(1990)25Αυγούστου,1990 [Α.Ν. ΛΟΙΖΟΥ. Π.] RISBJERGSHIPPINGLIMITEDΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Ενάγοντες, ν. ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ "LARA DIANA", Εναγόμενου. (Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 126/83). Ναυτοδικείο — Πρακτική — Ειδοποίησηπερί ακροάσεως — ΤοΠερί Δικαιοδοσίας του Κυπριακού Ναυτοδικείου Διάταγμα, 1893, Καν. 138— Επίδοση σεδικηγορικό γραφείο,που ήταν γραφείο επιδόσε ως, μετά την λήψη αδείας περί αποχωρήσεως των ενλόγω δικηγό ρων από την νπόΟεση — Εφόσον δεν έγινε αλλαγή διευθύνσεως 5 επιδόσεως ηεπίδοση ορθάέγινε. Ναυτοδικείο — Πρακτική — Αποφάσεις ερήμην λόγω απουσίας από την δίκην — Περί Δικαιοδοσίας του Κυπριακού Ναυτοδικείου Διάταγμα, 1893, Καν. 237— Εφόσο επί του θέματος δεναναφέρε ται οτιδήποτε στο διάταγμα, εφαρμόζονται οι Αγγλικοί θεσμοί, 10 ως ίσχυαν την 15.8.1960 — Οι εν λόγω Αγγλικοί θεσμοί, θεσμοί 41,43 και 36— Καν.33 — Εφαρμοστέαείναι μόνον ηόιάταξτ;του Θ.36, Καν. 33 — Εκπρόθεσμη καταχώρηση — Εξουσία παρατάσε ως της προθεσμίας—Κατά πόσομπορεί να ασκηθείχωρίς ειδικήν περί τούτου αίτηση — Καταφατική ηαπάντηση στο ερώτημα. 15 Ναυτοδικείο — Πρακτική — Αποφάσεις ερήμην λόγω απουσίας από την δίκην — Διακριτική εξουσία παραμερισμού — Εφαρμοστέες αρχές — Fylachtou andothers v. Michael
(1982)1 C.L.R 204παρετέθημε επιδοκιμασία. Οι δικηγόροιτων εναγομένωνεζήτησανκαι έλαβαν άδειαν να 20 αποσυρθούν,επικαλούμενοιαδυναμίαν λήψεως οδηγιώναπότους πελάτες των. Παρά ταύτα οι ενάγοντες επέδωσανειδοποίηση για την ακρόαση, που είχε στο μεταξύορισθεί στο γραφείοτων απο συρθέντων δικηγόρων,πουείχεπαραμείνα η διεύθυνση επιδόσεως τωνεναγομένων. 25 Οι εναγόμενοι δεν παρουσιάσθησαν κατά τηνακρόασηκαιως εκτούτουησχετικήαπόφασηεξεδόθηερήμηντων. Μετηνπαρού σα Αίτηση, πουκαταχωρήθηκε εκπρόθεσμα,οι εναγόμενοι ζητούν παραμερισμότηςαποφάσεως. 634 1 ΑΛΛ. Risbjerg κ.ο. ν. M/V LaraDiana ToΑνώτατο Δικαστήριο αποφάσισε: 5
- Εφόσον το Περί Δικαιοδοσίας του Κυπριακού Ναυτοδι κείου Διάταγμα, 1893, δεν αναφέρει οτιδήποτε επί των επιδίκων θεμάτων,ταθέματααυτάδιέπονται απότους Αγγλικούς θεσμούς, που ίσχυαν την 15.8.
- Η επίδοση της Ειδοποιήσεως για την ακρόαση ορθά έγινε στο γραφείο επιδόσεως, που εφαίνετο από τον φάκελο της υποθέ σεως. 10 15 20 25
- Εφόσον η απόφαση εξεδόθη ερήμην, λόγω απουσίας κατά την δίκην,οι Αγγλικοί θεσμοί 41 &43 δεν τυγχάνουν εφαρμογής. Εφαρμοστέα είναι μόνον η διάταξη του θ.36, Καν. 33, που προ βλέπει προθεσμίαν καταχωρήσεως της Αιτήσεωςγια παραμερισμό της αποφάσεως 6 ημερών από της δίκης. Ηπροθεσμία αυτήυπόκαται σε παρέκταση. Η άσκηση της σχετικής διακριτικής ευχε£?εία·ζ του Δικαστηρίου δεν προϋποθέτει χωριστήν Αίτησηγιαπα ράτασητης προθεσμίας.
- Στην παρούσαυπόθεση δεν είναι ενδεδειγμένο να ασκηθεί η διακριτική εξουσία υπέρτων Αιτητών, αφούοι λόγοι τηςκαθυστε ρήσεως στην υποβολήν της Αιτήσεωςδεν φαίνονται. Εν πάσηπεριπτώσει οι αρχές,που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέ ρειας του Δικαστηρίου για παραμερισμό ερήμην αποφάσεων (Bl.Fylachtou and others v. Michael
(1982)1C.L.R 204), δεν συνη γορούν υπέρ αποδοχήςτης Αιτήσεως. Ηαγωγήήταντου 1983 και κατά κάποιο στάδιο κατάτο 1987 οι Αιτητές έπαυσαν να ενδιαφέρονται,για να επανέλθουν στο προσκήνιο με την Αίτησηαυτήδύο χρόνια περίπουαργότερα. ΗΑίτηση απορρίπτεται μεέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Ladydela Polev.Dick (1885]29 Ch. Div. 351atp.357- 30 Phylachtou andOthers v. Michael
(1982)1C.L.R. 204 atp. 210- Αίτηση. Αίτησηαπότους ιδιοκτήτες του εναγομένου πλοίου για διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή παρα μερίζει την απόφασηπουδόθηκεστις 11 Ιουλίου, 1989. 35 Κ. Σαβεριάδης, για τους αιτητές-εναγόμενονς. Μ. Μοντάνιος, για τους καθ' ων ηαίτηση-ενάγοντες. Cur. adv.vuit. 635 Risbjerg κ.α. v. M/V Lara Diana
(1990)Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Η αγωγή αυτή από τους ενάγοντες στρεφόταν εναντίον του πλοίου "LARA DIANA", όταν το πλοίο αυτό βρισκόταν στο λιμάνι της Λεμεσού και εναντίον των εβδομήντα κενών εμπορευματοκιβωτίων του πλοίου και του ναύλου. 5 Η απαίτησηήταν $80,000Ηνωμένων Πολιτειών σαν απο ζημιώσεις για τη ζημιά που υπέστη το πλοίο των εναγό ντων "DIANA", σαν αποτέλεσμα σύγκρουσης του με το εναγόμενο πλοίο, που συνέβηκε στο λιμάνι της Βυρητού στις 19 Φεβρουαρίου 1983, σαν αποτέλεσμα,όπως ισχυρί- 10 ζονται οι ενάγοντες, της αμέλειας του εναγομένου πλοίου, των υπηρετών και αντιπροσώπων του στην πλοήγηση και διεύθυνση του πλοίου. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής ζητήθηκε και εκδόθηκε ένταλμα συλλήψεως του πλοίου και των 15 εμπορευματοκιβωτίων. Στις20 Μαΐου 1983, καταχωρήθη κε επιστολή των δικηγόρων των εναγόντων στην οποία πληροφορείτο ο Πρωτοκολλητής του Δικαστηρίου ότι, σαν αποτέλεσμα συμφωνίας που έγινε μεταξύ των διαδί κων και που επισυνάπτετοστην επιστολή, ηαίτησηγια τη 20 σύλληψη του εναγομένου πλοίου που είχε οριστεί για ακρόασηστις 21 Μαΐου 1983, αποσύρετοκαιότι οι ενάγο ντες θα συνέχιζαν να προωθούν τις απαιτήσεις των κάτω από την αγωγή. Επισυνάφθηκεεπίσης καιγραπτή εγγύηση για την πληρωμή από τους ιδιοκτήτες του εναγομένου 25 πλοίου στην εταιρεία Hadad Shipping Co.,απότο Λίβανο που προσετέθησαν αργότερα με τροποποίηση του τίτλου σαν δεύτεροι ενάγοντες, το ποσό οποιασδήποτε τελικής απόφασης και εξόδων που θα επιδικαζόταν στην αγωγή αυτή εναντίον των εναγομένων, αλλά που να μη υπερβαί- 30 νει τις £35,000. Στις 21 Μαΐου 1989 δεν υπήρξε εμφάνιση εκ μέρους των εναγομένων και το ένταλμα συλλήψεως απεσύρθη. Στις 11 Ιουνίου 1983, ενώπιον των δικηγόρων τουενα γομένου πλοίου δόθησανοδηγίες για τηνκαταχώρησητων 35 δικογράφων. Στις 21 Ιουνίου 1983, καταχωρήθηκε από τους ενάγοντες η αίτηση για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής με την προσθήκητης Haddad Shipping Co., ωςδευ636 1 ΑΛΛ. 5 Risbjerg κ.α. v. M/V LaraDiana Λ. Λοΐζου,Π. τέρων εναγόντων και την επακόλουθη τροποποίηση του κλητηρίου της αγωγής, όπως αναφέρεται στην αίτηση. Στις 25 Ιουλίου 1983, με τη συγκατάθεση των διαδίκων δόθηκε ητροποποίηση με έξοδα υπέρτων εναγομένων οι οποίοιαντιπροσωπεύοντοαπότουςδικηγόρουςτων. Στις 6 Δεκεμβρίου 1983, ύστερα απόυπόδειξη του κ. McBride εκ μέρους του εναγομένου πλοίου δεν εδόθησαν οδηγίες για δικόγραφα,γιατί ενόψει των προνοιών του Θεσμού 48τωνΔιαδικαστικώνΘεσμών τουΑνωτάτου Δι10 καστηρίου Κύπρου, Δικαιοδοσίας Ναυτοδικείουτου 1893 που προβλέπει για την καταχώρηση Προκαταρκτικής Πράξης (Preliminary Act), δεν μπορούσε να δοθούνοδη γίεςγιατονσκοπόαυτόκαιαναβλήθηκεηυπόθεσηεπ' αό ριστογιασυμμόρφωση μετονΘεσμό αυτό. 15 Στις 3 Φεβρουαρίου 1987, δόθηκε ειδοποίησηαλλαγής των δικηγόρων των εναγόντων που αντικατεστάθησαν από τους παρόντες δικηγόρους. Στις 17 Μαρτίου 1987, δόθηκεπαράτασηχρόνου δέκαημερώνγιατηνκαταχώρη ση της Προκαταρκτικής Πράξης (Preliminary act) από 20 τους ενάγοντες και η υπόθεση ορίστηκε γιά οδηγίες στις 25 Μαΐου 1987, ότανκαιδιαπιστώθηκεότι οι Προκαταρ κτικές Πράξεις καταχωρήθηκανκαι δόθηκαν οδηγίες γιά καταχώρησητωνδικογράφων. Στις 18 Ιουνίου 1987 καταχωρήθηκεαίτηση απότους 25 ενάγοντες ναακουστεί οπλοίαρχοςPeterTramp σαν μάρ τυρας ενώπιον Δικαστηρίου πριν από την ακρόαση της υπόθεσης για το λόγο ότι είχε μείνει στην Κύπροπέραν της ημερομηνίας αδείαςπαραμονήςκαιυπήρχε η πιθανό τητα-να απελαθεί και να μη του επιτραπεί η επιστροφή 30 στην Κύπρο. Εντω μεταξύκαταχωρήθηκεηέκθεσηαπαι τήσεως, ηαπάντησηκαι ανταπαίτησητων εναγομένων.Η αίτησηήτανορισμένηστις 3 Ιουλίου 1987 ότανοδικηγό ροςκ.McBrideεκμέρουςτωνεναγομένων,καθ'ωνη αίτη ση ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου να αποσυρθεί και 35 έκαμε την ακόλουθη δήλωση, "from further appearing in the proceedings as in spite of our efforts we have not been able obtain the necessary instructions. I have informed 637 Α. Λοΐζου, Π. Risbjerg ΧΛ. v. M/V LaraDiana
(1990)themabout the proceedings". Τότε μια και δεν υπήρχε ένσταση στην αίτησηκαι με βάσηταγεγονότα πουυπήρχανστην ένορκηδήλωσηπου καταχωρήθηκεγια υποστήριξηαυτήςκαι πουτην δικαιο λογούσαν,εγκρίθηκεη αίτηση γιαναακουστείημαρτυρία 5 του Peter Tramp σε ημερομηνία που θα ορίζετο ύστερα απόαίτησητωνδικηγόρωντωνεναγόντων. Εν τω μεταξύκαταχωρήθηκε ηαπάντηση στην υπερά σπισηκαιανταπαίτησηκαικαταχωρήθηκεαίτηση γιαορι σμότηςυποθέσεωςγιαακρόαση μιακαιέκλεισανταδικό- 10 γραφα. Ταυτόχρονα επιδόθηκε έγραφη ειδοποίησηκάτω από το θεσμό 138, στο εναγόμενο πλοίο στη διεύθυνση επιδόσεως,το γραφείοτων κυρίων ΧρύσηΔημητριάδη & Σία, οι οποίοι εμφανίζοντο μέχρι της ημέρας που ο κ. McBride, ένας των συνεταίρων του γραφείου, ζήτησε 15 άδειανααποσυρθούνσανδικηγόροιτωνεναγομένων. ΟΘεσμός 138προβλέπειότι: 'The party onwhoseapplication an action is entered for hearing shall serveanotice inwritingonevery other party of the day and hourfixed for hearing. Such notice 20 shall be served at leastten daysprior totheday fixed for thehearing." Η διεύθυνση αυτή δόθηκε κάτω από το Θεσμό 36 ο οποίοςπροβλέπει:"36.Any party appearing before theCourtorJudge at 25 thetime named in thewrit of summons shall be required to name an address to be called an address for service, which shall be some proper place within the municipal limits of thetown within which thecourt-house is situate, at which it shall be sufficient to leave all writs, notices 30 summonses, order or other documents required to be serveduponhimduringthecourse of theaction." Στις 18Ιουλίου 1988,οδικηγόροςτωνεναγόντων πλη638 1 ΑΛΛ, Risbjerg κ.α. v. M/V LaraDiana Α. Λοΐζου, Π. ροφόρησε το Δικαστήριο για την επίδοση της ειδοποιήσε ως για την ημέρα εκδικάσεως στη διεύθυνση επιδόσεως του εναγομένου πλοίου διότι, όπως το έθεσε, ουδέποτε επήρε ειδοποίηση περί αλλαγής αυτής. Περιπλέον δε ότι 5 ζήτησανμετηλέτυπο που στάληκε στο εναγόμενο πλοίο τη διεύθυνση των εναγομένων αλλά δεν επήρανκαμμιά απά ντηση και ζήτησαν η υπόθεση να προχωρήσει παρά τη μη εμφάνιση των εναγομένων. Ενόψει όμως της απουσίας του μάρτυροςτων εναγόντων Peter Tramp,καιτης μη πα10 ραχωρηθείσης άδειαςσε αυτόν απότο Υπουργείο Εσωτε ρικών εισόδου του στηΔημοκρατίας,αναβλήθηκεη υπόθε ση. Κατόπιν -δε αιτήσεως δόθηκαν οδηγίες όπως η απόδειξητης υπόθεσης απότους ενάγοντες γίνει με ένορ κη δήλωση σύμφωνα με το Θεσμό 114 και αναβλήθηκε η 15 υπόθεσηγιαταπεραιτέρωδιαβήματα. Στις 11 Ιουλίου 1989, καταχωρήθηκε ex parte αίτηση για απόφαση με επισυνημμένες την ένορκη δήλωση του PeterTramp,την ΠροκαταρκτικήΠράξη πουείχεκαταχω ρηθεί στις 12 Μαρτίου 1987, όπως επίσης και άλλες ενόρ20 κους δηλώσεις που υποστήριζαν την απαίτησητων εναγό ντων. Στις 11 Ιουλίου 1989, το Δικαστήριο με βάση τα πιο πάνω καταχωρηθένταστοιχεία που βρίσκονται στις ενόρ κους δηλώσεις και ενόψει του γεγονότος ότι ουδεμίαμαρ25 τυρίαπερί του αντιθέτουυπήρχε,έγινεδεκτήηπροσκομι σθείσα μαρτυρία σαν αποδέικνύουσα τους ισχυρισμούς των εναγόντων, και δόθηκε απόφαση όπως το αιτητικό στην αίτηση.Ταποσάαυτάήσαν: 1.$31,000 30 2. £11,398 και τόκος 9% από 1 Μαΐου 1983, μέχρι εξοφλήσεως καιέξοδα. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1989 καταχωρήθηκεαπότους ιδιο κτήτες του εναγομένου πλοίου αίτηση με την οποία ζητείτο διάταγματου Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή πα35 ραμερίζει (set aside)την πιό πάνωαπόφασηπου εκδόθηκε 639 Α.Λοΐζου, Π. Risbjerg χ.α.v. M/V LaraDiana
(1990)στην υπόθεση αυτή. Ηαίτηση βασίζεται πάνωστους Θε σμούς 44, 138-213 και 237 των Διαδικαστικών Θεσμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Δικαιοδοσία Ναυτοδικείου του 1893. Η αίτηση υποστηρίζεται απόένορκη δήλωση της Ελέ- 5 νηςΛάμπρου,δικηγόρουστογραφείοτωνδικηγόρωντων αιτητών στην οποία αναφέρονταιταγεγονότα που έχουν ήδη εκτεθεί πιοπάνωκαιστην οποίαγίνεταιο ισχυρισμός ότι οι εναγόμενοι "ουδέποτε έλαβανγνώσητωνεξελίξεων στην παρούσα υπόθεση καθότι ο εκ των ιδιοκτητών του 10 εναγομένου πλοίου κύριος Μουνίρ Μπουστάνηο οποίος βρίσκετο σε επαφή μετά του δικηγορικού γραφείου Χρ. Δημητριάδη καιΣίαήτοέκτος Κύπρου".'Οπωςεπίσης ότι δεν έλαβανγνώσητης ειδοποίησης των εναγόντωνημερο μηνίας 22 Ιουνίου 1988, και ότι, όταν τυχαία έλαβαν 15 γνώση της απόφασης,έδωσαν οδηγίες στους σημερινούς δικηγόρους των ναπροβούνστις δέουσες ενέργειες.Προ βάλλεται επίσης στην ένορκη δήλωση, παράγραφος 10 ο ισχυρισμός ότι "οι εναγόμενοι εξέλεξαν να εμφανιστούν στην παρούσα αγωγή δια δικηγόρου, οιαδήποτε δε διεύ- 20 θυνση επιδόσεως εδόθη τότε ήτο η διεύθυνση επιδόσεως των εν λόγω δικηγόρων. Από την στιγμή που αυτοίαπεσύρθησαν από την υπόθεσηη διεύθυνση επιδόσεως τωνεν λόγωδικηγόρωνδεν ισχύειπλέον." Στηναίτησηαυτήκαταχωρήθηκεένσταση.Στηνένορκη 25 δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της ένστα σης αναφέρεται ότι "παρά την απόσυρση των δικηγόρων των εκτουχειρισμού τηςυπερασπίσεωςτωνπελατώντων ηδιεύθυνση επιδόσεως των εναγομένων παραμένειη ίδια και συνεπώς η παράδοση/αποστολή/επίδοση οιωνδήποτε 30 δικογράφων ή ειδοποιήσεως αφορόντων τους εναγομέ νους στην εν λόγω διεύθυνση επιδόσεως εγένετο νομί μως". Περιπλέον στην παράγραφο 6 της ενόρκου αυτής δη λώσεως αναφέρεται ότι οι παρόντες αιτητές και τώρα 35 ιδιοκτήτες τουεναγομένουπλοίου είναιδιαφορετικοίαπό εκείνους που ήσαν ιδιοκτήτες κατά το χρόνο επιδόσεως 640 1 ΑΛΛ. 5 Risbjerg ΧΑ. V. M/V Lara Diana Α. Λοΐζου, Π. του κλητηρίου εντάλματος και κατά συνέπεια οι τωρινοί ιδιοκτήτες δεν νομιμοποιούνται και ότΐ'οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες είχαν λάβει γνώση της απόσυρσης τωνδικηγό ρων των αλλά έκτοτε ουδέν ενδιαφέρονεπέδειξανγιατην υπόθεσηκαιουδένμέτροέλαβανγιατονδιορισμόνέουδι κηγόρου ως καιγια την αλλαγήτης διευθύνσεως επιδόσε ως. Το πρώτοθέμα που εγείρεται είναι κατά πόσο έγινε η προβλεπόμενηαπότο θεσμό 138 επίδοσηστους εναγομέ10 νους. Είναι ηθέση των εναγόντων ότι το ότιαποσύρθηκε ο δικηγόρος δεν σημαίνει ότι έχει ακυρωθεί η διεύθυνση επιδόσεως. Σύμφωνα μετοθεσμό237 σε όλες τις περιπτώσειςπου δεν υπάρχει πρόνοια στους θεσμούς η πρακτική του !5 Admiralty Division του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγ γλίας σε όση έκτασηφαίνεταιναεφαρμόζεται θαακολου θηθεί. Έγινε παραπομπή στη Διαταγή 67 θεσμός 7 των Αγγλικών Θεσμών του 1958 (Βλέπε Annual Practice
(1960)σελ. 1978). Επίσης έγινε αναφορά στηΔιαταγή67 θεσμό 2 20 όπου στη σελ. 1974 και κάτω από τον τίτλο "Service on solicitor ontherecord" αναφέρονται ταπιοκάτω: 25 30 35 'The solicitor on the record ' shall be considered the solicitor of the party till the final conclusion of the cause or matter whether in the High Court or the Court of Appeal' (O.7,r.2(l); and Re aSolicitor[1880], 14Ch. D. 152 per Jessel.'M.R.). Accordingly even if the party has changed his solicitor, but has failed to give notice of change, and even if thesolicitor has obtained an order to the effect that he has ceased to be the solicitor for the party, but has notserved on the other party acopy of the order as required by O.7,r.4 (Re Morav. Concha, 1887) . W. N. 194), service of process on the solicitor on the record is service on the party until judgment, and after judgment until the judgment has been worked out, e.g., by execution, (Lawrence v.Harrison, Sty.426; Ladydela Pole v. Dick [1885], 29 Ch. D. 351, C.A.; Callow v. Young [1886], 55 L.T. 543; Bagleyv. Maple& Co. Ltd., 641 Α.Αοΐξου,Π. Risbjerg κ.α.v. M/V LaraDiana
(1990)27Τ. L.R.284).This applies,for example,toservice of a notice of appeal; and quaere whether the solicitor's authority does notcontinueas long as his client's right of appeal exists (LadydelaPolev.Dick, supra)." Στην υπόθεσηLady dela Pole v.Dick[1885]29 Ch.Div. σελ. 351 στησελ. 357 αναφέρονται ταπιοκάτω: 5 "According to that principle, until the judgment has been worked out,thereis a duty imposed onthe solicitor on the record to defend his client against any improper steps taken for the purpose of enforcing the judgment. 10 Until thattime,therefore, thesolicitor ontherecordmust be taken, as between him and the opposite party, to represent the client,unless the client not only discharges him but substitutes anothersolicitor onthe record." ΟΘεσμός44 προβλέπει ταακόλουθα: 15 "44. Where any judgment has been given in the absence of either of the parties in accordance with the provisions of Rule 41 and 43 hereof, any party affected by such judgment may apply to the Court or Judge to set aside thejudgment and the Court or Judge may set aside 20 the judgment on such terms as tothepayment of costs or otherwise as shall appeartobejust." Οι θεσμοί 41 και 43 αναφέρονταιστη μη εμφάνιση εναγομένου κατά το χρόνο που ορίζεται στο κλητήριο ένταλμα όπως προβλέπεταιαπότο θεσμό 9 που προβλέ- 25 πει μεταξύάλλων ότι ο Πρωτοκολλητήςθα καταχωρήσει στο κλητήριο δήλωση της ημέραςκαι ώρας όταν απαιτεί ται απότον εναγόμενο να εμφανιστεί ενώπιον τουΔικα στηρίου καιόχι στις περιπτώσεις στις οποίεςκατόπιν εμ φανίσεως αποσύρεται ο εμφανιζόμενος για τον ενα- 30 γόμενο, δικηγόροςκαι δεν υπάρχειεμφάνισηγιατον ίδιο καίτοι γνωρίζει περί του σταδίου της διαδικασίας στο οποίο ο δικηγόροςτου αποφάσισε να εμφανιστεί.Το ότι δεν ισχύει ο Θεσμός 46 υποστηρίζεται καιαπό το Annual Practice 1958 σελ. 617, όπου αναφέρεται "Judgment or 35 642 1 ΑΛΛ. Risbjerg χ.α. v. M/V LaraDiana Α. Λοΐζου, Π. order made in the absence of a party." Ο θεσμός ο οποίος εφαρμόζεται είναι ο Θεσμός 33 της Διαταγής 36 (Βλέπε Annual Practice 1958 σελ. 831);οοποίος προβλέπει: 5 "Any verdict or judgment obtained where one party does not appear at the trial may be set aside by theCourt or a Judge upon such terms as may seem fit, upon an application madewithin six days after thetrial..." Ήταν παραδεκτόότιη κρινόμενηαίτησηδενείχεκατα χωρηθεί μέσα στην προθεσμίατων έξι ημερών όπωςπρο10 βλέπεται απότον πιο πάνωθεσμό. Παρόλοπου οευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση ήγειρε στην αγόρευση του το εκπρόθεσμο της αίτησης,οευπαίδευτος συνήγορος των αιτητώνδεν έχει κάμει οποιαδήποτε ανα φορά πάνωστο ζήτημα.Σχετικάμε το ζήτηματηςπροθε15 σμίας των έξι ημερών αναφέρονται τα πιο κάτω στο Annual Practice 1958,στησελ. 832: 20 25 30 '" Within six days after the Trial.' - Notwithstanding Walter v. James, 34 W.R. 29, the Court has a discretion under O. 64, r.7, though the application be not made within six days after the trial: Schafer v. Blyth [1920] 3 K.B. 141,following Bradshaw v. Warlow, 32 Ch.D.403, C.A., decided underone of therules of thePalatineCourt of Lancaster, almost identical in terms with the present Rule; the C.A., whilst refusing to set aside the judgment, expressed an opinion
(1)that the Judge had power to ' enlarge the time; and
(2)that it was not necessary to make a substantive application for such enlargement. See,too, Michell v. Wilson, 25 W.R. 380, where thetime for applying was extended under thecircumstances of the case. See also O. 64,r.7. The objection that the application is out of time must be made at theearliest possible moment;see London S.S. etc., Corporation v.Russian VolunteerFleet, supra." Είναι πρόδηλο απότοπιοπάνω απόσπασμαότι τοΔι3$ καστήριοέχει διακριτική ευχέρειαναπαρατείνει τηνπρο643 Δ.Λοΐζου, Π. Risbjerg χ.α.v. M/V LaraDiana
(1990)θεσμία των έξι ημερών και δεν παρίσταται ανάγκη να γίνει ουσιαστική αίτηση γιαπαράταση. Είναι επίσηςπρό δηλοότι ηένσταση γιατοεκπρόθεσμο τηςαίτησηςπρέπει να γίνει το "ενωρίτερο δυνατό".Στηνκρινόμενη αίτησηη ένσταση για το εκπρόθεσμο της αίτησης δεν έγινε το ενω- 5 ρίτερο δυνατό,τοοποίο ήταντοστάδιοτηςκαταχώρησης ένστασης, αλλά στη διάρκεια της αγόρευσης του συνηγό ρουτων καθ'ων η αίτηση.Όπωςέχειήδη αναφερθείοευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών, παρόλο που είχε την ευκαιρία στο στάδιο της απάντησης του στην αγόρευση 10 τουευπαιδεΰτουσυνηγόρου των καθ* ωνη αίτησηναανα φερθεί στο ζήτημα του εκπρόθεσμου της δεν το θεώρησε σκόπιμο νακάμειοποιαδήποτεσχετικήαναφορά. Στην απουσίααίτησης γιαπαράτασητης προθεσμίας η οποία να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία ** να δίνονται οι λόγοι για τηνκαθυστέρηση,και ειδικότερα πότε ακριβώςοι καθ'ων οιαίτησηέλαβανγνώσητηςαπό φασης και πότε έδωσαν οδηγίες στους συνηγόρους των, δεν θα ήμουν διατεθειμένος, στην άσκηση της σχετικής διακριτικής μου ευχέρειας, να δώσω παράτασητης σχετι- 20 κήςπροθεσμίας, επομένως η αίτησηαπορρίπτεταισανεκ πρόθεσμη. Θαπραγματευθώόμως και την ουσία της αίτησης για να υπάρχουν οι θέσεις του Δικαστηρίου αυτοΰ πάνω σε όλες τις πτυχές της υπόθεσης. Το πρώτο ερώτημα που 25 πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο η ειδοποίηση για την ημερομηνία ακρόασης, με ημερομηνία 21 Ιουνίου 1988,η οποίαδόθηκε στην διεύθυνση επιδόσεως τωναιτη τών ήτανέγκυρη,λαμβανομένων υπ*όψη των όσων είχαν προηγηθεί και ειδικότερα της απόσυρσης του συνηγόρου 30 των αιτητών. Το θέμα που εγείρεται διέπεται απότο πιο πάνω απόσπασμα της σελ. 1974 του Annual Practice του 1958 το οποίοπρέπει νααναγνωσθεί μαζί μετο πιοκάτω απόσπασμααπότησελ. 82: "Service on Discharged Solicitor. - In High Court 35 proceedings a solicitor can only be discharged from liability to receive service of proceedings by the 644 1 ΑΛΛ. 5 Risbjerg κ,α. v. M/V Lara Diana Α. Αοΐζου, Π. substitution on the record of another solicitor, or of the party in person (see preceding note). After such a discharge has been effected and entered on therecord the discharged solicitor cannot be served, nor can he accept service. See R. V. Justices of Oxfordshire [1893]2 Q.B. 149, followed in R. V. Justices of Leitrim [1900]2 Ir. R. 397." Στην παρούσααίτηση οι προηγούμενοι δικηγόροι των αιτητών δεν έχουν αντικατασταθείστο φάκελλο της υπό10 θέσης ή από άλλους δικηγόρους ή από τους ίδιους τους αιτητές. Επομένως οι προηγούμενοι δικηγόροι δεν έχουν απαλλαγεί από την ευθύνη να δεχθούν την επίδοση της διαδικασίας ("have not been discharged from liability to receive service of proceedings"), και κατά συνέπεια η επί15 δόση ηοποία έγινε στη διεύθυνση επιδόσεως τωναιτητών η οποία ήταν στο φάκελλο της υπόθεσης ήταν καθόλα έγκυρη. Κατά συνέπεια οι αιτητές δεν μπορούν να παρα πονούνται ότι δεν είχαν γνώση της διαδικασίας. Ως εκ τούτου ο σχετικός λόγος για παραμερισμό τηςαπόφασης 20 δεν ευσταθεί. Το επόμενο ερώτημα είναι κατά πόσο ηαπόφαση μπο ρεί να παραμερισθεί πάνω στη βάση των αρχών που διέ πουν τον παραμερισμόαποφάσεωνπου λαμβάνονται ερή μην ενός διαδίκου. Οι σχετικές αρχές φαίνονται στην 25 υπόθεση Phylachtou and Others v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204,210:" 30 35 "In exercising its discretion, the Court must strive to balance two considerations fundamental for the admi nistration of justice: The need to uphold effectively, on the one hand,the right of aparty tobe heard in his cause, and the need to ensure the expeditious transaction of judicial business,on the other. The speedy determination of judicial causes is not merely a matter of convenience but an all important factor for theeffective vindication of the rights of the citizen. This principle is closely associated with another consideration likewise important 645 Α. ΑοΤζου, Π. Risbjerg κ.α. v. M/V LaraDiana
(1990)for the administration of justice, that is, the need to uphold finality of judgments. If a party is lightly allowed to re-open a case, the imprint of finality, attaching to a judgment, with all that goes with it, and the certainty it imports in the management of human affairs, will disappear with grave consequence to the administration of justice. (See, Observations of Megaw L.J. inLambert v. Mainland Market [1977]2 All E.R. 826, at p. 833 (c-d)). 5 The effect of the case law is that the Court must not 10 be astute to unseat a party from his right to be heard in his cause, so long as he discloses merits. But the Court may, nevertheless, decline to re-open the case if his conduct is such as to strike at the root of the admi nistration of justice. Where the conduct of the party 15 applying to set aside judgment is inexcusable, con tumelious to the extent of gross disreghardfor thejudicial process or the rights of his adversary, the Court may, in its discretion, refuse to set aside judgment." Στην παρούσα αίτηση, όπως φαίνεται από τη δήλωση 20 του πρώην δικηγόρου τους, ημερομηνίας 3 Ιουλίου 1987, παρόλο που οι αιτητές γνώριζαν για τη διαδικασία,παρέ λειψαν να δώσουν οδηγίες στο δικηγόρο τους και αυτή ήταν η αιτία που τον οδήγησε στην απόφασηνα αποσυρ θεί. Πρόκειται για διαδικασίαπουκαταχωρήθηκετο 1983. 25 Οι αιτητές, από κάποια ημερομηνία γύρω στα μέσα του 1987, παύουν να δείχνουν οποιοδήποτε ενδιαφέρον για την πρόοδο της υπόθεσης τους στο βαθμό που παραλεί πουν να δώσουν και οδηγίες στους συνηγόρους των παρό λο που οι τελευταίοι καταβάλλουν προσπάθειες για να 30 πάρουν τέτοιες οδηγίες. Έρχονται δε - οι αιτητές - στο προσκήνιο δύο ολόκληρα χρόνια μετά - στις 8 Σεπτεμ βρίου 1989 -μετην καταχώρησητηςαίτησηςαυτής. Κρίνω ότι στην παρούσα αίτηση η διαγωγή των αιτη τών ισοδυναμεί με εμφανή καταφρόνηση της δικαστικής 35 διαδικασίας και των δικαιωμάτωντης άλλης πλευράς. Για 646 1Α.Λ.Α. Risbjerg κ.α. v. M/V LaraDiana Α. Αοΐζου, Π. το λόγο αυτό στην άσκηση της σχετικής διακριτικής μου ευχέρειαςδενθαήμουνδιατεθημένοςναεγκρίνωτηνακύ ρωσητηςαπόφασης. 5 Για όλους τους πιο πάνωλόγους ηαίτηση απορρίπεταιμεέξοδασεβάροςτων αιτητών. Αίτησηαπορρίπτεται μεέξοδα. 647