(1990)15Ιανουαρίου, 1990 [Α.ΛΟΙΖΟΥ, Π.,ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΣΤΥΛ1ΑΝΙΔΗΣ, ΠΙΚΗΣ,ΚΟΥΡΡΗΣ, ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/σχές] ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, ν. ELKEKHIA MOHAMED FERAS ANDOTHERS . (Ποινιχόν Ερώτημα Αρ. 266). Ποινική Δικονομία — Επιφύλαξη νομικού σημείον για γνωμοδότηση από το Ανώτατο.Δικαστήριο — Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος,Κεφ. 155, άρθρο 148
(1)— Δεν εφαρμόζεται σε διαδικασία εκδόσεως φυγόδικων. Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο, που εκδίκαζεαίτηση εκδόσεως των καθ' ων η Αίτηση στις Ιταλικές Αρχές επεφύλαξε νομικόν ζήτημα για γνωμοδότηση από το Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίον, όμως ενόψει της νομικής αρχής,πουφαίνεται στο πιο πάνωπεριληπτι κό σημείωμα, επέστρεψε τηνυπόθεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Διαταγή επιστροφής της υπόθεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο, προς συνέχιση τηςδίκης. Αναφερόμενες αποφάσεις: Re Zamin
(1983)2 C.L.R. 188. Νομικόν ερώτημα. Νομικόν ερώτημαπου επιφυλάχθηκεαπότο Επαρχια κό Δικαστήριο Λεμεσού (Ν.Νικολάου,Α.Ε.Δ.) σύμφωνα με το άρθρο 148
(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου,Κεφ. 155,αναφορικάμετηναπόφαση τουπου δό θηκε στις 21 Δεκεμβρίου, 1989 στην Αίτηση 4/89 για την έκδοση των καθ'ων ηαίτηση στις Ιταλικές αρχές γιανα δικασθούν από τα αρμόδια Ιταλικά Δικαστήρια για ένα αριθμόαδικημάτων. Μ. Τριανταφυλλίδης, ΓενικόςΕισαγγελέας τηςΔημο κρατίας,με Ε. Λοϊζίδον (κα) καιΕ. Ιακοφίδον, Δικη γόροιτηςΔημοκρατίας,γιατους αιτητές. 14 15 20 2 ΑΛΛ, Αστυνομίαv. Feras &others Ν.Αναστασιάδης, γιατουςκαθ'ωνη αίτηση. 5 Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Α. ΛΟΙΖΟΥ, ανέγνωσε την απόφαση τουΔικαστηρίου. Στηνυπόθεσηαυτήεξετάζουμε γιαγνω μοδότηση τανομικάζητήματαπουηγέρθησαν στην αίτηση για έκδοσητων καθ' ων ηαίτησηκαιπουεπιφυλάχθηκαν για το Δικαστήριο τούτο, σύμφωνα με το Άρθρο 148
(1)τουΠερίΠοινικήςΔικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Ηέκδοσητωνκαθ'ωνηαίτησηζητήθηκεαπότιςΙταλι κές αρχές για να δικασθούν από αρμόδια Ιταλικά Δικα10 στήρια γιαένααριθμόαδικημάτων, πουκατάτον ισχυρι σμό των αρχώνδιαπράχθηκαν απόαυτούςστην Ιταλία.Η επιφύλαξη των νομικών αυτών ζητημάτων ζητήθηκε από τη δικηγόρο της Δημοκρατίας εκ μέρους του Γενικού Ει σαγγελέα τηςΔημοκρατίας,καίτοισε τέτοιαπερίπτωσητο 15 Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια σύμφωνα με το εδάφιο
(1)του Άρθρου 148.Αξίζει ναλεχθείότι η επιφύ λαξη έγινε και με τησυγκατάθεση της άλλης πλευράς.Τα νομικά αυτάζητήματαείναι τα ακόλουθα: 20 "
- Κατά πόσοτοΤεκμήριο5τοοποίο περιλαμβάνει το ΙταλικόκαιΑγγλικόκείμενο μπορεί ναγίνειαποδε χτόωςΤεκμήριο ωςέχει.
- Κατάπόσο θαπρέπει τοΤεκμήριο 5να μεταφρα στεί από τα Ιταλικά στα Ελληνικά και να κατατεθεί μόνο το Ελληνικό κείμενο. 25 3 0
- ΚατάπόσοτοΤεκμήριο 5θαπρέπει να μεταφρα στεί στην Ελληνική και να κατατεθεί ταυτόχρονα το Ελληνικό κείμενο μαζί με το αυθεντικό στην Ιταλική γλώσσα." Το θέμα ηγέρθη γιατί σύμφωνα με το Άθρο 23 του Περί της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως Φυγοδίκων (Κυρωτικός) Νόμος 1970 (Νόμος Αρ. 95 του 1970),ταδι καιολογητικά που προσάγονται σε διαδικασία εκδόσεως μπορούν νασυντάσσονται είτεστηγλώσσα του αιτούντος μέρους είτε σε αυτή του μέρους από το οποίο ζητείται η 15 Α. Αοΐζου, Π. Αστυνομίαv. Feras &others
(1990)έκδοση, το οποίο όμως μέρος μπορεί ναζητήσει μετάφρα ση των σε μια από τις επίσημες γλώσσες του Συμβουλίου της Ευρώπης που ήθελε διαλέξει. Υπήρξε επιχειρηματολο γία εκ μέρους του δικηγόρου των καθ* ων η αίτηση ότι ο 5 Περί των Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμος του 1988, (Νόμος 61 του 1988) καθορίζει τη γλώσσα που χρησιμοποιείται στα Κυπριακά Δικαστήρια σε οποιαδή ποτε διαδικασίακαι που αποτελεί, όπως είπε, μιαεξέλιξη που εναρμονίζεται πλήρως μετις αντίστοιχες συνταγματι- 10 κές επιταγές του Άρθρου 3 παράγραφος 4 τουΣυντάγμα τος που υπερισχύουν της νομοθετικής πρόνοιας του Άρ θρου 23 του Νόμου Αρ. 95 του 1970, μιακαι τοΣύνταγμα είναι ο υπέρτατος Νόμος του Κράτους έστω και.αν ο Κυ ρωτικός Νόμος 95 του 1970 υπερισχύει, σύμφωνα με το Άρθρο 169
(3)του Συντάγματος,του ημεδαπούΝόμου Αρ. 15 67 του 1988. Τα επίδικα έγγραφα που στάληκαν από τις Ιταλικές αρχές σύμφωνα με την πιο πάνω Ευρωπαϊκή Σύμβαση περί Εκδόσεως Φυγοδίκων,περιλαμβάνουν έγγραφα στην 20 Ιταλική γλώσσα τα οποία είχαν κατατεθεί σε δικαστική διαδικασία στην Ιταλία μεμετάφρασηστην Αγγλική γλώσ σα που είναι μια από τις επίσημες γλώσσες του Συμβου λίου της Ευρώπης. Κατά την έναρξη της διαδικασίας ενώπιον μας ο Γένι- 25 κός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας επέσυρε τη προσοχή μας στην υπόθεση In Re Zamin
(1983)2 C.L.R. 188 και ει δικά στη σελ. 191 και επόμενα στην οποία αποφασίσθηκε από την Ολομέλεια του Δικαστηρίου ότι: 30 "Bearing in mind the reference in section 148
(1)to the term 'trial", in conjunction with the provisions of subsection
(3)of section 148, we are of the view that the proceedings in which the two questions of law were reserved, that is the extradition proceedings concerned, were not an exercise of'criminal jurisdiction' in thesense of section 148
(1); and this view is strengthened when we examine the definition of'criminal proceedings' in section 2 of Cap. 155, the definitions of 'criminal 16 ^ 2 ΑΛΛ. Αστυνομία v. Feras &others Α. Λοΐζου, Π. proceeding' and 'civil proceeding' in section 2 of the Courts of Justice Law, 1960 (Law 14/60)...." 5 και στη σελίδα 193 "the questions of law which were reserved do not come within the ambit of section 148
(1)of Cap. 155 and,therefore, cannot be dealt with under its provisions." Αφοΰ ακούσαμε και τις δύο πλευρές επί του θέματος της εφαρμογής του Άρθρου 148
(1)του Περί Ποινικής Δι10 κονομίας Νόμου Κεφ. 155,στην παρούσαυπόθεση,το Δι καστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι με βάσητο τι έχει αποφασισθεί από την Ολομέλεια στην υπόθεση In Re Zamin (άνωθι) το Άρθρο 148
(1)δεν έχει εφαρμογή και επομένως επιστρέφεται η υπόθεση στο ΕπαρχιακόΔικα15 στήριο Λεμεσούγια συνέχιση της ακροάσεως ενώπιον του ίδιουΔικαστήτο συντομότερο δυνατό,ενόψει της φύσεως της υποθέσεως. Διαταγή ως ανωτέρω. 17