(1990)30Οκτωβρίου, 1990 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ.Δ/στές] ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α. ΚΑΜΕΡΗΣ, Εφεσείων, ν. ΑΝΔΡΕΑ ΗΛΙΑ ΣΟΥΛΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσίβλητων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 7467). Αμέλεια — Res IpsaLoquitur — Αναπόφευκτο ατύχημα, ως υπερά σπιση — Φύση της — Τι απαιτείται προς Θεμελίωση της — Ανα φορά σε νομολογία. Το αυτοκίνητο όχηματου Εφεσίβλητου έσυρε καρότσα,με φορ τωμένο σ' αυτήνεμπορευματοκιβώτιο,στον κΰριο δρόμοΛεμεσούΛευκωσίας. Σε κάποιο σημείο η καρότσα αποσυνεδέθη από το όχημα, με αποτελέσματα να αποκόψει την πορείαν τουαυτοκινή του οχήματοςτου Εφεσείοντος και ναπροκαλέσει σύγκρουση,από τηνοποίανο Εφεσείων υπέστητραύματακαι ειδικές ζημίες. Οι διάδικοι εδέχΟησαν ότι οι περιστάσεις δικαιολογούν εφαρμογήν της αρχής Res ipsa loquitur. Εναπόκειτο στον εναγόμενο Εφεσίβλητο, που είχε προβάλει,ως υπεράσπιση,αναπόφευκτο δυ στύχημα,νααποδείξει ότι δενήταν ένοχος αμελείας. Ως μάρτυς κατέθεσε ο αστυνομικός, που είχε εξετάσει την σκηνή του ατυχήματος. Η μαρτυρία του ήταν ότι η αποσύνδεση της καρότσας ωφείλετο σε σπάσιμο μιας μπίλιας, πράγμα που οδήγησε σε λύγισμα του ρουλεμάν, πουσυγκρατούσε τους τροχούς της καρότσαςστην θέσητους. Ομάρτυςδεν μπορούσε να εξηγήσει το σπάσιμο της μπίλιαςκαι το λύγισμα του ρουλεμάν, αλλ' υπέθε σε ότι αυτάοφείλοντο σεκόπωσημετάλλου. Ο Εφεσίβλητος εμαρτύρησε ότι το εμπορευματοκιβώτιο που μετέφερε η καρότσα είχε βάρος 5 τόννων. Στην προηγηΟείσαν κατάθεση του στην αστυνομίαν είχε μιλήσειγια 8 τόννους. Δεν προσκομίστηκε μαρτυρίαγια το βάρος που μπορούσε να μεταφέρει ηκαρότσα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απεφάσισε ότι ο Εφεσίβλητος απέσείσε το βάρος της αποδείξεως και κατάσυνέπειαν απέρριψε την αγωγήν. Οενάγων καταχώρησετηνπαρούσανΈφεση. Το Ανώτατο Δικαστήριο,αποδεχόμενοτηνΈφεση, αποφάσισε: 880 1 ΑΛΛ. 5 10 15 Καμέρηςν.Σοΰληκ.α.
- Η υπεράσπιση ότι το ατύχημα ήταν αναπόφευκτο αποτελεί εξειδικευμένη περίπτωση, ηοποία,όμως, εμπίπτει στο δίκαιο της αμελείας. Οι αρχές αυτές δεν διαφοροποιούνται. Η υπεράσπιση υποδεικνύει τα στοιχεία, που ο εναγόμενος έχει την ευθύνην να προσκομίσει, γιανατην θεμελιώσει.
- Ταγεγονότα στην υπόθεση αυτήπροσομοιάζουν με τα γεγο νότα στην υπόθεση Henderson v. Henry EJenkins andSons[1969] 3 All E.R
- To περιεχόμενο τηςμαρτυρίαςτου αστυνομικούδεν αποσείει το βάρος της αποδείξεως. Ηαιτία του σπασίματος της μπίλιας και του λυγίσματος του ρουλεμάν δεν ερευνήθηκε, ενώ η απόδοσητων γεγονότων αυτών σε κόπωση μετάλλου, χωρίς μάλι στα επεξήγηση τι προκαλεί την τελευταίαν, ήταν απλή υπόθεση. Πρόσθετα, δεν προσκομίστηκε μαρτυρία σχετικά με το βάρος που μπορούσε ναμεταφέρει ηκαρότσα. Ούτεκαιυπήρξε μαρτυρίαγια τηνχρήση,τηνζωήνκαιτηνλειτουργία τηςκαρότσας. 3.Υπό τις περιστάσεις το συμπέρασμα είναι ότι ο Εφεσίβλητος, υπό τις περιστάσεις, πουεγνώριζε ήόφειλε ναγνωρίζει, δεν έλαβε όλα ταδέοντα μέτρααποφυγής τουκινδύνου. Η Έφεσηγίνεται δεκτή. Έξοδα πρωτοδίκου διαδικασίας και Εφέσεως ενανπον Εφεσί βλητου. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: The Tunnel Portland CementCo Ltd v.lnc Prince Line Limited and Another
(1963)2 C.L.R 18V 25 Henderson v.HenryEJenkins andSons[1969] 3All E.R
- Έφεση. Έφεση από τον ενάγοντα κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Κορφιώτης, Ε.Δ.) που δόθηκε στις 18 Ιουλίου, 1987 (Αρ. Αγωγής 3264/83), 30 με την οποία απορρίφθηκεηαγωγήτου για γενικές και ει δικές αποζημιώσεις που υπέστη λόγω αυτοκινητικού ατυ χήματος. Στ. Στυλιανού, για τον εφεσείοντα. Α. Μαθηκολώνης, για τον εφεσίβλητο
- 35 Καμιά εμφάνιση για τον εφεσίβλητο
- Cur.adv. wit. 881 Καμέρης ν. Σούλη κ.α.
(1990)ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα εκδώσει οδικαστής κ. Χρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Ταγεγονότα της κρινόμενης έφεσης δεν αμφισβητούνται. Στις 10.4.82 ο ενάγων-εφεσείων οδη γούσε το αυτοκίνητο του με αριθμό εγγραφής LS816 στο 5 δρόμο Λευκωσίας-Λεμεσού με κατεύθυνση τη Λευκωσία, ενώ ο εναγόμενος-εφεσίβλητος 1 οδηγούσε απότηναντίθε τη κατεύθυνση το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής JD542, το οποίο ερυμουλκούσε καρότσα, πάνω στην οποία μετα φερόταν εμπορευματοκιβώτιο. Ξαφνικά το πισινό δεξιό 10 ζεύγος των τροχών της καρότσας αποσπάστηκαν από τη θέση τους και, αφού κύλησαν για μια απόσταση στο δρόμο, συγκρούστηκαν μετο αυτοκίνητο του εφεσείοντος, προκαλώντας σε αυτό ζημιές και στον ίδιο σωματικές βλάβες. 15 Στην αγωγή του ο εφεσείων ισχυρίστηκε πως το δυστύ χημα οφειλόταν στην αμέλεια του εφεσίβλητου 1και ότι ο εναγόμενος-εφεσίβλητος 2 ήταν υπεύθυνος εκ προστήσεως, ως ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου το οποίο οδηγείτο με την άδειακαι για τους σκοπούς του. Το πρωτόδικο δικά- 20 στήριο όμως απέρριψε την αγωγή εναντίον του εφεσίβλη του 2 το δε εύρημα του αυτό δεν προσβάλλεται στην κρι νόμενη έφεση. Ο δικηγόρος του εφεσείοντος απέσυρε επίσης και το λόγο έφεσης εναντίον του ύψους των αποζη μιώσεων, αποδεχόμενος έτσι την κρίση του δικαστηρίου 25 και πάνω σε αυτό το επίδικο θέμα. Παραμένει επομένως για συζήτηση το ζήτημα της ευθύνης, γιατί το εκδίκασαν δικαστήριο απέρριψε την αγωγή,αποδεχόμενο την υπερά σπιση του εφεσίβλητου πως το δυστύχημα ήταναναπόφευ κτο. 30 Μεβάσητα γεγονότα που συνοψίζουμε πιο πάνω, ο δι κηγόρος του εφεσείοντος επικαλέστηκε την αρχή του res ipsa loquitur, που έγινε αποδεκτή από την άλλη πλευρά, και έτσι το βάρος της απόδειξης κατά την εκδίκαση της υπόθεσης μετατοπίστηκε στον εφεσίβλητο για να ικανό- 35 ποιήσει το δικαστήριο, πάνω στο ισοζύγιο των πιθανοτή των, ότι δεν είχε καμιά ευθύνη για το δυστύχημα. Ημονα882 1 ΑΛΛ. Καμέρης ν.Σούληκ.α. Αρτεμίδης,Α. δική μαρτυρίαπου είχε ενώπιον του το πρωτόδικο δικα στήριο γιανακρίνει τηνυπόθεσηήταναυτή του μάρτυρα Νίκου Γεωργίου, αστυφύλακακαι εξεταστή οχημάτωνγια 20 χρόνια,πουκάλεσε ο εφεσίβλητος. Ο μάρτυρας αυτός 5 ανέλαβε ναεξετάσει τααίτιατου δυστυχήματοςως μέρος τηςέρευναςτηςαστυνομίαςγι'αυτό.ΟΓεωργίουαπέδωσε τηναπόσπασητωντροχών από τηνκαρότσαστοσπάσιμο μιας μπίλιας που στη συνέχεια λύγισε το ρουλεμάν που συγκρατούσε τουςτροχούςστηθέση τους.Όμως,ο μάρτυ10 ρας δεν μπορούσε να εξηγήσει το σπάσιμο της μπίλιας, και στη συνέχεια του ρουλεμάν, και γι' αυτό το απέδωσε σε κόπωση του μετάλλου. Τα ρουλεμάν, όπως στη συνέ χειαανέφερε,πρέπειναείχανπρόσφατα συντηρηθεί γιατί είχανγράσο. 15 Το πρωτόδικοδικαστήριο αφούπαρέθεσε με λεπτομέ ρεια τη μαρτυρία και αναφέρθηκε στη νομολογία που αφοράστοζήτημα,κατέληξε στοσυμπέρασμαότι ο εφεσί βλητος εξεπλήρωσε την ευθύνητου,σε σχέσημε το βάρος τηςαπόδειξηςπουείχε,και ικανοποιήθηκεπως τοδυστύ20 χημα δεν οφειλόταν σε οποιαδήποτεδική τουυπαιτιότη τα,αλλάήταναναπόφευκτο. Οδικηγόρος του εφεσείοντος υποστήριξε ενώπιονμας ότι ηαπόφαση του δικαστηρίου είναι εσφαλμένη, γιατίη μαρτυρία του Γεωργίου ουσιαστικά δεν εξηγεί τηναιτία 25 απόσπασης των τροχών από την καρότσα. Αυτός είπε μόνο,πως τούτο οφειλόταν στο σπάσιμο της μπίλιαςκαι του ρουλεμάν αλλά, επειδήδεν γνώριζε τι το προκάλεσε, ανέφερεότι θαοφειλόταν σεκόπωσητου μετάλλου, δηλα δήτης μπίλιας,συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε αόριστα 30 *<Ηκαθ'υπόθεση.Χαρακτηριστικά ομάρτυρας παρομοίω σε το συμβάν με την καρδιακή προσβολή στους ανθρώ πους, που έρχεται αναπάντεχα. Μελετήσαμε με πολλή προσοχή την υπόθεση και καταλήξαμεσε αντίθετη γνώμη από αυτήτου πρωτόδικου δικαστηρίου. Πρέπει όμως να 35 πούμε πως το συμπέρασμα μας αυτό προκύπτει από τη δική μας αξιολόγηση, ως εφετείο, των παραδεκτών βασι κών γεγονότων και αφού αυτά υπαχθούν στις νομικές αρχές,στιςοποίεςτοδικαστήριοέκαμεορθήαναφορά. 883 Αρτεμίδης, Α. Καμέρηςν.Σούλη χ.α.
(1990)Είμαστε της γνώμης ότι ημαρτυρίαπουπροσκόμισε ο εφεσίβλητος δεν ήταν ικανοποιητικήγια να αποσείσει το βάρος της απόδειξηςπουέφερε. Αυτό μαςφέρνει αμέσως στηνομολογία. Η προβολήτηςυπεράσπισηςαπόεναγόμε νο ότι ένα ατύχημα ήταν αναπόφευκτο αποτελεί, στην 5 κρίση μας, μια εξειδικευμένη περίπτωση που όμως εμπί πτει στη νομοθεσία καιστις γενικότερες αρχές της νομο λογίας που αφορούν στο αστικό αδίκημα της αμέλειας. Στηνυπόθεση The TunnelPortlandCement Co.Ltd., v. The Prince Line Limited and Another
(1963)2 Α.Α.Δ. 181 το 10 Ανώτατο Δικαστήριο κάμνει αναφορά και υιοθετεί τις αρχές πάνωστο ζήτημα,όπως διατυπώθηκαν στις υποθέ σεις "TheMerchantPrince"και"TheSaintAngus", που πα ρατίθενται στησελίδα 187τηςαπόφασης. "Theburden restsonthedefendants toshowinevitable 15 accident. To sustain that the defendants must do one or other of two things. They must either show what was the cause of the accident, and show that the result of that cause was inevitable; or they must show all thepossible causes, one or other of which produced the effect, and 20 must further show with regard to every one of these possible causes that the result could not have been avoided. Unless they doone or other of these two things, it does not appear to methat they haveshown inevitable accident." Η ειδική αναφορά σε "αναπόφευκτοδυστύχημα", δεν διαφοροποιεί τις νομικές αρχές που εφαρμόζονταιόταν αιτία της αγωγής είναι ηαμέλεια. Υποδεικνύει όμως τα στοιχεία της μαρτυρίαςπουέχει τηνευθύνηναπροσκομί σει ο εναγόμενος για νααποδείξει τον ισχυρισμό του για 30 αναπόφευκτο δυστύχημα. Αυτός δε ο ισχυρισμός ουσια στικά ισοδυναμεί με άρνηση για αμέλεια με την εισήγηση ότιδεν μπορούσε νααποφευχθείτοδυστύχημαμετηνεπί δειξη της δέουσας επιμέλειας καιπροσοχής απότον μέσο άνθρωπο. Υπόθεση τηςοποίαςταγεγονότα μπορείναπα- 35 ραλληλιστούν με την κρινόμενη,που αποτελεί και ισχυρή αυθεντία,αλλά και που εδίχασε το Δικαστήριο τωνΛόρ δων μεπλειοψηφία3έναντι2,είναιη Henderson v. Henry 884 25 1 ΑΛΛ* Καμέρηςν. Σούληκ.α. Αρτεμίδης,Δ. Ε. Jenkingsand Sons [1969] 3 All.E.R. 756. Τα γεγονότα στην υπόθεση αυτήήσαν σε συντομία τα εξής: Ενώ ο ενα γόμενος οδηγούσε φορτηγό αυτοκίνητο σε κατήφορο, ο οδηγός του εχρησιμοποίησε ταστόπερς, πουόμως δεν λει5 τούργησαν και το φορτηγόκτύπησε πάνωσε δύοάλλα αυ τοκίνητα προκαλώντας το θάνατοσε ένα πρόσωπο.Κατά την εξέταση του αυτοκινήτου, για να διαπιστωθούν τα αίτια του δυστυχήματος,διεπιστώθη ότι στο σωλήνα όπου υπήρχε το υγρό του συστήματος πεδήσεως, άνοιξε μια 10 τρύπα, αποτέλεσμα σκουριάς στο μέταλο του σωλήνα. Από την τρύπααυτήείχεαπότομα φύγει το υγρό και έτσι ηπίεση απότο πετάλι του οδηγού δεν μπορούσε να μετα βιβαστεί στους δίσκους των στόπερς. Η στιγμιαία δη μιουργία της τρύπας ήταν πολύ ασύνηθες συμβάν και ο 15 οδηγός δεν μπορούσε να έχει οποιαδήποτε προειδοποίηση γι' αυτή. Ο σωλήνας με το υγρό ήταν στο κάτω μέρος του αυτοκινήτου,ορατός στο γυμνό μάτικατά ένα μόνο μέρος του ενώ το υπόλοιπο καλυπτόταναπόάλλο εξάρτημα του αυτοκινήτου. Αυτό το καλυμμένο μέρος, λόγω της θέσης 20 του, μπορούσε να σκουριάνει και ητρύπα δημιουργήθηκε σ' αυτότο μέρος. Οι εναγόμενοι προσκόμισαν λεπτομερή μαρτυρία και έδειξαν στο Δικαστήριο ότι το αυτοκίνητο ετύγχανε τακτι κής και επαρκούς συντήρησης. Οι δε κατασκευαστές και 25 to Υπουργείο Συγκοινωνιών δεν συνιστούσαν την μετακί νηση του σωλήνα για έλεγχο, και γι*αυτό κατά την συντή ρηση δεν συνηθιζόταν να αφαιρείται ο σωλήνας, για να ελεγχθεί και το μέρος του που δεν ήταν ορατό στο γυμνό μάτικαι όλα αυτά για να υποστηρίξουν οι εναγόμενοι την 30 εισήγηση τους ότι δεν παρέλειψαν να κάμουν ο,τιδήποτε ένας συνετός ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου θα έκαμνε, ούτε και μπορούσαν να προβλέψουν το είδος του κινδύνου ώστεναπάρουν μέτραπρος αποφυγή του. Το Δικαστήριο των Λόρδων, με την πλειοψηφία πουΧ 35 αναφέρουμε πιο πάνω, αποφάνθηκε ότι οι εναγόμενοι ήσαν υπεύθυνοι για το δυστύχημα γιατί απέτυχαννα απο δείξουν ότι υπό τις περιστάσεις που εγνώριζαν, ή (όφει λαν να γνωρίζουν, έλαβαν όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα 885 Αρτεμίδης, Δ. Καμέρηςν.Σούλη κ.α.
(1990)για να αποφύγουντον κίνδυνο. Η αναφορά σε σχετικά αποσπάσματα απότην απόφασητωνδικαστών τηςπλειο ψηφίας είναιαναγκαία,γιατίοι αρχές πουδιατυπώνονται σε αυτές έχουν άμεση σχέση με την κρινόμενη έφεση. Ο Λόρδος Reid είπε τα εξής στο τέλος της απόφασης του, 5 στησελίδα758: "But inthis case therespondentslednoevidence as to the history of this lorry other than the evidence of the fitter to which Ihave referred. It may be that they could have proved that, so far as they knew or could have 10 discovered by reasonable enquiry, nothing unusual ever happened to it which could have led to this corrosion.Or it may be that they did know of something but did not realise thepossible danger resulting from it althoughthey ought to have done so. We do not know. They had to ^ prove that in all the circumstances which they knew or ought to have known that they took all proper steps to avoid danger. In my opinion they have failed to dothat, and I am therefore of opinion that this appeal should be allowed." Ολόρδος Donovanείπεταπιοκάτωστησελίδα 764: "It is obvious thatvisual inspection of thepipe in situ, however frequent, could not disclose corrosion on the hidden part of it. The question, therefore, suggests itself at once: did not reasonable care require the removal of 25 the pipe at suitable intervals so thatthewhole of it could be inspected? it is equally obvious that theanswer tothis question must depend partly on the age of the vehicle, partly on the mileage it had done,and partly on the load it hadbeen carrying. All these things affected themeasure 30 of reasonable care which the respondents had to exercise". Και παρακάτωστησελίδα765 ο ίδιοςδικαστής προχω ρά να πει τα εξής, πολύ σημαντικάκαι για την υπόθεση » s μας. 886 2 0 1Α.ΑΛ. 5 10 Καμέρηςν.Σούληκ.α. Αρτεμίδης,Δ. "Yet the kind of load this lorry had been carrying in the past was something which had to be known in order to assess the measure of the duty of reasonable care resting on the respondents. Forthe corrosion of the pipe was caused by same chemical agent. Had the lorry, therefore, been carrying chemicals of any kind? Or had it operated under conditions where salt (also a corrosive agent) might come in contact with the pipe? Or had it at some time been adapted for carrying cattle and done so? If any of these things were the case then clearly visual inspection of the pipe in situ would not have been enough. It should have been removed at intervals so that the whole of it, and not merely part of it, could be examined." ,15 Στην υπό κρίση έφεση η μόνη μαρτυρίαπου προσκόμι σε ο εφεσίβλητος, όπως είπαμε πιο πριν, είναι αυτή του αστυφύλακα Γεωργίου. Το περιεχόμενο της όμως απέχει πολύ από του να ικανοποιεί το βάρος της απόδειξης που φέρει ο εφεσίβλητος για ναδείξει ότι δεν φέρει ευθύνηγια 20 τοδυστύχημα. Ηεξέταση που έκαμεο Γεωργίου στοαυτο κίνητο για να διαπιστώσει τα αίτια που οδήγησαν στην απόσπασητουζεύγους των τροχών απότηνκαρότσα ήταν πολύ πρόχειρη και παντελώς ελλειπής. Είναι δεκτό ότι οι τροχοί αποσπάστηκαν γιατί έσπασε μια μπίλια και στη 25 συνέχεια το ρουλεμάν που τους συγκρατούσε στη θέση τους. Ηαιτίαγια νασπάσει ημπίλια και το ρουλεμάν δεν ερευνήθηκε από το μάρτυρα,ο οποίος δεν ανέφερε άλλες πιθανές αιτίες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν το συμβάν. Αρκέστηκε μόνο να το αποδώσει υποθετικά σε 30 κόπωση μετάλλου. Ο ίδιος όμως είπε ότι οι μπίλιες ήταν καινούργιες.Πώς ήτανεπομένως δυνατόναείχαν υποστεί κόπωση μέχρι τέτοιου βαθμού, να σπάσουν δηλαδή. Ο μάρτυρας δεν εξήγησε επιστημονικά τί είναι ηκόπωση με τάλλου και πώς αυτό διακριβώνεται. Και αν ακόμααυτή 35 η θεωρία εφαρμόζεται σε όλα τα μέταλλα και μεγέθη με ταλλικών αντικειμένων, όπως μια μπίλια. Είπε όμως χα ρακτηριστικά πως δεν μπορεί να προβλεφθεί πότε μια μπίλια ήρουλεμάν θασπάσει γιατί αυτό μπορεί να συμβεί όπως ηκαρδιακήπροσβολή στον άνθρωπο. Ο παραλληλι887 Αρτεμίδης,Δ. Καμέρηςν.Σούλη κ.α.
(1990)σμός είναι κατά τη γνώμη μας κατάλληλος, αλλά για να ενισχύσει ακριβώς την αντίθετη άποψη, όπως αυτή που εκφράζεταιστη νομολογία. Κάμνονταςλοιπόν χρήση των ανειδίκευτων γνώσεων πουέχειο μέσοςάνθρωπος,θαλέ γαμεότιηκαρδιακήπροσβολή μπορεί νααποδοθείσεδιά- 5 φόρους λόγους, όπως στο πολύ και διαρκές κάπνισμα, υψηλή χοληστερόλη από ανθυγιεινό διαιτολόγιο, ψυχικό άγχος,απότομοσιοκκαικληρονομικότητα. Όταν ηιατρι κήεπιστήμη αποκλείσει αυτά ταενδεχόμενα καιάλλαπου εμείς δεν γνωρίζουμε, τότε μπορεί να θεωρηθεί ότι μια 10 καρδιακήπροσβολή ήταναναπόφευκτη γιατίδεν μπορού σε το ατυχές θύμα να την προβλέψει και να λάβει τα κα τάλληλα μέτραπροςαποφυγήντης.Ο εφεσίβλητος δενπα ρουσίασε μαρτυρία ειδικού αναφορικά με τη χρήση της καρότσας, τη ζωή της ή την καταλληλότητα της για λει- 15 τουργία. Ο ίδιος είπε στο δικαστήριο πως την αγόρασε, μαζί με το αυτοκίνητο, μερικές μέρες πριν το δυστύχημα και ότι ο πωλητής ήτανο ίδιος μηχανικός και με βάσητη συμφωνία τους έκαμε στην καρότσαγενική επισκευή. Δεν κλήθηκε όμως ο ίδιος ο μηχανικός για να δώσει άμεση 20 μαρτυρία αναφορικά με το είδος και έκταση αυτής της επισκευής. Πολύ σχετική είναι επίσης και ηαναφοράτου εφεσίβλητου στο βάρος του εμπορευματοκιβωτίου που είχεστην καρότσα.Στημαρτυρίατουστο δικαστήριο είπε ότι αυτό είχε βάρος 5 τόνους, ενώ στην αστυνομία 8. 25 Πάνω στο σημείο αυτόυπάρχει παντελής έλλειψη μαρτυ ρίας αναφορικάμε το βάρος που μπορούσε να μεταφέρει η καρότσα. Και αναφέρουμε εδώ ότι το δυστύχημα έγινε ενώ οεφεσίβλητος δοκίμαζεγιαπρώτηφοράτο αυτοκίνη το μετηνκαρότσαμεταφέρονταςσεαυτή τοεμπορευματο- 30 κιβώτιο. Έχοντας υπόψη όσα πιο πάνω αναφέρουμε, κρίνουμε ότι οεφεσίβλητος, υπότις περιστάσεις πουήσαν γνωστές σε αυτόν, ή όφειλαν να είναι γνωστές, δεν έλαβε όλα τα κατάλληλα μέτραγιανααποφύγειτονκίνδυνο.Είναιεπο- ·*5 μένως υπεύθυνος για το δυστύχημα που επροκλήθη στον εφεσείοντα. Η έφεση γίνεται αποδεκτή. Θα εκδοθεί απόφασηυπέρ 888 1 ΑΛΛ, 5 Καμέρηςν. Σούληκ.α. Αρτεμίδης,Δ. τουεφεσείοντος γιατοποσότων £1,350.50,ειδικές αποζη μιώσεις, βάσει των αδιαμφισβήτητων ευρημάτων του Δι καστηρίου, καθώς επίσης και για το ποσό των £200,γενι κές αποζημιώσεις. Στο δεύτερο ποσό θα υπάρχει 6% τόκος από 1.6.1984,που καταχωρήθηκε και επιδόθηκε η έκθεση απαιτήσεως. Οεφεσίβλητος θαπληρώσει επίσηςτα έξοδατηςπρωτόδικης διαδικασίαςκαιτηςπαρούσας. Έφεσηγίνεται αποδεκτή. 889