1ΑΑΛ. 31Οκτωβρίου, 1990 [ΠΙΚΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ. Δ/στές] BIOCHEMIE R.O.S.E. LIMITED, Εφεσείοντες-Ενάγοντες. ν. GENERALINSURANCEOFCYPRUS LIMITED, Εφεσφλήτων-Εναγομένων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 7552). 5 10 Ναυτοδικείο — δικαιοδοσία — Ναντασφάλιση — Ασφάλιση εμπο ρευμάτων κατά την μεταφοράν τους επί πλοίον — Αξίωση αποζη μιώσεων λόγω επελεύσεως κινδύνων — Ο Αγγλικός Νόμος The Administration of Justice Act, 1956, άρθρο 1(l)(g)&(h) — Ηratio decidendi,της αποφάσεως στην Gatoil v. Arkwright-Boston Insurance [1985] 1All E.R 129— Η αγωγή δεν υπάγεται στην ΔικαιοδοσίανΝαυτοδικείου, αλλά Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η Εφεσείουσα αξιοί καταβολήν ποσών δυνάμει συμβάσεως ασφαλίσεως εμπορευμάτων προς μεταφοράνδιάπλοίου και λόγω επελεύσεως προκαθορισμένουαπότηνσύμβαση κινδύνου. Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο έκρινε ότι ενόψει του άρθρου 1
(1)(gXh) του Αγγλικού ΝόμουTheAdministration of Justice Act, 1956, που εφαρμόζεταιστην Κύπρο ηαγωγήυπάγεταιστην αποκλειστικήνδικαιοδοσίαντουΕφετείου. 15 Ταενλόγω εδάφιαέχουν ωςεξής: "(g)Any claim for loss or damage togoods carried onaship (h)'Any claim arising out of any agreement relating to the carriage of goods in aship ortotheuse or hire of aship". 20 25 To ΕπαρχιακόΔικαστήριοδιέκρινετηναπόφασηστην Gatoil ν. Arkwright-Boston Insurance [1985]1 All E.R 129 επί τω ότι στην υπόθεση εκείνην, όπου η Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των Λόρδων έκρινε ότι OLίδιες πιο πάνωδιατάξειςδεν δίδουν δικαιο δοσίαν Ναυτοδικείουσε διαφορέςαπό Ναυτασφάλιση, το επίδικο ζήτημα ήταν ανάκτησηοφειλομένων ασφαλίστρων και όχι, όπως ε°ώ. ^ πληρωμή ποσών λόγω απώλειας στα μεταφερόμενα εμπο ρεύματα. 901 Biochemie v. Gen.Insur. of Cyprus
(1990)ToΑνώτατο Δικαστήριο,αποδεχόμενοτηνΈφεση,αποφάσισε:
- Ηαπόφαση στην Gatoil v.Arkwright-Boston Insurance [1985] 1All E.R 129 εβασίζετο σε τρεις λόγους: α. Η φύση της απαίτησης πρέπει να σχετίζεται άμεσα με την μεταφοράν των εμπορευμάτων. Οι λέξεις "relatingto" εδάφιο (η) υποδηλούν συνεκτικό κρίκο μεταξύ της απαίτησης και της ιδίας τηςμεταφοράς. β. Ηύπαρξηάμεσης σχέσης μεταξύ της απαίτησηςκαι της λει τουργίας του πλοίου υποστηρίζεται και από το ιστορικό υπόβα θροτης δικαιοδοσίαςτουΝαυτοδικείου. 5 jQ γ. Ο Νόμος του 1956 σκοπόν είχε την ενσωμάτωση της διε θνούς συμβάσεως των Βρυξελλών International Convention Relating to the Arrest of Sea-going Ships (10 Μαίου 1952).Τούτο δικαιολογεί προσφυγήν στα traveaux prcparaloires της συνθήκης. Ρητή πρόθεση ήταν ο αποκλεισμός από την συνθήκην διαφορών 15 σχετιζομένων μεΝαυτασφάλιση.
- Απαιτήσεις βάσει των εξεταζομένων εδαφίων μπορεί να εγερθούν και κατά του πλοίου, πράγμαπουυποδηλώνει τον συνε κτικό κρίκο μεταξύ απαίτησηςκαι λειτουργίας του πλοίου. 3.Το ερώτημα στην Gatoilείχεν συνδεθήκαι αποτελούσε απόρ- 20 ροια του ευρύτερου θέματος της δικαιοδοσίας Ναυτοδικείου για επίλυση διαφορώναπόναυτασφάλιση. Η υπόθεση δενδιακρίνεται απότηνπαρούσα.
- Οι αποφάσεις των Αγγλικών Δικαστηρίων έχουν πειστική σημασία για τα κατώτερα Δικαστήρια, που επαυξάνεται όταν το 25 αντικείμενο της ερμηνείας είναι,όπως εδώ,το ίδιο.
- Για την στοιχειοθέτηση δικαιοδοσίας Ναυτοδικείουαπαιτεί ται άμεση σχέση μεταξύ της απαίτησης και της μεταφοράς εμπο ρευμάτων με πλοίο, η οποία ελλείπει όταν ηαπαίτηση σχετίζεται με σύμβαση ναυτασφαλίσεως. 30 Η Έφεση επιτυγχάνει μεέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Photos Photiades and Co v. General Insurance Company of "Helvetica"Ltd
(1965)1C.LJi 188PhUippou v. Compass Insurance
(1987)1C.L.R344· Joannou &Paraskevaides v.leropoulos
(1986)3 C.L.R 348Avgerinos MasterShipping Co Ltd v. Παγκυπριακής Ασφαλιστικής Εταιρείας Ατδ
(1990)1 ΑΑΑ.19Ϊ 902 35 1ΑΑ.Λ. Biochemiev.Gen. Insur.of Cyprus Gatoilv.Arkwright-BostonInsurance[1985]lAllEJi 129· The "Aifanourios"[1980]2Uoyd'sRep.4(B. 'Εφεση. ^ Έφεση απότους ενάγοντες κατά της απόφασηςτου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Πογιατζής ILEA. και Σ. Νικολαΐδης, Ε.Δ.) που δόθηκε στις 19 Δεκεμβρίου, 1987(Αρ.Αγωγής 4993/84), με την οποία η αγωγήτων εναγόντων για την αποπληρωμή βάσει του συμβολαίου ναυτασφάλισης της ζημιάς ήαπώλειας,την οποία υπέστη σαν κατά τη μεταφορά εμπορευμάτων, απορρίφθηκε λόγω έλλειψηςδικαιοδοσίας. 10 Μ. Μοντάνιος,γιατους εφεσείοντες. Π.Πολυβίου, γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Η απόφασηθαδοθεί απότον Δικαστή κ. Γ.Μ.Πική. 15 ΠΙΚΗΣ,Δ:Ένα είναι ουσιαστικά τοεπίδικο θέμα, το ακόλουθο: Ο προσδιορισμός του δικαστηρίου μεαρμοδιό τητα ναεπιληφθεί της διαφοράςηοποίαέχειπροκύψει με ταξύ των διαδίκων και αφορά την εφαρμογή σύμβασης ναυτασφάλισης βάσει της οποίαςοιεφεσίβλητοι (εναγόμε2Q νοι)εξασφάλισαν (indemnified) τους εφεσείοντες (ενάγο ντες) διάζημιά την οποία ήθελαν υποστεί λόγωπροκαθο ρισμένων κινδύνων κατά τη μεταφοράτων εμπορευμάτων τους από τη Λεμεσό στηΛιβύη μετο πλοίο "Diana",το οποίο ανήκει σε τρίτους. 25 Το θέμα ηγέρθη στα πλαίσια της αγωγής των εφεσειόντων εναντίον των εφεσίβλητων ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας γιατηναποπληρωμή βάσειτου συμβολαίου ναυτασφάλισης της ζημίας ή απώλειας,την οποία υπέστησαν κατά τημεταφορά των εμπορευμάτων, 903 Πικής,Δ. Biochemiev. Gen.Insur.of Cyprus
(1990)και η οποία αποδίδεται στους κινδύνους εναντίοντων οποίωνασφαλίστηκαν μετησύμβασηναυτασφάλισης. Το Πλήρες ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίαςαποφά σισεότιτοεπίδικο θέμα ανάγεται στην αποκλειστική δι καιοδοσία Ναυτοδικείου του Ανωτάτου Δικαστηρίου 5 βάσει του άρθρου 19(a)τουΠερί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 (Ν.14/60) καικατάσυνέπεια απέρριψετηναγωγή.Το Δικαστήριο έκρινε ότιτοαντικείμενο τηςαγωγής συνι στούσε διαφορά υποκείμενη στη δικαιοδοσία Ναυτοδι κείου όπως προσδιορίζεται απότο εδάφιο 1 τουάρθρου 1 10 του Αγγλικού Νόμου, Administration of Justice Act 1956, που προσδιορίζει την πρωτόδικη δικαιοδοσία Ναυτοδι κείου του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα τοαγώ γιμοδικαίωμακρίθηκεότιυπάγεταιστηδικαιοδοσία Ναυ τοδικείου, βάσει των διατάξεων των παραγράφων(g) και 15 (h)τουπροαναφερθέντοςεδαφίουτουνόμου. Και εφόσον διαφορές αναγόμενες στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσειτουάρθρου 19(a) τουΝ. 14/ 60βρίσκονται έξωαπόταόριατηςδικαιοδοσίαςτουΠλή ρους Επαρχιακού Δικαστηρίου, όπως καθορίζεται στο 20 άρθρο 22
(1)του ιδίου νόμου, το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν μπορούσε νααναλάβειή ναασκήσει δικαιοδοσία, δια πίστωση πουκαθιστούσε τηναγωγήαπορριπτέα. Στην καλάδιατυπωμένη απόφασητου πρωτόδικου Δι καστηρίου εξετάζονται οι διισταμένες απόψεις ωςπρος 25 τηφύσητης σύμβασης ναυτασφάλισης καιτησχέση τηςμε τα θέματα που προσδιορίζουν τηδικαιοδοσία Ναυτοδι κείου βάσει των παραγράφων(
- g)και (
- h)του άρθρου 1.1 του Νόμου του 1956 καθώςκαι η ΚυπριακήκαιΑγγλική Νομολογία που τείνει ναρίψει φως στην ερμηνεία των 30 σχετικών διατάξεωνκαιτουπεδίουεφαρμογήςτους. Πιοκάτωπαραθέτουμετις επίμαχες διατάξεις τηςνο μοθεσίας,τηνπαράγραφο(g)και(
- h)πουαποτελούν μέρος σειράς διατάξεωντου εδαφίου 1, προσδιοριστικών τηςδι καιοδοσίας Ναυτοδικείου.Στις εισαγωγικές διατάξειςτου 35 εδαφίου 1 ορίζεται ότι δικαιοδοσίαΝαυτοδικείουπαρέχε ται σεσχέση μεκάθεένααπόταθέματαπου περιλαμβάνο904 1 ΑΛΛ. 5 Biochemie v. Gen. Insur.of Cyprus Πικής,Δ. νται στις ξεχωριστά αριθμημένες παραγράφους πουακο λουθούν καιτοσυνθέτουν. Κάθεπαράγραφοςσυνιστάαυ τοτελή δικαιοδοτικήδιάταξηχωρίςνααποκλείεταιηστοι χειοθέτηση απαίτησηςμεβάσητις διατάξεις περισσότερων τηςμίαςπαραγράφων. Ηπαράγραφος(g)προβλέπει: "Any claimfor lossof ordamagetogoodscarriedina ship" 10 "Κάθεαπαίτηση γιααπώλειαήζημίασεεμπορεύμαχαταοποίαμεταφέρονταισεπλοίο." Ηπαράγραφος(h)προβλέπει: "Any claim arising out of any agreement relating to the carriage of goods in a ship or to the use or hire of a ship;" 15 "Κάθε απαίτηση που εγείρεται από συμφωνία η οποία σχετίζεται με τη μεταφορά εμπορευμάτων σε πλοίοή στηχρήσηή ενοικίαση πλοίου." Το Δικαστήριο κατέληξε, ως θέμα γραμματικής ερμη νείας του κειμένου των προαναφερθέντωνπαραγράφων, 20 ότι το επίδικο θέμα της αγωγής εμπίπτει στηδικαιοδοσία του Ναυτοδικείου. Συγχρόνως διαπίστωσε ότι καμιά αυ θεντία δεν δεσμεύει ήδικαιολογεί το Δικαστήριο νααπο κλίνειαπότηφυσιολογική ερμηνείατουκειμένου,ηοποία εφαρμοζόμενη σταγεγονότα της υπόθεσης οδηγεί στο συ25 μπέρασμαότι το επίδικο θέμασυνιστά τόσο απαίτηση για απώλεια ήζημιά σε εμπορεύματα τα οποία μεταφέρονται σε πλοίο όσο και απαίτηση ηοποία πηγάζει απόσυμφω νία, ηοποία σχετίζεται μετη μεταφορά εμπορευμάτων σε πλοίο. 30 Παρόλο που η δικαιοδοσία Ναυτοδικείου του Ανωτά του Δικαστηρίου σε σχέση με συμβάσεις ναυτασφάλισης δεν εξετάστηκε ευθέως σε καμιά προηγούμενη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δύο τουλάχιστον αποφάσεις 905 Πικής,Δ. Biochemiev.Gen. Insur.of Cyprus
(1990)του υποστηρίζουν έμμεσα τηθέση,όπως επεξηγείται στην απόφαση, ότιδιαφορές αυτής της κατηγορίας ανάγονται στηδικαιοδοσίαΝαυτοδικείου.Η πρώτηείναιη απόφαση του Δικαστή Ιωσηφίδη στην υπόθεση Photos Photiades & 5 Co. v.General Insurance Co. "Helvetia"Ltd*, στηνοποία το Δικαστήριο είχε επιληφθεί αγωγής με επίδικο θέμα όμοιο μετηδιαφορά πουσυνιστά τοαντικείμενο τηςενώ πιον μαςδιαδικασίας,χωρίς ναδιατυπωθείείτεαπότους διαδίκους ήαπότοίδιο το Δικαστήριο οποιαδήποτεεπι- JQ φύλαξη γιατηνευχέρεια του Δικαστηρίου ναεπιληφθεί τηςδιαφοράς. Η άλλη είναι ηαπόφαση την οποίαείχα εκδόσει στην υπόθεση Ε.PhiHppou v.Compass Insurance**, σεσχέση με προδικαστικό θέμα,αναφορικάμετηναποκάλυψη αγώγι μουδικαιώματοςσε υπόθεσηΝαυτοδικείου.Ούτε σεεκεί 15 νη τηνπερίπτωση δε συζητήθηκε το θέμα δικαιοδοσίας που εξετάζουμε σήμερα. Ό,τι κρίθηκε ήταν κατάπόσοη απαίτησητων εναγόντων συσχετιζόταν με έναήπερισσό τερους απότους κινδύνους για τους οποίους είχε παρα σχεθείασφάλιση.ΣτηνPhiHppouείχεεπισημανθείότιη δι 20 καιοδοσία του Δικαστηρίου προσδιορίζεται μεβάση την αντικειμενική υφήτων γεγονότων πουσυνθέτουν το αγώ γιμο δικαίωμαπου και σ'αυτήτην υπόθεση αποτέλεσαν, όπως ορθά έκρινε τοπρωτόδικο δικαστήριο,τοπλαίσιο καθορισμού τηςδικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστη 25 ρίου. Ηάλληκυπριακήαπόφασηστην οποίαέγινε αναφορά είναι ηαπόφασητου Εφετείου στην υπόθεση Joannou & Paraskevaides v.Jeropoulos***. Ούτε εκείνη η απόφαση δεν επιλύει το εγειρόμενο θέμα.Σχετίζεταικυρίως μετον προσδιορισμό σύμβασηςγιατημεταφοράεμπορευμάτων *
(1965)1C.L.R. 188. **
(1987)1C.LR. 344. ***
(1986)1C.L.R.348. 906 1 ΑΛΛ. Biochemiev.Gen. Insur.of Cyprus Πιχής,Δ. μεπλοίοκαιτασυστατικάτηςστοιχεία Η μόνη απόφαση Κυπριακού Δικαστηρίου ηοποία άπτεται άμεσα του θέματος πουκαλούμεθα να αποφασί σουμεα'αυτήτηνέφεσηείναιηαπόφασητουΔικαστήΑρ5 τεμίδηστηνάσκηση τηςπρωτοβάθμιαςδικαιοδοσίαςΝαυ τοδικείου του Ανωτάτου Δικαστηρίου στηνAvgerinos Master Shipping CoLtd v.Παγχνπριαχής Ασφαλιστικής ΕταιρείαςΑτδ*,ηοποίαεκδόθηκε μετάτηναπόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας πουαποτελεί το 10 αντικείμενο τηςέφεσης. Στην Avgerinos το Δικαστήριο κατέληξε ότιηαπόφασητης Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής τωνΛόρδων στην Gatoil v.Arkwright - Boston Insurance**είναι καθοριστικήως προς την ερμηνεία των παραγράφων (g) και (h)και την ευχέρεια επίκλησης τους σε σχέση με δικαιώματα πουπηγάζουν από συμβάσεις ναυτασφάλισης. Μεβάσητις αρχέςπουπροκύπτουν από τις αποφάσεις στην Gatoil, κρίθηκε ότιδιεκδικήσεις που πηγάζουν απόσυμβάσεις ναυτασφάλισηςγιατην εξασφά2Q λιση έναντικινδύνωνκατάτη μεταφορά εμπορευμάτωνμε πλοίο δεν υπάγονταιστηδικαιοδοσίαΝαυτοδικείου αλλά στηναστικήδικαιοδοσίατουΕπαρχιακούΔικαστηρίου. Τοπρωτόδικοδικαστήριοκατέληξεσεδιαφορετικάσυ μπεράσματα ωςπρος την έκταση της αρχής πουπροκύ25 πτει από την Gatoil, τηνοποίαδιέκρινε απότην υπόεξέ ταση αγωγή λόγω της διαφοράς μεταξύ των επιδίκων θεμάτων στις δύουποθέσεις. Στην Gatoilτο επίδικοθέμα ήταν ηανάκτηση ασφαλίστρων που οφείλονταν για την έκδοση συμφωνίας ναυτασφάλισης ενώ στην προκειμένη 30 περίπτωση διεκδικούνται αποζημιώσεις γιαπαράλειψη των ασφαλιστών να παράσχουν την συμφωνηθείσα εξα σφάλισηέναντικινδύνων,οιοποίοιείχανπροβλεφθείκαι *
(1990)1AAA.
- **[1985]1AllEM.
- 907 Πικής,Δ. Biochemie v. Gen.Insur. of Cyprus
(1990)εκδηλωθεί κατά τη μεταφορά των εμπορευμάτων με το πλοίο.ΤοΔικαστήριο διέκρινε επίσης τηνπρωτόδικη από φαση Σκωτικού Δικαστηρίου στην The "Aifanourios"* στην οποία είχεεγερθείαγωγήενώπιον τουΝαυτοδικείου για διεκδικήσεις βάσει σύμβασης ναυτασφάλισης. Το Δι- 5 καστήριο αποφάσισε ότι οι δικαιοδοτικές πρόνοιες της Σκωτικής νομοθεσίας που αντιστοιχούν με τις διατάξεις των παραγράφων(g)και(
- h)τουνόμου του 1956 δενκαθι στούσανχο Ναυτοδικείοαρμόδιογιατηνεπίλυση τηςδια φοράς.Παρόλοπουαναγνωρίζεταιστην Σκωτικήαπόφα- 10 ση ότι ως θέμα ερμηνείας οι σχετικές διατάξεις της νομοθεσίας θαμπορούσε ναερμηνευθούν ώστεναπεριλά βουν στηδικαιοδοσίαΝαυτοδικείουκαιαπαιτήσειςαυτής της κατηγορίας,κρίθηκε ότι τέτοια ερμηνεία δεν εδικαιολογείτο ενόψει του σκοπού της νομοθεσίας σε σχέση με 15 ναυτικές διαφορές που αποβλέπει στη ρύθμιση της μετα φοράς εμπορευμάτων με πλοίο ήσεπλοίο ενώησύμβαση ναυτασφάλισης σχετίζεται μόνο έμμεσα με τη μεταφορά τους. Ησύμβαση ναυτασφάλισης έχειως κύριοστόχοτην ευκολία και προστασία του ιδιοκτήτη και όχι τη ρύθμιση 20 των όρων και συνθηκών μεταφοράς εμπορευμάτων με πλοίο που αποτελεί θέμα μεταξύτων ιδιοκτητών καιτων μεταφορέων. Ούτεάλλεςαποφάσειςτωναγγλικών δικαστηρίωνπου μνημονεύονται στην απόφασηδικαιολογούσαν, όπως κα- 25 τέληξε το πρωτόδικο δικαστήριο τον αποκλεισμό της δι καιοδοσίαςΝαυτοδικείου σε διαφορέςπουπηγάζουν από σύμβαση ναυτασφάλισης (μεταφορά εμπορευμάτων)**. Τέλοςεπισημαίνεται ότιτογεγονόςότιστηνΑγγλίατων * [1980]2 Lloyd'sRep. 403. **I.B.S.Ltd v. Insurance CompanyMinerva Ltd[1978] 1J.S.C. 136. The StEleftherio[1957]2All E.R.374. The ConocoBritannia[1972] 1Lloyd'sRep. 342. TheJade, TheEschersheim[1976] 1 All EM. 920. The Zeus [1888] 13P.D. 188. R. v. Gty of LondonCourtJudge[1892] 1Q.B. 273. 908 1ΑΛΛ. Biochemie v.Gen.Insur.of Cyprus Πικής,Δ. απαιτήσεωνπουβασίζονταισεσυμφωνίες ναυτασφάλισης επιλαμβάνεται εμπορικό τμήμα τουΑνωτάτου Δικαστη ρίου (Commercial Court) καιόχι το Ναυτοδικείο, που αποτελεί επίσης τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου (High 5 Court) δεν είναι αποφασιστικόως προς τηδικαιοδοσίαη οποία παρέχεται με τις παραγράφους(
- g)και (h),δεδομέ νου ότι όλοι οικλάδοι του δικαστηρίου έχουν ομοιόμορ φηδικαιοδοσία Ναυτοδικείου,ηδεκατανομήτων υποθέ σεων για σκοπούς εκδίκασης συνιστά εσωτερικό μέτρο 10 ταξινόμησης. Τώραθαπροσδιορίσουμε το πλαίσιο της Gatoilκαιτο εύροςτωναρχώνπουπροκύπτουναπότιςαποφάσειςπου δόθηκαν. Αποφασίστηκε ότι η συγκεκριμένη απαίτηση (ασφάλιστρα για έκδοση σύμβασης ναυτασφάλισης) ήταν 15 έξωαπό ταόρια δικαιοδοσίας Ναυτοδικείου που παρέ χουν οι παράγραφοι (g)και(h)τουεδαφίου 1 τουάρθρου 1 τουAdministration ofJusticeAct 1956 για τρεις ξεχωρι στούς λόγους, οιοποίοι άπτονται της φύσης και του πε ριεχομένου σύμβασης ναυτασφάλισης καιτουσυσχετι20 σμού του αντικειμένου της μετη λειτουργία του πλοίου. Οι λόγοι αυτοί είναι: (α) Ηφύση της απαίτησης καιτο βάθρο τοοποίο την προσδιορίζει πρέπει να σχετίζονται άμεσακαιόχι κατάέμμεσοή απομακρυσμένο τρόπομετη μεταφορά των εμπορευμάτων με πλοίο. Οόρος "relating 25 to"στην παράγραφο(
- h)υποδηλώνει ωςαναγκαία προϋ πόθεσηγια την άσκησηδικαιοδοσίαςτην ύπαρξη συνεκτι κού κρίκου μεταξύ τηςαπαίτησης και αυτής τούτηςτης μεταφοράς των εμπορευμάτων μετοπλοίο ή ζημιάς στο πλοίο, (β)Η ύπαρξηάμεσης σχέσης μεταξύτηςαπαίτησης 30 «αϊτης λειτουργίας του πλοίου ωςπροϋπόθεσης για τη συμπερίληψη απαίτησης στηδικαιοδοσία του Ναυτοδικίουυποστηρίζεται καιαπό το ιστορικό υπόβαθρο τηςδι καιοδοσίας όπως διαφαίνεταιαπό τηνομολογία*, (γ)Οι σκοποί και στόχοι τηςνομοθεσίας επίσης δικαιολογούν 35 τον αποκλεισμό απαιτήσεωνπουβασίζονταισε συμβάσεις ναυτασφάλισης από τα όρια της δικαιοδοσίας που * TheAlina[1880]5Ex.D. 227. R. v.CityofLondonCourtJudge [1892] 1Q.B. 273. 909 Πικής,Δ. Biochemie v.Gen. Insur.of Cyprus
(1990)παρέχουν οι παράγραφοι (g) και (h). Ο δικαιοδοτικός νόμος The Administration of Justice Act 1956, σκοπούσε στην ενσωμάτωση στο ημεδαπό δίκαιοτων προνοιώντης διεθνούς σύμβασης International Convention Relating to theArrest of Sea-goingShips(Brussels,10May 1952;TS47 5
(1960)Cmnd 1128).Η Σύμβαση απέβλεπεστηνκοινή οριο θέτησητηςδικαιοδοσίας Ναυτοδικείουκαιτηνκαθιέρωση ομοίων θεραπειών, κυρίως της σύλληψης πλοίου,γιατην αποτελεσματική άσκησητης.Η διαπίστωση αυτήσεσυσχε τισμό με το κείμενο της νομοθεσίας του 1956 δικαιολο- *0 γούσεπροσφυγήστοπροκαταρκτικόμέροςτηςσυνθήκης travaux preparatoires - πουαντικατοπτρίζει τιςπροθέσεις των μερών γιατους σκοπούςτης.Ηεξέτασητουςαποκα λύπτει ότι ρητήπρόθεση των μερών που συνομολόγησαν τησυνθήκηήταναποκλεισμόςαπότηδικαιοδοσίαΝαυτο- 15 δικείου διαφορώνπου πηγάζουνήανάγονταισεσυμφω νίες ναυτασφάλισης. Το δικαιολογημένο της προσφυγής στα προκαταρκτικά της Συνθήκηςτου 1952 διαπίστωσαν τέσσερα απόταπέντεμέλη τηςΔικαστικήςΕπιτροπήςενώ το πέμπτο μέλος περιορίστηκε στους άλλους λόγους που 20 έχουμε εκθέσει γιατην ερμηνεία πουαποδόθηκε στιςκρί σιμες παραγράφους(g)και (h). Είναι άξιο μνείας ότι απαιτήσειςβάσει των παραγρά φων (
- g)και (
- h)μπορεί ναεγερθούν και κατάτουπλοίου (in rem jurisdiction) με όλες τις παρεπόμενες συνέπειες. 25 Διαπίστωση που επίσης υποδηλώνει το συνδετικό κρίκο που πρέπει ναυπάρχειμεταξύτης απαίτησης καιτηςλει τουργίαςτου πλοίου*. Και ερωτάται, αυτό είναι το επόμενο θέμα που θα πραγματευθούμε,αν συντρέχουν λόγοι οι οποίοι δίκαιο- *® λογούν τη διάκριση της Gatoil απότην υπόθεση η οποία κρίνεται. Ηαπάντησηεξαρτάταισε μεγάλο βαθμόαπό τη συνάρτηση των αρχώνπουδιατυπώθηκαν μετα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του επίδικουθέματοςστην υπόθεσηεκεί νη. Ηεξέτασητων αποφάσεωνπουεκδόθηκαν δεναφήνει 35 αμφιβολία ότι η απάντηση στο συγκεκριμένο θέμα που * Βλέπε Haslbury'sLawsof England, 4th Ed., vol. 1,para. 311. 910 1 Α.Α.Δ. Biochemie v. Gen. Insur.of Cyprus Πικής,Δ. εκκρεμούσε προς επίλυση της Gatoil είχε συναρτηθεί και αποτελούσε απόρροια του ευρύτερου θέματος της ύπαρ ξης δικαιοδοσίας Ναυτοδικείου για την επίλυση διαφο ρών που εκπηγάζουν από συμβάσεις ναυτασφάλισης. 5 Αποφασίστηκε για τους λόγους που έχουν συνοψισθεί ότι διαφορές αυτήςτης κατηγορίαςείναι εκτός των ορίων δι καιοδοσίας Ναυτοδικείου και η συγκεκριμένη διαφορά επιλύθηκε στα πλαίσια αυτής της διαπίστωσης ως φυσική συνέπεια της εφαρμογήςτης γενικότερης αρχήςπουέχου10 με επισημάνει. Στη μεταγενέστερη απόφασητου ιδίου σώ ματος (H.L.) Antonis P. Lemos* εξηγούνται τα αποτελέ σματατης Gatoil· τονίστηκε ότι ενώ ο όρος "arisingout o f στην παράγραφο (
- h)χρήζει διασταλτικής ερμηνείας, το αντίθετο ισχύει στην περίπτωση του όρου "relating to the 15 carriageof goods in a ship". Επομένως, ανγίνεται δεκτή η ερμηνεία των παραγρά φων (
- g)και (h),και γενικότερα ηπροσέγγιση του θέματος στην Gatoil,δεν υπάρχει πεδίογια συσχετισμό των αρχών που υιοθετήθηκαν με τη συγκεκριμένη διαφορά ή τηδιά20 κρισή τους απότηνενώπιον μαςέφεση. Βέβαια αποφάσεις των αγγλικών δικαστηρίων δεν είναι δεσμευτικές για τα κυπριακά δικαστήριαμε την έννοια πουενέχει ηαρχήτου δεσμευτικού προηγούμενου και η οποία καθιστά αποφά σεις των ανώτερων δικαστηρίων δεσμευτικές για δικαστή25 ρια που ευρίσκονται σε χαμηλότερη βαθμίδαστην κλίμα κα της "ιεραρχίας των δικαστηρίων. Ενέχουν όμως πειστική σημασία που στην προκείμενη περίπτωση επαυ ξάνεται ενόψει του ότι το αντικείμενο της ερμηνείας είναι το ίδιο,δηλαδήοι σχετικές διατάξειςτων παραγράφων (
- g)30 και(η). Η διαπίστωση ότι η νομοθεσία η οποία ρυθμίζει τα όρια της δικαιοδοσίας Ναυτοδικείου του δικαστηρίου σκοπούσε στην ενσωμάτωση διεθνούς σύμβασης με στόχο την καθιέρωση ομοιόμορφης δικαιοδοσίας Ναυτοδικείου 35 *[1985] 1 ALL E.R. 695 911 Πικής, Δ. Biochemie v. Gen. Insur.of Cyprus
(1990)αποτελεί πρόσθετο λόγο για την ομοιόμορφη ερμηνεία των διατάξεων της, υπό τονόρο πάντοτε ότιδεν προσ κρούει στην λεκτική διατύπωση τους στοεσωτερικόδί καιο. c Γιατους λόγους πουπαρέχονταιστην Gatoil, τοκείμε νοτωνπαραγράφων(g)και(h) δενπροσδιορίζειτην ερμη νεία τους όπως έκρινε τοπρωτόδικο δικαστήριο. Γιατη στοιχειοθέτηση τηςδικαιοδοσίαςΝαυτοδικείουαπαιτείται ηύπαρξηάμεσηςσχέσηςμεταξύτηςαπαίτησηςκαιτηςμε° ταφοράς τωνεμπορευμάτων μεπλοίο, ηοποία ελλείπει στην περίπτωσηαπαιτήσεωνπουβασίζονταισε συμβάσεις ναυτασφάλισης, οι οποίες έχουν ως αντικείμενο όχι τη ρύθμιση της μεταφοράςτων εμπορευμάτωναλλάτηνεξα σφάλιση του ιδιοκτήτη έναντι κινδύνων πουμπορεί να ^ προκύψουν κατά τημεταφορά. Ημεταφορά τωνεμπορευ μάτων με πλοίο αποτελεί παρεμφερήλόγο της σύμβασης, δευτερευούσης σημασίας,υποκείμενο στον έλεγχοτρίτων, τωνμεταφορέων. Γιατους λόγους πουέχουμε εξηγήσεικαταλήγουμεότι ηέφεσηπρέπεινα επιτραπεί. Ηέφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα.Η αγωγή παραπέμπεται στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας προς εκδίκαση. Έφεσηεπιτρέπεται μεέξοδα. Δια ταγή γιαεπανεκδίκαση. 912 20