(1990)30Απριλίου, 1990 [ΠΙΚΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/ατές] ΦΕΙΔΙΑΣ Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (ΠοινικήΈφεσηΑρ. 5159). Δίκαιον αποδείξεως — Πραγματική μαρτυρία —Αποτελεί γνώμονα για κρίση της αξιοπιστίας τωνμαρτύρων και οδηγό για τον έλεγχο τωνλεπτομερειών της μαρτυρίας. Αμέλεια — Το καθήκον για επιμέλεια κρίνεται απρόσωπα — Τοθέμα αποφασίζεται μεβάση την αντικειμενική θεώρηση των γεγονότων. 5 Το όχημα, που οδηγούσε ο εφεσείων, συνεκρούσθη με το εξ αντιθέτου κατευθύνσεως ερχόμενο όχημα του πρώην συγκατηγορουμένου του εφεσείοντος επί επικινδύνουκαμπήςμάλλον στενού δρόμου. Ούτεο έναςούτεοάλλος οδηγόςκρατούσεαρχικά εξολο κλήρου την αριστερή πλευρά εκ της αντιστοίχου κατευθύνσεως. Ο 10 πρώην συγκατηγορούμένος του εφεσείοντος είχε κατορθώσει να σταματήσει το όχημα του διαγωνίωςτηςοδούπρο της συγκρούσε ως. Ο εφεσείων δεν κατώρθωσε να σταματήσει και προσέκρουσε στο δεξιό οπίσθιο άκρο του αυτοκινήτου του πρώην συγκατηγορουμένου του. Ο πρωτόδικος Δικαστής κατεδικασε τον εφεσείο- J5 ντα, αφού βρήκε ότι οδηγούσε με ανασφαλήυπό τις περιστάσεις ταχύτητα και παρέλειψε να χρησιμοποιήσει την τροχοπέδη του. Ενόψει και της πραγματικήςμαρτυρίας,πουεταυτίζετο με την εκ δοχή του εν λόγω συγκατηγορούμένου του εφεσείοντος, η έφεση υ απορρίφθηκε. ^ Η έφεση απορρίπτεται. Αναφερόμενες αποφάσεις: Βίττη ν.Αστυνομίας
(1990)2Α.ΑΛ. 30. Έφεση εναντίον Καταδίκης. Έφεση εναντίον χ.αταδίχηςαπότον Φειδία Κ. Θεοφά- 25 νους ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 13 Ιουνίου, 1989από 160 2Α-Α.Δ. 5 θεοφάνουςν. Αστυνομίας το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 5637/88) στην κατηγορία για αμελή οδήγηση κατάπαράβασητων άρθρων 8και 19τουΠερί Μηχανοκι νήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, 1972 (Νόμος 86/72)και καταδικάστηκεαπό τον Επαρχιακό Δι καστήΜιλτιάδους σεπρόστιμο £20.-. Ε.Νικολαΐδον (κα),για Π. Σφιτανίδη, γιατον εφεσείοντα. 10 Π. Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατην εφεσίβλητη. Ο ΔΙΚΑΣΤΗ^ ΠΙΚΗΣ: Την απόφαση του Δικαστη ρίου θαδώσει οΔικαστής κ. Χατζητσαγγάρης. Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ: Η παρούσα έφεση στρέφεται εναντίον της καταδίκης του εφεσείοντα 15 για αμελή οδήγηση. Ο εφεσείων ήταν κατηγορούμενος 2 στην ποινική υπόθεση 5637/88 του Επαρχιακού Δικαστη ρίου Πάφου. Συγκατηγορούμενός του ήτανο Βλαδίμηρος Ονησίλου, απότηΛεμεσό,μετην ίδια κατηγορία. Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής: Στις 20 2.4.1988 στο Κιδάσι της Επαρχίας Πάφου, ο εφεσείων οδηγούσε το ιδιωτικό αυτοκίνητο KD 222 με κατεύθυνση από Πάφο προς Αγιο Νικόλαο, ο δε κατηγορούμενος 1 οδηγούσε το τουριστικό λεωφορείο με αριθμό εγγραφής TSY63 στον κύριο δρόμο Αγίου Νικολάου με κατεύθυνση 25 την Πάφο. Σε κάποια-καμπή της ελικοειδούς αυτής οδι κής αρτηρίας όπου ο δρόμος καθίσταται πολύ στενός και εξαιρετικά επικίνδυνος συγκρούστηκαν τα δύο αυτοκίνη τα κάτω από συνθήκες που κρίθηκαν ότι συνιστούσαν αμέλεια εκ μέρους καιτων δύο οδηγών. 30 Το πρωτόδικο δικαστήριο αφού άκουσε τη μαρτυρία κατάληξε στο συμπέρασμα ότι καιοι δύοοδηγοί ήσανένο χοι για αμελές οδήγημακαι έκαμε ταακόλουθαευρήματα: "Από τη μαρτυρία ως την έχω δεχθεί ευρίσκω ότι 161 Χ'Τσογγάρης,Δ. θεοφάνονςν.Αστυνομίας
(1990)την2.4.88ο πρώτοςκατηγορούμενος οδηγούσε τοτου ριστικό λεωφορείο με αριθμό εγγραφής TSY63 στον κύριο δρόμο Αγ. Νικολάου με κατεύθυνση την Πάφο ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος οδηγούσε το ιδιωτικό σαλούν αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής KD 222 εξ 5 αντιθέτουκατευθύνσεως ήτοι απόΠάφονπρος Αγ.Νικόλαον. Οενλόγωδρόμος είναιπολύστενόςείναισυ νέχεια γεμάτος κούρβες και στροφές και στις δυο κα τευθύνσεις καιπολύεπικίνδυνος. ν Ο πρώτος κατηγορούμενος εις ένα σημείο του εν *0 λόγωδρόμουπαράτοχωριό Κιδάσιοδηγώνταςτο άνω λεωφορείο επί. της ασφάλτου και ελαφρώς προς τα δεξιάεν σχέσει μετηνπορείατουενώ εισήρχετοσεμια απότομηδεξιάστροφήαντελήφθηκεσεαρκετή απόστα ση γύρω στα 100 περίπου πόδιανα έρχεται εξ αντιθέ- 15 του κατευθύνσεως το σαλούν όχημα KD222 με οδηγό τον δεύτερο κατηγορούμενο οοποίος οδηγούσε τοάνω όχημα του επί της ασφάλτου και ελαφρώς προς τα δεξιάενσχέσειμετηνπορεία του. Ο πρώτοςκατηγορούμενος τότε αφούχρησιμοποίη- 20 σε έγκαιρα τα φρένα του λεωφορείου του κατώρθωσε να το ακινητοποιήσει, ως τούτο βρέθηκε υπό του Μ.Κ.1,στην σκηνή,με το εμπρόσθιο αριστερό άκρο να είναι επί τουαριστερού παγκέτουενώτοοπίσθιο δεξιό τουμέρος ναείναι επίτουδεξιούάκρουτηςασφάλτου. 25 Ο δεύτερος κατηγορούμενος όμως παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα φρένα του αυτοκινήτου του εγκαί ρως,παρά τις προειδοποιήσεις της Μ.Κ.4 Κλεοπάτρας Φειδία, συζύγου του η οποία ταξίδευε μαζί του στην πρώτη θέση του αυτοκινήτου του, με αποτέλεσμα να 30 συγκρουσθεί βίαια καιμετωπικάεπί του δεξιούεμπρό σθιου άκρουτου σταματημένου λεωφορείου εις τοση μείο Χ." Ο πρωτόδικος Δικαστής αφούαναφέρθηκεσε διάφο ρες νομικές αυθεντίες κατέληξε στα ακόλουθα συμπερά- 35 σματα: 162 2 Α.ΑΛ. 5 Θεοφάνονςν. Αστυνομίας Χ'Τσαγγάρης, Δ. "Α. Αμφότεροι οι κατηγορούμενοι οδηγούσαν και παρέλειψαν ως είχαν υποχρέωση να κρατούν την τε λείως αριστερή πλευρά του δρόμου ενώ εισέρχοντο σε μια δεξιά, όσον αφορά τον πρώτο κατηγορούμενο και αριστερά όσον αφορά τονδεύτερο κατηγορούμενο κλει στήστροφή ενσχέσει μετην πορεία τους. Β. Ο δεύτερος κατηγορούμενος (Ι) Οδηγούσε κατά τέτοιο τρόπο και/ήμε τέτοιατα χύτηταπουήτοανασφαλήςυπότας περιστάσεις. 10 (Π)Παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα φρένα τουαυ τοκινήτου του εγκαίρως για να αποφύγει την άνω σύγ κρουση." Είναι η εισήγηση της δικηγόρου του εφεσείοντα ότι η καταδίκη του πελάτη της δεν ήτο δικαιολογημένη και τα 15 ευρήματατου Δικαστηρίου δεν είχαν στηριχθεί στημαρτυ ρία που δόθηκε. Ένα απότα επιχειρήματα της δικηγόρου του εφεσείοντα είναι ότι ο πρωτόδικος δικαστής στηρί χθηκε στη μαρτυρία της συζύγου του εφεσείοντα Μ.Κ.4 Κλεοπάτρας Φειδία που φαίνεται να τον είχε προειδο20 ποιήσει σε προγενέστερο στάδιο να ελαττώσει τηνταχύτη τατου. Οπως έχει αναφέρει οΔικαστής κ. Πικής στην υπόθεση Κυριάκου Βίττη ν. Αστυνομίας,
(1990)2 Α.Α.Δ. 30 στη σελ 39 "Η εκπλήρωση του καθήκοντος για επιμέλεια κρί25 νεται απρόσωπα και το θέμα αποφασίζεται με βάση την αντικειμενική θεώρηση των γεγονότων." Με βάσητη μαρτυρία το πρωτόδικο Δικαστήριο βρήκε ότι ο εφεσείων - κατηγορούμενος 2 στις 2.4.88 οδηγούσε το αυτοκίνητο του KD222 επί της ασφάλτου μεκατεύθυν30 ση ελαφρώς προς τα δεξιά εν σχέσει με την πορεία του. Ο πρώτος κατηγορούμενος χρησιμοποίησε έγκαιρα ταφρένα του και ακινητοποίησε το λεωφορείο αλλά ο εφεσείων δεύτερος κατηγορούμενος, παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα φρένα του εγκαίρως με αποτέλεσμα να συγκρουστεί 163 Δ Χ'Ύσαγγάρης, · θεοφάνους ν.Αστυνομίας
(1990)βίαια και μετωπικά επί τουδεξιού εμπρόσθιου άκρουτου σταματημένου λεωφορείου επίτουσημείου Χ. Είναι καθαρόότι κρίνοντας αντικειμενικά τα γεγονό τα ο εφεσείων σύμφωνα με ταευρήματατου πρωτόδικου δικαστηρίου οδηγούσε τοαυτοκίνητοτουμεταχύτηταπου 5 ήτο υπερβολική υπό τις περιστάσεις και προσέγγισε την επικίνδυνη στροφή με τρόποανασφαλήγια τον εαυτότου καιτους άλλους. Ενσχέσειμετο εύρηματουπρωτόδικου δικαστηρίου για τη μαρτυρία της συζύγου του όσον αφοράτον χρόνο που φρενάρησε αυτόδενέχεικαθοριστι- ίο κήσημασία. Παρόλο ότι το εύρημα του δικαστηρίου γιατην ταχύ τητατουεφεσείοντα δενείναι αφ'εαυτούτουκαθοριστικό για την ύπαρξη αμέλειας στην προκείμενη περίπτωση, ο. εφεσείων προσέγγισε την καμπήόπως έχουμε ήδηαναφέ- 15 ρειπιοπάνωμεταχύτηταπουδεντουάφηνελογικό περι θώριο να αντιδράσει και να αντιμετωπίσει τους προβλε πτούς κινδύνους. Το πρωτόδικο δικαστήριο μετά από προσεκτική συνεκτίμηση της προφορικής μαρτυρίας και των συμπερασμάτων που μπορούσε να εξαχθούν απότην 20 πραγματική μαρτυρία απέρριψε την εκδοχή του εφεσείο ντα. Η πραγματική μαρτυρία ταυτιζόταν με την εκδοχή τουπρώτουκατηγορουμένου καιτηνδέχθηκεως ορθή. Η σημασία της πραγματικής μαρτυρίας έχει επισημανθεί σε πολλές αποφάσεις. Όπως έχει υποδειχθεί αποτελεί γνώ- 25 μονά για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και οδηγόγιατονέλεγχοτωνλεπτομερειών τηςμαρτυρίας. Έχουμεκαταλήξει στοσυμπέρασμα ότιη μαρτυρία εξε τάστηκε πολύ προσεκτικά απότο πρωτόδικο Δικαστήριο και κατάτηγνώμη μαςδεν έχειπροβληθεί κανέναςλόγος 30 που να δικαιολογεί την επέμβαση μας με την πρωτόδικη απόφαση. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 164