Μ i f i : XjLA. 12Ιουλίου,1990 -" > »<•" ' ·'· *.'·'''J '>' ι [ΣΑΒΒΙΔΗΣ,ΚΟΥΡΡΗΣ,ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,'Δ/στές]^ - ' ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΠΕΛΕΤΙΕΣ, . .Μ Εφεσείων-Ενα>ϊ3ίί£νο^ f( *\w';:' r i;r r rjr.', , ι- _•» ', < , wi .Ϊ ^ · ... .j * j . , .,,-γ .%μ.; v^'tijf ·. ,. .• ""ϋ " ·υ\.:;'!.- .„: £φεσί)3ΛτϊΤου:£νά>ΌνΓα. „ . Tj ' ''-' (Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 7454, 7455, ' " " * 7457,7458).* · '" ' i ' "' 'U 5 ^Πολιτική Δικονομία — Ανταπαίτηση — Αποκλεισμός ανταπαιτήσε(ος · 1 '" επί'τωΛότι τείνει να προκαλέσει καθυστέρηση της δίκης— Αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της σχετικής Αιτήσεως -ν.' r^iΛόγος,απορρίψεως<της Αιτήσεως —'.Οι Περί Πολιτικής Δικο'νομίαςθεσμοί,Θ.21, Κ.10." ,j > ; γ ,," y, ~ ο ,,",,-' Έφεση — Εξουσία εκδικάσεως θέματος, που ηγέρθη, αλλά δεν απεφα^'^'ΐσίσθη πρωτοδίκως -^ <Ο. Περί-Δικαστηρίων Νόμός,ί'1960'(Ν.14/ : 5 " ''^'Ο'ενάνων-ΐφεσίβλήτο^υπέβαλε αίτηση βα'σεί'του'θ^ί, k!lO 10 V Jπερί αποκλεισμού και'δίαγ(^ήςτων aWaro r> ',ντος.στην κάθε μια.απά'τις^εκκρεμούσες αγωγές.:.Η Αίτηση,υπεjy . βλήθη6 περίπου,μήνες μ^τα^ην συμπλήρωση των δικογράφων ( ο _, εφεσίβλητος είχε'καταχωρήσει' και υπε^σπύιεις'στιςανταπωτήΙΚ Λ1 J σεις ) και^αφουπροηγουμένως υπαγωγές διήλθαν'από το·'στάδιο 15 τηςπρώτης μνείας. .;;t'.\*i£ ,.,. -ΤΤο πρωτόδικο Δικαστήριο απεδέχθητις αιτήσεις και απέκλεισε και διέγραψε τις ανταπαιτησεις.^Το'πρωτόδικο Δικαστήριο δεν "'^'-'είχέ δικαιοδοσία-''διαγ'ραφή'ςναλλ'ά-μόνον^αποκλέίσμο'ύ. Το'θέμα -(·'Jixaxarπόσο to^1ενάγωνκαθυστέρησε- αδικαιολόγητα:στην..υποβολή r>20 τωναιτήσεων του,ηγέρθη,αλλάτοπρωτόδικοΔικαστήριοδεν προ χώρησε σε σχετικό εύρημακατάπόσο όντως υπήρξε'καθυστέρηση. Λ .',·;( -1j τ 0 -Ανώτατο Δικαστήριο'κατέληξε*στο συμπέρασμα'ΰτ^ο εφε^ >.)σίβλητος είχε όντως.καθυστερήσει αδικαιολόγητα.νσ.;υποβάλει-τις - ,-Τ αιτήσεις αποκλεισμού των.ανταπαιτήσεωνκαι κατά συνέπεια επέ25 τρέψε τηνΈφεση. . ^, LC '); 3V C V J! VJ*0 .;· ", " ο ( ' j ·ί , Τ ο Η Έφεσηεπιτρέπεται μέ'έξοδα. :"-·: 535 Πελετιέςν. Ataya
(1990)Αναφερόμενη υπόθεση: SaidGaJip v. UmitSulcywanetc.
(1963)2 C.LJi. 129. Εφέσεις. Εφέσεις από τον εναγόμενο εναντίον των ενδιάμεσων αποφάσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Ν,Νικολάου, Ε.Δ.) που δόθηκανστις 7 Αυγούστου, 1987 (Αρ. Αγωγών 8500/85,8503/85)μετις οποίες διατάχθηκε η διαγραφήκαιο αποκλεισμός των ανταπαιτήσεων. 5 Γ. Τριανταφυλλίδης, για τον εφεσείοντα. 10 Αιμ. Θεοδούλου, για τον εφεσίβλητο. CUT. adv. vult. ΣΑΒΒΙΔΗΣ Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα εκ δώσει οΔικαστής κ.Α. Κούρρης. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Οι εφέσεις αυτές στρέφονται εναντίον των ενδιάμεσων αποφάσεων του Επαρχιακού Δικαστή- 15 ρίου Λευκωσίας, με τις οποίες διατάχθηκεηδιαγραφήκαι ο αποκλεισμός (striking out and exclusion)των ανταπαιτή σεων, οι οποίες είχαν καταχωρηθεί από τον εφεσείονταεναγόμενο, για το λόγο ότι θα έτειναν να περιπλέξουν τα επίδικα θέματακαι θα συνέβαλλαν στην καθυστέρηση της 20 δίκης. Τα γεγονότα δεν αμφισβητούνταικαι συνίστανται στο ότι ο εφεσίβλητος-εναγων καταχώρησε τέσσερις αγωγές εναντίον του εφεσείοντα μετις οποίες ζητούσεαποζημιώ σειςγια ισχυριζόμενες ρήξεις συμφωνιών. 25 Στις 1/3/86ο εφεσείων καταχώρησε υπερασπίσεις και ανταπαιτήσεις στις τέσσερις αγωγές και ο εφεσίβλητος στις 31/3/86 καταχώρησε απαντήσεις και υπερασπίσεις στις ανταπαιτήσεις. Οι αγωγές ορίστηκαν για μνεία στις 30/5/86και αναβλήθηκανεπίσης για μνεία στις 10/9/86 και 30 536 1 Α.Α.Λ. 5 Πελετιέςv. Ataya Κούρρης, Δ. μετάπάλιγιαμνείαστις 4/10/86.Στις27/9/86 ο εφεσίβλη τοςκαταχώρησεαιτήσειςστις αγωγέςμετιςοποίεςζητού σε διάταγματουΔικαστηρίου όπωςοι ανταπαιτήσειςστις αγωγέςαποκλειστούν (tobeexcluded), μεβάση τη Διαταγή 21θεσμός 10των Κανονισμών τηςΠολιτικήςΔικονομίας. ΟευπαίδευτοςπρωτόδικοςΔικαστήςαποφάσισεότι οι ανταπαιτήσεις θαπεριέπλεκαν τα επίδικα θέματακαιθα προκαλούσαν καθυστέρηση στη διεξαγωγή της δίκης και ότι θα ήταν προτιμότερο οι ανταπαιτήσεις να εκδικα10 στούν με νέες αγωγές και κατέληξε στο συμπέρασμα να διαγράψει και να αποκλείσει τις ανταπαιτήσεις (counter claims are struck out and excluded). Πρέπει να σημειωθεί ότι ο πρωτόδικος Δικαστής δεν είχε εξουσία με βάσητη Διαταγή 21 θεσμός 10 να διαγράψει τις ανταπαιτήσεις. 15 Είχε,όμως,εξουσίανααποκλείσει τις ανταπαιτήσεις. Οι προβαλλόμενοι λόγοι έφεσης απόμέρους του εφε σείοντα,είναιοιεξής: 20
(1)Το Επαρχιακό Δικαστήριο αποτελούμενο από έναΔικαστή,δενείχεδικαιοδοσίαναακούσει καιαποφασίσει τηνυπόκρίσηαίτησηη οποίαπεριλάμβανετον αποκλεισμό τηςανταπαίτησης.
(2)Το Δικαστήριο έσφαλε νααποκλείσει την ανταπαίτησηγια τολόγο ότι δεν υπήρχανλόγοι που ναδι καιολογούντοναποκλεισμό. 25 30
(3)Οι εφεσίβλητοι απέτυχαν νααποδείξουνστο Δι καστήριοότι η ανταπαίτησηθαμπορούσε ναενοχλήσει τον εφεσίβλητο- ενάγοντα ή ότι θακαθυστερούσε την εκδίκασητης αγωγής.
(4)Ο εφεσίβλητος ήταν ένοχος αδικαιολόγητης καθυστέρησης στηνκαταχώρηση τηςαίτησης.
(5)Υπό τις περιστάσεις τηςυπόθεσης,η ανταπαίτη σηδενέπρεπενααποκλεισθεί. 537 Κοΰρρης,Δ. Πελετιέςv. Ataya
(1990)Κατάτηνακρόασητηςέφεσηςοευπαίδευτοςδικηγόρος του εφεσείοντα, ισχυρίστηκε ότι ο πρωτόδικος Δικαστής δεν αποφάσισε το σημείο κατά πόσο ο εφεσίβλητος ήταν ένοχος αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην καταχώρηση της αίτησης για αποκλεισμό των ανταπαιτήσεων, παρόλο 5 πουείχεεγερθεί τοσημείο τούτοκατάτηνακρόασητηςαί τησης. Πράγματι, παρόλο που ο πρωτόδικος Δικαστής αναφέρει στην απόφασητουότι η αίτησηπρέπει να κατα χωρηθείχωρίςαδικαιολόγητηκαθυστέρηση, εντούτοιςδεν έκαμε εύρημα κατά πόσο οεφεσίβλητος ήταν ένοχος αδι- 10 καιολόγητηςκαθυστέρησηςή όχι. Το Ανώτατο Δικαστήριο με βάσητο άρθρο25
(3)του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Νόμος 14/60) έχει εξουσία κατά την ακρόασητης έφεσης να αποφασίσει το σημείο το.οποίο ο εφεσείων ήγειρε ενώπιον τουπρωτόδι- 15 κου Δικαστηρίου και το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν το έχειαποφασίσει. Κατά την ακρόασητης έφεσης, ο ευπαίδευτοςδικηγό ρος τουεφεσείοντα υποστήριξε όλους τουςλόγους έφεσης συμπεριλαμβανομένου και του λόγου ότι ο εφεσίβλητος 20 ήταν ένοχος αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην καταχώ ρηση της αίτησης για αποκλεισμό των ανταπαιτήσεων.Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσίβλητου αντέκρουσε τα επιχειρήματα του δικηγόρου του εφεσείοντα καιυποστή ριξε ότι ο εφεσίβλητος δενυπήρξε ένοχος αδικαιολόγητης 25 καθυστέρησης στην καταχώρησητης αίτησης.Ειδικότερα, βασίστηκε στην υπόθεση SaidGalip v. Umit Suleyman etc.
(1963)2 CLR 129, στην οποία επίσης βασίστηκε και οδι κηγόροςτου εφεσείοντα. Στιςσελίδες 137-138, τοΔικαστήριοαναφέρειταεξής: 30 "Undoubtedly an application for the exclusion of the counter-claim should be made promptly in accordance with the Rules and should, normally, be made before the hearing stage. But it is not mandatory that it should be made ' before reply' (cf. Grayv. Webb
(1882)quoted 35 above) as was expressly provided in the English R.S.C. 538 1Α.ΑΛ: 5 Πελετιές v.Ataya Κούρρης,Δ. beforetheir amendment in11929rOrder 21,rule 10,ofour Rules provides.,that therCoun may/,at,any.time' order that acounter-claim be excluded (English Order 21, rule 15). Inthis'case we are'satisfied^that'the'application was ~maxte immediately after it became apparent that the trial 'of the action would be delayed unduly by the question raisedby the appellant for thefirst time in the course of ^Έχουμεεξετάσει τηγεπιχειρηματολογίακαιτις νομικές 10 αυθεντίες που παρέθεσαν ενώπιον μας οι δικηγόροι και τών δύό'πλεύρων/καθώςκαι* τα1στοιχεία της αίτησηςκαι καταλήξαμε να συμφωνήσουμε μετη θέση του δικηγόρου του εναγομένου- εφεσείοντα, ότι ο εφεσίβλητος ήτανένο χος αδικαιολόγητης"1καθυστέρησης στην'καταχώρηση^της* 15 αίτησης του'για αποκλεισμό Λτών_αντώαιτήσεων ντάς υπόψη ,τα^περιστατικά;της υπό.·κρίση-,απόφασης, ? - προκύπτειότι οεφεσίβλητος καταχώρησεντην"αίτησηπερί που 6 μήνες μετά που,έκλεισε ηδικογραφίατων αγωγών καιαφου,προηγουμένωςοι αγωγές ειχαν1,ορισ,τει1(30/5/86) 20 γιαίμνείαενώπιοντουΔικαστηρίου.*· ·»·ι^ HTUJ*—ι; · ν 1 * r. (*, /oj V ι', Λu/'' J . O?• "-»- '''•· .·' . ' -> " » " Ί ' j-f -' 01 >ΓΤΧ.'Γ'; ν,-.„ :^\ α , ι , Τ Ί ' Ί ι π ' ; ' f / Μ "· :.<;ΐ}Κ·:ι τ* ' * > Από,τα πιοπάνω είναι σαφέςότι οΛεφεσιβλητος,υπήρ ξε ένοχος αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην καταχώρηση-της αίτησης γιάΊχποκλεισμό των ανταπαιτήσεωνδιότι έγινε εμφανές ότι θακαθυστερούσε αδικαιολόγηταη.δίκη ^ 25 απότηστιγμή πουο εφεσείων καταχώρησετιςυπερασπί σεις καιαντάπαιτήσειςστιςαγωγές: ι - ;'' ^ - ' ,Tl4 Ί r f r τ 7 JA Επειδή έχουμε αποφασίσειτολόγο έφεσης πουαποφα- ^ σίξειτηντύχητης έφεσης,δενπροτιθέμεθανα εξετάσουμε τους υπόλοιπους λόγους που προβάλλονται.,Υπό,τις πε30 -ριστάσεις, ηέφεση επιτυγχάνει και,η ενδιάμεση απόφαση^ του πρωτόδικου Δικαστηρίου ανατρέπεται με έξοδα εις βάροςτουεφεσίβλητουΓ ενάγονται ,Μ -. ιΓ - , · ^ -.. eU ."Λ .*, \i <c, ύΛ^-?}(π^λϊ\\\ηΈφεσι$επιτ(^ετάί^ βάροςτον evdyovra. '°''^* ,'Λυν ,4Wu ΛνΟ ^ 539