2Α.Α.Δ. 14Ιουνίου 1990 [ΣΑΒΒΙΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ,ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στές] MOHAMED EMAD ELDINAHMED FAHMY Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (ΠοινικήΈφεσηΑρ. 5282). Ποινική Δικονομία — Έφεσηεναντίον καταδίκης μετά από παραδοχή — Πότε χωρεί — Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 155, άρθρο 1350), όπως έχει τροποποιηθεί από τον Περί Δικαστηρίων Νόμο, 1960(Ν 14/60), άρθρο 25
(2). 5 Ηπαρούσα έφεση κατάκαταδίκηςμετά απόπαραδοχήν ενοχής απορρίφθηκε λόγω μη συνδρομής των προϋποθέσεων, που έχουν θεσπισθεί απότις πιοπάνωδιατάξεις. Η έφεση απορρίπτεται. Αναφερόμενες αποφάσεις: JO Klonarou v. TheDistrict OfficerFamagusta
(1963)1C.L.R. 47, Athlitiki Efimeris "O FILATHLOS" and Another v. The Police
(1967)2 ΟΙ:!*:249. Έφεση εναντίον Καταδίκης. Έφεση εναντίον της καταδίκης από τον Mohamed 15 Emad Ahmed Fahmy οοποίος βρέθηκε ένοχος στις 3Μαρ τίου 1990, από το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού (Αριθ μός Ποινικής Υπόθεσης 3310/90) σε 10 κατηγορίες για πλαστογραφία, πλαστοπροσωπία, και λήψη χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση ορισμένων άρθρων 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και καταδικάστηκε από τον Αν. Επαρχιακό Δικαστή Ν. Νικολάου σε φυλάκιση 6 μηνών. Ο εφεσείων παρουσιάσθηκε αυτοπροσώπως. 279 Fahmy v. Αστυνομίας
(1990)Π. Κληρίδης,Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας με Κ. Ανδρέου (καχ γιατους εφεσίβλητους. Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ: Ηπαρούσαέφεση στρέφε ται εναντίον της καταδίκηςτου εφεσείοντα απότο Επαρ χιακό Δικαστήριο Λεμεσού,σε 10 κατηγορίες γιαπλαστό- 5 γραφιά, πλαστοπροσωπία και λήψηχρημάτων με ψευδείς παραστάσεις. Το Δικαστήριο βρήκε τον εφεσείοντα ένοχο υστέρα από παραδοχή του στις 10 κατηγορίες και του επέβαλε ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Η παρούσα έφεση δεν στρέφεται εναντίον της επιβλη- 10 θείσας ποινής, αλλά εναντίον της καταδίκηςτου εφεσείο ντα. Κατά τη διάρκεια της πρωτόδικης διαδικασίας, οεφε σείων παρουσιάσθηκε με δικηγόρο και έτυχε επίσης υπη ρεσιών διερμηνέων, τόσο την Αγγλική γλώσσα την οποία 15 δήλωσε ότι κατέχει καλά,όσο και στη μητρική του γλώσ σα, την Αραβική. Ο εφεσείων παραδέχθηκεκαι τις 10κα τηγορίες που προσάφθηκαν εναντίον του και οευπαίδευτος δικηγόρος του, προέβηκε σε εκτεταμένη ανάλυση των γεγονότων και του ρόλου που ο εφεσείων διαδραμάτισε 20 στη διάπραξητωναδικημάτων. Εφέσεις εναντίον καταδίκης ύστερα από ομολογία ενοχής, διέπονται απότο άρθρο 135(β)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 25
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 25 (Νόμος 14/60),το οποίο προνοεί πως πρόσωπο πουκατα δικάστηκε ύστερα από ομολογία ενοχής τότε μόνο μπορεί να εφεσιβάλει την καταδίκητου, αν σύμφωνα με την πα ράγραφο(β)του άρθρου 135 αποδείξει ότι: "Τα πραγματικάγεγονότα τα ισχυριζόμενα εν τω κα- 30 τηγορητηρίω ή τω κατηγορητηρίω τω καταχωρισθέντι εις Κακουργιοδικείον άτιναούτος παρεδέχθηδεναποκαλύπτουσι ποινικόναδίκημα." Η εφαρμογή της πιο πάνω πρόνοιας, έχει εξετασθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, ως Ποινικό Εφετείο στην 35 υπόθεση Klonarou v. The District Officer Famagusta 280 2Α.Λ.Λ. Fahmy ν.Αστυνομίας Σαββίδης,Δ.
(1963)1CLR47, στην οποία λέχθηκαντα εξής: (σελ. 4849) 5 10 15 "A conviction of this nature can be set aside on the grounds stated in section 135 of the Criminal Procedure Law paragraph (b)which provides that aperson who has been convicted on a plea of guilty shall be entitled to appeal against conviction on the ground that the facts allegedinthecharge or information to which he pleaded guilty did not disclose any offence. Obviously the appellant cannotbring his case within this section. Counsel for the appellant contended that as the law stands at present, a wider range is open to an appellant to attack a conviction based upon a plea of guilty. He could contend, for instance, that he did not understand the nature of his plea; or that upon the admitted facts he could not, under the law, have been convicted of the offence charged. (Archbold, 35th edition,paragraph 926, at page 386). It is clear in this case that upon the facts admitted in the trial Court,an appeal could not be based on eitherof these grounds". Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν και στην υπόθεση Athlitikh Efimeris Ό Filathlos" and another v. The Police
(1967)2 CLR 249. Στην παρούσα υπόθεση,έχουμε εξετάσει το περιεχόμενο 25 των κατηγοριώνπου παραδέχθηκεο εφεσείων,καθώςκαι το τί λέχθηκε στην πρωτόδικηδιαδικασία τόσο απότον ευπαίδευτο δικηγόρο του,όσο και απότην κατηγορούσα αρχή. Εξετάσαμεεπίσης,το τί λέχθηκε ενώπιον μας από τονεφεσείοντα. 30 Το συμπέρασμαστο οποίοκαταλήγουμε, είναι ότι οεφε σείων δεν απέδειξε ότι οι πρόνοιες του άρθρου 135(β) μπορούν να τύχουνεφαρμογήςστηνπροκειμένηπερίπτω ση. Η έφεση,κατά συνέπεια,αποτυγχάνει καιαπορρίπτεται. Η έφεση απορρίπτεται. 281