1Α.Α.Δ. 18Ιουλίου, 1990 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,Δ/σχής] ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣΝΕΟΦΥΤΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Ενάγοντες, ν. ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ "ΖΕΙΝΑ Ι", Εναγόμενου. (Υποθέσεις Ναυτοδικείου Αρ. 146/87και 147/87). Ναναγιαιρεση — Αμοιβή ναυαγοσώστων— θεμέλιο — Εφαρμοστέες αρχές — Πυροσβέστες και υπάλληλοι τηςΑρχής Λιμένων, εφόσον ενεργούν εντός τον κύκλου τωνκαθηκόντωντους, δεν δικαιούνται αμοιβής. 5 10 Οι πιο πάνω αγωγές ηγέρΟησαν από άτομα, που παρέσχαν υπηρεσίες προς διάσωση του εναγομένου πλοίου απόπυρκαϊάν. Οι προτεραιότητες σχετικά με τις διάφορες αξιώσεις κατά του πλοίου, το οποίον είχεν πωληΟήκαι το προϊόν της πωλήσεως κα τατεθεί στο Δικαστήριο, είχαν καθορισθεί με προηγηθείσαν απόφάση.Το εναπομείνανποσόανήρχετο στις ΛΚ 1.847,26.Τοερώτη μα ήταν αν τούτο θα διενέμετο εξ ολοκλήρου μεταξύ των ναυαγοσώστων. Το Ανώτατο Δικαστήριο,διατάσσονταςτην διανομήν ολοκλή ρουτου ενλόγω ποσού, αποφάσισε: 15 20 25 1· Το δικαίωμα των ναυαγοσώστων στηρίζεται στην διάσωση της περιουσίας και στο όφελος, πουέχει κατάσυνέπειαν αποκομί σει ο πλοιοκτήτης. Το σημαντικότερο κριτήριο καθορισμού της αμοιβής είναι η αξία του διασωθέντος πλοίου, ενώ λαμβάνονται υπόψη ο βαθμός του κινδύνου, ο κίνδυνος ζωής των ατόμων επί του διασωθέντος πλοίου καΓτων ιδίων των ναυαγοσώστων,η ικα νότητα και γνώση των τελευταίων και ηαξία της περιουσίας,που χρησιμοποιήθηκε κατάτηνναυαγοσωστικήν επιχείρηση. 2. Συνήθωςισχύει κατάτονκαθορισμό της αμοιβήςηαρχήτης παροχής του ημίσεως της αξίας του διασωθέντος πλοίου. Ηαρχή αυτή,όμως,δεν εφαρμόζεται,ανηαξίατουπλοίου είναι είτε πολύ μικρήείτε πολύ μεγάλη. Απόφαση για ΛΚ 1.847,26. Ουδεμία διατα γή για έξοδα. 547 Στνλιανϋης,Δ. ΝεοφύτουΧΛ. ν. Τον Πλοίου "Zeina Ι"
(1990)Αναφερόμενες υποθέσεις: Chailotta[1831]2 HagAdm361· SilverBullion[1854]EEccandAd 70 TheFusuier[1865]Br. of Lush. 341, σελ. 347TheHenryEwbank[1883] 11 Fed. Cas.1166στη σελ. 117b 5 TheAmenque [1874]LR 6PC468Thecity of Chester[1884]9PD182TheGeorg[1894]P. 330· TheLouisa[1906]P. 145· JQ ThcMercator[1910]26TLR450- Αγωγές. Αγωγές εναντίον του εναγομένου πλοίου "ΖΕΙΝΑ Ι" για αμοιβήγιαυπηρεσίες πουπροσέφεραν γιατη διάσωση τουστις29προς30Ιουνίου,
- Λ. Στνλίανίδον (Δ/νίς) για Γ. Κακογιάννη,για χους 15 ενάγονχεςστηνυπόθεση 146/
- Α. Χαβιαράς, γιαχουςενάγοντεςστηνυπόθεση 147/
- Καμμιάεμφάνιση γιατοεναγόμενοπλοίο. Cur. adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.ανάγνωσε τηνακόλουθη απόφαση. 20 Οι ενάγοντες στις δύοαυτές αγωγές, που συνεκδικάστηκαν γιατί ηγέρθησαν απότο ίδιο επεισόδιο, απαιτούν από το εναγόμενο πλοίο αμοιβήγιαυπηρεσίες διάσωσηςπου πρόσφερανστις29προς30Ιουνίου,
- Στις 29 Ιουνίου, 1987,το απόγευμα, θεάθηκε καπνός 25 στο πίσω μέροςτωνδιαμερισμάτων τουπλοίου "ΖΕΙΝΑ Ι".Τοπλήρωμα δεν κατάβαλεκαμμιάπροσπάθειαγια κα548 1 ΑΛΛ. Νεοφύτουκ.α.ν. Του Πλοίου"Zeina Ι" Στυλιανίοης,Δ. τάσβεσητηςπυρκαγιάς. Οι πυροοβέστες-ενάγοντες στην Αγωγή Αρ. 146/87και το πλήρωμα του ρυμουλκού και πλοηγίδας -ενάγο ντεςστηνΑγωγήΑρ. 147/87 -κατάβαλανπροσπάθειεςκαι πρόσφεραν υπηρεσίες για διάσωση του φλεγόμενου πλοίου. Το αποτέλεσμα τηςπυρκαγιάςήτανηκαταστροφήτης υπερκατασκευής,στηνοποίαβρίσκοντανταδιαμερίσματα τουπληρώματος. Τοπλοίο έφερεΛιβανικήσημαία. Ο πλοίαρχος και τα μέλητου πληρώματοςκαταχώρι σαν τις Αγωγές ΝαυτοδικείουΑρ. 149/87- 158/87,με τις οποίες αξιούσαν μισθούς μέχρι 29 Ιουνίου, 1987, και άλλες θεραπείες. Όλαταμέλητου πληρώματος ήταναλ λοδαποί. Την 1ηΙουλίου, 1987,στηνΑγωγήΑρ. 146/87, εκδόθηκε Ένταλμα Συλλήψεως του πλοίου, το οποίο εκτελέστηκε. Το πλοίο ήταν στην κατοχή του Αξιωματικού Ναυτοδι κείου. Πωλήθηκε με Διάταγμα του Δικαστηρίου για $20,000.-,ποσόπουκατατέθηκεστοΔικαστήριο. Στις 15 Σεπτεμβρίου, 1987, το Δικαστήριο, με τη σύμ φωνη γνώμη όλων των ενδιαφερομένων, εξουσιοδότησε πληρωμή εξόδων για τη σύλληψη, κράτηση και πώληση του πλοίου, για ενδιαίτηση και τροφοδοσία των οκτώ μελών του πληρώματος και προκαταβολή σε επτά μέλη του πληρώματος για έξοδα επαναπατρισμού - συνολικά £5,945.
- Την 1η Φεβρουαρίου, 1989, ύστερα απόσυμφωνίατων δικηγόρων των ενδιαφερομένων μερών, το Δικαστήριο ενέκρινε καιεξουσιοδότησε τηνπληρωμήμε προτεραιότη τα απότο υπόλοιπο ποσό κατατεθειμένο στο Δικαστήριο £137.80 έξοδα Εντάλματος Συλλήψεως του πλοίου, £652.50 δικαιώματατης Αρχής Λιμένων και £600.- αξία 549 Στυλιανίοης,Δ. Νεοφύτουκ.ο. ν. Του Πλοίου"Zeina Ι"
(1990)φαρμάκων που προμήθευσε η Δημοκρατία. Το ποσό που παράμεινεστοΔικαστήριο ήταν£2,257.
- Υποβλήθηκε αίτηση στο Δικαστήριο για καθορισμό των προτεραιοτήτων. ΤοΔικαστήριο στις 30Σεπτεμβρίου, 1989, σεεπιφυλαχθείσα απόφασητου διάταξεόπωςτο ποσότων£2,257.26 διατεθείγιατιςπιοκάτωπληρωμές:(α)Ταέξοδατων τριών πλευρών στην αίτησηπροτε ραιοτήτων,τα οποία καθορίστηκαν £150.- για τους αιτητές και £130.- για τηνκάθεάλλη πλευρά απότις δύο πλευρές πουπαρουσιάστηκαν. 5 . (β)Ηαμοιβήτων εναγόντων στις ΑγωγέςΑρ. 146/87 και 147/87, σύμφωνα μετις αποφάσειςπου θα εκδώσει τοΔικαστήριο με ίσηπροτεραιότητα. (γ) Στον πλοίαρχο και το πλήρωμα για τις αποφά σεις 149/87 -158/87 μείσηπροτεραιότητα-paripassu. Το ποσό που είναι τώρα κατατεθειμένο στο Δικαστή ριο είναι£1,847.
- Για το εναγόμενο πλοίο καταχωρίστηκε εμφάνισηαπό δικηγόρο στις παρούσες αγωγές.Δεν καταχωρίστηκε, ούτε δόθηκεαπάντησηστηναπαίτηση. Οι ενάγοντες με αιτήσεις ζήτησαν την έκδοση αποφά σεωνγιαπαράλειψηκαταχώρισηςδικογράφων. Στις 24 Μαρτίου, 1990, ο δικηγόρος τουπλοίου δήλω- 25 σε στο Δικαστήριο ότι,επειδήτο ποσό πουπαράμεινε κα τατεθειμένο στο Δικαστήριο από τη ρευστοποίηση ήταν πολύ μικρό,τοεναγόμενο πλοίο δενήθελενασυνεχίσεινα λαμβάνει μέρος στη διαδικασίακαι ο ίδιος, με τηνάδεια τουΔικαστηρίου,αποσύρθηκε. Ο μόνος μάρτυρας πουκατάθεσε είναι ο Σάββας Μα550 30 1 ΑΛΛ. Νεοφύτουκ.α.ν. ΤουΠλοίου "Zelna Ι" ΣτυλιανΙοης,Δ. καρίτης -Ενάγοντας 1στην ΑγωγήΑρ. 147/87.Η μαρτυ ρίατου αναφέρεταιστην πυρκαγιά καιτις υπηρεσίες που πρόσφερανοι ενάγοντες στις δύοαγωγέςγιαδιάσωσητου πλοίου. Οιπυροσβέστες καιοι υπάλληλοι τηςΑρχής Λιμένων, όταν ενεργούν μέσα στα πλαίσια των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, δεν δικαιούνται αμοιβή για ναυαγιαιρεσία. 'Οτανόμως ενεργούν εκτός της σφαίραςτων καθηκόντων τους,η επαγγελματικήτους ιδιότηταδεναποτελεί εμπόδιο στη διεκδίκηση και είσπραξη αμοιβής - (Βλ. Chariotta [1831]2 HagAdm 361- SilverBullion
(1854)2 Eccand Ad 70). Αναφορικά μετο ύψος τηςαμοιβής,ομάρτυρας κατά θεσεότι,περιλαμβανομένων των εξόδων των δύοομάδων, ηαξίατων υπηρεσιών τους,κάτωαπότις δοσμένες περι στάσεις, ήταν μερικές χιλιάδες λίρες. Ανάφερε περαιτέρω ότι η συνεισφορά για την ναυαγιαιρεσία ήταν 75 - 80% από τους ενάγοντες στην ΑγωγήΑρ. 147/87και20 -25% απότους ενάγοντες στηνΑγωγήΑρ.146/
- Στην αγόρευση τους οι δικηγόροι εισηγήθηκαν ως συ νολικό ύψος τηςαμοιβήςγιατηνυπηρεσίατων εναγόντων και στις δύοαγωγές ίσο μετο υπόλοιπο απότην πώληση τουπλοίου,δηλαδή£1,847.
- Το ύψος της αμοιβής καθορίζεται στην κάθεπερίπτω σηαπότοΔικαστήριο. Το δικαίωμα απαίτησης των ναυαγοσώστων στηρίζε ται στο ότι ηπεριουσία έχει διασωθεί. Ο ιδιοκτήτης της περιουσίας, ηοποία διασώθηκε, έχει το πλεονέκτημα της διάσωσης, και, ως εκ τούτου, πρέπει να δοθεί αμοιβή σε εκείνους οι οποίοι με την προσπάθεια και τις εργασίες τουςτου έδωσαναυτότοόφελος, παρόλοότι δενυπάρχει καμμιά συμβατική υποχρέωση. Η αμοιβή όμως δεν είναι αποζημίωση pro opera et labore. Ο Δρ. Lushington στην υπόθεση TheFusilier[1865]Br. of Lush.341, στη σελ. 347 είπε:551 Στυλιανίοης,Δ. ΝεοφύτουΧΛ.ν. Του Πλοίου"ZeinoΙ"
(1990)"But direct benefit is not the sole principle upon which salvage reward is required to be paid. I am of opinion that the payment of salvage depends upon more general principles; and, in saying this, I think I am supported both by Lord Stowell and Story J. Salvage is not governed by the ordinary rules which prevail in mercantile transactions onshore. Salvage is governed by a due regard to benefit received, combined with a just regard for the general interests of ships and marine commerce. All owners of ships and cargoes and all underwriters are interested in the great principle of adequate remuneration being paid for salvage services; andnoneare moreinterestedthantheunderwriters ofthe cargo." 5 Ο Δικαστής Story στην υπόθεση The Henry Ewbank [1883] 11 Fed.Cas., 1166, στησελ.ΙΠΟείπε:"Salvage, it is true,is not a question of compensation pro opera et labore. Itraises to a higher dignity. It takes its source in a deeper policy. It combines with private 20 merit andindividual sacrifices larger considerations of the public good, of commercial liberality, and of interna tional justice. It offers a premium by way of honorary reward, for prompt and ready assistance to human sufferings; for a bold andfearless intrepidity; andfor that -_ affecting chivalry, which forgets itself in an anxiety to save property, as well as life. Treated as a mere question of compensation for labor andservices, measured by any common standard on land or at sea, the salvage of one moiety is far too high. But treated, as it should be, as a «fi mixed question of public policy andprivate right, equally important to all commercial nations, and equally encouraged by all, a moiety is no more than may justly be rewarded." Τα ακόλουθαείναι κριτήριαπου λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμότουύψουςτηςαμοιβής:·" Α. Ηαξία τουπλοίου πουδιασώθηκε,πουείναικαιτο 552 1ΑΛΛ Νεοφύτουκ.α.ν. ΤουΠλοίου"Zeina 1" Στυλιανίδης,Δ. σημαντικότεροκριτήριο. Β. (ι)Οβαθμόςτουκινδύνουστοπλοίο. (ιι) Ο κίνδυνος σε ζωές εκείνων που είναι στο πλοίο καιτων ναυαγοσώστων. 5 (ιιι)Ηικανότητα καιγνώσητων ναυαγοσώστων. (ιν) Ηαξίατηςπεριουσίας που χρησιμοποιήθηκε στηναυαγοσωστικήεπιχείρηση. Συνήθως στον καθορισμό της αμοιβής εφαρμόζεταιη αρχή του ημίσεως, δηλαδή οι ναυαγοσώστες δικαιούνται 10 το ήμισυ της αξίας του πλοίου που διασώθηκε. Η αρχή αυτή, όμως, δεν μπορεί να εφαρμοστεί, αν η αξία του πλοίου μετά τηδιάσωση είναι μεγάλη,ήείναι πολύ μικρή - (βλ. The Amehque [1874] LR 6 PC 468· The City of Chester[1884]9PD182). 15 Στην υπόθεση The Georg[1894] Ρ 330, η αμοιβήτων σωστών, βασισμένη στην εκτίμηση της αξίας της διάσω7 σης, τελικά ήταν μεγαλύτερη απότοποσό που πραγματο ποιήθηκεαπό την πώληση τουπλοίουκαιτουφορτίου. Στην υπόθεση The Louisa [1906]Ρ 145,το Δικαστήριο 20 έδωσε Απόφαση υπέρ των εναγόντων για ολόκληρο το ποσό που ήταν κατατεθειμένο στο Δικαστήριο απότην πώληση τουπλοίου καιτουφορτίου. Στην υπόθεση TheMercator [1910] 26 TLR450, στην οποία OLεναγόμενοι καταχώρισανεμφάνισηαλλάδεν κα25 ταχώρισαν υπεράσπιση, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου Evans έδωσε Απόφαση υπέρ τωνναυαγοσώστων γιαολό κληρο τοποσό τηςαξίαςπουδιασώθηκε. Κάτωαπότιςπεριστάσεις της παρούσαςυπόθεσηςκαι με βάση τους Κανόνες πουδιέπουν την εκτίμηση από το 30 Δικαστήριο της αξίας της αμοιβής και7ή της αξίας της ναυαγιαιρεσίας, θαδώσω απόφασηγια ολόκληροτοποσό 553 Στυλιανίδης, Δ. Νεοφύτου κ.α.ν. Του Πλοίου"Zeina Ι"
(1990)πουαπόμεινεκατατεθειμένοστοΔικαστήριο. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ των εναγόντων στις δύο αγωγές αναφορικά με το ποσοστό της συνεισφοράς της κάθεομάδαςστηναυαγιαιρεσία. ΤοΔικαστήριο αποφασίζει ταεπίδικαθέματαμεβάση 5 την ενώπιον του μαρτυρία.Από την ενώπιον μουμαρτυ ρία βρίσκω ότι οι ενάγοντες στην ΑγωγήΑρ. 146/87 πρό σφεραν το 23% και οι ενάγοντες στην Αγωγή Αρ. 147/87 το υπόλοιπο 77%στην όληεπιχείρηση και/ή πράξη γιατη JQ διάσωσητουεναγόμενουπλοίου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους εκδίδω Απόφαση εναντίοντουεναγόμενουπλοίουκαι (α)υπέρτων εναγόντων στην Αγωγή Αρ. 146/87 για £425.-και (β)υπέρ των εναγόντων στην ΑγωγήΑρ. 147/87 για £1,422.26. Δεν εκδίδωκαμμιάδιαταγήγιαέξοδα Απόφαση(οςανωτέρωχωρίςέξοδα. 554