(1990)17Δεκεμβρίου 1990 [Λ.ΛΟΙΖΟΥ,ΙΙ., ΙΙΛΙΙΛΛΟΙΙΟΥΛΟΣ,ΧΛΤΖΙΠΣΛΓΓΛΡΙΙΣ,Δ/στές] MOHAMRD SA1.AMA SELIM MALAH, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική Έφεση Αρ. 5199). Ποινή — Κατοχή ναρκωτικού τάξεως Β (343 κιλά ρητίνΐ]ς καννάβεως) επί σκοπού προμηθείας τον σε τρίτα πρόσωπα — Μεταφορά δια πλοιαρίου από Λίβανο — Ηγετικός ρόλος τον εφεσείοντα — Π έφεση κατά ποινής φυλακίσεως 5 ετών απορρίπτεται. Στην -υπόθεση αυτή το Ανώτατο Δικαστήριο παρετήρησε ότι OL ποινές, που τα Κακουργιοδικεία επιβάλλουν δεν είναι οι maximum, αλλά οι minimum δυνατές. Είναι καιρός τα Δικαστή ρια, αναλογιζόμενα τις ευθύνες τους έναντι της Κύπρου και των άλλων χωρών προορισμού των ναρκωτικών, να επιβάλλουν αυ στηρότερες ποινές. Η έφεση Αναφερόμενες 5 JQ απορρίπτεται. αποφάσεις: Koukos v. The Police
(1986)2 C.L.R. 1, Georghiou and Others v. The Republic
(1986)2 C.L.R. 109, Dewedar and Another v. The Republic,
(1988)2 C.L.R. 159. 15 Kablawi και άλλοι v. Δημοκρατίας,
(1990)2 Α.Α.Δ. 494. Έφεσηεναντίον Ποινής. Έφεσηεναντίον τηςποινήςαπόMohamed SalamaSelim Malah ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 3 Οκτωβρίου, 1989 από το Κακουργιοδικείο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής 20 Υπόθεσης 22836/89) στην κατηγορίακατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου προς τον σκοπό όπως προμηθεύσει τούτο σε άλλα πρόσωπα κατά παράβαση των άρθρων2, 3,6
(1)
(2)520 2Α.Α.Δ. 5 Malah ν.Δημοκρατίας 30 και 31 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρό πων Ουσιών Νόμου του 1977 (Νόμος29/77)καικαταδικά στηκε από τον Πρόεδρο Επαρχ. Δικαστηρίου Κωνσταντινίδη, τον Πρ. Ανωτ. Επαρχιακό Δικαστή Κορφιώτη και τον ΕπαρχιακόΔικαστή Κληρίδη σε φυλάκιση5 χρόνων. Γ.Παπαντωνίου,για τον εφεσείοντα. Σ. Μάτσας,Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α, για την εφε σίβλητη. ΠΡΟΕΔΡΟΣ Α. ΛΟΙΖΟΥ: Ηέφεση αυτήστρέφεται ενα10 ντίον της ποινής πενταετούς φυλακίσεως που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα που βρέθηκε ένοχος με τηδικήτου παρα δοχή στην κατηγορία ότι είχε στην κατοχήτου ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως "Β", του Μέρους II του πρώτουΠίνακα προς τον σκοπό όπως προμηθεύσει τούτο σε άλλα πρόσω15 πακατά παράβασητων άρθρων 2, 3, 6
(1)
(2), 30 και 31 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, όπως τροποποιήθηκε απότο Νόμο67/82 είναι υπερβολική. Ο εφεσείων, ο οποίος είναι εργάτης από την Αίγυπτο, 20 ηλικίας πενήντα ετών, ύπανδρος με επτά τέκνα από τα οποία τα τέσσερα ανήλικα, συλλήφθηκε στις 25 Ιουλίου 1989, μέσα σε πλοιάριο, από άνδρες της Αιμενικής Αστυ νομίας που περιπολούσαν με αστυνομική άκατο στη θα λάσσια περιοχή της Δημοκρατίας, νότια του ακρωτηρίου 25 ΚάβοΓάτα. Μόλις η αστυνομική,άκατος έγινε αντιληπτή, το πλοιάριο του οποίου επέβαινε ο εφεσείων, ανέπτυξε ταχύ τητα και οι επιβαίνοντες σ' αυτό άρχισαν να ρίπτουν στη θάλασσα αντικείμενα, τα οποία περισυλλέγηκαν από την 30 Αστυνομία και βρέθηκαν νά είναι εννέα ελαστικά αυτοκι νήτου που στη συνέχεια διαπιστώθηκε ότι-περιείχαν 939 πλάκες ρητίνης καννάβεως συνολικού βάρους 343 κιλών και 241 γραμμαρίων. Οι επιβαίνοντες του πλοιαρίου με ^ εξαίρεση τον πλοίαρχο μεταφέρθηκαν στην αστυνομική άκατο και στη συνέχεια όλοι συμπεριλαμβανομένου του 521 Α. Λοΐζου, Πρ. Malah ν.Δημοκρατίας
(1990)πλοιάρχουτέθηκανυπόκράτηση. Από τιςκαταθέσειςπουέδωσανστηνΑστυνομία φάνη κε ότιο εφεσείων, όπως καιοπλοίαρχος τουπλοιαρίου ήσανοιμόνοι πουγνώριζαναπότηναρχήότιτοεμπόρευ μα πουθαμετέφεραν ήτανρητίνηκαννάβεως. Στηνπραγ- 5 ματικότητα αναφέρθηκε ότι ενεπλάκησαν στην υπόθεση αυτήαπόκάποιοονόματι Καρκασιάν,στηνπόληΤρίπολη τουΛιβάνου καιότιοεφεσείων ήτοτοπρόσωποπου πλη σίασε ο Καρκασιάνγια ναβοηθήσει τον πλοίαρχοκαι το πλήρωμα. Γιατις υπηρεσίες τουο εφεσείων συμφώνησε ίο να εισπράξει τοποσό των $20,000.-δολλαρίων τωνΗνω μένων Πολιτειών. ΤοΚακουργιοδικείο Λεμεσού, ενώπιοντουοποίουπα ρουσιάσθηκαν και παραδέχθηκαν ενοχή, επιβάλλοντας ποινές στους έξι κατηγορουμένους μεταξύ των οποίων 15 ήτοοπλοίαρχοςτουπλοιαρίουκαιοεφεσείων, διαπίστω σε καθαρήδιαφοράστην έκτασητηςευθύνης των διαφό ρων κατηγορουμένων και διαφοροποίησε τιςποινέςπου επέβαλε χαρακτηρίζοντας το ρόλο που έπαιξανο πλοίαρ χος καιοεφεσείων σανρόλοκαίριοκαιηγετικό στην όλη 20 επιχείρηση. Ορθάδεδιαφοροποίησετιςποινέςπου επέβα λε ακολουθώντας τις καθιερωμένες αρχές που αναφέρο νται στις υποθέσεις Koukosv.The Police
(1986)2C.L.R. 1, Georghiou andOthers v. TheRepublic
(1986)2 C.L.R. 109 και MohammedM. Dewedar andAnother v. The 25 Republic
(1988)2C.L.R. 159. Ακούσαμετο τιοευπαίδευτοςσυνήγορος τουεφεσείο ντα εξέθεσεενώπιον μας,καιέχονταςυπόψητηνολότητα των περιστατικών της υπόθεσης συμπεριλαμβανομένου και του καλοσχεδιασμου καιτου τρόπου εκτέλεσης της 30 όλης επιχείρησης στην οποίαένααπότους ηγετικούςρό λους έπαιξε οεφεσείων, όπως επίσης καιτιςπροσωπικές συνθήκες του εφεσείοντα, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι ηποινήπουτουεπιβλήθηκεδενήτανκαθόλουυπερβο λική. *" Στην πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Khaled 522 2 ΑΛΛ. Malah ν.Δημοκρατίας Α.Λοΐζου, Πρ. Kabiawi και άλλοι ν. Της Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 494, το Δικαστήριο τούτο είχετην ευκαιρίαναεπαναλάβει δια πολλοστή φορά τη σοβαρότητα των αδικημάτων της εμπορίας ναρκωτικών, και το καθήκον το οποίο έχουν τα 5 δικαστήρια μαςνα πατάξουναμείλικτα τα εγκλήματα του τύπου αυτού. Υποδείξαμε ότι οι ποινές που κατά κανόνα επιβάλλονται από τα πρωτόδικα Δικαστήρια και τα Κακουργιοδικεία, δεν αποτελούν το ανώτερο όριο της ορθής προσέγγισης στην επιμέτρηση της ποινής αλλά στις πλεί!0 στες όσες περιπτώσεις το ελάχιστο που θα μπορούσε να επιβληθεί καιότι είναι καιρός,αναλογιζόμενα ταδικαστή ρια την ευθύνη έναντι της κοινωνίας της Κύπρου και των άλλων χωρών προς τις οποίες συνήθως προορίζεται το εμπόρευμα αυτότου λευκού θανάτουνα επιβάλλονται αυ15 στηρότερες ποινές, λαμβάνοντας πάντοτε, βέβαια, υπόψη και τις προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων, ένα στοιχείο ουσιαστικό στην επιμέτρηση της ποινής. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η έφεση απορρίπτε ται. 2 ^ Η έφεση απορρίπτεται. 523