ΪΑΑΛ. 30 Μαρτίου, 1990 [Α.Ν. ΛΟΪΖΟΥ,Π.,ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΣΤΥΛ1ΑΝΙΔΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στές] ΜΟΔΕΣΤΟΣΠΓΓΣΙΛΛΟΣ, ΑΡΧΗΓΟΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, Εφεσείων-Αιτητής, ν.
- ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ,
- ΑΡΧΗΓΕΙΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσφλήτων-Καθ' ων ηαίτηση. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 950). Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Αντικείμενα — Η αναθεωρητικήδικαι οδοσία ασκείται ως προς εκτελεστέςδιοικητικές πράξεις — Σχέση συνυφασμένη με την άσκηση της δικαστικής εξουσίας — Δεν μπο ρεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής. 5 Ο εφεσείων επέμεινε στην αμφισβήτηση, ακυρωτικώς, τηςεπιστο λήςτου Αρχηγού Αστυνομίας πουτον πληροφορούσε σχετικά μετην πρόοδοποινικήςυπόθεσης εναντίοντουκαιεφεσίβαλε τηνπρωτόδι κηαπόφασηπουαπέρριπτετοαιτητικότουωςαπαράδεκτο. 10 Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, απορρίπτονταςτην έφεση,αποφάσισεότι: 15 20 Σύμφωνα μετοΑρθρο 146τουΣυντάγματοςη αρμοδιότητατου Δικαστηρίου τούτου ασκείται αναφορικάμε εκτελεστή διοικητική πράξηγιατην οποίαέναςαιτητήςέχει ενεστώς έννομο συμφέρον. Ταγεγονότα όπως εξετέθησαν απότον ίδιοτον εφεσείοντα δεί χνουν ότι το παράπονοτου δε στρεφόταν εναντίον εκτελεστής διοικητικής πράξης,διότι το θέματης διεξαγωγής έρευνας με σκοπό τηνπροσαγωγήσε ποινικόΔικαστήριο ήτηδιερεύνηση ισχυριζόμε νου ποινικού αδικήματοςείναι σχέσησυνυφασμένη με την άσκηση της δικαστικής εξουσίας και ως εκ τούτου,σύμφωνα με τηνκαθιε1099 Πίτσιλλοςν. ΥπουργείουΕσωτερικώνκ,ά.
(1990)ρωμένηνομολογία τουΔικαστηρίου τούτου,δεν μπορεί να αποτε λέσειαντικείμενο προσφυγήςκάτωαπότοΑρθρο 146. Ηέφεσηαπορρίπτεται με£75,- έξοδα. 5 Αναφερόμενες υποθέσεις: Xenophontos v. Republic, 2R.S.C.C 89, 10 Pitsillos v.Attorney-General
(1985)3(A) C.L.R.
- Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασηςΔικαστού του Ανωτάτου Δι καστηρίου Κύπρου (Σαββίδης,Δ.) που δόθηκε στις 29 Μαΐου, 1989 (Αριθμός προσφυγής 760/88) με την οποία απέρριψε την προσφυγήτου εφεσείοντα πουστρεφόταν εναντίον της άρνησης του Αρχηγού της Αστυνομίας να προβεί σε περαιτέρω έρευνα ενός αυτοκινητικού δυστυχήματος, το οποίο είχε ήδηερευνήσει και σαν αποτέλεσμα των ερευνών αυτών, κρίθηκε ότι υπήρχε μαρτυρίαγιαναπροσαχθεί κατηγορίαεναντίον του εφεσείοντα. 15 20 Ο εφεσείων παρουσιάσθηκεαυτοπροσώπως. Μ.Φλωρέντζος,ΑνώτεροςΔικηγόρος τηςΔημοκρατίαςμε Γ. 25 Γιωργαλλή, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Εφεσί βλητους. Cur. adv. wit. Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Με την έφεση του αυτή ο εφεσείων προ- 30 σβαλλει την απόφαση Δικαστή, του Δικαστηρίου αυτού με την οποίααπέρριψετηνπροσφυγήτουπουστρεφότανεναντίοντηςάρ νησηςτουΑρχηγούτηςΑστυνομίας ναπροβείσεπεραιτέρωέρευνα ενός αυτοκινητικούδυστυχήματος,τοοποίοείχεήδη ερευνήσεικαι σαν αποτέλεσμα των ερευνών της αυτών η Αστυνομία έκρινε ότι 35 υπήρχεμαρτυρίαγιαναπροσαχθείκατηγορίαεναντίοντου. Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως εκτίθενται στην πρωτόδικη απόφαση είναι τα ακόλουθα: Ο εφεσείων είναι ιδιοκτήτης του αυτοκινήτουμε αριθμόεγγραφής HC
- Στις26 Ιουνίου 1988 40 ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο του στο δρόμο ΠλατανιστάσαςΛευκωσίας, ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα με το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφήςΡΡ
- ΗΑστυνομία ειδοποιήθηκε σχετικά και πήγε επί τόπουτην ίδιαμέρα,όπουο αστυφύλακαςΣ.Μέρ1100 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Πίτσιλλος ν.Υπουργείου Εσωτερικών κ.ά. Λοΐζρυ,Π. δης στην παρουσία του εφεσείοντα και του οδηγού του άλλου οχήματος έκαμε τις αναγκαίεςκαταμετρήσεις και ετοίμασε ένα πρόχειρο σχεδιάγραμμα. Ο εφεσείων και ο άλλος οδηγός συμ φώνησαν μετις καταμετρήσεις του αστυφύλακακαιτουπέγραψαν.'Με βάσητο σχεδιάγραμμααυτόοαστυφύλακαςΣ.Μέρδης ετοίμασε τελικό σχέδιο της σκηνής τουδυστυχήματος. Από τις εξετάσεις της η Αστυνομία κατέληξε στο συμπέρα σμαπωςγι' αυτόευθυνόταν ο εφεσείων ο οποίοςστις 29 Ιουνίου 1988, κατηγορήθηκε γραπτώς από τον ίδιο αστυφύλακα, αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο.Ο εφεσείων σε απάντησητης γραπτήςκατηγορίας είπε: "Ποτούταεν σουυπο γράφωτίποτε" καιαρνήθηκενα υπογράψει. Στησυνέχεια ο εφεσείων την ίδιαμέρα με επιστολή του στον Υπουργό •Εσωτερικών, διαμαρτυρήθηκε για την στάση της Αστυνομίας; καταλογίζοντας ευθύνη για το δυστύχημα στον οδηγό του ΡΡ
- Η επιστολή του αιτητή παραλήφθηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών στις Π Ιουλίου 1988 και ο Υπουργός Εσωτερικών γνώρισε λήψη της επιστολής του αιτητή γνωστο ποιώντας του ότι το θέμα παραπέμφθηκε λόγω αρμοδιότητας στον Αρχηγό της Αστυνομίας για εξέταση και ενημέρωση του.' Ο Αρχηγός της Αστυνομίας έδωσε οδηγίες στον Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ναδιερευνήσει την υπόθεση. Ο τελευταί ος αφού εξέτασε όλα τα στοιχεία που είχε μπροστά του, απά ντησε στον εφεσείοντα με επιστολή του ημερομηνίας 27 Αυγού στου 1988 το περιεχόμενο της οποίαςείναι το ακόλουθο: "Αναφέρομαι στην επιστολή σας ημερομηνίας 29/6/1988 προς τον Έντιμο Υπουργό' Εσωτερικών, ως και στην απα ντητική επιστολή του Υπουργείου Εσωτερικών Αρ. Φακ. 970/59/44, ημερομηνίας 29/7/1988 και σαςπληροφορώότι το δυστύχημα εξετάστηκε καιβάσει της υπάρχουσαςμαρτυρίας, ευθύνεστε γιατοδυστύχημα,γι' αυτόκαιθαπροσαχθείτε στο δικαστήριο. ΕάνεπιθυμείτεναεφοδιασθείτεμεΑστυνομική Έκθεση, δύ νασθενααπευθυνθείτεστον Αρχηγό Αστυνομίας, αφούυποβάλέτεαίτησηκαικαταβάλετετανενομισμένα τέλη των£8." Ως αποτέλεσμα της πιο πάνωεπιστολής ο εφεσείωνκαταχώ ρησε προσφυγή στην οποία είχαν εγερθεί δύοπροδικαστικές εν στάσεις. Η μία ήταν ότι ηαπάντησητου Αρχηγού της Αστυνο1101 Λοΐζου,It ΠίΜίλλβςv.Yjmwytivv Emmym» ύ .
(199t)μίας δεν αποτελούσε εκτελεστήδιοικητικήπράξημέσα στην έν νοια του Αρθρου 146 και ηάλλη ότιαποτελούσε επιβεβαιωτική πράξηπροηγούμενηςαπόφασης. Γιατους σκοπούς τηςεφέσεως αυτήςτοΔικαστήριο τούτοθα περιοριστεί στην πρώτη προδικαστική ένσταση την οποία ο πρωτόδικος Δικαστής αποδέχτηκε και μεβάσητην οποίααπέρ ριψε τηνπροσφυγή. 5 Σύμφωνα μετοΑρθρο 146 του Συντάγματοςηαρμοδιότητα τουΔικαστηρίου τούτουασκείται αναφορικά μεεκτελεστήδιοι κητική πράξηγιατηνοποία ένας αιτητής έχει ενεστώς έννομο συμφέρον. 10 Τα γεγονότα όπως εξετέθησαν από τονίδιο τονεφεσείοντα 15 δείχνουν ότιτοπαράπονοτου δεν στρεφόταν εναντίον εκτελε στής διοικητικής πράξηςδιότι τοθέμα της διεξαγωγής έρευνας με σκοπό την προσαγωγήσε ποινικό Δικαστήριο ήτηδιερεύνη ση ισχυριζόμενου ποινικού αδικήματοςείναι σχέσησυνυφασμέ νημετηνάσκησητηςδικαστικήςεξουσίας καιως εκτούτουσύμ- 20 φωνα μετηνκαθιερωμένη νομολογία τουΔικαστηρίου τούτου δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής κάτωαπό το Αρθρο 146. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Ξενοφώντοςν.Δημο κρατίας, 2 Α.Α.Σ.Δ. 89 στις σελ.92,93, Pitsillos v. AttorneyGeneral
(1985)3(A)C.L.R. 21 στη σελ. 26. 25 Ως εκ τούτου ηέφεση αυτήαπορρίπτεταικαιοεφεσείων κα ταδικάζεται σε£75.-έξοδατης έφεσης. Η έφεση απορρίπτεται με £75,έξοδα. 1102 30