(1990)18Δεκεμβρίου,1989 [ΣΑΒΒΙΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ,ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,Δ/σιέςΙ RUSSELΖΑΚ AND OTHERS, Εφεσείοντες, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινικές ΕφέσειςΑρ. 5209,5215,5216). Ποινή — Επίθεση εναντίον οργάνου της τάξεως κατά την εκτέλεση του καθήκοντος τον — Ποινή φυλακίσεως ενόςμηνός με αναστο λή τριών ετών — Το θέμαείναι αν ηποινή φυλακίσεως ήταν υπό τις περιστάσεις αναπόφενκτη — Δράστες Άγγλοι, ηλικίας 19ετών, με λευκό παρελθόν, στρατιώτες στη Βρεττανική Βάση της Επισκο- ~> πής — Μεταμέλεια — Ποινή φυλάκισης με ήχωρίς αναστολή συ νεπάγεται άμεση απόλυση από τον στρατό και κατά συνέπεια κα ταστροφή της σταδιοδρομίας, που επέλεξαν — Υπό τις περιστάσεις ηφυλάκιση δεν ήταν αναπόφευκτη. Ποινή — Φυλάκιση με αναστολή - Φύση- Δεν παύει να είναι ποινή φυλακίσεως. 10 OL εφεσείοντες, ηλικίας21 ετών, μέλη του Βρεττανικού Στρα τού, μελευκό παρελθόν, δημιούργησανθόρυβο, όταν,επειδή ήταν μεθυσμένοι, δεν τους επετράπηη είσοδος σε δισκοθήκητηςΛεμε σού. Ακολούθησαν δύο αστυνομικούς στον Αστυνομικό Σταθμό, 15 όπωςοι τελευταίοι το είχανζητήσει,αλλ' εκεί αρνούντο νααποκα λύψουν τα στοιχεία τους, οπότε κάποιος αστυνομικός συνέλαβε τον ένα από τους εφεσείοντες. Ο συλληφθείς επετέθηκε στον εν λόγωαστυνομικόκαιτοντράβηξε από τηνστολήτου,ενώοι άλλοι δύο εφεσείοντες τον έσπρωξαν. Ως αποτέλεσμα, προσάφθηκεη 20 πιο πάνωκατηγορία. Οι νομικές αρχές, που εφαρμόσθηκαν στην περίπτωση αυτή από το Ανώτατο Δικαστήριο, φαίνονται στις πιο πάνωπεριληπτι κές σημειώσεις. Οι εφέσειςεπιτρέπονται. Αναφερόμενες αποφάσεις: Jcnkmson andAnother v.Police
(1983)2 C.L.R. 295, 6 25 2 ΑΛΛ. Zak &others v. Αστυνομίας Rileyv.Police
(1989)2C.L.R.
- Εφέσειςεναντίον Ποινής. Εφέσεις εναντίον της ποινής από τον Russel Zak και άλλους οι οποίοι βρέθηκαν ένοχοι στις 11 Οκτωβρίου, 5 1989 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός ΠοινικήςΥπόθεσης25474/89)στην κατηγορίαγια επίθεση εναντίον οργάνου τήρησης της τάξης κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του κατά παράβασητων άρθρων 244 (β) και 20 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154, και καταδικάστη10 καν απότον Αν. ΕπαρχιακόΔικαστή Ν. Νικολάου σε φυ λάκιση ενός μηνός με αναστολή για περίοδο τριών χρό νων. Γ.Αγαπίου και Bullough, γιατους εφεσείοντες. 15
- Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την εφεσίβλητη. ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ.: Ηαπόφαση θαδοθεί απότο Δικαστή κ.Κούρρη. Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΚΟΥΡΡΗΣ,: Η έφεση στρέφεται απο κλειστικά εναντίον της ποινής φυλάκισης ενός μηνός με 2 0 αναστολή για περίοδο τριών χρόνων, που επέβαλε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, στους Εφεσείοντες, στη δεύτερη κατηγορία. Στην κατηγορία αυτή, πρόσθετα με την επιβολή τηςποινής φυλάκισης μεαναστολή,επιβλήθη κε καιπρόστιμο £75 στον καθένα. Ηέφεση δεν στρέφεται 25 εναντίον της ποινής τουπροστίμου. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως τέθηκαν ενώπιον του ΠρωτόδικουΔικαστηρίου,είναι σε συντομία ταεξής: Στις 3/9/1989και περίπου λίγα λεπτά μετά τα μεσάνυ κτα,οι εφεσείοντες επισκέφθηκαν τηδισκοθήκη Ίππόδρο•·*υ μος" στη Λεμεσό και ζήτησαν να μπουν. Επειδή ήταν σε κατάσταση μέθης, δεν τους επετράπη να εισέλθουν στην δισκοθήκη και τότε άρχισαννα δημιουργούν φασαρίαέξω 7 Κονρρης, Δ. Zak &othersν.Αστυνομίας
(1990)απότηδισκοθήκηκαιναζητούντολόγογιατίναμηντους επιτρέψουν να μπουν μέσα. Την ίδια στιγμή περνούσαν από το μέρος εκείνο, δύο αστυνομικοί και ζήτησαναπό τους κατηγορούμενους νασταματήσουν νασυμπεριφέρο νται απρεπώς και τους ζήτησαν να τους ακολουθήσουν 5 στον αστυνομικό σταθμό Γερμασόγειας, για ναειδοποιή σουν τη Στρατιωτική Αστυνομία των Βάσεων, επειδή οι εφεσείοντες ήταν νεαροί Άγγλοι στρατιώτες, ηλικίας 19 χρονών, που υπηρετούν στην βάσητης Επισκοπής. Στον αστυνομικό σταθμό, τουςζητήθηκαν ταστοιχεία τους,για JQ να ειδοποιηθεί η Στρατιωτική Αστυνομία, αλλά οι εφε σείοντεςαρνούντοκαικτυπούσανταχέριατουςστα γρα φεία και δημιουργούσαν θόρυβο φωνάζοντας μέσα στον αστυνομικό σταθμό, ευρισκόμενοι σε κατάσταση μέθης. Τότε ο Αστυνομικός Αντωνίου συνέλαβε το δεύτερο εφε- 15 σείοντα ο οποίος όμως, του επιτέθηκε και τον τράβηξε από την στολήτου και ταυτόχροναοι άλλοι δύο εφεσείο ντες επενέβησαν και έσπρωχναν τον Αστυνομικό Αντω νίου. Στη συνέχεια συνελήφθησαν και οι τρεις εφεσείο ντες και αργότερα μεταφέρθηκαν στον αστυνομικό 20 σταθμό Λεμεσούόπουκρατήθηκαν το απόγευματηςίδιας ημέραςαφούκατηγορήθηκανγραπτώς. Ο ευπαίδευτοςδικηγόρος των εφεσειόντων, ισχυρίστη κεστην αγόρευσητου, πωςη ποινήήτανέκδηλαυπερβολι κή, κυρίως ενόψει των προσωπικών συνθηκών των εφε- 25 σειόντων και των προβλεπτών επιπτώσεων που θαέχειη ποινήφυλάκισηςστησταδιοδρομίατους. Ελέχθηενώπιον του πρωτόδικου Δικαστού, ότι όλοι οι εφεσείοντες είναι πολύ καλού χαρακτήρος και πολύ καλοί στον στρατό. Εξάλλου ο υπεύθυνος του στρατού,ήθελενατους κρατή- 30 σει στην εργασία τους και εν πάσηπεριπτώσει θα έχουν νααντιμετωπίσουν περαιτέρωσυνέπειες απότοχώροτου στρατού που εργάζονταν. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εφεσειόντων, είπε ότι αν ένας στρατιώτης καταδικαστεί απόπολιτικό δικαστήριοσε φυλάκισηή φυλάκισημεανα- 35 στολή, οι υπηρεσίες του στον στρατό, τερματίζονται. Προςυποστήριξητηςδηλώσεως του,παρουσίασετους κα νονισμούς που διέπουν τις υπηρεσίες των εφεσειόντων. Δεν αμφισβητήθηκεόμωςαπότοδικηγόροτουεφεσείοντα 8 2 Α.ΑΛ. Zak &others v.Αστυνομίας Κούρρης,Δ. ησοβαρότητατου αδικήματος. Τοσοβαρόέργο επιμέτρησης τηςποινήςαποτελεί,κατά κύριο λόγο, ευθύνη του Δικαστηρίου που εκδικάζει την υπόθεση. Ένας από τους λόγους που δικαιολογεί την 5 επέμβασητου Εφετείουστηδιαμόρφωσητηςποινής,είναι η διαπίστωση ότι ηποινή είναι έκδηλα υπερβολική,που πρέπει να διαφαίνεταιαπότο μέγεθος της ποινής σε συ σχετισμόμετησοβαρότητατουαδικήματοςκαιτωνγεγο νότων τηςεκάστοτευπόθεσης. Τοκριτήριοδενείναιυπο10 κειμενικό αλλάαντικειμενικό. Το τελικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί, είναι κατά πόσον ηέκταση της ποινής ενός μήνα φυλάκιση με αναστολήτριών χρόνων, ήτανδικαιολογημένη,λαμβάνο ντας υπόψη ταπεριστατικά της έφεσης και τις προσωπι15 κές συνθήκες των εφεσειόντων. Δηλαδή,ανη ποινή αυτής της μορφής, ήταν αναπόφευκτο τιμωρηηκό μέτρο στα πλαίσιαεξατομίκευσης τηςποινής. Οι εφεσείοντες είναι 19χρόνων οκαθένας,επαγγελμα τίες στρατιώτες,μελευκό ποινικόμητρώοκαι χαρακτηρί20 ζονται ωςκαλοί στρατιώτες απότοδιοικητήτους καιδεν έχουν αναμιχθεί προηγουμένως με το νόμο. Παραδέχθη κανενοχήπουέδειξαντημεταμέλειατους. Η ποινή φυλάκισης επιβάλλεται μόνο όταν κρίνεται αναπόφευκτο τιμωρητικό μέτρο, αφού το πρωτόδικο Δι2 -* καστήριο λάβει υπόψη τη σοβαρότητα του αδικήματος, των περιστατικών κάθε υπόθεσης και των προσωπικών συνθηκών των κατηγορουμένων. Η επιβολή της ποινής, αποτελεί κύρια ευθύνη του πρωτόδικου Δικαστηρίου και η διακριτικήευχέρεια του Εφετείουγια επέμβασηστιςπε30 ριπτώσεις εκείνες πουη ποινήείναι έκδηλα υπερβολικήή ανεπαρκής. Ηποινήφυλάκισης μεαναστολή, αποτελείποινή φυλά κισης για όλους τους σκοπούς,αλλά ηεκτέλεσητης ανα στέλλεται (Βλ. Φιλίππου ν. Δημοκρατίας
(1983)2 ΑΑΔ 35 245). Επομένως,θαεξετάσουμε κατάπόσονη επιλογήτης 9 Κοΰρρης, Δ. Zak &others ν.Αστυνομίας
(1990)φυλάκισης ήταν αναπόφευκτη. Συμφωνούμε μετον ευπαίδευτοπρωτόδικοΔικαστή,πωςτοαδίκημαήτανσοβα ρό, αλλά είμαστε της γνώμης ότι δεν έλαβε επαρκώς υπόψη,τιςπροσωπικέςσυνθήκεςτωνεφεσειόντων σεσυν δυασμόμετιςεπιπτώσεις πουποινήφυλάκισηςδυνατόνα 5 έχει στησταδιοδρομία τους. Ενόψει αυτών των παραγό ντων, είμαστε τηςγνώμης, ότι η επιβολήτης φυλάκισηςμε αναστολή δενήταν αναπόφευκτη(Βλ.SacMalcolm Brian HardmanJenkinson andanotherv. ThePolice
(1983)2 CLR 295 καιDavid Riley v. ΤηςΑστυνομίας,
(1989)2 Α.Α.Δ. ίο 335. Γιατους πιοπάνωλόγουςηέφεσηεναντίον τηςποινής επιτρέπεται ενμέρει,μετην ακύρωσηεκείνου του μέρους που αφορά την επιβληθείσα φυλάκιση ενός μηνός μεαναστολή. 15 Ηέφεσηεπιτρέπεταιενμέρει. 10