(1990)17 Ιουλίου,1990 [ΣΑΒΒΙΔΗΣ,ΚΟΥΡΡΗΣ,ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στές] MOHAMEDZEWAR, Εφεσείων, ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης, (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5249). Ποινή — Ναρκωτικά — Εμπορία — Προσωπικέςπεριστάσεις δράστη — Μικρή μόνο βαρύτητα πρέπει να αποδίδεται σ' αυτές — Κατά πόσο ο κανόνας αυτός επιδέχεται εξαίρεση — Καταφατική απά ντηση, εφόσο συντρέχουν εξαιρετικές περιπτώσεις π.χ. σοβαροί λόγοι υγείας — Υγεία εφεσείοντος σοβαρά κλονισμένη — Ποινή φυλακίσεως 4% ετών μειώθηκεσε3 Άχρόνια φυλακίσεως. Το κύριο παράπονο τον εφεσείοντος είναι ότι το Κακουργιοδικείο δεν έλαβε σοβαρά υπόψη την σοβαρότητα της καταστάσεως της υγείας του, εφαρμόζοντας ανελαστικά την αρχή ότι σε περι πτώσεις εμπορίας ναρκωτικών μικρά μόνο βαρύτητα πρέπει να αποδίδεται σε ελαφρυντικέςπροσωπικές περιστάσεις. 5 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού υπέδειξε και πάλι την ανάγκη συμμετοχής των Δικαστηρίων στον αγώνα της πολιτισμένης αν θρωπότητας κατά της μάστιγαςτων ναρκωτικών,διατης επιβολής αυστηρών ποινών και αφούπαρετήρησεότι υπό κανονικές συνθή- 15 κες η ποινή της φυλακίσεως 41/* ετών για εμπορία ηρωίνης δεν μπορεί καν να χαρακτηρισθεί αυστηρή, επροχώρησε και υπό το φως της σοβαρής βλάβης της υγείας του εφεσείοντος, εμείωσε την ποινήσε Vk χρόνιαφυλακής. Η έφεσηεπιτρέπεται. Αναφερόμενες αποφάσεις: Marcov.Republic
(1987)2C.L.R. 188, Barhuch v.Republic
(1987)2 C.L.R. 245. Έφεση εναντίον Ποινής. Έφεση εναντίον της ποινής απότον Mohamed Zewar ο ^5 384 20 2Α.Α.Λ. Zewarν. Δημοκρατίας οποίος βρέθηκε ένοχος στις 16 Ιανουαρίου, 1990 από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθε σης 36244/89)στην κατηγορίακατοχής ελεγχόμενουφαρ μάκου με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλο πρόσωπο 5 κατάπαράβαση των άρθρων2,3,5
(1)(β),6
(1)
(3)και 30
(1)
(2)
(3)και 6
(3)(β)των Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων καιΨυχοτρόπων Ουσιών Νόμων 1977 -1983 καιστηνκα τηγορία προσφοράς προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου κατάπαράβασητων άρθρων5
(1)(β)
(3)(α),30
(1)
(2)
(3)10 και5
(3)(β) τωνπιοπάνωΝόμωνκαικαταδικάστηκε από τον Πρ. ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Αρτεμη, τονΠροσ. Αν. ΕπαρχιακόΔικαστή Μιχαηλίδηκαιτον Επαρχιακό Δικα στήΝαθαναήλσεσυντρέχουσες ποινέςφυλάκισης 4% Γ. ΪΙαπαντωνίον, γιατον εφεσείοντα. 15 Σ.Μάτσας, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίαςAy γιατηνεφε σίβλητη. Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ: Την απόφασητου Δικα στηρίου θαδώσει οΔικαστής Ι. Πογιατζής. Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ: Ηέφεση αυτήστρέφεται 20 εναντίον της ποινής φυλάκισης 41/2 χρόνων που επιβλή θηκεστον εφεσείοντα απότοΚακουργιοδικείο Λευκωσίας στις 16Ιανουαρίου 1990 μετάτηνκαταδίκη τουστις κατη γορίες μεαριθμό2 και3τουκατηγορητηρίου. Στοκατηγορητήριο ενώπιοντουΚακουργιοδικείουπε25 ριέχονταν συνολικά τρείςκατηγορίεςπουαναφέροντανσε παραβάσεις των περί Ναρκωτικών Φαρμάκωνκαι Ψυχο τρόπων Ουσιών Νόμωντου 1977-1983 καιαφορούσανπο σότητακαφέσυμπαγούς ουσίαςβάρους 194.2 γραμμαρίων πουπεριείχε53%διαμορφίνη(ηρωίνη). 30 Ο εφεσείων είχε καταδικαστεί στις τρεις κατηγορίες τουκατηγορητηρίου κατόπινδικήςτουπαραδοχής.Ποινή τριών χρόνων φυλάκισης επιβλήθηκε στον εφεσείοντα στην πρώτηκατηγορία πουαφορούσε την κατοχήτου πιο πάνωελεγχόμενουφαρμάκου.Ποινή41/2 χρόνων φυλάκι385 Πογιατζής,Δ. Zewar ν.Δημοκρατίας
(1990)σης επιβλήθηκε στη δεύτερη κατηγορία που αφορούσε την κατοχή του ίδιου ναρκωτικού με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο και στην τρίτη κατηγορία που αφο ρούσε την προσφορά προμήθειας του σε τρίτα πρόσωπα. Οι ποινές θασυντρέχουν. 5 Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα ισχυρίστηκε ότι ηποινήτης φυλάκισης διάρκειας41/2 χρόνων πουεπι βλήθηκε στις κατηγορίες με αριθμό 2 και 3 είναι έκδηλα υπερβολική. Πολύ ορθά,κατά την άποψη μας,ο κ. Παπαντωνίου δεν ισχυρίστηκε στην επιχειρηματολογία τουενώ- ^ πιόν μας ότι είναι λανθασμένη η θέση του Κακουργιοδικείου ότι τα αδικήματα που διάπραξε ο εφεσείων είναι πολύ σοβαρής μορφής καιότι το γεγονός αυτόόπως και η ανάγκη αποτροπής διάπραξηςτους στο μέλλον θα πρέπει να αντανακλώνται με τρόπο εμφανήκαι επαρκήστις ποι- 15 νές που θαπρέπει τα Δικαστήρια να επιβάλλουν. Περιόρι σε το επιχείρημα του στον ισχυρισμό ότι το Κακουργιοδι κείο παράλειψε να αποδώσει τη δέουσα βαρύτητα στον ελαφρυντικό παράγοντα της εξαιρετικά κακής κατάστα σης της υγείας του εφεσείοντα κατά το χρόνο της διάπρα- ^0 ξης των αδικημάτων, η οποία επιδεινώθηκε σε μεγάλο βαθμό λόγω του ξαφνικού θανάτου του μοναδικού του παιδιού στις 7/10/89,και υποστήριξε ότι το γεγονός αυτό προκύπτει καθαρά απότη διάρκεια της ποινής φυλάκισης που το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εφεσείοντα. Παρά 25 το γεγονός, είπε ο κ. Παπαντωνίου,ότι ενώπιον του Κακουργιοδιχείου έγινε αναφοράαπότον τότε συνήγορο του εφεσείοντα στην κατάσταση της υγείας του, η κατάσταση αυτή δεν είχε περιγραφεί με την αναγκαία σαφήνεια και λεπτομέρεια σε οποιοδήποτε ιατρικό πιστοποιητικό, με 30 αποτέλεσμα να είναι δύσκολο αν όχι αδύνατογια το Κα κουργιοδικείο να εκτιμήσει το βαθμό της σοβαρότητας τους και των δυσκολιών που συνεπάγεται η κατάσταση αυτήστην καθημερινήζωήτου εφεσείοντα στο περιβάλλον των φυλαχίόν,ο')στενα αποδώσει α' αυτήτη δέουσα βαρύ- 35 τητα. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της εφεσίβλητης Δημοκρα τίας απάντησε στο πιο πάνα)επιχείρημα του κ. Παπαντω386 2Α.Α.Δ. 5 Zewar ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. νίου μετονισχυρισμό ότι,όπως αναφέρει τοΚακουργιο δικείο στην απόφασητουκαιόπως ειπώθηκε στηνυπόθε ση BirutaMarcoν. Δημοκρατίας
(1987)2 Α.Α.Δ. 188, μικρήμόνοβαρύτηταπρέπεινααποδίδεταιως ελαφρυντικόστις προσωπικές περιστάσεις προσώπων πουκαταδι κάζονταιγιαεμπορίαναρκωτικών. Πριν εκφράσουμε τηνετυμηγορία μας πάνω στο πιο πάνω συγκεκριμένο σημείο πουήγειρε ο συνήγορος του εφεσείοντα, θαπρέπει να τονίσουμε ότιποινή φυλάκισης 41/2 χρόνων για αδικήματα εμπορίας ναρκωτικών ούτε !0 έκδηλα υπερβολική ούτε αυστηρή δεν μπορεί εύλογα να χαρακτηριστεί. Όπως έχουμε επανειλημμένα τονίσεικαι το επαναλαμβάνουμε σήμερα μετηνευκαιρία της παρού σαςέφεσης,τομέγεθος τουθανάσιμουκινδύνουπουαπει λεί την κοινωνία απότη χρήση ναρκωτικών την οποία 15 προάγειη εμπορίατους απόπρόσωπαόπως ο κατηγορού μενος,καιηανάγκηαποτελεσματικής προστασίαςτηςκοι νωνίας απότονκίνδυνο αυτό καθιστούν απαραίτητη την επιβολή μακρών ποινών φυλάκισης η διάρκεια των οποίωνθααυξάνεταιανάλογαμετηναύξησητουαριθμού 20 των αδικημάτωναυτώνκαιτης συχνότητας χρησιμοποίη σης του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας γιατην προώθηση τουδιεθνούς εμπορίου ναρκωτικών. ΤαΔικα στήρια τηςΔημοκρατίας οφείλουν καιείναι έτοιμα νασυ νεισφέρουν στην κοινήπροσπάθειαπουκαταβάλλει η διε25 θνής πολιτισμένη κοινωνία να αμυνθεί αποτελεσματικά απότηνκαταστροφήπουτηναπειλεί απόπράξεις ασυνεί δητων εμπόρων ναρκωτικών. Μόνο μετηνορθή μεταχεί ριση όσων καταδικάζονται για παρόμοια αδικήματα,ο ρόλος των Δικαστηρίων στην κοινή αυτή προσπάθειαγί30 νεται ουσιαστικός καιαποτελεσματικός όπως πρέπεινα είναι. Ορθή δεμεταχείριση σημαίνει τηνεπιβολή ποινών που θα αντανακλούν με τρόπο εμφανή και επαρκήτην απέχθεια τηςκοινωνίας προς τααδικήματατηςκατοχής και εμπορίας ναρκωτικών καιπρος ταπρόσωπα που τα 35 διαπράττουν. Οι ποινές, βέβαια,αυτές δενπρέπει να ξε περνούν ταόρια τηςανθρωπιστικής μεταχείρισης και να γίνονται σκληρές ή/καιαπάνθρωπες. Συμφωνούμε με την αρχήπου διατυπώθηκεστην υπόθεση Biruta Marco (ανω387 Πογιατζής,Δ. Zewar ν. Δημοκρατίας
(1990)τέρω) σύμφωνα μετην οποία μικρή μόνο βαρύτητα πρέπει να αποδίδεται στις προσωπικές περιστάσεις παραβατών στην επιμέτρηση της αρμόζουσας ποινής σε υποθέσεις ναρκωτικών. Όμως αυτό δεν πρέπει να εκληφθεί ότι ση μαίνει ότι σε καμιάαπολύτωςπερίπτωσηδεν μπορεί ήδεν 5 πρέπει να αποδοθεί βαρύτηταάλλη από μικρή σε προσω πικές περιστάσεις οσοδήποτεσοβαρέςκαιναείναι.Σίγου ραυπάρχουνπροσωπικέςπεριστάσεις ιδιαίτερα όσες ανα φέρονται στην κατάσταση της υγείας του παραβάτη, που μπορούν να χρακτηριστούν ως εξαιρετικές καιπου δικαι- 10 ολογούν απόλυτα και επιβάλλουν εξαιρετικά επιεική με ταχείριση για λόγους καθαρά ανθρωπιστικούς. Παράδειγ μα αυτής της προσέγγισης και ανθρωπιστικής μεταχείρισης παρέχει η υπόθεση RenaFrancois Barhouch ν. Δημοκρατίας
(1987)2 Α.Α.Δ. 245, στην οποία η εφε- 15 σείουσα που εφεσίβαλε ποινή φυλάκισης 41/2 χρόνων που της είχε επιβληθεί για υπόθεση κατοχής 727 γραμμαρίων ηρωίνης έπασχε από μελαγχολία με τάσεις αυτοκτονίας, όπως δε φάνηκε από ιατρικά πιστοποιητικά πουκατατέ θηκαν γιαπρώτη φοράενώπιον του Εφετείου,ηκατάστα- 20 σητης υγείας της είχε επιδεινωθεί στηδιάρκειατης κράτη σης της επειδή, μεταξύ άλλων, είχε παρουσιαστεί στο στήθος της όγκος που πιθανό να ήταν κακοήθης.Μπρο στά στην κατάστασηαυτήτο Εφετείο είπε τα εξής στη σελ. 247: 25 "Though we cannot regard the sentence passed upon the appellant as being either manifestly excessive or wrong in principle it is quite clear that since she has gone to prison there has been serious deterioration of her physical and mental health. Actually her life is now in 30 grave danger because she may either commit suicide or the malignancy in her breast may spread with fatal results before it is definitely diagnosed and treated as such. It appears that in a case of this kind an appellate tribunal may, on the ground of subsequent developments 35 regarding the personal or family circumstances of a person sentenced to imprisonment, interfere with a sentence which is considered as being otherwise appropriate. 388 2 Α.Α.Δ. Zewar ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. Useful reference in this respect may be made to Principles of Sentencing, by Thomas, 2nd ed., pp. 212, 213 and 214, and to the cases of Franklyn, 3 Cr.App. R. (S.)65 andHaleth, 4 Cr.App. R.(S.) 178. 5 10 It is, also,useful torefer tocase-law of our own, such as Kakathymisv. TheRepublic
(1971)2 C.L.R. 309, 315, and Kyta v. TheRepublic,
(1984)2 C.L.R.468,474. As Watkins L.J. said in the Haleth case, supra, the time has come to show the mercy of this Court to this appellant; and in the very exceptional circumstances of this case we order that her sentence is to be so reduced thatshe canbe released immediately." Στην παρούσα περίπτωση είναι φανερό από το γεγο νός της αναφοράςτου Κακουργιοδιχείου στην πιο πάνω 15 αρχή που διατυπώθηκε στην υπόθεση Biruta Marco και από τη διάρκεια της ποινής φυλάκισης που επέβαλε στον εφεσείοντα, ότι μικρή μόνο βαρύτητααπέδωσε στις προ σωπικές περιστάσεις που αναφέρονται στην κατάσταση της υγείαςτου.Το ερώτημαπου εγείρεται είναι κατά πόσο 20 οι περιστάσεις αυτές μπορούν να χαρακτηριστούν ως εξαιρετικές ώστε νααξίζουνμεγαλύτερηβαρύτηταως ελα φρυντικό στοιχείο από εκείνη που το Κακουργιοδικείο τους απέδωσε, προφανώς αισθανόμενο ότι δεσμεύεται από την υπόθεση Biruta Marco να αποδώσει σ' αυτές 25 μικρήμόνο βαρύτητα. Όπως αναφέρεταιστα ιατρικάπιστοποιητικάπου εκ δόθηκαν ως αποτέλεσμα εξέτασης του εφεσείοντα που έγινε κατόπινοδηγιώνπουδώσαμε μετησυγκατάθεσητου στη διάρκειατης ακρόασηςτης έφεσης, ο εφεσείων χρησι30 μοποιεί πατερίτσες λόγω αδυναμίας που αντιμετωπίζει στο βάδισμα και δεν μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να συγκρατεί τα ούρα του και βρίσκεται σε μεγάλη ψυχική αναστάτωση. Εξετάσαμε την εισήγηση τουδικηγόρου του εφεσείοντα 35 υπό χο φως των πιο πάνω ιατρικών ευρημάτων και των 389 Πογιατζής, Δ. Zewar ν.Δημοκρατίας
(1990)αρχώνόπωςτις έχουμε εκθέσεικαιφθάσαμεστοσυμπέρα σμα ότι η ποινή φυλάκισης 41/2 χρόνων που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα στις κατηγορίες με αριθμό2 και 3 είναι έκδηλα υπερβολική και αποτέλεσμα λανθασμένης εκτίμη σηςπαραγόντωνπου επηρεάζουντην επιμέτρηση τηςποι- 5 νής. Οι προσωπικές περιστάσεις του εφεσείοντα στηνπα ρούσαπερίπτωση μπορούν εύλογαναχαρακτηριστούνως εξαιρετικές καιτο Κακουργιοδικείο είχεκαθήκοννααπο δώσει σ'αυτέςμεγαλύτερηβαρύτηταωςελαφρυντικούπα ράγοντααπόεκείνηπουτουςείχεαποδώσει. 10 Γιατουςπιοπάνω λόγους αποφασίσαμε να μειώσουμε τη διάρκεια της φυλάκισης που επιβλήθηκε στη δεύτερη και τρίτη κατηγορία από41/2 χρόνια σε 31/2 χρόνια. Οι ποινές θαεξακολουθήσουν νασυντρέχουν. Ηέφεση,επομένως, επιτυγχάνεικαιη ποινή μειώνεται 15 ωςανωτέρω. Ηέφεση επιτυγχάνει.Ηποινή μειώνεται σε3}/ζχρόνια. 390