(1990)28Μαΐου, 1990 [ΣΑΒΒΙΔΗΣ,ΚΟΥΡΡΗΣ, ΠΟΠΑΤΖΗΣ,ΔΑπές] ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΩΣΤΑ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Εφεσείοντες, ν. ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινικές ΕφέσειςΑρ. 4997& 4998). Ποινή — Αρχές, πον διέπουν επέμβαση τον εφετείον —Δενείναι αρ κετό το ότι η ποινή είναι αυστηρή ή ότι το Ανώτατο Δικαστήριο, αν ήταν στη θέσητον πρωτόδικου Δικαστηρίον, Θαεπέβαλλεεπιει κέστερη ποινή. Ποινή — Ένοπλος ληστεία υποκαταστήματος τραπέζης — Ομολογία άμα τη σνλλήψει και συνεργασία, έκτοτε,με την αστυνομία και επιστροφή μεγά/.ον μέρους τωνκλαπέντων — Ποινές φυλακίσεως 7 ετών και 6 ετών αντίστοιχα στονς δράστες — Υπό τις περιστά σεις και παρά ταελαφρνντικά (μεταμέλεια, λενκό μητρώο τονεφεσείοντος στην έφεση4998, διαταραχή προσωπικότητας καιμειωμένη κρίση εφεσείοντος στην έφεση4997)οι ποινές δεν είναι έκδηλα υπερβολικές. 5 10 Ποινή — Ίση μεταχείριση σνγκατηγορονμένων — ΑνΟαίρετη διαφο ροποίηση — Λόγος επεμβάσεως εφετείον, ανεξάρτητη από την αφ'εαντής νπερβολικότητα στην ποινή — Ένοπλος ληστεία νποκα- 15 ταστήματος τραπέζης — Ίσοςρόλος στηδιάπραξη τον εγκλήματος — ίίπιβολή ποινής 7 ετών φυλακίσεως στον ένα και 6 ετών στον άλλο κατηγορούμενο, λόγω λευκού παρελθόντος — Ο πρώτος βαρννετο με 3 προηγούμενες καταδίκες, εκ των οποίων η μία δεν έπρεπε να είχεαναφερθεί λόγω παραγραφής και οι άλλες δύο αφο- 20 ρούσαν εντελώς διαφορετικά εγκλήματα — Τα ιδιάζοντα για τον Κατηγορούμενο αυτό ελαφρυντικά (διαταραγμένη προσωπικότη τα,μειο>μένη κρίση, είχε διατε>.έσει και υπάλληλος τον άλλον κατηγορονμένον πον ήταν και κατά 4 χρόνια μεγαλύτερος στην ηλι κία (34έναντι 30ετών) ισοατάΟμιζαν τολενκό μητρώο τον άλλον 25 — Μείοχιηποινής 7ετώνσε6έτηφυλακίσεως. Οι εφεοειοντεςκατεήικαοΟηοανοτις πιοπάνωποινέςμετάαπό παραδοχή τους αεκατηγορία για ένοπληληστείαυποκατοτήματος τοαπέζης οτη Λεμεοό. Ηληυτείαέγινε μεκλοπιμαία,διασκευαοΟένταγιατον ακοπόκυνηγετικάόπλα,καιχρήοηπροσωπίδων. 30 232 2 ΑΛΛ. 5 Μιχαήλ & άλλος ν.Δημοκρατίας Οι ελαφρυντικές περιστάσεις και οι νομικές αρχές,που εφάρ μοσε το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την Έφεση 4997 (ποινή φυλακίσεως 6 ετών) καιαποδεχόμενο εν μέρει την έφεση 4998 δια μειώσεως της ποινής από 7σε6 έτη φυλακίσεως προκύπτουν επαρκώςαπό ταπιοπάνωπεριληπτικά σημειώματα. Η έφεση4997 απορρίπτεται. Η έφεση4998 επιτρέπεται καιηποινή μειώνεται σε 6 έτη φυλακίσεως. Αναφερόμενες αποφάσεις: 10 Nicolaou v. ThePolice
(1969)2 C.L.R. 120, Azinas andAnother v.ThePolice
(1981)2 CLJi. 9, Loizou v.Republic
(1971)2C.L.R.
- Έφεση εναντίον Ποινής. Έφεση εναντίον της ποινής από τον Σταύρο Κώστα Μιχαήλ και άλλο οι οποίοι βρέθηκαν ένοχοι στις 19 Μαΐου, 1988 απότο Κακουργιοδικείο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 6957/88)στην κατηγορίαένοπλης λη στείας κατάπαράβασητων άρθρων 282, 283 και 20 του ΠοινικούΚώδικα,Κεφ. 154,και καταδικάστηκαναπό τον 20 Πρ. Επαρχιακού Δικαστηρίου Χρυσοστομη, τον Αν. Επαρχιακό Δικαστή Αναστασίου και τον ΕπαρχιακόΔι καστήΝ.Νικολάουσεφυλάκισηεπτάκαιέξι χρόνιααντί στοιχα. 15 25 Γ. Γιαπανάςγια Ρ. Ερωτοκρίτον, για τον εφεσείοντα στηνΈφεση
- Ε.Ευσταθίου, γιατονεφεσείοντα στηνΈφεση
- Σ.Μάτσας, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίαςΑ, γιατηνεφε σίβλητη. Cur. adv. wit. 30 Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ: Την απόφασητου Δικα στηρίου θαδώσει οΔικαστής κ.Πογιατζής. 233 Μιχαήλ &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ: Οιπιόπάνωδυοεφέσειςακούστηκαν μαζί γιατί στρέφονται εναντίον της ποινής που το Κα κουργιοδικείο Λεμεσού επέβαλε στους εφεσείοντες που ήταν συγκατηγορούμενοι στο κατηγορητήριο με αρ.6957/ 88 με το οποίο είχαν κατηγορηθεί με το κακούργηματης 5 ένοπλης ληστείας κατά παράβασητων άρθρων 282, 283 και20τουΠοινικούΚώδικα,Κεφ.154. Η ποινήπου επιβλήθηκε στον Ιοκατηγορούμενο που είναι ο εφεσείων στην έφεση αρ.4998,ήτανεπταετής φυ λάκιση και στο 2ο κατηγορούμενο που είναι ο εφεσείων 10 στην έφεση αρ.4997 εξαετής φυλάκιση. Οι ποινές αυτές ήταν το επακόλουθο τηςκαταδίκηςτων εφεσειόντων κα τόπιν δικήςτουςπαραοοχής. Στο ίδιο κατηγορητήριο οι δυο εφεσείοντες είχαν επί σης κατηγορηθεί με αριθμόάλλων αδικημάτωνελαφρότε- 15 ρης μορφής στα οποία είτε δεν τους είχε επιβληθεί ποινή είτετους είχαν επιβληθεί συντρέχουσες ποινές φυλάκισης ενός χρόνου. Στηδιάρκειατηςακροαματικής διαδικασίας οι εφεσείοντες περιόρισαν τις αντίστοιχες εφέσεις τους εναντίον της ποινής πουεπιβλήθηκε στον καθένααπόαυ- 20 τους στην κατηγορία της ένοπλης ληστείας για τηνοποία τα παραδεκτά γεγονότα, όπως είχαν εκτεθεί ενώπιον του Κακουργιοδικείου,ήτανσεσυντομία ταεξής:Οιδυο εφε σείοντες που,όπως οι ίδιοι λέγουν στις καταθέσεις τους στην αστυνομία, αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα 25 συνέλαβαν την ιδέα της ένοπλης ληστείας αρκετόκαιρό πριν τηδιάπραξητηςκαιεπιδόθηκαν έκτοτε στηνπροπα ρασκευή του αδικήματος που συμπεριλάμβανε την εξα σφάλιση από μέρους του εφεσείοντα Χατζημάρκου δυο κλαπεντων κυνηγετικών όπλων απόκάποιοτρίτο πρόσω- 30 πο,την αποκοπήμέρους τωνκαννώντωνόπλων μεσιγατσάκι πουπροσκόμισε οεφεσείων Μιχαήλ,ώστενα μετα φέρονται ευκολότερα, τη φύλαξη των όπλων αυτώναπό το Μιχαήλ, τον εφοδιασμό τους με τέσσερα φυσίγγια τα οποία ο Μιχαήλ πήρε από συγγενικό του πρόσωπο, και 35 την αναγνώριση της περιοχής του υποκαταστήματοςτης Τράπεζας Κύπρου στην περιοχή Αγίου ΝικολάουΛεμε σού,το οποίο είχαν αποφασίσει ναληστέψουν την παρα234 2ΑΛΛ. Μιχαήλ &άλλοςν.Δημοκρατία; Πογιατζής, Δ. μονήτηςδιάπραξηςτουεγκλήματος. Λίγοπριντις εννέα τοπρωί της5ης Μαρτίου 1988 οι εφεσείοντες μπήκανστο υποκατάστηματηςΤράπεζαςΚύ προυοπλισμένοι μετακυνηγετικάόπλαπουπεριγράψαμε 5 πιο πάνω φορώντας προσωπίδες. Ο ένας έμεινε πλησίον της εισόδου ενώο άλλος πλησίασε τονπάγκοκαι κτυπώ νταςτοόπλοτουσ'αυτόνδιέταξετονταμίανατουπαρα δώσει ταχρήματα.Γιανακάμειτηναπαίτησητουπιόπει στική και νακάμψει ενδεχόμενη διάθεσηγια αντίδραση ή 10 ανυπακοή του ταμία ο προσωπιδοφόρος αυτός εισήλθε στο χώρο πίσω απότον πάγκοκαι κτύπησε ελαφρά τον ταμία. Εκτόςτουταμίατηστιγμή εκείνηβρίσκοντανστην Τράπεζα ακόμα ένας υπάλληλος και ένας πελάτης τους οποίους υποχρέωσαν κάτω από την απειλή των όπλων 15 τους να ξαπλώσουν μπρούμυτα στο δάπεδο. Στην διάρ κεια του επεισοδίου εισήλθαν ακόμα δυο πελάτες στην Τράπεζα, ένας άνδρας και μια γυναίκα τους οποίους οι εφεσείοντες επίσης υποχρέωσαν ναξαπλώσουνμπρούμυ τα στο δάπεδο.Αφού ακινητοποίησαν με τον πιο πάνω 20 τρόπο όλους τους παρευρισκόμενους και κατέστησαν οι ίδιοι ανενόχλητοι κύριοι του χώρου,οι εφεσείοντες έκλε ψαν από τοσυρτάρικαιτοχρηματοκιβώτιοτηςΤράπεζας συνολικά £1,541.11σ. σε Κυπριακέςλίρεςκαιξένοσυνάλ λαγμα,πλέον ταξιδιωτικές επιταγές σε στερλίνες καιδο25 λάριασυνολικής αξίαςΛΚ725.95σ.καιακολούθως διέφυ γαν χρησιμοποιώντας την αγωνιστική μοτοσυκλέττα του εφεσείοντα Χατζημάρκου, Ιουκατηγορούμενου. Οι υποψίες της αστυνομίας ότι τα όπλα που χρησιμο ποιήθηκαν ήταν δυο από πέντε κυνηγετικά όπλα που 30 είχαν πρόσφατα κλαπεί, οδήγησαν σε ανάκριση τρίτου προσώπουπουήτανύποπτοτηςκλοπής.Με βάση τις πλη ροφορίες που το πρόσωπο αυτό έδωσε στην αστυνομία, αναζητήθηκαν για ανάκριση οι εφεσείοντες εναντίον των οποίων εκδόθηκανδικαστικάεντάλματασύλληψη τους.Ο 35 εφεσείων Χατζημάρκου συλλήφθηκε την επόμενη μέρα,ο δε εφεσείων Μιχαήλ την μεθεπόμενη μέρα του εγκλήμα τος.Αμέσωςμετάτησύλληψη τουςκαι OLδυο εφεσείοντες παραδέχτηκαν ενοχή και έκτοτε συνεργάστηκαν με την 235 Πογιατζής, Δ. Μιχαήλ &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)αστυνομία για την πλήρη εξιχνίαση του εγκλήματος. Ο εφεσείων Μιχαήλ παράδωσεστην αστυνομίαταόπλα και μέρος των κλαπεντων χρημάτων τα οποία είχε κρύψει μετά τη διάπραξητης ληστείας, αφούπροηγουμένωςπα ράδωσε £40 στον εφεσείοντα Μιχαήλ. Μέρος των κλαπέντων ανερχόμενο σε £618.32σ. δεν έχει επιστραφεί μέχρι σήμερα. 5 Με την ειδοποίηση εφέσεως που υπέβαλαν αυτοπρο σώπως μετά τη μεταφοράτους στις φυλακές,οι εφεσείο ντες ισχυρίζονται ότι οι αντίστοιχες ποινές πουτους επι- 10 βλήθηκανείναι "υπερβολικές". Ηθέση καιεισήγησηεπίτουπροκειμένουτου Σταύρου Κώστα Μιχαήλ, εφεσείοντα στην έφεση αρ. 4997, όπως αναπτύχθηκε ενώπιον μας απότον ευπαίδευτο δικηγόρο του κ. Ερωτοκρίτου, είναι ότι ηεπιβληθείσα ποινή εξαε- 15 τους φυλάκισης είναι έκδηλαυπερβολική γιατί -(α)στον καθορισμό της δεδόθηκεη δέουσαβαρύτητα στά ελαφρυ ντικά πουτέθηκανενώπιον του Κακουργιοδικείου και(β) όφειλε να είχε γίνει μεγαλύτερη διαφοροποίησητης ποι νής σε σύγκριση με εκείνηπου επιβλήθηκε στον συγκατη- 20 γορούμενό του, εφεσείοντα στην έφεση αρ.4998, εν όψει του μικρού, όπως τον χαρακτήρισε,ρόλου που οπελάτης τουδιαδραμάτισε στην προετοιμασίατουεγκλήματος. Ηθέσηκαι εισήγησητου ΧαράλαμπουΧατζημάρκου, εφεσείοντα στην έφεση αρ.4998,όπωςαναπτύχθηκεενώ- 25 πιόν μας απότον ευπαίδευτοδικηγόρο τουκ.Ευσταθίου, είναι ότι η επιβληθείσα ποινή επταετούς φυλάκισης είναι έκδηλα υπερβολική λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών διάπραξης του εγκλήματος σε συσχετισμό με ταελαφρυ ντικά που τέθηκαν ενώπιον του Κακουργιοδικείου και 30 ότι, εν πάση περιπτώσει, ηγενόμενη διαφοροποίηση στη μεταχείριση των δυο εφεσειόντων με την επιβολήαυστη ρότερης ποινής στον πελάτητου ήταν αδικαιολόγητηκαι ανεπίτρεπτηκάτω απότιςπαρούσεςπεριστάσεις. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι σεκάθεποινικήυπόθέσηη επιβολή ποινής είναικατ'εξοχήέργο τουπρωτόδι236 ^ 2Α.Α.Δ. Μιχαήλ &άλλοςν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. κουΔικαστηρίου καιότι στην κατ'έφεσηδικαιοδοσίατου το Ανώτατο Δικαστήριο επεμβαίνει μόνο στις περιπτώ σεις που η επιβληθείσα ποινή είναι έκδηλα υπερβολική είτε γιατί στον καθορισμό της το πρωτόδικοΔικαστήριο, 5 κατά παράβασηνομολογιακά καθιερωμένων αρχών,επη ρεάστηκε από παράγοντες που όφειλε να αγνοήσει, είτε γιατί αγνόησε παράγοντες που όφειλε να είχε λάβει υπόψη, με αποτέλεσμα στην κάθεπερίπτωση ηεπιβληθεί σαποινήνα είναι δυσανάλογηπρος το συγκεκριμένο αδί10 κημα και τον αδικοπραγούντα, λαμβανομένων υπόψη όλων τωνσχετικών περιστάσεων. Ηποινήδεγίνεται έκδη λα υπερβολική επειδή μπορεί δίκαια να χαρακτηριστεί σαναυστηρή,ούτε επειδήτοΑνώτατο Δικαστήριο θα επέ βαλλεελαφρότερηποινήανήτανδικότουέργονακαθορί15 σει τοείδοςκαιύψοςτηςποινήςπρωτόδικα στησυγκεκρι μένη περίπτωση. Για να επέμβει το Ανώτατο Δικαστήριο πρέπει το στοιχείο ή χαρακτηριστικό της υπερβολής να είναι έκδηλο στην επιβληθείσα ποινή. Για να είναι δε το στοιχείο αυτότηςυπερβολής έκδηλο πρέπειναείναιέντο20 νο και να καθιστά την ποινή, αντικειμενικά κρινόμενη, απαράδεκτη και άδικη. ΕπέμβασητουΑνωτάτου Δικαστηρίου επιτρέπεται και επιβάλλεται καιστις περιπτώσεις που ενώ οβαθμόςσυμ μετοχήςδυοή περισσοτέρων προσώπωνστηδιάπραξη κά25 ποιου αδικήματος είναι ο ίδιος και οι προσωπικές τους περιστάσεις είναι ουσιωδώς παρόμοιες,τοπρωτόδικοΔι καστήριο επιβάλλει σε ένα απόαυτούς αυστηρότερηαπό τους άλλους ποινή. Δεν πρέπει επί του προκειμένου να συγχύζονται ηορθή εξατομίκευση της ποινής εκεί που οι 30 συνθήκες τοεπιβάλλουν,μετηναυθαίρετηδιαφοροποίηση στη μεταχείριση δυοήπερισσοτέρων συγκατηγορουμένων των οποίων οι σχετικές περιστάσεις είναι ουσιωδώς οι ίδιες, με αποτέλεσμα τη δημιουργία αισθήματοςπικρίας, αδικίαςκαιάνισης μεταχείρισης στον κατηγορούμενοπου 35 τιμωρείταιαυστηρότερααπότουςσυνενόχους του. Παρά το γεγονός ότι μερικές φορές γίνεται επίκληση της αδικαιολόγητης διαφοροποίησης της ποινής πουέχει επιβληθεί σεένααπόδυοή περισσότερους συγκατηγορού237 Πογιατζής, Δ. Μιχαήλ &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)μένους ωςξεχωριστού λόγου εφέσεως οπότε τοθέμαεξε τάζεταικαιαποφασίζεται ανεξάρτητα ανηπροσβαλλόμε νηποινή είναι έκδηλα υπερβολική ήόχι, στηπλειοψηφία των περιπτώσεων η διαφοροποίησηαυτήπου δυνατόνα πάρειπολλές καιποικίλες μορφές,είναι μιαέκφρασηκαι 5 ένα παράδειγμαπαραγνώρισης απότο πρωτόδικοΔικα στήριο σχετικών παραγόντων που αφορούν ένακατηγο ρούμενο και που καθιστά έτσι την επιβληθείσα σ' αυτόν ποινή ακυρωτέα ως αποτέλεσμα παράβασηςκαθιερωμέ νων νομικών αρχών που διέπουν το θέμα (wrong in 10 principle)και/ήωςέκδηλαυπερβολική.ΤοΑνώτατοΔικα στήριο αναγνώρισε για πρώτη φορά την αδικαιολόγητη διαφοροποίηση ποινής (disparity of sentence) ως ξεχωρι στό λόγο εφέσεως στην υπόθεσηΝικολάου ν. Αστυνομίας
(1969)2Α.Α.Δ. 120,καιμεταγενέστερα έκαμεεκτενήανά- 15 λύσητουθέματοςστην υπόθεσηΑζίνα και άλλου ν.Αστυ νομίας(\9%\) 2Α.Α.Δ. 9,στις σελ. 138-142. Επικεντρώνοντας πάλιν την προσοχή μας στις περι στάσεις των παρόντων εφεσειόντων και στις εισηγήσεις των ευπαιδεύτωνδικηγόρων τους,βάσηγιατοεπιχείρημα 20 τουκ.Ερωτοκρίτουγιαπεραιτέρωδιαφοροποίηση μεταξύ τωνποινών που επιβλήθηκαναποτέλεσε ο ισχυρισμός του ότι οπελάτηςτου,εφεσείων στην έφεσηαρ.4997, διαδρα μάτισε δευτερεύοντα μόνο ρόλο στην προετοιμασία του εγκλήματος έναντι του ρόλου του συγκατηγορούμενου 25 του,εφεσείοντα στην έφεσηαρ.4998,ανκαι παραδέχτηκε ότι ίσοςήτανορόλος των δυοεφεσειόντων στη διάπραξη του εγκλήματος. Εξετάσαμε με προσοχή ταγεγονότα που αναφέρονταιστηνπροετοιμασίατουαδικήματοςταοποία εξιστορεί ο ίδιοςοεφεσείων στηνκατάθεσητουκαιτοσυ- 30 μπέρασμα στο οποίο καταλήξαμε είναι ότι το επιχείρημα τουκ. Ερωτοκρίτου ότι οπελάτης του διαδραμάτισε δευ τερεύοντα μόνο ρόλο στην προετοιμασία του εγκλήματος είναι απόλυτα αδικαιολόγητο και δεν υποστηρίζεταιαπό τα παραδεκτά γεγονότα, και ορθά το Κακουργιοδικείο 35 αγνόησετον ισχυρισμό αυτόνστιςεκτιμήσειςτου. Τοάλλο επιχείρηματουκ. Ερωτοκρίτου είναιότιστην επιμέτρηση της ποινής που επέβαλε στον πελάτη του το 238 2 Α.ΑΛ. Μιχαήλ &άλλοςν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. Κακουργιοδικείοαπέδωσευπέρμετρηβαρύτηταστησοβα ρότητατουαδικήματοςκαιστην ανάγκηαποτροπήςτονί ζοντας ότι δεν υπάρχει χώρος στην Κύπρο γιαδιάπραξη τέτοιων αδικημάτωνκαιταυτόχροναδεναπέδωσε επαρκή 5 βαρύτητα στους ελαφρυντικούς παράγοντες του λευκού ποινικούτουμητρώουκαιτηςέμπρακτηςμεταμέλειαςτου μετά τη σύλληψητου που μαρτυρείται με τηνπαραδοχή τουστην Αστυνομία καιστο Δικαστήριο καιτηνπαράδο ση των όπλων και του μεγαλύτερου μέρους των κλαπε ί0 ντωνχρημάτων. Δεν υπάρχειαμφιβολίαότι η έμπρακτημεταμέλειαενέ χει σημαντική βαρύτητα ως ελαφρυντικό στοιχείο το οποίοσυνεκτιμάται μαζίμεόλους τουςάλλους σχετικούς παράγοντες που επηρεάζουν την επιμέτρηση της ποινής. 15 Αυτό έχει επανειλημμένα τονιστεί και ενδεικτικάαναφέ ρουμε την υπόθεση ΓεώργιοςΑοΐζου ν.Δημοκρατίας
(1971)2 Α.Α.Δ. 196. Ελαφρυντικό στοιχείο αποτελεί και το λευκό ποινικό μητρώο του εφεσείοντα. Όμωςδεσπό ζουσαβαρύτηταστην επιμέτρηση τηςποινής στηνπαρού20 σα υπόθεση έχει η μεγάλη σοβαρότητατου αδικήματοςη οποίααντανακλάταιστηφυλάκισηδιαβίουπουονομοθέ τηςθεώρησε σκόπιμο ναπρονοήσει ως ανώτατοόριοποι νήςγιατηδιάπραξητου.Ορθά, επομένως,κατάτηγνώμη μας, το Κακουργιοδικείο τόνισε ιδιαίτερα το στοιχείο 25 αυτό και την ανάγκη αποτροπής διάπραξηςπαρόμοιων αδικημάτων στο μέλλον.Στην επιμέτρηση της ποινήςπου επέβαλε στον εφεσείοντα στην έφεσηαρ.4997το Κακουρ γιοδικείο απέδωσετηδέουσαβαρύτητασεόλατα ελαφρυ ντικάπουτέθηκανενώπιοντουκαιτογεγονός αυτόαντα30 νακλάται εμφανώς και επαρκώςστην επιβληθείσα ποινή. Διαφωνούμε μετηνεισήγηση τουκ.Ερωτοκρίτου ότιστην επιμέτρηση της ποινής το Κακουργιοδικείο έσφαλε με οποιοδήποτε τρόπο ή ότι η επιβληθείσα ποινή εξαετούς φυλάκισης είναι έκδηλα υπερβολική. Ως εκ τούτου, η 35 έφεση αρ. 4997 απορρίπτεται και η επιβληθείσα ποινή στον εφεσείοντα Σταύρο Κώστα Μιχαήλεπικυρώνεται. Αναφορικά με τον εφεσείοντα στην έφεση αρ.4998, λαμβανομένων υπόψηόλων των σχετικών περιστάσεων,η 239 Πογιατζής, Δ. Μιχαήλ &άλλοςν.Δημοκρατίας
(1990)επιβληθείσα σ' αυτόν ποινήτης επταετούς φυλάκισης δεν κρίνεται έκδηλα υπερβολική και ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός τουευπαίδευτου δικηγόρουτου απορρίπτεται. Παρά το γεγονός αυτό.έχουμε πεισθεί ότι επιβάλλεται η μείωση της από επτά σε έξι χρόνια φυλάκιση ώστε να 5 αρθείτοαίσθημααδικίαςκαιδυσμενούς μεταχείρισηςτου που δικαιολογημένα τον διακατέχει και που προκλήθηκε από το γεγονός της διαφοροποίησης της ποινής πουαδι καιολόγητα έκαμε σε βάρος του το Κακουργιοδικείο επι βάλλονταςσ'αυτόνεπταετήφυλάκισηέναντιτηςεξαετούς 10 φυλάκισης που επέβαλε στον συγκατηγορούμενό του. Παράτογεγονός ότι,σύμφωναμετοεύρηματου Κακουρ γιοδικείου, ίσος ήταν ο ρόλος των δυο εφεσειόντων στη διάπραξη του αδικήματος,θεωρήθηκε σκόπιμη η μείωση της ποινής από επτά σε έξι χρόνια φυλάκιση στην περί- 15 πτώσητουεφεσείοντα στην έφεσηαρ.4997λόγωτης μεγα λύτερης βαρύτητας πουδόθηκεστις προσωπικέςπεριστά σειςτου τελευταίου,καισυγκεκριμένα στο λευκό ποινικό του μητρώο,σανελαφρυντικούπαράγοντα. Είναι αληθές ότι ο εφεσείων στην έφεση αρ.4998 δεν 20 έχει λευκό ποινικό μητρώο. Στην επιμέτρηση της ποινής το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη του συνολικά τρεις προηγούμενες καταδίκες,εκ των οποίων ηπρώτη,ημερο μηνίας 7/4/1983, αφορούσε το αδίκημα της κλοπής υπό αντιπροσώπου. Οι δυο άλλες πω πρόσφατες καταδίκες 25 αφορούσαναδικήματαπολύδιαφορετικήςφύσεως απότο παρόν. Ηπρώτηπροηγούμενη καταδίκηημερομηνίας 7/4/ 1983 είχεήδη παραγραφείδυνάμειτωνπρονοιώντουπερί Αποκαταστάσεως Καταδικασθέντων Νόμου (Νόμος 70/ 1981) καιη μεν ΚατηγορούσαΑρχή όφειλε ναμηντηνείχε 30 αναφέρει, το δε Κακουργιοδικείο όφειλε να την είχε αγνοήσει. Όπως ορθά υπέδειξε ο κ. Ευσταθίουυπήρχαν στην περίπτωση του πελάτη του πρόσθετες, σε σύγκριση με τον συγκατηγορούμενό του, προσωπικές περιστάσεις των οποίων η βαρύτηταως ελαφρυντικών αντιστάθμιζε 35 πλήρως το λευκό ποινικό μητρώο του συγκατηγορούμενου του. Το σοβαρότερο των πρόσθετων αυτών ελαφρυ ντικών ήταντογεγονός ότι ήτανπαιδίδιαλυμένηςοικογέ νειας, με διαταραχές της προσωπικότητας του και 240 2 Α.Α.Λ. Μιχαήλ &άλλοςν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. , μειωμένηψυχικήαντοχή καιεπιπόλαιη κρίσηπουδρά πα ρορμητικάότανβρεθεί κάτωαπό ορισμένες συνθήκες,και ότι στην εφηβικήτουηλικία,είναι τώρα30χρόνων έναντι τουσυγκατηγορούμενουτουπουείναι34χρόνων,αποπει5 ράθηκεδυο φορές ναθέσει τέρμα στη ζωήτου. Είναιεπί σης σχετικό να λεχθεί ότι λίγο καιρό πριν τηδιάπραξη του εγκλήματος, οεφεσείων στην έφεση αρ.4997ήτανερ γοδότηςτουεφεσείονταστην έφεσηαρ. 4998. Είναι φανερόαπόταανωτέρωότι ίσησυνολικά βαρύ10 τηταέπρεπεναείχεαποδοθείστις ελαφρυντικέςπροσωπι κές συνθήκες των δυο εφεσειόντων και ότι, εφόσον ίσος ήταν ο ρόλος τους στη διάπραξη του εγκλήματος, δεν έπρεπε να είχε γίνει η διαφοροποίηση στη μεταχείριση τους από το Κακουργιοδικείο, το οποίο έπρεπε να είχε 15 επιβάλει σ'αυτούςτην ίδιαποινή. Μειώνουμε, ως εκτού του,απόεπταετήσε εξαετήτηνποινήφυλάκισης πουεπι βλήθηκεστον εφεσείοντα στην έφεσηαρ. 4998. Ποινήπρώτου εφεσείονταμειώ νεταισεφυλάκιση 6χρόνων.