3Α.ΑΛ. 7 Απριλίου, 1990 • [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ • ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΤΣΟΥΝΩΤΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ • ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ (ΑΡ. 1), Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 534/88). Αίτηση Ακυρώσεως — Έννομο συμφέρον — Αυτεπάγγελτη εξέταση — Δεν επληρείτο. 5 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Πλασματική υπηρεσία —Αναγνώριση της στην Εγκύκλιο 614 —Περιορίζεται στις περιπτώσεις που καθορί ζονται στην εγκύκλιο και δεν μπορεί να γενικευθεί — Νομολογια κή αναγνώριση τον κύρους της Εγκυκλίου
- Αίτηση ακυρώσεως — Προϋποθέσεις — Α υτεπάγγελτη εξέταση. παραδεκτού — Εκτελεστότητα Η αιτήτριαεπεδίωξε την ακύρωση της μη αναγνώρισης περιόδου εκπαιδευτικής αδείαςτης ως υπηρεσίας,παρόλο που είχε προηγηθεί προσφυγή με το αυτόαντικείμενο, ηοποίααπορρίφθηκε. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας ως απαράδεκτη την προσφυγή, αποφάσισε ότι: 20 25
- Παρόλοπου ταθέματατου έννομου συμφέροντος τηςαιτήτριας και της εκτελεστότητας της επίδικης απόφασηςδεν έχουν εγερ θεί, κρίνεται απαραίτητη η εξέταση τους, γιατί άπτονταιτης δι καιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η πρώτη διαπίστωση είναι ότι η αιτήτρια στερείται του απαιτούμενου συμφέροντος να προσβάλει την απόφασητου 1985, με 1213 Κατσουνωτούν. Δημοκρατίας(Αρ.1)
(1990)την οποία η ημερομηνία προαγωγής της καθορίστηκε στις 15/6/85.Η απόφασηγιατηνπροαγωγήτηςέγινεδεχτήχωρίςου σιαστική επιφύλαξη. Ηεπιφύλαξηπουδιατυπώθηκεαφορούσε άλληαυτοτελήδιοικητικήπράξη.Καιανακόμακρινότανότι εί χε οποιαδήποτεάμεση σχέση μετην επίδικηαπόφαση, ηεπιφύλαξη κρίθηκε δικαστικά ανεδαφική, εύρημα το οποίο δεσμεύει το Δικαστήριοαυτό. Η δεύτερη διαπίστωση είναι ότι στο βαθμό που η επιφύλαξη αφορούσε άμεσα την απόφασητου 1985 (γιατην προαγωγήτης αιτήτριας) αυτήαπώλεσε τη σημασία της μετά την πάροδοτου χρονικού διαστήματος που προβλέπει η παράγραφος 3 του Άρθρου 146 χωρίς να προσβληθεί ηπράξη. Σκοπός τηςεπιφύ λαξης δεν είναι η διαιώνιση της αμφισβήτησης της απόφασης αλλά ηδιασφάλιση ευκαιρίαςγια την αμφισβήτηση μέρους της διοικητικήςπράξηςπαράτην κατά ταάλλααποδοχήτης. Ητρίτη διαπίστωση είναι ότι ηεπίδικηαπόφασηείναι ηίδιασε περιεχόμενο με την απόφαση του
- Αποφασίστηκε μεβάση τα ίδιαγεγονότα καινομικό καθεστώς. Βεβαιώνει τηναπόφαση του 1985 χωρίς ναέχειεγερθεί οποιοδήποτενέο στοιχείο. Συνε πώς,δεν είναι εκτελεστήκαιδεν μπορεί να αποτελέσει αντικεί μενο αναθεωρητικού ελέγχου.
- Η ακτίνα εφαρμογής της Εγκλυκλιου 614, περιορίζεται στην προσθήκη πλασματικής υπηρεσίας λόγω προσόντων στις περι πτώσεις πουκαθορίζονταιεκεί. Δε χωρεί δικαιϊκήεξίσωσηαπουσίας λόγω εκπαιδευτικήςάδειας καιπραγματικήςυπηρεσίας. Η υπόθεσηPapaleontiouσχετίζεταιμε τα ιδιαίτεραγεγονότατηςκαιτιςκανονιστικές διατάξειςπουρυθ μίζουντουςόρουςυπηρεσίαςστην εκπαιδευτική υπηρεσία. 5 10 15 20 25 30 Οπως επεξηγείται στην πρόσφατηαπόφασηΖήνωνοςν. ΤηςΔη μοκρατίας,το Υπουργικό Συμβούλιο έχει πρωτογενή αρμόδιο- 35 τητα για κανονιστική ρύθμιση της στελέχωσης της Δημόσιας Υπηρεσίας, Αρθρο 54(a), αρμοδιότητα η οποία περιλαμβάνει και τη ρύθμιση των θεμάτων που πραγματεύεται η Εγκύκλιος
- Επισημαίνεται επίσης ότι στην απόφαση Aristides ν. Republic,κρίθηκε ότι το Αρθρο29 του Ν.33/67 παρείχενομικό 40 έρεισμα για την έκδοση της Εγκυκλίου
- Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1214 3 Α.ΑΛ. Κατσουνωτού ν.Δημοκρατίας (Αρ.1) Αναφερόμενεςυποθέσεις: Katsounotou v. Republic
(1987)3(C) C.L.R. 1697, 5 Pieris v. Republic
(1983)3(B) C.L.R. 1054, Hans v. Republic
(1989)3(A) C.L.R. 147, Gava v. Republic
(1984)3(B) C.L.R. 1391, 10 Papaleontiou v. KarageorghisandAnother
(1987)3(A)C.L.R. 211, Ζήνωνοςv.Δημοκρατίας
(1990)3Α.ΑΛ.946, 15 Aristides v. Republic
(1988)3(C) C.L.R.
- Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτηςΕπιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας μετηνοποίααπορρίφθηκεαίτηματης αιτήτριαςγια α) αναθεώρηση τηςαπόφασηςτου 1985σύμφωνα μετην οποία προήχθηκε στη θέση Λογιστικού Λειτουργού 2ης Τάξης, στις 5/6/85καιβ)μετατόπιση τηςημερομηνίας προαγωγής της κατά τρία χρόνια πίσω. 25 Α. Σ.Αγγελίδης, για την Αιτήτρια. 30 35 40 Λ. Κονρσονμπά, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατουςΚαθ' ων η Αίτηση. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.:ΗΓεωργία Κατσουνωτού, ηαιτήτρια, προήχθη κε στη θέση του Λογιστικού Λειτουργού, 2ης Τάξης, στις 15/6/1985.Αποδέχτηκε την προαγωγήτης μεμια μόνο επκρύλαξη που σχετιζόταν μετα δικαιώματατης σεπροσφυγή της που εκκρεμούσε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου (προσφυγή 245/82). Ηπροσφυγή απορρίφθηκε στις 4/11/
- (Katsounotou v.Republic
(1987)3C.L.R. 1697).Τοαντικείμενο της προσφυ γήςεκείνης ήτανη απόφασητης Ε.Δ.Υ.μετηνοποίακρίθηκε ότι ηΓεωργία Κατσουνωτού δενπληρούσε κατάτοχρόνο λήψης της απόφασης,το 1982, ταπροαπαιτούμεναγιαπροαγωγήστηθέση Λογιστικού Λειτουργού, 2ηςΤάξης, επειδή ακόμα υπηρετούσε επί δοκιμασία. Επισημαίνουμε ότιη επιφύλαξη της αιτήτριας, πουδιατυπώθηκεσυγχρόνως μετην αποδοχή της απόφασης για 1215 Πικής,Δ. Κατσουνωτού ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1)
(1990)την προαγωγή της στις 15/6/85, αφορούσε τον επηρεασμό των δικαιωμάτων της από άλλη αυτοτελή διοικητική πράξη. Είναι αμφίβολο αν συνιστούσε ή έθετε οποιαδήποτε ουσιαστική επι φύλαξη στην αποδοχή της απόφασης του
- Εν πάση περι πτώσει, μετά την απόρριψητης προσφυγής 245/82,οι επιφυλάξεις αυτές έχασαντησημασία τους. 5 Μετάτηναπόρριψητηςπροσφυγής245/82,ηαιτήτριααπηύθυ νε μέσωτουδικηγόρου τηςδύο επιστολές στους καθ'ωνη αίτηση, (στις 17/11/87και 14/1/88), μετις οποίεςζητούσετηναναθεώρηση 10 τηςαπόφασηςτου 1985 με τημετατόπιση τηςημερομηνίαςπροα γωγήςτηςκατάτρίαχρόνιαπροςταπίσω,ώστεουσιαστικάνασυ μπίπτει με την ημερομηνία προαγωγής των συναδέλφων της το
- Τοαίτηματηςαπέβλεπεουσιαστικά στην επίτευξητουαπο τελέσματος πουείχεεπιδιώξει μετηνπροσφυγήτης245/82καιτο 15 οποίοαπερρίφθηκεαπότοΔικαστήριο.Τοαίτηματηςγια μεταβο λή της ημερομηνίας προαγωγής της απορρίφθηκεστις 24/3/
- Η απόφασητης Ε.Δ.Υ.συνιστά το αντικείμενο τηςπροσφυγής. Παρόλο που τα θέματα του εννόμου συμφέροντος της αιτήτριας και της εκτελεστότητας της επίδικης απόφασηςδεν έχουν εγερθεί, κρίνουμε απαραίτητητην εξέταση τους γιατίάπτονται της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. 20 Η πρώτη διαπίστωση είναι ότι η αιτήτρια στερείται το απαι- 25 τούμενο συμφέρο να προσβάλει την απόφασητου 1985, με την οποία η ημερομηνία προαγωγής της καθορίστηκε στις 15/6/
- Όπως έχουμε υποδείξει, η απόφασηγια την προαγωγήτης έγινε δεχτήχωρίς ουσιαστική επιφύλαξη.Η επιφύλαξηπουδιατυπώθη κε αφοοούσεάλληαυτοτελήδιοικητικήπράξη. Καιανακόμακρι- 30 νότανότι είχεοποιαδήποτεάμεσησχέσημετηνεπίδικη απόφαση, η επιφύλαξηκρίθηκε δικαστικάανεδαφική, εύρημα το οποίο μας δεσμεύει.(Βλέπε, μεταξύάλλων,Pierisv.Republic(\9$5)3C.L.R. 1054, Haris v.Republic
(1989)3(A) C.L.R. 147,Gava v. Republic
(1984)3C.L.R.1391.) 35 Ηδεύτερη διαπίστωση είναι ότι στο βαθμόπου ηεπιφύλαξη αφορούσε άμεσα την απόφασητου 1985 (για την προαγωγήτης αιτήτριας) αυτή απώλεσε τη σημασία της μετά την πάροδο του χρονικού διαστήματος που προβλέπει ηπαράγραφος 3 του άρθρου 146 χωρίς ναπροσβληθεί η πράξη.Σκοπόςτης επιφύλαξης δεν είναι ηδιαιώνιση της αμφισβήτησης μέρους της διοικητικής πράξης παρά την κατάταάλλα αποδοχήτης. 1216 40 3ΑΛΛ. 5 10 Κατσουνωτού ν.Δημοκρατίας(Αρ. 1) Πικής,Δ. Ητρίτηδιαπίστωσηείναιότιηεπίδικηαπόφασηείναιη ίδιασε περιεχόμενο μετην απόφασητου 1985. Αποφασίστηκε μεβάση τα ίδια γεγονότα xaL νομικό καθεστώς. Βεβαιώνει την απόφασητου '85 χωρίς ναέχειεγερθεί οποιοδήποτενέο στοιχείο. Συνεπώς,δεν είναι εκτελεστήκαιδεν μπορεί νααποτελέσει αντικείμενοαναθε ωρητικού ελέγχου. Ακόμα καιανκρινότανότι η επίδικηαπόφαση είναι εκτελεστή, τοαποτέλεσμαδενθαήτανδιαφορετικό. Γιανα γίνει κατανοητήηουσία του παραπόνου τηςαιτήτριας πρέπει να γίνει αναδρομήστο διορισμό της στη Δημόσια Υπηρε σίακαιταυπηρεσιακάτηςστοιχεία,καθώςκαιτο αίτηματηςγια αναγνώριση τηςχρονικής περιόδου κατά τηνοποία απουσίαζε από τηνΥπηρεσία λόγω εκπαιδευτικής άδειας,ως ουσιαστικής υπηρεσίας. 15 20 25 30 35 40 Ηαιτήτριαδιορίστηκε στηδημόσιαυπηρεσίαστις2/8/1976στη μόνιμη θέση Λογιστικού Λειτουργού 3ης Τάξης. Ηυπηρεσία της ήτανδοκιμαστικήγιαπερίοδοδύοχρόνων, σύμφωνα μετηναπό φασηγια τοδιορισμό τηςκαιτιςσχετικές διατάξειςτουπερίΔημόσιαςΥπηρεσίας Ν.33/67 (άρθρο38
(1)). Μεταξύτης 14/2/78 (ενώ τελούσε υπόδοκιμασία) μέχρι τις30/9/81, απουσίασε απότα κα θήκοντα τηςλόγω εκπαιδευτικής άδειας. Στο χρονικό διάστημα πουμεσολάβησε φοίτησεστοΠανεπιστήμιοτηςΒηρυτούκαιαπό κτησε τοδίπλωμα "B.Sc. in BusinessAdministration", προσόναναγκαίο γιατηνταχεία ανέλιξη τηςστη θέση του Λογιστικού Λει τουργού,2ηςΤάξης,όπωςπροβλέπεταιστηνπαράγραφο 1(α)του σχεδίου υπηρεσίας.Η αιτήτριααξίωσεόπωςη απουσίατηςγιαεκ παιδευτικούς λόγους εξισωθεί μεπραγματικήυπηρεσίακαισυνυ πολογιστεί στον καθορισμό της διάρκειας της υπηρεσίας της για τους σκοπούς της προαγωγής της στη θέση Λογιστικού Λειτουρ γού,2ηςΤάξης.Οικαθ' ωνηαίτησηαπέρριψαντοαίτημαυποδει κνύονταςότιηΕγκύκλιος 614δεν κάμνει πρόβλεψη για τηνανα γνώριση πλασματικήςυπηρεσίαςστην περίπτωση απουσίαςλόγω εκπαιδευτικήςάδειας. ΗακτίναεφαρμογήςτηςΕγκυκλίου614περιορίζεται στην προσθήκη πλασματικής υπηρεσίας λόγω προσό ντων στις περιπτώσεις πουκαθορίζονται. Ο δικηγόρος τηςαιτήτριας υπέβαλε ότιηαρχή τηςισότητας επιβάλλει τηνεξίσωσητηςαπουσίαςγια εκπαιδευτικούςσκοπούς με πραγματική υπηρεσία, θέση που, όπως υποστήριξε, βρίσκει έρεισμα και στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Papaleontiou andAnother v. Republic
(1987)3C.L.R. 211. Τα αντικείμενα τηςσύγκρισης είναι διαφορετικάκαιδεχωρείδικαιϊκήεξίσωσηαπουσίαςλόγωεκπαιδευτικήςάδειαςκαιπραγματικής 1217 Πικής, Δ. Κατσουνωτού ν.Δημοκρατίας (Αρ.1)
(1990)υπηρεσίας. Αφετέρου, ηυπόθεση Papaleontiou σχετίζεται με τα ιδιαίτερα γεγονότα τηςκαιτις κανονιστικές διατάξειςπουρυθμί ζουν τους όρουςυπηρεσίαςστην εκπαιδευτική υπηρεσία. Ο δικηγόρος της αιτήτριαςαμφισβήτησε επίσης την εγκυρότη5 τα της Εγκυκλίου 614μεαναφοράστην αρμοδιότητακαι εξουσία τουΥπουργικού Συμβουλίουναρυθμίσει ταθέματαπουπραγμα τεύεταιηΕγκύκλιος,δηλαδή,τηνεξίσωσηπροσόντων μευπηρεσία ή ακόμα ακριβέστερα, τη συμπερίληψη πλασματικής υπηρεσίας κάτω απόορισμένες συνθήκες για σκοπούς προαγωγής. Όπως 10 επεξηγείται στην πρόσφατηαπόφασηΖήνωνος ν.ΤηςΛημοκρατία£
(1990)3Α.ΑΛ. 946, τοΥπουργικό Συμβούλιο έχειπρωτογε νήαρμοδιότηταγιακανονιστική ρύθμιση τηςστελέχωσης τηςΔη μόσιας Υπηρεσίας - άρθρο54(a) - αρμοδιότηταηοποίαπεριλαμ βάνει καιτηρύθμιση τωνθεμάτων που πραγματεύεται η Εγκύ- 15 κλιος 614.Επισημαίνεται επίσης ότιστην απόφασηAristides ν. Republic
(1988)3(C)C.L.R. 1729., οΠρόεδροςτουΑνωτάτου Δι καστηρίου κ.Α.Λοΐζου, έκρινε ότι το άρθρο29τουΝ.33/67,πα ρείχε νομικό έρεισμα γιατηνέκδοσητης Εγκυκλίου614. 20 Καταλήγω, γιατους λόγους πουέχουν εκτεθεί, ότι ηπρο σφυγή στερείται αντικειμένου και απορρίπτεται.Δενεκδίδεται διαταγήγια ταέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα, 1218 25