(1990)18Μαΐου, 1990 [Π1ΚΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στές] ΛΟΥΚΑΣ ΒΑΝΕΖΗΣ, Εφεσείων, ν. ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ, Εφεσίβλητων. (ΠοινικήΈφεσηΑρ. 5303). ΙΙοινική Δικονομία — Κλήση κατηγορουμένου — Δεν ταυτίζεται με το κατηγορητήριο, που πρέπει νακαταχωρηθεί και το περιεχόμενο του οποίον διέπεται από το άρθρο 39 του Κεφ. 155— Σφάλματα στο περιεχόμενο της κλήσης — Δεν συνεπάγονται ακυρότητα της διαδικασίας (άρθρο 45 τουΚεφ. 155). -* Ο εφεσείων καταδικάσθηκε για πώληση τροφίμων ακατάλλη λων γιαανθρώπινην βρώση. Πρόβαλεδύολόγους εφέσεως. Σφάλ ματα στο περιεχόμενο της προς αυτόν κλήσης να παρουσιασθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Και ότι το εύρηματου πρωτόδικου Δι καστή ότι το δείγμα δεν μολύνθηκε μετά την λήψη του δεν ήταν \Q ασφαλές. Ο πρώτος λόγος εφέσεως απορρίφθηκεενόψει της νομι κής αρχής,που σκιαγραφείται στο πιο πάνωπεριληπτικό σημείω μα. Ο δεύτερος λόγος γιατί το Ανώτατο Δικαστήριο δεν ικανο ποιήθηκε ότι θεμελιώθηκε λόγος ανατροπής των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Η έφεση απορρίπτεται. Έφεση εναντίον Καταδίκης και Ποινής. Έφεση εναντίον της καταδίκης και της ποινής από τον Λουκά Βανέζη ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 23 Απριλίου από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου(Αριθμός Ποινικής 20 Υπόθεσης 8719/89) στην κατηγορία πώλησης τροφίμων ακατάλληλων για ανθρώπινηκατανάλωση κατάπαράβαση των άρθρων 8 και 18 (α) του Περί Πωλήσεως Τροφίμων και Ποτών Νόμου, Κεφ. 261 και καταδικάστηκε από Επαρχιακό Δικαστή Μιλτιάδους σε φυλάκιση δύο μηνών. 25 Χ. Ιερείδης, για τον εφεσείοντα. 198 15 2ΑΛΑ. Βανέζης ν.Ιατρικών Υπηρεσιών Π. Κληρίδης, ΑνώτεροςΔικηγόροςτης Δημοκρατίας, μεΝ. Κυπριανού(κα) και Κ. Ανδρέου(κα), για τους εφεσίβλητους. 5 ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθαδώσει οΔικαστήςκ. Γ.Μ. Πικής. Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΠΙΚΗΣ: Το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφουέκρινε τοΛούκα Βανέζηένοχογιατοαδίκημα της πώλησης τροφίμων ακατάλληλων για ανθρώπινηβρώση, κατάπαράβαση τουάρθρου 8τουΠερίΠωλήσεωςΤροφί10 μων και Ποτών Νόμου,Κεφ.261· καιτον καταδίκασεσε φυλάκιση δυο μηνών και στην καταβολήτων εξόδων της δίκης συμποσούμενων σε £150.- και σε περίπτωση παρά λειψηςκαταβολήςτους,ως πρόσθετη ποινή φυλάκισης45 ημερών. 15 Είχε εφεσιβληθεί τόσο η καταδίκη, όσο και ηποινή. Κατά την έναρξητης ακρόασηςτης έφεσης αποσύρθηκεη έφεση εναντίον της ποινής και κατ' ακολουθίαναπορρί φθηκε.Όπωςέχουμε επισημάνειη απόφαση να αποσυρθεί η έφεση εναντίον της ποινής κρίνεται ορθήαναλογιζόμε20 νοι τησοβαρότητατουαδικήματοςπουπηγάζειαπότους κινδύνους που ενέχει για την υγεία του ανθρώπου η βρώση μολυσμένης τροφήςκαιτης αδυναμίας του ανθρώ πουγιατηλήψη προστατευτικών μέτρων γιατην αποτρο πή του κινδύνου. Δε διαφεύγει της προσοχής μας ότι η 25 ποινήφυλάκισης συνοδεύτηκε μετην έκδοσηδιαταγής για την καταβολή εξόδων, πρακτική η οποία αντίκειται στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Δε θα επεκταθού με στο θέμα ενόψει του ότι η έφεση εναντίον της ποινής έχειαποσυρθεί και απορριφθεί.Αφετέρου επισημαίνουμε 30 ότι η ποινή φυλάκισης που έχει επιβληθεί είναι πολύ επιεικής ενόψειτηςσοβαρότηταςτουαδικήματος γιατους λόγους πουέχουμεαναφέρει. Η έφεση εναντίον της καταδίκης έχει δυο σκέλη. Το πρώτο αφοράατέλειες στο κατηγορητήριο πουάπτονται 35 της εγκυρότητας της διαδικασίας. Διαφάνηκε κατά τη διάρκεια της συζήτησης της έφεσης ότι οι ατέλειες δεν 199 Πιχής,Δ. Βανέζηςν. Ιατρικών Υπηρεσιών
(1990)αφορούν το κατηγορητήριο (charge-count), αλλά το κατη γορητήριο που επιδόθηκε για την κλήτευση του εφεσείοντα να προσέλθει στο δικαστήριο και να απαντήσει στην κατηγορία. Εξομοιώθηκε, όπως είναι πρόδηλο, η κλήση του εφεσείοντα να παρουσιαστεί στο δικαστήριο μετο κα- 5 τηγορητήριο η στοιχειοθέτηση του οποίου διέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 39 του Περί Ποινικής Δικονο μίας Νόμου, Κεφ.
- Η.τροποποίηση του τύπου που προβλέπουν οι θεσμοί της ποινικής δικονομίας για την κλήτευση του κατηγορουμένου, πρέπει να διευκρινιστεί, 10 που επέφερε ηθέσπιση του διαδικαστικούκανονισμού της 30/10/1987 (Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, Μέρος II, αρ. 6) μετέβαλε το σκοπό της κλήσης ή τις συνέπειες που μπορεί να προκύψουν από οποιοδήποτε σφάλμα στο περιεχόμενο της. Το γεγονός ότι ο τύπος ο οποίος καθιε- 15 ρώθηκε για την κλήτευση του κατηγορουμένου είναι το αντίγραφο του κατηγορητηρίου άφησε αναλλοίωτο το νο μικό πλαίσιο που διέπει την κλήτευση του κατηγορουμέ νου και τους σκοπούς που επιδιώκονται μετην κλήτευση. Σύμφωνα με τις ρητές διατάξεις του εδαφίου 2 του άρ- 20 θρου 45 του Κεφ. 155 κανένα σφάλμα στο περιεχόμενο της κλήσης δε συνεπάγεται ακυρότητα της διαδικασίας. Σκοπός της κλήτευσης παραμένει σύμφωνα με τις διατά ξεις του εδαφίου 1 του άρθρου 45 η συνοπτική πληροφό ρηση του κατηγορουμένου για το αδίκημα στο οποίο κα- 25 λείται να απαντήσει και η ημερομηνία προσέλευσης του στο δικαστήριο. Ηκλήσηηοποία επιδόθηκε στον εφεσείο ντα παρείχε την αναγκαίαπληροφόρηση ως προς το αδί κημα και την ημερομηνία εμφάνισης του κατηγορουμένου στο δικαστήριο. 30 Το αδίκημα το οποίο προσδιορίζει το άρθρο 8 του Κεφ. 261 συνίσταται στην απαγόρευση πώλησης τροφί μων ή ποτών ακατάλληλων για ανθρώπινη κατανάλωση. Το ίδιο άρθρο προσδιορίζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες μπορεί να προκύψει η καταλληλότητα τροφίμων 35 για ανθρώπινη βρώση. Το κατηγορητήριο καθορίζει με ακρίβεια το αδίκημα εν<ό OLλεπτομέρειες παρέχουν ακρι βήστοιχεία για τις συνθήκες κάτο)απότις οποίες διαπρά χθηκε. 200 2Α.Α.Δ. Βανέξης ν. Ιατρικών Υπηρεσιών Πικής, Δ. Το παράπονο του εφεσείοντα περιορίζεται ουσιαστικά στηνκλήση καιόχι στοκατηγορητήριο. Ο λόγοςαυτόςτης έφεσηςαπορρίπτεται. Ο δεύτερος λόγος της έφεσης αφοράταευρήματατου δικαστηρίου σχετικά με τις συνθήκες λήψης και μεταφο ράς των δειγμάτων σάντουιτς ταοποίαπαραδόθηκαν στο κυβερνητικό χημείο για χημική ανάλυση. Συναφές με τα ευρήματατουδικαστηρίου σ' αυτότοντομέα είναι και το εύρημαωςπροςτηναναγραφήτηςημερομηνίας λήξης στο 10 κάλυμμα μετοοποίο ήτανπεριτυλιγμένα τασάντουιτςτα οποία παραδόθηκαν από τον εφεσείοντα στο κέντρο εκ παίδευσηςτηςΕθνικήςΦρουράςστηνΠάφοστις22/8/
- 5 Μετά από συνεκτίμηση της μαρτυρίας το δικαστήριο κατέληξε ότι ταδείγματα λήφθηκανκάτωαπότις επιβαλ15 λόμενεςυγειονομικές συνθήκες καιμεταφέρθηκανσεαπο στειρωμένο ψυγείο σε θερμοκρασία που απέκλειε τη μό λυνση τους. Αφετέρου, η ημερομηνία λήξης που αναγραφότανστοπεριτύλιγμα ήτανεκείνη της24/8/89, γε γονός πουυποδήλωνε ότι τασάντουιτς θαμπορούσαννα 20 καταναλωθούν χωρίς κίνδυνο για την υγεία μέχρι την ημέραεκείνη. Μεβάσητην μαρτυρίατηςχημικού κρίθηκε ότι τασά ντουιτς ήτανακατάλληλα για ανθρώπινηβρώσηδιότι πε ριείχαν κολοβακτηρίδια εντερικής προέλευσης, μύκητες 25 καιζυμομύκητες. Η μαρτυρίατηςχημικούέτεινενα βεβαι ώσειότι οι συνθήκες μεταφοράςστοχημείο απέκλειαντην πιθανότητα μόλυνσης, ενώ ο υγειονομικός επιθεωρητής πουπαρέλαβε ταδείγματαεξήγησεότι τηρήθηκανόλες οι προφυλάξεις πουεπιβάλλουν οιυγειονομικοί κανόνες. 30 Ο κ. Ιερείδης εισηγήθηκε ότι το εύρημα του δικαστη ρίου ως προς την ημερομηνία λήξης ήταν ακροσφαλές ενόψει των αβέβαιωναπαντήσεων των μαρτύρων τηςκα τηγορίας, ενώ OLλόγοι για τους οποίους κρίθηκεαναξιό πιστος οεφεσείων και απορρίφθηκεημαρτυρίατου, ήταν 35 καιπάλι εσφαλμένοι δεδομένου ότι βασίστηκαν σεκάποιο βαθμόσεαντιφάσειςστημαρτυρίατουπόυδενυπήρχαν. 201 Πικής, Δ. Βανέζης ν.Ιατρικών Υπηρεσιών
(1990)Περαιτέρωεισηγήθηκε ότι ημαρτυρίαδεν απέκλειε τοεν δεχόμενο τα δείγματα να είχαν αλλοιωθεί κατάτο χρόνο τηςσυλλογής τους,τηςφύλαξηςήτηςμεταφοράςτουςστο κυβερνητικόχημείο στη Λευκωσία. Άσχετα από οποιαδήποτεάλλη πτυχή της μαρτυρίας 5 πρέπει να επισημάνουμε το μέρος εκείνο της μαρτυρίας της χημικού στο οποίο επεξηγείται ότι τα εντερικά κολο βακτηρίδια δεν κυκλοφορούν στην ατμόσφαιρα και ότι μπορεί να προέλθουν μόνο απότα έντερα ανθρώπων και ζώων. 10 Οκ. Κληρίδης υποστήριξε ότι τοδικαστήριοείχεενώ πιον του θετική μαρτυρίαως προς την ημερομηνία λήξης των σάντουιτς και ότι αυτήήτανη24/8/89και ότι συνε κτίμησητουσυνόλου τηςμαρτυρίαςδεναφήνει αμφιβολία ως προς την ευχέρεια πουείχετο πρωτόδικοδικαστήριο 15 να καταλήξει ότι ηπαραλαβή, φύλαξηκαι μεταφοράτων δειγμάτων έγινε κάτωαπότις επιβαλλόμενες υγειονομικές συνθήκες. Εξετάσαμε με πολλή προσοχή κάθε σημείο που έχει θιγεί. Καταλήγουμε ότι δεσυντρέχει οποιοσδήποτε λόγος 20 που να δικαιολογεί την ανατροπή ή τον παραμερισμό οποιουδήποτε ευρήματος του δικαστηρίου. Η μαρτυρία μπορούσε εύλογα ναοδηγήσει σταευρήματαταοποία κα τέληξε το δικαστήριο καθώςκαι στο συμπέρασμα ότι τα τρόφιμαπουπρομήθευσε οεφεσείων στην ΕθνικήΦρουρά 25 ήταν μολυσμένα καιακατάλληλαγιαανθρώπινη βρώση. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 202