(1990)28 Μαρτίου, 1990 [ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΕΡΣΙΑΝΗΣ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 96/88) ΣΤΑΥΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 97/88) ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Συνεκδιχαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 96/88, 97/88). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί/Προαγωγές— Προϋποθέσεις επεμ βάσεως τουΔικαστηρίου — Όριαδιχαστικού ελέγχου— Ειδικά το θέμα της έκδηλης υπεροχής και της διακριτικής ευχέρειας τουδιο ρίζοντος οργάνου — Βάρος αποδείξεως — Περιστάσεις μη στοι χειοθέτησης δυνατότητας δικαστικής επεμβάσεωςστην κριθείσα περίπτωση υψηλής ιεραρχικά θέσης. 5 OL αιτητές προσέβαλαντην προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέ ρους στη θέσηΔιευθυντή ΜέσηςΕκπαίδευσης. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτις δύο προσφυγές, αποφάσισε ότι: Έχει νομολογηθεί απότοΔικαστήριοτούτοσεσειράαποφάσεων επί τουυπόεξέτασηθέματοςότι έναςαιτητήςγιαναπετύχειπρέπει 15 να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει έκδηληυπεροχή έναντι του ενδιαφερόμενουμέρους. ΤοΔικαστήριοδενυποκαθιστάτηδικήτου κρίσηαναφορικάμετηνεπιλογήτουκαλύτερουυποψηφίουγιαπρο αγωγήήδιορισμό με την κρίση του αρμόδιουοργάνου. (Βλέπε με ταξύ άλλων Alexandres Christou and Others v. The Republic,4 20 R.S.C.C 1 στησελ. 6, CharalambosGeorgiadesandAnother v. The Republic
(1970)3 C.L.R. 257 και Republic v. Zachariades
(1986)3(A) C.L.R. 852). 1058 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Περαιάνηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας Έχει επίσης νομολογηθεί ότι τοβάρος τηςαπόδειξης έκδηλης υπεροχήςβαρύνειτον αιτητή(Βλέπε Christou v.Republic
(1977)3 C.L.R. 11).Είναι επίσης θέση της νομολογίας μαςότιτο Ανώτατο Δικαστήριο επεμβαίνει μόνο οσάκις τοαρμόδιο όργανο άσκησετη διακριτικήτου εξουσία κάτωαπόπλάνηπερί τονόμο ήτα πράγ ματαήκατάπαράβασητωναρχώντουΔιοικητικούΔικαίου. Επίσηςτοβάροςτηςαποδείξεωςπλημμελούς ασκήσεως τηςδια κριτικής εξουσίας βαρύνει πάντοτετοναιτητή.(Βλέπε Partelides v.TheRepublic
(1967)3C.L.R.407.) Στιςπαρούσεςπροσφυγές αφούλήφθηκανυπόψητο σύνολο των στοιχείων πουήτανενώπιοντηςΕπιτροπήςΔημόσιαςΥπηρεσίας και αφού εξετάστηκαν όλοι οι λόγοι ακυρώσεως, τοΔικαστήριο κρίνει ότιοιαιτητέςδεν έχουν επιτύχει νααποσείσουν τοβάροςπουτους βαρύνει,ότιδηλαδήέχουν έκδηληυπεροχήέναντι τουενδιαφερόμε νου μέρους. ΤοΔικαστήριο κρίνει επίσης ότιηΕπιτροπήδεν έχει ενεργήσει κάτω απόπλάνηπερί ταπράγματαήτο.Νόμο και δενέχει παρα βιάσει μεοποιοδήποτετρόποτιςσχετικές αρχέςτουδιοικητικούδι καίουκαιότιέλαβε τηπροσβαλλόμενη απόφαση ενεργώντας εντός των ορίων τηςδιακριτικήςτης εξουσίας. Εξάλλου δεν πρέπει ναληφθεί υπόψηότιηυπό πλήρωση θέση ευρίσκεται ψηλά στην ιεραρχίακαιτομέγεθος της διακριτικής ευ χέρειαςτηςδιοριζούσης αρχήςείναιπολύ μεγάλο. (Βλέπε Frangos v.Republic
(1970)3C.L.R. 312καιΑ.Ζ. Georghiou andOthers v. Republic
(1988)3(A)C.L.R.678). 30 Σεπερίπτωση πλήρωσης ψηλών θέσεων πρώτου διορισμού και προαγωγής στη Δημόσια Υπηρεσία ωςπαρούσα,ηαρχαιότητα εί ναι έναστοιχείο περιορισμένης σημασίας. 35 , Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Maratheftis andAnother v.Republic
(1986)3(B) C.L.R. 1407, 40 Christou andOthers v.PublicService Commission, 4R.S.C.C. 1, Georgiades andAnother v.Republic
(1970)3 C.L.R. 257, 1059 Πεφσιάνη;κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)Republicv. Zachariades
(1986)3(A) C.L.R. 852, Christou v.Republic
(1977)3C.L.R. 11, 5 Partelides v. Republic
(1967)3C.L.R. 407, Frangos v.Republic
(1970)3C.L.R. 312, Georghiou andOthers v.Republic
(1988)3(A) C.L.R. 678, 10 Ektorides v.Republic
(1986)3(C)C.L.R. 2198, Paschalis v.Republic
(1988)3(C) C.L.R.
- Προσφυγές. 15 Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασηςτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας να διορίσει και/ή να προάξει και/ή να τοποθετήσει στη θέσηΔιευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παι δείας το ενδιαφερόμενο πρόσωπο αντί των αιτητών. 20 Γ. Τριανταφυλλίδης, για τον Αιτητήστην υπόθεση αρ. 96/
- XQ. Τριανταφυλλίδης, γιατον Αιτητή στηνυπόθεση αρ. 97/
- Π.Κληρίδης,Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ'ων ηαίτηση. 25 Α. Σ. Αγγελίδης, για το Ενδιαφερόμενο Μέρος. Cur. adv.vult. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Στις δύο αυτές προσφυγές που ακούστηκαν μαζίγιατίπροσβάλλουν την ίδιαδιοικητικήαπόφαση,οιδύοΑιτητές ζητούνδήλωσητουΔικαστηρίου ότι ηαπόφαση των Καθ'ωνη 35 Αίτησηπου δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρα τίας την 11 Δεκεμβρίου, 1987, να διορίζουν και/ήπροάξουνκαι/ή τοποθετήσουν στη θέση του Διευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης του ΥπουργείουΠαιδείας από 15Δεκεμβρίου, 1987,τονΑνδρέαΦυλα κτού, είναι άκυροςκαιάνευοιουδήποτε νομικού αποτελέσματος. 40 Σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας η θέσηΔιευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης είναι θέσηΠρώτου διορισμού και Προαγωγήςκαι τα καθήκοντακαι οι ευθύνες καθώςκαιτααπαιτούμεναπροσό1060 30 3ΑΛΑ. Περσιάνηςκ,ά. ν.Δημοκρατίας Μαλαχτος,Δ. ντα έχουν ως εξής: "2.Καθήκοντακαι ευθύνες: 5 10 (α)ΠροΐσταταιτηςΔιευθύνσεως Μέσης Γενικής Εκπαιδεύσε ως και, εν τω πλαισίω των εκάστοτε εν ισχύι διατάξεων και οδηγιών της αρμοδίαςαρχής,είναι υπεύθυνος διά (ι) τηνοργάνωσιν,διοίκησιν,εποπτείανκαιέλεγχοντηςλειτουργίας των σχολείων Μέσης Γενικής Εκπαιδεύσεως, των Ινστιτούτων Ξένων Γλωσσώνκαιτων Επιμορφωτι κώνΤάξεων Μέσης Γενικής Εκπαιδεύσεως,τουδιδακτι κού και υπαλληλικού προσωπικού αυτών ως και του εποπτικούπροσωπικού Μέσης Γενικής Εκπαιδεύσεως. 15 20 25 (ιι) τον προγραμματισμόν, συντονισμόν και καθοδήγησιν της εργασίας των σχολείων και της εποπτικής υπηρε σίας Μέσης Γενικής Εκπαιδεύσεως. και (ιιι)την οργάνωσιν εκπαιδευτικών συνεδρίων και επιμορ φωτικών μαθημάτων διά το διδακτικόν προσωπικόν Μέσης Γενικής Εκπαιδεύσεως. (β)Συμβουλεύει επί θεμάτων αφορώντων εις την Μέσην Γενική Εκπαίδευσιν. (γ)Εκτελεί οιαδήποτε άλλα καθήκονταήθελαν ανατεθήειςαυ τόν. 30
- Απαιτούμενα προσόντα: (Ι)Πανεπιστημιακόν δίπλωμαήτίτλος ήισοδύναμον προσόν εις τον εκπαιδευτικόντομέα. 35 40
(2)Μεταπτυχιακόνπροσόναποκτώμενονκατόπινενόςτουλά χιστον έτους εκπαιδεύσεως εις το εξωτερικόν εις θέμα συ ναφέςπρος τηνεκπαίδευσινή τακαθήκοντατης θέσεως.
(3)Εκπαιδευτικήυπηρεσία τουλάχιστον δεκαπέντε ετών,περιλαμβάνουσα επαρκή και ευδόκιμον διοικητική ή/και εποπτικήπείραν εις την εκπαίδευσιν.
(4)Ενημερότης επίτων ενγένει εκπαιδευτικώνπροβλημάτων και τάσεων της Μέσης Εκπαιδεύσεως εν Κύπρω και εις 1061 Μαλαχτός, Λ. Περσιάνης κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)άλλαςχώρας.
(5)Αρίστη γνώσις της Ελληνικής και πολύ καλή γνώσις μιας τουλάχιστον των επικρατέστερων ευρωπαϊκών γλωσσών." 5 Τα σχετικά γεγονότα της υπόθεσης είναι ταακόλουθα: Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας με επιστολή τουημερομηνίας 31Μαρτίου 1987ζήτησεαπότηνΕπιτροπήΔημό σιας Υπηρεσίας την πλήρωση της κενής μόνιμης θέσης Διευθυντή 10 Μέσης Εκπαίδευσηςστο Υπουργείο Παιδείας.Επειδήσύμφωναμε το Σχέδιο Υπηρεσίας ηθέση Διευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης είναι θέση πρώτου διορισμού και προαγωγής, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας στησυνεδρίασητηςστις 6Απριλίου 1987αποφάσισενα δημοσιευθεί ηπιο πάνωθέση στην Επίσημη Εφημερίδατης Δήμο- 15 κρατίαςκαι ναδοθεί προθεσμία τριών βδομάδωνγιατην υποβολή αιτήσεων. Ηθέσηπράγματιδημοσιεύτηκε στις2 Μαΐου 1997 μεαρ. γνωστοποίησης 1338 και με τελευταία ημερομηνία υποβολής αιτή σεων την23 Μαΐου 1987. Σεανταπόκρισηστην πιοπάνωγνωστο ποίησηυποβλήθηκανοκτώαιτήσεις. Ο Γραμματέαςτης Επιτροπής 20 Δημόσιας Υπηρεσίας, ενεργώντας σύμφωνα με τις κανονιστικές διατάξειςπουδιέπουντησύσταση,τις αρμοδιότητες καιτημέθοδο ενεργείας τμηματικών επιτροπώνσύμφωνα μετοάρθρο36τωνπε ρίΔημόσιαςΥπηρεσίας Νόμωντου 1967-1987,μεεπιστολήτουημε ρομηνίας2 Ιουνίου 1987 έστειλεστο Γενικό ΔιευθυντήτουΥπουρ- 25 γείου ΠαιδείαςωςΠροέδρουτηςαρμόδιαςΤμηματικής Επιτροπής, τις οκτώ αιτήσεις που υποβλήθηκαν. Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας με επιστολή του ημερομηνίας 31 Ιουλίου 1987 υπέβαλε στην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας την έκθεσητης ΤμηματικήςΕπιτροπήςηοποίασύστησεπροςεπιλογήγιαδιορισμό 30 μετά από συνεντεύξεις τέσσερις υποψηφίους μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταντόσο το ενδιαφερόμενο μέρος όσοκαιοι δύο αιτητέςστους οποίουςανεφέρθηκεως εξής: 1.Περσιάνης Παναγιώτης,Σχεδόν εξαίρετος. 2.Φιλιππίδης Σταύρος, πάρα πολύ καλός. 3.Φυλακτού Ανδρέας, εξαίρετος. Η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας στη συνεδρίαση της στις 27 Αυγούστου 1987 αφούέλαβε υπόψητα ενώπιον της στοιχεία και με βάσητα πορίσματα της Τμηματικής Επιτροπήςαποφάσισενα καλέσει σε συνέντευξη ενώπιον της,σε ημερομηνία πουθα οριζό ταναργότερα,τους υποψηφίουςπουσυστήθηκαν απότηνΤμημα τική Επιτροπή.Στιςσυνεντεύξεις αποφασίστηκενακληθεί ναπα1062 35 40 3 A.A.A. Περσιάνης κ.ά. ν. Δημοκρατίας Μαλαχτος, Δ. ραοτείκαιο Γενικός Διευθυντής τουΥπουργείου Παιδείας. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ο κ. Κ. Ταλαρίδης, δικηγόρος του Αιτητή στην Προσφυγή 97/88,μεεπιστολή του ημερομηνίας 7Σεπτεμβρίου 1987αναφέρθηκε στο θέματης θέσης που ο Αιτητής και ο ανθυποψήφιόςτου γιατηθέσηΔιευθυντή Μέσης ΕκπαίδευσηςΑνδρέας Φυλακτούθα έπρεπε να κατέχουν, μετά την ακύρωση από το Ανώτατο Δικα στήριο του διορισμού του Αιτητήστη θέση Διευθυντή Ανώτερης και Ανώτατης Εκπαίδευσης πουαποφασίστηκε απότην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας, καιεξέφρασε τηνπίστηότι οι ενέργειες τουδεν έχουν δημιουργήσει στο Υπουργείο οποιαδήποτε προκα τάληψη σε βάρος του και ότι δεν έχουν επηρεάσει δυσμενώς την αξιολόγηση του και δε θα επηρεάσουν αρνητικά τις συστάσεις στις οποίες θαπροέβαινεο Γενικός Διευθυντής ενώπιον της ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας γιατηνπλήρωση της θέσης Διευθυ ντή Μέσης Εκπαίδευσης. Η Επιτροπή με επιστολή της ημερομηνίας 8 Σεπτεμβρίου 1987 διαβίβασε τις πιο πάνω επιστολές στο Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Παιδείαςκαιζήτησε"τιςαπόψειςτου. ΗΕπιτροπήστησυνεδρίαση της με ημερομηνία 9Σεπτεμβρί ου 1987 και στην παρουσίατου Γενικού Διευθυντή του Υπουρ γείου Παιδείαςδέχθηκε ενώπιον της σε χωριστές συνεντεύξεις τους τέσσεριςυποψηφίους.Ο Γενικός Διευθυντής σχολιάζοντας τοπεριεχόμενο των ενλόγω επιστολών ανέφερε ότι δενυπάρχει καμιά προκατάληψη σε βάρος του Αιτητή και κανένας επηρεα σμός ούτε στην αξιολόγηση στις εμπιστευτικές εκθέσεις ούτε στις συστάσεις του ιδίουγια την πλήρωση της θέσης. Ο Γενικός Διευθυντής κατέθεσε στη συνέχεια ενώπιον της Επιτροπήςκα τάλογο στον οποίο φαίνεται η αρχαιότητα των υποψηφίων οι οποίοι ήταν όλοι εκπαιδευτικοί λειτουργοί όπου αρχαιότερος κατά σειρά είναι ο Σ.Φιλιππίδηςκαι νεώτερος ο Α.Φυλακτού. Ακολούθως ο Γενικός Διευθυντής ανέφερεταεξήςσ' ό,τιαφορά την απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις, καθώς και την καταλληλότητα τους γιατηθέση: "1.ΠερσιάνηςΠαναγιώτης:Χαρακτηρίζεταιωςπολύκαλός,με έναμικρόερωτηματικό.Δείχνειότιείναιενήμερος τωνπροβλημάτων και εισηγείται ορισμένες λύσεις. Ημόνη αδυνα μία που αντιμετωπίζει είναι ότι στην πρακτική, εκεί που πρέπειναδώσει μιααπάντηση,ναπάρειμιαθέση,διστάζει. Τουβρίσκει μιααδυναμία στην πρακτικήπροσέγγιση. 1063 Μαλαχτος, Δ. Περσιάνης κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)- ΦιλιππίδηςΣταύρος:Χαρακτηρίζεται ωςπολύκαλός. Ξέ ρει ταπροβλήματα,τααντιμετωπίζει ορθά,τασυζητά,αλ λά έδειξε μια προσπάθειανα ξεφύγει απότην ουσία στις λύσεις τις οποίες εισηγείται και μια αδυναμίαστην προ τεραιότητα πουδίνει στα διάφορα προβλήματα.
- ΦυλακτούΑνδρέας Κ.:Χαρακτηρίζεταιωςεξαίρετος. Γνω ρίζει και αυτός τα προβλήματα,τα παρουσιάζει με τρόπο εξαιρετικό, δείχνει ότι έχει μια σφαιρική προσέγγιση στα προβλήματακαιείναικαιπολύ συγκεκριμένος στις λύσεις, χωρίςναδιστάζειναπειεκεί πουυπάρχουνδυσκολίες.Δη λαδήείναι ρεαλιστικός στην πρακτικήπροσέγγιση. 5 10 Λαμβάνοντας υπόψητηνενγένειυπηρεσίακαιτων τεσσάρων, τα προσόντα και βεβαίως και την αρχαιότητα,καθώςκαιτην εντύπωση απότις συνεντεύξεις, όχι ως χωριστό κριτήριο αλ λά ως συμπληρωματικό στοιχείο, τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις και ταάλλαυπηρεσιακάστοιχεία,τηνενγένειπείρακ.τλ., δεν έχειαμφιβολίαότι οΦυλακτούείναι οπιοκατάλληλος γιατη θέση. Ο ίδιος (ο Γενικός Διευθυντής) έχει συνεχείς υπηρεσια κές επαφές με τους υποψηφίους και πιστεύει ότι ο μόνος ο οποίος θα εξυπηρετήσει καλύτερα το Υπουργείο με βάσητα αντικειμενικά δεδομένα και τις πρόνοιες του Σχεδίου Υπηρε σίας είναι ο Φυλακτού. 15 20 25 Στησυνέχεια ηίδιαηΕπιτροπήαξιολόγησε τηναπόφασητων υποψηφίωνυπότοφωςκαιτωνσχετικών κρίσεων καιαπόψεων του Γενικού Διευθυντή και ακολούθως ανέβαλε την περαιτέρω εξέταση τουθέματοςπροκειμένου ναζητηθούνοι φάκελοι εμπι στευτικών εκθέσεων των υποψηφίων. Πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι ο Γενικός Διευθυντής με επιστολή του ημερομηνίας 11 Σε πτεμβρίου 1987 απάντησε και γραπτώς στην επιστολή της Επι τροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ημερομηνίας 8 Σεπτεμβρίου
- Ο κ. Α. Σ.Αγγελίδης, δικηγόρος του ενδιαφερόμενου μέρους, με επιστολή του με ημερομηνία 17 Σεπτεμβρίου 1987 υπέβαλε διάφορους νομικούς ισχυρισμούς σε ό,τι αφορά το ποιος από τους Φιλιππίδηκαι Φυλακτούθαπρέπει να θεωρείται ως νόμι μος κάτοχος της θέσης Γενικού Επιθεωρητή Μέσης Εκπαίδευ σης. Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας με επιστολή της ήμερομηνίας 26 Σεπτεμβρίου 1987 ζήτησε από τη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας γνωμάτευση σε ό,τι αφορά τα νομικά θέματα πουπεριέχοντανστηνπιοπάνωεπιστολή.ΟΒοηθός Γενικός Ει σαγγελέας της Δημοκρατίας μεέγγραφοτουημερομηνίας 30Σε1064 30 35 40 3AAA Περβιάνης κ.ά.ν.Δημοκρατίας Μαλαχτός, Δ. πτεμβριου 1987 γνωμάτευσε σεό,τι αφοράτανομικάσημείαπου ήγειρε ο κ.Αγγελίδης ως ακολούθως:5 10 "Αναφέρομαι στην επιστολή σας ημερομηνίας 26 Σεπτεμβρίου 1987 (Αρ. Φακ. 14/65) σχετικά μετο πιο πάνω θέμα. 2.Δε συμφωνώ μετις θέσεις τουδικηγόρουκ.Ανδρέα Αγ γελίδη,δικηγόρου του κ. Φυλακτού. Πιστεύω ότι ηακύρωση του διορισμού του κ. Φιλιππίδηστη θέση Διευθυντή Ανώτερης Εκπαίδευσης είχε σαν αποτέλεσμα να επανέλθουν τα πράγματα στο σημείο που βρίσκονταν ως εάν ηακυρωθείσα πράξη ουδέποτε έγινε, με αποτέλεσμα ο κ. Φιλιππίδης να επανέλθει στην κατά το χρόνο του ακυρωθέντος διορισμού τουθέση στην υπηρεσία τηςΔημοκρατίας. 15 20 25 30 35 40
- Ο ακυρωθείς διορισμός του κ. Φιλιππίδη δεν αποτε λούσε πρώτο διορισμό αιτητούεκτός της υπηρεσίας τηςΔη μοκρατίαςοπότανθαμπορούσε ναευσταθήσει ηεπιχειρημα τολογία του κ. Αγγελίδη ότι, ακυρουμένου του εν λόγω διορισμού, οκ. Φιλιππίδηςθαβρισκόταν εκτός υπηρεσίας. Οκ. Φιλιππίδης προ του ακυρωθέντος διορισμού του κατείχε θέ σηστην ΕκπαιδευτικήΥπηρεσία πουυπάγεταιστηΔημοκρα τία και επανέρχεται στην ίδιαθέση όπως ανάφεραπιοπάνω (βλ. και γνωμάτευση μου ημερομηνίας 5/3/87πάνω στο ίδιο θέμαπροςτο Γενικό Διευθυντή Υπουργείου Παιδείας).
- Η μοναδικότης της θέσης Γενικού Επιθεωρητή είναι στοιχείο που συνηγορεί περισσότερο υπέρ της διατήρησης τηςθέσης αυτήςαπότον κ.Φιλιππίδηκατόπιντουακυρωθέντος διορισμού του στη θέση του Διευθυντή Ανώτερης Εκ παίδευσης μάλλον παρά υπέρ της απομακρύνσεώς του προς όφελος τουκ.Φυλακτού(βλ. παρ.4 της πιοπάνωγνωμάτευ σης μουημερομηνίας5.3.87)." Ηγνωμάτευση της5 Μαρτίου 1987 προςτο Γενικό Διευθυντή τουΥπουργείου Παιδείαςστην οποία αναφέρεταιο Βοηθός Γε νικός Εισαγγελέας είναι ηπιο κάτω:"Απαντώ στην επιστολή σας ημερομηνίας 25.11.1986 (Υ.Π.292/3Π).
- Η γενικήαρχήτουδιοικητικούδικαίου,όσον αφορά τις συνέπειες μιαςδικαστικής ακυρωτικήςαποφάσεως,είναι ότι ηακυρωτική απόφασηεπαναφέρει τα πράγματαστο σημείο 1065 Μαλαχτός,Δ. Περσιάνηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)που βρίσκονταν ως εάνηακυρωθείσαπράξηουδέποτε έγινε. Ακυρούμενης μιαςδιοικητικήςπράξηςσυνακυρούταικαικά θε μεταγενέστερη πράξη στηριζόμενη στην ακυρωθείσα. Η εφαρμογήόμως της αρχήςαυτήςσε περιπτώσεις δικαστικών ακυρώσεων,προαγωγώνήαπολύσεων δημοσίων υπαλλήλων, 5 όταν στο μεταξύ έχει μεσολαβήσει άλλη πράξη διορισμού ή προαγωγήςυπαλλήλου στηθέσηπουκενώθηκελόγω τηςακυ ρωθείσης πράξης,συνεπάγεται τέτοια διοικητικάπροβλήμα τα, όσον αφορά κυρίως την αποκατάστασητου υπαλλήλου που κατέλαβε στο μεταξύ την κενωθείσα θέση, που οδήγησε 10 σε διάφορες νομολογιακές λύσεις, τόσο στη Γαλλία όσο και στην Ελλάδα, έτσι που να είναι δύσκολη η διατύπωση ενός απόλυτου κανόναγια όλεςτις περιπτώσεις.
- Μια σημαντική για το θέμα Γαλλική απόφασητου 1922 15 στην υπόθεση ISepoty (Rec. 18) δέχθηκε ότι ενώ ο υπάλληλος τουοποίου ηαπόλυση (ή προαγωγή)έχειακυρωθεί,επανέρχε ται στηθέσηπουκατείχεπροηγουμένως, η τυχήτου εντωνμε ταξύδιαδόχουαυτούπουκατέλαβετην ίδιαθέσηθαπρέπεινα ρυθμισθεί κατάτηνελευθέρακρίσητηςδιοικήσεως ώστενατο- 20 ποθετηθεί σε θέση ανάλογη με εκείνη που στερείται, συνεπεία της αποκαταστάσεωςτουπροκατόχου του. Πράγματιτοπρό βλημα της τύχης του υπαλλήλου που κατέλαβε στο μεταξύ τη θέση στην οποίαεπανέρχεταιοπροκάτοχοςτηςλόγω τηςακυ ρωτικήςαποφάσεωςκαιτουοποίουησταδιοδρομίαδιαταράσ- 25 σεται γιαλόγους για τους οποίους ο ίδιος δεν είναιυπαίτιος, αποτελεί καιτηνουσία τουπροβλήματοςπου εξετάζουμε.
- Η Γαλλική νομολογιακή εξέλιξη μετά την υπόθεση Nepoty καταλήγει επί-τουθέματος περίπου ως εξής: Ηαπο- 30 κατάστασητου υπαλλήλου του οποίουηπροαγωγήή απόλυ σηέχειακυρωθείδεσυνεπάγεταιοπωσδήποτετηναπονομήσ' αυτότης ίδιαςακριβώςθέσης πουκατείχεπροηγουμένως και πουστο μεταξύέχειπληρωθεί μεάλλο διορισμό ήπροαγωγή, εκτός ανη θέση πουκατείχε προτηςακυρωτικήςαποφάσεως 35 είναι μοναδική (emploi unique) (βλ. Odent Contetieux Administratif
(1981)σελ. 2055, Long, Weil Les Grands Arrets de la Jurisprudence Administrative σελ. 315). Σε τέτοια περί πτωση η Γαλλική νομολογία αποφαίνεται ότι ο υπάλληλος θα πρέπει οπωσδήποτε να καταλάβει ακριβώς την ίδια θέση 40 που κατείχε προηγουμένως έστω και αν αυτό συνεπάγεται την ανάκληση του διορισμού ή της προαγωγής του υπαλλή λου που στο μεταξύ κατέλαβε τη θέση αυτή (Long, Weilop. cit). Αυτό δεν αποκλείει τη νομική θέση σύμφωνα με την 1066 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Περσιάνης κ.ά.ν.Δημοκρατίας Μαλαχτός,Δ. - οποία ηδιοίκηση οφείλει ναπροσπαθήσει να εξεύρει μιαλύ ση που να ρυθμίζει συγχρόνως και την αποκατάσταση'του διαδόχου υπαλλήλου με την τοποθέτηση του σε θέσηανάλο γη με εκείνη απότην οποία θα πρέπει να απομακρυνθείγια να αποκατασταθεί ο προκάτοχος της λόγω της ακυρωτικής αποφάσεως. . •5.*Γιασκοπούς τηςπαρούσηςυποθέσεως δεχρειάζεταινα επεκταθώ περισσότερο στις διάφορεςνομολογιακές λύσειςή . τάσεις·της νομολογίας ήακόμητις υποστηριζόμενες από τη θεωρία αρχές για τις οποίες υπάρχουν αμφισβητήσεις.και που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμόαπότα δεδομένα κάθεπε ρίπτωσης (βλ. σχετικά Long, Weil op. cit σελ. 312, 315, Βεγλερή"Η Συμμόρφωση της Διοικήσεως σε Ακυρωτικές Αποφάσεις", 108 - 109, Κοντόγιωργα -Θεοχαροπούλου "Αι Συνέπειαι της Ακυρώσεως Διοικητικής Πράξεως έναντι της Δι οικήσεως"
(198)σελ. 137, 145). Αρκεί να αναφέρωότικατό πιν μελέτης της σχετικής νομολογίας και θεωρίας έχω κατα.λήξει (υιοθετώντας τις πιο πάνωβασικές και αδιαμφισβήτητες νομολογιακές αρχές) ότι η ορθή νομική και δίκαιηπρο σέγγισητουπροβλήματος είναι ηεξής: (α)Οκ. Φιλιππίδηςθαπρέπειναεπανέλθει,λόγω τηςακυ ρωτικής αποφάσεως,στη θέση του Γενικού Επιθεωρητή Μέσης Εκπαιδεύσεωςκαιθαθεωρείται ότι κατείχε τηθέσηαυτή από την ημερομηνία του ακυρωθέντος διορισμού του στηθέ ση Διευθυντή Ανωτέρας και Ανωτάτης Εκπαιδεύσεως. Επί • τουπροκειμένου έλαβαυπόψητογεγονός ότι ηθέση Γενικού Επιθεωρητή Μέσης Εκπαιδεύσεως είναι μοναδική μη υπαρχούσης ταυτόσημης θέσης στο Υπουργείο Παιδείας. (β) Συγχρόνως θαπρέπει να καταβληθεί προσπάθειααπό μέρους του αρμόδιουδιοικητικού οργάνου (στην περίπτωση αυτήτης Επιτροπής ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας) γιατην υπηρεσιακή τακτοποίηση του κ. Φυλακτού,σαν θέμα στοιχειώ δους καθήκοντος χρηστής και εύρυθμης διοικήσεως, διά της μετακινήσεως τουσεδημιουργηθείσα στο μεταξύάλλη παρό μοια κενή θέση (έστω και δι' αναπληρωματικού διορισμού). Μη εξευρισκομένης όμως τέτοιας λύσεως, η διοίκηση είναι υποχρεωμένη να ανακαλέσει το διορισμό του κ. Φυλακτού σαν πράξεως -συνέπεια.του ακυρωθέντος διορισμού του κ. Φιλιππίδηδεδομένου ότιηθέσητουΓενικού ΕπιθεωρητήΜέ σης Εκπαιδεύσεωςέχειστο μεταξύκαταληφθείαπότονκ. Φι λιππίδη -σύμφωνα με τα πω πάνω -η δε διατήρηση του κ. 1067 Μαλαχτός, Δ. Πεοσιάνης κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)Φυλακτούστην ίδια θέση ως υπεράριθμου θαπροσκρούει με τηνοργάνωση της Υπηρεσίας (Νομοθετικάκαι δημοσιονομι κά)σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό." Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι ηυπόθεση στην οποία ο διορι5 σμός του αιτητή στη θέση του Διευθυντή Ανώτερης και Ανώτα της Εκπαίδευσης ακυρώθηκε τελεσίδικα, είναι η Maratheftis and Another v.Republic
(1986)3(B) C.L.R.
- Ηέφεσηήταν εναντίον πρωτόδικης απόφασης στις προσφυγές 570/83 και 79/84,όπου ο Μ. ΜαραθεύτηςκαιοΑ. Ψωμάς ήσαναντίστοιχα 10 αιτητές και ο Στ. Φιλιππίδης ενδιαφερόμενο μέρος. Διά της πρωτόδικης απόφασηςακυρώθηκεοδιορισμός τουΣτ. Φιλιππί δηόπως αναφέρεταιπιοπάνωκαιδιατηςεφέσεως πουαπορρί φθηκε την 25η Ιουλίου 1986 επεκυρώθηκε ηαπόφασητουΠρω τόδικου Δικαστηρίου. ΗΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας στησυνεδρία τηςστις24Νο εμβρίου 1987 ασχολήθηκε με τη γενική αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων.Αφού εξέτασε ταουσιώδη στοιχεία απότο φάκε λοπλήρωσης τηςθέσης,απότιςαιτήσεις τωνυποψηφίωνκαιέλα- 20 βεεπίσης υπόψηταπορίσματατηςΤμηματικής Επιτροπήςκαιτην απόδοσητων υποψηφίων στις συνεντεύξεις τους,υπότο φωςκαι των σχετικών κρίσεων του Γενικού Διευθυντή, έκρινε ότι οι επι κρατέστεροι ήσαντοενδιαφερόμενο μέροςΑνδρέας Φυλακτούκαι οαιτητής Στ.Φιλιππίδης.Τέλος ηΕπιτροπήέκρινε κατάπλειαψη- 25 φία τριών ψηφισάντων, του Προέδρου και των κ.κ. Ξενόπουλου, Χριστοδουλίδη έναντι δύοτων κ.κ.ΠαπαξενοφώντοςκαιΧατζηΠροδρόμου, ότι το Ενδιαφερόμενο Μέρος υπερέχει γενικώς των άλλων υποψηφίων και τον επέλεξε σαν τον πιο κατάλληλο για διορισμό στη μόνιμη θέσηΔιευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης,Υπουρ30 γείο Παιδείας,απότις 15Δεκεμβρίου 1987 ενώ οι κ.κ. Παπαξενο φώντος καιΧατζηπροδρόμου ήσανυπέρτης επιλογής τουΑιτητή στην Προσφυγή97/88Σταύρου Φιλιππίδη. Στη σελίδα 5 των πρακτικών αναφέρεταιηάποψητου Προέ- 35 δρου, με την οποία,όπως λέχθηκε ανωτέρω, συμφωνούν καιτα άλλα δύο μέλητης πλειοψηφίας Ξενόπουλος και Χριστοδουλίδηςκαι έχει ως εξής: "Πρόεδρος: Αποκλίνει υπέρ του Φυλακτού,διότι δεν πιστεύει ότι ηόντως μεγάλη αρχαιότητατουΦιλιππίδησε άλληυπηρε σία, την εκπαιδευτική υπηρεσία, μπορεί να αποτελέσει τον αποφασιστικό παράγοντα για μιαθέση διευθυντική. Δεν μπο ρεί ναμηλάβειυπόψητακαταφανώςυπέρτεραπροσόντα του 1068 40 15 3ΑΑΔ. 5 10 15 20 25 Περαιάνης κ.ά.ν.Δημοκρατίας Μαλαχτός, Δ. Φυλακτού,οοποίοςδιαθέτειΠτυχίοτηςΦιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Degree of Master of Education του Birmingham University καιΔιδακτορικό Δίπλωμα της Φι λοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, καθώς και Advanced Certificate in Education (Educational Administration) τουOxfordUniversityκαιCertificate ofStudies in Educational Psychologyτου ιδίουΠανεπιστημίου,ενώοΦι λιππίδηςδιαθέτει Πτυχίοτης ΜαθηματικήςΣχολήςτουΠανε πιστημίου Θεσσαλονίκης, το ειδικόν προσόν 'Παιδαγωγικό Πτυχίο Μέσης Εκπαίδευσης' του Πανεπιστημίου Αθηνών και Πιστοποιητικά Παρακολούθησης Διεθνούς Προγράμματος Εκπαιδευτικών στη Διοίκηση τουOregon State Universityκαι του Υπουργείου Παιδείαςτων Ηνωμένων Πολιτειών Αμερι κής.ΛαμβάνονταςυπόψηκαιτηνκρίσητουΓενικού Διευθυντή ηδικήτουπλάστιγγακλίνει υπέρτου Φυλακτού." Ο διορισμός του Ενδιαφερόμενου Μέρους δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με ημερομηνία 11 Δεκεμβρίου 1987 και με αριθμό γνωστοποίησης
- Εναντίον του πιο πάνωδιορισμού καταχωρίστηκαν την 4ηΦεβρουαρίου 1988 οι παρούσες προσφυγές. Οι λόγοι ακυρώσεως πάνωστους οποίους βασίζονται οιπρο σφυγές,όπωςφαίνονταιαπότιςγραπτέςαγορεύσεις των συνηγόρωντωνδύοαιτητών,μπορούννασυνοψισθούν ως ακολούθως:
- Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας δεν επέλεξε τον πλέον κατάλληλο υποψήφιοκαθ'ότι οι αιτητέςυπερέχουνκαταφανώς του ενδιαφερόμενου μέρους σε αξία,προσόντα και αρχαιότητα. 30 35
- ΗΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας ως και ο Γενικός Διευ θυντής, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ευρίσκοντο κάτω από πλάνη περί τα πράγματακαι το νόμο σε ό,τι αφοράτηθέση που έπρε πενακατέχουν ο Αιτητής στην προσφυγή97/88 καιτοενδιαφερόμενο μέρος και, 3.Η επίδικηαπόφασητων Καθ'ωνηαίτησηλήφθηκεχωρίς τη δέουσα έρευνα καιδεν είναι δεόντως αιτιολογημένη. 40 Αναφορικά με τον πρώτολόγο ακυρώσεως, είναιπαραδεκτό ότι οι δύο Αιτητές υπερέχουν σε αρχαιότητατου Ενδιαφερόμε νου Μέρους.Ο μεν Αιτητής στηνπροσφυγή96/88δεκαπέντεμέ ρες,ο δε Αιτητής στην προσφυγή97/88πέραν των 6 ετών. Στην περίπτωση όμως της αξίας,όπως φαίνεται απότις εμπιστευτι1069 Μαλαχτός, Δ. Περσιάνης κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)κές εκθέσεις, τοενδιαφερόμενο μέρος υπερέχει ελαφρώςτωνΑι τητών και επιπλέον κρίθηκε καλύτερος απότηνΤμηματικήΕπι τροπή και το Γενικό Διευθυντή, καθώς επίσης και κατά τις συ νεντεύξεις ενώπιον της Επιτροπής. 5 Επίσης σε ό,τιαφοράτα προσόντα, το ΕνδιαφερόμενοΜέ ρος κρίθηκε από τηνΕπιτροπήότιυπερτερούσε των δύο Αιτη τών. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο λόγο ακυρώσεως, πολύς θόρυβος έχει δημιουργηθεί ως προς τηθέση πουκατά το νόμο έπρεπενα κατέχουν το Ενδιαφερόμενο Μέρος καιο Αψητης στην προ σφυγή 97/88, μετά τηνακύρωση του διορισμού τουτελευταίου στη θέση τουΔιευθυντή Ανώτερης και Ανώτατης Εκπαίδευσης την25η Ιουλίου 1986 στην Αναθεωρητική Έφεση575. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό τοερώτημαδιαδραματίζει ρόλο αναφορικά μετηναρχαιότητα,αλλά τοθέμα ωςπροςτο ποιος εκτων δύοθακαταλάμβανετημοναδικήθέσητου Γενικού Επιθεωρητή Μέσης Εκπαίδευσης δεν είναι τοθέμα υπό εκδίκαση στην παρούσα προσφυγή. Εξάλλου επίτου σημείου αυτούη Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας εζήτησε και έλαβε νομική συμ βουλή από το Γραφείο τουΓενικού Εισαγγελέα τηςΔημοκρα τίας, τηνοποία όπως φαίνεται απόταπρακτικά,έλαβε υπόψη στην έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Αναφορικά μετοντρίτο λόγο ακυρώσεως εν συντομία πρέ πει να πωπως δεν ευσταθεί. ELVOLφανερόαπότα στοιχεία του φακέλουότιηΕπιτροπήέκαμετηδέουσα έρευνακαιη απόφαση της είναι δεόντως αιτιολογημένη. 10 15 20 25 30 Έχει νομολογηθεί απότο Δικαστήριο τούτο, σε σειρά απο φάσεων επίτουυπόεξέταση θέματος, ότι ένας αιτητής για να πετύχει πρέπει ναικανοποιήσει τοΔικαστήριο ότι έχει έκδηλη υπεροχή έναντι του Ενδιαφερόμενου Μέρους. Το Δικαστήριο 35 δενυποκαθιστάτηδικήτουκρίση αναφορικά μετηνεπιλογή του καλύτερου υποψηφίου γιαπροαγωγή ήδιορισμό μετην κρίση του αρμόδιου οργάνου. (Βλέπε μεταξύ άλλων Alexandros Christou and Others v. TheRepublic,4 R.S.C.C. 1στησελ. 6, CharalambosGeorgiadesandAnother v.TheRepublic
(1970)40 3C.L.R. 257καιRepublic v.Zachariades
(1986)3C.L.R. 852). Έχει επίσης νομολογηθεί ότι τοβάροςτηςαπόδειξης έκδηλης υπεροχής βαρύνει τον Αιτητή (Βλέπε Christou v. Republic 1070 3 Λ.Α.Δ. 5 Περσιάνηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Μαλαχτός,Δ.
(1977)3C.L.R. 11.Είναι επίσης θέση τηςνομολογίας μαςότι το Ανώτατο Δικαστήριο επεμβαίνει μόνο οσάκιςτοαρμόδιο όργα νο άσκησε τηδιακριτικήτου εξουσία κάτω απόπλάνη περίτο νόμο ήταπράγματα ή κατάπαράβασητων αρχών τουΔιοικηηκούΔικαίου. Επίσης τοβάροςτης αποδείξεως πλημμελούς ασκήσεως της διακριτικής εξουσίας βαρύνει πάντοτε τον αιτητή. (Βλέπε Partelides v.TheRepublic
(1967)3C.L.R. 407). 10 15 20 25 30 Στις παρούσεςπροσφυγέςαφούέλαβαυπόψημουτο σύνολο των στοιχείων που ήταν ενώπιον της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας καιαφούεξέτασαόλους τουλόγους ακυρώσεωςκρί νω ότιοι αιτητές δενέχουν επιτύχει νααποσείσουν τοβάρος πουτους βαρύνει,ότι δηλαδήέχουν έκδηληυπεροχή έναντιτου ενδιαφερόμενου μέρους. Κρίνω επίσης ότιη Επιτροπήδενέχει ενεργήσει κάτωαπό πλάνηπερί τα πράγματα ήτοΝόμοκαιδεν έχει παραβιάσει με οποιοδήποτετρόποτιςσχετικές αρχές του διοικητικούδικαίου και ότι έλαβε τηνπροσβαλλόμενη απόφαση ενεργώντας εντός των ορίων τηςδιακριτικήςτης εξουσίας. Εξάλλουδενπρέπειναξεχνούμε ότιηυπόπλήρωσηθέσηευρίσκεται ψηλά στην ιεραρχίακαιτο μέγεθος της διακριτικήςευχέ ρειας τηςδιοριζούσηςαρχήςείναι πολύ μεγάλο. (Βλέπε Frangos v.Republic
(1970)3C.L.R.312καιΑ.Ζ. Georghiouand Others v. Republic
(1988)3(A) C.L.R. 678.) Τέλος πρέπειναπω OTLσεπερίπτωσηπλήρωσης ψηλών θέσε ωνπρώτουδιορισμούκαιπρραγωγήςστηΔημόσια Υπηρεσία ωςη παρούσα, ηαρχαιότητα είναι έναστοιχείο περιορισμένης σημα σίας. (Βλέπε Ektorides v.The Republic
(1986)3C.L.R.2198στη σελίδα2202 καιPaschalis v.TheRepublic
(1988)3(C)C.L.R. 1897. 35 Γιατους πιο πάνωλόγους καιοιδύο προσφυγές αποτυγχά νουν καιαπορρίπτονται. 40 Καμιά διαταγήδεδίδεταιαναφορικά μεταέξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χω ρίς έξοδα. 1071