(1990)11 Απριλίου,1990 [ΠΙΚΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣΔ/σχές] ΧΡΙΣΤΑΚΗΣΦΙΛΙΠΠΟΥ ΠΑΦΓΓΗΣ&ΑΛΛΟΣ, Εφεσείοντες, ν. ΤΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (ΠοινικέςΕφέσειςΑρ. 5173και 5174), Δίκαιον αποδείξεως — Μάρτυρες — Αντεξέταση — Ένας από τους σκοπούς της είναι να φέρειτονμάρτυρα αντιμέτωπο με τηνεκδο χή της πλευράς, που αντεξετάζει — Αυτό δεν σημαίνει ότι οιθέ σεις του αντεξεταστή πρέπει ναυποβληθούνευθέωςμετον κλασσι κό τρόπο "Σον υποβάλλω ότι " <- Δίκαιον αποδείξεως — Ποινική δίκη— Ηκατηγορούσα αρχήβαρύνε ται με απόδειξη της κατηγορίας και κάθεστοιχείου που την συνι στά — Υποθέσεις, ως προς ύπαρξη γεγονότων, όσων εύλογες και αν είναι δενεπιτρέπονται — Κενά εν σχέσει με πρωτογενές γεγονός, που συνιστά και αποδεικνύει το έγκλημααφήνει την κατηγο- 10 ρία ατεκμηρίωτη (Λοΐζου ν.Δημοκρατίας
(1989)2Α.Α.Δ. 363παρετέθημε επιδοκιμασία) Δίκαιον αποδείξεως — Περιστατικήμαρτυρία — Δεν υπάρχει προκα τάληψη εναντίοντης — Δεν πρέπει να συγχέεται με τις περιστά σεις της υποθέσεως — Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της και της ενο- 15 χής κατηγορουμένου πρέπει να είναι αφ' ενός μεν άμεση αφ' ετέρον δε ναμην επιτρέπει άλληλογική ερμηνεία. Ποινική δικονομία — Σνγκατηγορούμενοι — Ενοχή των συναρτάται άμεσα με τις κατηγορίες εναντίοντους και τα γεγονότα, που τις υποστηρίζουν — Κατηγορία ότι ο 2ος κατηγορούμενος συνώμοσε 2 0 με συγκεκριμένο πρόσωπο, τον ίο κατηγορούμενο τον οποίον και παρότρυνε (ηπαρότρυνση απετέλεσεβάση για άλλες 2 κατηγορίες) να προβεί στον εμπρησμό τον εργοστασίου του Ιουκατηγορουμέ νου και του περιεχομένου τον — Ηκαταδίκηκαι των2 ήτανσυνυ φασμένη με την θέσηότι ο 1οςκατηγορούμενος ήταν ο εμπρηστής 25 — Δεν είναι επιτρεπή εξέταση,αν ο 2ος κατηγορούμενος συνώμο σεμεάλλο (πλην του Ιου κατηγορουμένου)πρόσωπο. Δίκαιον αποδείξεως — Ποινική δίκη — Ελατήριο — Σημασία τον — Οικονομικό συμφέρον αποτελεί κατά την ανθρώπινη εμπειρία ισχυρή κινητήρια δύναμη — Φιλία— Δενσυνιστά αφ'εαυτήςκινη- 30 102 2 ΑΛΛ. Πσφίτης &άλλοςν. Δημοκρατίας τήρια δύναμη διαπράξεως εγκλήματος για χάρη τον φίλον. 5 Δίκαιον αποδείξεως — Ποινική δίκη — Εναρκτήρια δήλωση κατηγορούσας Αρχής — Σημασία της — Κάθε αποτυχία αποδείξεως της νποθέσεως, πον έχει σκιαγραφηθεί στο άνοιγμα της υπόθεσης, τείνει να εξασθενήσει την κατηγορία. Δίκαιον αποδείξεως — Καταφυγή κατηγορουμένου σε ψεύδος — Δημιουργεί τεκμήριο ενοχής όχι όμως συμπερασματικό για την ενοχή τον ανεξάρτητα από τα γεγονότα της υπόθεσης και τις συν θήκες, πον την περιστοιχίζονν. 10 Δίκαιον αποδείξεως — Άλλοθι κατηγορονμένον —Απουσία του — Δεν ταυτίζεται με ύπαρξη ευκαιρίας διαπράξεως εγκλήματος. Οι εφεσείοντες κατεδικάσθησαναπό το Κακουργιοδικείο Λευ κωσίαςγιατα εγκλήματα: 15 (α) Συνωμοσία για τον εμπρησμό του εργοστασίου Ermaplex και του περιεχομένου του κατά παράβασητου αρθρ. 371 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154, (β) Εμπρησμός του κτιρίου του εργοστασίου κατάπαράβαση του αρθρ. 315 (α)και20 του Κεφ. 154,και 20 25 30 35 4Q (γ) Εμπρησμό των μηχανημάτων και εμπορευμάτων που ήταν αποθηκευμέναστο εργοστάσιο κατάπαράβασητου αρθ. 319 και20του Κεφ. 154. Συμφωνά μεετυμηγορία του Κακουργιοδικείου,πουσυμπίπτει άλλωστε και με την θέση της Κατηγορίας,ο Χρ. Παφίτης,ο πρώ τος εφεσείων ήταν ο αυτουργός και ο Α. Καραγιώργης συνεργός στην διάπραξη των εγκλημάτων του εμπρησμού. Ησυνεργεία του συνίστατο, σύμφωνα με τα ευρήματατου Κακουργιοδικείου, στην παρότρυνσητουΠαφίτηστον εμπρησμό τουκτιρίουκαιτουπεριε χομένου του, σύμπραξη ηοποία τον κατέστησε υποκείμενο σεκα ταδίκη ως συναυτουργό, σύμφωνα με τις διατάξεις του αρθρ. 20 (°) τ ο Ό Κ £Φ- 154 * Η μαρτυρίαήτανπεριστατική.Ταενοχοποιητικάστοιχεία, που προ,έκυψαν εναντίον-του 2ου-κατηγορουμένου, πηγάζουν κυρίως από την μαρτυρία, που αποδίδει:,ο' αυτόν κίνητρο (οικονομικό συμφέρον εισπράξεως του ποσού ασφαλιστηρίου εναντίον πυρός λόγω κακήςοικονομικής καταστάσεως της επιχειρήσεως του) και απόπειρα επηρεασμού μαρτύρωνκατηγορίας. Ενόψει της αρχής, πουφαίνεται στο τέταρτοαπότα πιο πάνω περιληπτικά σημειώματα, δεν είναι επιτρεπτό να εξετασθεί·αν ο 2ος εφεσείων συνωμότησε με άγνωστο για εμπρησμό του εργοσταοίου του. Λόγω αποδεδειγμένης απουσίαςτουαπότην-σκηνή του εγκλήματος, ηενοχή του είναι συνυφασμένη με την ενοχή του εφεσείοντος 1. Αθώωση του τελευταίου οδηγεί αναπότρεπτασε αθώω- 103 Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)σηκαιτουεφεσείοντος
- Με βάση την πιο πάνω σκέψητο Ανώτατο Δικαστήριο,αφού προσδιόρισε τηνφύσηκαισημασία τηςπεριστατικήςμαρτυρίαςμε τον τρόπο,που φαίνεται στο τρίτο από ταπιο πάνωπεριληπτικά σημειώματα,ασχολήθηκε με την προσαχθείσαν περιστατικήν μαρτυρία εναντίον του εφεσείοντος
- 5 Ανακεφαλαιώνοντας ταουσιώδη γεγονότα ταοποίαοδήγησαν το Κακουργιοδικείο στην κατάληξη ότι ο Παφίτης είναι ένοχος είναι εκείνα ταοποίακρίθηκανότι συνιστούν:(α) Ελατήριο (η μεγάλη φιλία του εφεσείοντος 1προς τον εφε- 10 σείοντα 2). Τούτο διαφέρει απότην αρχικήθέση,πουέγινε μετην εναρκτήριααγόρευσητηςκατηγορούσης αρχήςότι ο εφεσείων 1 προσδοκούσε οικονομικάανταλλάγματα. (β) Κατοχή αντικλειδιού της εισόδου 9 του εργοστασίου, που ήταν και ο μοναδικόςτρόπος εισόδου σ' αυτόχωρίς πάρα- 15 βίαση (Τακλειδιά του εφεσείοντος 1 είχαν βρεθεί μέσα στο γραφείο του μετάτην πυρκαγιάκαιδεν μπορούσανναχρη σιμοποιηθούν)και ηευκαιρίαπουείχε ναδιαπράξειτο έγ κλημα,και (γ) Τα ίχνη πετρελαίου στα ρούχα του. (Το πετρέλαιο ήταν η πρώτηύλη,πουχρησιμοποιήθηκε γιατον εμπρησμό). 20 Μεβάσητις σκέψεις, που σκιαγραφούνταιστο 5ο και 6ο περι ληπτικά σημειώματα πιο πάνωτο Ανώτατο Δικαστήριο δενδέχθη κε το εύρημασχετικά μετο ελατήριο του Ιου εφεσείοντος. Μεβάσητην μαρτυρία, πουείχεπροσαχθεί στη δίκησχετικά με 25 το θέμα του αντικλειδιού (Βλ. για λεπτομέρειες σελίδες 109-111 της αποφάσεως), το Ανώτατο Δικαστήριο διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε ίχνος μαρτυρίαςότι ο εφεσείων είχε ποτέ στην κατοχήτου κλειδί του εργοστασίου. Η μαρτυρία της μάρτυρος Πατσαλίδου ότι ο εφεσείων 1την είχε επισκεφθεί 10 περίπου ημέρες πριν τον 30 εμπρησμό για να της ζητήσει νακατασκευάσει αντικλείδι(πράγμα που δεν έγινε), δημιουργεί υπόνοιες και το εύρημα ότι ο Παφίτης . είχε ψευσθεί με_προφανή σκοπό την απόκρυψητης επίσκεψης εν δυναμώνει τις υπόνοιες. Ηκαταφυγήστο ψεύδος δημιουργεί τεκ μήριο ενοχής όχι όμως συμπερασματικόγιατην ενοχήτουκατηγο- 35 ρουμένου ανεξάρτητα από τα γεγονότα της υπόθεσης και τις συνθήκες πουτην περιστοιχίζουν. Ο παραμερισμόςτου ευρήματοςαυτούεξασθενεί μέχρι σημείου ουσιαστικής εξουδετέρωσης καιτου ευρήματοςγιατην ύπαρξη ευ καιρίας γιατην διάπραξητουεγκλήματος. Ηαπουσίαάλλοθι τεκμηριωμένου με την βεβαίωση τρίτου εξο μοιώθηκε ουσιαστικά από το πρωτόδικο δικαστήριο με ευκαιρία 104 40 2ΑΛΛ. 5 Παφίτης& άλλοςν.Δημοκρατίας για τηνδιάπραξη τουεγκλήματος. Ησημασία της ευκαιρίας ως στοιχείου τεκμηρίωσηςτηςκαταδίκης εξαρτάται από την φύσηκαι την συνάρτησητης μετηνδιάπραξητου εγκλήματος. Στηνπροκει μένηπερίπτωσηηευχέρεια πουείχεο Παφίτης να προσεγγίσει την σκηνήτου εγκλήματοςδεν τον τοποθετεί κατά τον κρίσιμο χρόνο στον τόπο τουεγκλήματος. Η έφεση επιτρέπεται. Αναφερόμενες αποφάσεις: Λοΐζον ν. Δημοκρατίας
(1989)2Α.Α.Δ. 363, 10 Foumidesv.TheRepublic
(1986)2 C.LJi. 73, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2ΑΛΛ. 172, Ai-HamadandAnother v. Republic
(1989)2 Α.Α.Δ.117, Anastassiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Hadjisawasv. Republic
(1988)2C.L.R.37, 15 Ελληνας v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.ΔΛ
- Εφέσεις εναντίον Καταδίκηςκαι Ποινής. Εφέσεις εναντίοντηςκαταδίκηςκαιτηςποινήςαπότον Χριστάκη ΦιλίππουΠαφίτηκαιάλλο οι οποίοιβρέθηκαν ένοχοι στις 7 Οκτωβρίου, 1989 απότο Κακουργιοδικείο 20 Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 16336/89)στην κατηγορία συνωμοσίας γιαεμπρησμό κατάπαράβαση του άρθρου371τουΠοινικούΚώδικα, Κεφ.154,στηνκατηγο ρία εμπρησμούκτιρίου παράβασητωνάρθρων315 (α) και 20 του Ποινικού Κώδικα και στην κατηγορία εμπρησμού 25 μηχανημάτωνκατάπαράβαση τωνάρθρων319 και20του ΠοινικούΚώδικακαικαταδικάστηκαναπότονΠροσ. Πρ. ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λαούτα,τον Αναπλ. Αν.Επαρ χιακό Δικαστή Ηλιάδηκαι τον ΕπαρχιακόΔικαστήΑρε στή σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης4 χρόνων οκαθέ30 νας. Α. Παπαχαραλάμπονς, γιατονεφεσείοντα Αρ.
- Α. Κληρίδηςκαι Α. Μαρχίδης, για τον εφεσείοντα Αρ.
- 105 Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)Γλ. Χατζηπέτρον,Δικηγόροςτης Δημοκρατίας Α, για την εφεσίβλητη. Cur. adv. vult ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Η απόφασητου δικαστηρίου θα δοθεί απότοΔικαστή Γ.Μ. Πική. Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΠΙΚΗ£:Το Κακουργιοδικείο Λευκω σίας μετά από μακρά δίκη βρήκε τους δυο εφεσείοντες, τον Χριστάκη Παφίτηκαι τον Ανδρέα Καραγιώργη ένο χους για τη διάπραξητων τριών εγκλημάτων που προσ διορίζονταιπιόκάτωκαιτουςκαταδίκασε,τονκαθένα, σε ίο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 χρόνων. Ταεγκλήματα γιαταοποίακρίθηκανένοχοι είναι:(α) Συνωμοσία για τον εμπρησμό του εργοστασίου Ermaplex και του περιεχομένου του κατά παράβασητου άρθρου371 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154, 15 (β) Εμπρησμός του κτιρίου του εργοστασίου κατά πα ράβαση τουάρθρου315 (α) και20τουΚεφ. 154,και (γ) Εμπρησμό των μηχανημάτων και εμπορευμάτων που ήταν αποθηκευμένα στο εργοστάσιο κατάπαράβαση ~ο τουάρθρου319 και20του Κεφ.
- Παρά την καταδίκητων δυο εφεσειόντων για τα ίδια εγκλήματα η δράσηκαι συνδρομή του καθενός στην διά πραξη τουςήτανδιαφορετικήκαι ξεχωριστή. Σύμφωνα με ετυμηγορία του Κακουργιοδικείου, που συμπίπτει άλλωστεκαιμετηνθέση της Κατηγορίας,οΧρ. 25 Παφίτης, ο πρώτος εφεσείων ήταν ο αυτουργός και ο Α. Καραγιώργης συνεργός στην διάπραξη των εγκλημάτων του εμπρησμού. Ησυνεργεία του συνίστατο, σύμφωνα με τα ευρήματατου Κακουργιοδικείου,στην παρότρυνσητου Παφίτηστον εμπρησμό τουκτιρίου καιτου περιεχομένου του, σύμπραξη η οποία τον κατέστησε υποκείμενο σεκα ταδίκη ως συναυτουργό, σύμφωνα με τις διατάξεις του 106 2 ΑΛΛ. Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. αρθρ. 20(δ) του Κεφ.
- Προκύπτει από τα ευρήματα του Κακουργιοδικείου ότιστις5/9/1988 οι εφεσείοντες συμφώνησαν καιστηνσυ νέχεια προετοίμασαν το έδαφος για τον εμπρησμό τις 5 πρώτες ώρες της επαύριο 6/9/1988 του εργοστασίου με κύριο σκοπό την καταστροφή του περιεχομένου του,δη λαδή των μηχανημάτων και εμπορευμάτων που βρίσκο νταν σ' αυτό.Το ελατήριο του Καραγιώργη για τον σχε διασμό και προαγωγή της καταστροφής της επιχείρησης 10 της εταιρείας Ermaplex Ltd, την οποία διεύθυνε και της οποίας μαζί μετηνσύζυγο τουήσανοι μόνοι μέτοχοι (1/2 μερίδιο ο καθένας)ήτανηαπελπιστική οικονομική κατά σταση της εταιρείας σε συνδυασμό με την προσδοκία για την είσπραξη του ποσού για το οποίο τα μηχανήματακαι 15 ταεμπορεύματα ήσανασφαλισμένα καιπουανερχόταν σε £609,707.- Κίνητρο για συμμετοχή στον προγραμματισμό και την διάπραξητου εγκλήματος για τον Παφίτη αποτέ λεσε,σύμφωνα με ταευρήματατου Κακουργιοδικείου, "η μεγάλη φιλία" που έτρεφε για τον Καραγιώργη καιπρο20 φανώςηχαράπου θαδοκίμαζε απότην πραγμάτωσητων άνομων σχεδίων του φίλου του.Το τελευταίο εύρημαέρ χεταισε αντίθεση μετηνθέση της Κατηγορίας όπωςπροσ διορίστηκε στο άνοιγμα (opening) τηςυπόθεσης ότι εκείνο που ώθησε τον Παφίτηστην διάπραξη των εγκλημάτων 25 ήτανηπαροχήανταλλαγμάτων. Ηαποτυχίατης Κατηγο ρίας να αποδείξει αυτή την πτυχή της υπόθεσης της δεν σχολιάζεται στην απόφαση ούτε επεξηγούνται οι συνθήκες κάτω από τις οποίες στενή φιλία μπορεί να αποτελέσει ελατήριο γιαεγκληματικήδράση. 30 Δεν υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες ούτε για το έγκλημα της συνωμοσίας ούτε για τον εμπρησμό. Η μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε ήταν αποκλειστικά περιστατική. Ο κ. Χατζηπέτρου παρατήρησε ότι σπάνιααπαντάται άμεση μαρτυρία για τον καταρτισμό της συνωμοτικής συμφω35 νιας. Οι συνωμότες δρουν, όπως είπε, κατά κανόνα "εν κρύπτω". Δεν έπρεπε συνεπώς να αναμένεται η ύπαρξη άμεσης μαρτυρίαςγιατην εγκληματική συμφωνία. Η δια πίστωση του κ. Χατζηπέτρου δεν μετριάζει βέβαια το 107 Πικής, Δ. Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)βάρος της αποδείξεως ούτε επιτρέπει την πρόσδοση στην περιστατικήμαρτυρίαπουυποστηρίζει τηνύπαρξη συνω μοσίαςπλέον ενοχοποιητικών διαστάσεωναπόεκείνες τις οποίεςφυσιολογικάενέχει. Ηαπουσίατου Καραγιώργηαπότησκηνήτου εγκλή- 5 ματός, βρισκόταν κατάτον κρίσιμο χρόνο στο σπίτιτου, όπως έγινεδεκτόαπότοδικαστήριο, καθώςκαιη έλλειψη οποιασδήποτεάμεσης μαρτυρίαςγιατην παρότρυνσητου Παφίτη ναπυρπολήσει το εργοστάσιο συναρτάτηνκατα δίκητου άμεσα με την καταδίκητου Παφίτηως αυτουρ- 10 γού του εγκλήματος. Το συμπέρασμαγια την ύπαρξη συ νωμοσίας πηγάζεισε μεγάλο βαθμόκαιείναι αλληλένδετο μετηνσυμμετοχήτουΠαφίτη στον εμπρησμό. Όπως ορθάέκρινε το Κακουργιοδικείοτοπλαίσιοτης Κατηγορίαςκαθώςκαιη πλοκήτωνγεγονότων καθιστού- 15 σαν την καταδίκητου Παφίτη για εμπρησμό προϋπόθεση για την καταδίκητου Καραγιώργη ως συνεργού στο έγ κλημα που διαπράχθηκε.Το Κακουργιοδικείο δεν απέ κλεισε την πιθανότητα οι αυτουργοί του εμπρησμού να ήσαν περισσότεροι του ενός. Σκιαγραφώνταςτον τρόπο 20 δράσηςτων εμπρηστών τοΚακουργιοδικείο ανέφερε: "Πι στεύουμε ότι ο δράστης ήοι δράστες θαπεριέλουσαν με πετρέλαιο τα πιό πολλά σημεία στο χώρο του εργοστα σίου". Παρόλο που είναι δυνατή η στήριξη κατηγορίας για 25 συνωμοσία με πρόσωπο ή πρόσωπαάγνωσταστηνΚατη γορίατοεύρημαότι δυνατό ναέδρασανμαζίμετονΠαφί τηκαιάλλαπρόσωπαέρχεται σεκάποιοβαθμόσεαντίθε ση με την Κατηγορία που περιορίζει την συνωμοτική συμφωνία μεταξύ Καραγιώργηκαι Παφίτη, εκτός βέβαια 30 ανκριθεί ότι οιάλλοι στρατεύτηκανστοέγκλημα απότον Παφίτη, γεγονός που δεν σχολιάζεται ούτε φαίνεται να απασχόλησε ταπρωτόδικο δικαστήριο. Το εύρημα του Κακουργιοδικείου ότι επρόκειτο για εμπρηστική πράξη και όχι για τυχαία πυρκαγιάδεν έχει 35 αμφισβητηθεί. Ημαρτυρίαως προς τις συνθήκες έναρξης 108 2 ΑΛΛ. Παφίτης&άλλοςν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. και εξάπλωσης της πυρκαγιάς δεν μπορούσε να αφήσει αμφιβολίαότι επρόκειτογιαεμπρησμό.Οδράστηςή δρά στες,όπωςκατέληξετοΚακουργιοδικείο,άπλωσανσεκυ κλικό σχήμαστοδάπεδοτουεργοστασίου μεγάλοτεμάχιο 5 υφάσματος,μήκους 31 μέτρων, το οποίο ήταν αποθηκευ μένοστοεργοστάσιο,τοπεριέλουσανμεπετρέλαιοσεδιά φορα σημεία και μετά έθεσαν πυρ σ' αυτό με καταφανή σκοπό τηνταχείαεξάπλωση τηςπυρκαγιάςκαιτηνκατα στροφή του μεγαλύτερου δυνατού μέρους του περιεχομέ10 νου του εργοστασίου. Ο σκοπός αυτός επιτεύχθηκε. Η φωτιά εξαπλώθηκε με αστραπιαίαταχύτητα και αποτέ φρωσε ήκατάστρεψε σχεδόν τοσύνολοτου περιεχομένου του εργοστασίου και συγχρόνως προκάλεσε σημαντική ζημιάστοκτίριο.Η μαρτυρίακατέδειξεκαιτοδικαστήριο 15 δέχτηκε ότι ο εμπρηστής (ή οι εμπρηστές) εισήλθαν στο κτίριο, αποκλειόμενης άλλης λογικής πιθανότητας,από μιααπότιςδυοεισόδους τουκτιρίουπουδενήτανασφα λισμένη με σύρτη από μέσα. Αυτές οι είσοδοι ήσανδύο, εκείνη πουπεριγράφεταιστοσχέδιο ωςείσοδος 9(του ερ20 γοστασίου)καιη είσοδος21(τηςαποθήκης).Δενυπήρχαν σημεία παραβίασηςοποιασδήποτεεισόδου ή οποιουδήπο τε μέρους τουκτιρίου, γεγονός πουεύλογαοδήγησετοδι καστήριοστην διαπίστωσηότι οδράστηςήοι δράστεςει σήλθαν στο κτίριο αφού άνοιξαν με κλειδί μια από τις 25 δυοεισόδους. Ηείσοδος 21 αποκλείστηκε λόγω τηςδιάρ θρωσης του κτιρίου σε συνδυασμό με τις εστίεςπυρκα γιάς. Τοδικαστήριοκατέληξε ότι ο δράστηςήδράστες ει σήλθαν στο εργοστάσιο από την είσοδο 9 αφού χρησιμοποίησαν αντικλείδιγιαναανοίξουντην θύρα. 30 Το κλειδί της εισόδου 9 που είχε στην κατοχήτου ο Καραγιώργηςαπότις 3/9/1988 ήταναδύνατο ναείχε χρη σιμοποιηθεί ενόψει του ότι βρέθηκε μετά τηνπυρκαγιά στο γραφείο του μισοκαμένο απότην πυρκαγιά,προσδεδεμένο μεκρίκομαζίμεδεύτεροκλειδί.Δεν υπήρχεάμεση 35 μαρτυρίαόπωςδιαπίστωσετο Κακουρδιοδικείοότι ο Πα φίτης εξασφάλισε ή ότι είχε στην κατοχήτου αντικλείδι της εισόδου 9ήοποιασδήποτεάλλης εισόδου τουκτιρίου. Οι επαφές του όμως με τον Καραγιώργη την 5/9/1988 καθώς και ηανεπιτυχήςπροσπάθειατου να εξασφαλίσει 109 Πικής,Δ. Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)αντικλείδι σε ημερομηνία πουδενκαθορίστηκε επακριβώς αλλά που το Κακουργιοδικείο τοποθέτησε στοπρωΐτης 5.9.1988οδήγησαν τοπρωτόδικο δικαστήριο στο ακόλου θο συμπέρασμα: "Παρόλο πουδεν πήρε απότηνμάρτυρα (Πατσαλίδου)αντικλείδια πιστεύουμε ότιο κατηγορούμενος (Παφίτης)κατόρθωσε ναεξασφαλίσει αντικλείδιατην ημέρα εκείνη". Μάλιστα προσδιόρισαν καιτηνώρα που είχαν εξασφαλιστεί μεταξύ της 10.30π.μ. και 12.00μ.μ. της5/9/1988. 5 Με αφετηρία αυτήτηδιαπίστωση κατέληξαν στοσυ- ίο μπέρασμα ότι η παράκληση του Καραγιώργη προςτον Παφίτη το απόγευμα τηςημέρας εκείνης στην παρουσία μελών του προσωπικού του εργοστασίου γιατηνεξασφά λιση αντικλειδιού που τελικά δενυλοποιήθηκε σκοπούσε να ρίξει στάχτη σταμάτιατωνπαρευρισκομένων και να 15 διασκεδάσει κάθευπόνοιαότι οΠαφίτης είχε εξασφαλίσει αντικλείδι τηςεισόδου προς τοσκοπό πραγμάτωσης των εγκληματικών σκοπών πουείχαν συμφωνηθεί. Οι δικηγόροι των εφεσειόντων εισηγήθηκαν ότιτο εύ ρημα ότι ο Παφίτης εξασφάλισε αντικλείδι είναι ανυπό- 20 στατο. Πρόκειται γιαυπόθεση τηνοποία έκαμε τοδικα στήριο ανάγοντας μια πιθανότητα σε αποδεδειγμένο γεγονός. Ηδιαπίστωση του σφάλματος αυτού ενόψειτης καθοριστικής του σημασίας τουευρήματος για τηνενοχή του Παφίτηεκθεμελιώνει, όπως υπέβαλαν,τοβάθροτης 25 καταδίκης. Περαιτέρωεισηγήθηκαν ότι όχι μόνον δεναποδείκτηκε ότι είχεεξασφαλίσει αντικλείδι αλλάκαιαυτήτούτηη δυ νατότητα να το είχε εξασφαλίσει το πρωί της5/9/1988 είναι απομακρυσμένη. Τοδικαστήριο έκρινε ότιτοαντί- 30 κλειδί εξασφαλίστηκε από άγνωστο τρίτο (έμπορο κλει διών) μετάτηνανεπιτυχήπροσπάθειατουΠαφίτη ναεξα σφαλίσει αντικλείδι απότην μάρτυρα Πατσαλίδου στο Στρόβολο, το πρωί της 5/9/1988.Η μάρτυραςΠατσαλίδου δεν καθόρισε τηνακριβή ημερομηνία επίσκεψης τουΠαφί- 35 τη.Τηντοποθέτησε δέκαπερίπου μέρες πριντην 12ηή 13η Σεπτεμβρίου. Στην μαρτυρία τηςανάφερε ότιο Παφίτης 110 2ΑΛΛ. Παφίτης&άλλοςν.Δημοκρατίας Πικής;Δ. τηςζήτησε ναβγάλει αντικλείδι γιαδυοκλειδιά που ήταν προσδεδεμένα σε κρίκο. Την επίσκεψη την τοποθέτησε στις πρωινές ώρες*τοαπόγευματηναντικαθιστούσεοσύ ζυγος της. Η μαρτυρία αποκάλυψε ότι ο Καραγιώργης 5 εξασφάλισε απότοπροσωπικότουεργοστασίου το κλειδί της εισόδου 9 την 3/9/1988.Μεαυτάυπόψητου τοδικα στήριο έφθασε στο συμπέρασμα ότι ο Παφίτηςπρέπεινα είχε επισκεφθεί το κατάστημα της Πατσαλίδου το πρωί της5/9/1988 καιότι αμέσως μετά,το ίδιοπρωί,πρέπεινα 10 είχεαποταθείσε άλλο κατάστημαγια τον ίδιο σκοπόκαι με μεγαλύτερη επιτυχία. Το δικαστήριο υπέθεσε, όπως υπέβαλαν οι δικηγόροι των εφεσειόντων, ότι οΠαφίτης είχετοναναγκαίοχρόνογιατηνδιερεύνηση τηςδυνατότη τας εξασφάλισης αντικλειδιού απόάλλο κατάστημαλαμ15 βάνοντας υπόψη τον χρόνο κατά τον οποίο απουσίασε από το εργοστάσιο το πρωί της 5ης Σεπτεμβρίου, δηλαδή μεταξύτης 10.30π.μ.μέχρι της 12.00 μ.όπως βρήκε. Και αυτή-ηδιαπίστωσηείναι εσφαλμένη,σύμφωνα με τους εφεσείοντες, δεδομένου ότι δεν τεκμηριώνεται από 20 τηνμαρτυρία.Πράγματιημαρτυρίαείχεκαταδείξειότι ο Παφίτης απουσίασε απότο εργοστάσιο το πρωί τηςημέ ρας εκείνης για πολύ λιγότερο χρόνο μεταξύ της 11.30 π.μ. (περίπου)και της 12.00 μ. Προφανώςτο δικαστήριο έσφαλεστηνεκτίμησητηςσχετικήςμαρτυρίας. 25 Οι σχέσεις του Καραγιώργη και Παφίτηήσαν φιλικές. Και οι δυο διατηρούσαν αγροκτήματα στο Άγιο Γιάννη Μαλούντας, ο πρώτος αγρέπαυλη εκτροφής ζώων και <? δεύτερος περιβόλι. ΟΠαφίτηςβοηθούσε τον Καραγιώργη τόσο στην διαχείριση του περιβολιού του όσο και στην 30 εκτέλεσημικροδουλειών στο εργοστάσιο. Ήταν ειδικευμέ νος ξυλουργός (πελεκάνος) και είχε κάμει κατάκαιρούς διάφορες εργασίες στο εργοστάσιο όπως ηκατασκευή ρα φιών. Είχε επίσης ως πάρεργοτην μεσιτεία πώλησης γης και σε διάφορεςπεριπτώσεις διαφήμισε σε μέλητουπρο35 σωπικού τεμάχια γης προς πώληση. Ήταν τακτικός επι σκέπτης του εργοστασίου καιγνωστός σεπολλά μέλη του προσωπικού. 111 Πικής,Δ. Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)Το πρωί της 5/9/1988οΠαφίτηςεπισκέφθηκε τον Κα ραγιώργη στο εργοστάσιο τουγιαδύο λόγους, όπως ο ίδιοςανάφερε:
(1)Γιανα μεταφέρει μεγάλο βερέλι πετρελαίου - το πράσινοβαρέλι - γιανατογεμίσειμεπετρέλαιο καινατο 5 μεταφέρει πίσω στο κτήματου Καραγιώργηγια τροφοδό τησητηςυδραντλίαςμεκαύσιμα,και
(2)Για να επιθεωρήσει τοχώρο (έξω απότοεργοστά σιο) όπου θακατασκεύαζε-γκαράζσύμφωνα με παράκλη ση του Καραγιώργη. Συγχρόνως ανέμενε να εισπράξει 10 απότοντελευταίο ποσό£200.-τοοποίοτουόφειλε. Ηπαρουσίακαιοικινήσεις του Παφίτη στοεργοστά σιο στις 5/9/1988 σε συνδυασμό με το μεταγενέστερο εμπρησμότουκτιρίουτιςπρώτεςπρωινέςώρεςτηςεπαύριοθα μπορούσανεύλογαναδημιουργήσουν υπόνοιεςγια 15 τους σκοπούς τηςεπίσκεψης του και τα διαμειφθέντα με τον Καραγιώργη. Ο Παφίτης διακινήθηκε χωρίς εμφανή λόγοσεχώρους του εργοστασίου όπουαργότεραεκδηλώ θηκεη πυρκαγιά. Σεερώτηση μέλουςτουπροσωπικούγια το σκοπό τηςεπίσκεψης τουστο μέρος εκείνο τουέργο- 20 στασίου απάντησεότιδιερευνούσε τοχώρο γιατηνκατα σκευή ραφιών παρόλο πουαυτός δεν ήταν μεταξύτων λόγων τηςεπίσκεψης τουστο εργοστάσιο. Φαινομενικά σκοπόςτης μεταφοράςτουπράσινου βα ρελιού στοεργοστάσιο ήταντογέμισμα του μεπετρέλαιο 25 από άλλο βαρέλι πετρελαίου -το κόκκινο βαρέλι - που ήταν τοποθετημένο έξωαπότοεργοστάσιο και τοπεριε χόμενο του χρησιμοποιόταν γιατοπλύσιμο τωνμηχανών καιωςπρομήθειακαυσίμωνγιατονεφοδιασμότωναυτο κινήτων τηςεπιχείρησης μεπετρέλαιο ότανταπρατήρια 30 βενζίνης απεργούσαν.Τοκόκκινο σεαντίθεση μετο πρά σινο βαρέλι δεν είχε βρύση καιη αφαίρεση πετρελαίου από αυτό ήταν δυνατή μόνο μεαναρρόφησημέσω λαστι χένιου σωλήνα,εγχείρημαδύσκολοκαιχρονοβόρο.Γρήγο ρα διαπιστώθηκεότιμεταφοράπετρελαίου απότοκόκκι- 35 νοστοπράσινοβαρέλι μεαυτότοντρόποήταν εξαιρετικά 112 2 ΑΛΛ. Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. δυσχερής οπόταν με οδηγίες του Καραγιώργη οΠαφίτης βοηθούμενος καιαπόάλλα μέλητουπροσωπικού τουερ γοστασίου μετέφερετοπράσινοβαρέλισεπρατήριοβενζί νης όπουτογέμισεμεποσότητα 180περίπουλίτρων ακά5 θαρτου πετρελαίου.Τόσοκατάτημεταφοράτουπράσινου βαρελιού στοπρατήριο βενζίνης όσοκαικατάτην εκφόρ τωσητου ότανεπέστρεψαν,οΠαφίτηςείχεκάποιαεπαφή με το βαρέλι, τέτοιας μορφής και φύσης που δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι ήτανδυνατόνααφήσει ίχνηπετρελαί10 ου στην φανέλλα που φορούσε. Εκείνο που δημιουργεί πολλά ερωτηματικάείναιηαπόφασητου Καραγιώργη να μεταφέρει στο περιβόλι όχι το πράσινο αλλά το κόκκινο βαρέλι. Ο Παφίτηςσυνοδευόμενος από τον Καραγιώργη μετέφερε το κόκκινο βαρέλι στο περιβόλι του τελευταίου 15 στον Άγιο Γιάννη Μαλούντας. Βοηθούμενος από τον μάρτυραΤρύφωνοςοΠαφίτηςκατέβασετοβαρέλιστοπε ριβόλι καιμετηνχρήσηλάστιχου αφαίρεσεπετρέλαιογια τις ανάγκες της μηχανής. Και σ' αυτή την περίπτωση η ανάμειξητουΠαφίτημετοβαρέλικαιτοπεριεχόμενο του 20 ήταν δυνατό να αφήσει ίχνη πετρελαίου στα ρούχατου. Στο πράσινο βαρέλι, όπως έχει αναφερθεί,ήταν προσαρ μοσμένη κάνουλαηοποίακαθιστούσε ευχερή την αφαίρε σηοποιασδήποτεποσότηταςπετρελαίουπουήταν αποθη κευμένη σ' αυτό. Μετά την πυρκαγιά ηΑστυνομία βρήκε 25 σταπλαίσιαανίχνευσης τηςσκηνήςτοπράσινοβαρέλιτο ποθετημένο στην θέση πουείχενωρίτερα αφεθεί,έξωαπό το εργοστάσιο, αλλά με ελάχιστη ποσότητα πετρελαίου σ' αυτό. Εύλογα το δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το πετρέλαιο που χρησιμοποιήθηκε για την πρόκληση 30 τηςπυρκαγιάςείχεαφαιρεθείαπότοπράσινοβαρέλι. Ημετακίνηση τουπράσινουβαρελιού καιη τοποθέτη ση του έξω απότο εργοστάσιο, το γέμισμα του μεπετρέ λαιοκαιη ανταλλαγήτουμετοκόκκινοβαρέλι ήτανπρά ξεις που είχαν συντελεστεί στα πλαίσια κάποιας 35 συνεννόησης και συνεργασίας μεταξύ των δύο εφεσειόντων. Ο Παφίτηςπαράδωσεστην Αστυνομία τα ρούχαπου φορούσε στις5/9/1988, δυοφανέλλες καικάλτσες. Σ' αυτά 113 Πικής, Δ. Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)διαπιστώθηκε από το κυβερνητικό χημείο η παρουσία ιχνών, όχι όμως σημαντικής ποσότητας, πετρελαίου. Το Κακουργιοδικείο απέδωσε μεγάλησημασίασε αυτότοεύ ρημα το οποίο έκρινε ως ενισχυτικό της παρουσίας του Παφίτηστην σκηνήτουεμπρησμούκατάτοχρόνοτηςδιά- 5 πράξης του εγκλήματος. Στην κατάθεση του ο Παφίτης ανάφερεότιδεναντελήφθη σημαντικήποσότηταπετρελαί ου ναβρέχει τα ρούχα του. Ηθέσηαυτήδεν συγκρούεται με τα ευρήματατου δικαστηρίου γιατην παρουσία ιχνών .„ πετρελαίου σταρούχα του. Ένα απόταστοιχεία ταοποίακαταλογίστηκαναπότο δικαστήριο ότι δημιουργεί τεκμήριο ενοχής ήτανη ευκαι ρία που είχε ο Παφίτης να διαπράξει το έγκλημα. Αυτή συνίστατο στην ευχέρεια που είχε να ταξιδεύσει από το χώρο όπου διανυχτέρευσε, στην φάρμα του στον Άγιο 15 Γιάννη Μαλούντας, και την απόσταση που την χώριζε από το εργοστάσιο Ennaplex. Ηδιαδρομήκαλύπτεταιμε αυτοκίνητομέσασελιγότερο από 15λεπτά, όπωςκατάδει ξε η μαρτυρία. Η μαρτυρία έφερε σε φως ότι μέχρι τις 00.30περίπουτης 6/9/1988ο Παφίτηςήτανστο καφενείο 20 του χωριού και ότι έφυγε μαζί με τους άλλους θαμώνες τουκαφενείουόταναυτόεπρόκειτο νακλείσει.Δενυπήρ χε μαρτυρία εκτός απότην δικήτου για τις κινήσεις του μετά την ώρα εκείνη. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι κοιμήθηκε, όπως συχνά έπραττε, σε κρεββάτι το οποίο ήταν αποθη- 25 κευμένο σε υπόστεγο της φάρμας του και το οποίο είχε ανεβάσει στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του πουήταν ανοικτό. Δεν προσέγγισε την σκηνήτου εγκλήματος μέχρι πολύ αργότερα το πρωί της 6/9/1988 κατάτην επιστροφή του'στην Λευκωσία. Ηοικογενειακή τουκατοικίαβρίσκε- 30 ταιστοΣτρόβολο. Το Κακουργιοδικείο,όπωςπροκύπτειαπότηναπόφα σητου,έκρινε ότι οΠαφίτης είχετην ευκαιρίαναδιαπρά ξει το έγκλημα εξομοιώνοντας, όπωςδιαφαίνεταιαπότην απόφαση, την έλλειψη άλλοθι τεκμηριωμένου με την βε- 35 βαίωσητρίτων μεευκαιρίαγιατηνδιάπραξητουεγκλήμα τος. 114 2ΑΛΛ. Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. Τοάλλοστοιχείο περιστατικής μαρτυρίαςπουλήφθηκε υπόψηγιατην θεμελίωσητηςκαταδίκηςτου Παφίτη ήταν τοκίνητροτουγιατοέγκλημα πουπήγαζεαπότην "μεγά ληφιλία"μετονΚαραγιώργη. 5 10 15 20 25 Εκτός από την σύμπραξη του με τον Παφίτη στην εγκατάσταση στις 5/9/1988 του πράσινου βαρελιού σε χώρο πουκαθιστούσε ευχερή την χρήσητου περιεχομένου τουγιατηνδιάπραξητουεγκλήματος η μαρτυρίακατέδει ξε, όπως σωστά έκρινε το πρωτόδικο δικαστήριο, ότι ο Καραγιώργης είχε ισχυρό κίνητρο να ενθαρρύνει τηνκα ταστροφήτου εργοστασίου προς το σκοπό είσπραξης του ποσού γιατοοποίο τοπεριεχόμενο του εργοστασίου ήταν ασφαλισμένο και το οποίο υπερέβαινε τις £600,000.- Η ρευστότητα της επιχείρησης είχε πέσει στο ναδίρ.ΕπιταΥές της επιχείρησης και για ασήμαντα ποσά επιστρέφο ντανανεξαργύρωτες. Η προσδοκίαγιαανάκαμψητηςεπι χείρησης ήταν μηδαμινή- ενώ οφειλές της εταιρείας στο προσωπικό καθιστούσαν αβέβαιητην συνέχιση της παρα γωγής πέραντηςεβδομάδαςεκείνης. Η πίεση κορυφώθηκε το πρωί της5/9/1988με στάση εργασίας του προσωπικού για την πληρωμή οφειλόμενων μισθών που ξεπερνούσαν τις £12,000.-. Επέστρεψαν στην εργασία τους ταμέλη του προσωπικού μόνον μετά απόυπόσχεση τουΚαραγιώργη, μετά την παρέμβαση και των συντεχνιών, ότι οι οφειλές στο προσωπικό θα τακτοποιούνταν μέχρι το τέλος της εβδομάδαςεκείνης. Οι δικηγόροι του Καραγιώργη εισηγήθηκαν ότι η αδυ ναμίατης εταιρείας περιοριζόταν στη ρευστότητα και όχι στην βιωσιμότητα της. Η απάντησηείναι ότι ταδύοήσαν 30 αλληλένδετα. Η μόνηλογικήδιαπίστωσηείναιεκείνηστην οποίακατέληξε το Κακουργιοδικείο, δηλαδή ότι η οικονο μικήκατάσταση της εταιρείας, πουδιηύθυνε οΚαραγιώρ γης και της οποίας μαζί με την σύζυγο του ήτανοι μόνοι μέτοχοι, ήταναπελπιστική.ΤοΤμήμαΚοινωνικών Ασφα35 λίσεων είχε κινήσει τον μηχανισμό για διάλυση της εται ρείας ως μέσο εξασφάλισης των μεγάλων ποσών που όφειλε η εταιρείαστοταμείοκοινωνικών ασφαλίσεων. 115 Πικής, Δ. Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)Τα χρέη της εταιρείας υπερέβαιναν,όπως επεσήμαναν οι δικηγόροι του Καραγιώργη,το ποσό για το οποίο το περιεχόμενο του εργοστασίου ήταν ασφαλισμένο. Αυτά ξεπερνούσαν το ποσό της ασφάλειας για περισσότερες από £50,000.-Την διαπίστωση αυτήσυνδύασαν με την ει- 5 σήγησηότι δεν είχε εμφανέςκίνητρο για τηνκαταστροφή τουπεριεχομένου του εργοστασίου επειδήηείσπραξητου ποσούτηςασφάλειαςδενθαέλυεαλλάτουναντίονθα επέ τεινεταπροβλήματατηςεταιρείας.Ηεισήγηση παραγνω ρίζει ότι μεγάλο μέρος τηςοφειλής στηνΤράπεζα Κύπρου 10 ήταν εξασφαλισμένο με υποθήκες της ακίνητης ιδιοκτη σίας του Καραγιώργηκαι της συζύγου του για ποσόπου έφθανε τις £280,000.- Η είσπραξη του ποσού τηςασφά λειας θααπελευθέρωνε το μεγαλύτερο μέρος τηςακίνητης 1 5 ιδιοκτησίαςτουζεύγους. Η αύξηση του ποσού της ασφάλειας λίγες μέρες πριν την έκρηξη της πυρκαγιάςχωρίς αντικειμενικό λόγο υπο δηλώνει προθέσεις πουδύσκολα μπορεί νασυμβιβαστούν με την αθώα εκδοχή που πρόβαλε ο Καραγιώργης. Με δικήτου αίτηση αύξησε στις 2/9/1988το ποσό της ασφά- 20 λείας του περιεχομένου του εργοστασίου κατά £135,000.Ημαρτυρίακατέδειξε ότι οι δραστηριότητες τηςεπιχείρη σης ήτανσε ύφεση,οι πρώτεςύλες είχαν μειωθεί καιγενι κά ότι δεν επήλθε οποιαδήποτεαύξηση στην αξίατουπε ριεχομένου του εργοστασίου. Οέλεγχοςπουείχεδιεξάγει 25 ο υπάλληλος της ασφαλιστικής εταιρείας για τηνδιαπί στωση της αύξησης των εμπορευμάτων ήταν πρόχειρος και εντελώς επιφανειακός.Παρά τα οικονομικά προβλή ματα της εταιρείας και την απουσία οποιασδήποτε αύξη σηςτης αξίαςτουπεριεχομένου τουεργοστασίου οΚάρα- 30 γιώργης δαπάνησε σημαντικό ποσό για την κάλυψη των πρόσθετων ασφαλίστρων, ποσό το οποίο δεν είχε και το οποίοδανείστηκε απότον πεθερότου.Τοδάνειοαυτό εύ λογαθαμπορούσε ναχρησιμοποιηθεί γιατηναντιμετώπι ση των πολλών πιεστικών υποχρεώσεων της επιχείρησης. 35 Η αδημονίατου για την αύξηση του ασφαλιστέουποσού, ο χρόνος στον οποίο επιδιώχθηκε και είχε επιτευχθεί, προδίδουν ανησυχία εκ μέρους του Καραγιώργη για το ύψος τουποσού αυτούπουεύλογα συνταυτίζεται με προ116 2 ΑΛΛ. 5 Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. θέσειςκακοβουλίας. Τοεύρηματου Κακουργιοδικείουότι ο Καραγιώργης εμφορείτο απόδιαθέσεις πουκατέτειναν προς την ύπαρξηκινήτρουγια την.καταστροφήτου εργο στασίου ώστενακαρπωθείτοποσό με τοοποίοτοπεριεχόμενο του εργοστασίου ήτανασφαλισμένο ήτανπλήρως δικαιολογημένο. Το άλλο ενοχοποιητικό στοιχείο που προέκυψε ενα ντίον του Καραγιώργηήτανηαπόπειρατουναεπηρεάσει τέσσερειςμάρτυρεςτης Κατηγορίας, υπαλλήλους της εται10 ρείσς Ermaplex γιανα μεταβάλουν την μαρτυρίατους.Η απόπειρα αφορούσε το μέρος της μαρτυρίας τους που σχετιζόταν:(α) Μετηνκατοχή τωνκλειδιών τωνδυοεισόδωναπό τις οποίες ο δράστης ήδράστες του εγκλήματος θαμπο15 ρούσανναμπουνστοκτίριο, (β)Την ύπαρξηξετυλιγμένου υφάσματος στον πάγκο του εργοστασίου που χρησιμοποιείτο για τακόψιμο των ρούχων, και (γ) Την οικονομική κατάσταση και προοπτικές της 20 εταιρείας. Ως προς το πρώτοσημείο ήτανπρόδηληη προσπάθεια του Καραγιώργηνααποσυνδέσει τον εαυτότου από κάθε υπόνοια ότι δυνατό να έδρασε σε συνεργασία με τον εμπρηστή ή εμπρηστές του εργοστασίου. Σχετικά με το 25 δεύτερο σημείο η απόπειρα απέβλεπε στην στοιχειοθέτηση προϋποθέσεων για την τυχαία έκρηξη της πυρκαγιάςενώ στο τρίτο σημείο ηαπόπειρασκοπούσε να μετριάσει την ύπαρξηελατηρίου εκ μέρους τουγιατηνκαταστροφήτου εργοστασίου.Ωςαποτέλεσματηςπυρκαγιάςτοπεριεχόμεν 30 ο τουεργοστασίου, μηχανήματα,έπιπλα, σκεύη και εμπο ρεύματα καταστράφηκαν. Αυτό δεν αποδεικνύει, εισηγή θηκαν οι δικηγόροι των εφεσειόντων, ότι η ζημιά που προκλήθηκε ισούται μετο ποσό το οποίο οΚαραγιώργης είχε διεκδικήσει με την αγωγή που ήγειρε (Τεκμ. 22) ενα35 ντίον των ασφαλιστών για ανάκτηση ποσού £609,000.117 Πικής, Δ. Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)μετά την διάπραξη του εγκλήματος. Η εισήγηση είναι σωστή. Επισημαίνουμε όμως ότι η απόδειξητουεπακρι βούς ποσού της ζημιάς δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο των εγκλημάτων για τα οποία καταδικάστηκαν, ενώπα ράλληλα η μαρτυρίακατέδειξε συμπερασματικάότι προκλήθηκε ως αποτέλεσμα του εγκλήματος σημαντικήζημιά τόσοστοκτίριοόσοκαιστοπεριεχόμενοτου. 5 Εξίσου αβάσιμη κρίνουμε την εισήγηση ότι αναφορά σταγεγονότα μετάτοέγκλημασεφιλικές συζητήσειςμετα ξύ ορισμένων υπαλλήλων της Ermaplex, μαρτύρων της 10 Κατηγορίας δημιουργεί ερωτηματικά για την μαρτυρία τους που δεν απαντήθηκαν από το Κακουργιοδικείο. Είναι φανερόαπότοπεριεχόμενο των συζητήσεων αυτών ότι επρόκειτο για συμπτωματική αναφορά στις καταθέ σεις τους στην Αστυνομία χωρίς καμιάπρόθεση αλλοιώ- 15 σεωςτηςμαρτυρίαςτουςή επηρεασμούτου ενόςμάρτυρα απότονάλλο. Άλληεισήγησητηςυπεράσπισηςείναι ότι στηναντεξέτασητωνεφεσειόντων δεντέθηκεσ'αυτούςευθέωςεισήγη ση ότι διέπραξαν τα εγκλήματα, γεγονός που τείνει να 20 αποδυναμώσει μέχρι βαθμού εξουδετέρωσης των θέσεων της Κατηγορίας.Παρόλοπου έναςαπό τους σκοπούςτης αντεξέτασης είναι να φέρει τον μάρτυρα αντιμέτωπο με την εκδοχή της πλευράς που αντεξετάζει τον μάρτυραοι θέσεις του αντεξεταστή δεν είναι απαραίτητονα τεθούν 25 ευθέωςστο μάρτυραμετονκλασσικό τρόπο"Σου υποβάλ λω ότι διέπραξες ...". Αυτό μπορεί να γίνει με πολλούς· τρόπους, θεώρηση της αντεξέτασης των εφεσειόντων φα νερώνει ότι αμφισβητήθηκε τόσο η αξιοπιστία τους όσο καιοι ισχυρισμοί τουςπουέτειναννατουςαποσυνδέσουν 30 απότην διάπραξητων εγκλημάτων. Η παράλειψητης Κα τηγορίαςναυποβάλειστους εφεσείοντες συγκεκριμένα ότι διέπραξαν τα εγκλήματα για τα οποία είχαν κατηγορηθεί δενάφησεκενόστην υπόθεσητης. Η εισήγησητου δικηγόρου των εφεσίβλητων, όπως τη 35 συνοψίζουμε, είναι ότι ηπεριστατική μαρτυρία συνεκτιμούμενη καικρινόμενη σταπλαίσια της ολότητας τωνγε118 2ΑΛΛ. 1 5 Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. γονότων της υπόθεσης συνθέτει ένα αρραγέςοικοδόμημα ενοχής χωρίς κενό στην υποδομή ή οποιοδήποτε μέρος του κλοιού που το περιβάλλει. Η περιστατική μαρτυρία συνάδει μόνον, όπως εισηγήθηκε, με την ενοχή των εφεσειόντων. Εξετάσαμε κάθε πτυχή της υπόθεσης με γνώμονα το πλαίσιο της δευτεροβάθμιαςδικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίουκαιέχονταςκατάνουότικριτήςτωνγεγονό των της υπόθεσης είναι το πρωτόδικο δικαστήριο. Στο 10 επίκεντρο των θέσεων των δικηγόρων των εφεσειόντων βρίσκεται η εισήγησηότι ταευρήματατουδικαστηρίουως προςταπρωτογενήγεγονόταείναιακροσφαλή διότιβασί ζονταισευποθέσειςπουδεντεκμηριώνονται απότηνμαρ τυρία. 15 20 Κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε, εισαγωγικά,τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Λοΐζου ν. Δημοκρατίας
(1989)2Α.Α.Δ.363στις σελ. 365 - 366:"Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά βαρύνουν εξ·ολοκλήρου τηνκατηγορούσα αρχή.Δεν επιτρέπονταιυποθέσεις ωςπροςτηνύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξηπρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημααφήνουντηνκατηγορία ατεκμηρίωτηκαιέκθετησεαπόρριψη." 25 Η μαρτυρία η οποίακρίθηκεότιαποδεικνύειτηνενοχή των εφεσειόντων συνίσταται εξ ολοκλήρου, όπως σωστά διαπίστωσε το πρωτόδικο δικαστήριο, από περιστατική μαρτυρία. Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί ηπερι στατική μαρτυρίαδεν αποτελεί υποδεέστερη μορφήή κα30 τηγορια μαρτυρίαςτης άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυ ρίας η οποία αφεαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπί στωσηπου θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατι35 *ής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασμα τική τείνει να αφανίσει την πιθανότητατουανθρώπινου 119 Πικής, Δ. Παφίτης & άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)λάθους.Όμωςη περιστατική μαρτυρίαδενπρέπει νασυγ χύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά.Ταγεγο νότα τα οποία την συνιστούν πρέπει να αποδεικνύονται όπωςκαικάθεάλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχήτου κα τηγορουμένου πρέπει ναπροκύπτει απότην σύνθεσητης 5 περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβο λίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυ ρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκητουκατηγο ρουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Ηαιτιώδηςσχέσημεταξύτηςπεριστατι- ίο κής μαρτυρίαςκαιτης ενοχής τουκατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογικήερμηνεία της περιστατικής μαρ τυρίας. (Βλ. μεταξύ άλλων Foumides v.Republic
(1986)2 C.L.R.,73 p. 79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2 15 Α.Α.Δ.172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκητουκατηγορουμένου μόνον όταντεκμη ριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του. Οι αρχές που διέ- 20 πουν την αξιολόγηση της περιστατικής μαρτυρίας διατυ πώνονται σωστά στην πρωτόδικηαπόφαση. Ότι αμφισβη τείται κυρίως, όπως έχει σημειωθεί, είναι η ύπαρξη της περιστατικής μαρτυρίας πουκρίθηκε ότι τεκμηριώνει την ενοχήτων εφεσειόντων. 25 Η ενοχή των κατηγορουμένων συναρτάται άμεσα με τις κατηγορίες που διατυπώνονται εναντίον τους καιτα γεγονότα πουτις υποστηρίζουν. Επισημαίνουμε ότι ο Κα ραγιώργης κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε για συνωμο σία μεσυγκεκριμένο πρόσωπο,τονΠαφίτη,όχι μεπρόσω- 30 πο ή πρόσωπα άγνωστα στην Κατηγορία. Συνεπώς η ενοχή του κρίθηκε και μπορεί να αναθεωρηθεί από το Εφετείο μόνον μέσα στο καθορισμένο πλαίσιο. Το ίδιο ισχύει καιγιαταάλλα δυο εγκλήματα γιαταοποίακατα δικάστηκε, ότι δηλαδή παρότρυνε το συγκεκριμένο πρό- 35 σωπο,τον Παφίτη,ναπροβεί στον εμπρησμό του εργοστα σίου και του περιεχομένου του.Τόσο ηκαταδίκηγια την συνωμοσία όσο και η καταδίκητου Καραγιώργη για τον 120 2ΑΛΛ. 5 Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. εμπρησμό είναι συνυφασμένες μετην θέσηότιο Παφίτης ήταν ένας απότους αυτουργούς. Ηδιάπραξητουουσια στικού εγκλήματος απότονΠαφίτη ήτανάλλωστεκαι ένα από ταουσιώδη γεγονότα της περιστατικής μαρτυρίαςη οποίαοδήγησε στην καταδίκητου γιατοέγκλημα της συ νωμοσίας. Δεν θαεξετάσουμε, ούτεκαιείναι επιτρεπτό, ανο Κα ραγιώργης συνωμότησε με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο άγνωστο στην κατηγορίαγια τονεμπρησμό τουεργοστα10 σίου και.τουπεριεχομένου του.Ταενοχοποιητικά στοι χείαταρποίαπροέκυψανεναντίοντου πουπηγάζουν κυ ρίως από την μαρτυρίαπουτείνει νααποδώσει σ'αυτόν κίνητρο γιατηνδιάπραξητωνεγκλημάτων και την από πειραεπηρεασμούτων μαρτύρωνδενμπορούννακριθούν 15 ανεξάρτηταήέξω απότο πλαίσιο τηςκαταδίκης.Το Κα κουργιοδικείο προσδιόρισε σωστά μεβάσητιςαρχές που υιοθετήθηκαν στην υπόθεση ΑΙ-Hamad andAnother v. Republic
(1989)2 Α.Α.Δ.117) τασυστατικά στοιχείατης συνέργειας και σωστά έκρινε ότι ηκαταδίκητου Παφίτη 2ο αποτελούσε προϋπόθεσηγιατηνκαταδίκη του Καραγιώρ γη. Προκύπτειωςθέμαλογικής τάξηςότιτοπρώτοθέμα τοοποίοπρέπειγαεξετάσουμε είναιη εγκυρότητατης κα ταδίκηςτουΠαφίτη. Ανακεφαλαιώνοντας ταουσιώδη γεγονότα ταοποία 25 οδήγησαντοΚακουργιοδικείο στην κατάληξηότιο Παφί τηςείναι ένοχος είναι εκείναταοποίακρίθηκανότι συνι στούν: (α) Ελατήριο, (β)Κατοχήαντικλειδιού της εισόδου 9καιη ευκαιρία 30 πουείχεναδιαπράξειτοέγκλημα, και (γ)Ταίχνηπετρελαίουσταρούχατου. , \ ΕΛΑΤΗΡΙΟ. Όπως έχει επανειλημμένα τονισθεί το ελατήριοδεν 121 Πικής, Δ. Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)αποτελεί συστατικό στοιχείο του εγκλήματος* γίνεται όμως δεκτήμαρτυρίαγιατηνύπαρξη του,επειδήτείνει να διαφωτίσει ωςπρος τηνκινητήρια δύναμηπουτον ώθησε να δράσει όπως έδρασε. Κανένας δεν γνωρίζει με βεβαιό τητα,όπως έχειπολλές φορές λεχθεί,τιςνοητικές διεργα- 5 σίες του άλλου. (Βλ. μεταξύ άλλων Anastassiades ν. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Fournides(ανωτέρω), Hadjisawas v.Republic
(1988)2 C.L.R.37,και Μιχαηλίδης (ανωτέρω)).Τοσυμφέρον όμως, όπως καταδεικνύειη ανθρώπινηεμπειρία,αποτελεί ισχυρή κινητήρια δύναμηη 10 οποία οδηγεί τονάνθρωποσεδράση. Ηεπίτευξη του, όχι σπάνια, επιδιώκεται με φαινομενικά αθώες πράξεις. Ο μανδύαςτης αθωότηταςμπορεί νααποβληθεί ότανγίνουν γνωστά τα συμφέροντα και επιδιώξεις εκείνου πουτον 1 5 φέρει. Ηπρώτηδιαπίστωσηη οποίαγίνεται είναι ότιυπάρχει διάσταση μεταξύ του κινήτρου πουαποδόθηκε από την Κατηγορία καιτουευρήματος τουΚακουργιοδικείου ως προς το ελατήριο τουΠαφίτη. Ενώ στην εναρκτήριαδή λωσητηςΚατηγορίας διατυπώθηκεηθέσηότιοΠαφίτης 20 θα είχε ανταλλάγματααπότην διάπραξητου εγκλήματος τα οποία αποτέλεσαν τοκίνητρο για τη δράσητου,το δι καστήριο κατέληξε ότιτοελατήριο του Παφίτηήτανη με γάλητουφιλία μετον Καραγιώργη.Η εναρκτήρια δήλωση της Κατηγορίας αποβλέπει
(1)στην προαδιαγραφή της 25 υπόθεσης πουη μαρτυρία στην κατοχή της Κατηγορίας αποκαλύπτει, και
(2)στην παροχή μέσω προηγούμενης πληροφόρησης ευκαιρίας στην υπεράσπιση νααντιμετω πίσει και νααπαντήσει στην υπόθεση της Κατηγορίας. Η Κατηγορία απέτυχε στην προκείμενη υπόθεση να αποδεί- 30 ξει τοκίνητροτο οποίοαπέδωσεστον Παφίτηγιατηνδιά πραξητου εγκλήματος. Η αποτυχίααυτήέμεινεαπαρατή ρητηαπότο πρωτόδικοδικαστήριο καιδεν σχολιάστηκαν οι επιπτώσεις της. Κάθε αποτυχία της Κατηγορίας να αποδείξει τηνυπόθεση πουσκιαγραφεί στοάνοιγμα της 35 υπόθεσης τείνειναεξασθενήσει τηνκατηγορία.Οιεπιπτώ σειςαπό αυτήτηναποτυχίαέχουν εξεταστεί στην υπόθεση Έλληνας ν. Δημοκρατίας
(1989)2Α.Α.Δ.
- 122 2 ΑΛΛ. Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. Ημεγάλη φιλίαδενσυνιστά αφεαυτήςκινητήρια δύνα μη των εγκληματικών προθέσεων και σχεδιασμών του φίλου προς τον οποίο απευθύνεται συμπαράσταση. Η φιλία κατάκανόνα παρέχει έρεισμα για βοήθεια και συ5 μπαράσταση στις καθημερινές ειρηνικές επιδιώξεις του φίλου προς τον οποίο παρέχεται. Εν πάσηπεριπτώσει η διαπίστωση της ύπαρξης φιλίας μεταξύ δύο προσώπων όσο μεγάληκαι αν είναι και εκδηλώσεις που αντικειμενι κάσχετίζονται μεαυτή καιδενέχουν εμφανή εγκληματικά 10 γνωρίσματα δεν μπορεί λογικά να αποκλειστεί ότι εμφο ρούνται από αθώο ελατήριο. Η διαπίστωση αυτή είναι κρίσιμη για την θεώρηση του σχετικού ευρήματος του πρωτόδικου δικαστηρίου και της ερμηνείας που το δικα στήριο έδωσε στην συνεργασία του Παφίτημε τονΚαρα15 γιώργη στις 5/9/
- Μέσα στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης η επίσκεψη του Παφίτηστον Καραγιώργη, τα διαμειφθένταμεταξύ τους την ημέρα εκείνη καιη βοή θεια την οποία ο Παφίτηςπαρείχε στον Καραγιώργηδεν μπορεί να αποκλειστεί ότι είχε ως ελατήριο τηνπαροχή 20 βοήθειαςστις καθημερινές επιδιώξεις του φίλου του. Άλ λωστε από ότι κατέδειξε η μαρτυρία η βοήθεια αυτήδεν διαφέρει ουσιαστικά από.παρόμοια βοήθεια την οποία ο Παφίτης είχε παράσχει στον Καραγιώργηστον παρελθόν σχετικά με την διαχείριση του περιβολιού του και την 25 εκτέλεση μικρώνέργωνστο εργοστάσιοτου. Καταλήγουμεστοσυμπέρασμαότι τοεύρημαότι η με γάλη φιλία του Παφίτη προς τον Καραγιώργη αποτέλεσε κίνητρο για την εγκληματική του δράσηδεν έχει θεμελιω θεί. 30 Η ΚΑΤΟΧΗ ΑΝΤΙΚΛΕΙΔΙΟΥ, ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΔΙΑ ΠΡΑΞΗΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ. Όπωςπροκύπτειαπότην ίδιατην απόφασητου πρω τόδικου δικαστηρίου το εύρημα ότι ο Παφίτηςείχε στην κατοχήτου αντικλείδι της εισόδου 9 μέσω της οποίας ο 35 δράστης ή οι δράστες εισήλθαν στο εργοστάσιο για την εκτέλεσητου εγκληματικού τους έργου βασίζεται σευπό θεσηκαιόχι σε υπαρκτάγεγονότα.Δεν υπήρχε ίχνοςμαρ123 Πικής, Δ. Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)τυρίας ότι είχε στην κατοχή του σε οποιοδήποτε στάδιο οποιοδήποτεκλειδί του εργοστασίου. Ημαρτυρίααποκά λυψεότι παρόλοπου έγινε λόγος δεντου δόθηκαν τελικά κλειδιά για να βγάλει αντικλείδι. Επισημαίνουμε επίσης ότι ο λόγος που έγινε ήτανγια την παροχήκαι πάλιβοή- 5 θειαςαπότον Παφίτηστον Καραγιώργη ώστε να εξασφα λιστείαντικλείδι γιαχρήσηαπόμέλος τουπροσωπικού. Η μαρτυρία της Πατσαλίδουδημιουργεί υπόνοιες καιτοεύ ρημα ότι ο Παφίτηςείχε ψευσθεί με προφανήσκοπό την απόκρυψητηςεπίσκεψης ενδυναμώνειτιςυπόνοιες. Η κα- ίο ταφυγήστο ψεύδος δημιουργεί τεκμήριο ενοχής όχι όμως συμπερασματικό για την ενοχή του κατηγορουμένου ανε ξάρτητα απότα γεγονότα της υπόθεσης και τις συνθήκες που την περιστοιχίζουν, όπως επεξηγείται στην υπόθεση Al-Hamad (ανωτέρω) (Βλ. επίσης WILLS ON 15 CIRCUMSTANTIAL EVIDENCE, 7th Ed., 112, Foumides (ανωτέρω)και Μιχαηλίδης (ανωτέρω)).Οχρόνος τηςεπί σκεψης στο κατάστηματηςκαςΠατσαλίδουείναιαβέβαι ος ενώ το εύρημα ότι παρείχετο το πρωί της 5/9/1988 άνετη ευκαιρία στον Παφίτηνα αποταθείμε επιτυχία σε 20 άλλο κατάστημα γιατον ίδιοσκοπόείναιγιατους λόγους πουεπεξηγήθηκαννωρίτεραακροσφαλές.Τοεύρημαότιο Παφίτης είχε στην κατοχήτου αντικλείδι της εισόδου 9ή οποιασδήποτεάλλης εισόδου του εργοστασίου είναιατεκ μηρίωτοκαιανυπόστατο.Η ύπαρξη τουθετικούαυτού γε- 25 γονότος δεναποόείκτηκε. Οπαραμερισμόςτουευρήματοςαυτούεξασθενεί μέχρι σημείου ουσιαστικής εξουδετέρωσης και του ευρήματος για την ύπαρξηευκαιρίαςγια την διάπραξητου εγκλήμα τος, άλλο σημαντικό εύρημα για την στοιχειοθέτηση της 30 καταδίκης του Παφίτη. Χωρίς το κλειδί η ευκαιρία την οποία είχε ο Παφίτηςνα εισέλθει στο κτίριο και να δια πράξειτοέγκληματουεμπρησμού ήτανη ίδιαμε οποιοδή ποτεάλλο πρόσωποπουβρισκότανστην ίδιαακτίνα από στασης από το εργοστάσιο. Όπως επισημάναμε σε 35 προγενέστερο στάδιο της απόφασης η απουσία άλλοθι τεκμηριωμένου με την βεβαίωση τρίτου εξομοιώθηκε ου σιαστικά από το πρωτόδικο δικαστήριο με ευκαιρία για την διάπραξητου εγκλήματος. Η σημασία της ευκαιρίας 124 2 ΑΛΛ. Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. , ως στοιχείου τεκμηρίωσης της καταδίκης εξαρτάταιαπό την φύσηκαιτην συνάρτηση της με τηνδιάπραξητουεγ κλήματος. Στην προκείμενη περίπτωση η ευχέρεια που είχε ο Παφίτηςνα προσεγγίσει στην σκηνή του εγκλήμά5 τος δεν τον τοποθετεί κατάτον κρίσιμο χρόνο στον τόπο τουεγκλήματος. Καταλήγουμε ότι και αυτάταευρήματατουπρωτόδι κου δικαστηρίου είναι εσφαλμένα καιπρέπει να παραμε ριστούν. 10 ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΣΤΑ ΡΟΥΧΑ ΤΟΥ ΠΑΦΓΤΗ. Στο πλαίσιο της ολότητας των γεγονότων της υπόθε σηςδεν μπορούσε νααποκλειστεί ότιη επαφήτου Παφίτη σε διάφοραστάδια με τα δύο βαρέλια πετρελαίουάφησε 15 ίχνη στα ρούχα του. Ούτε τα ίχνη τα οποίαανευρέθηκάν μπορούσαν να αποδοθούν αποκλειστικά στην παρουσία τουστην σκηνήτουεγκλήματος.Δεν υπήρχεαντίφαση με ταξύ της εκδοχής του Παφίτη ότι δεν είχε αντιληφθείση μαντική ποσότητα πετρελαίου να εισρέει στα ρούχα του 20 καιτην παρουσία ιχνών πετρελαίου. Ημαρτυρίαδενκα τέδειξε ότιη εισροήπετρελαίουστοβαθμόκαιέκτασηπου χύθηκεσταρούχατουΠαφίτηθαοδηγούσεαπαραίτητατο πρόσωπο που τα φορούσε να αντιληφθεί την παρουσία τους. Αφετέρου η μεταφορά του πράσινου βαρελιού στο 25 χώρο του εργοστασίου, το γέμισμα τουκαι η τοποθέτηση τουσετόποπουχρησίμευε στους δράστεςτουεγκλήματος έγινε μεεντολή του Καραγιώργηκαιδεντεκμηρίωνε απα ρέγκλιτα ενοχοποιητικάστοιχεία εναντίοντουΠαφίτη. Προκύπτειαπότηνανάλυσηστηνοποίαέχουμεπροβεί 30 ότι όλα τα ουσιώδη ευρήματα του δικαστηρίου, εκείνα που κρίθηκαν ότι συνθέτουν τους αδιάσπαστουςκρίκους τηςπεριστατικήςμαρτυρίας είναιεσφαλμένα. Ενόψει αυτήςτης διαπίστωσης ηκαταδίκητου Παφί τη,του Ιουεφεσείοντακαιστιςτρειςκατηγορίεςκαταρρέ35 ει. 125 Πικής,Δ. Παφίτης &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)Η απαλλαγήκαι αθώωσητου Παφίτη καταρρίπτει, όπως έχει εξηγηθεί,καιτο βάθροτηςκαταδίκηςτουΚαραγιώρ γηγιασυνωμοσία μετον Παφίτηκαιπαρότρυνσητουτε λευταίου να διαπράξει τα εγκλήματα για τα οποίακατα λήγουμε ότι πρέπει νααθωωθεί.Έχουμεήδηεξηγήσεικαι 5 δεν θα επαναλάβουμε τους νομικούς και πραγματικούς λόγους γιατους οποίους τακίνητρατου Καραγιώργη και ηαπόπειρατου να επηρεάσει τους μάρτυρες,πουαποτε λούν ενοχοποιητικά στοιχεία,δεν μπορεί νααποτελέσουν ανεξάρτητη βάση για την καταδίκητου. Ηκαταδίκητου ίο ήταν συνυφασμένη και αλληλένδετη με την καταδίκητου Παφίτη. Ηκατάρρευσητηςκαταδίκηςτου Παφίτη οδηγεί με νομοτέλεια και στην ακύρωση της καταδίκηςτου Κα ραγιώργη. Ηέφεση και των δυοεφεσειόντων επιτρέπεται.,Ηκα- 15 ταδίκη τους ακυρώνεται με συνακόλουθο την απαλλαγή καιαθώωσητους. Οιεφέσειςεπιτρέπονται. 126