1Α.Α.Δ. 26Νοεμβρίου, 1990 [ΣΑΒΒΙΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ,ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,Δ/στές) ΕΛΕΝΗ Μ. ΤΣΙΑΜΑΝΤΑ, Εφεσείονσα, ν. ΜΑΡΙΑΣ Μ. ΤΣΙΑΜΑΝΤΑ, Εφεσίβλητης. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 7052). 5 Ακίνητη Ιδιοκτησία — Δουλεία — Δικαίωμα διαβάσεως— Δημιουρ γία — Διαφορά από απόκτηση τίτλου με εχθρική κατοχή — Ο Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος,Κεφ. 224, άρθρο 11
(1)(β) και άρθρο 10— Δικαίωμα δου λείας δεν μπορεί να αποκτηθεί, εκτός υπέρ συγκεκριμένου ακινή του, ούτε και μπορεί να συνεπάγεται ουσιαστική κατοχή τηςξένης περιουσίας κατ' αποκλεισμό του Ιδιοκτήτου της. 10 Ακίνητη Ιδιοκτησία — Ο Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγ γραφή και Εκτίμηση) Νόμος,Κεφ. 224*—Πηγές — Ενοποιεί και κωδικοποιεί το κατά την θέσπιση του ισχύον δίκαιο, που ήταν Οθωμανικήςπροελεύσεως. 15 Η εφεσείουσα ισχυρίζετο παράνομο επέμβαση στο ακίνητο της από την αδελφήτης, ιδιοκτήτρια γειτονικού ακινήτου, συνισταμένην σετοποθέτηση βούρναςκαισκαλοπατιού επί λωρίδος γης,σχε τικά μετο οποίο ηεφεσίβλητη είχε δικαίωμαδιαβάσεως,καικατα σκευήν αποχετευτικού λάκκουκάτωαπό την εν λόγω λωρίδα. Οι δύο αδελφές απέκτησαν τα ακίνητα το 1938. Το δικαίωμαδιαβά σεως ήταναπότότε γραμμένο, 20 25 Το πρωτόδικο Δικαστήριο ηύρε ότι ηβούρνα,το σκαλοπάτικαι ο λάκκος προϋπήρχαν της κτήσεως της κυριότητας των κτημάτων από τις δύο αδελφές και ότι η εφεσίβλητη φανερά,αδιάκοπα και ειρηνικά τα εχρησιμοποιούσε για περίοδο μεγαλυτέραν των 30 ετών. Ενόψει του ευρήματος αυτού το Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή. σε: Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την έφεση,αποφάσι 1.Σκοπόςτου νομοθέτη,όταν εθέσπιζε το Κεφ.224, δεν ήτανη κωδικοποίηση του Αγγλικού Κοινοδικαίου, αλλά ηενοποίηση και 975 Τσιαμονχά ν.Τσιαμοντά
(1990)κωδικοποίηση του τότε ισχύοντος στην Κύπρο Δικαίου περί Ακί νητης Ιδιοκτησίας, που πηγήν είχε το Οθωμανικό Δίκαιο. Δεν αποκλείεται βέβαια ναυπάρχει ταύτιση αρχών μετοΑγγλικό Δί καιο, ιδιαίτερα σεθέματα δουλειών, επίτωνοποίων, τόσο τοΑγ γλικό, όσο και το Οθωμανικό Δίκαιον είχαν επηρεασθεί απότο Ρωμαϊκό Δίκαιο. ^ 2. Υπάρχει ουσιαστική διαφοράμεταξύ δικαιώματοςεπίξένης περιουσίας (άρθρο 11
(1)(β)τουΚεφ.224)και αποκτήσεως τίτλου 10 με εχθρικήκατοχή(άρθρο 10τουιδίου νόμου). 3. Ηαπόφασηστην υπόθεση Copeland v.Greenhalf[1952] 1All E.R 809 δενμπορεί ναεφαρμοσθεί, γιατί εδώ ηχρήσητου σκαλο πατιού,τηςΒούρνας και του λάκκουδεν συνεπάγεται αποκλειστι- \$ κήν κατοχήν της λωρίδας απότηνεφεσίβλητη. Δικαίωμα δουλείας δεν μπορεί νααποκτηθεί εκτός υπέρ συγκεκριμένου ακινήτου ούτε και μπορεί νασυνεπάγεται ουσιαστική κατοχή τηςξένης περιου σίας κατ' αποκλεισμό του Ιδιοκτήτου της. Η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 20 Voskouv.Hadjipetrou ,1964 1C.L.R 21Hadjidemosthcnousv. Ceorghiou
(1969)1C.L.R 187· Copelandv. Greenhalf[1952] 1 AllE.R 809. Έφεση. Έφεση από την ενάγουσα εναντίον του μέρους της από- 25 φάσης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Κραμβής, Ε.Δ.), που δόθηκε στις 49 Σεπτεμβρίου, 1985 (Αρ. αγωγής 4433/82), με το οποίο αποφασίστηκε ότι η ενάγου σα απέτυχε να αποδείξει τον ισχυρισμό της "για παράνομον επέμβασιν υπό της εναγομένης εν τη εννοία του άρ- 30 θρου 43 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148". Α. Ευτυχίου και Μ. Πιερίδης, για την εφεσείονσα. Μ. Παπαπέτρου, για την εφεσίβλητη. Cur. adv.vult. 976 1ΑΛ.Δ. ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οΔικαστής Ι. Πογιατζής. ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ: Η έφεσηαυτή στρέφεται εναντίον του μέρους εκείνου της απόφασηςτου ΕπαρχιακούΔικαστη5 ρίου Λευκωσίας, με το οποίο αποφασίστηκε ότι η εφεσείουσα απέτυχενααποδείξειτον ισχυρισμό τηςγια "παράνομον επέμβασιν υπό της εναγομένης εν τη εννοία του άρθρου 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148,αναφορικάμε τηνανόρυξιν και/ή ύπαρξινκαι/ή χρή10 σιν του λάκκου,τηνκατασκευήνκαιχρήσιν σκαλοπατιού καιτηντοποθέτησιν καιχρήσινβούρναςπλυσίματος",και ότι ηεφεσείουσα δεδικαιούται,ως εκτούτου, στην έκδο ση των διαταγμάτων που ζητούσε στην αγωγή της για άρσητης ισχυριζόμενης πιοπάνωεπέμβασης από τηνεφε15 σίβλητηστην ακίνητηπεριουσίατης. Από το 1938 η εφεσείουσα είναιεγγεγραμμένη ιδιοκτή τριατεμαχίου γηςστην Παλλουριωτισσα στο οποίουπήρ χε μια εγγεγραμμένη οικία μέχρι το 1982 και δύο εγγε γραμμένες οικίες μετέπειτα. Το τεμάχιο αυτόείχεαριθμό 20 353 μέχρι το 1946, 404 απότο 1946 έως το 1973 και 837 από το 1973 και μετέπειτα. Ηεφεσίβλητη είναι εγγεγραμ μένη ιδιοκτήτρια από το 1938 του τεμαχίου αρ. 354 το οποίο συνορεύει με εκείνο της εφεσείουσας και μέσα στο οποίο υπήρχεπάντοτε εγγεγραμμένη οικία.Από το χρόνο 25 της πρώτης εγγραφής των αντιστοίχων τεμαχίων στο όνομα των δύοαδελφώνστις 26 Ιουλίου 1938, το τεμάχιο της Εφεσείουσας ήτανκαι συνεχίζει να είναι βεβαρυμένο με εγγεγραμμένο δικαίωμα διάβασηςπρος όφελος της οι κίαςτης εφεσίβλητης. 30 Στις 7 Σεπτεμβρίου 1982, η εφεσείουσα καταχώρησε την αγωγή αρ. 4433/82 στην οποία πρόβαλε διάφορους ισχυρισμούς και ήγειρε διάφορες αξιώσεις εναντίον της εφεσίβλητης αναφορικά με τη χρήση από την εφεσίβλητη της λωρίδας του τεμαχίου της εφεσείουσας πάνω στην 35 οποία ασκείται το εγγεγραμμένο δικαίωμα διάβασης στο οποίο έχουμε αναφερθεί. Μερικοί από τους ισχυρισμούς εκείνους αποσύρθηκαν, άλλοι απορρίφθηκανωςαπαράδε977 Πογιατζής, Δ. Τσιαμαντά ν.Τσιαμανχά
(1990)χτοι και άλλοι κρίθηκαν δικαιολογημένοι απότοπρωτό δικοΔικαστήριο. Αντικείμενοόμως της παρούσαςέφεσης αποτελεί μόνο ο ισχυρισμός τηςεφεσείουσας πουαπορρί- 5 φθηκεπρωτόδικα,ότι απότο 1973 και μετέπειτα ηεφεσί βλητη ενεργείκατά τρόποπουσυνιστά παράνομη επέμβα σηστην πιοπάνωλωρίδαγηςτηςεφεσείουσας καθότι: (α)ετοποθέτησε βούρναπλυσίματος* (β)ανόρυξε λάκκοαποχωρητηρίου*και (γ)κατασκεύασε σκαλοπάτι. 10 ΜετηνΥπεράσπιση τηςη εφεσίβλητη αρνήθηκεότιεπε νέβηποτέ παράνομαστην περιουσία της εφεσείουσας και ισχυρίστηκε ότι τόσο ο λάκκος αποχωρητηρίου κάτω από την επιφάνειατης γης κατάμήκος της οποίαςασκεί το δι- 15 καίωμα διάβασης της, όσο και ηβούρνα πλυσίματος και το σκαλοπάτι πάνωστην επιφάνειατης ίδιαςλωρίδαςγης κατασκευάστηκαν πριν 50 χρόνια και έκτοτε τα χρησιμο ποιεί. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχτηκε τον ισχυρισμό 20 της εφεσίβλητης και αφού έκαμε εύρημα ότι ηπαρούσα κατάστασηαναφορικάμετολάκκο,τηβούρνακαιτοσκα λοπάτι υπήρχεπριντο 1938 πουοι αντίστοιχες οικίες των δύο αδελφών είχαν εγγραφεί στο όνομα τους για πρώτη φορά, προχώρησε να εξετάσει τη νομιμότητα της χρήσης 25 του λάκκου, της βούρνας και του σκαλοπατιού από την εφεσίβλητη υπότοφως τουάρθρου 11
(1)(β)του περίΑκι νήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου,Κεφ.224, όπως έχειερμηνευθεί στηνυπόθεσηΧρι στόπουλος Γιαννή Βοσκού ν. Μιχαήλ Χ'Ήέτρον, 1964 30 Α.Α.Δ. 21 και Σωκράτης ΣοφοκλήΧατζηδημοσθένονς ν. Αλέξανδρου Γεωργίου
(1969)1 Α.Α.Δ.
- Ακολούθωςτο πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα πουπε ριέχεται στο πιοκάτωαπόσπασματηςαπόφασηςτου: "Ενόψει των ευρημάτων του Δικαστηρίου, όσον αφορά ταπραγματικάγεγονότα της υπόθεσης, καιυπό 978 1 ΑΛΛ. 5 10 15 Τσιαμαντά ν. Τσιαμαντά το φως της νομικής πτυχής του ζητήματος, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η εναγομένη πέτυχε να αποδείξει ότι φανερά, συνεχώς, αδιάκοπα και ειρηνικά και για πλήρη χρονική περίοδο 30 ετών, διοχέτευε τις αποχετεύσεις του αποχωρητηρίουτης οικίαςτης στο λάκκο ο οποίος βρίσκεται στο τεμάχιο της ενάγουσας,υπ' αριθ. 837 στο μέρος όπου εκτείνεται το δικαίωμα διαβάσεως. Επίσης η εναγομένη με τον ίδιο τρόπο και για πλήρη χρονική περίοδο πέραν των 30 ετών, χρησιμοποιεί τη βούρνα πλυσίματος και ένα σκαλοπάτι τα οποία βρί σκονται στο ίδιο μέρος τουτεμαχίουτηςενάγουσας. Σαν συνέχεια των πιο πάνω συμπερασμάτων μου, ευρίσκω ότι ηενάγουσα απέτυχενααποδείξει οποιαδή ποτε παράνομηεπέμβασηυπό της εναγομένης εν τηεννοία του άρθρου 43 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 αναφορικά με την ύπαρξη του λάκ κου, την κατασκευή και χρήση ενός σκαλοπατιού και την τοποθέτησηκαιχρήση της βούρναςπλυσίματος." Παρά το γεγονός ότι αρχικά η εφεσείουσα περιέλαβε 20 στην Ειδοποίηση Εφέσεως πουκαταχώρησελόγους εφέσε ως που στρέφονταν εναντίον της αξιολόγησης τηςπροσαχθείσας μαρτυρίας και των ευρημάτων πάνω σε επίδικα γεγονότα που έκαμε το πρωτόδικο Δικαστήριο, στο στά διο της ακρόασης ο ευπαίδευτος δικηγόρος της περιόρισε 25 χους λόγους εφέσεως στους ακόλουθους δύο λόγους με αριθμό 6και 7: 30 35 "
- Το Δικαστήριον παρέλειψε να εφαρμόση τον νόμον ο οποίος αφορούσε τα υπό εκδίκασιν θέματα και/ήτο Δικαστήριον εφήρμοσε εσφαλμένας αρχάς και/ ή απόφασιςτου Δικαστηρίου είναι αντίθετος προς τον νόμον. 7.ΤοΔικαστήριον εσφαλμένως απεφάνθηότι η ενά γουσα απέτυχε να απόδειξηπαράνομονεπέμβασιν υπό της εναγομένης εν τη εννοία του άρθρου 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 αναφορικά με την ανόρυξιν καιύπαρξινκαι/ήχρήσιν του λάκκου,την 979 Πογιατζής, Δ. Τσιαμαντά ν.Τσιαμαντά
(1990)κατασκευήνκαιχρήσιν σκαλοπατιούκαιτηντοποθέτησιν καιχρήσιν τηςβούρναςπλυσίματος." Από την αγόρευση τουκ. Ευτυχίου ενώπιον μαςπρο- 5 κύπτει ότι ο ισχυρισμός της εφεσείουσας είναι ότι το σφάλμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου που αναφέρεται στον 7ο λόγο εφέσεως είναι αποτέλεσμα καισυνέπεια της εφαρμογής πάνω στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης λανθασμένων νομικών αρχών, όπως αναφέρεταιστον 6ο 10 λόγο εφέσεως. Η συγκεκριμένη θέσητου κ. Ευτυχίου επί του προκειμένου μπορεί νασυνοψισθεί ως εξής:Τοπρω τόδικο Δικαστήριο έσφαλε όταν αποφάνθηκε υπέρ της ύπαρξηςκαι/ή απόκτησηςδικαιώματοςδουλείας σεβάρος του ακινήτου της εφεσείουσας δυνάμει του άρθρου 11
(1)^ (β)τουΝόμου,Κεφ.224, εφαρμόζονταςως μόνο κριτήριο την άσκηση του δικαιώματος αυτού από την εφεσίβλητη για περίοδο μεγαλύτερη των 30 ετών. Επειδή,πρόσθεσε ο κ. Ευτυχίου,ο Νόμος, Κεφ.224, κωδικοποιεί το Αγγλικό Κοινοδίκαιο, στην ερμηνεία και εφαρμογήτου άρθρου 11 ^0
(1)(β)σταγεγονότα τηςπαρούσαςυπόθεσης τοπρωτόδικο Δικαστήριο έπρεπε να είχεκαθοδηγηθεί καινα είχε εφαρ μόσει τις αρχές του Αγγλικού Κοινοδικαίου που διέπουν την απόκτησηκαικαθορίζουντηφύσηκαιτην έκτασηπα ρόμοιων δικαιωμάτων στην Αγγλία. Ο κ. Ευτυχίου ακο- 25 λούθως επέσυρε την προσοχή μας σε διάφορααποσπά σματα από τα συγγράμματα Gale on Easements, 14η έκδοση,σελ. 30, και Halsbury's Lawsof England, 3ηέκδο ση,σελ. 519 σταοποίαγίνεται αναφοράμεταξύάλλωνκαι στην υπόθεση Copeland v. Greenhalf[1952] 1 All E.R. 809 3 0 ηοποία,κατάτην εισήγησητου,εφαρμόζεται στα γεγονό τα της παρούσας υπόθεσης και αποκλείει την απόκτηση των επίδικων δικαιωμάτωνδουλείας σεβάροςτουκτήμα τος της εφεσείουσας εφόσον ηάσκηση τέτοιων δικαιωμά 35 των απότην εφεσίβλητη θαείχεως επακόλουθο ναστερηθεί ηεφεσείουσα τηςχρήσης καικάρπωσηςτης περιουσίας της. Διαφωνούμε με την εισήγησητου ευπαίδευτου δικηγό ρου της εφεσείουσας ότι ο περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή,Εγγραφή καιΕκτίμηση)Νόμος,Κεφ. 224,κω980 1 ΑΛΛ. Τσιαμαντά ν.Τσιαμαντά Πογιατζής, Α. δικοποιεί οποιεσδήποτε αρχές του Αγγλικού Κοινοδικαίουσεθέματαακίνητης ιδιοκτησίαςκαι,επομένως,επιβάλ λεται ή έστω επιτρέπεται η ερμηνεία των προνοιών του Νόμου αυτού με αναφορά στο Αγγλικό Κοινοδίκαιο. 5 Όπωςρητάαναφέρεταιστο μακρότιτλο του Νόμου, σκο πός του ήταν να ενοποιήσει και τροποποιήσει το τότε ισχύον δίκαιοαναφορικάμε τηΔιακατοχή,Εγγραφή και Εκτίμηση Ακίνητης Ιδιοκτησίας, το οποίο ήταν βασικά Οθωμανικής προέλευσης και δε περιλάμβανε αρχές του 10 Αγγλικού Κοινοδικαίου.'Οπως δε τονίστηκε στηνυπόθε ση Χριστόδουλος Γιάννη Βοσκού ν. Μιχαήλ Χατζηπέτρου, 1964 Α.Α.Δ.21, για να ερμηνεύσουμε τις πρόνοιες τουΝόμουΚεφ.224, μπορούμε ναανατρέξουμεστιςπρό νοιες του Οθωμανικού Νόμουτις οποίες είχε ενοποιήσει 15 και τροποποιήσει. Αυτό βέβαια δεν αποκλείει την περί πτωσηναυπάρχειταύτισηαρχώνοι οποίες εφαρμόζονται σύμφωνα με το Αγγλικό και το Οθωμανικό Δίκαιοπάνω σε θέματα ακίνητης ιδιοκτησίας, ιδιαίτερα στη σφαίρα των δικαιωμάτων, ελευθεριών, ή πλεονεκτημάτων πάνω 20 σε ξένη ακίνητη ιδιοκτησία αναφορικάμε τα οποία τόσο το Αγγλικό όσο και το Οθωμανικό Δίκαιο έχουνεπηρεα στεί απότοΡωμαϊκόΔίκαιο.Τέτοια ταύτισηέχει ιδιαίτε ρα διαπιστωθεί στη σφαίρατων ab antiquoδικαιωμάτων και παράδειγμααποτελεί η υπόθεση Βοσκού (ανωτέρω). 25 Αναφερόμενος στη φύση του δικαιώματος διάβασηςπου είναι ένα από τα δικαιώματα που μπορούν νααποκτη θούν πάνωσε ακίνητη ιδιοκτησία άλλου προσώπουκάτω από το άρθρο 11
(1)(β) του Νόμου, Κεφ. 224, ο Δικαστής Ζεκιά είπε τα εξής στην υπόθεση Βοσκού (ανωτέρω),στη 30 σελ. 28: 35 "A right of passage is incorporeal in nature and is attached to the land and does not exist independently of it. It follows the land and it relates to its mode of enjoyment. This is quite different in nature from acquisitive prescription applicable to the corpus of the land whereby a person could acquire the land, the property of another, by adverse possession." Προκύπτει απότο πιο πάνω απόσπασμαότιυπάρχει 981 Πογιατζής, Δ. Τσιαμαντά ν.Τσιαμαντά
(1990)ουσιαστική διαφορά μεταξύ δικαιωμάτων πάνω σε ξένη ακίνητηπεριουσία κάτωαπότο άρθρο Π
(1)(β),αφ'ενός, 5 και δικαιώματοςαπόκτησηςτίτλου δια εχθρικήςκατοχής κάτω από το άρθρο 10 του Νόμου,Κεφ.224, αφ'ετέρου. Φαίνεταιδεαπότις Αγγλικέςαυθεντίεςπουπαρέθεσεοκ. Ευτυχίου, ότι παρόμοια διάκριση υπάρχει και κατά το Αγγλικό Κοινοδίκαιο.Εάντοδικαίωμα,πουκάποιο πρό- *Q σωπο ισχυρίζεται ότι ασκεί πάνωσε ξένηπεριουσία, αφ' ενός δεν ασκείται προς όφελος δικής του ακίνητης ιδιο κτησίαςκαιαφ'ετέρου είναιτέτοιαςφύσεωςκαιεκτάσεως που ισοδυναμεί με ουσιαστική κατοχήτης ξένης περιου σίας,κατ'αποκλεισμότουιδιοκτήτητης, δενείναιδικαίω- .<μα που μπορεί νααποκτηθείκάτωαπότο άρθρο11
(1)(β) τουΝόμου,Κεφ.224,ούτεκαιείναιeasementσύμφωναμε τοΑγγλικόΔίκαιο. Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης κάτωαπό το φωςόλων τωνπιοπάνωαυθεντιών,οδηγού- 20 μαστέ στο συμπέρασμα ότι εφαρμογήέχει το άρθρο 11
(1)(β)του Κεφ.
- Ηεισήγησητουκ. Ευτυχίουπουβασίζε ται στις πιο πάνωΑγγλικές αυθεντίες και ιδιαίτεραστην απόφαση στην υπόθεση Copeland v.Greenhalf(ανωτέρω), ουδέποτε υποβλήθηκε από την εφεσείουσα ενώπιον του 25 πρωτόδικουΔικαστηρίου.Ενπάσηόμωςπεριπτώσει,η ει σήγησηαυτήακαδημαϊκόμόνο ενδιαφέρον έχει,αφού τα γεγονότα της παρούσαςυπόθεσης δεν έχουνοποιαδήποτε ομοιότητα ή αναλογία με τα γεγονότα της υπόθεσης Copeland v. Greenhalf(ανωτέρω). Στηνπαρούσαυπόθεση 30 δε χωρεί ισχυρισμός ότι ηχρήση απότην εφεσίβλητη του λάκκου, της βούρνας και του σκαλοπατιού συνεπάγεται αποκλειστικήαπό μέρουςτηςκατοχή είτετηςλωρίδαςτης γης που καλύπτεται απότο εγγεγραμμένο δικαίωμα δια βάσεως,είτετης υπόλοιπηςακίνητης ιδιοκτησίας τηςεφε σείουσας. 35 Η εφεσείουσα δεν μαςέχει ικανοποιήσει ότι τοπρωτό δικο Δικαστήριο προσήγγισε τα επίδικα θέματα καθοδη γούμενο απόλανθασμένες νομικές αρχές,ούτε ότι οι επί δικες ενέργειες της εφεσίβλητης συνιστούν, κάτωαπότις παρούσες περιστάσεις, επέμβαση στην ακίνητηπεριουσία 982 1 ΑΛΛ. 5 10 Τσιαμαντά ν.Τσιαμαντά Πογιατζής, Δ. τηςκάτωαπότοάρθρο43τουπερί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
- Αναφορικά με το σκαλοπάτι, το οποίο φαίνεται ότι είναι εύλογα αναγκαίογια ναασκήσει ηεφε σίβλητη το δικαίωμα διαβάσεως της και να εισέλθει στην οικία της,εφόσον τοδάπεδοτης οικίας είναι σε ψηλότερο επίπεδο από εκείνο της διόδου, θα μπορούσαμε να προ σθέσουμε ότι η παρουσία και η χρήση του καλύπτονται απότην ύπαρξητουεγγεγραμμένου δικαιώματοςδιαβάσε ως. Γιαόλους τους πιοπάνωλόγους η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδασεβάροςτης εφεσείουσας. Έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 983