(1990)26Ιουνίου,1990 [ΣΑΒΒΙΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ, ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ/στές] ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ Φ. ΠΕΛΕΤΙΕΣ, ΕφεσείωνΕναγόμενος, ν. FAYEK Μ.ΑΤΑΥΑ, Εφεσίβλητον-Ενάγοντα, (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 7438). Πολιτική Δικονομία — Προτάσεις — Διαγραφή μέρονς cog περιττού,σκανδαλώδονς και/ήενοχλητικού — Οι Περί Πολιτικής Δικο νομίας θεσμοί, θ.19, Καν.
- Ο Εφεσίβλητος ήγειρε αγωγήνλιβέλλου κατά του Εφεσείοντος εν σχέσει με την φράση "...action to take delivery of property that 5 does notbelong to himthis called stealing...". Στην υπεράσπιση του ο Εφεσείων προέβαλε την υπεράσπιση της αληθείας των γραφέντων (justification) και προσέθεσε ότι "...The defendant alleges that legal proceedings instituted by the defendant against the Company of which the plaintiff was at all 10 material times the managing Director resulted in judgment ..lor unlawfully talcing delivery of throughplaintiff, property belonging to the defendant...". To πρωτόδικο Δικαστήριοδιέταξεδιαγραφήντουενλόγω αποσπάσματος,ενόψει της αρχής στην υπόθεση Salomon v.Salomoa [1897]66 L.J.Ch.
- Ο Εφεσείωνυπεστήριξε ότι ο εν λόγω ισχυρι σμός στην Υπεράσπιση ήταν σχετικός, γιατί η Εταιρεία του Kuwait καταδικάσθηκε να πληρώσει για πράξηπαρανόμου κατακρατήσεωςεμπορευμάτωντουενάγοντοςΔιευθυντήτης. 15 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ως ορθήν την εισήγηση του Εφεσείοντοςκαιανέτρεψε,αποδεχόμενοτηνΈφεση,την πρωτόδι κηαπόφαση. Η Έφεσηεπιτυγχάνει με έξοδα. 25 Αναφερόμενεςυποθέσ&ς: Salomoav. Salomon [1897]66LJ. Οι.35- 504 1 ΑΛΛ. Πελετιέςv.Ataya Williams and GlynsBank Ltd. v. TheShip "Maria"
(1984)1 CLJi. 820. Έφεση. 5 Έφεση από τον εναγόμενο εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Ν. Νικολάου, ΕΛ.) που δόθηκε στις 10 Ιουλίου, 1987 (Αρ. Αγωγής 7003/85), με την οποία διατάχθηκε η απάλειψη μέρουςτης παραγράφου5 τηςέκθεσης υπερασπίσεως. Γ. Τριανταφυλλίδης, για τον εφεσείοντα. 10 Στ. ΜακΠράϊτ με Α. Τιμόθη (Κα.), για τον εφεσίβλητο. Cur.adv. wit. ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα εκ δώσει ο δικαστήςκ.Α. Κούρρης. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ. Η παρούσα έφεση στρέφεται εναντίον 15 της ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, με την οποία διατάχθηκεη απάλειψη μέρους της παραγράφου5 της Έκθεσης Υπερασπίσεως, η οποία είχε καταχωρηθεί από τον εφεσείοντα-εναγόμενο, για το λόγο ότι ήταν περιττή και/ή άσχετη και/ή σκανδαλώδης 20 και/ή ότι έτεινε να επηρεάσει δυσμενώς και να ενοχλήσει τον εφεσίβλητο-ενάγοντα και/ήότι θακαθυστερούσε τηδί καιηεκδίκασητηςαγωγής. Τα γεγονότα δεν αμφισβητούνται και συνίστανται στο ότι ο εφεσίβλητος-ενάγων καταχώρησε αγωγή εναντίον 25 χου εφεσείοντα, με την οποία ζητούσε αποζημιώσεις για ισχυριζόμενο λίβελλο, ο οποίος περιέχεται σε τηλέτυπο (telex)το οποίο απέστειλε στις 20/4/1985.Το περιεχόμενο του τηλετύπου όπως αναφέρεται στην παράγραφο2 της ΈκθεσηςΑπαιτήσεως έχει ως εξής: "If U cannot understand 30 internationally accepted Law of Trade +Commerce, I can speak to Uin another simpler language that YR action to take delivery of a property that does not belong to U this 505 Κονβοης,Δ. Πελετιές v.Ataya
(1990)called' stealing'". Οεφεσείων,αργότερακαταχώρησεΈκθεσηΥπερασπί σεως και με την παράγραφο 5, ισχυρίστηκε τα εξής: "Further or in the alternative the Defendant allegesthatthe wordscomplained of, are true in substance andin fact. The 5 Defendant alleges that legal proceedings instituted by the Defendant in Kuwait against the Company Kuwait Perlite Industries W.L.L. of which the Plaintiff was at all material times the Managing Director resulted in a judgment for $54,000 in favour of the Defendants and against the said 10 Company for unlawfully taking delivery through Plaintiff, property belonging to the Defendant. Reference to thesaid judgment will be made at the trial for its full meaning and effect". Βασικά, ο εφεσείων-εναγόμενος, επικαλείτο την υπε- 15 ράπιση της "δικαιολογίας" (justification). Ακολούθως, ο εφεσίβλητος- ενάγων,στις 17/5/86καταχώρησε απάντηση μετηνοποίααπαντούσεστους ισχυρισμούς τηςπαραγρά φου 5 της Έκθεσης Υπερασπίσεως, οπότε έκλεισαν ταδι κόγραφα. Στις 22/5/86,καταχωρήθηκεηαίτησηαπότοδικηγόρο του εφεσίβλητου-ενάγοντα,μετην οποίαζητήθηκεηαπά λειψη απότην παράγραφο5 της Έκθεσης Υπερασπίσεως από το σημείο: *The Defendant alleges " μέχρι το " 25 for its full meaning andeffect", πουείναι το τέλος της πα ραγράφου 5. Ηαίτηση βασιζότανστη διαταγή 19 θεσμός 26 τωνκανονισμώντηςΠολιτικής Δικονομίας. Ο ευπαίδευτοςπρωτόδικοςΔικαστής,ύστερααπόμια εμπεριστατωμένηπαράθεσητηςνομολογίας πουδιέπειτο 30 υπό κρίση θέμα,και αφούυιοθέτησε τις αρχές της γνω στής υπόθεσης Salomon ν. Α. Salomon & Co. [1897] 66 L.J.Ch.35,κατέληξεστηναπόφαση μετηνοποίαδιατάχθη κε η απάλειψητου πω πάνω μέρους της παραγράφου 5 της Έκθεσης Υπερασπίσεως. Επίσης,κατέληξε ότι ο ενά- 35 γων δεν ήτανένοχος ασύγνωστης καθυστέρησης στην κα ταχώρησητης αίτησης. 506 1 Α.ΑΛ. Πελενιέςv. Ataya Κονορης,Δ. Οι προβαλλόμενοι λόγοι εφέσεως απόμέρους τουεφε σείοντα, είναι ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο, εσφαλμένα αποφάσισε ότι η φράση "Ο εναγόμενος ισχυρίζεται όλο το νόημακαι σημασία",ηοποίαπεριέχεται στηνπα5 ράγραφο 5 της Έκθεσης Υπερασπίσεως, ήτανάσχετηκαι ότι θακαθυστερούσε τηδίκαιη εκδίκασητηςαγωγής.Επί σης, άλλος λόγος της εφέσεως, είναι ότι το εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η αίτηση του εφεσίβλητουαιτητήγια απάλειψημέρους τηςπαραγράφου5της Έκθε10 σης Υπερασπίσεως είχεκαταχωρηθεί έγκαιρακαι/ήότι ο εφεσίβλητος δεν ήταν ένοχος ασύγνωστης καθυστέρησης στηνκαταχώρηση τηςαίτησης,είναιεσφαλμένη. Κατά την ακρόασητης έφεσης, ο ευπαίδευτοςδικηγό ρος του εφεσείοντα ισχυρίστηκε ότι η παράγραφος 5 της 15 Έκθεσης Υπερασπίσεως είναι απόλυτασχετική μεταεπί δικαθέματα πουεγείρονται στην ΈκθεσηΑπαιτήσεως και γι' αυτόκακώςδιετάχθηη απάλειψητης.Περαιτέρω υπο στήριξε ότι παρόλο που η απόφαση ήταν εναντίον της Εταιρείας KuwaitPerlite Industries W.L.L. καιόχιπροσω20 πικώς εναντίον του ενάγοντα,η Εταιρείακαταδικάστηκε ναπληρώσει γιατιςπαράνομεςπράξειςτουΔιευθύνοντος Συμβούλου της,πουείναι οενάγων-εφεσίβλητος στηνπα ρούσα αγωγή. Συνεπώς, υποστήριξε, ο ισχυρισμός ο οποίοςπεριέχεταιστηνπαράγραφο5τηςΈκθεσης Υπερα25 σπίσεως είναι απόλυτασχετικός με την αγωγή,διότι ένα Δικαστήριο του Kuwait καταδίκασε την Εταιρεία αυτή, γιατο ότι παρακράτησεεμπορεύματαμέσωτου εφεσίβλητου-ενάγοντα, τα οποία ανήκαν στον εφεσείονταεναγόμενο. Επιπλέον, υποστήριξε ότι ο ισχυρισμός του 30 εφεσείοντα-εναγόμενου πουπεριέχεται στηνπαράγραφο5 της Έκθεσης Υπερασπίσεως είναι σχετικός για σκοπούς καθορισμού τηςαποζημίωσης, ανοεναγόμενος βρεθεί ότι είναιπράγματιένοχοςλιβέλλου. Η ευπαίδευτη δικηγόρος του ενάγοντα-εφεσίβλητου, 35 υπεστήριξε την απόφασητου πρωτόδικου Δικαστηρίου, και η επιχειρηματολογία της ήταν ότι η Εταιρεία είναι διαφορετικό νομικό πρόσωπο απότον ενάγοντα, βασιζό μενηστην υπόθεση Salomon ν.Α. Salomon & Co.(ανωτέ507 Κοΰρρης,Δ. Πελετιέςv.Alayo
(1990)ρω), και στην κυπριακή υπόθεση Williams & Glyns Bank Ltd v. TheShip "Maria"
(1984)1 CLR820,στην οποίαεπί σης βασίστηκε και ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείο ντα, όπου στις σελίδες 827-829γίνεται αναφορά σε απο φάσεις οι οποίες ερμηνεύουν τησημασία της διαταγής 19 5 θεσμός 26 και το πως ασκείται ηδιακριτκήευχέρεια του Δικαστηρίου. Έχουμε εξετάσει την επιχειρηματολογία και τις νομι κές αυθεντίες που παρέθεσαν ενώπιον μας οι δικηγόροι και των δύοπλευρών, καθώςκαιταστοιχεία της αίτησης 10 και καταλήξαμε να συμφωνήσουμε μετηθέση τουδικηγό ρουτουεναγόμενου- εφεσείοντα.Έχονταςυπόψηταπερι στατικάτηςυπόκρίση απόφασης,προκύπτει ότιανοεφε σείων αποδείξει τον ισχυρισμό'της υπεράσπισης ότι η απόφαση, που πήρε ο εφεσείοντας-εναγόμενος στο 15 Kuwait,δεν είναι μόνο απόφασηεναντίον της Εταιρείας, άσχετη μετοΔιευθύνοντα Σύμβουλο της ενάγοντα-εφεσί βλητο, αλλά ήταν αποτέλεσμα των παράνομων πράξεων του ενάγοντα,είναι σαφέςότι το περιεχόμενο της διαγραφείσας παραγράφουείναι σχετικό, γιατί είναι δυνατό να 20 επηρεάσει την ευθύνη του εφεσείοντα και/ήτο ποσό των αποζημιώσεων πουπιθανόναεπιδικάζετοεναντίοντου. Γιατους πιο πάνωλόγους, δεν μπορούν στην προκει μένη περίπτωση να εφαρμοσθούν οι αρχές της υπόθεσης Salomon ν. Α. Salomon & Co. (ανωτέρω). Υπό τις περί- 25 στάσεις, η ενδιάμεση απόφασητου πρωτόδικου Δικαστη ρίουανατρέπεται. Επειδή έχουμε αποφασίσει τον κύριο λόγο εφέσεως πουαποφασίζειτηντύχητηςεφέσεως,δενπροτιθέμεθανα εξετάσουμε το λόγο της εφέσεως, κατά πόσο το εύρημα 30 του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ηαίτηση του εφεσίβλητου-<χιτητή για απάλειψη μέρους της παραγράφου5 της Έκθεσης Υπερασπίσεως είχε καταχωρηθεί έγκαιρα και/ή κατά πόσο ο εφεσίβλητος ήταν ένοχος ασύγνωστης καθυ στέρησης στην καταχώρησητης αίτησης, διότι δε θα εξυ- 35 πηρετούσε κανένασκοπό. 508 1AAA. Πελετιέςv.Ataya Κονρρης,Δ. Υπό τις περιστάσεις, ηέφεσηεπιτυγχάνει και η ενδιά μεση απόφασητουπρωτόδικουΔικαστηρίου ανατρέπεται μεέξοδαειςβάροςτουεφεσίβλητου-ενάγοντα. Έφεσηεπιτυγχάνειμεέξοδαεις βάροςτουεφεσίβλητου. 509