(1990)18 Δεκεμβρίου 1990 [Α.ΛΟΙΖΟΥ, Π., ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΙΤΑΡΗΣ, Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5351). Ποινή — Ανθρωποκτονία κατά παράβαση τον άρθρον 205 τον Ποινι κού Κώδικα, Κεφ. 154,όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 3/62— Κτύπημα με πέτρα επί της κεφαλής τον θύματος, γυναίκας 75 ετών, εγκατάλειψη τον θύματος και επιστροφή δράστη στο χωριό τον σαν να μην συνέβαινε τίποτε — Μειωμένη κρίση λόγω ψνχο5 παθολογικής κατάστασης και διανοητικής κα&υστέρησης, πρόκλη ση από το θύμα με ύβρεις, λενκό ποινικό μητρώο — Φυλάκιση 9 ετών — Δεν είναι έκδηλα υπερβολική. Τα γεγονότα της υποθέσεως αυτής σκιαγραφούνται στο πιο πάνωπεριληπτικόσημείωμα. Η έφεσηαπορρίπτεται. υ Έφεση εναντίον Ποινής. Έφεσηεναντίοντης ποινήςαπό τονΑνδρέα Διονυσίου Περικλήο οποίος βρέθηκεένοχος στις 8Οκτωβρίου, 1990 από το ΚακουργιοδικείοΠάφου(Αριθμός Ποινικής Υπό θεσης 6395/90)στην κατηγορίατηςανθρωποκτονίας κατά 15 παράβαση του άρθρου 205 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154, και καταδικάστηκεαπότον Πρόεδρο Επαρχ.Δικα στηρίου Κρονίδη,τονΑνώτ. Επαρχιακό Δικαστή Σταυρινίδηκαιτον ΕπαρχιακόΔικαστήΜιλτιάδουςσεφυλάκιση 9 χρόνων. 20 Ε. ΚωμοδρόμοςμεΑ. Μάγο, γιατονεφεσείοντα. - Ρ. Γαβριηλίδης, ΑνώτεροςΔικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατηνεφεσίβλητη. 524 2 Λ.Α.Δ. 5 Περικλή ν.Δημοκρατίας ΠΡΟΕΔΡΟΣ Α. ΛΟΙΖΟΥ ανάγνωσε την απόφαση του Δικαστηρίου. Ο εφεσείων βρέθηκε από το Κακουργιοδι κείο Πάφου ένοχος ανθρωποκτονίας κατά παράβασητου άρθρου205 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 5 του Νόμου 3/62, καικαταδικά στηκε απότο Κακουργιοδικείο της Πάφουσε ποινήφυλά κισης εννέα ετών. Στις 4 Αυγούστου το απόγευμα,το θύμα,η Αναστασία Ιωάννου Χειμωνή από την Κρήτου Τέρρα, ηλικίας εβδο10 μήντα πέντε ετών, έφυγε από το σπίτι της και μετέβη στο χωράφι τηςστην τοποθεσία "Χασκάς" για να μαζέψει αμύγδαλα. Σεκάποιοχρόνο αργότερα ο εφεσείων, πουκα τάγεται από το ίδιο χωριό, πήγε με το κοπάδι του στο δι πλανό χωράφι το οποίο είναι ιδιοκτησία του, για να βο15 σκήσει τα πρόβατα του. Σύμφωνα με την κατάθεση του ίδιου του εφεσείοντα, το θύμα άρχισε να υβρίζει και να χρησιμοποιεί απρεπή γλώσσα, φαίνεται σαν αποτέλεσμα προηγούμενων διαφορών.Ο εφεσείων προχώρησε προς το θύμα και με μια πέτρα κατάφερε ένα κτύπημα στο πίσω 20 μέρος της κεφαλής της και σαν αποτέλεσμα έπεσε αιμό φυρτη. Ο εφεσείων εγκατέλειψε το θύμα στην κατάσταση που της προκάλεσε ο ίδιος φεύγοντας από την σκηνή του εγκλήματος και οδηγώντας το κοπάδι του σε άλλα χωρά φια για να συνεχίσει τη βόσκηση. Μετά από αρκετή ώρα 25 επέστρεψε στο χωριό του σαν να μην είχε συμβεί τίποτε. Κατά τις έξι μετά μεσημβρία ο Χαράλαμπος Ατάσσιης ενώ περνούσε πρόσεξε το θύμα πεσμένο μπρούμυτα και σχημάτισε την εντύπωση ότι αυτήήταννεκρή. Έτρεξε τότε στο χωριό και ειδοποιήθηκε η Αστυνομία. Την επόμενη 30 μέρα συλληφθηκε ο εφεσείων δυνάμει δικαστικού εντάλ ματος, ανακρίθηκε και αρνήθηκε οποιαδήποτε ενοχή. Το βράδυ της ίδιας ημέρας έδωσε κατάθεση στην οποία ομο λόγησε ότι ήταν ο δράστης του εγκλήματος. Στο σχετικό περιεχόμενο της κατάθεσης του έχουμε σε συντομία ανα35 φερθεί ήδη. Στην επιμέτρηση της ποινής το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη, όπως αναφέρει στην αναλυτικάδιατυπωμένηαπό525 Α. Αοΐζου, Πρ. Περικλή ν. Δημοκρατίας
(1990)φασή του, όλα τα στοιχεία τα οποία έθεσε ενώπιον του ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα και τα οποία απο τελούν πράγματι στοιχεία που σύμφωνα με την καθιερω μένη νομολογία του Δικαστηρίου τούτου, - στην οποία αναφέρεται το Κακουργιοδικείο, - πρέπει να λαμβάνονται 5 υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Τα στοιχεία αυτά είναι: Η μειωμένη κρίση ενός κατηγορούμενου λόγω ψυ χοπαθολογικής κατάστασης και διανοητικής καθυστέρη σης, ημηχρησιμοποίηση φονικού όπλου, ηπρόκληση από το θύμα,ηάμεση παραδοχήτου κατηγορούμενου προς την 10 Αστυνομία, που αποτελεί ένδειξη της μεταμέλειας του, οι προσωπικές του βέβαιαπεριστάσεις και το λευκό ποινικό του μητρώο. Είναι γεγονός ότι ο εφεσείων, σύμφωνα με την ιατρική μαρτυρία του Δρα Νικολαΐδη, Νευρολόγου - Ψυχίατρου 15 στο Νοσοκομείο Πάφου,ο οποίος εξέτασε τον εφεσείοντα, παρουσίαζε συναισθηματική ρηχότητα, μειωμένη κρίση και ιδιαίτερη ευαισθησία σε θέματα τιμής και αξιοπρέ πειας. Χαρακτήρισε δε τον εφεσείοντα, σαν άτομο με ελα φρά διανοητική καθυστέρηση και ότι λόγω τηςψυχοπαθο- 20 λογικής του κατάστασης, είχε αρκετά ελαφρυντικά για παρορμητικές πράξεις που θαμπορούσε ναδιαπράξει. Ο εφεσείων είναι έγγαμος, πατέρας έξι παιδιών, τριών γιων και τριών θυγατέρων. Οι δύο μεγαλύτεροι γιοι του είναι απόφοιτοι Πανεπιστημίου, η δε μεγαλύτερη κόρη 25 του έγγαμη και διαμένει στην Πάφο. Ο τρίτος γιος ετοιμά ζεται για σπουδές και οι άλλες δύο νεότερες κόρες από φοιτες από Σχολή Μέσης Παιδείας και ασφαλώς τίθεται θέμα γι' αυτές οικογενειακής πλέον αποκαταστάσεως. Ο εφεσείων είναι ένας εργατικός και καλός οικογενειάρχης 30 και το έγκλημα στο οποίο βρέθηκε ένοχος είναι το πρώτο που φαίνεταινα έχει διαπράξειστηζωήτου. Η αρμοδιότητα του Δικαστηρίου αυτού όταν ακούει εφέσεις εναντίον της επιμέτρησης της ποινής, δεν είναι να υποκαταστήσει με τη δική του κρίση την εκτίμηση των γε- 35 γονάτων και την ποινή στην οποία κατέληξε ένα Δικαστή ριο που πρωτόδικα επιλαμβάνεται της υπόθεσης, που 526 2 Α.Α.Δ. Περικλή ν.Δημοκρατίας Α. Λοΐξου, Πρ. είναι και το αρμόδιο να αποφασίσει σε τέτοιες περιπτώ σεις, αλλά να επέμβει εάν ο εφεσείων ικανοποιήσει το Εφετείο ότι ηποινή είναι έκδηλα υπερβολική ήότι υπήρξε από το Δικαστήριο εσφαλμένη νομική προσέγγιση. 5 Ηποινή η οποία προβλέπεται από το Νόμο για το έγ κλημα της ανθρωποκτονίας, είναι ποινή ισοβίων δεσμών. Στην υπό εξέταση περίπτωση δεν πρέπει να παραβλεφθεί το γεγονός ότι μια ηλικιωμένη γυναίκα εβδομήντα πέντε ετών, ηοποία έφυγε από το σπίτι της για να ασχοληθεί με ΪΛ τις αγροτικές της εργασίες, ουδέποτε επέστρεψε επειδή ο εφεσείων με ένα βάναυσοκτύπημαστο πίσω μέρος της κε φαλής, της τερμάτισε τη ζωή αφήνοντας την αιμορραγού σα επί του εδάφους και φεύγοντας ο ίδιος για να συνεχί σει τηβόσκηση των προβάτωντου. 15 Η αφαίρεση ανθρώπινης ζωής αποτελεί μια ειδεχθή και κατακριτέαπράξηκαι ηποινή πρέπει να υποδηλεί την έκταση με την οποία τα Δικαστήριο εκτιμούν τη ζωή εκ φράζοντας την προσέγγιση τους με το συμβατικό τρόπο που ο Νομοθέτης καθιέρωσε για την επαρκή τιμωρία των 20 εγκλημάτων αυτών. Κάτω από τις περιστάσεις, λαμβάνοντας υπόψη και τις προσωπικές συνθήκες του εφεσείοντα, δεν έχουμε πει σθεί ότι η επιβληθείσα ποινή ήταν έκδηλα υπερβολική, ή ότι το Κακουργιοδικείο δεν έδωσε τη δέουσα βαρύτητα 25 καθ' οιονδήποτε τρόπο στα ελαφρυντικά τα οποία τέθη καν ενώπιον του και τα οποία επαναλήφθηκαν ενώπιον μας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η έφεση απορρίπτε ται. 30 Η έφεση απορρίπτεται. 527 ΕΥΡΕΤΗΡΙΟΝ ΑΓΟΡΕΥΣΗ — Βλ. ΔΙΚΑΙΟΝ ΑΙΙΟΛΕΙΞΕΩΣ — Ποινική δίκη. ΑΘΩΩΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ — Έφεση κατά— Βλ. ΠΟΙΝΙ ΚΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ —Έφεση κατά αθωωτικής αποφάσεως. ΑΙΣΧΡΟ ΘΕΜΑ — Βλ. Ο ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΩΣ ΑΙΣ ΧΡΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟΣ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ — Δεν υπό κειται σε φραγμούς — Αλλά το ίδιο ισχύει και για το Εφετείο, όταν κρίνει πρωτόδικη υπόθεση. (Δημοκρατία ν.Κυριάκου). Παράλειψη του πρωτόδικου Δικαστηρίου να ασχολη θεί με τμήμα μαρτυρίας ή με επιχείρημα συνηγό ρου — Δεν αποτελεί κατ'ανάγκη λόγο ακυρώσε ως της αποφάσεως — Papadopoullos v. The Police, 21 C.L.R. 120 και Khadar and Another v. The 'Republic
(1978)2 C.L.R. 132 παρετέΟησαν προς στήριξη της πιο πάνω απόψεως (ΑΟηνής ν. Δημοκρατίας) Σαφήςδιατύπωση ευρημάτων και συσχετισμόςτους με ετυμηγορία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του δι καστικού έργου — Παράλειψηπροσδιορισμού με ακρίβεια των γεγονότων, που στοιχειοθετούσαν το αδίκηματης αμέλειας,κρίση επί θέματος αξιο πιστίας μαρτύρων μόνο ως προς μέρος μαρτυ ρίας τους και παράλειψη ευρήματος για ουσιώ δες γεγονός, που επηρέαζε την αξιοπιστία των μαρτύρων, και συγκεκριμένα για το ποίος οδη γούσε το όχημα του παραπονούμενου, πράγμα για το οποίο είχαν προβληθεί διισταμένες εκδο χές — Διαταγή επανεκδικάσεως της υποθέσεως. (Βίττη ν.Αστυνομίας) 528