, κάθε διαδικασία στα ΚυπριακάΔικαστήρια πρέπει να παραμε­ ρισθεί μέχρις ότου υπάρξει συμμόρφωση προς τη σχετική ρήτρα. Είναι γενική αρχήπως τα συμβαλλόμενα μέρη σε μια σύμβαση μπορούν να επιλέξουν το δίκαιο εκείνο που 35 500 1A.A-4. Yamoutκ.α.v.Schiffahrts-Ges &Co. Παπαδόπουλος,Δ. θα ήθελανγιατηλύσηκάθεδιαφοράς τους.Υπάρχει πλη­ θώρα αποφάσεων πουυποστηρίζειτην άποψηπωςταΔι­ καστήρια θα επιμένουν κατά κανόνα στη συμμόρφωση των μερώνστησυμφωνία τους.Ηπροσέγγισηαυτή όμως, 5 δενείναιαπόλυτηκαισεπολλέςπεριπτώσειςταΔικαστή­ ρια, αφού εξετάσουν την υπόθεση, μπορούν να επιλη­ φθούν μιας διαφοράς έστω και αν υπάρχειπρόνοιαγια παραπομπήσε διαιτησία. OL αρχέςπουδιέπουν την αντι­ μετώπιση τουθέματοςμπορούν ανβρεθούνστηνυπόθεση 10 The Eleftheria [1969] 2 All E.R. 641, όπου ο Δικαστής Brandonείπε: 15 20 25 30 35 "(I) Where plaintiffs sue in England in breach of an agreement torefer to disputes to a foreign court,andthe defendants apply for a stay, the English Court, assuming the claim to be otherwise within its jurisdiction, is not bound to grant a stay but has a discretion whether to do so or not. (II) The discretion should be exercised by granting a stay unless strong cause for not doing so is shown. (Ill) The burden of provingsuch strong cause is ' on the plaintiffs. (IV) In .exercising its discretion, the court should take into account all the circumstances of the particular case. (V) In particular, but without prejudice to (IV),thefollowing matters,where they arise, . -may properly be regarded: (a) In what country the evidence on theissuesof fact is situated, or more readily available, and the effect of that on the relative convenience and expense of trial as between the English and foreign courts; (b) Whether the law of the foreign court applies and, if so, whether it differs from English law inany material respects;(c)With what countryeither party is connected, and how closely; (d) Whether the defendants genuinely desire trial in the foreign country, or are only seeking procedural advantages; (e) Whether the plaintiffs would be prejudiced by having to sue inthe foreign court because they would - (i) be deprived of security for that claim, (ii) be unable to enforce any judgment obtained, (hi) be faced with a time-bar not applicable in England, or (iv) for political, racial, religious orotherreasons beunlikely toget afair trial." 501 Παπαδόπουλος, Δ. Yamout κ.α.ν.Schiffahrts-Ges & Co.

(1990)Οι πιο πάνωαρχές έχουν κατ' επανάληψηυιοθετηθεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια στις υποθέσεις The ΕΙAnvia [1981]2 Lloyd'sRep. 119,The Sennar(No.2)Lloyd'sRep. 142 και Cyprus PhassouriPlantations Co. Ltd.v. Adriatica DiNavigazione SP.A., of Venice, through theirAgents, A.L. Mantovani & SonsLtd, andAnother

(1985)1CL.R. 290. Επίσης, οΔικαστής Diplock στην υπόθεση MacShannon v. RockwareGlassLtd. [1978] A.C. 795, 822, συνοπτικά, αλλά με πολλή σαφήνεια, προσδιορίζει τον τρόπο που πρέπει το Δικαστήριο να εξετάσει θέμα αναστολής διαδι- 10 κασίαςγιατίυπάρχειρήτραπαραπομπήςσεδιαιτησία: "In order to justify a stay two conditions must be satisfied, one positive and the other negative: (

1. a)the defendant must satisfy the court that there is another forum to whose jurisdiction he is amenable in which 15 justice can be done between the parties at substantially less inconvenience or expense,and (
2. b)thestay must not deprive the plaintiff of alegitimate personal or juridical advantage whichwouldbe available to him if heinvoked thejurisdictionof the Englishcourt." 20 Από τηνπιοπάνωνομολογία προκύπτει πωςοιεναγό­ μενοι έχουν υποχρέωση να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο πωςη Κύπρος δεν είναι τοκατάλληλο Δικαστήριο γιατην εκδίκαση της υπόθεσης τους και απότην άλλη,αφούικα­ νοποιηθεί αυτή η υποχρέωση, τότε οι ενάγοντες έχουν 25 υποχρέωση ναδικαιολογήσουν την επιλογή τους να κινή­ σουν αγωγή στην Κύπρο. Δεν υπάρχει τίποτε που να συ­ νηγορεί υπέρ της άποψης πως ηΚύπρος δεν είναι τοκα­ τάλληλο forum για την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής. Απεναντίας, ουσιώδη στοιχεία της δίκης ευνοούν την 30 Κύπρο ως forum, όπως η ισχυριζόμενη διάρρηξη και η μαρτυρία.Έναστοιχείο πουσυνάγεταιαπότουλικό ενώ­ πιον μουκαι την επιχειρηματολογία των δικηγόρων είναι πως οι ενάγοντες προτίμησαν τηναγωγήσε ΚυπριακόΔι­ καστήριο γιατί εάν η υπόθεση παρεπέμπετο σε διαιτησία 35 θα προέκυπτε θέμα παραγραφήςτης απαίτησης.Παρόλο πουυπάρχουνδιισταμένες απόψειςωςπροςτοκατάπόσο η παραγραφή θα επενεργούσε υπέρ της αναστολής ήενα502 5 1ΑΛΛ. 5 Yamoutκ.α.ν.Schiffahrts-Ges &Co. Παπαδόπουλος,Δ. ντίον τηςκαιπου εξαρτάταισεέναβαθμόστοκατάπόσο οι ενάγοντες ενήργησαν καλήτηπίστη ήόχι, ήμεεπιμέ­ λειαή όχι,πιστεύωότιτοθέματηςπαραγραφής επενεργεί στηνυπόκρίσηυπόθεσηυπέρτηςεκδίκασηςτηςυπόθεσης απόταΚυπριακάΔικαστήρια.Είναιπροτιμότεροναεκδι­ κασθεί μιά υπόθεση στην ουσία τηςπαρά να απορριφθεί γιαλόγουςπαραγραφής. Γ.Τοτρίτο και τελευταίο θέματοοποίο θα εξετάσω είναι κατάπόσο υπήρξε συμφωνία μεταξύ τωνμερών.Ο 10 λόγος αυτός προεβλήθησαν ανεξάρτητοςλόγος αλλάκαι ταυτόχρονα σαν λόγος πουυποστήριζε τηθέσητων αιτη­ τών πως δεν ικανοποιούντανοιπρόνοιες τουθεσμού24, ειδικότερα πως δενυπήρχε "καλός λόγος αγωγής". Έχω. ήδη απαντήσει κατά πόσο υπήρξε συμμόρφωση προςτο 15 θεσμό24,αφούέλαβαυπόψημουτις εισηγήσειςτων δικη­ γόρων πάνω στο θέμα αυτό. θεωρώ όμως πως και σαν ανεξάρτητος λόγος γιατηνυποστήριξη τηςαίτησηςδεν ευσταθεί γιατί ο ισχυρισμός αυτός άπτεται θεμάτων ου­ σίας που μπορούν να εξεταστούν μόνο κατά τη δίκη. 20 Υπάρχει οισχυρισμός πωςοιεναγόμενοι ως πλοιοκτήτες είναιοιυπεύθυνοιγιααποζημιώσειςκαιδενθαήτανορθό στο στάδιο αυτό ναυπεισέλθω στην ουσία τηςυπόθεσης για ναεξετάσω κατάπόσο θαδεχθώ τονέναήτονάλλο ισχυρισμό. Τούτο επαφίεταιαποκλειστικά στην κρίσητου 25 Δικαστηρίου πουθαεκδικάσειτηνυπόθεση. Από όσα έχωαναφέρειπιοπάνωσεσχέσημετη δικαι­ οδοσία, ηαίτησηγιαακύρωσητουεντάλματοςκαιτηςεπί­ δοσηςαπορρίπτεται. Ταέξοδαεπιφυλάσσονται. Αίτησηγιαακύρωση τουεντάλματος και τηςεπίδοσηςαπορρίπτονται. 503 /