← Κύπρος

clr/1990/1990_3_1072.pdf

(1990)28 Μαρτίου, 1990 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ι. ΦΑΙΔΩΝΑς ΚΟΤςΩΝΗς,
  1. ANTPHΦ. ΚΟΤΣΩΝΗ,
  2. LIVADHIA FARMLTD,
  3. ΦΟΥΡΝΙΑ ΛΤΔ,
  4. KOTSONIS ESTATESLTD,
  5. Μ.& Κ. DEVELOPMENT"Δ156" LTD,
  6. SUNNYLAND DEVELOPMENTLTD,
  7. ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΦΤΕΛΙΑ ΛΤΔ,
  8. ΜΑΚΟ DEVELOPMENTLTD,
  9. ΚΕΡΑΜΕΙΟΝ ΚΟΡΩΝΙΣΛΤΔ,
  10. ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΟΞΥΝΟΣ,
  11. ΧΡΙΣΤΟΘΕΑ Κ. ΟΞΥΝΟΥ, 13.Α. ΠΥΛΙΩΤΗΣ-ΓΡΟΥΤΑΣ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ 1.ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣ ΙΔΑΛΙΟΥ,
  12. ΕΠΑΡΧΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ΩΣΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣ ΙΔΑΛΙΟΥ,
  13. ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 152/81). Γενικές Αρχές Διοικητικού Δικαίου — Αρχή τηςπροηγούμενης ακροά­ σεως του διοικούμενου — Η αρμόδια αρχή δεν είναι υποχρεωμένη να ακούσει τον αιτητή εφόσον τέτοια υποχρέωση δεν επιβάλλεται από νόμο ήκανονισμό — Νομολογιακά πορίσματα καιδιακρίσεις. Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα— Αρθρο23—Δικαίωμα ιδιοκτησίας —Στέρηση καιπεριορισμοί— Πολεοδομικέςζώνες— Υιοθέτησητων πορισμάτωντηςManglisandOthers v. Republic. Οι αιτητές προσέβαλαν τον καθορισμό πολεοδομικών ζωνών που επηρέαζανιδιοκτησίες τους στο Δάλι. 1072 3AAA Κοτσώνηςχ.ό.ν. Δημοκρατίας Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, απο­ φάσισε ότι: 5 10 15 20 25 30
  14. Τονομικό σημείο,ενπροκειμένω,σχετίζεται μεπαράβασητων κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης,καιπιο συγκεκριμένα το γεγονός ότιοιαιτητέςδενκλήθηκανναακουστούνπριντηλήψητηςεπίδι­ κηςαπόφασης.ΣτηνυπόθεσηCo-operativeStoreFamagustaLtd. v.TheRepublic
(1974)3C.L.R.295, λέχθηκανστις σελίδες302303 ότι ηαρμόδια αρχή δενείναι υποχρεωμένηναακούσει τοναιτητήεφόσον τέτοια υποχρέωσηδεν επιβάλλεταιαπόνόμο ήκανο­ νισμό.Τοδικαίωμααυτόεφαρμόζεταικυρίως σεπεριπτώσειςπει­ θαρχικώνδιαδικασιώνπουέχουνοιωνεί δικαστικόχαρακτήρα. 2. Οιίδιοι νομικοί ισχυρισμοί περί παραβιάσεως τουΑρθρου 23 του Συντάγματος και περιορισμού της ακίνητης ιδιοκτησίας, χωρίς πρόβλεψη γιααποζημιώσεις, έγιναν στην υπόθεση Manglisand Othersv.TheRepublic
(1984)3C.L.R.351 καιαπαντήθηκαναπό τηνΟλομέλεια τουΔικαστηρίου,κατάπλειοψηφία,στιςσελίδες360 - 361,πουαποφασίστηκεότιοι Πολεοδομικές ζώνες καιοι περιορισμοί της ιδιοκτησίαςπροωθούντο δημόσιο συμφέρον μέσαστα επιτρεπτάόριατουΑρθρου 23.3 του Συντάγματος.
  1. Όσον αφοράτηναιτιολογία της επίδικης απόφασης,αυτή φαίνε­ ταικαθαράαπότηναπόφασητουΥπουργικού Συμβουλίουόπως καιτηνΚ.Δ.Π.50/81 καιεπομένως δεν ευσταθείο ισχυρισμός του δικηγόρουτων αιτητώνότι δενπροάγεταιτο δημόσιο συμφέρον.
  2. Οισχυρισμός των αιτητώνότι ηΚΑΠ. 50/81 είναι αντίθετημε το πνεύμακαιτην ορθήερμηνεία τουΑρθρου 14
(1)(δ) τουπερίΡυθμί..σεως Οδών καιΟικοδομών (τροποποιητικού) (Αρ.2) Νόμου του 1969,Άρθρο2,όοποίοςπαρέχει.εξουσίεςρυθμίσεως καιόχι απαγο­ ρεύσεως ήπεριορισμού, απαντάταιεπίσης στην υπόθεση Manglis (όπωςπιοπάνω)στις σελίδες358 - 359,καιαπορρίπτεται. 35 Ηπροσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Manglis andOthers v.Republic
(1984)3(A) C.L.R. 351, 40 Charalambides andOthers v.Republic
(1984)3(B)C.L.R. 1516, Co-operativeStoreFamagusta Ltd. v. Republic
(1974)3C.L.R. 295, 1073- Κοτσώνηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)ParidesandOthers v. Republic
(1984)3(A) C.L.R. 715, ΖαμπυρίνηκαιΆλλοι v.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ. 2749, Ιερωνυμίδης και Άλλοι ν. Δημοκρατίας και Άλλου
(1989)3(B) ΑΛΛ. 166, 5 Charalambides andOthers v. Republic
(1986)3(C) C.L.R. 2681, BluewaveProjectsLtdandOthersv. Republic
(1985)3(D) C.L.R. 2522, 10 LanitisB.C. EstatesLtdκαιΆλλοιv.ΔημοκρατίαςκαιΆλλου
(1989)3(E)ΑΛΛ.
  1. Προσφυγή. 15 Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασηςτωνκαθ' ωνηαίτησημετην οποία καθορίστηκαν ως ζώνες εντός των οποίων απαγορεύεται ή περιορίζεται η ανέγερση οικοδομών, κτήματακείμενα εντός των ορίων της περιοχής του Συμβουλίου Βελτιώσεως Ιδαλίου, καθ'ο μέροςπεριλαμβάνουνήεπηρεάζουντακτήματατωναιτητών. 20 Λ. Παπαφιλίππον & Σία, για τους Αιτητές. Ε. Οδυσσέως, για τους Καθ' ων ηαίτηση Αρ. 1 &
  2. 25 Μ. Φλωρέντζος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων ηαίτηση Αρ.
  3. Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ.: Μετηνπροσφυγήτους αυτήοι αιτητές ζητούν απότο Δικαστήριο: "Α. Δήλωσιν του Δικαστηρίου ότι η πράξις ή απόφασις των καθ'ων ηαίτησις Κ.Δ.Π.50/81 ηδημοσιευθείσα εις την Επί- 35 σημον Εφημερίδαημ.27.2.81,Παράρτημα ΙΠ(Ι) αρ. 1668 OLO της οποία οι καθ' ων η αίτησις καθόρισαν τα εντός των ορίων της περιοχής του Συμβουλίου Βελτιώσεως Ιδαλίου κείμενα κτήματατωνεν τηπρώτηστήλητου Πίνακοςπερι­ γραφομένων περιοχών καθ'ο μέροςπεριλαμβάνουν ήεπη- 40 ρεάζουντακτήματατωνΑιτητώνωςζώναςεντόςτωνοποί­ ων απαγορεύεταιήπεριορίζεται ηανέγερσις οικοδομών εί­ ναιάκυροςκαιεστερημένηπαντόςεννόμουαποτελέσματος. 1074 30 3ΑΛΛ. Κοτσώνηςκ.α. ν. Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. Β.Έξοδα." * 5 10 15 20 1 Την προσφυγή τους οι αιτητές βασίζουν στα πιο κάτωνομι­ κά σημεία:' "1.Η προσβαλλομένηπράξιςήαπόφασιςδεν αποτελεί πράξιν ή απόφασιν του Συμβουλίου Βελτιώσεως Ιδαλίου και εν πάση περιπτώσει αύτη ελήφθη εν αγνοία και άνευ της συ­ ναινέσεωςήσυμπράξεως του εν λόγω συμβουλίου. Διαζευκτικώς υποστηρίζεται ότι είναι προϊόν υφαρπαγής.
  4. Οι καθ' ων ηαίτησης ενήργησαν κατά παραβίασιντωνκανό­ νωνπερίφυσικήςδικαιοσύνηςκαθ'ότιπροέβησανειςτηνπροσβαλλομένηνπράξινή απόφασινχωρίς ναακούσουνή να παράσχουν ειςτουςαιτητάςτοδικαίωμαναακουσθούνκαιυπε­ ρασπίσουν ταέννομα συμφέροντα των ταοποίαήδηήσανεν γνώσειτουκαθ' ουηαίτησιςαρ. 1 ή/καιαρ.2 τουλάχιστον. 3.Οι καθ' ων ηαίτησις ενήργησαν εν πλάνηπερί τα πράγματα καθ'ότι:(α)δενεξήτασανή/καιδενεμελέτησανταςεδαφολογικός,γεω­ λογικός,υψομετρικός καιετέραςπεριστάσεις τηςπεριοχής. 25 301 (β)Παρεγνώρισαν τας δυνατότητας της περιουσίας των αι­ τητών καιτου επηρεαζόμενου συνόλουτης ακινήτουπε­ ριουσίας. (γ)Κατέταξανγηνακατάλληλον καιασύμφορον δίάγεωργικήνπαραγωγήνως γεωργικήν γην. (δ)Κατέταξανγην κατάλληλον δι' οικιστικούς σκοπούς,ως γεωργικήν ήβιομηχανικήν γην. 35 (ε)Δεν εξήτασαν ταςσυνθήκας των αιτητών,τον σκοπόν δι' οαπέκτησανταενπροκειμένωκτήματακαιτηνυπ'αυτών σκοπουμένην ανάπτυξιν και χρήσιν των εν προκειμένω κτημάτων. 40 (στ)Παρεγνώρισαν το γεγονός ότι OL αιτηται ή/και τα πρό­ σωπαπαράτων οποίων ηγόρασανταενπροκειμένωκτή­ ματα υπέβαλαν αιτήσεις OL'άδειαν διαχωρισμού των κτημάτων των εις οικόπεδα. 1075 Δημητριάδης,Δ. Κοτσώνηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)(ζ)Παρεγνωρισαντογεγονός ότιτακτήματατωναιτητώνείναι κατάλληλα απόπάσηςαπόψεωςδι' οικιστικούς σκοπούς.
  1. Οι καθ'ων ηαίτησις ενήργησαν κατάπαράβασιντουάρθρου 23 του Συντάγματος καθ*ότι έθεσανδέσμευσιν ήπεριορισμών όστις μειώνει ουσιωδώς την οικονομικήν αξίαν της ιδιοκτη­ σίας των Αιτητών χωρίς να καταβληθήή να γίνη πρόβλεψις διά τηνκαταβολήντο ταχύτερον δικαίαςαποζημιώσεως.
  2. Η προσβαλλομένη πράξις ή απόφασις ελήφθη υπό κάθεστώς υπερβάσεως ήκαταχρήσεως εξουσίας ή/καιαύτηείναι ULTRA VIRES του άρθρου23.3 του Συντάγματος. 5 10
  3. Ο σκοπός καθορισμού των ζωνών εν προκειμένω πάσχεικαθ' ότι: 15 (α)αι εν λόγω ζώναι δεν είναι ούτε και εκρίθησαν ως απο­ λύτως απαραίτητοιήαναγκαίοι. (β)Αι εν λόγω ζώναι δεν εξυπηρετούν και είναι παντελώς άσχετοι προς το συμφέρον της δημοσίας ασφαλείαςή της δημοσίας υγείας ή των δημοσίων ηθών ή της πολεοδο­ μίας ή της αναπτύξεωςκαι χρησιμοποιήσεως των κτημά­ των των Αιτητών προς προαγωγήν της δημοσίας ωφελεί­ ας ήπρος προστασίαν των δικαιωμάτων τρίτων. 20 25
  4. Η δοθείσα αιτιολογία δεν υποστηρίζει την προσβαλλομένην πράξιν ή/και δεν είναι δέουσα διά το σύνολον της πράξεως ή/καικαθ'ο μέρος θίγει ακίνητον περιουσίαν των αιτητών. 30
  5. Και ανήθελεθεωρηθεί ότι οι καθ'ων ηαίτησις εδικαιούντο εις την έκδοσιν της προσβαλλομένης πράξεως ο εσωτερικός καθορισμός ζωνών καιποσοστών είναι αυθαίρετος και δεν προάγει το δημόσιον συμφέρον το οποίον κατά τεκμήριον πρέπει να εξυπηρετή.
  6. Η προσβαλλομένη πράξις καταφώρως παραβιάζει το δι­ καίωμα ιδιοκτησίας των αιτητών το οποίον αποδυναμώνει κατά απόλυτον και σαρωτικόν τρόπον και χωρίς να εξα­ ντληθούν περιθώρια λογικού και περιορισμένου πολεοδομικού χαρακτηρισμού το οποίον ήτο δυνατό να επιτευχθή χωρίς να παραβλάπτη την φυσιογνωμία του τοπίου. 10.Ηπροσβαλλομένη πράξις ήαπόφασιςείναι παράνομοςκαθ' 1076 35 40 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 Κοτσώνηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Δημητοιάδης,Δ. ότι είναιαντίθετος προςτοπεριεχόμενον, πνεύμακαιορθήν ερμηνειαντοάρθρου 14
(6)τουπερί ΡυθμίσεωςΟδώνκαιΟι­ κοδομών (τροποποιητικού)(Αρ.2) Νόμουτου 1969 άρθρον2 ο οποίοςπαρέχει εξουσίας ρυθμίσεως καιουχίαπαγορεύσεως ήπεριορισμού. ll.Otκαθ'ωνηαίτησιςενήργησανυπόκαθεστώςδυσμενούςδια­ κρίσεως έναντι των αιτητώνή^ίαικατά τωναρχώντης ιδιό­ τητος,εν συγκρίσει προς ετέρους ιδιοκτήτας των οποίων τα κτήματαδενεπηρεάζονταιεκτηςπροσβαλλομένης πράξεωςή αποφάσεως. 12.Οι καθ' ων ηαίτησις ενήργησαν εν πλάνηπερί ταπράγματα ή^αι υπόκαθεστώςδυσμενούς διακρίσεωςήΛίαι καταχρήσεως εξουσίας ή/καικατά παράβασιντων κανόνων περί χρη­ στήςδιοικήσεως,καθ*ότι:(α)Παρεγνωρισαντογεγονός ότι μεταξύτων επηρεασμένων κτημάτων υπάρχουν κτήματα διά τα οποία εχορηγήθη άδειαδιαχωρισμού των εις οικόπεδα. (β)Παρεγνωρισαν το γεγονός ότι μεταξύ των επηρεαζόμε­ νων κτημάτων υπάρχουν εγκεκριμένα οικόπεδα. 25 30 35 40 (γ)Διατηςπροσβαλλομένης πράξεωςή αποφάσεωςοι καθ'ων η αίτησις κατήργησαν συλλογικώς κεκτημένα δικαιώματα των ιδιοκτητών ήΛίαιαδείαςυποδιαιρέσεως και εγκρίσεως χωρίςναερευνήσουν εκάστηνπερίπτωσιν κεχωρισμένως." Ταγεγονότα της υπόθεσης αυτής,όπως τέθηκανενώπιον μου, μπορώνατασυνοψίσωως εξής: Στησυνεδρία του Συμβουλίου Βελτιώσεως Ιδαλίου,καθ' ων η αίτησηΑρ.1 (καιστουςοποίουςθααναφέρομαισαντοΣυμβούλιο), στις 8.11.79 συζητήθηκε τοθέματηςρύθμισης τηςοικιστικής,βιο­ μηχανικήςκαικτηνοτροφικήςανάπτυξηςτηςπεριοχής. Παρουσιά­ στηκε σχέδιο τουΤμήματοςΠολεοδομίαςκαιΟικήσεως, βάσειτου οποίου δημιουργούνταν OLακόλουθες ζώνες: 2 οικιστικές, 2κτη­ νοτροφικές,2βιομηχανικές, 1 αρχαιολογικήκαι 1 πουθααποσκοπούσε στηναποθάρρυνσηοιασπαρμένηςοικοδομικήςανάπτυξης. Στησυνέχεια, τα εγχώρια μέλητου Συμβουλίου αντάλλαξαν διάφορες απόψεις και υπόβαλαν ορισμένες εισηγήσεις για την ελαφρά τροποποίηση των οικιστικών περιοχών. Σαν αποτελε­ ί077 Δημητριάδης,Δ. Κοτσώνηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)σμα των απόψεων και των εισηγήσεων τους,οι εκπρόσωποι του Τμήματος Πολεοδομίας καιΟικήσεως ανάλαβαν να τροποποιή­ σουν το σχετικό σχέδιο σύμφωνα μεαυτές. Πρέπει να σημειωθεί ότι το Συμβούλιο κατ' αρχή δέκτηκε το 5 όλο σχέδιο, αποφάσισε όμως όπως, μετά την τροποποίηση βάσει των απόψεων και εισηγήσεων που εκφράστηκαναπότα μέλη, το τροποποιητικόσχέδιο αποσταλείεκνέουσ' αυτόπροςπεραιτέρω μελέτηαπόταεγχώρια μέλη του.Στις24.4.80τοΣυμβούλιοσυνα­ ντήθηκε και πάλι και αφούεξηγήθηκαν και συζητήθηκαν OLτρο- 10 ποποιήσεις πουέγιναναπότοΤμήμαΠολεοδομίαςκαι Οικήσεως, το σχέδιο εγκρίθηκε. Σαν αποτέλεσμα, δημοσιεύτηκε στο Τρίτο Παράρτηματης Επίσημης ΕφημερίδαςτηςΔημοκρατίας,η Κανο­ νιστική Διοικητική Πράξη(Κ.Δ.Π.) Αρ. 149/80,ηοποίακαθόριζε τις πολεοδομικές ζώνες εντός τηςπεριοχής του Συμβουλίου. 15 Μετά τη δημοσίευση της Κ.Δ.Π. 149/80,αριθμός ιδιοκτητών κτημάτων τηςπεριοχής Ηλιούπολης,που επηρεάζονταναπότις πολεοδομικές ζώνες, έκαμαν παραστάσεις στην Κυβέρνηση για αναθεώρησητων ζωνών τηςπεριοχής. Σαναποτέλεσμα των πα- 20 ραστάσεων αυτώντοΤμήμαΠολεοδομίας καιΟικήσεως ετοίμα­ σε τροποποιημένο σχέδιο βάσει του οποίου ηπεριοχή Ηλιούπο­ λης και ηπέριξ περιοχή που είχε ήδηδιαχωριστεί σεοικόπεδα, περιλήφθηκε στην οικιστική ζώνη,με συντελεστήδόμησης 60%. 25 Τοσχέδιο αυτόεγκρίθηκε απότο Συμβούλιο κατάτησυνεδρία­ σητουστις 19.9.80και στησυνέχεια τέθηκε ενώπιον του Υπουργι­ κούΣυμβουλίου,τοοποίοτοενέκρινε μετηναπόφασηΑρ. 20.031, ημερ. 11.2.81. 30 Στις27.2.81δημοσιεύθηκε στο Μέρος Ι τουΤρίτου Παραρτή­ ματος της Επίσημης Εφημερίδας της Δημοκρατίας η Κ.Δ.Π. 50/81 που προσβάλλεται μετην παρούσα προσφυγή. Μετην ένσταση πουκαταχώρησανοι καθ' ων ηαίτηση 1 και 35 2 ήγειραν ορισμένα προδικαστικάθέματα.Τοπρώτοκαιτοδεύ­ τερο από αυτά, που αφορούσε θέμα ότι η Κανονιστική Διοικη­ τική Πράξηδεν είναι εκτελεστήγιατί είναι νομοθετικής και κα­ νονιστικής φύσης και δεν μπορεί να αποτελέσει θέμα προσφυ­ γής,εγκαταλείφθηκε αργότερα ενόψει της νομολογίας τουΑνω- 40 τάτουΔικαστηρίου (βλέπε Manglis and Others v. The Republic
(1984)3 C.L.R. 351, 358, Charalambides and Others v. The Republic
(1984)3 C.L.R. 1516, 1519-1521). 1078 3 A.AA 5 10 Κοτσώνης κ.ά. ν. Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. Αλληπροδικαστική ένσταση που ήγειραν οι καθ'ων η αίτη­ ση 1-και2 είναι ότι οι αιτητέςδεν έχουν έννομο συμφέρον γιατί οι αιτητές,ήμερικοί απόαυτούς,δεν είναι κάτοχοι περιουσίας που επηρεάζεται απότις επίδικες ζώνες. Επίσης αμφισβήτησαν τον ισχυρισμό ότι μερικοί από αυτούς έχουν συνάψει συμβό­ λαια με-ιδιοκτήτες κτημάτων που βρίσκονται εντός των ζωνών αυτώνκαι έθεσετους ισχυρισμούς αυτούςσεαυστηρήαπόδειξη. Δεν προτίθεμαι να αποφασίσωτις προδικαστικές ενστάσεις που ήγειρε ο δικηγόρος των καθ'ων ηαίτηση 1και 2 γιατί πι­ στεύω ότι υπόθεση μπορεί νααποφασιστεί απαντώνταςταδιά­ φορανομικά σημεία που ήγειραν οι αιτητές. ι 15 20 25 30 , , Αναφορικά με τον πρώτο νομικό λόγοηαπάντησηβρίσκεται στα πρακτικά του Συμβουλίου με ημερ. 19.9.80 από τα οποία φαίνεται ότι το Συμβούλιο ενέκρινε τις ζώνες, αφήνονταςκά­ ποια ευχέρεια στα επιτόπια μέληνα εκφέρουν ορισμένες από­ ψεις πριν την ετοιμασία των τελικών σχεδίων, τα οποία θα τίθοντανενώπιοντων μελώναυτώνκαιανσυμφωνούσαν θα προωθείτο ηδημοσίευση τους. Καμιάένδειξη δενυπάρχειότι ταμέ­ λη αυτά δε συμφώνησαν μετο τελικό σχέδιο. Έρχομαι τώρα στο δεύτερο νομικό σημείο, που σχετίζεται με την παράβασητων κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης, και πιο συγκεκριμένα το γεγονός ότι οι αιτητές δεν κλήθηκαν ναακου­ στούν πριν τη λήψητης επίδικης απόφασης.Στην υπόθεση Co­ operative Store Famagusta Ltd. v. The Republic
(1974)3 C.L.R. 295, λέχθηκε στις σελίδες 302 - 303 on η αρμόδια αρχή δεν είναι υποχρεωμένη να ακούσει τον αιτητή εφόσον τέτοια υποχρέωση δεν επιβάλλεται απόνόμο ήκανονισμό. Τοδικαίω­ μα αυτό εφαρμόζεται κυρίως σε περιπτώσεις πειθαρχικών δια­ δικασιών πουέχουν οιωνεί δικαστικό χαρακτήρα: 35 Σχετική είναι επίσης ηυπόθεση Parides and Others v. The Republic
(1984)3C.L.R.715, στη σελίδα 724. 40 To τρίτο νομικό σημείο δεν τεκμηριώθηκε από τους αιτητές και σύμφωνα με το τεκμήριο της νομιμότητας, τεκμαίρεται, μέ­ χρις αποδείξεως του εναντίον, ότι οι καθ' ων ηαίτηση ενήργησαν σωστά καιεξέτασαν όλα ταουσιώδη στοιχεία. Οι νομικοί λόγοι4,5 και6 μπορούνναεξεταστούν μαζίγια­ τί σχετίζονται με ισχυριζόμενες παραβιάσειςτουΑρθρου 23 του Συντάγματος. 1079 Δημητριάδης, Δ. Κοτσώνηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)Οι ίδιοινομικοίισχυρισμοίέγινανστηνυπόθεσηMaglisand Others v. The Republic
(1984)3 C.L.R. 351 και απαντήθηκαν απότηνΟλομέλειατουΔικαστηρίου,κατάπλειοψηφία,στιςσε­ λίδες 360 -361,όπου αναφέρονται τα εξής: 5 "As regards theissueof theconstitutionality of Notices 116 and 117, which were published under section 14,above, there shouldbe stressed,mainly,thefollowing:(a)They involve restrictions or limitations of the exercise of therightof property,imposedby law,intheinterestoftown and country planning and for the development and utilization of properties to the promotion of the public benefit, inthesense of Article 23.3of theConstitution (see, also,theLoiziana case,supra). 10 15 (b)They make detailed provisions for putting into effect restrictions orlimitationsof therightof property withinthe framework laid down by a Law -in this instance section 14 of Cap.96- andtheyare,therefore,withintherequirements 20 of constitutionality which were expounded in Police v. Hondrou,3R.S.C.C.82,85 -
  1. (c)The restrictions or limitationsimposedby meansof thetwo "Notices in question are not so patently unreasonable or arbitrary astobetreatedashavingexceededthelimitsofthe relevant discretionary powers; and,oncethis is so,it isnot within the competence of this Court to embark on an evaluation of the correctness of such Notices from the scientific pointof view. 25 30 (d)Thesanctityoftherightofproperty,totheextenttowhichsuch right isconstitutionallyprotectedbymeansof Article23ofthe Constitution,isnotviolated by thesaidNoticesbecause:(i) In any individual case in which the restrictions or limitations imposed by them materially decrease the economicvalueoftheaffected propertytheownerofsuch property isentitledtocompensationunderArticle23.
  2. (ii)In any individual case in which the said restrictions or limitations entail such drastic consequences that they amount in effect to 'deprivation', in the sense of paragraphs
(2)and
(4)of Article 23,thentheoperation, to ! 1080 35 40 3ΑΛΛ. Κοτσώνηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. thatextent,of thesub-judiceNotices 116and 117hastobe treated as being unconstitutional (see, inter alia, in this connection,the case of The Holy See of Kitium v. The MunicipalCouncil of Limassol, 1 R.S.C.C. 15,28)." 5 10 15 20 Σχετικές είναι επίσης οι αποφάσεις των Ανωτάτου Δικαστη­ ρίου Ζαμπνρίνη και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ.2749* Ιερωννμίδης και Αλλοι ν. ΚυπριακήςΔημο­ κρατίαςκαι Άλλον
(1989)3(B) Α.Α.Δ. 166- Charalambides ν. The Republic
(1986)3 C.L.R. 2681, όπου υιοθετήθηκε ηυπόθε­ ση Manglis' Bluewave Projects Ltd. and Others v. The Republic
(1985)3C.L.R.2522,2525 -2528. Απόλυτασχετικήείναι επίσηςη πρόσφατηαπόφασητηςΟλομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Lanitis E.C. Estates Ltd. και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας και Άλλον
(1989)3(E) Α.Α.Δ. 3252, όπουγίνεται εκτενής ανάλυση τουθέ­ ματος. Όσον αφοράτην αιτιολογία της επίδικης απόφασης, νομικό σημείο 7, βρίσκω ότι αυτήφαίνεται καθαρά απότηναπόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου όπως και την Κ.Δ.Π. 50/81 και επομένως δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός του δικηγόρου των αιτη­ τών ότι δενπροάγεταιτοδημόσιο συμφέρον. 25 30 35 40 Ο ισχυρισμός τωναιτητώνπουπροβάλλουν μετονομικόση­ μείο τουςαρ. 10,ότιδηλαδήηΚ.Δ.Π.50/81 είναι αντίθετημετο πνεύμα και την ορθή ερμηνεία του άρθρου 14
(1)(δ)τουΝόμου, απαντάται επίσης στην υπόθεσηManglis(όπωςπιοπάνω)στις σελίδες 358 -.359, όπουαναφέρονται τα ακόλουθα: "Thevalidityof theaforesaidNoticeshasbeen challenged on, inter alia,theground thatthey wereultravires,mainly because, allegedly,section 14
(1)(d)empowers only thedefining of zones within which building restrictions can be imposed solely by the Council of Ministers undersection 19
(1)of thesame Law. The above contention cannot be upheld - (even though at firstsight it might appear to be plausible in view of thewords 'shall be regulated' ('θα ρυθμίζονται') in the paragraph (d)of sub-section
(1)of section 14,aswellas inview of ;theapparent duplicity of the relevant procedures, namely that under section 14
(1)andthatundersection 19
(1)of Cap.96)-because itwould be, indeed, unreasonable to hold that, for example, under 10S1 Δημητριάδης, Δ. Κοτσώνηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)paragraph (b)of thesaidsection 14
(1)itispermissible to define zones for purposes of tourism, and in relation to such zones there can be imposed by the 'appropriate authority' itself, underthesame section 14
(1),very drastic building restrictions, regarding the type of buildings which can be erected therein, 5 and yet under paragraph (d)of thesaidsection 14
(1)therecan merely be defined zones in relation to which the 'appropriate authority' cannotitself impose,undersection 14
(1),ratherless drastic building restrictions concerning theheights,thenumber of storeys and the areas of the buildings to be constructed 10 therein; and that no differentiation as regards theextent of the powers underparagraphs (b)and(d)of section 14
(1)ispossible appears tobe,also,theinevitable conclusion tobe drawn from the provisions of section 14
(2). 15 Moreover, it would be unreasonable to hold that for the Council of Ministers to be enabled to impose under section 19
(1)of Cap. 96 building restrictions regarding heights, the number of storeys andtheareas of buildings, it is necessary for the 'appropriate authority' to define,first,with the consent of theCouncil of Ministers,undersection 14
(1)(d)of Cap.96, the zones within which the Council of Ministers may subsequently impose such restrictions underthesaidsection 19
(1)." Οσχετικόςνόμος είναιοΠερίΡυθμίσεωςΟδώνκαιΟικοδομών Νόμος, Κεφ. 96, όπως τροποποιήθηκεαπό τους Νόμους 14/59 -25/79και ιδιαίτερα το άρθρο 14
(1)(δ)όπωςτροποποιή­ θηκεαπό τουςΝόμους65/64, 12/69 (μετον οποίοπροσθέθηκε η παράγραφος (δ)για την οποίαγίνεται λόγος) και τον 38/69με τον οποίο αντικαταστάθηκε ηπαράγραφος (δ). Το άρθροαυτό, (μεταφρασμένο)όπωςτροποποιήθηκε έχει ωςεξής: 20 25 30 "14.-
(1)Η αρμοδία αρχήδύναται,τηεγκρίσειτουΥπουργικού Συμβουλίου,διάγνωστοποιήσεωςδημοσιευομένηςεντη επί­ σημα)εφημερίδιτης Δημοκρατίαςναορίζηζώνας35 (α)εντόςτωνοποίωνδύνανται ή δενδύνανταιναανεγερθούν οικοδομαί δι'ειδικά επαγγέλματαήβιομηχανίαςή αι οποίαι διαφυλάσσονται αποκλειστικώςδιά σκοπούςδιαμονής ήετέρους σκοπούς· (β)διαφυλασσομένας αποκλειστικώςπρος χρήσιν αυτώνως τουριστικών ζωνών εν αις δύνανται να ανεγείρωνταιοι­ κοδομαί ειδικού χαρακτήρος τύπου, σχεδίου,εξωτερικής 1082 40 3ΑΛΛ. Kof«UM|g IUIL v.AqpaxQatiot AqpupgukteK,A. εμφανίσεως και γενικώς οικοδόμοι έχουσαι χαρακτηρι­ στικά συνάδοντα προς την γενική εμφανισιν και χρήσιν της περιοχής· 5 10 15 20 (γ)εντός των οποίων οικοδόμοι μικρότερος αξίας απότην περιγραφομένην εν τη γνωστοποιήσει δεν θα ανεγείρωνται
(6)εντόςτηςοποίαςθαρυθμίζωνταιοανώτατοςαριθμόςτων ορόφωνοικοδομών,ή τοανώτατονύψοςοικοδομών ήοι­ ουδήποτε τμήματος αυτών,ήτοανώτατονσυνολικον εμ­ βαδόναπάντωνομούτωνορόφωνοικοδομών,ήάπανταή οιαδήποτεεξαυτών." Τέλος, οι νομικοί λόγοι8,9, 11και 12πουεγείρουν οιαιτητές βρίσκω πωςδεν τεκμηριώνονται απόταστοιχεία πουπρο­ σκομίστηκαν στο Δικαστήριο. Γιατουςπιοπάνωλόγους ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδασεβάροςτωναιτητών. Ταέξοδο ναψηφιστούν απότον Πρωτοκολλητή. Ηποοοφνγήαπορρίπτεται μεέξοδα. 1083

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.