clr/1990/1990_3_1294.pdf

(1990)12Απριλίου, 1990 [Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Πρόεδρος] ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΓΤΤΑΝΗΣΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ, ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 286/88, 320/88, 367/88, 881/88). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές —Συστάσεις Προϊσταμένου — Βαρύτητα καιπροϋποθέσεις κύρους. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Εμπιστευτικές εκθέσεις — Αντικανονικές τροποποιήσεις — Συνέπειες κατά τη νομολογία — Πώς προσμετρούν οιεκθέσεις. 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Κριτήρια — Αξία, προσόντα, αρχαιότητα — Πώς συναρτώνται —Βαρύτητα. 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— ΤμηματικήΕπιτροπή — Ορό­ λος τηςΤμηματικήςΕπιτροπής— Είναι συμβουλευτικόςκαιδεν πα­ ραβιάζεται τοΆρθρο 125τουΣυντάγματος. Αίτηση Ακυρώσεως — Αόγοι ακυρώσεως— Έλλειψη αιτιολογίας — Συναγωγή τηςαπό ταστοιχεία του φακέλου. 15 Διοικητικήπράξη—Εκτελεστή—Περιστάσεις ελλείψεωςεκτελεστότητας πράξης στηνκριθείσαπερίπτωση. 20 Οι αιτητές προσέβαλαντηνπροαγωγήτωνενδιαφερομένωνμε­ ρών στη θέσηΒοηθούΤελώνη,αντίτων ιδίων. Το ΑνώτατοΔικαστήριο,απορρίπτονταςτιςπροφυγές,αποφά­ σισε ότι: 1. Αναφορικάμε τον ισχυρισμό στην Προσφυγή286/88 ότι οισυ1294 25 3ΑΛΛ 5 Καΐττάνηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας στάσεις του προϊσταμένου πάσχουν γιατί είναι αντίθετες με την πραγματικότητακαιτο πνεύματου Αρθρου 44

(3)του Νόμουκαι της νομολογίας και είναι σύντομες, είναι σαφές ότι οι συστάσεις του προϊσταμένου οσοδήποτε επιθυμητό και αν είναι να είναι αναλυτικές και εκτεταμένες δεν καθιστούνται άκυρες γιατί είναι σύντομες, ανσυνάδουνπροςτοπεριεχόμενο τωνφακέλων. Αγνο­ ούνται μόνο ανείναι αντίθετες ήδεν συνάδουν προς την όλη ει­ κόνατων υποψηφίωνόπως φαίνεταιαπότις εμπιστευτικές εκθέ­ σειςκαιταστοιχεία των φακέλων ή ανείναιπαράλογες. 10 15 20 25 30 35 40 Στην προκείμενη περίπτωση για τησύσταση τουΔιευθυντή, όπως φαίνεταιστοσχετικό πρακτικότηςΕπιτροπήςδενμπορούσεναλε­ χθεί ότι δεν συνάδει προς την όλη εικόνα των υποψηφίων όπως προβάλλεται απότα στοιχεία του φακέλου,ταοποία η Επιτροπή XOL αξιολόγησε. Είναιδεφανερόότι ηΕΑ Υ. σύγκρινε τουςυπο­ ψηφίους,έλαβευπόψητις εμπιστευτικές εκθέσεις στο σύνολοτους καιέδωσετηδέουσα βαρύτητασταπροσόντα των υποψηφίων κα­ θώςκαιτηναρχαιότητατους. ΟΔιευθυντής εξ άλλου στηρίχθηκε, όπωςλέγει,στατρίακαθιερωμένακριτήρια. ΗΕπιτροπή προέβηκεσεδικήτηςέρευνασεσύγκρισητωνυποψηφίωνκαιυιοθέτησε τις συστάσεις τουΔιευθυντή στο μέτροπουη ίδιαμετάτηνέρευνατης αποφάσισεou δεναντικρούοντοαπόταστοιχεία τωνφακέλων. 2. Ωςπροςτον ισχυρισμό ότιηΕπιτροπήαγνόησε τις αντικανονικές τροποποιήσεις στις εμπιστευτικές εκθέσεις υποψηφίων και έλαβε υπόψημόνοτιςαξιολογήσεις τωναξιολογούντων λειτουργών,και έτσι ενήργησε παράνομακαι αναρμόδια,σύμφωνα με τη νομολο­ γία μαςη διαδικασίαπουακολουθήθηκε είναινόμιμη καιορθή. 3. Ωςπροςτον ισχυρισμό ότιοαιτητήςστην υπόθεση αρ.286/88 υπε­ ρέχεισεαρχαιότητακαικατέχειπτυχίοΝομικήςκαιγιατολόγοαυ­ τό έπρεπε να προαχθεί, ηαπάντηση είναι ότι οι διεκδικήσεις των υπαλλήλων προςπροαγωγήαποφασίζονταισύμφωνα μετοΑρθρο 44

(2)τουΝόμουΠερίΔημόσιας Υπηρεσίας 1967,τηναξία,ταπροσόντα καιτην αρχαιότητα. Η αξίατων υπαλλήλων διαπιστώνεται απότιςεμπιστευτικές εκθέσειςκαιτιςσυστάσεις τουπροϊσταμένου ότιοι εμπιστευτικές εκθέσεις λαμβάνονταιυπόψηστοσύνολοτους αλλά δεν είναι λάθος να δίδεται περισσότερη βαρύτητα στις πιο πρόσφατες εκθέσεις, τα δε προσόντα των υποψηφίων βρίσκοντο ενώπιον της Επιτροπήςη οποίαέκαμεαναφοράσ' αυτά. Οι συστάσεις του προϊσταμένου του Τμήματος είναι ουσιώδεις και αποτελούν ανεξάρτητο στοιχείο προσδιορισμού της αξίας των υποψηφίων. 1295 Καϊττάνης κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)Το θέματης αρχαιότηταςτων υπαλλήλων διέπεταιαπότιςπρό­ νοιες τουΑρθρου 46 τουΠερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμου 1967, όπως τροποποιήθηκεμετο Αρθρο 5 του Νόμου 10 του

1. Η αρχήείναι ότι όπουταάλλακριτήρια είναι περίπουταίδιατότε υπερισχύει ηαρχαιότης. 5 Στηνυπόεξέταση περίπτωσηόμωςταπραγματικάγεγονόταδεν είναι έτσι. Έχει νομολογηθεί δε ότι όταν ηπροηγούμενη αρχαιότηταείναι 10 πολύ απομακρυσμένηδεν έχει οποιαδήποτεσημαντική βαρύτη­ ταήέχει μόνο ασήμαντο βάρος. Ο ισχυρισμός λοιπόν αυτόςμεταπιοπάνωκριτήριαδεν μπορεί να ευσταθήσει. 15 Ως προς το πτυχίο νομικής μιακαι δεν θεωρείται, δυνάμει του σχεδίου υπηρεσίαςως πλεονέκτημα,δενμπορούσε ναέχει μεγά­ λη βαρύτηταστην σκέψη τηςΕπιτροπής. 20 Εν πάση δε περιπτώσει με την ύπαρξη του δεν αποδεικνύεται καταφανήςυπεροχήέναντι των ενδιαφερομένων μερών ώστε το Δικαστήριο να μπορεί ναεπέμβει στην επίδικηαπόφαση.
2. Ως προςτον ισχυρισμό ότιηπαρέμβασητηςΤμηματικής Επιτρο- 25 πήςστηδιαδικασίαπλήρωσης θέσης αντίκεταιστοΑρθρο 125του Συντάγματος, συνοπτικά αναφέρθηκε ότι η ύπαρξηΤμηματικών Επιτροπών και ηόλη διαδικασίαδιέπεται απότο Αρθρο 36 του Νόμουκαιεν πάση περιπτώσει ο ρόλος τηςυποβοηθείστηνταξι­ νόμηση των στοιχείων γιατους υποψηφίουςκαιβοηθεί στην διε30 ξαγωγήτης δέουσας έρευνας απότην Επιτροπήηοποίακαι έχει τον τελικό λόγο. Είναι συμβουλευτικό το έργο τηςκαιοι αποφά­ σειςτηςδενδεσμεύουν την ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας.
3. Η αιτιολογία μιας απόφασης μπορεί να απορρέει και από τα στοιχεία των φακέλωνπουέχει ενώπιοντουτο διοικητικόόργα­ νο. Ησυντομία της δεν είναι ενδεικτικό ελλείψεως αιτιολογίας και δεντηνκαθιστάάκυρη. 35
4. Όσοναφοράτοθέματηςαναστολήςτηςπλήρωσης τηςθέσηςπου 40 είναιτοαντικείμενοτηςδεύτερηςθεραπείαςπουζητείταιστηντε­ λευταία προσφυγή αναφορά μπορεί να γίνει στην υπόθεση Michaelides v. Republic

(1988)3(A) C.L.R. 370. Δεν υπάρχει εκτελεστή πράξηκάτωαπότηνέννοια του Αρθρου 146.1 του Συ1296 3 ΑΛΛ. 5 Καϊττάνης κ.ά. ν. Δημοκρατίας ντάγματοςγιατίδενείχεολοκληρωθείηδιοικητικήπράξη.Ηβού­ λησητου διοικητικού οργάνου θα δηλωθεί και έννομα αποτελέ­ σματα θα παρουσιαστούν αν και όταν η Επιτροπήπροχωρήσει στηνπλήρωσητης θέσηςαυτής. Σεόση έκτασηόμωςπροσβάλλεται η ίδια ηαπόφασηπερί αναστολής,ασχέτως της εκτελεστότη­ ταςτηςπράξεωςμπορείναλεχθείότι τίποτεδενυπάρχειστηδια­ δικασία πουνακαθιστά την πράξηαυτήκολάσιμηκαιεπομένως ηπροσφυγήαυτήπρέπεινααπορριφθεί. 10 Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 Zavws v. Councilfor theRegistration ofArchitectsandCivilEngineers

(1969)3C.L.R. 310, Sofocleous v.Republic (No. 1)

(1972)3 C.L.R. 56, Kyriakouv.Republic

(1966)3 C.L.R. 876, 20 Papadopoulos v.Republic

(1982)3 C.L.R. 1070, Yiangoulis v. Republic

(1988)3(A)C.LR.266, 25 Republic v.Koufetta

(1985)-3(C) C.L.R. 1950, Christoforou v.Republic

(1986)3(C) C.L.R. 2413, Αργυρίδηςv. Δημοκρατίας

(1989)3(B)Α.Α.Δ. 380, 30 Βασιλείουv. Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1005, Papatryfonos v.Republic

(1987)3(C) C.LR. 1882, 35 Louca v.Savva andOthers

(1989)3(A) C.L.R. 672, Sekkides v.Republic

(1988)3(C) C.LR.2136, Hadjigregoriou v.Republic

(1975)3 C.L.R. 477, 40 Georghiou v.Republic

(1976)3 C.L.R. 74, Republic v.Hans

(1985)3(A) C.L.R. 106, 1297 Καϊττάνης κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)Partellides v.Republic

(1969)3C.L.R. 480, Constantinou v.Republic

(1983)3(A)C.L.R. 136, 5 Georghiou andOthers v.Republic

(1988)3(A)C.L.R. 678, Ioannides& Others v.Republic

(1989)3(A)C.LR. 278, Hadjiioannou v.Republic

(1983)3(B)C.LR. 1041, 10 MichaelandAnotherv. PublicServiceCommision

(1982)3C.LR. 726, Thalassinos v.Republic

(1973)3(A)C.L.R. 386, Θεοδωρίδηςv.ΚεντρικήςΤράπεζαςτηςΚύπρου

(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1457, 15 Petrides v. Republic

(1983)3(A) C.LR.216, Marangos v.Republic

(1983)3(A) C.LR.682, 20 RepublicandOthersv.Roussos

(1987)3(B)C.L.R. 1217, Michaelides v. Directorof Public Administration & Personnel and Another

(1988)3(A) C.L.R.

1. 25 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασης της ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας με την οποία προήχθηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρη στη μόνιμη θέση Βοηθού Τελώνη, Τμήμα Τελωνείων, αντί των αιτητών. 30 Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή στην Υπόθεση Αρ. 286/
2. Λ. Τιμόθη για Χρ. Δημητριάδη, γιατον Αιτητή στην Υπόθεση Αρ. 320/
3. 35 Λ. Παπαφιλίππον, για την Αιτήτρια στις Υποθέσεις Αρ. 367/88, 881/
4. 40 Λ. Κονρσονμπά, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ* ων η αίτηση. Χ. Ιερείδης, για το Ενδιαφερόμενο Μέρος Αρ. 2 Α. Ζαχαριά1298 3ΑΛΛ Καϊττάνης κ.ά.ν. Δημοκρατίας δη,στις Υποθέσεις Αρ. 320/88και367/
5. Cur.adv. vult. 5 Α.Ν. ΛΟΪΖΟΥ, Π.:Μετιςπροσφυγέςαυτέςπροσβάλλονται οι προαγωγές των ενδιαφερομένων μερών στη μόνιμη (Τακτ. Προυπ.) θέση Βοηθού Τελώνη, Τμήμα Τελωνείων από 1 Ιανουαρίου
6. 10 Στις προσφυγές 320/88και 367/88 προσβάλλονται οι προα­ γωγές και των έξι ενδιαφερομένων μερών, Ανδρέα Ζαχαριάδη, Χριστάκη Νικολαΐδη,Αντώνιου Πίλλου, Γεώργιου Κωνσταντί­ νου, Γεώργιου Χαρτούτσιου και Μαρίας Χριστοδούλου. 15 Στηνπροσφυγή286/88ταενδιαφερόμεναμέρηείναιη Μαρία Χριστοδούλου, Γεώργιος Κωνσταντίνου και Γεώργιος Χαρτούτσιος. 20 Στην προσφυγή 881/88προσβάλλεται ηπροαγωγή τουΙωάννη Παπαγεωργίουενώ παράλληλα προσβάλλεται επίσης ηπρά­ ξη και/ή παράλειψη της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας της 24ης Μαρτίου 1987 να αναστείλουν την πλήρωση της 7ης θέσε­ ως Τελωνειακού.Λειτουργού, 1ηςΤάξης. ι 25 Η θέσηΤελωνειακού Λειτουργού, 1ηςΤάξης,είναι θέση προα­ γωγής, οπόταν συστήθηκε Τμηματική Επιτροπή σύμφωνα με τις Κανονιστικές Διατάξεις πουδιέπουν τησύσταση, τιςαρμοδιότη­ τες και τη μέθοδο εργασίας τέτοιων Επιτροπών,σύμφωνα με το Αρθρο 36τωνπερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμωντου 1967-
7. 30 35 40 Ηέκθεση τηςΤμηματικής Επιτροπήςδιαβιβάστηκεστην Επι­ τροπήΔημόσιας Υπηρεσίας ηοποίαστησυνεδρίαση τηςστις 23 Δεκεμβρίου 1987, αφού άκουσε τις απόψεις και συστάσεις του Διευθυντή τουΤμήματος Τελωνείων, προχώρησε στην πλήρωση έξι θέσεων, ενώ αποφάσισενααναστείλει τηδιαδικασία πλήρω­ σης της εβδόμης θέσης. Το σχετικό πρακτικό της συνεδρίασης αυτής,(Παράρτημα 7) σε όσησχέσηείναι σχετικό μετιςυπόεξέταση υποθέσεις,είναι το πιο κάτω:"Στη συνεδρίαση ήταν παρών και ο Διευθυντής του Τμή­ ματοςΤελωνείων κ. Θάνος Μιχαήλ.Αυτός ανάφερετα εξής: 1299 Λοΐζον, Π. Καϊττάνηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)Αφού έλαβε υπόψητα τρίακριτήρια που προβλέπει οΝό­ μος, συστήνει τους Ανδρέα Ζαχαριάδη,Αντώνιο Πίλλο, Χριστακη Νικολαΐδη, Γεώργιο Χαρτούτσιο, Μαρία Χριστοδού­ λου, Γεώργιο Κωνσταντίνου και Κλειώ Χαβιαρά. Ηαπόδοση όλων τωνυποψηφίωνκατάτο 1987 είναιπερίπουηfcOLaμεπέ­ ρυσι. Κατάτηνυποβολήτωνσυστάσεων τουδενπαράλειψενα λάβει υπόψηκαιτον ΙωάννηΠαπαγεωργίου,οοποίος βρίσκε­ ται σε διαθεσιμότητα,γεγονός όμως το οποίο δεν τον έχει κα­ θόλου επηρεάσει." 10 Ακολουθεί ηπαράθεσητων ονομάτων των είκοσι οχτώυπο­ ψηφίων και OLτόποι όπουυπηρετούν και συνεχίζει: "Στο σημείο αυτό ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων αποχώρησε απότησυνεδρίαση. 15 Στη συνέχεια η Επιτροπή ασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων. Η Επιτροπή εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία απότο Φάκελο Πλήρωσης της θέσης, καθώςκαι απότους Προσωπικούς Φα­ κέλους και τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίων, και έλαβε επίσης υπόψηταπορίσματατηςΤμηματικής Επιτροπής καιτις κρίσεις καισυστάσεις τουΔιευθυντή τουΤμήματοςΤε­ λωνείων, 20 25 Η Επιτροπήέλαβε υπόψητις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίων στο σύνολο τους.Όσον αφοράορισμένες απότις Εμπιστευτικές Εκθέσεις,στις οποίες έγιναντροποποιήσειςχω­ ρίς νατηρηθεί ηδιαδικασίαπουπροβλέπεται στην Κανονιστι- 30 κήΔιάταξη9 των σχετικών Κανονιστικών Διατάξεων,λήφθη­ καν υπόψη OL αξιολογήσεις των Αξιολογούντων Λειτουργών μόνο. Ενδεικτικά, αναφέρονται οι Εκθέσεις των υποψηφίων στατελευταίαπέντεέτη:" 35

1. ΖαχαριάδηςΑνδρέας Λ.:
2. Παπαγεωργίου Ιωάννης: 1982 "Λ.Κ." ( 1- 7-4) 1983 "Λ.Κ." (2-7-3) 1984 "Λ.Κ." (0-9-3) 1985 "Λ.Κ." (7-5-0) 1986 "Ε" (12-0-0) 1982 "Λ.Κ."(0-12-0) 1983 "Λ.Κ."(0-12-0) 1300 40 3 ΑΛΛ. Καϊττάνηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. 1984 1985 1986 "Λ.Κ. (0-12-0) "Ε" (8-4-0) "Ε" (8-4-0)
3. ΠίλλοςΑντώνιοςΜ.: 1982 1983 1984 1985 1986 "Λ.Κ." (0-12-0) "Λ.Κ." (0-12-0) "Λ.Κ." (0-12-0) "Λ.Κ." (6- 6-0) "Ε" (8-4-0)
4. ΚαϊττάνηςΑνδρέας: 1982 1983 1984 1985 1986 "Λ.Κ."( 0-11-1) "Λ.Κ." (0-12-0) "Λ.Κ."( 0-12-0) "Λ.Κ." (5-7-0) "Λ.Κ." (6- 6-0) 5:Νικολαΐδης Χριστάκης: 1982 1983 1984 1985 1986 "Λ.Κ." (0-12-0) "Λ.Κ."( 0-12-0)1 "Λ.Κ." (0-12-0) ' "Λ.Κ." (6- 6-0) "Ε" (9- 3-0)
5. Χαρτούτσιος Γεώργιος Ι.: 1982 1983 1984 1985 1986 "Λ.Κ." (0-12-0) "Λ.Κ."( 1-11-0) "Λ.Κ." (0-12-0) "Λ.Κ-." ( 7-5-0) "Ε" (10-2-0) 1982 1983 1984 1985 1986 "Λ.Κ." ( 3-9-0) "Λ.Κ." (4-8-0) "Λ.Κ." (4- 8-0) "Λ.Κ." (7-5-0) "Ε" (10-2-0) * ' 10 • • 15 , 20 25 30 •
6. Χριστοδούλου Μαρία Σπ.: 35 40
7. Κωνσταντίνου Γεώργιος Κ .: 1982 1983 1984 1985 1986 "Λ.Κ."( 3-9-0) "Λ.Κ."(4-8-0) "Λ.Κ."(4-8-0) "Λ.Κ."(7-5-0) "Ε" (11- 1-0)
8. ΧαβιαράΚλειώ: "Λ.Κ."( 2-10-0) 1982 1301 Λοΐζου, Π. Καΐττάνης κ.ά.ν.Δημοκρατίας 1983 1984 1985 1986

(1990)"Λ.Κ."( 3-9-0) "Λ.Κ."( 3-9-0) "Λ.Κ."(7-5-0) "Ε" (9-3-0)" 5 Χάριν συντομίαςέκρινασκόπιμοναπαραθέσωτις βαθμολογίες τωναιτητώνστις υποθέσεις286/88,367/88και881/88 -στον Αντώ­ νηΛοϊζίδη,αιτητήστηνυπόθεση320/886εγίνεταιαναφορά-όπως επίσης καιστις βαθμολογίεςόλων των ενδιαφερομένων μερών. 10 "Η Επιτροπή απόδωσε τηδέουσα βαρύτητα σταπροσόντα των υποψηφίων καθώςκαι στην αρχαιότητατους,σύμφωναμε την οποία προηγείται ο Ανδρέας Ζαχαριάδηςκαιακολουθούν κατάσειράοιΙωάννηςΠαπαγεωργίου,Αντώνιος Πίλλος,Ανδρέ­ ας Καϊττάνης,Χριστάκης Νικολαΐδης, Γεώργιος Χαρτούτσιος, 15 Ανδρέας Μπότσαρης,ΜαρίαΧριστοδούλου, ΚυριάκοςΚουδουνάς,Γεώργιος Κωνσταντίνου,Ανδρέας Λουκάς,Νίκος Μαυρουδής,ΚλειώΧαβιαρά,ΦρίξοςΡουσουνίδης,ΜιχαήλΣτύλλας,Πα­ ναγιώτηςΟρφανίδης,Ανδρούλλα Νεοφυτίοου, ΠαναγιώτηςΣαβ­ βίδης,ΜανώληςΡωτής,Χριστάκης Πηλαβάς,ΧάρηςΧριστοδού- 20 λου, Ισίδωρος Τζιωρτζής, Ιλιάνα Κορφιώτου-Κούτσιου, Αργυρούλλα Δημητριάδου,Ανδρούλλα Ανδρόνικου, Χρυστάλλα Μι­ χαήλ,ΚυριακήΜυριανθοπούλουκαιΚώστας Γεωργίου. Η Επιτροπή, αφούέλαβε υπόψηταπιο πάνω,υιοθέτησε τις 25 συστάσεις τουΔιευθυντήγιατουςΖαχαριάδη,Πίλλο,Νικόλαιδη, Χαρτούτσιο, Χριστοδούλου και Κωνσταντίνου. Δεν ηδυνήθη όμως ναυιοθετήσει τησύσταση για τη Χαβιαρά καιαντίαυτής επέλεξετονΠαπαγεωργίου,οοποίοςδιαθέτεικαιαυτόςπανεπι­ στημιακόπροσόν,όπωςηΧαβιαρά,υπερέχει αυτήςσεαρχαιότη- 30 τακατά 2 1/2χρόνια καιοιΕμπιστευτικές του Εκθέσεις ταδύο τελευταία χρόνια ήταν 'Εξαίρετες',ενώτης Χαβιαράημια, του 1986, 'Εξαίρετη'καιηάλλη, του 1985, 'Λίαν Καλή'(υπολείφθηκε σεμιαμόνο παράγραφο τηςγενικής βαθμολογίας του'Εξαίρε­ τος'). Ταπροηγούμενατρίαχρόνιαήτανκαιοιδύο'Εξαίρετοι',ο 35 Παπαγεωργίουόμως είχευψηλότερες επίμέρους βαθμολογίες. Συμπερασματικά η Επιτροπή,λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ενώπιον της ουσιώδη στοιχεία, έκρινε μεβάσητακαθιερωμένα κριτήρια στοσύνολο τους (αξία,προσόντα,αρχαιότητα)ότιοι 40 παρακάτωυπερέχουντωνάλλωνυποψηφίωνκαιαποφάσισενα τους προαγάγει σαν τους πιο κατάλληλους στη μόνιμη(Τακ. Προυπ.)ΘέσηΒοηθούΤελώνη,ΤμήμαΤελωνείων, από 1.1.88: 1302 3 A.AA •5 10 15 20 •25 30 35 40 Καϊττάνηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. 1. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ Ανδρέας 2. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Γεώργιος 3. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ Χριστάκης 4. ΠΙΛΛΟΣ Αντώνιος 5. ΧΑΡΤΟΥΤΣΙΟΣ Γεώργιος 6. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Μαρία. Οσον αφοράτηνέβδομηθέση,γιατηνοποίαέχεικατ'αρχή επιλεγεί ο ΙωάννηςΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ,η Επιτροπήλαμβάνονταςυπόψηότι αυτόςβρίσκεται σεδιαθεσιμότητα σεσχέσημε εξεταζόμενη πειθαρχικήυπόθεση εναντίον του,αποφάσισενα αναστείλει την πλήρωση της εν λόγω θέσης, ωσότου συμπλη­ ρωθεί ηεναντίον τουυπαλλήλου πειθαρχικήυπόθεση." Είναιηθέσητουαιτητήστηνπροσφυγή286/88 ότι OLσυστάσεις τουΔιευθυντή είναισύντομες, συγκρούονται μετηνπραγματικότηκακαιοτρόποςπουτιςπαρουσίασεαντιβαίνειστοπνεύματουάρ­ θρου44

(3)τουΠερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμου,του 1967 (πουθα αναφέρεταιστησυνέχειαωςοΝόμος).Επίσηςότιδενυπάρχειοποιαδήποτε αιτιολογία γιατί ο Διευθυντής έκρινε τα ενδιαφερόμενα πρόσωπακατάλληλαγιασύστασηκαιότιησύστασηστηρίχθηκεπά­ νω στις εμπιστευτικές εκθέσεις όπως είχαν,ενώ μετάηίδιαηΕπι­ τροπήέκρινε ότι έπρεπε να αγνοήσει τις "παράνομες τροποποιή­ σεις" και αποφάσισε χωρίς εξουσιοδότηση ήαρμοδιότητα απότο Νόμο νακρίνει ένα τμήμα της εμπιστευτικής έκθεσης σαν νόμιμο καιέναάλλοτμήμασανάκυρο.Τούτοκατάτονευπαίδευτοδικηγό­ ροτουαιτητήείναιαντίθετοπροςταάρθρα5 και45 τουΝόμουκαι προς την Εγκύκλιο Αρ. 491/79. Είναι επίσης αντίθετο στην αρχή τουΔιοικητικούΔικαίουότικάθεαρχήήόργανοοφείλει νααποδέχεταισαννόμιμες τιςπράξειςάλλουαρμοδίουοργάνουόπωςστην προκειμένη περίπτωση τις εμπιστευτικές εκθέσεις που είναιαρμο­ διότητατηςΑρμοδίας ΑρχήςκαιόχιτηςΕπιτροπήςΔημόσιας Υπη­ ρεσίας. Υποστηρίχθηκε δεότι ηΕπιτροπήμετάτηδιαπίστωσητης παρατυπίας αυτήςστις εμπιστευτικές εκθέσεις δενπρέπει ναεπέμβει σε αυτέςαλλάνατις παραπέμψειστην Αρμόδια Αρχήηοποία θαέπρεπεναεπιλύσει τοθέμα. Οεπόμενος λόγοςστηρίζεται στογεγονός ότι οαιτητήςείναιαρ­ χαιότεροςόλων τωνπροαχθέντωνκαικατέχειΠτυχίοΝομικής. Είναι ηθέσητου αιτητήότι ταδύο αυτά στοιχεία λήφθηκαν υπόψη, όπως φαίνεται απότο πρακτικότης Επιτροπής για τους επιλεγένταςσεσχέση μετηνπροτίμησητουενδιαφερόμενου μέρουςΠαπα­ γεωργίου έναντι της αιτήτριας Χαβιαρά και επομένως προκύπτει απόαυτόότι κακώςδεσυστήθηκε οαιτητήςκαιότι έστωκαιχωρίς 1303 Λοΐζον, Π. Καϊττάνηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)σύσταση μεβάσητην ίδιατηναιτιολογίατης Επιτροπής,θα έπρεπε ναπροαχθείλόγωπτυχίουκαιαρχαιότητας,ιδιαίτερααφούοιβαθ­ μολογίες έπασχανή/καιδενείχανουσιώδειςδιαφορές. Στην Προσφυγή 320/88 η επίδικηαπόφασηπροσβάλλεται για 5 το λόγο ότιδενυπήρχε ηδέουσα αιτιολογία στησύστασητης Τμηματικής Επιτροπής και ότι αυτήδενέκαμε επαρκή έρευνα γιαναγνωρίζει καιναεκτιμήσει ακριβοδίκαιατουςυποψήφιους για προαγωγήηδεσύσταση αυτής,ηοποία είναι και σύντομη, ότι "υστερούν συγκριτικά των άλλων υποψηφίωνδεν μπορούσε 10 να θεωρηθεί ότιείναι σύμφωνη μετιςαρχές που υιοθετήθησαν από τοΑνώτατο Δικαστήριο σεσειρά αποφάσεων". Προςυπο­ στήριξη της θέσεως αυτήςέγινεαναφορά στις υποθέσεις Zavros ν.The Council for the Registration of Architects andCivil Engineers

(1969)3C.L.R.310 και Sofoclis Sofocleous (No,1) 15 v.TheRepublic

(1972)3C.L.R.56στις σελ. 59και61. Επιπλέον προβλήθηκε το επιχείρημα ότι ηΤμηματικήΕπιτρο­ πή παρέλειψε να λάβει υπόψη της τοσύνολο της σταδιοδρομίας των υποψηφίων. Ενπάση δε περιπτώσει η μετοντρόπο αυτό 20 "συμμετοχή της Τμηματικής Επιτροπήςστην επιλεκτικήδιαδικα­ σίατων υποψηφίων γιαπροαγωγήσυνιστά αντιποίησητων εξου­ σιών καιαρμοδιοτήτωντηςΕπιτροπήςΔημόσιαςΥπηρεσίας κατά την προαγωγήτων δημοσίων υπαλλήλων,οιοποίες αρμοδιότητες και εξουσίες δίδονται σεαυτήκατάτρόπο αποκλειστικό απότο 25 Αρθρο 125 τουΣυντάγματος." Όσον αφοράτα προσόντα τονίσθηκε ότι οαιτητής αυτόςδεν υστερεί των ενδιαφερομένων μερών, κατέχει δε το Higher National Diploma in Chemistry του Royal Institute of Chemistry 30 και το B.Sc Honours Degree inChemistry τουAston Universityof Birmingham σε σύγκριση δεμετο ενδιαφερόμενο μέρος Μαρία Χριστοδούλου, ότιαυτήδεν κατέχει καθόλου ακαδημαϊκά προ­ σόντα. Επιπλέον δε σχετικά με την αρχαιότηταηΤμηματικήΕπι­ τροπήδεν έλαβε υπόψη ότι οαιτητής υπηρετούσε στο ΤμήμαΤε- 35 λωνείων, απότο Μάιοτου 1977 πάνωσεπροσωρινή βάσηκαιτο γεγονός ότι μέχρι του 1981 υπηρετούσε επίημερησίας βάσεωςδεν έπρεπε ναληφθεί αρνητικάυπόψη. Τέλος προβάλλεται ο ισχυρισμός ότιη Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας παρέλειψε να διεξαγάγει τη δέουσα έρευνα η οποία ήταν αναγκαία για διακρίβωση των γεγονότων προτού εκδώσει την επίδικηαπόφαση της. 1304 40 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Καϊττάνης κ.ά.ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. . Στηνπροσφυγή367/88υποδείχθηκεότιηαιτήτριαέπεταισεαρ­ χαιότητατωνενδιαφερομένων μερώνΠίλλουκαιΖαχαριάδηκατά τριάντα μήνες,των ενδιαφερομένων μερών Χαρτούτσιου καιΝικολαΐδη κατάείκοσι δύο μήνες του ενδιαφερομένου μέρους Χριστοδούλου κατάδέκαμήνεςκαιισοβαθμεί σεαρχαιότηταμετοεν­ διαφερόμενομέρος Κωνσταντίνου. Είναιηθέσητηςαιτήτριαςαυ­ τής ότι η Επιτροπήενήργησε κάτωαπόπλάνη περί τα πράγματα πουείναιουσιώδηςγιατίαπετέλεσε τηναιτιολογίατηςΕπιτροπής για παραγνώριση των συστάσεων του Διευθυντή, γιατί πρώτα εσφαλμένα θεώρησε ότι ουποψήφιοςΠαπαγεωργίουκατάταδύο τελευταίαχρόνιαείχεβαθμολογία"εξαίρετος",καιδεύτεροεσφαλ­ μένα θεώρησε ότι ο Παπαγεωργίου είχε κατά τα τελευταία τρία χρόνιαψηλότερες επί μέρουςβαθμολογίες απότηναιτήτρια. Υπο­ στηρίχθηκε δεότι μεβάσητηνυπόθεσηKyriakou v.TheRepublic

(1966)3C.L.R.876 στησελ. 882,τέτοιαπλάνηέχεισημαντικάεπα­ κόλουθαωςπροςτηνομιμότητατηςεπίδικης απόφασης. Περαιτέρωέχειπροβληθεί ο ισχυρισμός ότι γιαναπαραγνω­ ρισθούν οι συστάσεις τουΔιευθυντή θαέπρεπεναυπάρχουνουσιώδεις σοβαροί λόγοι καιστην προκείμενη περίπτωση οι λόγοι που δόθηκαν ήταν αβάσιμοι γιατί στηρίχθηκαν σε πλάνη όσον αφορά την αξίατηςαιτήτριας. Σεό,τι αφοράταενδιαφερόμενα μέρηκαιτην αιτήτριακαιτη σύγκριση που έγινε μεταξύ τους υποστηρίχθηκε ότι αυτοί όλοι έχουνπερίπουτηνίδιααρχαιότητακαιπερίπουταίδιαπροσόντα και ενπάσηπεριπτώσει κανενός,ούτετηςαιτήτριας,ούτετωνεν­ διαφερομένων μερών ηαρχαιότητακαιταπροσόντα μπορούσαν ναδώσουνστονκαθένααπόαυτούςσημαντικόπροβάδισμα.Τούτο δε με εξαίρεση του ενδιαφερόμενου μέρους Μ. Χριστοδούλου πουδεν έχειπτυχίο. Μετην προσφυγή της Αρ. 881/88,που επίσης συνεκδικάστηκε ηαιτήτριαζητάτις πιοκάτωθεραπείες: 35 40 "α) Δήλωσηκαι/ή απόφασητουΔικαστηρίου ότι ηπράξηκαι/ή ηαπόφασητωνκαθ' ωνηαίτησηημερ.23.12.87πουκοινο­ ποιήθηκε στην αιτήτρια την 12.9.88δια της οποίας επέλε­ ξανπροςπροαγωγήστηθέσηΤελωνειακού Λειτουργού 1ης τάξης (Τακτικός Προϋπολογισμός) Τμήμα Τελωνείων του Ιωάννη Παπαγεωργίουαντί αυτής είναι άκυρη παράνομη και εστερημένη οιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος. β) Δήλωσηκαι/ήαπόφασηότι ηπράξηκαι/ήπαράλειψητων 1305 Λοΐζου, Π. Καϊττάνηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)καθ' ων ηαίτησηδιατης οποίαςανέστειλαν την πλήρωση της 7ης θέσης τελωνειακού Λειτουργού Α' τάξης (όπως αυτήζητήθηκεαπότον ΓενικόΔιευθυντή Υπουργείου Οι­ κονομικών με επιστολή ημερ.24.3.87 αρ.Φακ. 617/84/Β) μέχρι συμπλήρωσης της πειθαρχικής υπόθεσης εναντίον του Ιωάννη Παπαγεωργίου είναι άκυρη, παράνομηκαι εστερημένηοιουδήποτεαποτελέσματος." Υιοθετείται δε και επαναλαμβάνεταισε αυτήηγραπτή αγό­ ρευσηπουκαταχωρήθηκεστις 12Νοεμβρίου 1988 στην προσφυγή367/88. 5 10 Αναφορικά μετονομικόλόγοστηνπροσφυγή286/88ότιοισυ­ στάσεις του προϊσταμένου πάσχουν γιατί είναι αντίθετες μετην πραγματικότητα και το πνεύματου άρθρου44

(3)του Νόμουκαι 15 της νομολογίας και είναι σύντομες, είναι σαφές ότι οι συστάσεις τουπροϊσταμένουοσοδήποτεεπιθυμητόκαιανείναιναείναιανα­ λυτικές και εκτεταμένες δενκαθιστούνται άκυρεςγιατί είναι σύ­ ντομες,ανσυνάδουνπροςτοπεριεχόμενοτων φακέλων. Αγνοού­ νται μόνο αν είναι αντίθετεςήδε συνάδουν προςτην όλη εικόνα 20 τωνυποψηφίωνόπωςφαίνεταιαπότιςεμπιστευτικέςεκθέσειςκαι τα στοιχεία των φακέλων ή αν είναι παράλογες. (Βλέπε Papadopoulosv.Republic

(1982)3C.L.R. 1070 στησελ. 1078και Othon Yiangoulis v. TheRepublic

(1988)3(A) C.L.R.266, όπως επίσης Republic v.Koufetta

(1985)3C.L.R. 1950 στησελ. 1962. 25 Στην προκειμένη περίπτωση για τη σύσταση του Διευθυντή, όπως φαίνεται στο πρακτικότης Επιτροπήςημερομηνίας 28 Δε­ κεμβρίου 1987, Παράρτημα 7,που έχει παρατεθείπιο πάνω,δεν μπορούσεναλεχθείότιδενσυνάδειπροςτηνόληεικόνατωνυπο- 30 ψηφίων όπως προβάλλεται από τα στοιχεία του φακέλλου, τα οποία η Επιτροπήκαι αξιολόγησε. Είναι δε φανερόότι αυτή σύ­ γκρινε τους υποψηφίους,έλαβευπόψητις εμπιστευτικές εκθέσεις στοσύνολοτουςκαιέδωσετηδέουσαβαρύτητασταπροσόντατων υποψηφίων καθώςκαιτην αρχαιότητα τους.ΟΔιευθυντής εξ άλ- 35 λου στηρίχθηκε, όπως λέγει, στα τρία καθιερωμένα κριτήρια.Η Επιτροπή προέβηκε σε δικήτης έρευνα σε σύγκρισητωνυποψη­ φίων καιυιοθέτησε τις συστάσεις τουΔιευθυντή στο μέτρο που η ίδια μετάτηνέρευνατηςαποφάσισεότιδεναντικρούοντοαπότα στοιχεία των φακέλλων επομένωςο λόγοςαυτόςαποτυγχάνει. 40 Ωςπροςτολόγοότιη Επιτροπήαγνόησετιςαντικανονικέςτρο­ ποποιήσειςστις εμπιστευτικές εκθέσειςυποψηφίων καιέλαβευπό­ ψημόνοτιςαξιολογήσεις τωναξιολογούντων λειτουργών,και έτσι 1306 3ΑΛΛ. Καιττάνης%Μ~ ν.Λημοχφατίας Λοΐζον, Π. ενήργησε παράνομα καιαναρμόδια,θαπρέπει ναλεχθεί ότι σύμ­ φωνα με τηΝομολογίαμας ηδιαδικασίαπουακολουθήθηκεείναι νόμιμηκαιορθήκαιείναισύμφωνημετοτίλέχθηκεστηνυπόθεση Christoforou v. TheRepublic

(1986)3CLR. 2413 στησελ. 2423: 5 10 15 20 25 The respondent Commission went on to say that at the examination of theconfidential reports of thecandidates it noted thatthecountersigning officer changedtheconfidential reports for •theyear1983 of theaforementioned candidates. The Commission observed further that these changes were made by the countersigning officer without previous consultation with the reporting officer contrary to the Regulatory Orders. For that reason 'itdecidedtotakeintoconsideration onlytheassessmentof 1 thereportingofficer .Anythingthatmightbewrongwasclearlyput right both by the Director, the departmental Board and the respondent Commission.Thisgroundalsofails." To ίδιο αποφασίστηκε και στην υπόθεση Αργνοίδης ν. Της Δημοκρατίας

(1989)3(B) Α.ΑΛ. 380, όπουαναφέρονταιταπιο κάτω: "ΟδεύτεροςλόγοςπουεπικαλείταιοαιτητήςείναιότιηΕπι­ τροπή λανθασμένα αποφάσισε να αγνοήσει τις αντικανονικές τροποποιήσειςτουπροσυπογράςροντοςλειτουργούκαιναλάβει υπόψη μόνο τις αξιολογήσεις του αξιολογούντος λειτουργού, γιατίηπαρανομίαπουδιαπίστωσεηΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στην Αναθεωρητική Έφεση678,επεκτείνετοκατά συνέπειασεολόκληρητηνέκθεση,οπόταναυτήέπρεπενααγνοη­ θείεξολοκλήρου. 30 35 40 Εφόσον η Ολομέλεια αποφάσισε ότι ήταν παράνομες οι τροποποιήσεις σης εμπιστευτικές εκθέσεις, ήταν φυσικό να αγνοηθούν οι παρανομίεςκαι να εξεταστούν·οι εμπιστευτι­ κές εκθέσεις όπως είχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο χωρίς τις αλλαγές. Θα ήταν αδιανόητονα αγνοηθούν τελείως όλες<οι .εκθέσεις καιναγίνουν προαγωγέςχωρίς εμπιστευτικές εκθέ­ σεις για όλους τους υποψήφιους συμπεριλαμβανομένου και •τουαιτητή. Καιανακόμααγνοούσε όλες αυτέςτις εμπιστευ­ τικές εκθέσεις οι οποίες έφεραν αλλοιώσεις, η εικόνα για τουςυποψήφιουςδενθα άλλαζεκαιεφόσονη παρατυπίατου ναδεχθεί τις εμπιστευτικές εκθέσεις δεν είναι ουσιώδηςγια­ τί αναφέρετοσε όλους τουςυποψήφιουςσυμπεριλαμβανομένου του αιτητή και δεν μπορεί να οδηγήσει σε ακυρότητα. (Βλέπε Ierides v. The Republic

(1980)3 C.LJR. 165 και 1307 Λοΐζου, Π. Καϊττάνης κ.ά.ν.Δημοκρατία;

(1990)Sekkides v. The Republic

(1988)3(C) C.L.R. 2136. Ο λόγος επομένως αυτός αποτυγχάνει." Αναφορά για το θέμα αυτό μπορεί να γίνει επίσης και στις υποθέσεις Βασιλείου ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1005, Papatrytonos v. The Republic

(1987)3C.L.R. 1882, καιLouca v. PublicService Commission

(1989)3(A) C.L.R. 672. 5 Θα μπορούσε νααναφερθεί επιπλέον ότι ηυπόθεση Sekkides v. Republic

(1988)3(C) C.L.R. 2136 ενισχύει την πιο πάνωπρο- 10 σέγγιση. Ως προςτο λόγο ότι οαιτητήςστηνυπόθεση αρ.286/88 υπερέ­ χεισεαρχαιότητακαικατέχειπτυχίοΝομικήςκαιγιατολόγο αυ­ τό έπρεπε ναπροαχθεί,ηαπάντησηείναι ότι οι διεκδικήσεις των 15 υπαλλήλων προς προαγωγή αποφασίζονται σύμφωνα με τοάρ­ θρο 44

(2)του Νόμου Περί Δημόσιας Υπηρεσίας 1967, την αξία, τα προσόντα και την αρχαιότητα.Δε θα μπωστο θέμα ποιοαπό τα τρία αυτάστοιχεία είναι το ουσιωδέστερο ήόχι. Θα περιορι­ στώ νααναφερθώότι ηαξίατων υπαλλήλων διαπιστώνεται από 20 τις εμπιστευτικές εκθέσεις και τις συστάσεις του προϊσταμένου ότι οι εμπιστευτικές εκθέσεις λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους αλλά δεν είναι λάθος ναδίδεταιπερισσότερη βαρύτητα στις πιοπρόσφατες εκθέσεις, ταδεπροσόντατωνυποψηφίωνβρίσκοντο ενώπιον της Επιτροπήςηοποίαέκαμεαναφοράσ* αυτά,(βλέ- 25 πε Hadjigregoriou v. The Republic

(1975)3 C.L.R. 477, 483, Odysseas Georghiouv. The Republic

(1976)3C.L.R. 74, 82. Θαπρέπει ναλεχθεί καιπάλινότι οι συστάσεις τουπροϊσταμέ­ νουτουΤμήματος είναιουσιώδεις καιαποτελούνανεξάρτητοστοιχείοπροσδιορισμού τηςαξίαςτων υποψηφίων.(Βλέπε Republic ν. Harts

(1985)3C.L.R. 106 στησελ. 111,Republicv.Koufettas(πιο πάνω),Georghiou v.The Republic

(1976)3C.L.R.

1. Το θέμα της αρχαιότητας των υπαλλήλων διέπεται από τις πρόνοιες του άρθρου 46 του Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου 1967, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 5 του Νόμου 10 του
2. Ηαρχήείναι ότι όπουταάλλα κριτήρια είναι περίπουτα ίδια τότε υπερισχύει η αρχαιότης. (Βλέπε Parteltides v. The Republic

(1969)3 C.L.R. 480, Constantinou v. The Republic

(1983)3 C.L.R. 136.) Στην υπό εξέταση περίπτωση όμως τα πραγματικά γεγονότα δεν είναι έτσι. Έχεινομολογηθεί δεότιότανηπροηγούμενηαρχαιότηταείναι 1308 30 35 40 3ΑΛΛ 5 10 Καϊττάνης κ.ά. ν. Δημοκρατίας Λοΐζου,Π. πολύ απομακρυσμένηδεν έχειοποιαδήποτεσημαντικήβαρύτητα ή έχει μόνο ασήμαντο βάρος. (Βλέπε Georghiou andOthers v. Republic

(1988)3(A) C.L.R. 678 όπως επίσης και ηloannidesv. Republic

(1989)3(A) C.L.R. 278 και Βασιλείουv. ΤηςΔημοχρατίας(πιο πάνω). Ο ισχυρισμός λοιπόν αυτόςμεταπιοπάνωκριτήριαδενμπο­ ρεί ναευσταθήσει γιατίοαιτητήςαυτόςέχεικαιχαμηλότερηβαθ­ μολογία στις εμπιστευτικές εκθέσεις, ιδιαίτερατου 1986, γιαδε το 1987 οΔιευθυντής αναφέρειότι είναιπερίπουηίδιαμετονπροη­ γούμενο χρόνο. Επομένως και εδώ μειονεκτεί. Ταενδιαφερόμενα μέρηεπιπλέονέχουν τησύστασητουπροϊσταμένου ενώοαιτητής αυτόςόχι,καιασφαλώςταπροσόντασεσχέσημετο Σχέδιο Υπη­ ρεσίας είναιπερίπουίσα. 15 20 25 30 35 40 Οσον αφοράτηναρχαιότητα,οαιτητήςσε σύγκριση μετοεν­ διαφερόμενο μέρος Χαρτούτσιο έχει προηγούμενη αρχαιότητα μεβάσητηνημερομηνία γεννήσεως, σε σύγκριση με τονΧριστο­ δούλου προηγείται κατά έντεκα μήνες καισε σύγκριση με τον Κωνσταντίνου κατά είκοσι μήνες. Είναι φανερόδεότι η αρχαι­ ότητααυτήδενκρίθηκεαρκετήγιαναανατρέψειτηνυπεροχήσε αξία των ενδιαφερομένων μερών. Ωςπροςτοπτυχίονομικής μιακαιδενθεωρείται,δυνάμειτου σχεδίου υπηρεσίας ως πλεονέκτημα, δεν μπορούσε ναέχει μεγάλη βαρύτητα στην σκέψητηςΕπιτροπής. (Βλέπε Hjiloannouv.The Republic

(1983)3 C.L.R. 1041στις σελ. 1046-1047,απόφαση της Ολομέλειας. Εν πάσηδεπεριπτώσει με την ύπαρξητου δεν απο­ δεικνύεται καταφανήςυπεροχήέναντιτων ενδιαφερομένων μερών ώστετοΔικαστήριοναμπορείναεπέμβειστηνεπίδικηαπόφαση. Ως προς τιςαναλογίες που έχουν προβληθεί στην περίπτωση τηςαιτήτριαςΧαβιαράκαι ενδιαφερόμενου μέρουςΠαπαγεωργί­ ου,δεν είναι ακριβείς γιατίοΠαπαγεωργίουυπερέχει της Χαβιαράκαταφανώςσε αξίακαιείχεαρχαιότητα2 1/2 χρόνια. Σχετικά μετηνπροσφυγή320/88 θαπρέπειναλεχθεί ότιοαιτητήςδενσυ­ στήθηκε απότην Τμηματική Επιτροπήγιατί θεωρήθηκε ότι"υστε­ ρούσεσυγκριτικάτωνάλλωνυποψηφίων".Ωςπροςτον ισχυρισμό ότι ηπαρέμβασητηςΤμηματικής Επιτροπήςστηδιαδικασία πλήρωσης θέσης αντίκεται στοΑρθρο 125του Συντάγματος,μπορεί συνοπτικά να λεχθεί ότιηύπαρξηΤμηματικών Επιτροπών καιη όληδιαδικασίαδιέπεταιαπότο Αρθρο 36τουΝόμουκαιενπάση περιπτώσει ορόλοςτηςυποβοηθείστηνταξινόμησητων στοιχείων γιατουςυποψήφιουςκαιβοηθείστηνδιεξαγωγήτηςδέουσαςέρευ1309 Λοΐζου, Π. Καϊττάνης ΧΛ. ν.Δημοχρατϊας

(1990)ναςαπότηνΕπιτροπήηοποίακαιέχειτοντελικόλόγο.Είναισυμ­ βουλευτικό το έργο της καιοι αποφάσειςτης δεν δεσμεύουν την ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας. (Βλέπε Michaeland Another ν, The Republic

(1982)3 C.L.R. 726 στις σελ. 740-741, και Thalassmosr.TheRepublic

(1973)3GLR.386στιςσελ. 390-391.) 5 Ως προς τους υπόλοιπους λόγους που προβάλλονται ενα­ ντίον της απόφασης της Τμηματικής Επιτροπής, είναι φανεοό ότι έχει και τηδέουσα αιτιολογία και λήφθηκε ύστερα απόικα­ νοποιητική έρευνα όλων των στοιχείων. Η αιτιολογία δε μιας 10 απόφασης μπορεί να απορρέει και απόταστοιχεία των φακέλλων που έχειενώπιον τουτοδιοικητικό όργανο. (Βλέπε Χάρης Θεοδωρίδης ν. Κεντριχή Τράπεζα Κύπρου

(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1457, ηδεσυντομία της δενείναι ενδεικτικό ελλείψεωςαιτιολο­ γίας και δεν την καθιστά άκυρη.(Βλέπε Petrides v. Republic 15

(1983)3 C.L.R. 216, Marangos v.Republic

(1983)3 C.L.R. 682. Ο αιτητής στην προσφυγή αυτή στο σύνολο της σταδιοδρομίας του και ιδιαίτερα τατελευταία χρόνια είχε χαμηλότερηβαθμο­ λογία στις εκθέσεις του, στα προσόντα δεν υπερτερεί, ως προς την αρχαιότηταυστερεί κατάείκοσι οχτώ μήνες του ενδιαφερό- 20 μενού μέρους Κωνσταντίνου, τριάντα οχτώ μήνες της Χριστο­ δούλου καιπέραν των τεσσάρων ετών των Νικολαΐδηκαι Χαρτούτσιου και πέντε έτη των Πίλλου καιΖωδιάτη. Αναφορικά με το λόγο ότι δεν διεξήχθηκε ηδέουσα έρευνα δεν μπορεί ναγίνει δεχτόγιατί καιοι φάκελοι ήτανενώπιον τηςΕπι­ τροπή και η ίδια η Επιτροπήανέφερε ότι εξέτασε τους φακέλους όλων τωνυποψηφίωνκαιεπομένως διεξήγαγετηδέουσαέρευνα. 25 Στην προσφυγή αυτή προσβάλλεται η προαγωγή των ,έξι εν- 30 διαφερομένων μερών και ο ισχυρισμός είναι ότι ηαιτήτριαυπε­ ρέχει αυτών. Από ταγεγονόταενώπιον μουηγενικήβαθμολογία, και αυτό έχει σημασία όπως λέχθηκε στην υπόθεση Republic ν. Roussos

(1987)3 C.L.R. 1217, σελ. 1224, είναι η ίδια, όλοι δε έχουν τη σύσταση του Διευθυντή και τα ίδιαπερίπουπροσόντα. 35 Ως προςτηναρχαιότητα,ηαιτήτριαυστερεί γιατί στηνπερίπτω­ ση των ενδιαφερομένων μερών Πίλλου, Ζαχαριάδη, Χαρτούτσιου, Νικολαΐδη, Χριστοδούλου, αυτοί προηγούνται σεαρχαιότη­ τα. Μεταξύ δε των ενδιαφερομένων ίμερων Κωνσταντίνου,και της αιτήτριας, μια και ο πρώτος διορισμός τους έγινε την ίδια 40 ημερομηνία,ηαρχαιότητακρίνεται απότηνημερομηνία γεννήσε­ ως και επομένως προηγείταιΌ'Κωνσταντίνου. Ορθάλοιπόν ηΕπιτροπήπροσέγγισε τοθέμααυτόκαι εν πά1310 3ΑΛΛ. Καϊττάνηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. ση περιπτώσει ηαιτήτριαδεν έχει αποδείξει καταφανή υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών πουναδικαιολογεί επέμβαση του Δικαστηρίου. 5 Στηνπροσφυγήαρ.881/88ηγέρθηκεηπροδικαστικήένστασηότι: 10 "δεδομένου ότι η διαδικασία για την πλήρωση της έβδομης θέσης Τελωνειακού Λειτουργού, 1ης Τάξης, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, ηκατ' αρχήν επιλογή του Ιωάννη Παπαγεωργιου,δεν αποτελεί εκτελεστήδιοικητική πράξη." 15 20 Όσον αφοράτο θέμα της αναστολής της πλήρωσης της θέσης πουείναιτοαντικείμενοτηςδεύτερηςθεραπείαςπουζητείταισεαυ­ τήαναφοράμπορείναγίνειστηνυπόθεσηMichaelides v.Republic

(1988)3(A) C.L.R.370. Θαπρέπειναλεχθείότι δενυπάρχειεκτε­ λεστήπράξη κάτωαπότην έννοια τουΑρθρου 146.1 τουΣυντάγ­ ματοςγιατί δεν είχεολοκληρωθεί ηδιοικητικήπράξη,γιατί η βού­ λησητουδιοικητικούοργάνουθαδηλωθεί καιέννομααποτελέσμα­ τα θαπαρουσιαστούν αν και όταν η Επιτροπή προχωρήσει στην πλήρωσητηςθέσηςαυτής.Σεόσηέκτασηόμωςπροσβάλλεται η ίδια ηαπόφασηπερί αναστολής,ασχέτωςτης εκτελεστότητας τηςπρά­ ξεωςμπορείναλεχθείότιτίποτεδενυπάρχειστηδιαδικασίαπουνα καθιστάτηνπράξη αυτήκολάσιμηκαιεπομένως ηπροσφυγήαυτή πρέπεινααπορριφθεί. · 25 30 . Ασχέτωςόμως τουπιοπάνωαποτελέσματος θαασχοληθώκαι μετηνουσίατηςυπόθεσης. Είναιφανερόότι απόταστοιχεία των φακέλλων το ενδιαφερόμενο μέρος Παπαγεωργίου υπερέχει στις εμπιστευτικές εκθέσεις, όπωςτονίστηκε καιαπότην Επιτροπή ΔημόσιαςΥπηρεσίας, όπωςφαίνεταικαιαπότηντελευταίαπαράγρα­ φοτωνπρακτικώντηςΠαράρτημα7πουέχειδοθείπωπάνω. ι 35 40 Ωςπροςτομέροςτουπρακτικούπουαναφέρεταιότι "ταπροη­ γούμενα τρία χρόνια ήτανκαι οι δύοεξαίρετοι, οΠαπαγεωργίου όμως είχε ψηλότερες επί μέρους βαθμολογίες", είναι'η θέση της Επιτροπής ότι αυτόπρόκειται περί αβλεψίας όπως φαίνεταικαι από την παράθεσητουπίνακα των αξιολογήσεως τουενδιαφερο­ μένου μέρουςΠαπαγεωργίουκαιτηςαιτήτριαςπουδίδεται καθα­ ράότι ταπροηγούμενατρίαχρόνιαήσανκαιοιδύο"ΛίανΚαλός" και μέσα σε αυτήτην αξιολόγηση έχει ψηλότερη επί μέρους βαθ­ μολογία ηαιτήτρια.ΌμωςηΕπιτροπήαναφέρειστο ίδιο πρακτι­ κό ότι 'Ταπροηγούμενα τρίαχρόνια ήτανκαι οι δύο Εξαίρετοι', ο Παπαγεωργίουόμως είχευψηλότερες επί μέρους βαθμολογίες," ενώ στην πραγματικότηταταπροηγούμενα τρία-χρόνιαήτανκαι 1311 Λοΐζου, Π. Καϊττάνης κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)οιδύο "ΛίανΚαλός"καιμέσασταπλαίσιατου"Λίαν Καλός"έχει υψηλότερηεπιμέρουςβαθμολογίαη αιτήτρια. Τογεγονός όμως αυτόδεναποτελείπλάνηπερίταπράγματα πουναοδηγείσεακύρωσηγιατίδενεπηρεάζειδυσμενώς τηναιτήτρια, ούτε και διαφοροποιείτην κατάσταση μεταξύτων δύο αυτώνυποψηφίωνκαι ειδικότεραδενσυνέβαλεστηνδιαμόρφω­ σητηςκρίσεως τηςΔιοικήσεως. (Βλέπε ΠορίσματαΝομολογίας τουΣυμβουλίουτης Επικρατείας1929-1959σελ. 268.) 5 10 Εν πάσηόμως περιπτώσει,όπως έχει νομολογηθεί οι επιμέ­ ρους βαθμολογίες δεν έχουν σημασία.Σχετικήείναι η απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Republic v. Roussos

(1987)3 C.L.R. 1217, όπουαναφέρονται ταακόλουθαστησελ. 1224. 15 "Firstly,weshouldstressthatwhat really mattersisthegeneral picturepresentedby theoverall grade inthereport,onthebasisof theaggregateeffect oftheevaluations of apublicofficer regarding particular rateable items,andnotthearithmeticalformula ofhow many times as regards such items a candidate hadbeen rated as 20 'excellent' or'verygood',or'good'etc. In other words, if there are being compared the confidential reports regarding two public officers for the same year andthe overall grade for that year for both of them is 'excellent' we do 25 notthink muchweightshouldbeattachedtowhetherthis overall grade of 'excellent' in respect of one of them has been reached through his having more 'excellent' than'very goods' in relation to particular rateable items as compared to the other public officer who has,also,an overall grade of 'excellent' butwith less 30 'excellent' and more 'very good' ratings as regards particular items. Because itmustnotbelost sightof thatitisdangerous to embark on these numerical comparisons independently of the nature of the items in respect of which an officer is rated as 'excellent' or'verygood' since suchitems dodiffer insignificance 35 depending onthequalities to which they relate." Είναι φανερόαπόταπιοπάνωότι ουδεμίαπλάνηεκμέρους της Επιτροπήςέχει αποδειχθείκαισυνεπώςο λόγος αυτός πρέ­ πει επίσης νααπορριφθεί. Ωςπροςτιςσυστάσεις τουΔιευθυντή,ορθάτιςπαραγνώρισε ηΕπιτροπήγιατίδενεδικαιολογείτοαπόταστοιχείατωνφακέ­ λων μια και η εικόνα που παρουσιάζουνείναι ότι στις εμπι1312 40 i ΑΛΛ Καϊττάνηςκ.ά,ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. στευτικές εκθέσεις υπερτερούσε οΠαπαγεωργίου. Ταπροσόντα είναι περίπουταίδιακαιστην αρχαιότηταυπερτερεί οΠαπαγε­ ωργίου κατά2 1/2χρόνια. 5 10 Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι προσφυγέςαπορρίπτο­ νται. Κάτωαπότις περιστάσεις όμως δενγίνεταιοποιαδήποτε διαταγήγιαέξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 1313