2ΑΑΛ. 26Ιουνίου 1990 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ.Δ/στές] ΣΤΕΛΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΜΙΧΑΗΛ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5307). 5 10 Ποινική Δικονομία — Έφεση κατά καταδίκης μετά από ομολογία ενοχής — Πότε επιτρέπεται — Κατά πόσο απαιτείται άδεια προ της καταχωρήσεως της — Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 155, άρθρο 135(β) — Έφεση ακόμα επιτρέπεται όταν οεφεσείων δεν είχε αντιληφθεί τηφύση της κατηγορίας ήδεν είχε πρό θεση να την παραδεχθεί ήδεν μπορούσε, επί των πραγματικών γε γονότων, να καταδικασθεί για το έγκλημα. Η νομική αρχή,που αναλύθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, φαίνεται πιο πάνω. Η έφεση κατά της καταδίκης, που υπήρξε αποτέλεσμαομολογίας στηδίκη(Plea of Guilty) απορρίφθηκε, αφ' ενός μεν γιατί δεν λήφθηκεάδειακαταχωρήσεωςτης, αφ' ετέρου δε •γιατίδεν ενέπιπτε σ' οποιανδήποτετων περιπτώσεων, που επιτρέ πεται έφεση μετάαπόομολογία ενοχής. Η έφεση απορρίπτεται. 15 Αναφερόμενες αποφάσεις: Klonarou v.District OfficerFamagusta
(1963)1C.L.R. 47, Athlitiki EHmens"Ο FUathlos" andAnother v. ThePolice
(1967)2 C.L.R. 249. ΈφεσηεναντίονΚαταδίκης. 20 Έφεση εναντίον της καταδίκηςαπότον Στέλιο Αντα>- νίου Μιχαήλ ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 12 Μαΐου, 1990 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός ΠοινικήςΥπόθεσης 13047/90) σε3κατηγορίεςγιαδιάρρη ξηγραφείουκαικλοπής κατά παράβασητων άρθρων 294 305 Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1990)(α)και255 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 σε μιακατη γορία γιαδιάρρηξηκατοικίαςκαικλοπής κατά παράβαση των άρθρων292 (α) και255,σε 3κατηγορίες γιαδιάρρηξη γραφείου με πρόθεση κλοπής κατάπαράβασητουάρθρου 295 και σε μια κατηγορία για απόπειρα διάρρηξης γρα- 5 φείου κατά παράβασητων άρθρων 294 (α),366 και 367 και καταδικάστηκε από τον Αν. Επαρχιακό Δικαστή Ν. Νικολάου σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 μηνών για τις κατηγορίες γιαδιάρρηξηγραφείουκαικλοπήςκαι 6 μηνώνγιατιςυπόλοιπες κατηγορίες. 10 Οεφεσείων παρουσιάσθηκεαυτοπροσώπως. Σ.Μάτσας, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίαςΑ,γιατηνεφε σίβλητη. Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ.:Την απόφαση του Δικαστηρίου θαεκδώσει οΔικαστήςκ.Χρυσοστομής. 15 Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ: Η παρούσα έφεση στρέφεται εναντίον της καταδίκηςτου εφεσείοντα απότο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσούσε οκτώ κατηγορίες,για Διάρρηξη γραφείου και κλοπής, Διάρρηξη γραφείου με πρόθεση κλοπής, Απόπειρα διαρρήξεως γραφείου καιγια 20 Κλοπή απόκατοικία, παρόλοπου οεφεσείων παραδέκτη κε ενοχή στις πιο πάνω κατηγορίες και του επιβλήθηκε ποινήφυλάκισης. Κατά την πρωτόδικη διαδικασία,ο εφεσείων παρου σιάστηκε χωρίς συνήγορο και μετά την παραδοχήτου η 25 Κατηγορούσα Αρχή εξέθεσε τα γεγονότα που στοιχειοθε τούντηνκάθεκατηγορία. Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ταγεγονότα αυτάκαιστο στάδιο της αγόρευσης του για μετριασμό της ποινής ανά φερε, μεταξύ άλλων, πως παραδέκτηκε τη διάπραξητων 30 αδικημάτων στην Αστυνομία και παρόλο που δεν αντιμε τώπιζε οικονομικά προβλήματα και δεν είχε ανάγκηνα κλέψει,απέδωσε τηνεγκληματική τουσυμπεριφορά σεψυ χολογικά προβλήματα,ταοποία τον ώθησαν στη διάπρα306 2ΑΛΑ. Μιχαήλν.Αστυνομίας Χρυσοστομής, Δ. ξητωναδικημάτων αυτώνχωρίςοίδιοςνα,τοθέλει. Κατά την ακρόαση της έφεσης, ο εφεσείων που και πάλι παρουσιάστηκε χωρίς συνήγορο, δεν αμφισβήτησε τηνπαραδοχή του,ούτε ισχυρίστηκεπωςταγεγονόταπου 5 παραδέκτηκεδεναποκαλύπτουνποινικά αδικήματαή τα ποινικά αδικήματαγιαταοποία καταδικάστηκε. Τουνα ντίον, γιαπρώτη φορά ισχυρίστηκε πωςκακοποιήθηκεή εκφοβίστηκε απότηναστυνομία γιανα προβεί σε ομολο γία ενοχής γιατααδικήματαγιαταοποία καταδικάστηκε. 10 Οιισχυρισμοίαυτοίαντικρούσθηκαναπότον ευπαίδευτο συνήγοροτωνεφεσίβλητων καιχαρακτηρίστηκανσανσκέ ψειςεκτωνυστέρων. Εφέσεις εναντίον καταδίκης μετά από ομολογία ενο χήςδιέπονταιαπότοάρθρο 135(β)τουΠερίΠοινικήςΔι15 κονομίας Νόμου Κεφ. 155 (όπως τροποποιήθηκε από τις πρόνοιες τουάρθρου25
(2)τουπερί Δικαστηρίων Νόμου 1960(Νόμος 14/60)), τοοποίοπρονοείτα ακόλουθα: 20 "135. Πρόσωπον όπερ ευρέθη ένοχον και κατεδικάσθηυφ'οιουδήποτε Δικαστηρίου βάσει ομολογίαςενοχήςδικαιούται μόνον νααιτήση άδειανπρος άσκησιν εφέσεωςενώπιοντουΑνωτάτουΔικαστηρίου:(α) κατάτηςποινήςεκτός εάνηποινήείναικάθωρισμένη υπότουνόμου 25 (β)κατά τηςκαταδίκηςεπίτωλόγωότιτα πραγμαχικάγεγονότα τα ισχυριζόμενα εντωκατηγορητήρια) ή τω κατηγορητηρίω τωκαταχωρισθέντι εις Κακουργιοδικείον άτινα ούτος παρεδέχθη δεν αποκαλύπτουσι ποινικόναδίκημα." Στην υπόθεση Klonarou v. District Officer Famagusta 30
(1963)1CLR47,τοΑνώτατο Δικαστήριο εξέτασετο υπό κρίση θέμα και αποφάνθηκεπως επιπρόσθετα προς τις πρόνοιες του άρθρου 135(β) του Περί Ποινικής Δικονο μίας Νόμου Κεφ. 155,τοΑνώτατο Δικαστήριο μπορείνα αποδεχθείέφεση εναντίονκαταδίκηςαναποδειχθείότι:307 Χρυσόστομης,Δ. Μιχαήλ ν.Αστυνομίας
(1990)(α) ο εφεσείων δεν αντιλήφθηκε τη φύση της κατηγο ρίαςή δενείχεπρόθεσηνατηνπαραδεχθεί, ή (β)επίτων πραγματικώνγεγονότων δενμπορούσενα καταδικαστείγιατοαδίκημαπουκατηγορήθηκε. (Βλέπε επίσης την υπόθεση Athlitiki Efimeris "Ο 5 Filathlos"andanotherv. ThePolice
(1967)2CLR249). Εξετάσαμετο περιεχόμενο των κατηγοριώνπουπαρα δέκτηκε ο εφεσείων, καθώς επίσης καιταόσαλέχθηκαν στην πρωτόδικηδιαδικασίακαι στην παρούσαέφεσηκαι καταλήξαμε στο συμπέρασμα πωςο εφεσείων όχι μόνο 10 δενζήτησε άδειανακαταχωρήσειτηνπαρούσαέφεσησύμ φωνα μετιςπρόνοιες του άρθρου 135(β), αλλά παράλλη λα απέτυχε νααποδείξει ότιοιπρόνοιες του άρθρου135 (β)τυγχάνουν εφαρμογής,ήότιηέφεση αυτήεμπίπτεισε μιαή περισσότερες απότιςπεριπτώσεις πουαναφέρονται 15 στις παραγράφους(α)και(β) ανωτέρω. Συνεπώς,η έφεσηαποτυγχάνεικαιαπορρίπτεται. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 308