(1990)12Ιουλίου,1990 [ΠΙΚΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στές] ΘΡΑΣΟΣΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, Εφεσείων, ν. ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΦΟΡΟΥΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ, Εφεσίβλητων. (Ποινικές ΕφέσειςΑρ. 5148,5149,5150). Φορολογία — Ο περί Εισπράξεως Φόρος Νόμος, 1962 (Ν 31/62), άρθρο 9
(1)— Η διαδικασία είναι αστικής φύσεως — Επομένως χωρεί πολιτική και όχι ποινική έφεση— Η καταχωρηθείσα ποινι κή έφεσηείναι απορριπτέα ελλείπει δικαιοδοσίας. Η νομική αρχή, που εφάρμοσετο Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνποινική έφεση,φαίνεται στοπιοπάνωσημείωμα. 5 Η έφεση απορρίπτεται. Αναφερόμενες αποφάσεις: Γεωργιάδης ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εισπράξεως Φόρων
(1989)2Α.Α.Δ.378, 10 Πατσαλοσαββής ν. Διευθυντής Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων
(1989)1 Α.Α.Δ.(Ε) 45, Θεοδούλου (Αίτηση Αρ. 87/90 ημερ. 8.6.90). Έφεση. Έφεσηαπότον θράσο Γεωργιάδη εναντίον τηςαπόφα- 15 σης του Επαρχιακού Δικαστηρίου ΛεμεσούστηΦορολογι κήΥπόθεση 1494/88μετηνοποίαβεβαιώθηκε φορολογική οφειλή του βάσει του άρθρου 9
(1)του Περί Εισπράξεως ΦόρωνΝόμου, 1962 (Νόμος 31/62). Οεφεσείων παρουσιάσθηκεαυτοπροσώπως. Π. Κληρίδης,ΑνώτεροςΔικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατους εφεσίβλητους. 380 «η 2ΑΛΛ. Γεωργιάδηςν. Γρ.Φόρον Εισοδήματος ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οΔικαστής Γ.Μ. Πικής. Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΠΙΚΗΣ : Ο εφεσείων υπέβαλε ποινική έφεση εναντίον της απόφασηςτου Επαρχιακού Δικαστη5 ρίου Λεμεσού με την οποία βεβαιώθηκε φορολογική του οφειλή βάσει του άρθρου 9
(1)του Περί Εισπράξεως Φόρων Νόμου 1962 (Ν31/62)και διατάχθηκεη αποπλη ρωμή της μετά την παροχή ευκαιρίας στον αιτητή να ακουστεί ως προς τα μέσα του. Ηδιαταγήγια την αποJQ πληρωμή του χρέους εξομοιώνεται στην ειδοποίηση έφε σης με ποινή. Με την έφεση, όπως προσδιορίζεται από τουςλόγους πουτησυνθέτουν,αμφισβητείταιη εγκυρότη τα των φορολογικών αποφάσεων με έρεισμα τηνπροβαλ λόμενη αντισυνταγματικότητα των νόμων βάσει των οποίωνείχανληφθεί. Μετά τη συμπλήρωση της αγόρευσης του αιτητή,ο κ. Κληρίδης υπέβαλε, εκ μέρους των εφεσίβλητων, ότι δε μπορείναεπιληφθούμετηςέφεσης ενόψειτουότιτοαντι κείμενο της είναιαπόφασηπολιτικού καιόχι ποινικούδι20 καστηρίου. Η απόφαση τουΕφετείουστηνυπόθεση Γεωργιάδης ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εισπράξεως Φόρων
(1989)2 Α.Α.Δ.378 που αφορούσε τον ίδιο εφεσείοντα, διακρίνεται και συνταυτίζεται με τα ιδιαίτερα γεγονότα της χαι δεν αποτελεί, όπως εισηγήθηκε, δεσμευτικόπροη25 γούμενο που να επιβάλλει την αναθεώρηση,στα πλαίσια της δευτεροβάθμιας ποινικής μας δικαιοδοσίας, απόφα σης πολιτικού δικαστηρίου. Στην απάντηση του ο εφε σείων υπέβαλε ότι ποινική έφεση για παρόμοιοθέμαείχε ασκηθείκαισ' εκείνητην έφεση χωρίς ένσταση απότο Δι30 καστήριοκαι χωρίς νααπορριφθείτο αίτηματου τουνα ντίονδικαιώθηκε. Εξέταση της απόφασηςστην έφεση εκείνη δεναφήνει αμφιβολίαότι τοΔικαστήριο είχετηνάποψη ότι απόφαση βάσει του άρθρου9
(1)τουΝ 31/62 ανάγεται καιεκδίδεται 35 στα πλαίσια της αστικής δικαιοδοσίαςτου δικαστηρίου. Το Εφετείο εξέτασε την έφεσητου για ένα και μοναδικό λόγο, επειδή το πρωτόδικο Δικαστήριο είχεποινικοποιή381 Πικής, Δ. Γεωργιάδηςν. Γρ.ΦόρουΕισοδήματος
(1990)σει τη διαδικασίακαι εξομοιώσει τη διαπίστωση του χρέ ους με ποινικό θέμα. Ο σκοπός της διαδικασίας που προβλέπεται από το άρθρο 9
(1)του Ν 31/62 είναι η διαπίστωση και βεβαίωση χρέους και κατ' ακολουθία η αποπληρωμή του μέσω των 5 μηχανισμών της αστικής διαδικασίας. Ηφύσηκαιοι σκο ποί της διαδικασίας αναλύονται στην Πατσαλοσαββής ν. Διευθυντή του Τμήματος ΕσωτερικώνΠροσόδων
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε>45. ( Βλ. επίσης πρόσφατη απόφασηστην Αίτη ση87/90Θεοδούλου ημερ.8.6.90). 10 Διαπιστώνουμε ότι το αντικείμενο της έφεσης είναι απόφαση πολιτικού δικαστηρίου η οποία υπόκειται σε έφεση βάσει και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 25
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν 14/ 60). Το άρθροαυτό προβλέπει: "25.-
(1)Τηρουμένου του διαδικαστικού κανονισμού, πάσα απόφασις δικαστηρίου ασκούντος πολιτικήν δικαιοδοσίαν θα υπόκειται εις έφεσιν εις το Ανώτατον Δικαστήριον." Ο Διαδικαστικός Κανονισμός ο οποίος ρυθμίζει το θέμα είναι η Δ35 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Έφεση κατά πολιτικής απόφασηςμπορεί να ασκηθεί μόνο στο πλαίσιο της Δ25, κ3, με την καταχώρηση της προβλε πόμενης ειδοποίησης πολιτικής έφεσης. Διάφορος κανό νας ρυθμίζει την υποβολή ποινικής έφεσης, διατυπωμένος 25 με ?ον εξίσου επιτακτικό τρόπο που προβλέπεται στο άρθρο 138 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου - Κεφ. 155 (βλ. επίσης θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δευτερο γενής Νομοθεσία,Τόμος II,, σ.337 κ.ε.). 30 Η απόφαση στην υπόθεση Γεωργιάδης δε μεταβάλλει τις προϋποθέσεις για την ανάληψη και άσκηση της ποινι κής ήπολιτικής δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας του Ανωτά του Δικαστηρίου. Το γεγονός ότι ησύνθεσητου Εφετείου δε μεταβάλλεται ανάλογα με τη φύση της δικαιοδοσίας, ^c δεν αλλοιώνει τις προϋποθέσεις για την ανάληψη μέσα 382 2Λ.Α.Δ. 5 Γεωργιάδηςν. Γρ.Φόρον Εισοδήματος Πικής,Δ. στο προκαθορισμένο νομικό πλαίσιο της αντίστοιχης δι καιοδοσίας. Η απόφαση Γεωργιάδης συναρτάται απο κλειστικά με τα ιδιαίτερα γεγονότα της, όπως άλλωστε διασαφηνίζεται στην ίδια την απόφαση του Εφετείου. Ούτε το γεγονός ότι η έφεση έγινε δεκτή απότοΠρωτοκολλητείο δενπροσδίδειήθαμπορούσεναπροσδώσειδι καιοδοσίαναεπιληφθούμετου θέματος. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 383