2 ΑΛΛ. 7Ιοννίου 1990 [ΠΙΚΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ.Δ/στές] ΓΕΩΡΓΙΟΣΤΗΛΕΜΑΧΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5291). 5 Ποινή— Πρόκληση θάνατον λόγω ελλείψεως προφνλάξεως χατά πα ράβαση τον άρθρον 210 τον Ποινικού Κώδικα — Θάνατος οφειλό μενος σε απερίσκεπτη χρήση όπλον εθνοφρονρον προς αστεϊσμό φίλον τον (τον θύματος) — Φυλάκιση 4 μηνών — Ορθή νπό τις περιστάσεις — Ανάλυση νομολογίας. •,r, Ο εφεσείων, εθνοφρουρός, με πρόθεση να αστειευθεί με τους συναδέλφουςτουεπήρεόπλοκαιαφούτοέστρεψε προςτηνκατεύ θυνση του θύματος είπε: "να σε παίξω μέσα στο αριστερό μάτι ή μέσα στο δεξί". Το θύμα χαμογέλασε, ενώάλλος στρατιώτης απά ντησε: "μέσα στο μεσαίο". Ο εφεσείων τράβηξε τότε τησκανδάλη, τοόπλο εκπυρσοκρότησε μεαποτέλεσμα τραγικόθάνατο. 15 Απορρίπτοντας την έφεση, το Ανώτατο Δικαστήριο παρετήρησε ότι ο θάνατοςδεν μπορεί να αποδοθεί σε συρροή ατυχών περι στατικών, αφού αυστηρές οδηγίες απαγορεύουν την απερίσκεπτη χρήση των όπλων από εθνοφρουρούς και καθορίζουν πότεεφαρ μόζεται σ' αυτά η γεμιστήρα. Ειδικότερα απαγορεύεται ρητά και πάντοτε ναστρέφεται το όπλο απόστρατιώτηεναντίον άλλου. Η Έφεση απορρίπτεται. Αναφερόμενες αποφάσεις: 20 Pambonsν. ThePolice
(1985)2 C.L.R. 85, Charalambous v.ThePolice
(1985)2 C.L.R. 128, Pavlou v.TheRepublic
(1978)2 C.L.R. 456. Έφεση εναντίον Ποινής. Έφεση εναντίον της ποινής απότον Γεώργιο Τηλεμά25 χου Γεωργίου οοποίοςβρέθηκεένοχος στις 30Μαρτίου, 259 Γεωργίουν.Δημοκρατίας
(1990)1990 από το Στρατιωτικό Δικαστήριο Λάρνακος (Αρ. Υποθ. 799/89)στην κατηγορίαπρόκλησης θανάτου λόγω έλλειψηςπροφύλαξηςκατάπαράβαση τουάρθρου210του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154, καικαταδικάστηκεσεφυλά κιση6μηνών. 5 Α. Ανδρέου, γιατονεφεσείοντα. Στ. Ταμάσιος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους εφεσίβλητους. Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΠΙΚΗΣ:Την απόφασητου Δικαστηρίου θαδιαβάσειοδικαστήςκ.Χρ. Αρτεμίδης. 10 ΟΔΙΚΑΣΤΗΣ ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ:Η κρινόμενηέφεσηστρέ φεταιεναντίοντηςτετράμηνηςποινήςφυλάκισηςπου επέ βαλε το Στρατιωτικό Δικαστήριο, που συνεδρίασε στη Λάρνακα, στον εφεσείοντα μετά από παραδοχήτου στο αδίκημα της πρόκλησης θανάτουλόγω ελλείψεως προφυλάξεως, κατά παράβασητου άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα. Ταγεγονότα τηςυπόθεσης,πουοδήγησαν στον τραγι κό θάνατο του συναδέλφου εθνοφρουρού και φίλου του εφεσείοντος Ανδρέα Ανδρέου, είναιταεξής: 5 20 Στις 30.1.89ο εφεσείων και το θύμαυπηρετούσανστο ίδιοφυλάκιοστην περιοχήΑθηαίνου. Οεφεσείων με πρό θεση να αστειευθεί με τους συναδέλφους του επήρε το όπλοτουφρουρούτουφυλακίου, πουήτανακουμπισμένο στον τοίχο, και που δυστυχώς είχε τοποθετημένη τηγεμι- 25 στήρα σε αυτό,καιαφούτοέστρεψεπρος τηνκατεύθυνση του θύματος είπε: "νασεπαίξωμέσα στο αριστερό μάτιή μέσαστο δεξί" . Τοθύμα χαμογέλασε, ενώάλλοςστρατιώ της απάντησε: "μέσα στο μεσαίο". Ο εφεσείων τράβηξε τότε τησκανδάλη,το όπλο εκπυρσοκρότησε και ο Ανδρέ- 30 ουδέκτηκετιςσφαίρεςμεαποτέλεσμαναβρειτραγικό θά νατο. Ο εφεσεύυν βέβαια θεώρησε ως δεδομένο ότι δεν υπήρχανφυσίγγιαμέσαστησφαιροθήκητου όπλου. 260 2ΑΛΛ. Γεωργίουν.Δημοκρατίας Αρτεμίδης,Δ. Ο συνήγορος του εφεσείοντος επικέντρωσε την εισήγη ση του,για ναυποστηρίξει ότι ηεπιβληθείσα ποινήείναι έκδηλα υπερβολική ώστε να δικαιολογείται η επέμβαση μαςγιατηνμείωση της, στουςλόγους που ακολουθούν: 5 !0 15 20 25 30 Ηπρόσφατηεξέλιξητων νομικών αρχώνπουδιέπουν την επιμέτρηση της ποινής δια νομοθετημάτων στην Αγ γλία και με τη νομολογία στον τόπο μας, απαιτεί όπως αποφεύγεται ηποινή της φυλάκισης σε νεαράπρόσωπα, εκτός αν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις. Ταγεγονότα της υπόθεσης, συνέχισε ο συνήγορος, καταδεικνύουν μια συρροή ατυχών περιστατικών που κατέληξαν στην ύπαρξηφυσιγγίων στησφαιροθήκηπουήταντοποθετημέ νηστο όπλο όταναυτό εκπυρσοκρότησε μετάπουο εφε σείων πίεσε τη σκανδάλη. Υποβλήθηκε επίσης, πως το πρωτόδικοΔικαστήριο δενέδωσετηδέουσαβαρύτηταστο σοβαρόκλονισμότηςυγείαςτουεφεσείοντος, ωςαποτέλε σματηςπρόκλησης του ανυπαίτιουθανάτουστονκαλύτε ρο του φίλο. Ενώπιον του Στρατιωτικού Δικαστηρίου είχαν κατατεθείτασχετικά ιατρικάπιστοποιητικά. Εθίγη επίσης τοζήτηματων μελλοντικών σπουδώντου εφεσείο ντος,ότιδηλαδή η τετράμηνηφυλάκισηπουτου επιβλήθη κε, εφόσο θα παρατείνει κατά ίσο χρονικό διάστηματην στρατιωτικήτουθητεία,θαέχειως αποτέλεσμα την απώ λεια τουακαδημαϊκού έτους 1990-1991,δεδομένου ότιθα αποστρατευθεί το Δεκέμβριο αντί το Σεπτέιχβριο,πουθα απολυότανκανονικά. Ενα άλλοσημείο που ήγειρε οσυνή γορος, είναι πως στο στοιχείο του αποτρεπτικούσκοπού τηςποινήςδεν έπρεπεναδοθεί υπέρμετρηβαρύτητα γιατί ατυχήματααυτούτου είδους είναιτόσο σπάνια,ίσως ένα δυομέχρι σήμερα,σεαντιδιαστολήμετηνπρόκλησηθανά τουεξ αμελείαςσεοδικάατυχήματα,πουαφορούνσχεδόν όλες οι υποθέσεις της νομολογίας μας που βασίζονται στην παράβασητουάρθρου210 τουΠοινικού Κώδικα. Η νομολογία μας έχει ασχοληθεί εκτεταμένα τόσο με 35 το ερμηνευτικό πλαίσιο των διατάξεων του άρθρου 210, όσο και με την πρέπουσαποινήπου επιβάλλεται στις πε ριπτώσεις παραβίασηςτου.Πρόσφατηυπόθεση, αναφορι κά με την επιμέτρηση της ποινής, στην οποία ο δικαστής 261 Αρτεμίδης,Δ. Γεωργίουν.Δημοκρατίας
(1990)Πικής ανθολογεί την Κυπριακή και Αγγλική νομολογία είναι η Παμπόρης ν. Αστυνομίας
(1985)2 Α.Α.Δ. 85, που αναφέρεται επίσης στην Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(1986)2 Α.Α.Δ. 128. Σχετικό απόσπασμα (σε μετάφραση) από την υπόθεση Παμπόρη παραθέτουμεπιο κάτω(σελ.89 5 τηςαπόφασης). "Η Κυπριακήνομολογία πάγια καθιερώνει ότι η φυ λάκιση είναι η κατάλληλη, και σε άκρως σοβαρές υπο θέσεις αμέλειας, αναπόφευκτος τρόπος τιμωρίας. Φυ λάκιση δικαιολογείται, βάσει της υπόθεσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιακωβίδης
(1973)2 Α.Α.Δ. 344, όπου η αμέλεια του εφεσείοντος ενέχει το στοιχείο της σοβαράς απερισκεψίας, αλλά δυνατόνααποφευχθείστις πε ριπτώσεις στιγμιαίας απροσεξίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε την υπόθεση Ιακωβίδη και εφήρμοσε τις αρχές επιμέτρησης της ποινής για τα αδικήματαπρόκλησης θανάτου εξ αμελείας όπωςεξελί χτηκαν από το Αγγλικό εφετείο στην υπόθεση R. ν. Guilfoyle [1973] 2 ΑΠ E.R. 844." ι 0 ^ Το Στρατιωτικό Δικαστήριο, προτού καταλήξει στο 20 είδος καιύψος της ποινής, έκαμε λεπτομερή αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης και δεν παρέλειψε να αξιολογήσει όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία υπέρ του εφεσείοντος. Δεν συμφωνούμε ότι συρροή από ατυχή γεγονότα κατέληξαν στο τραγικό συμβάν. Αυστηρές οδηγίες απαγορεύουν την 25 απερίσκεπτηχρήση των όπλων απόεθνοφρουρούς και κα θορίζουν πότε εφαρμόζεται σ' αυτά ηγεμιστήρα. Ειδικότε ρα απαγορεύεται ρητά καιπάντοτε να στρέφεται το όπλο από στρατιώτη εναντίον άλλου. Και τούτο για να αποφεύ γονται τραγικάατυχήματα, όπως αυτό που εξετάζουμε. Ο -*0 εφεσείων είδε πως η φυσιγγιοθήκη του όπλου ήταντοπο θετημένη σε αυτό και όφειλε να μην το χρησιμοποιήσει με τον τρόπο που ήδηέχουμε εκθέσει. Η επιμέτρηση της ποινής από το Στρατιωτικό Δικα στήριο βρίσκεται σε αρμονία με το σκεπτικό της απόφα- ^5 σης του Ανοπάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση ΓενικόςΕι262 2Α.Α.Δ. 5 Γεωργίου ν.Δημοκρατίας Αρτεμίδης,Δ. σαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Παύλου
(1978)2 Α.Α.Δ. 456, στην οποία το Δικαστήριο έκαμε αναφορά. Το ύψος βέβαιατηςποινήςδιαφοροποιείταιανάλογαμεταγεγονό τα στην κάθε υπόθεση. Αρμόδιο να ζυγίζει τα γεγονότα αυτάείναιτοπρωτόδικοΔικαστήριο, ενώτοΑνώτατο Δι καστήριο επεμβαίνει μόνο αν η επιβληθείσα ποινή είναι έκδηλα υπερβολική ήανεπαρκήςή παραβιάζει καθιερωμέ νες νομικές αρχές. Ηαπερίσκεπτηχρήσητωνόπλων μπορεί ναέχειτραγι κά αποτελέσματα, όπως συνέβη στην κρινόμενη υπόθεση. !0 Αυτή δεηπιθανότητααποτελεί καιτηναπάντηση,κατάτη γνώμη μας, στην διαφοροποίηση που προσπάθησε να κάμειοευπαίδευτοςσυνήγορος τουεφεσείοντος αναφορι κά με την αποτρεπτική σημασία της ποινής σε υποθέσεις όπως ηπαρούσα,που ευτυχώς είναι σπάνιες, απόαυτές 15 τηςπρόκλησης θανάτουαπόαμελές οδήγημα.Η απερίσκε πτηχρήσηδηλαδή των όπλων κατάπάσαπιθανότητα απο λήγει σε θάνατο ή σοβαρό τραυματισμό, σε αντίθεση με τηναμελήοδήγησηπουτούτο μπορεί καιναμησυμβεί. Είμαστε της γνώμης ότι το Στρατιωτικό Δικαστήριο 20 επέβαλε την ορθή υπό τις περιστάσεις ποινή, θα λέγαμε μάλιστα και επιεική, αφού στάθμισε με πολλή προσοχή όλους τους παράγοντες που αφορούσαν στην επιμέτρηση της.Η έφεσηεπομένωςαπορρίπτεται. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 263