clr/1990/1990_3_1125.pdf

(1990)Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισε ότι:

1. Οι συστάσεις του Διευθυντή, αποτελούν οπωσδήποτε σημαντι­ κότατο παράγοντα στη διαδικασία αξιολόγησης των υπόψηφίωνκαιηνομολογία είναι επί τουθέματος σαφήςκαισταθερή. Παράλληλα όμως, αναγνωρίζεται απότη νομολογία η ευχέρεια του Προϊσταμένου του Τμήματος να αναζητήσει και νασυλλέ­ ξει τις αναγκαίεςπληροφορίες απότοΤμήμα που θατοβοηθή­ σουν στη διαμόρφωση της γνώμης του. Από ταπρακτικά,προκύπτει ευθέως ότι οΔιευθυντής στηνπρο­ κειμένη περίπτωση,ζήτησε και έλαβε στοιχεία απότους υπηρε­ τούντες προϊσταμένους των υποψηφίων,και επομένως ήτανσε θέση,σύμφωνα μετηνομολογία, ναεκφράσει άποψηγιατηνκαταλληλότητά τους. 5 10 15
2. Κατά την γνώμη μου,το πρόβλημα στις συστάσεις του Διευθυ­ ντή, εντοπίζεται στη συγκεκριμένη υπόθεση,στη δυνατότηταεκ νέου συστάσεων από άλλο διευθυντή, ενόψει της επανεξέτασης του θέματος όπως ορθά επισημαίνεται στον υπ' αριθμό 3λόγο για ακύρωση. 20 Η επανεξέταση της υπόθεσης μετά από δικαστική ακύρωση ή ανάκληση γίνεται με βάσητο νομικό καιπραγματικόκαθεστώς, που ίσχυε κατάτο χρόνο λήψεως της πρώτηςαπόφασης. 25 Το κρίσιμο ερώτημα πουπρέπει να απαντηθεί,είναι κατάπόσο οι συστάσεις του νέου διευθυντή ενέπιπταν στο καθεστώς το οποίο σύμφωνα με ταανωτέρω,διέπει τηλήψη της απόφασηςή αν αποτελούσε νέο στοιχείο, έξω απόταόρια αυτά. 30 Αποτελεί πάγια αρχήστηνομολογία μας, ότι οπροϊστάμενος του Τμήματος, είναι σε ιδανική θέσηνα σταθμίσει τις απαιτήσεις της υπόπλήρωση θέσεως καιτις ικανότητεςτωνυποψηφίωνκαιότι οι 35 συστάσεις του,αποτελούν συγκριτική αξιολόγηση της καταλληλό­ τητας των υποψηφίων σε συσχετισμό με όλα τα συναφή στοιχεία αναφορικά με την αξία, τα προσόντα και την αρχαιότητα τους. Επομένως, στην έννοια της αξιολόγησης, διαλαμβάνεται και το στοιχείο τηςυποκειμενικής εκτίμησης τουΠροϊσταμένου. 40 Ο Διευθυντής τουΤμήματοςΤαχυδρομικών Υπηρεσιών πουπροέ­ βηστις συστάσεις, είχεαναλάβεικαθήκονταμετάτον ουσιώδηγια την επανεξέταση χρόνο. Σταπρακτικάτης Επιτροπής αναφέρεται 1126 3ΑΛΛ. Πιτσιλλίδης χ.ά. ν. Δημοκρατίας ότιπροέβηστιςσυστάσεις αφούμελέτησετουςφακέλουςκαιέλαβε στοιχεία απότους υπηρετούντες προϊσταμένους τωνυποψηφίων, επέλεξε6ε τους συστηθέντες μεβάσητατρίακριτήριαστο σύνολο τους, δηλαδή τηναξία,ταπροσόντακαιτηναρχαιότητα. 5 10 15 Δεν έχω καμιάαμφιβολίαότι ηαξιολόγηση τουΔιευθυντή,που διαλαμβάνει την προσωπική άποψητου για την αξία των υπο­ ψηφίων,έστωκαιμεβάσηταστοιχείαπου ανάγονταιστον κρί­ σιμο χρόνο, αποτελεί νέα σύσταση έξω απόταπλαίσια του καθεστώτος στο οποίοηΕπιτροπήόφειλε ναπεριορίσει την κρίση της. Υπήρξε επομένως, παραβίαση της αρχής για επανεξέταση τηςυπόθεσης,όπως ονόμος ορίζει πουπλήττει την εγκυρότητα τηςπράξεως,αφούοισυστάσεις τουπροϊσταμένουήταναπότα βασικάστοιχεία πουηΕπιτροπή στήριξε τηναπόφασητηςαλλά καιεξ αντικειμένου όπως ήδησημειώθηκε, παράγωνκρίσεως. Καταλήγω ότι η Επιτροπή στήριξε την απόφασητης σε υλικό που δεν έπρεπε να ευρίσκεται ενώπιον της και η απόφασητης υπόκειται σεακύρωση, 20 25
3. Αν καιτοθέμαείναι θεωρητικού μόνον ενδιαφέροντος εφόσον η πράξητηςπροαγωγήςέχειγιαάλλο λόγοκηρυχθείήδηάκυρη, θέ­ λω ναπαρατηρήσω ότι επρόκειτογια επανεξέτασηθέματοςμετά απόανάκλησηκαιείναι μιάαπότιςπεριπτώσεις-εξαιρέσεις στην αρχήτηςμηαναδρομικότηταςτωνδιοικητικώνπράξεων. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Makrides v.Republic

(1983)3(A) C.L.R. 622, Republic v.Harris

(1985)3(A) C.L.R. 106, 35 Leonidou v.Republic

(1986)3(B)C.L.R. 1918, Georghiadou v.Republic

(1988)3(B)C.L.R. 1181, · Louca v.Savva &Others

(1989)3(A) C.L.R. 672, 40 Republic v.SaTirides

(1985)3(A) C.L.R. 163, Mytidesv.Republic

(1988)3(B)C.L.R. 737, 1127 Πιτσιλλίδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)Μακρίδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1338, Δημοκρατίαν. Παπαμιχαήλ

(1989)3(B)ΑΛΛ. 823, 5 ΒανέζηςκαιΆλλοιν. Δημοκρατίας

(1989)3(Δ)ΑΛΛ.

1. Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας σύμφωνα με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη προήχθηκανστη μόνιμηθέσηΑνώτερου ΤαχυδρομικούΛειτουργού ανα­ δρομικάαπό 15.2.85, αντίτωναιτητών. 10 Ν.Σάντης για Α. Παπαχαραλάμπονς, για τους Αιτητές στις Υποθέσεις Αρ. 361/88 και453/
2. 15 Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές στην Υπόθεση Αρ.423/
3. Π. Χατζηδημητρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων ηαίτηση. 20 Μ.Χριστοφίδης, για ταΕνδιαφερόμεναμέρη. Cur. adv. vult. 25 ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Οι προσφυγές έχουν κοινό αίτηματην ακύ­ ρωση της απόφασηςτης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας, όπως δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, στις 11/3/88,με την οποία τατέσσερα ενδιαφερόμενα μέρη, Πρόδρο­ μος Μ.Πελεκάνος, Γεώργιος Κ. Κρασίδης,Λουκάς Π.Κομήτης 30 και Σωτήρης Αυγουστή, προάχθηκανστην μόνιμη θέση Ανώτε­ ρουΤαχυδρομικούΛειτουργού αναδρομικάαπό15/2/
4. Επρόκειτογιαεπανεξέτασητουθέματοςτηςπλήρωσης τωνθέ­ σεων, μετάτηναπόφασητηςΕ.Δ.Υ.,ημερομηνίας 13/10/87, μετην 35 οποία, έπειτα απόνομική συμβουλή του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας,ηΕπιτροπήανακάλεσεαπόφασηςτης,γιαπροαγω­ γή των ενδιαφερομένων μερών στην ίδια θέση, για λόγους που αφορούσαν την τήρηση των κανονιστικών διατάξεωνστησύντα­ ξητωνεμπιστευτικών εκθέσεων,καιειδικότερατηντροποποίηση 40 της αξιολόγησης απότον προσυπογράφοντα λειτουργό. Όπωςπροκύπτειαπόταπρακτικά,ηΕπιτροπή συνήλθεαρχικά στις23/1/88καιαποφάσισενααγνοήσειτιςτροποποιήσειςαπότους 1128 3 ΑΛΛ. Πιτσιλλίόης κ.ά. ν.Δημοκρατίας Κούοοης, Δ. προσυπογράφοντεςλειτουργούς, όπουαυτέςήταναναιτιολόγητες. 5 10 Στησυνεδρία της στις 11.2.88,η Επιτροπήπροχώρησε σεου­ σιαστική εξέταση του θέματος για επαναπλήρωση των θέσεων, αφούάκουσε καιτις απόψειςτουΔιευθυντή τουΤμήματοςΤαχυ­ δρομικώνΥπηρεσιών.Έπειτααπόγενικήαξιολόγηση καισύγκρι­ σητων υποψηφίων με βάσητο νομικό καιπραγματικόκαθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο,η Επιτροπήκατέληξε ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη μεβάση τακαθιερωμένακριτήρια,υπερείχαν τωνάλλων υποψηφίωνκαιαποφάσισενατουςπροαγάγειστημό­ νιμη θέσηΑνώτερουΤαχυδρομικού Λειτουργούαναδρομικά από 15/2/85,τηνημερομηνίαδηλαδήπουέγινανοιαρχικέςπροαγωγές. 15 Ταυτόσημοι είναι και οι ουσιαστικοί λόγοι που προβάλλονται απότους τρεις αιτητές γιαακύρωση της πράξεως καιπου, συνοπτικά, είναι οι ακόλουθοι: 20

(1)ΗΕπιτροπήενήργησε καθ' υπέρβασηήκατάχρησηεξουσίαςκαι υπό καθεστώς πλάνης περί τα πράγματα,επειδή αγνόησε τις τροποποιήσεις τουπροσυπογράφοντοςλειτουργού καιπεριόρι­ σε την κρίση της, στις αξιολογήσεις των αξιολογούντων λει­ τουργών. 25

(2)Ηαπόφαση του Διευθυντή πάσχει επειδήο ίδιος δεν είχε άμεσηγνώσητωνυποψηφίωνκαιπροέβηστην σύσταση του,χωρίς ναλάβειυπόψητις τροποποιήσεις στις εμπιστευτικές εκθέσεις. 30

(3)Οι συστάσεις που ζητήθηκανκαι λήφθηκαν απότο νέο Διευ­ θυντή, αποτελούσαν παραβίασητου πραγματικού και νομι. κού καθεστώτος υπό το οποίο όφειλεναγίνει η επανεξέταση τηςπράξεως.

(4)Η Επιτροπήδεν προέβη στη δέουσα έρευνα επί του θέματος του πλεονεκτήματος. 35

(5)Κακώς εχρησιμοποιήθη απότο Διευθυντή και την Επιτροπή το πτυχίο των ενδιαφερομένων μερών, εφόσον τούτο δεν ήταν απαραίτητο ήπρόσθετο προσόν. 40

(6)Ηυπεροχή των αιτητών έναντι των ενδιαφερομένων μερών.

(7)Συμπληρωματικάστις προσφυγές αρ. 361/88και453/88,εγέρ­ θηκετοθέματηςπαράνομης, κατάτους ισχυρισμούς τωναιτη­ τών,αναδρομικής ισχύος πουείχεδοθεί στην πράξητωνπρο1129 Κούρρης,Δ. Πιτσιλλίδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)αγωγών των ενδιαφερομένων μερών. Ο ισχυρισμός για τιςεμπιστευτικές εκθέσεις και για την πα­ ράνομη, όπως υποστηρίχθηκε, παράλειψη της Επιτροπής να απομονώσει καινα αγνοήσει τις παρατηρήσεις τουπροσυπογράφοντος λειτουργού, άνκαιείχε αποτελέσει ένα απότουςκύ­ ριους λόγους ακύρωσης στη γραπτή αγόρευση των αιτητών, εγκαταλείφθηκε κατά το στάδιο τωνδιευκρινήσεων καιδε θα μας απασχολήσει στην απόφασηαυτή. 5 10 Οι λόγοι που αφορούντις συστάσεις του Διευθυντή, συγκέ­ ντρωσαν, μετά τηναπόσυρση τουλόγου γιατις εμπιστευτικές εκθέσεις, την κύρια επιχειρηματολογία των αιτητώνκαιθαεξε­ ταστούν κατά λογική προτεραιότητα. 15 Οι συστάσεις τουΔιευθυντήτουΤμήματος, ήτανκατάτηνάπο­ ψη των δικηγόρων των αιτητών,πλημμελείς, επειδήδεν στηρίζοντοσεάμεση γνώση των υποψηφίων,δε λήφθηκανυπόψηοι τρο­ ποποιήσεις απότους προσυπογράφοντες λειτουργούς καιέγιναν κατάπαράβασητηςαρχήςτουδιοικητικούδικαίουότι η επανεξέ- 20 τάση τηςυπόθεσης όφειλε να γίνει μεβάσητουφιστάμενο κατά τηναρχικήλήψητηςαπόφασης,νομικόκαιπραγματικόκαθεστώς. Η παράλειψηήπαραγνώριση των τροποποιήσεων τουπροσυπογράφοντοςλειτουργού στιςεμπιστευτικές εκθέσεις,συνδέεταιάμε­ σα και αποτελεί προέκτασητου λόγου γιαακύρωση που έχειήδη 25 αποσυρθείκαιως εκτούτουδεθαεξεταστεί απότο Δικαστήριο. Οι συστάσεις του Διευθυντή, αποτελούν οπωσδήποτε σημα­ ντικότατοπαράγονταστηνδιαδικασίααξιολόγησης τωνυποψη­ φίων και ηνομολογία είναι επί τουθέματος σαφήςκαισταθερή 30 (Βλ. ενδεικτικά, Makrides v.Republic

(1983)3C.L.R. 622, και Republic v. Harris

(1985)3 C.L.R. 106). Παράλληλαόμως,ανα­ γνωρίζεται απότηνομολογία ηευχέρεια του Προϊστάμενου του Τμήματος νααναζητήσει και να συλλέξει τιςαναγκαίεςπληρο­ φορίες από τοΤμήμα που θα τονβοηθήσουν στη διαμόρφωση 35 της γνώμης του. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Leonidou ν. Republic

(1986)3C.L.R. 1918 στη σελίδα1923: "Lack of personal knowledge, on the part of the Commissioner of the applicant, wasnot,assubmitted, afactor preventinghim from expressingan opinion on thevalueof his services and suitability for promotion. Asitisoften thecaseheads ofdepartments haveno personal 1130 40 3 ΑΛΛ. Πιτσιλλιοης κ.α. ν. Δημοκρατίας KOVQQIK, Δ. knowledge of subordinate personnel. Nevertheless they can report on them, provided they make appropriate inquiries in their department enabling them to form an opinion on the valueof their services." 5 Σεπρόχειρημετάφραση: 10 15 20 25 30 35 "Η έλλειψη προσωπικής γνώσεως εκ μέρους του Εφόρου για τον αιτητή,δεν ήταν,όπως έγινε εισήγηση, γεγονός που τον εμπόδιζε ναεκφράσει γνώμηγιατηναξίατων υπηρεσιών τουκαιτηνκαταλληλότητα τουγια προαγωγή. Οπωςσυχνάσυμβαίνει,οιΠροϊστάμενοιΤμήματος,δενέχουν προσωπικήγνώσηγιατοκατώτεροπροσωπικό.Εντούτοις,μπορουννακάνουναναφοράγι' αυτούς,δεδομένου ότι έχουνπρο­ βείστηναναγκαίαέρευναστοΤμήματους,πουθατουςβοηθήσει να διαμορφώσουν άποψη για την αξία των υπηρεσιών τους." (Βλέπε επίσης,Georghiadou γ.TheRepublic

(1988)3(B)C.L.R. 1181,καιLoucaandOthersv. ThePublicServiceCommission,

(1989)3(A) C.L.R. 672.) Από τα πρακτικάπροκύπτει ευθέως ότι ο Διευθυντής στην προκειμένηπερίπτωση,ζήτησεκαιέλαβεστοιχεία απότουςυπη­ ρετούντες προϊσταμένους των υποψηφίων, και επομένως ήταν σεθέση,σύμφωνα μετηννομολογία,ναεκφράσει άποψηγιατην καταλληλότητα τους. . Κατά τη γνώμη μόυ,το πρόβλημα στις συστάσεις του Διευ­ θυντή,εντοπίζεται στησυγκεκριμένη υπόθεση,στηνδυνατότητα εκ νέου συστάσεων απόάλλο διευθυντή,ενόψει της επανεξέτα­ σης του θέματος, όπως ορθά επισημαίνεται στον υπ' αριθμό 3 λόγο γιαακύρωση. Η επανεξέταση της υπόθεσης μετά από δικαστική ακύρωση ή ανάκληση γίνεται με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς, πουίσχυεκατάτοχρόνολήψεως τηςπρώτηςαπόφασης-Republic v.Safirides

(1985)3C.L.R. 163, Mytides v.Republic

(1988)3(B) C.L.R. 737 και Μακρίδης κ,ά.v.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1338. 40 Τοκρίσιμο ερώτημαπουπρέπεινααπαντηθεί,είναι κατάπό­ σο οι συστάσεις τουνέου διευθυντή ενέπιπταν στο καθεστώς το οποίο σύμφωνα μεταανωτέρω,διέπει τηλήψη της απόφασηςή αν αποτελούσε νέο στοιχείο, έξω απόταόρια αυτά. 1131 Κούρρης,Δ. Πιτσιλλίόηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)Αποτελεί πάγιαναρχήστη νομολογία μας,ότι ο προϊστάμε­ νος τουΤμήματος, είναι σε ιδανικήθέση να σταθμίσει τις απαι­ τήσεις της υπό πλήρωση θέσεως και τις ικανότητες τωνυποψη­ φίων καιότι οι συστάσεις του,αποτελούν συγκριτική αξιολόγη­ ση της καταλληλότητας των υποψηφίων σε συσχετισμό με όλα τα συναφή στοιχεία αναφορικά με την αξία, τα προσόντα και την αρχαιότητατους (Republic v.Haris,ανωτέρω). Επομένως, στην έννοια της αξιολόγησης, διαλαμβάνεταικαιτοστοιχείο της υποκειμενικής εκτίμησης του Προϊσταμένου. 5 10 Ο Διευθυντής του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών που προέβη στις συστάσεις, είχε αναλάβει καθήκοντα μετά τον ου­ σιώδηγια την επανεξέτασηχρόνο. Σταπρακτικά της Επιτροπής (παράρτημα 10), αναφέρεται ότι προέβη στις συστάσεις αφού μελέτησετους φακέλουςκαιέλαβε στοιχεία απότουςυπηρετού- 15 ντες προϊσταμένους των υποψηφίων, επέλεξε δε τους συστηθέντες με βάση τα τρία κριτήρια στο σύνολο τους, δηλαδή την αξία,ταπροσόντα και την αρχαιότητα. Δεν έχωκαμιάαμφιβολίαότι ηαξιολόγηση τουΔιευθυντή,που διαλαμβάνει την προσωπικήάποψητου για την αξίατωνυποψη­ φίων, έστω και με βάσηταστοιχεία που ανάγονταιστον κρίσιμο χρόνο,αποτελεί νέασύσταση έξω απόταπλαίσιατουκαθεστώτος στοοποίοηΕπιτροπήόφειλε ναπεριορίσει τηνκρίσητης.Υπήρξε επομένως, παραβίασητης αρχής για επανεξέταση της υπόθεσης, όπως ο νόμος ορίζει που πλήττει την εγκυρότητα της πράξεως, αφούοισυστάσεις τουπροϊσταμένουήταναπόταβασικάστοιχεία πουηΕπιτροπήστήριξε τηναπόφασητης (Παράρτημα 10.6.3),αλ­ λάκαιεξ αντικειμένου όπωςήδησημειώθηκε,παράγων κρίσεως. 20 25 30 Καταλήγωότι ηΕπιτροπήστήριξε τηναπόφασητηςσε υλικό που δεν έπρεπε να ευρίσκεται ενώπιον της και η απόφασητης υπόκειται σε ακύρωση. Οι υπόλοιποι λόγοι πουπροβάλλονταιγιαακύρωσητηςαπόφάσης, είναι μάλλον συμπληρωματικοί στους κυρίως λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Σε ό,τι αφορά το θέμα κατοχής από τους υποψηφίους των απαιτούμενων προσόντων, είναι φανερό από τα πρακτικάότι τόσο ηΤμηματική Επιτροπή,όσο και η ίδια η ΕπιτροπήΔημό­ σιας Υπηρεσίας, ασχολήθηκαν με το θέμα (πρακτικόημ.11/1/85 και 17/1/85) και ικανοποιήθηκαν ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη, πληρούσαν τα απαιτούμενα για προαγωγή προσόντα. Από τα 1132 35 40 \ 3 ΑΛΛ. Πιτσιλλίδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας Κονρρης, Δ. πρακτικά εξάλλου (παράρτημα 10.6.7),προκύπτει ότι ηΕπιτρο­ πήερεύνησε το θέμα τουπλεονεκτήματος καικατέληξε ότι όλοι οι υποψήφιοι,διέθεταν το πλεονέκτημα γνώσης της Γαλλικής ή άλλης Ευρωπαϊκής γλώσσας. 5 10 15 20 • • - . . · . . Η αναφορά του Διευθυντή στο Πανεπιστημιακό δίπλωμα των ενδιαφερομένων μερών,Αυγόυστήκαι Κομήτη,δεν είχε τί­ ποτε το επιλήψιμο. Το δίπλωμα δεν αναφέρθηκεως πλεονέκτη­ μα, αλλά ως επιπρόσθετο προσόν, που λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς επιλογής του καταλληλότερου υποψηφίου (The Republic v.Papamichael

(1989)3(B) Α.Α.Δ. 823). Τούτο είναι εμφανές και απότα πρακτικάτης Επιτροπής,όπου δεν γίνεται ειδικότερη μνεία για το προσόναυτό. • Επομένως, οι λόγοι αυτοί,δεν μπορούν να ευσταθήσουν και απορρίπτονται. Αβάσιμος κρίνεται και ο ισχυρισμός των αιτη­ τώνστις προσφυγές 361/88 και453/88, γιατην αναδρομικήισχύ που δόθηκε στις προαγωγές. Αν και το θέμα είναι θεωρητικού μόνον ενδιαφέροντος εφόσον η πράξη της προαγωγής έχει για άλλο λόγο κηρυχθεί ήδηάκυρη,θέλω να παρατηρήσωότι επρό­ κειτο γιαεπανεξέτασηθέματος μετάαπό ανάκλησηκαιείναιμιά από τις περιπτώσεις-εξαιρέσεις στην αρχήτης μήαναδρομικό­ τητας των διοικητικών πράξεων (Παναγιώτης Βανέζης κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1989)3(Δ) Α.Α.Δ. 2522). 25 30 Ενόψει τηςακύρωσηςτηςαπόφασηγιατους λόγους πουανα­ φέρονται πιοπάνωκαιτης επικείμενης επανεξέτασης τουθέμα­ τος,δεν θαπροχωρήσω στο θέματης καταλληλότητας των υπο­ ψηφίων καιτου ισχυρισμού των αιτητώνγιαυπεροχήτους έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Οι προσφυγές επιτυγχάνουνκαιηαπόφασηκηρύσσεται άκυ­ ρη.Υπό τις περιστάσεις, δεδίδεται διαταγή γιαέξοδα. 35 Οιπροσφυγές επιτυγχάνουν χα>ρίςέξοδα. 1133