clr/1990/1990_3_1165.pdf

(1990)παρουσίασηπληρεξουσίου, μετάτοάνοιγματωνπροσφορών,έθιγε την αρχή των ίσων όρων διαγωνισμού, διότι καθιστούσε τηθέση εκείνουπουδεσυμπλήρωνε έγκαιρατηνπροσφοράτου,πλεονεκτι­ κότερηαπόεκείνους πουσυμμορφώθηκανπλήρως μετον Όρο8.2 των προσφορών,γιατί μπορούσε ο παραβάτης να αποσυρθεί από 5 το διαγωνισμό όποτε επιθυμούσε, προφασιζόμενος στο μηέγκυρο τηςπροσφοράςτου,ανεξάρτητααπότοκατάπόσοθαμπορούσενα εφαρμοστεί ηαρχήπουκαθιερώθηκε στην υπόθεσηRoyal British Bank v.Turquard. Ηπαράλειψη αυτή,δενμπορεί ναθεραπευθεί εκ των υστέρων, δηλαδή με την υποβολή του πληρεξουσίου που 10 υπέβαλε η Εταιρεία, γιατί αυτόαντίκειταιστον Όρο8.2 τωνπρο­ σφορών καιθαέθιγετηναρχήτηςχρηστής διοίκησης καιτης ίσης μεταχείρισης όλωντωνπροσφοροδοτών,μετο ίδιομέτρο. Επομένως,γιατους πιόπάνωλόγους,ήτανλογικά εφικτόστους καθ' ων η αίτηση να καταλήξουν στην απόφαση ότι η έλλειψη πληρεξουσίου ήτανπαράβασητουΌρου 8.2 των προσφορώνκαι καθιστούσε την προσφοράασυμπλήρωτη. 15 Το ερώτημα το οποίο επομένως τίθεται, είναι κατάπόσον ηπιο 20 πάνω παράλειψη,να υποβληθεί πληρεξούσιο όπως προβλέπει ο όρος 8.2, είναι ουσιώδης παράλειψηή μη.

1. Σύμφωνα με τις γενικές αρχές του Διοικητικού Δικαίου και τη σχετικήνομολογία, ηδιάκρισημεταξύουσιωδών και μηουσιωδών όρων, εξαρτάταιαπόταγεγονότα και τους όρους τηςπρο­ σφοράς, σε κάθε συγκεκριμένηπερίπτωση. Η μη υποβολή πληρεξουσίου, συνοδευτικού της προσφοράς,είναι ουσιώδης παράλειψη καιεπηρεάζειτην εγκυρότητα τηςπροσφοράς των αιτητώνκαιτούτογιατίηπαράλειψη τηςυποβολήςτουπληρε­ ξουσίου,καθιστάμηδεσμευτικήτηνπροσφοράγιατουςαιτητές. 25 30
2. Ορθάοικαθ' ωνηαίτησηέλαβανυπόψητους,ότιοιΣύμβουλοικαι οι κύριοι Μέτοχοι τηςΑιτήτριας Εταιρείαςείναιοι Σύμβουλοικαι 35 οι κύριοι Μέτοχοι της έκπτωτης Εταιρείας.Έχονταςυπόψηταγε­ γονότα και περιστατικά της υπόθεσης αυτής,δικαιολογημένα οι καθ' ων η αίτηση παρεξέκλιναν από την αρχή που καθιερώθηκε στην υπόθεση Salomon v. Salomon και ορθά, γιατί η Αιτήτρια Εταιρεία,προσπαθούσεναεπιτύχειεκείνοπουηέκπτωτηΕταιρεία, 40 δε θα μπορούσε να επιτύχει. Επομένως, με βάσητο σκεπτικό της υπόθεσης Merchandise TransportLtd οι καθ'ων ηαίτηση,νόμι­ μα έλαβαν υπόψη το γεγονός αυτό,στην άσκηση της διακριτικής τους εξουσίας καιαπέκλησαντηνΑιτήτριαΕταιρεία. 1166 3A A A 5 Γ.και Κ. Ηλιάδης(Διανομείς) Λτδ ν.Δημοκρατίας Ήτανμέσασταπλαίσιατηςδιακριτικήςεξουσίας τωνκαθ' ωνηαί­ τησηναμηπροχωρήσουν στηνκατακύρωσητηςπροσφοράςκαιτης όλης διαδικασίαςτωνπροσφορών, μεβάσητονΌρο 14τωνπρο­ σφορών καιότι κατάτηνάσκηση τουδικαιώματος αυτού, οικαθ' ωνηαίτησηενήργησαν όχικατ'αρέσκειαν,αλλάηανάκλησηκαιη μηκατακύρωσητωνπροσφορών έγινεμεμοναδικόσκοπότηνπρο­ αγωγήκαι εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 10 Αναφερόμενες υποθέσεις: Medcon Construction andOthers v.Republic

(1968)3 C.L.R. 535, 15 RoyalBritish Bankv. Turquard[1856] Ε& Β327, Demetriou v.Cyprofruta Ltd

(1974)7-9J.S.C 847, Papadopoulos v.Republic

(1985)3(A)C.L.R. 154, 20 J.N. Christofides Trading Co. Ltdv.Republic

(1985)3(B) C.L.R.546, Salomon v.A Salomon &Co Ltd[1987]A.C.22.' 25 Merchandise Transport Ltd v.British Transport Commission [1962] 2Q.B.173, Strata Tours Ltd v.Republic

(1985)3(D)C.L.R. 2560, 30 35 Republic v.Kemtaxi Ltd andAnother

(1987)3(B)C.L.R. 1057. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ 7 ων η αίτηση με την οποία απορρίφθηκε προσφορά των αιτητών για την εκμε­ τάλλευση των καταστημάτων αδασμολόγητων δώρων και αρω­ μάτων στα αεροδρόμια Λάρνακας καιΠάφου. Μ. Τσαγγαρίδης για Τ.Παπαδόπουλο, γιατους Αιτητές. 40 Α. Ευαγγέλου, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. 1167 Γ. χαι Κ. Ηλιάδης (Διανομείς) Λτδ ν.Δημοκρατίας

(1990)ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ.: Μετηνπροσφυγήαυτή,ηΑιτήτρια Εταιρεία, προσβάλλει την απόφαση των Καθ'ωνηαίτηση,πουτης κοινο­ ποιήθηκε στις 12/3/87με την οποία πληροφορήθηκε ότι ηπρο­ σφοράτης γιατην εκμετάλλευση των καταστημάτων Αδασμολό­ γητων Δώρων και Αρωμάτων, στα αεροδρόμια της Λάρνακας και Πάφου,είχε απορριφθεί. Σεσυντομία ταγεγονότα είναιταεξής: Στις20/11/1986, ζητήθη­ καν προσφορές για την εκμετάλλευση των καταστημάτων για την πώληση αδασμολόγητων ειδών στους αερολιμένες Λάρνακας και Πάφου. Οι προσφορές ανοίχτηκαν δημόσια, στις 27/12/

1. Λή­ φθηκαν τέσσερις προσφορές για τα καταστήματααδασμολόγητων ειδών για αρώματα,φωτογραφικάείδηκ.λ.π., μεταξύ των οποίων χαιηπροσφοράτωναιτητώνγιατοποσότων£1,263,000, πουήταν καιηψηλότερηπροσφορά.Οιάλλεςπροσφορές,ήταν: 5 10 15 (α) Elatis General Trading Ltd για£1.221,000 (β) Freeflow Ltd για£1.224,000 (γ) I.B.S. LTDγια£1.137,
2. 20 To όλο θέμα της κατακύρωσης των προσφορών, συζητήθηκε απότην Υπουργική ΕπιτροπήΣυμβουλίου Προσφορών,στησυ­ νεδρία της στις 10/1/1987 και αποφασίστηκε να μηγίνει οποια­ δήποτε κατακύρωση των προσφορών, με βάση τηνπαράγραφο 14 των όρων των προσφορών, για τους λόγους που αναφερο- 25 νται στο Τεκμήριο 16της ένστασης. Στις 11/3/1987, ο Καθ'ουηαίτηση αρ. 3 (Διευθυντής Τμήμα­ τος Πολιτικής Αεροπορίας), δημοσίευσε στην Επίσημη Εφημε­ ρίδα της Δημοκρατίας,την ανάκληση των προσφορών, που έγι- 30 νε σύμφωνα με την προαναφερθείσαπαράγραφο 14 και στησυ­ νέχεια, με επιστολή του ημερομηνίας 12/3/1987 (Τεκμήριο 19), πληροφόρησε τους αιτητές,ότι ηπροσφοράτους δεν έγινε απο­ δεκτή,γιατί δε συμμορφωνόταν μετις απαιτήσεις της παραγρά­ φου 8.2 των οδηγιών προς τους προσφοροδότες, οι οποίες απο- 35 τελούν αναπόσπαστομέρος των όρων υποβολής προσφορών. Ο όρος 8.2 πουαφοράτοντρόπουποβολής των προσφορών, προνοεί ως εξής: "The original of all copies of the tender, shall be typed or written in indelibleink andshallbesignedby thetenderer 40 or aperson or persons duly authorized to bind thetenderer to the contract. The latter authorization, shall be indicated by written power of attorney, accompanying the tender." 1168 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Γ. χαι Κ. Ηλιάδης (Διανομείς) Λτδ ν.Δημοκρατίας Κούρρης, Δ. Η Αιτήτρια Εταιρεία, είναι Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης και OL Διοικητικοί της Σύμβουλοι, είναι ο Γεώργιος Β. Ηλιάδης,η Γιαννούλα Β. Ηλιάδηκαι ο Κύπρος Β. Ηλιάδης.Σύμφωνα με το ΚαταστατικότηςΕταιρείας,όλεςοι εργασίες της Εταιρείας,διευθύνονται από τους Συμβούλους, οι οποίοι δεσμεύουν την Εται­ ρεία, καισύμφωνα μετηνπαράγραφο94 του Καταστατικού, μπο­ ρούνναεξουσιοδοτήσουν οποιοδήποτεπρόσωπο με πληρεξούσιο, να ενεργεί εκ μέρους της Εταιρείας. Ηυπό αναφοράπροσφορά, υπογράφηκεαπό το Γεώργιο Β. Ηλιάδημόνο,xat δε συνοδευόταν απόπληρεξούσιο. Σε μεταγενέστερο στάδιο,και μετάτο άνοιγμα των προσφορών, ηΑιτήτρια Εταιρεία,υπέβαλε απόφασητου Δι­ οικητικού Συμβουλίου της, με ημερομηνία 24/12/1986, η οποία υπογράφεται από το Γραμματέα και τους Διοικητικούς Συμβού­ λους, με την οποία εξουσιοδοτείται ο Γεώργιος Β. Ηλιάδης να υπογράφει,εκ μέρους της Εταιρείας,ταέγγραφαπροσφοράς. Ηθέσητων καθ' ων ηαίτηση πάνω στο θέμα αυτό,είναι ότι η υποβολή απόέναπροσφοροδότη στοιχείων ταοποία είναιου­ σιώδηγιατηναξιολόγηση τηςπροσφοράς εκτων υστέρων, είναι ανεπίτρεπτηκαισυνεπάγεται ακυρότητα,γιατί τέτοια πρακτική αντιβαίνει στην αρχήτης χρηστής διοίκησης και της ίσης μετα­ χείρισης των προσφοροδοτών (Βλέπε Medcon Construction and Others v.Republic

(1968)3C.L.R.535). Στηνπροκείμενη περίπτωση,απόταπιοπάνω,συνάγεται ότι ηθέση των καθ*ωνη αίτηση,είναι ότι ηπροσφοράτων αιτητών, λόγω ουσιώδους παράλειψης, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως έγκυρη προσφορά. Ως ουσιώδης παράλειψη δε, εντοπίζουν το ότι ηπροσφορά υπογράφηκε από ένα Σύμβουλο της Εταιρείας, αντί ναυπογραφεί απόόλους τους Συμβούλους ήαπόέναπρό­ σωπο εξουσιοδοτημένο μεπληρεξούσιο απότο Διοικητικό Συμ­ βούλιο. Επομένως, με βάση τους πιο πάνω ισχυρισμούς, οι καθ'ωνηαίτηση συμπέραναν ότι ησχετική προσφορά των αιτη­ τών,δεν ήτανδεσμευτική για την Εταιρεία τους. 35 40 Ηαπάντησητουδικηγόρουτων αιτητών,είναι ότι αυτότοσυ­ μπέρασμα δε συνάδει με γνωστές αρχές και νομολογία του Περί Εταιρειών Δικαίου (Company Law). Ισχυρίστηκαν ότι υπάρχει αριθμός περιπτώσεων, στις οποίες μια Εταιρεία, μπορεί να δεσμευτείαπόπράξειςΔιευθυντών τηςήάλλων αξιωματούχωντης, έστω και αν αυτοί ενεργούν χωρίς πραγματική εξουσιοδότηση. Αυτόπηγάζει, είπεοδικηγόρος τωναιτητών,απότηγνωστήυπό­ θεση RoyalBritishBankv. Turquand [1856]Ε& Β 327. Επομέ­ νως, ισχυρίστηκε οδικηγόρος των αιτητών,μιαεσωτερική παρα1169 Κούρρης,Δ. Γ. και Κ. Ηλιάδης(Διανομείς) Λχδ ν.Δημοκρατίας

(1990)τυπία, όπως ήταν αυτή της μη προσυπογραφής της προσφοράς από όλα τα μέλητου Δ.Σ. ή απόπρόσωπο δεόντως εξουσιοδοτη­ μένο απόαυτούς,εμπίπτει στην αρχή πουκαθιερώθηκε στηνυπό­ θεση Turquand (ανωτέρω), με αποτέλεσμα η Εταιρεία των αιτη­ τών ναθεωρηθεί ότι εδεσμεύετο έναντι των τρίτων καισυγκεκριμένατων καθ' ων η αίτηση, ως προς τηνυποβληθείσα προσφορά. Επίσης,βασίστηκαν στο Δίκαιο Περί Εταιρειών,όπουεφαρμόζε­ ται η αρχή της φαινομενικής ή εξυπακουόμενης εξουσίας (apparent or ostensible authority), για τις πράξεις των αντιπρο­ σώπων μιας Εταιρείας καιισχυρίστηκαν ότι ηΕταιρεία εδεσμεύετο για την υποβληθείσα προσφορά και επιπρόσθετα, ισχυρίστη­ κανότι ακόμηκαιανέναςαντιπρόσωπος μιας Εταιρείας ενεργή­ σει χωρίς πραγματικήεξουσία (actual authority), η Εταιρείαμπο­ ρεί να επικυρώσει τη συμφωνία, που ο αντιπρόσωπος της σύνα­ ψε με τρίτους. Βασίστηκαν δε, στην υπόθεση Demetriou ν. Cyprofruta Ltd

(1974)7-9 J.S.C.847 στις σελίδες851-853). 5 10 15 Ο δικηγόρος των αιτητών υπέβαλε ότι ηυπογραφήτης προ­ σφοράς απότο μέλοςτου Διοικητικού Συμβουλίου των αιτητών σύμφωνα μετις αρχέςπουαναλύθηκανστηνυπόθεση Turquand 20 (ανωτέρω), δείχνει καθόλα νόμιμη αντιπροσώπευση της Εται­ ρείας, κατά το στάδιο της υποβολής της προσφοράς προς τους καθ' ων ηαίτηση. Δηλαδή,είπε, οι συνθήκες εκείνεςφανέρωναν σε τρίτα άτομα,ότι η Εταιρεία και συγκεκριμένα το Διοικητικό της Συμβούλιο, διάπαραστάσεων (representation) σε αυτά,προ- 25 σέδινε σε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου πραγματική εξου­ σία (actual authority), να ενεργήσει όπως ενέργησε τελικά. Το επιχείρημα του δικηγόρου των καθ' ων ηαίτηση,στο θέμα αυτό,είναι το εξής: Σεπερίπτωση ΕταιρείαςΠεριορισμένη Ευθύ- 30 νης,την Εταιρείαδεσμεύουν οι Διοικητικοί Σύμβουλοι, σύμφωνα μετονΠερί Εταιρειών Νόμο,Κεφ. 113.Επομένως,εκείπουηπρο­ σφορά υπογράφεταιαπότους Διοικητικούς Συμβούλους, σύμφω­ να μετις πρόνοιες του Καταστατικούτης Εταιρείας,ηπροσαγω­ γήπληρεξουσίου δεν είναι απαραίτητη. Σεπερίπτωση όμως,που 35 η προσφοράυπογράφεταιαπόέναμόνο απότουςΣυμβούλουςκαι όχι από όλους όσους προβλέπει το Καταστατικό,τότε, σύμφωνα μετον προαναφερθένταόρο 8.2 των προσφορών, απαιτείται πλη­ ρεξούσιο. Το πληρεξούσιο αυτό, απαιτείται ακριβώς για να μην υπάρχει αμφισβήτηση ότι ηπροσφορά ήταν δεσμευτική ήόχι και 40 κατάπόσον εφαρμόζονται οι αρχές πουκαθιερώθηκαν στηνυπό­ θεσηRoyalBritishBankv.Turquand(ανωτέρω), σύμφωνα μετις οποίες,υπάρχουν περιστάσεις, κάτωαπότις οποίες μιαΕταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης, μπορεί να δεσμεύεται απόενέργειες Δι1170 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Γ. και Κ. Ηλιάδης(Διανομείς) Λτδ ν.Δημοκρατίας Κούρρης,Δ. ευθυντώντηςήάλλωναξιωματούχων,έστωκαιαναυτοί ενεργούν χωρίς πραγματικήεξουσιοδότηση. Όπωςκαθαρά προκύπτειαπό τηνομολογία τωνΔικαστηρίων,τόσοτηςΑγγλίαςόσοκαιτηςΚύ­ πρου,υπάρχουντόσεςπροϋποθέσεις καιεξαιρέσεις στηνεφαρμογήτηςπιοπάνωνομικήςαρχής,πουγιαναμηνυπάρχεικαμιάαμ­ φισβήτηση σε ό,τι αφορά τη δεσμευτικότητα των προσφορών, ο προαναφερθήςόρος8.2 απαιτούσερητάναπροσκομίζεταιπληρε­ ξούσιο έγγραφο. Το επιχείρημα, συνεχίζει, ότι στην περίπτωση της Αιτήτριας Εταιρείας, ηπροσφορά υπογράφηκε μόνον απότο Γεώργιο Β. Ηλιάδη, ενώ σύμφωνα με το Καταστατικό της Εταιρείας, θα έπρεπε να υπογραφεί απόόλους τους Συμβούλους ή απόπρό­ σωπο δεόντως εξουσιοδοτημένο μεπληρεξούσιο απότοΔωικητι,κόσυμβούλιο. Τοπληρεξούσιο απαιτείται,όπως ήδηλέχθηκε, όχι μόνο απότο Καταστατικότης Εταιρείας,αλλά και απότον προαναφερθέντα όρο 8.2 των προσφορών. Έχωεξετάσει προσεκτικάταεπιχειρήματακαιτωνδύοπλευρών και είμαι της γνώμης ότι κατάτον ουσιώδη χρόνο, ηπρο­ σφορά ήτανασυμπλήρωτη, γιατί δεν υποβλήθηκε με το δεσμευ­ τικό τρόποπουπροβλέπει το Καταστατικότης Εταιρείαςκαιδε συνοδευόταν από πληρεξούσιο κατά παράβαση του όρου 8.2 τωνόρων τωνπροσφορών. Ηεκτωνυστέρων συμπλήρωση των παραλείψεων των αιτητών, δηλαδή με την παρουσίαση πληρε­ ξουσίου, μετά το άνοιγμα των προσφορών, έθιγε την αρχή των ίσων όρων διαγωνισμού,διότι καθιστούσε τη θέση εκείνου που δε συμπλήρωσε έγκαιρα την προσφορά του, πλεονεκτικότερη από εκείνους που συμμορφώθηκαν πλήρως με τον όρο 8.2 των προσφορών,γιατί μπορούσε οπαραβάτης νααποσυρθεί απότο διαγωνισμό όποτε επιθυμούσε, προφασιζόμενος στο μη έγκυρο της προσφοράς του, ανεξάρτητα από το κατάπόσον θα μπο­ ρούσε να εφαρμοστεί η αρχή που καθιερώθηκε στην υπόθεση Royal British Bank v. Turquard (ανωτέρω). Ηπαράλειψη αυτή δεν μπορεί να θεραπευθεί εκ των υστέρων, δηλαδή με την υποβολήτουπληρεξουσίου που υπέβαλε η Εταιρεία,γιατίαυτό αντίκειται στον όρο 8.2 των προσφορών και θαέθιγε την αρχή τηςχρηστής διοίκησης καιτης ίσης μεταχείρισης όλων τωνπροσφοροδοτών, με το ίδιο μέτρο. 40 Επομένως, για τους πιο πάνω λόγους, ήταν λογικά εφικτό στους καθ'ων ηαίτηση νακαταλήξουν στην απόφαση ότι η έλ­ λειψηπληρεξουσίου ήτανπαράβασητου όρου 8.2 των προσφο­ ρών καικαθιστούσε την προσφοράασυμπλήρωτη. 1171 Κονρρης,Δ. Γ,καιΚ. Ηλιάδης(Διανομείς) Λτδ ν.Δημοκρατίας

(1990)Το ερώτηματοοποίο επομένως τίθεται,είναι κατάπόσονη πιο πάνωπαράλειψη- ναυποβληθεί πληρεξούσιο όπωςπροβλέ­ πει οόρος 8.2 - είναι ουσιώδης παράλειψηή μη. Σύμφωνα μετιςγενικές αρχές του Διοικητικού Δικαίουκαι 5 τη σχετική νομολογία, ηδιάκριση μεταξύ ουσιωδών και μηου­ σιωδών όρων, εξαρτάται απόταγεγονότα και τους όρουςτης προσφοράς, σεκάθε συγκεκριμένη περίπτωση (Βλέπε Medcon Construction and Others v. Republic

(1968)3 C.L.R. 535, Papadopoulos v.Republic

(1985)3 C.L.R. 154στησελίδα 160 10 καιJ. Ν. Christofides TradingLtd v. Republic

(1985)3C.L.R. 546, στις σελίδες549-550). Οδικηγόροςτων αιτητών,εισηγήθηκε,ότι μεβάσητις πιοπά­ νωνομολογιακές αρχές,όπωςέχουνεκτεθεί,ημησυμμόρφωσημε 15 τον όρο8.2τηςπροσφοράς,δηλαδήημηυποβολήπληρεξουσίου, συνοδευτικού της προσφοράς είναι μηουσιώδης παράλειψη και δεν επηρεάζειτην εγκυρότητατηςπροσφοράςτωναιτητών. Δε συμφωνώ μετην πιοπάνωεισήγηση, διότι ημηυποβολή πληρεξουσίου, συνοδευτικού της προσφοράς, είναι ουσιώδης παράλειψη καιεπηρεάζει τηνεγκυρότητα τηςπροσφοράς των αιτητών και τούτο γιατί ηπαράλειψητης υποβολήςτου πληρε­ ξουσίου καθιστάμηδεσμευτικήτηνπροσφοράγιατουςαιτητές. 20 25 Στηνπροκείμενηπερίπτωση,οδικηγόροςτωνκαθ' ωνη αίτηση ισχυρίστηκε ότισυντρέχει καιέναςάλλος,ανεξάρτητοςκαιεπιπρό­ σθετος λόγος, γιατονοποίοηπροσφοράδενμπορούσε να γίνει αποδεκτή,όπωςπροκύπτειαπότηναπόφασητωνκαθ'ωνηαίτηση (Τεκμήριο 16)πουσυμπληρώνει τηναιτιολογίατηςαπόφασης. Ηεπιχειρηματολογίατουδικηγόρουτωνκαθ' ωνη αίτηση, επί τουθέματοςαυτού,είναιηεξής: Στηνέκθεσηπουυποβλήθηκεαπό τονκαθ' ουηαίτησηαρ. 3στο ΚεντρικόΣυμβούλιοΠροσφορών, αναφέρεται ότιοιΣύμβουλοι καιοικύριοι Μέτοχοι της,ήτανοι 35 Σύμβουλοι και οι κύριοι Μέτοχοι τηςΕταιρείας "TheFreeshops Ltd", ηοποία ήταν ανάδοχος, δηλαδήείχε την εκμετάλλευσητου καταστήματος αδασμολόγητων ειδών,κατάτην προηγούμενη πε­ ρίοδο,πουέληγεκανονικάστις 31/1/87.Ηπερίοδος τηςεκμετάλ­ λευσης των καταστημάτωναπότην πιο πάνωΕταιρεία,με υπαι- 40 τιότητα των αναδόχων, λόγω παράβασης ουσιωδών όρωντου Συμβολαίουτον Οκτώβρητου

1. Ωςαποτέλεσμα,τα καταστή­ ματα παρέμειναν ανοικίαστα καιη έκπτωτη Εταιρεία,δηλαδή "The Freeshops Ltd",όφειλε καιεξακολουθεί ναοφείλει στην Κυ1172 30 3 ΑΛΛ 5 10 15 20 Γ. και Κ. Ηλιάδης(Διανομείς) Λτδ ν.Δημοκρατίας Κούρρης, Δ. βέρνηση,ποσό του ύψους των Λ.Κ.700.000περίπου. Ανεξάρτητα από το ότι το βάσιμο της αξίωσης αποτελεί αντικείμενο δικαστι­ κής διαδικασίας, δυνάμει του όρου 16 του τότε Συμβολαίου, οι ανάδοχοι θαέπρεπενα πλήρωναν στην Κυβέρνηση τααξιούμενα ποσά,εκκρεμούσης τηςδικαστικήςδιαδικασίας,πράγματοοποίο δεν έπραξαν,μεαποτέλεσμανατερματιστεί τοΣυμβόλαιο. Ο δικηγόρος των καθ' ων ηαίτηση ισχυρίστηκε ότι έχοντας υπόψη όλα τα περιστατικά και γεγονότα της υπόθεσης, οι δύο Εταιρείες,τόσο ηπροηγούμενηέκπτωτη Εταιρεία,όσοκαιηΑι­ τήτρια Εταιρεία,δεν μπορούν να επικαλούνται την αρχή των χωριστών οντοτήτων, γιατί αυτό θακαταστρατηγούσε τοπνεύ­ μα των προσφορών και θα επέφερε φανερή αδικία. Επομένως, είπε, ταγεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης αυτής, δίκαιολογούν παρέκκλιση απότην αρχήπουκαθιερώθηκε στην υπόθε­ ση Salomonν.Α. Salomon& Co Ltd [1987]A.C.
2. Μεάλλα λόγια, συνέχισε,ηπροσφοροδότρια δεν μπορούσε να τύχει κα­ λύτερης μεταχείρισης απότην μεταχείριση πουθατύγχανε ηέκ­ πτωτη Εταιρεία,αν υπέβαλλε η ίδια προσφορά και το γεγονός αυτό μπορούσε νόμιμα να ληφθεί υπόψη στην άσκηση της δια­ κριτικής εξουσίας. Προςυποστήριξη του επιχειρήματοςαυτού, βασίστηκε στηνυπόθεση MerchandiseTransportLtd v. British Transport Commission[1962] 2 Q.B. 173 και ειδικότερα στο απόσπασμα απότις σελίδες 198-199τηςαπόφασης. 25 30 35 40 Ηθέσητουδικηγόρουτων αιτητών,είναι ότι σύμφωνα μετην αρχή των χωριστών νομικών οντοτήτων, όπως αυτήαναλύθηκε στη γνωστή υπόθεση Salomonν, Salomon (ανωτέρω), είναι ότι μια Εταιρεία αποτελεί ξεχωριστή νομική οντότητα, ανεξάρτητη απότους Μετόχους της και on μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις τα Δικαστήρια δεν εφάρμοσαν τις αρχές της υπόθεσηςSalomon (ανωτέρω),και ότι δείχνουν απροθυμίαστο να καταφύγουνστις ελάχιστες εξαιρέσεις που υπάρχουν. Ισχυρίστηκε δε, ότι ενόψει των πραγματικώνγεγονότων καιτωννομικών αρχών, οι καθ' ων ηαίτηση,χωρίς ναστηριχτούν σεοποιαδήποτεστοιχεία καιχωρίς ναέχουνεπικαλεσθεί βάσιμουςλόγους πουναδικαιολογούντη μη εφαρμογήτηςαρχήςτων χωριστών νομικών οντοτήτων,άσκησαν λανθασμένα την διακριτική τους ευχέρεια, μεταχειριζόμενοι την Αιτήτρια Εταιρεία"The Freeshops Ltd",ως ένακαιτο αυτόνομικό πρόσωπο και αποστέρησαν τους αιτητές της ευκαιρίαςναλη­ φθούνυπόψηστην επικύρωση τηςσχετικής προσφοράς. Κατάτηγνώμη μου,ορθάοι καθ' ων η αίτηση έλαβανυπόψη τους ότι οι Σύμβουλοι και OL κύριοι Μέτοχοι της Αιτήτριας 1173 Κούρρης,Δ. Γ. και Κ. Ηλιάδης(Διανομείς) Λτδ ν.Δημοκρατίας

(1990)Εταιρείας είναι οι σύμβουλοι καιοι κύριοι μέτοχοι της εταιρεί­ ας The Freeshops Ltd".Έχονταςυπόψημουταγεγονότακαιπε­ ριστατικά τηςυπόθεσης αυτής,δικαιολογημένα οι καθ' ωνη αί­ τηση παρεξέκλιναν απότην αρχήπουκαθιερώθηκε στην υπόθε­ ση Salomon ν.Salomon(ανωτέρω) και ορθά,γιατί ηΑιτήτρια 5 Εταιρεία προσπαθούσε να επιτύχει εκείνο που ηέκπτωτηΕται­ ρεία δεν θα μπορούσε να επιτύχει. Επομένως, με βάση το σκε­ πτικό της προαναφερθείσαςυπόθεσης MerchandiseTransport Ltd (ανωτέρω),οι καθ' ωνηαίτησηνόμιμαέλαβανυπόψητογε­ γονός αυτόστην άσκησητηςδιακριτικήςτους εξουσίας καιαπέ- 10 κλησαν την Αιτήτρια Εταιρεία (Βλέπε The Strata TourLtd v. Republic

(1985)3 C.L.R. 2560 και Republic v. Kemtaxi Ltd

(1987)3(B) C.L.R. 1057). Ο ισχυρισμός των αιτητώνότι ηόλη αιτιολογία τηςυπόκρίσηδιοικητικήςπράξηςκαι/ή απόφασηςδεσυνιστά τηδέουσααι­ τιολογία όπως απαιτείταισύμφωνα μετις γενικές αρχέςτουΔι­ οικητικού Δικαίου,δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. 15 Στοστάδιοαυτό, θαήθελανααναφέρωότιήτανμέσασταπλαί- 20 σιατης διακριτικής εξουσίας των καθ' ων ηαίτησηνα μη προχω­ ρήσουνστηνκατακύρωσητηςπροσφοράςκαιτηςόληςδιαδικασίας τωνπροσφορών,μεβάσητονόρο 14τωνπροσφορώνκαιείμαιικα­ νοποιημένος ότικατάτηνάσκησητουδικαιώματοςαυτού,οι καθ' ωνη αίτησηενήργησαν όχι κατ' αρεσκείαν,αλλάη ανάκλησηκαιη 25 μηκατακύρωσητωνπροσφορώνέγινεμεμοναδικόσκοπότηνπρο­ αγωγήκαιεξυπηρέτηση τουδημόσιου συμφέροντος. Για τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1174 30