(1990)30 Μαρτίου, 1990 [ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 591/87) ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 592/87) ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 593/87) ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΜΕΝΑΡΗΣ, (Αίτητής στην Υπόθεση Αρ. 594/87) ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΗΛΙΑ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 595/87) ΖΩΗ Α. ΓΕΩΡΓΙΟΥ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 596/87) ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΗ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 597/87) ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 758/87) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣ ΠΕΓΕΙΑΣ ΚΑΙ/Ή ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΟΥ ΠΑΦΟΥ ΩΣΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣ ΠΕΓΕΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 591/87,592/87,593/87,594/87,595/87,596/87,597/87, 758/87). Αίτηση Ακυρώσεως—Λόγοι ακυρώσεως — Έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας σε συνδυασμό με πλάνη — Νομολογιακές αρχές — Περιστάσεις στοιχειοθέτησης των λόγων ακυρώσεως σωρρευτικά στην κριθείσα περίπτωση, όπου αποφασίστηκε από τους καθ' ων η 1120 3ΑΛΛ. Γεωργίουκ.ό. ν.Συμβ.Βελτ. Πέγειαςκ.ά. αίτηση ναχορηγήσουνστονκάθεένα από τουςαιτητέςάδειαχρή σεως20ομπρελώνκαι20κρεβατιώνθαλάσσηςστηνπαραλία. 5 Οι αιτητές προσέβαλαν την αλλοίωση ή κατάργηση των αδειών τουςγιαχρήσητηςπαραλίαςτουΚόλπουτωνΚοραλλιών στηνΠάφο. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας τις επίδικεςαποφάσεις, αποφάσισε ότι: 10 15 20 25 Ταπρακτικάτης συνεδρίας τουΣυμβουλίου Βελτιώσεως Πέγειας, που έγινε στις 2/7/1987και που έλαβαν τις υπό κρίσιν αποφά σεις,αναφέρουντα εξής: "β.Οιάδειεςπουθαδοθούν σεκάθεενδιαφερόμενο,θαδιαλαμβάνουνμόνο20κρεβατάκιαθαλάσσηςκαι20ομπρέλλες." Απότοπιο πάνωπρακτικό,συνάγεταιότιοικαθ'ωνηαίτηση,παρέλειψαννα κάνουν τηνδέουσα έρευνα γιατηνκάθεμίαυπόθεσηχωριστά και επίσης παρέλειψανναδώσουν οποιαδήποτεαιτιολογία σχετικά με τηνκάθεαίτησηπουείχανενώπιοντους. Είναιφανερόότιοικαθ' ων ηαίτηση,δεν έκαμαντηνδέουσα έρευνα, μεαποτέλεσμακατά τηλήψη τηςπροσβαλλόμενης πράξης,ναευρίσκονται και/ή νατε, λούνενπλάνηπερίταπράγματακαι/ή τοΝόμο. Επί τουθέματοςτηςαιτιολογίας,ηθέσητηςνομολογίας, είναιότι ηαιτιολογία μιαςδιοικητικής απόφασης,πρέπει ναείναι σαφής, δη λαδήτασυγκεκριμένα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η απόφα• ση,πρέπει νααναφέρονταιειδικώς,κατάτέτοιο τρόπο,ώστενα κα θίσταται δυνατός ο δικαστικός έλεγχος. Η αρχή,έχει νομολογιακά καθιερωθεί σε σειρά αποφάσεων,τουΑνωτάτου Δικαστηρίου. 30 35 Στηνπροκείμενη περίπτωση,η απόφασηεκδόθηκε από συλλογι κό όργανο και είναι δυσμενής για τασυμφέροντα των αιτητώνκαι οι καθ' ων ηαίτηση,όφειλαν να παραθέσουν στην απόφασητους, επαρκήαιτιολογία,πράγματο οποίο δεν έκαμαν. , , Οιπροσφυγέςεπιτυγχάνουνχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 40 ( Choraitis v.Republic
(1984)3(B)C.L.R. 1067, Stavrou v.Republic
(1987)3(B) C.LR. 725, Facontis v. Republic
(1987)3(C)C.LR. 1516. 1121 , Γεωργίου κ.ά. ν.Σνμβ. Βελτ. Πέγειας κ.ά.
(1990)Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασης του Συμβουλίου Βελτιώ σεως Πέγειας να χορηγήσει στους αιτητές άδειες για ομπρέλλες και κρεββάτια,στην παραλίατουκόλπουτων Κοραλλιών, σεάλλο σημείο της παραλίας,απόεκείνο πουχρησιμοποιούσανπροη γουμένως. 5 Γ.Στνλιανίδηςγια Ε. Ευσταθίου,γιατους Αιτητές. 10 Λ. Κνθραιώτηςγια Γ. Ομήρου,γιατους Καθ'ωνη αίτηση. Λ. Κυθραιώτης, για το Ενδιαφερόμενο μέρος, στην Υπόθεση Αρ. 594/87. 15 Cur. adv. vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Οι προσφυγές αυτές συνεκδικάστηκαν, επειδή παρουσιάζουν κοινά πραγματικάκαι νομικά σημεία. Οι αιτητές στις προσφυγές 591/87,593/87, 594/87,595/87και597/87,ζητούν 20 τηνακύρωσητηςαπόφασηςτουΣυμβουλίου ΒελτιώσεωςΠέγειας, με την οποία τους χορήγησαν άδειαγια ομπρέλλες καικρεβάτια, στην παραλίατου Κόλπου των Κοραλλιών, σε άλλο σημείο της παραλίας,απόεκείνο πουχρησιμοποιούσαν προηγουμένως. 25 Οι αιτητές στις προσφυγές 592/87 και 596/87, ζητούν την ακύρωση της απόφασης του Συμβουλίου Βελτιώσεως Πέγειας, με την οποία απέρριψαν την αίτηση τους, για χρήση της παρα λίας στον Κόλπο των Κοραλλιών. 30 Οαιτητήςστηνπροσφυγή758/87,ζητάτηνακύρωσητηςαπόφα σης του Συμβουλίου Βελτιώσεως Πέγειας, διότι περιόρισαν την άδειατουαιτητήστηχρήση μόνο20ομπρελλών και20κρεβατιών. Οι αιτητές στις προσφυγές 591/87,593/87,594/87,595/87 και 35 758/87, χρησιμοποιούσαν την παραλία στον Κόλπο των Κοραλ λιών, για ενοικίαση ομπρελλών, κρεβατιών και ειδών θαλασσίων αθλημάτων, κατόπινσχετικής άδειαςαπότην τότε Αρμόδια Αρχή πουήτανοΈπαρχοςΠάφου,ενώοιαιτητέςστιςπροσφυγές592/87 και 596/87,ήσαν χρήστες της παραλίαςστον Κόλπο των Κοραλ- 40 λίων, για ενοικίαση ομπρελλών και κρεβατιών, χωρίς τη σχετική άδεκχαπότηντότε Αρμόδια ΑρχήπουήτανοΈπαρχοςΠάφου. Με την ψήφιση του Νόμου Περί Προστασίας τηςΠαραλίας 1122 3ΑΛΛ. 5 Γεωργίουκ.ά.ν. Σνμβ. Βελτ.Πέγειαςκ.ά. Κούροης, Δ. (Τροποποιητικός) Νόμοςτου 1987 (21/87), αντικαταστάθηκεως Αρμόδια Αρχήη "Οικεία ΑρχήΤοπικής Διοικήσεως", αντί του Επαρχου. Μετο άρθρο4,διατυπώθηκεεπιφύλαξη με τηνοποία κατοχυρώθηκαν οι χρήστες της παραλίας, για την περίοδο η οποία λήγει την 31.12.89,υπό την έννοια ότι οι καθ'ων ηαίτη ση, θα όφειλαν συμφώνως της ως άνω πρόνοιας, να δώσουν προτεραιότητα γιατηνανανέωσηαδειώνή τηχορήγησηαδειών, σε όσους χρησιμοποιούσαν συγκεκριμένα σημεία τηςπαραλίας στο παρελθόν.Τοάρθρο4τουΝόμου21/87, έχειως ακολούθως: 10 15 20 "4.
(1)Ανεξαρτήτως των διατάξεων του παρόντος Νόμου,πας όσης είχετηνεκμετάλλευσιν οιουδήποτε μέρους τηςπαρα λίας δυνάμει αδείας αρμοδίας αρχής εκδοθείσης προ της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου,καθώς επίσης πανέτερονπρόσωποντοοποίοντηικανοποιήσειτηςοικεί ας αρχής τοπικής διοικήσεως, εχρησιμοποίει οιονδήποτε μέρος τηςπαραλίαςδιάτους σκοπούςτηςπαραγράφου(γ) του άρθρου5 του βασικού νόμου, ως αύτητροποποιείται διά του άρθρου 2(β) του παρόντος Νόμου, δύνανται, τη υποβολή αιτήσεως, ουχί αργότερον της 30ης Σεπτεμβρίου 1987 ναζητήσωσι πάρα της οικείας αρχήςτοπικήςδιοική σεωςτην χορήγησιν της προβλεπομένης εις την ως προείρηταιπαραγραφοναδείας. 25
(2)Οιαδήποτεάδειαχορηγούμενη δυνάμει του παρόντος άρ θρου ισχύει διά τρία έτη απότης ημερομηνίας εκδόσεως ταύτης και εν πάσηπεριπτώσει εκπνέει την 31ηνΔεκεμ βρίου, 1989. 30
(3)Οιαδήποτε άδεια χορηγούμενη δυνάμει του παρόντος άρθρουδενδημιουργεί ήμεταβιβάζειειςτονκάτοχοναυ τής οιονδήποτε έτερον δικαίωμα,προνόμιον, συμφέρον ή έτερον πλεονέκτημα επί του μέρους της παραλίαςτου οποίου έχει την εκμετάλλευσιν ή χρήσιν". 35 40 "5.(γ)Ουδείς άνευ επηρεασμού της κοινής χρήσεως της παρα λίαςτηςελευθέραςδιακινήσεως επ'αυτήςήπροσβάσεωςπροςαυ τής, θα τοποθετή ή επιτρέπη εις έτερον να τοποθετή επί ταύτης τράπεζας, καρέκλας, κρεβατάκια, ομπρέλλας, είδη θαλασσίων αθλημάτωνήέτερααντικείμενα,προςενοικίασιν ήάλλως πωςεκ μετάλλευσιν τούτων,άνευαδείαςτης οικείας αρχήςτοπικήςδιοι κήσεως και εις τοιούτο μέρος καιυπότοιούτους όρους,περιλαμ βανομένου του καθορισμού ανωτάτων ορίων τιμών διά τα υπό τωναδειούχωνπροσφερομέναςυπηρεσίας,ωςήθελονκαθορισθή." 1123 Κούρρης, Δ. Γεωργίου κ.ά.ν. Συμβ. Βελτ. Πέγειας κ.ά.
(1990)Όπως φαίνεται απότο άρθρο5
(1)(γ)όπωςτροποποιήθηκεαπό τοΝόμο21/87, OLλόγοιγιατουςοποίουςηΑρχή μπορείνααρνηθεί την έκδοση της άδειας,είναι οεπηρεασμός τηςκοινής χρήσεως της παραλίαςκαιτης ελεύθερης διακίνησης επ'αυτήςήπρόσβασηςπρος αυτή,δηλαδήεάνσυντρέχουν λόγοιδημοσίου συμφέροντος. 5 Ο κυριότερος νομικός λόγος των προσφυγών, είναι ότι υπάρχει παντελής έλλειψη δικαιολογίας,· ούτως ώστε να καθί σταται δυνατός ο δικαστικός έλεγχοςτων αποφάσεων του Συμ βουλίου Βελτιώσεως Πέγειας. 10 Ταπρακτικάτης συνεδρίας του Συμβουλίου ΒελτιώσεωςΠέγειας, που έγινε στις 2/7/1987και που είναι το Τεκμήριο 3και που έλαβαν τις υπό κρίσιν αποφάσεις,αναφέρουν τα εξής: 15 "β. OL άδειες που θα δοθούν σε κάθε ενδιαφερόμενο, θα δια λαμβάνουν μόνο20κρεβατάκιαθαλάσσης και20ομπρέλλες." Από το πιο πάνω πρακτικό,συνάγεται ότι οι καθ' ων ηαίτηση, παρέ λειψαν νακάνουντηδέουσα έρευναγιατηνκάθεμιαυπόθεσηχω ριστάκαιεπίσης παρέλειψανναδώσουνοποιανδήποτεαιτιολογία σχετικά μετηνκάθεαίτησηπουείδανενώπιον τους. Είναιφανερό ότι οι καθ' ων ηαίτηση,δεν έκαμαντηνδέουσα έρευνα, με αποτέ λεσμακατάτηλήψη τηςπροσβαλλόμενης πράξης, να ευρίσκονται και/ή νατελούν εν πλάνηπερί ταπράγματακαι/ή τοΝόμο. 20 25 Ηεπί του θέματος της αιτιολογίας, ηθέσητης νομολογίας, εί ναι ότι ηαιτιολογία μιας διοικητικής απόφασης,πρέπει να είναι σαφής,δηλαδήτασυγκεκριμένα γεγονότα επί των οποίων βασίζε ται ηαπόφαση,πρέπει νααναφέρονταιειδικώς, κατάτέτοιο τρό ποώστενακαθίσταταιδυνατόςοδικαστικόςέλεγχος.Ηαρχή,έχει νομολογιακά καθιερωθεί σε σειρά αποφάσεωντου Ανωτάτου Δι καστηρίου (Βλ. Χωραίτης ν.Δημοκρατίας (\984) 3 C.L.R. 1067, Σταυρόν ν.Δημοκρατίας
(1987)3C.L.R.725 καιΦακοντήςν. Δη μοκρατίας
(1987)3(C)C.L.R. 1516). 30 35 Στην προκειμένη περίπτωση, η απόφαση εκδόθηκε απόσυλ λογικό όργανο και είναι δυσμενής για τασυμφέροντα των αιτη τών και οι καθ'ων ηαίτηση,όφειλαν ναπαραθέσουν στην από φασητους, επαρκήαιτιολογία, πράγματο οποίο δεν έκαμαν. 40 Για τους πιο πάνω λόγους, οι προσφυγές επιτυγχάνουν και οι αποφάσεις των καθ' ων η αίτηση,ακυρώνονται χωρίς έξοδα. Οιπροσφυγέςεπιτυγχάνουνχωρίςέξοδα. 1124