(1990)15Ιουνίου,1990 [ΠΙΚΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στές] SEDORA ENTERPRISESLTDΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Εφεσείοντες, ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ, Εφεσίβλητων. (Ποινικές Εφέσεις Αρ. 5224&5225). Αξιοπιστία μαρτύρων — Αρχές,πον διέπουν επέμβαση τον Εφετείου. Η καταδίκη, που προσβάλλεται με τις πιο πάνω εφέσεις, βασί στηκε σε εύρημα αξιοπιστίας μαρτύρων.Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν ικανοποιήθηκεότι συντρέχει λόγος ανατροπήςτουευρήματος. Η έφεσηαπορρίπτεται. Αναφερόμενες αποφάσεις: Πίτσιλλος ν. Ευγενίου
(1989)1 Α.ΑΛ. (Ε)
- Έφεση εναντίον Καταδίκης. Έφεση εναντίον της καταδίκηςαπόSedora Enterprises Ltd και άλλου οι οποίοι βρέθηκαν ένοχοι στις 9 Νοεμ- 10 βρίου, 1989 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 21891/89) καικαταδικάστη καν απότον Αν. ΕπαρχιακόΔικαστήΗλιάδηη μενπρώτη κατηγορούμενηεταιρείασεχρηματικέςποινέςκαιοδεύτε ροςκατηγορούμενος δεσμεύτηκε μεεγγύηση£200.-γιαδύο 15 χρόνια για παραβάσεις του Περί Κοινωνικών Ασφαλίσε ων Νόμου. Γ.Παπαθεοδώρον, γιατον εφεσείοντα.
- Κληρίδης,Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας και Κ.Ανδρέου (κα),γιατουςεφεσίβλητους. 20 282 5 2Α.Α.Δ. Sedora Enter, v. Διευθ.Κοιν. Ασφαλίσ. Χ'Τσαγγάρης, Α. Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΠΙΚΗΣ: Την απόφασητου Δικαστηρίου θαδώσει οΔικαστής κ. Χατζητσαγγάρης. 5 Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ: Οι εφεσείοντες επιδιώκουν την ανατροπήτης απόφασηςτου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την οποία καταδικάστηκαν η μεν πρώτηκατηγορούμενη, εταιρεία,σε χρηματικές ποινές και ο δεύτερος κατηγορούμενος, αξιωματούχος της εται ρείας,δεσμεύθηκε με εγγύηση για δύο χρόνια,γιαπαραβά σεις του Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου. 10 Οι δύο κατηγορούμενοι είχαν κατηγορηθεί και καταδι κασθεί για παράλειψητους νακαταβάλουνσυνολικό ποσό των £483.61 γιακοινωνικές ασφαλίσεις καισυναφή αδική ματα προς όφελος της παραπονούμενης Αννας Σπαστρή, που είχε διατελέσει καθαρίστρια της πρώτης κατηγορού15 μενης εταιρείας από τον Μάρτιο του 1984 μέχρι τον Φε βρουάριο του
- Τα γεγονότα της υπόθεσης είναι σε περίληψη τα ακό λουθα: 20 25 30 35 Η παραπονουμενη προσλήφθηκε ως καθαρίστρια στα γραφεία της κατηγορούμενης εταιρείας για καθάρισμαμια φορά τη βδομάδα έναντι αμοιβής £8.-. Ηταν η εκδοχή της παραπονούμενης ότι κατά την πρόσληψη της δεν της είχε αναφερθεί οτιδήποτε αναφορικά με καταβολή εισφορών στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων εκ μέρους της. Η παραπονουμενη εργάστηκε στην πιο πάνω εταιρεία μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου του 89 όταν της ζητήθηκε νααυξή σει τις ώρες της εργασίας της και να μένει μέχρι τις 3.00 μ.μ. με τον ίδιο μισθό. Λόγωτου ότι ηπαραπονουμενηδεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα πιο πάνω, υπέβαλε την παραίτηση της. Ακολούθως αποτάθηκε στο Γραφείο Κοι νωνικών Ασφαλίσεων για να εισπράξει τα ωφελήματα τα οποία εδικαιούτο, οπόταν πληροφορήθηκε ότι δεν είχαν καταβληθεί οι σχετικές εισφορές από τους εργοδότες της. Κατόπιν τούτου υπέβαλε παράπονοσε επιθεωρήτρια Κοινωνικών Ασφαλίσεων και ως αποτέλεσμα τουπαραπόνου της ηγέρθη ηπαρούσαποινική διαδικασίαεναντίον τους. 283 Χ'Τσαγγάρης, Δ. Sedora Enter, ν.Διευθ. Κοιν.Ασψολίσ.
(1990)Η εκδοχή της κατηγορούμενης εταιρείας προβλήθηκε από τον δεύτερο κατηγορούμενο διευθυντή της εταιρείας, που κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης. Είναι ο ισχυρι σμός των εφεσειόντων ότι πράγματι η συμφωνία εργοδότησης της παραπονούμενης πρόβλεπε την εκ μέρους της 5 καταβολήτων εισφορών στοΤαμείο Κοινωνικών Ασφαλί σεων. Το Δικαστήριο μετά από προσεκτική εξέταση των εκατέρωθεν θέσεων δέχτηκε ως αληθινήκαι ακριβήτηνεκ δοχή της παραπονούμενης και έκρινε τους εφεσείοντες JQ ένοχους. Ο δικηγόρος των εφεσειόντων σαν κύριους λόγους έφεσηςπρόβαλε: (α) Οτι το πρωτόδικο δικαστήριο έσφαλε νομικά απο φασίζοντας ότι οι κατηγορούμενοι έφεραν το βάρος της απόδειξης και είχε αναφερθεί στην ιδιάζουσα θέση που 15 βρίσκονται οι οικιακοίβοηθοί πουεργάζονταισυνήθως σε δύοήπερισσότερους εργοδότες. (β)Οτι λόγω του ότι δεν είχεγίνει αντεξέταση τουδεύ τερου κατηγορούμενου Κώστα Καμμούδη, οι ισχυρισμοί του αναφορικάμε το ότι η παραπονουμενη θα αναλάμβα- 20 νε ηίδιατις υποχρεώσεις των κοινωνικών ασφαλίσεωνθα έπρεπε να γίνουν αποδεκτοί στην ολότητα τους. Οσον αφορά τον πρώτο λόγο έφεσης δηλαδή το ότι αφοράτην Κ.Δ.Π.244/80ο δικηγόρος δεν επέμενε σ' αυτήκαι πρακτι κά την εγκατάλειψε. 25 •Αναφορικά με το δεύτερο ισχυρισμό του,παρουσιά στηκε ενώπιό μας ολόκληρος ο φάκελλος των πρακτικών της ποινικής διαδικασίαςπου έγινε στο Επαρχιακό Δικα στήριο. Τα πρακτικάλήφθηκαν απότον πρωτόδικοδικα στή ιδιοχείρως και όπως είναι φανερό,πράγμαπου δεχθη- 30 κε καιο δικηγόρος των εφεσειόντων, είχεγίνει αντεξέταση πράγμα που καταφαίνεται και από το περιεχόμενο των τυπωμένων πρακτικών του Δικαστηρίου. Ειδικάφαίνεται ότι τέθηκε το επίδικο θέμα στον μάρτυρα και απάντησε "επιμένω ότι εσυζήτησα μαζίτης το θέμα των κοινωνικών 35 ασφαλίσεων και συμφώνησε να το πληρώνει αυτή". Ο 284 2 ΑΛΑ. Sedora Enter, v.Διευθ. Κοιν.Ασφαλίσ. Χ'Τσαγγάρης, Δ. πρωτόδικος δικαστής αφού άκουσε και τις δύο πλευρές έκαμε εκτιμήσεις καιευρήματαως ακολούθως: 5 10 "Είχα την ευκαιρίαναπαρακολουθήσω τόσο τηνπα ραπονουμενη όσο και το δεύτερο κατηγορούμενο να καταθέτουν ενόρκως και έχοντας υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας που έχει παρουσιαστεί έχω αποφασίσει όπως αποδεχθώ την εκδοχή της παραπονουμένης. Η παραπονουμενη μου ενεποίησε εντύπωση προσώπου που έλεγε την αλήθεια και δεν έχω οιονδήποτε ενδοιασμό νααποδεχθώτην εκδοχήτης καιναβασίσω ταανά λογα ευρήματα του Δικαστηρίου επί της μαρτυρίας της." Σε τελευταία ανάλυση οι λόγοι της έφεσης στρέφονται ουσιαστικά εναντίον των ευρημάτων της αξιοπιστίας του 15 πρωτόδικου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Μόδεστος Πίτσιλλος ν. Δημητράκη Ευγενίου,
(1989)1Α.Α.Δ.(Ε)691, ο Δικαστής κ. Πικής είπε ταακόλουθαστη σελ. 697: 20 25 30 35 "Οι υπόλοιποι λόγοι της έφεσης στρέφονται ουσια στικά εναντίον των ευρημάτων αξιοπιστίας τουπρωτόδικού Δικαστηρίου. Στοδικαστικό μαςσύστημα ηευθύ νη για τη διαπίστωση των γεγονότων ανήκει κατ' εξοχή στο πρωτόδικο Δικαστήριο το οποίο έχει την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να εκτιμήσει την αξιοπι στία τους στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης (Papadopoulosv. Stavrou
(1982)1 C.L.R. 321). Μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις δικαιολογείται η επέμβαση του Εφετείου στα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Η ευθύνη για τον προσδιορισμό των γε γονότων ενόψει συγκρουόμενων εκδοχών βαρύνει το πρωτόδικο Δικαστήριο. Η επέμβαση του Εφετείου στα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου δικαιολογείται μόνο όταν αυτά αντιστρατεύονται την κοινή λογική ή έρχονται σε αντίθεση με αδιαμφισβήτηταμέρη της μαρ τυρίας (βλέπε, μεταξύ άλλων, Fournides ν. TheRepublic
(1986)2 C.L.R. 73, Psaras & Another v. TheRepublic
(1987)2C.L.R. 132)." 285 Χ'Τσαγγάρης, Δ. Sedora Enter, ν.Διευθ. Κοιν. Ασφαλίσ.
(1990)Εξετάζοντας τις εισηγήσεις των εφεσειόντων με τις οποίες αμφισβητούνται τα ευρήματα του πρωτόδικου Δι καστηρίου υπότο φωςτωνπιοπάνωαρχώνκαταλήγουμε ότι δεν έχεικαταδειχθείκανέναςβάσιμος λόγοςπουνα δι καιολογεί την επέμβαση μας με τα ευρήματα αυτά. Ενώ- 5 πιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου τέθηκαν δύο εκδοχές ως προς τα γεγονότα. Εναπόκειτο στο πρωτόδικο Δικα στήριο νααποφασίσει ποιααπόαυτέςήτανσωστήκαινα προβεί στα ευρήματα που έκρινε δικαιολογημένα και στη συνέχεια να καταλήξει στην απόφασητου. Καταλήγουμε 10 ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος που να δικαιολογεί την επέμβασητου Εφετείουστην πρωτόδικηαπόφαση. Ηέφεσηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 286