1Α Λ Λ 18Ιουλίου,1990 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ.Δ/οτής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΙΤΗΣΗΤΩΝ
(1)ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΥΡΙΑ ΚΙΔΗΚΑΙ
(2)ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ,ΑΝΗΛΙΚΟΥ, ΔΙΑΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣΚΑΙ ΠΛΗΣΙΕΣΤΕΡΗΣΣΥΓΓΕΝΟΥΣ ΚΑΙΦΙΛΗΣ ΑΥΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ/Η ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΤΗΣΦΥΣΗΣCERTIORARI, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΙΟΘΕΣΙΑΣΤΟΥ ΕΠΑΡ ΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕΣΤΙΣ 8.2.1982ΣΤΗΝΑΙΤΗΣΗΥΠ' ΑΡΙΘΜΟ5/81ΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΥ ΡΙΑΚΙΔΗ,ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΥΙΟΘΕΤΗΘΗΚΑΝ ΟΙΑΓΓΗΤΕΣΑΠΟΤΟΝΠΙΟΠΑΝΩΠΑΝΙΚΟΚΥΡΙΑΚΙΔΗ (Αρ.2). (Αίτηση Αρ. 37/90). Προνομιακά Διατάγματα — Certiorari — Πότεμπορεί να εκδοθεί — Υπέρβαση ήέλλειψη δικαιοδοσίας,νομική πλάνη έκδηληστα πρα κτικά,προκατάληψη/συμφέρον αντών, που λαμβάνουν τηναπόφα ση καιλήψη αποφάσεως με δόλο ή ψευδορκία. Προνομιακά Διατάγματα — Certiorari — Χρησιμοποιείται έστω και αν υπάρχει άλλη εξ ίσου αποτελεσματική θεραπεία Υιοθεσία — Ο Περί Υιοθεσίας Νόμος,Κεφ.274,άρθρα 4
(1)(α), και 28 — Προϋποθέσεις εκδόσεως — Μεταξύ άλλων, η ηλικία υιοθετούντος πρέπει να υπερβαίνει ηλικίαν υιοθετουμένου κατά 18 του λάχιστον έτη— Εν απουσία ειδικών περιστάσεων άρρεν δεν μπο ρεί μόνος ναυιοθετήσει θήλυ. Υιοθεσία — Διάταγμα — Φύση — Είναι in rem, γιατί επηρεάζει την νομικήνκατάσταση (status)προσώπου — Μόνον ταάμεσαεπηρεα ζόμενα πρόσωπα μπορούν να προσβάλουν διάταγμα υιοθεσίας, είτε μεCertiorariείτεμεΈφεση. Υιοθεσία — Certiorari — Νομική πλάνη έκδηλη στα πρακτικά — Διαφορά ηλικίας υιοθετούντος από υιοθετηθέντες μικρότερη των 18 ετών (Ο Περί Υιοθεσίας Νόμος, Κεφ.274, άρθρο 4(ΐχα)) — • Κατά πόσο το Ανώτατο Δικαστήριο διατηρεί διακριτικήν ενχέρειαν νααρνηθεί την έκδοση διατάγματος Certiorari— Καταφατι κήη απάντησηστοερώτημα. Μετάτον θάνατο τουφυσικούπατέρα των Αιτητών, η μητέρα τους ενυμφεΰθηεκ νέουκαιονέοςσύζυγοςτηςυιοθέτησετους Αιτητές. Τοσχετικό διάταγμα Υιοθεσίας εκδόθηκεστις 8.2.82.Ουι- 555 Χρυσοστομής, Δ. Κυριακίδηχαι άλλου (Αρ.2)
(1990)οθετήσας εγεννήθη στις 27.4.56,ενώ οι Υιοθετηθέντες στις 2.3.70 και 12.6.73. Έτσι από τα ίδια τα πρακτικάτου Δικαστηρίου ήταν έκδηλο ότι ο Υιοθετήσας δεν είχεν ηλικίαν μεγαλυτέραν κατά 18 έτη της ηλικίας ίων Αιτητών. Μετά την διά διαζυγίου κατά το έτος 1989 λύσητου γάμουτης μητέρας των Αιτητών μετον Υιοθε5 τήσαντα τους Αιτητές καταχωρήθηκε ηπαρούσαΑίτησηγια έκδο ση Προνομιακού Διατάγματος Certiorari προς ακύρωση του δια τάγματος Υιοθεσίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο, εφαρμόζοντας τις νομικές αρχές, που φαίνονται στα πιο πάνω περιληπτικά σημειώματα, απεδέχθη 10 την Αίτηση και εξέδωσε το αιτηΟέν διάταγμα,ακυρώνοντας την ανωτέρω υιοθεσίαν. Έκδοση Διατάγματος Certiorari. Ουδεμία Διαταγή για έξοδα Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 R. v. Northumberland CompensationAppeal Tribunal, ex Parte Shaw[1952] 1K.B. 338Γενικός Εισαγγελέας v. ΠαναγιώτηΧρίστου, 1962Α.ΑΛ. 129· Χριστοφής και άλλοι ν. Ιακωβίδου
(1986)1 Α.Α.Δ. 236,246· Γενικός Εισαγγελέας και άλλος ν. Σαββίδη
(1979)1 Α.Α.Δ. 323 σελ. 325- 20 Νικολαΐδης ν. Γερολεμή
(1984)1 Α.Α.Δ. 742Re Skinner (an infant). Skinner v.Carter[1948] 1 All E.R.917· Re F (infants) [1977]2 All E.R. 777R. v. PrestonSupplementaryBenefitsAppeal Tribunal ex p. Moore [1975J2A11E.R.
- 25 ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ. ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφα ση. Μετάαπόάδειαπουδόθηκεαπό τοΔικαστήριο,κατα χωρήθηκε ηπαρούσααίτηση,με την οποία οι αιτητέςζη τούν την έκδοση Προνομοιακού Διατάγματος Σερτιοράρι 30 που να διατάζειτην προσαγωγή απότο Επαρχιακό Δικα στήριο Λευκωσίας στοΑνώτατο Δικαστήριο, τουφακέλου της Αίτησης Υιοθεσίας αρ.5/81 του Πανικού Κυριακίδη από την Πλατανιστάσακαι την ακύρωσηκαι/ή παραμερι σμότουΔιατάγματοςΥιοθεσίας πουεκδόθηκεστις 8.2.
- 35 556 1ΑΛΛ. Κυριακίδη καιάλλου(Αρ.2) Χρυσοστομής,Δ. ΟιαιτητέςΧριστίναΚυριακίδηκαιΚυριάκοςΚυριακί6ης,πουείναι ανήλικοςκαικαταχώρησετην παρούσα αί τηση διάτης μητέρας και πλησιέστερης συγγενούς και φίληςτουΒασιλικής Κυριακίδη,είναιοι υιοθετηθέντες. 5 Ουιοθετείσας πατέραςδενεμφανίστηκε στηνπαρούσα διαδικασία, παρόλο πουη αίτηση επιδόθηκε σε αυτόν προσωπικά. Υπό τις περιστάσεις καιλόγω της φύσεως της αίτησης, ηκα.Γ.Φράγκου, δικηγόρος της Δημοκρα τίας,παρουσιάστηκεστην παρούσαδιαδικασία ωςamicus 10 curiae. Τοένταλματηςφύσεως Σερτιοράρι, πουέχειπροέλευ σητην Αγγλία καιτο οποίο υιοθετήσαμε μαζί με ταάλλα προνομιακά εντάλματα, εκδίδεται αποκλειστικά απότο Ανώτατο Δικαστήριο (Βλ. Άρθρο 155.4 τουΣυντάγματος 15 και Άρθρα 3και 9του Περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου του 1969)και· απευθύνεται, μεταξύ άλλων, στα κατώτεραΔικαστήρια, όπως είναιτα Επαρχιακά Δικαστήρια (Βλ. Άρθρο 152.1του Συντάγμα τος καιΝόμο 14/60), γιατοσκοπό εποπτικούελέγχου και 20 στην αναγκαία περίπτωση τηνακύρωση των αποφάσεων τους. Στην Αγγλία αρχικά επιστεύετο πως τοένταλμαΣερ τιοράριπεριορίζετοσεπεριπτώσεις υπέρβασηςή έλλειψης δικαιοδοσίας καιπαράβασηςκανόνων φυσικήςδικαιοσύ25 ^ζ»^ λ άτο 1952 τοΑγγλικόΕφετείο, στηνυπόθεσηΚ. ν. Northumberland Compensation AppealTribunal, ex parte Shaw /"1952] 1K.B.338, αποφάσισε ότιτοένταλμααυτό εκδίδεται και στις περιπτώσεις όπου διαπιστώνεταιαπό τα πρακτικά τουκατώτερου Δικαστηρίου νομική πλάνη 30 (erroronthefaceoftherecord). Ηυπόθεση R. v.Northumberland(ανωτέρω)υιοθετήθη κεαπότοΑνώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Γενικός Ει σαγγελέας ν.ΠαναγιώτηΧρίστου, 1962 Α.Α.Δ. 129 και το ένταλμαΣερτιοράριεκδίδεταιστην Κύπροαπότο Ανώτα35 τοΔικαστήριο,γιατους ίδιους λόγους πουεκδίδεται από το Ανώτατο Δικαστήριο τηςΑγγλίας. Επίσης, στηνπιο 557 Χρυσοσΐομής, Δ. Κυριακίδη καιάλλου(Αρ.2)
(1990)πάνω υπόθεση αναφέρονταικαι οι ακόλουθοι λόγοι για τους οποίους εκδίδεται το ένταλμα Σερτιοράρι στην Κύπρο,οι οποίοι περιλαμβάνουν,εκτός απότηνυπέρβα ση ήέλλειψηδικαιοδοσίας,ήνομικήπλάνη,πουείναι έκ δηλη στα πρακτικάτου Δικαστηρίου καιπροκατάληψηή 5 συμφέρο από τα πρόσωπα που λαμβάνουν τηναπόφαση καιλήψη τηςαπόφασης μεδόλοή ψευδορκία.(Βλ. επίσης, Χριστοφής και άλλοι ν. Ιακωβίδον
(1986)1Α.Α.Δ. 236, 246). Δεν υπάρχεικανόναςσχετικά με το Σερτιοράρι,όπως 10 υπάρχει με το Mandamus, πως δεν μπορεί να χρησιμο ποιηθείπαράμόνοστηνπερίπτωσηπουδενυπάρχειάλλη εξ ίσου αποτελεσματική θεραπεία. Αν υπάρχουν οι ανα γκαίες προϋποθέσεις για την έκδοση του, το Σερτιοράρι μπορεί ναχρησιμοποιηθεί, έστω καιανοαιτητήςέχεικαι 15 το δικαίωμαέφεσης. (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας καιάλλος ν.Σαββίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 323,σελ. 325). Οι φυσικοί γονείς των αιτητών είναι ο ΓεώργιοςΠαπασολομώντος καιηΒασιλική Καραπίττα.Ταδυοπαιδιά τους τα απέκτησαν κατάτηδιάρκειατου γάμου τους. Η 20 αιτήτρια 1,Χριστίνα, γεννήθηκε στις 2.3.1970 και ο αιτητής2, Κυριάκος, στις 12.6.
- Ο φυσικός πατέραςτων αιτητών απέθανεστις21.7.74 και η μητέρα τους παντρεύτηκε τον Πανικό Κυριακίδη απότηνΠλατανιστάσα στις 15.4.
- 25 Στις 9.5.81και σαν αποτέλεσμα της πιο πάνω αναφε ρόμενης αίτησης υιοθεσίας, ο Πανίκκος Κυριακίδης, που ήταν τότε 25 χρονών αφούγεννήθηκε στις 27.4.56,υιοθέ τησετους αιτητές καιτο σχετικό ΔιάταγμαΥιοθεσίαςεκ δόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 30 8.2.
- Ο Πανίκος Κυριακίδης ήταν ο μόνος υιοθετήσας καιόχικαιη μητέρατωνανηλίκωνπουήταντότεσύζυγος του. Ογάμοςτουυιοθετήσαντος πατέραμετηφυσικήμητέ ρα των υιοθετηθέντων διαλύθηκε με διαζύγιοπου έκδοσε 35 558 1Α.Α.Δ. Κυριακίδη καιάλλου (Αρ.2) Χρυσοστομής, Δ. εις βάρος του το Εκκλησιαστικό Δικαστήριο Λευκωσίας την 1.12.
- Σύμφωνα με τον περί Υιοθεσίας Τέκνων Νόμο,Κεφ. 274, άρθρο4
(1)(α): 5 "4
(1)An adoption order shall not be made in respect of an infant unless the applicant or, in the case of a joint application, oneof the applicants:(a) has attained the age of twenty-five and is at least eighteen years older thanthe infant;" 10 !5 Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 4
(2)του πιο πάνω Νόμου: "4
(2)An adoption order shall not be made in respect of an infant who is a female in favour of asole applicant who is a male, unless the Court is satisfied that there are special circumstances which justify as an exceptional measure themaking of an adoption order." Τέλος το άρθρο28 του ιδίου Νόμουαναφέρειτα ακό λουθα: 20 "28. No adoption shall be valid and have any effect unless made in accordance with the provisions of this Law." Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο υιοθετήσας πατέρας,που ήταν ο μοναδικόςαιτητής,ήτανμεγαλύτερος κατά 14χρό νια απότηναιτήτρια 1 καικατά 17χρόνιααπότοναιτητή 25 2 και όχι κατά 18 χρόνια μεγαλύτερος και από τους δύο αιτητές,όπωςπρονοείοΝόμος. Είναι εισήγηση του ευπαίδευτουδικηγόρου των αιτη τών πως οι πιο πάνωαναφερθείσες πρόνοιες τουΝόμου, Κεφ. 274, είναι επιτακτικές και δεδομένου ότι η διαφορά 30 ηλικίας του υιοθετήσαντος πατέρα και των ανηλίκων είναι μικρότερη των 18 χρόνων, το Διάταγμα Υιοθεσίας 559 Χρυσοστομής,Δ. Κυριακίδηκαι άλλου(Αρ.2)
(1990)είναι παράνομο,το Δικαστήριο ενήργησε καθ'υπέρβαση εξουσίας καιάνευδικαιοδοσίαςκαισυνεπώς τοδιάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Επίσης επικαλείται και δεύτερο λόγο ακύρωσης,για τους ίδιους λόγους, επειδή το Δικα στήριο εξέδοσετοΔιάταγμα Υιοθεσίαςσχετικά μετηναι- 5 τήτρια 1 πουείναι θήλυ,χωρίςναεξετάσει, δεδομένου ότι ο υιοθετήσας πατέραςείναι άρρενας,ανυπήρχανειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν σαν εξαιρετικό μέτρο την έκδοση του διατάγματοςσύμφωνα με το άρθρο 4
(2)τουΝόμου. 10 Αναπτύσσοντας την επιχειρηματολογία του πάνωστα τόσο ενδιαφέρονταθέματαπου εγείρονται στηνπαρούσα υπόθεση, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των αιτητών αναφέρ θηκεσεαριθμόαυθεντιών, δικών μαςκαιξένων,πουαφο ρούν, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα των αιτητών να εγεί- 15 ρουν την παρούσα διαδικασία και τον τρόπο ακύρωσης τουΔιατάγματος Υιοθεσίας. Ηδικηγόρος τηςΔημοκρατίαςσυμφώνησε πωςτουπό κρίση διάταγμααποτελεί περίπτωση νομικής πλάνηςπου θαδικαιολογούσε τηνέκδοσηδιατάγματοςΣερτιοράρι. 20 ΤοΔιάταγμαΥιοθεσίαςεπηρεάζειτηνομική κατάστα ση ενός προσώπουκαιπροσομοιάζει μεαπόφασηinRem. Συνεπώςδεσμεύειόχι μόνοταάμεσαενδιαφερόμεναμέρη, αλλάκαιόλοτονκόσμο.ΤοαποτέλεσματουΔιατάγματος Υιοθεσίας είναι σοβαρό και θεμελιώδες και αποστερεί 25 τους φυσικούς γονείς απόταδικαιώματατους πάνωστο παιδί τους και δημιουργεί γιατο παιδίνομικά δικαιώμα τα έναντι των υιοθετούντωνγονέων ως εάναυτοίναείναι οι φυσικοί του γονείς. Επίσης επηρεάζει τακληρονομικά του δικαιώματα και όταν η υιοθεσία συμπληρωθεί, το 30 παιδί θεωρείται ότι είναι παιδίτων υιοθετούντων γονέων και τα κληρονομικά του δικαιώματα είναι τα ίδια όπως εκείνατωνφυσικώνπαιδιώντων υιοθετούντων. Όσον αφορά τηνεισήγησητου δικηγόρουτωναιτητών πως οι αιτητές σαν άμεσα επηρεαζόμενα πρόσωπα μπο- 35 ρουν ναεγείρουν τηνπαρούσαδιαδικασία,σχετική είναιη 560 1 ΑΛΛ. Κυριακίδηκαι άλλου(Αρ.2) Χρυσοστομής,Δ. υπόθεση Νικολαΐδης ν. Γερολεμή
(1984)1 Α.Α.Δ. 742, όπου στιςσελ. 749και750 αναφέρονταιταακόλουθα: 5 10 15 20 25 30 35 " An adoption order is a species of ajudgment in rem and as such binding not only on the parties immediately connectedtherewith,but the world at large. The significance of this appreciation of the effect of an adoption order is that no one is thereafter allowed to question the effect of the order. An estoppel arises in relation to strangers to the proceedings as well. The matter is deemed judicially settled and to employ the pertinent legal terminology the matteris regarded as res judicata not only between parties to the adoption order but as among strangers as well. Judicial orders settling status may be set up at any time without pleading them. As Phipson explains, the importance attached in law to judgments defining the status of a person, is but a reflection of the policy of the law in maiters of personal status necessary intheinterest of social tranquility. Lord Greene,M.R. hinted in Re Skinner (supra)that thereview of an adoptionordercouldbe undertakenonly within the context of the adoption proceedings them selves or possibly by certiorari.Theclear message isthat the validity of an adoption order cannot be reviewed incidentally in any other proceedings. This approach is wholly consistent with the rule of res judicata operating in cases of judgments in rem. The decision is binding on each and everyone, the matter cannot be reopened and be madethesubject of fresh litigation. Further we agree with the trial Court that even inthe context of the adoption proceedings an adoption order could only be reviewed at the instance of a party with a direct interest thereto such as the adopted child, the natural parents andadoptive parents.Nootherparty can rank as an aggrieved party and be heard to question the adoption order. In this respect we are .wholly in agreement with dicta to that effect in Re F (infants) (supra)." 561 Χρυσοστομής, Δ. Κυριακίδη καιάλλου (Αρ.2)
(1990)Επίσης στην υπόθεσηR. v.Northumberland (ανωτέρω), ο Δικαστής Denning ανάφερε τα ακόλουθαστις σελ. 127 και 128: " Noone has ever doubted that the Courtof King' Bench can intervene toprevent a statutory tribunal from 5 exceeding thejurisdiction whichParliamenthas conferred on it, but it is quite another thing to say that the King's Bench can intervene when a tribunal makes amistake of law. A tribunal may often decide a point of law wrongly while keeping well within its jurisdiction. If it does so, 10 can the King's Bench intervene? There is a formidable argument against any intervention on the part of the King's Bench at all. The statutory tribunals, like the one in question here, are often made the judges both of fact and law, with no appeal to the High Court. If, then,the 15 King' s Bench should interfere when a tribunal makes a mistake of law, the King's Bench may well be said to be exceeding its own jurisdiction. It would be usurping to itself an appellate jurisdiction which has not been given to it. The answer to this argument, however, is that the 20 Court of King' s Bench has an inherent jurisdiction to control all inferior tribunals,notin anappellate capacity, . but in a supervisory capacity. This control extends not only toseeing thattheinferior tribunals keep withintheir jurisdiction, but also to seeing that they observe the law. 25 The control is exercised by means of a power to quash any determinationby thetribunal which,ontheface of it, offends against the law. The King' s Bench does not sub stitute its own views for those of the tribunal, as acourt of appeal would do. Itleaves it to thetribunal to hearthe 30 case again, and in a proper case may command it to do so. When the King' s Bench exercises its control over tribunals in this way, it is not usurping a jurisdiction which does nott belong to it. It is only exercising a jurisdiction which it hasalwayshad. 35 Of recent years the scope of certiorari seems to have 562 1Α.Α.Δ. 5 Κυριακίδηκαι άλλου (Αρ.2) Χρυσοστομής, Α, been somewhat forgotten. It has been supposed to be confined to the correction of excess of jurisdiction, and not to extend to the correction of errors of law, and several learned judges have said as much. But theLord Chief Justice has, in the present case, restored certiorari to its rightful position and shown that it can be used to correct errors of law which appear on the face of the record,eventhough they donotgo to jurisdiction." Μεβάσητην πιο πάνωνομολογία, δίνεται το μήνυμα 10 πως τα μόνα πρόσωπα που μπορούν να προσβάλουν την εγκυρότητα του Διατάγματος Υιοθεσίας είναι τα άμεσα επηρεαζόμεναπρόσωπακαικανέναςάλλος.Τούτομπορεί να επιτευχθεί στην κατάλληλη περίπτωση,είτε με διάταγ μα Σερτιοράρι, είτε με έφεση, αφούπροηγουμένως δοθεί 15 άδειαγια την καταχώρησητης εκπρόθεσμα. Το Διάταγμα Υιοθεσίας είναι έγκυρο καιδεσμευτικό μέχρι τηνακύρω ση του. Στην παρούσαυπόθεση οι αιτητές που είναι οι υιοθε τηθέντες, είναι άμεσα επηρεαζόμενα πρόσωπα και συνε20 πώς νομιμοποιούνται νακαταχωρήσουν την παρούσα αί τηση. Επομένως παραμένει να αποφασισθεί κατά πόσο δικαιολογείταιηέκδοσητουαιτούμενουδιατάγματος. Πριν όμως προχωρήσω σ' αυτότο θέμα θαασχοληθώ μετην εισήγηση του ευπαιδεύτουδικηγόρου τωναιτητών, 25 πως ενόψει των απαγορευτικώνδιατάξεωντουάρθρου 4, σε συνδυασμό με τις πρόνοιες του άρθρου 28 του Κεφ. 274, το Διάταγμα Υιοθεσίας είναι εξ υπαρχής άκυροκαι το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια, αλλά είναι υποχρεωμένο νατοακυρώσει ήακόμαπωςη ακύρωσηπι30 Θάνοναμηνείναιαναγκαία. Διαφωνώμετην εισήγηση αυτή τουδικηγόρου τωναι τητών. ΣτηνυπόθεσηΝικολαΐδηςν. Γερολεμή(ανωτέρω) ανα φέρθηκανταακόλουθασχετικά μετην ερμηνεία τωνπρο35 νοιών τουάρθρου28στις σελ. 748και 749: 563 Χρυσοστομής,Δ. Κυριακίδηκαι άλλου (Αρ.2)
(1990)'The appellant largely rested his case on section 28 of Cap274, the provisions of which we quotebelow: 'No adoption shall be valid and have any effect unless made inaccordance with theprovisions of the law.' He construed the above provisions of the law as 5 empowering any Court at any future date to inquire into the validity of the order and that it was open to a Court other than that issuing the order to inquire into the existence of the prerequisites for the making of the adoption order. With respect we disagree with the inter- IQ pretation of section 28 favoured by counsel for the appellant. To our comprehension what section 28 purported to accomplish was to lay down that only adoption orders made by a competent Court under Cap. 274 could be heeded in law. The legislator did not aim, by 15 the enactment of section 28, to throw an adoption order made by a competent Court, as in this case, in the melting pot of future litigation." Επίσης στις υποθέσεις Re Skinner (aninfant), Skinner v. Carter/1948] 1 All E.R. 917 και Re F (infants) [1977] 2 20 All E.R. 777, εκφράστηκαν απόψεις πως το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο ναακυρώσει ένα ΔιάταγμαΥιοθε σίας, αλλά απεναντίας,έχει διακριτική ευχέρεια να αρνη θεί την ακύρωση αν το συμφέρον της δικαιοσύνης το υπα γορεύει. Αυτή την προσέγγιση τηνυιοθετώ. 25 Παρά το γεγονός πως στην υπόθεση Re F (infants) (ανωτέρω) εκφράστηκε η άποψη πως η παράβαση των προϋποθέσεων για την έκδοση του Διατάγματος Υιοθε σίας αποτελεί λανθασμένο εύρημα γεγονότων, εντούτοις ευρίσκω ότι είναι ορθό ναπροσεγγίσω την παρούσαυπό- 30 θέση με βάσητις αρχές που τέθηκανστην απόφασηστην R. v. Northumberland (ανωτέρω), όπως αναφέρθηκανπιο πάνω. Επίσης ως προς το τι αποτελεί 'πρακτικότουΔικαστη ρίου' και τι είναι 'νομική πλάνη',σχετική είναι η υπόθεση 35 R. v.PrestonSupplementary BenefitsAppeal Tribunal ex p. 564 1Α.Α.Δ. Κυριακίδηκαι άλλου(Αρ.2) Χρυοοστομής,Δ. Moore [1975]2 All E.R.807, όπουστη σελ. 810 ο Λόρδος Denning M.R. αναφέρει: 5 10 "The two casesbefore us ariseout of applications for an order of certiorari. They are brought. under the establishedpowerof theHigh Court tosupervise inferior tribunals. The High Court can quash any decision of an inferior tribunal for error of law which appears on the face of the record. The 'record' is generously interpreted so as tocover all thedocuments inthecase. An 'error of law* is also interpreted generously so as to include a wronginterpretation of anAct or awrongapplication of it tothefacts of thecase." Εξετάζοντας το σχετικό Διάταγμα Υιοθεσίας και το υλικό τουσχετικού φακέλλουτης αίτησης υιοθεσίας,που 15 αποτελεί το 'πρακτικό του Δικαστηρίου', είναικατάδηλο πως το Δικαστήριο που εξέδοσε το Διάταγμα Υιοθεσίας δεν ακολούθησε τις πρόνοιες του άρθρου4του ΠερίΥιο θεσίας Τέκνων ΝόμουΚεφ.274, όπως ακριβώς ισχυρίζο νται οι αιτητές. Αυτή η παράλειψη συνιστά λανθασμένη 20 εφαρμογήτου Νόμουσεσχέσημε ταγεγονότα και αποτε λεί έκδηληνομικήπλάνηπουδιαπιστώνεται απόταπρα κτικά της υπόθεσης. Εν όψει αυτής της κατάληξης - και λαμβάνονταςυπόψη ταγεγονότατηςυπόθεσης όπωςανα φέρονται πιο πάνω, δενβλέπω λόγο γιατί να μη διατάξω 25 την ακύρωσητουΔιατάγματοςυιοθεσίας όσον αφοράκαι τουςδύοαιτητές.Επιπρόσθετα,κάτω απότις ειδικές συν θήκεςτηςπαρούσαςυπόθεσηςκαιιδιαίτεραλόγωτουδια ζυγίου της φυσικής μητέρας των αιτητών με τονυιοθετήσαντα πατέρα, έχω τηγνώμη,πως ηακύρωση είναι προς 30 το συμφέρον όχι μόνο των επηρεαζόμενων μερών, αλλά καιτηςδικαιοσύνης, υπότοπρίσματωνκοινωνικώναντι λήψεωνπερίοικογένειαςπουεπικρατούνστον τόπο μας. Κατάσυνέπειακαιγιατους πιοπάνωλόγους, διατάσ σωτηνακύρωσητουΔιατάγματοςΥιοθεσίας ημερ. 8.2.82. Επίδικοδιάταγμαακυρώνεται. 565