3 AAA 30 Μαρτίου, 1990 [A.N. ΛΟΪΖΟΥ, Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ Σ. Ν. ΒΟΥΝΙΩΤΗΣ ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΛΤΔ., Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ, Καθ' ων η αίτηση, (Υπόθεση Αρ. 258/89). 5 10 15 Τελωνειακοί Δασμοί και Φόροι Κατανάλωσης — Δασμοί σε εισαχθέ ντα από την Ε.Ο.Κ.εμπορεύματα — Προτιμησιακοί συντελεστές — Ανάκληση της απόφασης και επιβολής νέων επαχθέστερων δασμών βάση των γενικών συντελεστών μετά από έρευνα για τη γνησιότητα του Πιστοποιητικού EUR. 1— Δέουσα έρευνα — Εξαρτάται από τα εκάστοτε γεγονότα — Περιστάσεις διενέργειας της δέουσας έρευ νας στην κρί%ί'σα περίπτωση. Διοικητική Πράξη — Ανάκληση — Ανάκληση παράνομης ευμενούς πράξης — Το ζήτημα του χρόνου ανάκλησης — Περιστάσεις ευλό γου του χρόνου στην κςηίίείσα περίπποση. Η αιτήτρια εταιρεία προσέφυγε κατά της ανάκλησης φορολο γίας ως προς εμπορεύματα που εισήγαγε και της επιβολής νέας επαχθέστερης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο φάσισε ότι: 20 25 1- Η έκταση της έρευνας που ένα διοικητικό όργανο διεξάγει με σκοπό τη λήψη μιας διοικητικής απόφασηςεξαρτάταιαπότα γε γονότα της κάθε περίπτωσης και στην προκειμένη περίπτωση ο Διευθυντής Τελωνείων ερεύνησε το θέμα κατά πόσο τα εισαχθέ ντα προϊόντα από την αιτήτρια Εταιρεία προήρχοντο από την ΕυρωπαϊκήΟικονομική Κοινότητα και ζητούσε την επαλήθευση και την ακρίβεια πιστοποιητικού EUR.1 που συνόδευε την,εισα1113 Σ.Ν.Βουνιώτης &ΥιοίΛτδ ν.Δημοκρατίας
(1990)γωγήτων εμπορευμάτων. Είναι σεαπάντησητηςεπιστολής αυτήςπουοι Τελωνειακές Αρ χές του Ηνωμένου Βασιλείου εξακρίβωσαν την προέλευσητων εμπορευμάτων και διαπίστωσαν ότι ορισμένα από αυτά που αναφέρονται στην επιστολήτουςδενήσαντέτοιαςπροελεύσεως που να δικαιούνται προτιμησιακής επαλήθευσης, σύμφωνα με το Πρωτόκολλο Κύπρου, ΕΟΚ. Αναμφίβολα ηεπίδικη απόφα ση είναι δεόντως αιτιολογημένη και λήφθηκε ύστερα απότη δέ ουσα,κάτωαπότις περιστάσεις, έρευνα. 2. Πράγματι ηανάκληση της επίδικης φορολογίας έγινε μετά που πέρασαν οχτώ περίπου μήνες από την ημέρα που εκδόθηκε η απόφαση. Είναι φανερό όμως ότι ο Διευθυντής κάτω από τις συνθήκες της υπόθεσης δεν ενήργησε με οποιαδήποτε αδικαιολόγητηκαθυστέρηση και πρέπει να λεχθεί ότι ηανάκληση έγινε υπό τις περιστάσεις σε εύλογο χρονικό διάστημα, θα πρέπει εδώ να λεχθεί ότι το θέμα του χρονικού διαστήματος από την ημέρατης έκδοσης της πράξηςως την ημέρατης ανάκλησης της είναι ένα θέμα πραγματικό και αποφασίζεται στην κάθε περίπτώσηανάλογα μεταπεριστατικά της.Όπωςφάνηκεο Διευθυ ντής έπρεπε ναπροβεί σε έρευνα μετις αρχές μιαςάλλης χώρας και είναι λογικόνα αναμένεται κάποιακαθυστέρηση. Εν πάσηδε περιπτώσει τα εμπορεύματα αντικείμενο της επίδικης απόφασηςήταντέτοιας φύσης που θαείχαν διατεθεί σεπο λύ σύντομο χρονικό διάστημα μετά την εισαγωγή τους. Οποια δήποτε δε ζημία υπέστη η αιτήτρια εταιρεία είναι αποτέλεσμα της δικήςτης παράνομης ενέργειας. 5 10 15 20 25 30 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Panayides v. Republic
(1972)3 C.L.R. 467, 35 Paschal! v.Republic
(1966)3C.L.R. 593, Karayiannis v.Republic
(1974)3 C.L.R. 420, 40 CharaJambides v.Republic
(1964)3 C.L.R. 326, Directorof the Department of CustomsandExcisev. Grecian Hotel Enterprises Ltd
(1985)1C.L.R.
- 1114 3ΑΛΛ Σ.Ν.Βουνιώτης & Υιοί Λτο ν. Δημοκρατίας Προσφυγή. 5 10 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Διευθυντή του Τμή ματος Τελωνείων με την οποία ανακάλεσε τη φορολογία που επέβαλε πάνω σε εισαχθέντα εμπορεύματα της αιτήτριας εται ρείας με βάση τον προτιμησιακό συντελεστή που εφαρμόζεται για εισαγωγές απόχώρες της ΕΟΚ και επέβαλε δασμό καιπρο σφυγική επιβάρυνση μεβάσητους γενικούς συντελεστές. Λ. Παπαχρνσοστόμου,για τους Αιτητές. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. 15 20 25 30 35 40 Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Π.:Μετηνπροσφυγήαυτήηαιτήτρια Εταιρεία προσβάλλει τηνεγκυρότητατηςαπόφασηςτουΔιευθυντήΤμήματος Τελωνείων, ναανακαλέσει τηφορολογία που επέβαλε πάνωσε ει σαχθέντα εμπορεύματαμεβάσητον προτιμησιακό συντελεστήπου εφαρμόζεταιγιαεισαγωγές απόχώρεςτηςΕΟΚ καιναεπιβάλειδα σμό και,προσφυγική επιβάρυνση με γενικούς συντελεστές, όπως κοινοποιήθηκεμετηνεπιστολή τουημερομηνίας23 Μαρτίου,
- Στις 4 Ιουλίου 1988, οι αιτητές κατέθεσαν στο Τελωνείο της Λάρνακας διασάφηση εισαγωγής στο προκαθορισμένο έντυπο μαζί μετιμολόγια καιτασχετικά έγγραφαγιατον τελωνισμό πο σότητας κατεψυγμένων οστρακοειδών (γαρίδων), σολωμών και άλλων θαλασσινών (Παραρτήματα 1-3). Στηδιασάφηση επεσύναψαν και Πιστοποιητικό Κινήσεως EUR.1 με αριθμόΜ145824 (Παράρτημα4), σύμφωνα με το Αρθρο 6
(1)τουΠαραρτήματος του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Συμφωνίας της Συνιστώσας Σύνδεση μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊ κής Οικονομικής Κοινότητας που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με Αρ. 1404 της 30ης Νοεμβρίου 1977, Αρ. 2305,διεκδικώντας προτιμησιακή μεταχείριση δυνάμει του Άρθρου 4
(1)
(2), του Περί Τελωνειακών Δασμών καιΦόρων Καταναλώσεως Νόμουτου 1988, (ΝόμοςΑρ. 58 του 1988). Τοαίτηματωναιτητώνέγινεαποδεχτόκαιταεμπορεύματααυτά τελωνίσθηκαν με την καταβολή προτιμησιακών συντελεστών δασμούκαιπροσφυγικήςεπιβάρυνσηςπουεισπράχθηκαν. Επειδή κατάτο φυσικό έλεγχοπουδιενεργήθηκε πριν απότηνπαράδοση των εμπορευμάτων στους αιτητές εγέρθηκαν κάποιες αμφιβολίες κατά πόσο πράγματιπληρούντο οι πρόνοιες των κανόνωνκατα1115 Λοΐζον, Π. Σ.Ν. Βουνιώτης&ΥιοίΛτδ ν.Δημοκρατίας
(1990)γωγής του Πρωτοκόλλου, ο Ανώτερος Τελώνης Λάρνακας, διαβί βασετηνυπόθεση στοΤελωνείο γιαδιερεύνηση τουθέματος. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 24
(1)του πιο πάνω Πρωτοκόλλου, ο Διευθυντής έγραψε στις 25 Ιουλίου, 1988 στις 5 Τελωνειακές Αρχέςτου Ηνωμένου Βασιλείου καιζήτησε ναεξα κριβωθεί η αυθεντικότητα και η ακρίβεια του Πιστοποιητικού Κινήσεως, (Παράρτημα5) που είχε παρουσιαστεί απότους αιτητές. Οι Τελωνειακές Αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου με επι στολήτουςημερομηνίας 31Ιανουαρίου,1989, πληροφόρησαν το 10 Διευθυντή ότι απόέρευνες πουδιενήργησαν βρήκανότι αριθμός ειδών που είχε συμπεριληφθεί στο πιστοποιητικό κινήσεως δεν ήσαν Κοινοτικής προέλευσης (Παράρτημα Α), γιατί δεν πλη ρούσαν τις προϋποθέσεις της συμφωνίας Κύπρου ΕΟΚ. Κατά συνέπεια σύμφωνα με το άρθρο 5 του Νόμου τα ίδια αυτά θα 15 έπρεπε να είχαν επιβαρυνθεί με εισαγωγικό δασμόκαιπροσφυ γική επιβάρυνση με γενικούς συντελεστές (Παράρτημα6). Από τα πιο πάνω πρόκυψε ότι οι αιτητές παρουσιάζονταςτο πιστοποιητικόαυτόενήργησανκατάπαράβασητουάρθρου4
(1)
(2)20 του Νόμου,όπως καιτουάρθρου 188 τουΝόμουΑρ. 82 του 1967 καισαναποτέλεσμα οΔιευθυντής μεεπιστολήτουημερομηνίας 16 Φεβρουαρίου, 1989, έδωσε οδηγίες στον ΑνώτεροΤελώνη Λάρνα κας να εισπράξει τη διαφορά των πληρωτέων δασμών και να απαιτήσει την πληρωμή ποσού £300για το συμβιβασμό του δια- 25 πραχθέντοςαδικήματοςτηςαναληθούςδήλωσης (Παράρτημα7). Ο Ανώτερος Τελώνης Λάρνακαςμεεπανειλημμένα σημειώματα απαιτήσεωςζήτησεαπότουςαιτητέςτηνκαταβολήτωνδασμώνκαι της προσφυγικής επιβάρυνσης πουυπολογίστηκαν σε£1289.99σεντς και£180.87σεντς αντίστοιχα,καθώςκαι του ποσού των£300 χωρίς όμως οποιαδήποτεανταπόκριση(Παραρτήματα8,9, 10). 30 Είναι ηθέση της αιτήτριαςεταιρείας ότι οΔιευθυντής εβάσισε την προσβαλλόμενη απόφασητου πάνωστο περιεχόμενο της 35 επιστολής των Τελωνειακών Αρχών της Αγγλίας ημερομηνίας 31 Ιανουαρίου, 1989 (Παράρτημα 6),μέσα στην οποία,κατάτην αιτήτρια Εταιρεία δεν περιέχονται πραγματικάγεγονότα αλλά μόνο συμπεράσματα των Τελωνειακών Αρχών της Αγγλίας ότι δηλαδή ορισμένα εμπορεύματα δεν ικανοποιούσαν τους όρους 40 της συμφωνίας συνδέσεως Κύπρου, ΕΟΚ και ότι τα συμπερά σματααυτάβρίσκοντο σεπλήρηαντίθεση μετο EUR.1 πουείχαν εκδώσει καισυνόδευσαν ταεμπορεύματα. 1116 3 ΑΛΛ Σ.Ν. Βουνιώτης & Υιοί Λτδ ν. Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. Επικαλείταιδε ο ευπαίδευτος δικηγόρος τηςαιτήτριας Εται ρείας το άρθρο 24 παράγραφος 3 του Πρωτοκόλλου που προ βλέπει ότι "τααποτελέσματα ταύταδέον ναείναι τοιαύτα ούτως ώστενακαθιστούν τηναπόφασινκατάπόσον το αμφισβητούμε5 νον πκττοποιητίκόν κινήσεως EUR.1 αναφέρεταιεις τα πραγματικώς εξαχθέντα εμπορεύματα, ως και κατάπόσον τα εμπορεύ ματαδύνανταιεντηπραγματικότητι νατύχουν της προτιμησιακής μεταχειρίσεως". Υποστήριξε δε ότι, στην προκειμένη περί πτωση, οι Τελωνειακές Αρχές της Αγγλίας όφειλαν να πληρο ί0 φορήσουν τις αρχές στην Κύπρο για τααποτελέσματα της επα λήθευσης των και να θέσουν ενώπιον των τα γεγονότα ώστε οι αρχές .εδώ να αποφασίσουν,κατά πόσο τα εμπορεύματα μπο ρούσε να τύχουν προτιμησιακής μεταχείρισης και όχι να απο φασίσουν ότι από τις έρευνες των αποδείχθηκε ότι ορισμένα 15 εμπορεύματα δεν ικανοποιούσαν τους όρους συνδέσεως Κύ πρου, ΕΟΚ. 20 25 30 Ηέκταση της έρευνας που έναδιοικητικό όργανο διεξάγει με σκοπό τηλήψημιαςδιοικητικής απόφασηςεξαρτάταιαπόταγεγονότα της κάθε περίπτωσης και στην προκειμένη περίπτωση ο Διευθυντής Τελωνείων ερεύνησετο θέμα κατάπόσο τα εισαχθέ ντα προϊόντα από την.αιτήτρια Εταιρεία προήρχοντο από την ΕυρωπαϊκήΟικονομική Κοινότητα καιζητούσε την επαλήθευση και της ακρίβειας του πιστοποιητικού EUR.1 που συνόδευε την εισαγωγή των εμπορευμάτων. Είναι σε απάντηση της επιστολής αυτής που οι Τελωνειακές Αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου εξακρίβωσαν την προέλευση των εμπορευμάτων και διαπίστωσαν ότι ορισμένα από αυτά που αναφέρονται στην επιστολή τους (Παράρτημα 6) δεν ήσαν τέτοιας προελεύσεως πουναδικαιούνται προτιμησιακής επαλή θευσης, σύμφωνα μετο Πρωτόκολλο Κύπρου,ΕΟΚ. Αναμφίβο λα ηεπίδικη απόφασηείναι δεόντως αιτιολογημένη και λήφθη κε ύστερα απότηδέουσα,κάτωαπότις περιστάσεις, έρευνα. 35 40 Οδεύτερος νομικός λόγοςπουεπικαλείται η αιτήτριαΕταιρεία είναιότι μιαδιοικητικήπράξη πουεκδόθηκενόμιμααπότηνοποία δημιουργήθηκανδικαιώματαγιατονδιοικούμενο δενανακαλείται, αντίθετα ότι η παράνομη διοικητική πράξη από την οποία δημιουργήθηκε ευμενής για το διοικούμενο κατάσταση, ανακαλείται μεν αλλά όχι μετά πάροδο μακρού χρονικού διαστήματος, εκτός εάν η παράνομη αυτή πράξη προκλήθηκε από απατηλή ενέργεια τουατόμουπουοφελήθηκε απόαυτή, οπότανη πράξη ανακαλείται οσοσδήποτε χρόνος καιανπαρέλθει. Παραπέμπειδεπροςυποστή1117 Λοΐζου, Π. Σ.Ν. Βοννιώτης & Υιοί Λτδ ν.Δημοκρατίας
(1990)ριξητηςαρχήςαυτήςστοΔίκαιοτωνΔιοικητικώνΔιαφορών του Στασινόπουλου, 1964,ΤετάρτηΈκδοσησελ. 230,όπωςεπίσηςκαι στις αποφάσεις του Δικαστηρίου τούτου Panayides v. The Republic
(1972)3 C.L.R. 467, Paschali v. The Republic
(1966)3 C.L.R.593, Karayiannisv. The Republic
(1974)3 C.L.R.420 και Charalambides v. The Republic
(1964)3C.L.R.326. 5 Κατά τον ευπαίδευτο δικηγόροτης αιτήτριαςΕταιρείας αυ τήυπέβαλενομότυπα όλαταέγγραφακαιοΔιευθυντής αποφά σισε καιεπέβαλεφορολογία. Μετάπάροδονδεεννέαμηνώνκαι 10 αφού δημιουργήθηκανγια το διοικούμενο δικαιώματα,δηλαδή διάθεσεταεμπορεύματα μεβάσητοκόστος τουςκαιτη φορολο γία που του επιβλήθηκε,ο Διευθυντής ανακάλεσετην απόφαση τουκαι επέβαλενέα φορολογίαχωρίς προτιμησιακή μεταχείρι ση, πράγμα που όπως υπέβαλε,ήτανπαράνομομε βάσητη νο- 15 μολογία πουεπικαλέσθηκε. Στην υπόθεση Director of the Department of Customs and Excise v. GrecianHotel Enterprises Ltd
(1985)1C.L.R. 476, το Εφετείο στησελ. 481 είπεταακόλουθα: 20 "Havinggivendueconsideration toeveryaspectofthecase,we areunabletoupholdthejudgmentofthetrialCourt.Theimposition of customs duties is an administrative act and like every administrative act it may, in appropriate circumstances, be 25 revoked. As Triantafyllides, J.,as hethen was, observed, inA. S. Antoniades & Co. v. TheRepublic
(1965)3C.L.R.673,thereis power in administrative law to revoke an erroneous decision and decisions of thecustoms authorities are noexception. A decision revoking an earlier one, is reviewable under Article 146.1 of the 30 Constitution,inaccordancewithsettledprinciples of administrative law pertaining to thevalidity of recocatory acts.As explained by Stassinopoulos there is power in administrative law to revoke an illegaladministrative act,thatis,anactcontrarytolaw. Thusthere is amenity on the part of theAdministration to recall a decision 35 claimed to be contrary to law. Whether this power was properly exercised inthepresentcase,isamatterofnoconcerntousforthe reviewof any such actcouldonlybeundertaken,inthecontextof proceed ings challenging the act, under Article 146.1 of the Constitution. Every illegal administrative act is liable, in 40 appropriate circumstances, torevocation, theeffect of which isto remove the decision recalled and create a new situation in law, definitive of therightsof thoseaffected thereby." 1118 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Σ.Ν. Βουνιώτης & Υιοί Λτδ ν. Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. Πράγματι η ανάκληση της επίδικης φορολογίας έγινε μετά που πέρασανοχτώ περίπου μήνες απότην ημέρα που εκδόθηκε ηαπόφαση. Είναι φανερό όμως ότι ο Διευθυντής κάτωαπό τις συνθήκες της υπόθεσης δεν ενήργησε με οποιαδήποτε αδικαιολόγητη καθυστέρηση και πρέπει να λεχθεί ότι ηανάκλησηέγινε υπότις περιστάσεις σε εύλογοχρονικό διάστημα. Θαπρέπειεδώ να λεχθείότι το θέματου χρονικού διαστήματοςαπότηνημέρα της έκδοσης της πράξης ως την ημέρα της ανάκλησης της είναι ένα θέμα πραγματικό και αποφασίζεται στην κάθε περίπτωση ανάλογα με τα περιστατικά της. Όπως φάνηκε ο Διευθυντής έπρεπε να προβεί σε έρευνα με τις αρχές μιας άλλης χώρας και είναι λογικό να αναμένεταικάποιακαθυστέρηση. Ενπάσηδεπεριπτώσει ταεμπορεύματααντικείμενο τηςεπίδίκης απόφασης ήταν τέτοιας φύσης που θα είχαν διατεθεί σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετάτην εισαγωγήτους. Οποι αδήποτε δε ζημίαυπέστη ηαιτήτρια εταιρεία είναι αποτέλεσμα τηςδικήςτης παράνομης ενέργειας. Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους ηεπίδικηαπόφασηκρίνεται νόμιμη και ορθήκαι επικυρώνεται. Απορρίπτεται δεη προσφυ γή.χωρίς όμως οποιαδήποτεδιαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1119