clr/1990/1990_3_1366.pdf

(1990)21 Απριλίου, 1990 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, (Αιτητής στην ΥπόθεσηΑρ. 516/88), ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΔΙΚΩΜΓΓΗΣ, (Αιτητής στην ΥπόθεσηΑρ. 528/88), ν. ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 516/88,528/88). Αίτηση Ακυρώσεως — Έννομο Συμφέρον — Απώλεια — Παραίτηση του αιτητήαπό ασκηθείσααίτησηακυρώσεως, αίρει τοέννομο συμ­ φέρον του. Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο — Σννεκδίκαση — Αιτήσεις Ακύρωσεως στρεφόμενες κατά τηςαυτήςπράξης — Αναγκαιότητα συνεκδίκασής τους. Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο — Συνάφεια —Περισσότερες πράξεις προσβαλλόμενες με το ίδιο δικόγραφο — Προϋποθέσεις —Συνέπειες από τηνέλλειψη τους. Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές — Κριτήρια — Νομικό καθεστώς — Εφαρμοζόμενη νομολογία. 5 10 15 Υπάλληλοι — Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου — Προαγωγές — Προσόντα — Μηπροβλεπόμενα προσό­ ντα που σχετίζονται με τακαθήκοντατηςθέσης—Βαρύτητα. 20 Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου — 1366 3 ΑΛΛ Διακόπουλος χ.ά. ν. Ρ.Ι.Κ. Υπάλληλοι — Προαγωγές— Αρχαιότητα — Πότε αποκτάκρισιμό' τητα— Βαρύτητα. 5 10 ΑναθεωρητικήΔικαιοδοσία — Δικαστικός Έλεγχος — ΕπέμβασηΔι' καστηρίον — Σε προσβολή διορισμού ή προαγωγής — Έκδηλη υπεροχή. Οι αιτητέςπροσέβαλαντην προαγωγήτων ενδιαφερομένων με­ ρών στηθέσηΤεχνικού Επιθεωρητήστο ΡαδιοφωνικόΊδρυμα Κύπρου, αντί των ιδίων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις προσφυγές, απο­ φάσισε ότι: 15 20 25

1. Ο αιτητής στην Προσφυγή Αρ. 516/88στη διάρκειατηςακρόα­ σης απέσυρε την προσφυγή του εναντίον της προαγωγής ενός ενδιαφερόμενου μέρους. Παραιτήθηκε της προσφυγής ηοποία και θααπορριφθεί,γιατί μετάτηνπαραίτηση οαιτητής θεωρεί­ ται ότι έπαυσε ναέχει έννομο συμφέρον. Ο αιτητής είναι ο αρ­ μοδιότερος -dejuris et dejure - κριτής του ιδίου συμφέροντος. Η παραίτηση από άσκηση του ενδίκου μέρους της προσφυγής για ακύρωσηδιοικητικής πράξηςείναιδεκτή. •
2. Προσφυγέςοι οποίες στρέφονται εναντίον της ίδιαςδιοικητικής πράξης πρέπει να συνεκδικάζονται και να δικάζονται από την iOLaσύνθεση Δικαστηρίου μονομελούς ή Ολομέλειας, γιατί άλλωσπως ηαπόφασηστηνπροσφυγήπουθατελειώσειπρώτη,πα­ ρασύρεικαικαθιστάαπαράδεκτητηνάλληήάλλες-προσφυγές. 30 ΗΓραμματείατουΔικαστηρίου καιόι δικηγόροι έχουν υποχρέ­ ωση να προβαίνουν σε διευθετήσεις ήαιτήσεις, αντίστοιχα,για συνεκδίκαση των προσφυγών αυτών από την ίδια σύνθεση Δι­ καστηρίου. 35
3. Οι Κανόνες ΠολιτικήςΔικονομίας δενέχουν εφαρμογή,αναφο­ ρικά μετηνομοδικίατηναναφερομένηστηνπροσβολή περισσο­ τέρωντης μίαςδιοικητικήςπράξηςμετην ίδιαπροσφυγή,λόγω τηςφύσεωςκαιτου σκοπούτηςδιοικητικήςδικαιοσύνης. 40 ΤοΔικαστήριο εφαρμόζειτηδικονομίαπουισχύει οε χώρεςπου έχουντοίδιοσύστημαδιοικητικούδικαίου,όπωςη Ελλάδα. (Βλ. Georghiou v.Republic

(1987)3 C.L.R. 400, Μαρία Σιμιλλή και Άλλοςν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.463.) 1367 Διαχόπουλος κ.ά. ν. Ρ.Ι.Κ.

(1990)Δε χωρεί προσφυγή με το ίδιο δικόγραφο εναντίον περισσοτέ­ ρων της μίας αυτοτελούς διοικητικής πράξης,οι οποίες δεν εί­ ναι συναφείς. Η προσφυγή είναι παραδεκτή μόνο αναφορικά με την πρώτη προσβαλλόμενη πράξη. Αναφορικά με μέρος της προσφυγής που προσβάλλει άλλη πράξη,ηοποίαδεν είναι συναφής με την πρώτη, η προσφυγή είναι απαράδεκτη και απορρίπτεται. Με επιείκεια το Δικαστήριο, αν πριν την απόρριψη καταχωρισθεί νέαπροσφυγή,δεθεωρεί τηδεύτερηπροσφυγήεκπρόθεσμη,γιατί θεωρείται ότι είναι διαχωρισμός τηςπρώτης προσφυγής. 5 10 Πράξεις ή αποφάσεις θεωρούνται συναφείς, εάν η μία πράξη αποτελεί προϋπόθεση της άλλης, ή αφορούν τον ίδιο αιτητή, στηρίζονται στις ίδιες διατάξεις του Νόμου, έχουν ταυτόσημη αιτιολογία και εξεδόθησαν στην ίδιαδιοικητικήδιαδικασίααπό το ίδιο όργανο. 15 Στην Προσφυγή Αρ. 516/88οι δύο προσβαλλόμενες πράξεις δεν έχουν συνάφειαμεταξύτουςκαιωςεκτούτουηπροσφυγήαναφορικάμετηδεύτερηαπόφασηείναιαπαράδεκτηκαιθααπορριφθεί. 20

1. Είναι πάγια νομολογία ότι ηδιορίζουσα αρχήπρέπει νασυνε­ κτιμήσει όλα τα νομοθετημένα κριτήρια και να καταλήξει στην επιλογήτου καλύτερου υποψηφίου. Ο ισχυρισμόςτου αιτητήστην ΥπόθεσηΑρ.528/88 ότι εκτελού­ σε ανώτερακαθήκοντατηςθέσηςτουΤεχνικού Βοηθού είναινο­ μικά αστήρικτος και καμιά επιρροή δεν μπορεί να ασκήσει στο αποτέλεσμα της προσφυγής ήτηνομιμότητα της προσβάλλαμενηςαπόφασης. Οι θέσεις,όπως είναι φανερό από το σχέδιο υπηρεσίας,δεχω­ ρίζονται σε θέσειςτηλεόρασης καιθέσειςραδιοφώνου, αλλάθέ­ σειςστο ΡαδιοφωνικόΊδρυμα Κύπρου. Οι Τεχνικοί Βοηθοί και Επιθεωρητές, είτε ασκούν καθήκοντα στο τμήμα ραδιοφώνου, είτεασκούν καθήκονταστο τμήματηλεόρασης, είναι ισοβάθμιοι καιχρειάζεταιειδίκευσηστησυντήρησηόλωντωνμηχανημάτων χωρίς τηνανάγκηδιάκρισης στο βαθμό εξειδίκευσης. 25 30 35 40
2. Ηδιορίζουσα αρχήδε δικαιούται ναπαραγνωρίζει την κατοχή απόυποψήφιοπροσόντων ταοποίασχετίζονται μετηφύσητων καθηκόντων της θέσης, αλλά πρέπει να τα συνεκτιμήσει με τα υπόλοιπαστοιχεία στηγενικήαξιολόγησητων υποψηφίων,χω1368 3 AAA Διαχόηονλος κ.ά.v. P.l.K. ρίς νααποδίδεισε αυτάυπέρμετρη βαρύτητα. 5 10 15 20
3. Ηαρχαιότητααπόμόνητηςδεναποτελείαποφασιστικόκριτήριο καιδενμπορείναυπερισχύει. Η διορίζουσααρχήπρέπειναλαμβάνειυπόψητοσύνολο τωνκριτηρίων - αξία,προσόντα, αρχαιό­ τητα -ηδε αρχαιότητα μπορεί να κλίνει την πλάστιγγα αν δύο υποψήφιοι είναι περίπου ισοδύναμοι στα πρώτα κριτήρια. Βε­ βαίωςπρέπειναγίνει συνεκτίμηση όλων τωνκριτηρίων.
4. Ηνομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασηςθακριθεί μεβά­ σητις ακόλουθες αρχέςπουέχουν καθιερωθεί απότοΔικαστή­ ριοτούτο:α.ΤοΔιοικητικόΔικαστήριοδενακυρώνει απόφασηδιορισμούή προαγωγής,ανηαπόφασηλήφθηκε σύμφωνα μετο Νόμο και ταγεγονότα τηςσυγκεκριμένης υπόθεσης καιήτανεύλογαεπι­ τρεπτή. β. ΤοΔικαστήριοδενυποκαθιστάτηδικήτουκρίση,αναφορικά μετηνεπιλογήτουκαταλληλότερου υποψηφίουγια προαγω­ γήήδιορισμό, μετην κρίσητου αρμοδίου οργάνου. γ. ΤοΔικαστήριο δεν επεμβαίνει, εκτός εάνοαιτητήςαποδείξει έκδηλη υπεροχήέναντι τουυποψηφίουπου προάχθηκε. 25 Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Presidentof theRepublicv. LoucaandOthers

(1984)3(A)C.L.R. 241, Papaioannou andOthers v.Republic

(1989)3(A) C.L.R. 38, 35 Georghiades andAnother v.Republic

(1966)3(B)C.L.R. 827, Georghiou v.Republic

(1987)3(A) C.L.R. 400, Σιμιλλή και Αλλος v.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 463, 40 Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας, Ελληνικό Συμβούλιο της Επικρατείας 1933 Β' III,Υπόθεση Αρ. 865/1933, σελ.556, Andreouv.Republic

(1979)3 C.L.R. 379, 1369 Αιοκόιιουλοςκ.ά.ν.Ρ.Ι.Κ.

(1990)Soteriadou andOthers v.Republic

(1983)3(B) C.L.R. 921, Michaelides andAnother v.Republic

(1987)3(C) C.L.R. 2170, Δρουσιώτης καιΆλλος v. Δημοκρατίας

(1989)3(B)Α.Α.Δ. 519, 5 Dometakisv.Republic

(1988)3(C)C.L.R. 1673, Δημοκρατίαv.Παπαμιχαήλ

(1989)3(B)AAA. 823, 10 Ζαπίτης καιΑλλος v.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1098, Ιωνά καιΑλλος ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1775, Χριστοφή ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Δ)AAA. 2245, 15 Panellides v.Republic

(1969)3C.L.R. 480, Smymios v.Republic

(1983)3(A)C.L.R. 124, 20 Republic v.Zachariades

(1986)3(A)C.L.R. 852, Christou andOthers v.PublicService Commission 4R.S.C.C. 1, Georghiades andAnother v.Republic

(1970)3 C.L.R. 257, . 25 Georghiou v.Republic

(1976)3 C.L.R. 74, Piperi andOthersv.Republic

(1984)3(B)C.L.R. 1306, 30 Μιλτιάδους και Άλλοι v.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)AAA. 1318, Michael v.Republic (No.l)

(1975)3C.L.R. 136, Evgeniou v.Republic

(1979)3C.L.R. 239, 35 Hadjiioannou v.Republic

(1983)3(B)C.L.R.

1. Προσφυγές. 40 Προσφυγές εναντίον της απόφασης του Συμβουλίου του Ρα­ διοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου, μετηνοποία τα ενδιαφερόμενα μέρηπροηχθηκαν στηθέσηΤεχνικού Επιθεωρητή αναδρομικά. 1370 3AAA Διακόπουλλοςκ.ά.v. Ρ.Ι.Κ. Κ.Λοΐζον, γιατον Αιτητήστην ΥπόθεσηΑρ.516/
2. Γ.Κά'ίζερ, γιατον Αιτητήστην ΥπόθεσηΑρ.528/
3. 5 Π.Πολυβίου, γιατους Καθ'ων η αίτηση. Ν.Κληρίδου, γιατο Ενδιαφερόμενο Μέρος Ξ. Αττική. Cur. adv. vult. 10 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Μετην ΠροσφυγήΑρ. 516/88οαιτητής ζητάτηνακύρωση: 15 (α)Της απόφασηςτ&υ Συμβουλίου τουΡαδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου,(Ρ.Ι.Κ.),μετηνοποίαπροήχθηοΞένιος Αττικής -ενδιαφερόμενο μέρος -στηθέσηΤεχνικού Επιθεωρητή, ανα­ δρομικά από 1η Δεκεμβρίου, 1983,πουκοινοποιήθηκε με εγκύκλιο του Γενικού Διευθυντή ημερομηνίας 7 Απριλίου, 1988-και 20 (β)τηςαπόφασηςτουΡ.Ι.Κ. μετηνοποίαοιΑγαθάγγελος Δικωμίτης καιΝίκος Χαραλάμπους - ενδιαφερόμενα μέρη2 και3 -προηχθηκαναναδρομικάαπό 1ηΑυγούστου,
4. 25 ΟαιτητήςστηνΥπόθεσηΑρ.528/88ζητάτηνακύρωσητηςπρο­ αγωγής των Ανάσταση Φανή, Γεωργίου Παναγιώτουκαι Ξένιου Αττίκη -ενδιαφερόμενα μέρη -στηθέση Τεχνικού Επιθεωρητή, αναδρομικάαπό 1ηΔεκεμβρίου, 1983,πουκοινοποιήθηκεμεεγκύ­ κλιο τουΓενικού Διευθυντήημερομηνίας 7Απριλίου,
5. 30 Η πράξη,της οποίαςηνομιμότητα προσβάλλεται στηνΠρο­ σφυγή Αρ. 528/88,είναι η ίδια μεεκείνη που προσβάλλεται με την πρώτηθεραπείαπου ζητείται στην ΠροσφυγήΑρ.516/
6. 35 40 Οαιτητήςστην ΠροσφυγήΑρ.516788 στηδιάρκειατηςακρόα­ σης απέσυρε την προσφυγή του εναντίον της προαγωγής του εν­ διαφερόμενου μέρους Αγαθάγγελου Δικωμίτη. Παραιτήθηκε της προσφυγήςηοποίακαιθααπορριφθεί,γιατί μετάτηνπαραίτηση ο αιτητήςθεωρείται ότι έπαυσεναέχει έννομο συμφέρον. Οαιτητήςείναιοαρμοδιότερος-dejurisetdejure-κριτήςτουιδίουσυμ­ φέροντος. Ηπαραίτησηαπόάσκησητου ενδίκου μέσου τηςπρο­ σφυγής για ακύρωση διοικητικής πράξης είναι δεκτή. (Βλ. Republicv. Louca andOthers

(1984)3C.L.R. 241,Θ.Τσάτσου"Η Αίτησις Ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατεί1371 Στυλιανίόης, Δ. Διαχόπουλλοςκ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ.

(1990)ας",ΈκδοσηΤρίτη,σελ. 368). Μετην ΠροσφυγήΑρ.516/88 προσβάλλονται δύοδιαφορετι­ κές διοικητικές πράξεις,οι οποίες λήφθηκαν απότο ίδιοόργα­ νο.Ταδικονομικά ζητήματαπου εγείρονται είναι:- 5 (ι) Επιτρέπεται ή επιβάλλεται η συνεκδίκαση των προσφυ­ γών χωρίς συνένωση ύστερα απόδικαστική πράξη; (ιι) Μπορεί στην ίδια προσφυγή να προσβληθεί ηνομιμότητα δύοδιαφορετικών διοικητικών πράξεων; 10 Η Αναθεωρητική Δικαιοδοσία του Δικαστηρίου έχει εισαχθεί μετο Αρθρο 146 του Συντάγματος. Η παράγραφος4 προβλέπει:15 "4. Επί τοιαύτης προσφυγής το δικαστήριον δύναται, διά της αποφάσεωςαυτού: (α)να επικύρωση, εν όλω ήεν μέρει, την τοιαύτηναπόφασιν ήπράξινήπαράλειψιν ή (β)να κηρύξη την απόφασινήτην πράξιν,εν όλω ήεν μέρει, άκυρον και εστερημένην οιουδήποτε αποτελέσματοςή (γ)να κηρύξη την παράλειψιν εν όλω ή εν μέρει άκυρονκαι ό,τι παντο παραλειφθέν έδει να είχεν εκτελεσθή." Η δικαιοδοσία αυτήασκείται με βάσητην παράγραφο 1του Αρθρου 146καιταΑρθρα 9(α)και 11τουπερί Απονομής της Δι­ καιοσύνης (ΠοικίλαιΔιατάξεις)Νόμουτου 1964, (Αρ. 33/64),είτε απότην Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είτε απόΔι­ καστήή Δικαστές τουΔικαστηρίου,οπότεόμωςη απόφασηυπό­ κειται με βάση τα εδάφια

(2),

(3)του Αρθρου 11 σε έφεση ενώ­ πιον της Ολομέλειας. 20 25 30 35 ΤοΔικαστήριο, μεβάσητηνπαράγραφο4τουΑρθρου 146,εκ­ δίδει είτε ακυρωτική απόφασηείτε απορριπτική. Η ακυρωτική απόφασηενεργεί ex tuncκαιergaomnes εναντίον όλων, συμπερι­ λαμβανομένων και προσώπων που δεν έλαβαν μέρος στην προ­ σφυγή. Όλα τα νομικά αποτελέσματα της προσβαλλόμενης πράξης εξαλείφονται καιηπράξηθεωρείται ότι ουδέποτε υπήρχε. Δεν είναι επιτρεπτόπράξηηοποίαακυρώθηκεναδιατηρείτο ανύπαρκτο κύρος της για πρόσωπα άλλα από τον αιτητή.Στο 1372 40 3 AAA. Διακόπουλλος κ.ά. ν. Ρ.Ι.Κ. Στυλιανίδης, Δ., σύγγραμμα του Μιχ. Δενδία "Διοικητικόν Δίκαιον", Τόμος Γ' σελ. 352διαβάζομε:5 10 15 "2. Αποτελέσματα της ακυρωτικής αποφάσεως.-Η ακυρατηκήαπόφασιςεπάγεταιτην ακύρωσιν της προσβληθείσης πράξεως,ήτοι τηννόμιμον αυτήςκατάργησινέναντιπάντων (erga omnes), δηλ. και των μη μετασχόντων της ακυρωτικής δίκης,διότι δεν είναι νοητόν πράξις, ήτις ηκυρώθη,ήτοι εξέλιπεν ως παράνομος,να διατηρή το ανύπαρκτονκύρος της ως προς δεδομένον πρόσωπον. Επέρχεται δε η κατάργησις αυτής και εξ υπαρχής (ex tunc),εξαφανιζομένων και των εκ της εκτελέσεως της πράξεως παραχθέντων αποτελεσμάτων, αφ' ηςπαρήχθησαν,καιεπαναφερομένωντωνπραγμάτων εις ο χρονικόν σημείον ευρίσκοντο πριν ήηδιοίκησις επιληφθή τουθέματοςκαιυπότοτότε υφιστάμενον νομικόν καιπραγματικόν καθεστώς. Ούτω ηακύρωσις ανατρέχει εις τον χρόνον εκδόσεως της πράξεως,αποβαίνειδηλ. αύτη ανύπαρκτος νομικώς, της διοικήσεως αδυνατούσης να θεωρή ταύτην ου μόνον ως υπάρχουσαν,αλλάκαιως υπάρξασάν ποτέ." 20 (Βλ., επίσης, Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959,σελ. 279.) 25 30 35 40 Η παράγραφος 5 τουΑρθρου 146 προνοεί ότι απόφαση που εκδίδεται με βάσητην παράγραφο4 του ιδίου Αρθρουδεσμεύει κάθε Δικαστή, όργανο ή αρχή στη Δημοκρατία, οι οποίοι υπο­ χρεούνται στην ενεργό συμμόρφωση με αυτή. Με την απορριπτική απόφαση' επικυρώνεται η απόφαση, πράξηήπαράλειψη και έτσι αναγνωρίζεται απότο Δικαστήριο ηνομιμότητα της. Το αντικείμενο της προσφυγής είναι η νομιμότητα της προ­ σβαλλομένης πράξης ήαπόφασης. Όταν ηπροσφυγή στρέφεται εναντίονπράξης,η οποίαέχειήδηακυρωθείαπότο Δικαστήριο, ηπροσφυγή είναι απαράδεκτηλόγωτου δεδικασμένου. Ενόψει των πιο πάνω,προσφυγές οι οποίες στρέφονται ενα­ ντίον της ίδιας διοικητικής πράξης πρέπει να συνεκδικάζονται και να δικάζονται από την ίδια σύνθεση Δικαστηρίου μονομε­ λούςήΟλομέλειας, γιατί άλλωσπως ηαπόφασηστην προσφυγή πουθατελειώσειπρώτηπαρασύρεικαικαθιστάαπαράδεκτητην άλληήάλλες προσφυγές. 1373 Στυλιανίδης,Δ. Διακόπουλλος κ.ά. ν. Ρ.Ι.Κ.

(1990)Η Γραμματείατου Δικαστηρίου και οι δικηγόροι έχουν υπο­ χρέωση να προβαίνουν σε διευθετήσεις ή αιτήσεις, αντίστοιχα, για συνεκδίκαση των προσφυγών αυτών από την ίδια σύνθεση Δικαστηρίου. (Βλ. Niovi Papaioannou and Others v. The Republic of Cyprus

(1989)3(A) C.L.R. 38- Menelaos Georghiadesand Anotherv. The Republicof Cyprus, through the Public Service Commission

(1966)3C.L.R. 827.) Οι Κανόνες Πολιτικής Δικονομίας δεν έχουν εφαρμογή, ανα­ φορικά μετηνομοδικίατηναναφερομένηστην προσβολή περισσοτέρων της μίαςδιοικητικήςπράξηςμετην ίδιαπροσφυγή,λό­ γω της φύσεως και του σκοπού της διοικητικής δικαιοσύνης. Το Δικαστήριο εφαρμόζει τη δικονομία που ισχύει σε χώρες που έχουν το ίδιο σύστημα διοικητικού δικαίου, όπως η Ελλάδα. (Βλ. Georghiou v.Republic

(1987)3C.L.R. 400- Μαρία Σιμιλλή καιΑλλοςν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας(\990) 3Α.Α.Δ.463.) Δενχωρεί προσφυγήμεχοίδιο δικόγραφοεναντίον περισσο­ τέρων της μίαςαυτοτελούςδιοικητικήςπράξης,οι οποίεςδεν είvaL συναφείς. 5 10 15 20 Ηπροσφυγή είναι παραδεκτήμόνο αναφορικά με την πρώτη προσβαλλόμενη πράξη. Αναφορικά με μέρος της προσφυγής που προσβάλλει άλληπράξη,ηοποίαδεν είναι συναφής με την πρώτη, η προσφυγή είναι απαράδεκτη και απορρίπτεται. Με επιείκεια το Δικαστήριο, ανπριν την απόρριψη καταχωρισθεί νέα προσφυγή, δεν θεωρεί τη δεύτερη προσφυγή εκπρόθεσμη, γιατίθεωρείται ότι είναι διαχωρισμός τηςπρώτης προσφυγής. 25 30 Στην Υπόθεση Αρ. 865/1933 η Ολομέλεια του Ελληνικού Συμβουλίου της Επικρατείας (Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρα­ τείας 1933 Β' III)στη σέλ. 556 είπε:"Επειδήο ισχυρισμός τουπαρεμβαίνοντοςότι ηπαράτου 35 αιτούντος προσβολή δι* ενός δικογράφουδύο αυτοτελών δι­ οικητικών πράξεων ουδεμίαν εχουσών, ως ισχυρίζεται, σχέσιν ήσυνάφειανπρος αλλήλας, εφ' όσον ημεν αφορά εις την άδειανλειτουργίας εργοστασίου τουπαρεμβαίνοντοςηδεεις την παύσιν λειτουργίας του εργοστασίου του αιτούντος,κα- 40 θιστά άκυρον και συνεπώς απαράδεκτον το δικόγραφον, αβάσιμος κρίνεται και συνεπώς απορριπτέος διότι και εάν ήθελε γίνη δεκτόν ότι δεν υφίσταται συνάφεια μεταξύ των ενιαίως προσβληθεισών δύο διοικητικών πράξεων το γεγο1374 3AAA 5 10 Διακόπουλλοςκ.ά, ν.Ρ.Ι.Κ. Στνλιανίδης,Δ. νός τούτο δεν συνεπάγεται ολοσχερή ακυρότητα του δικο­ γράφου της αιτήσεως, αλλά παραμένει τούτο εν πάση περι­ πτώσει ισχυρόν διά την πρώτην των προσβαλλόμενων πρά­ ξεων, ως προς ην υπάρχουσι πάντα τα στοιχεία του νόμου ήτοι της υπ' αριθ.44794της20 Ιουνίου 1933 αποφάσεωςτου Υπουργού της Συγκοινωνίας, ήτις αποτελεί και το αντικείμενον της παρούσης αποφάσεως,όσον δ' αφορά ετέραν υπ' αυτού αρχικώς διά του ιδίου δικογράφου προσβληθείσαν πράξιν, υπ' αριθ. 65465 από 26 Αυγούστου 1933 του αυτού Υπουργού, ο αιτών υπέβαλε και αυτοτελή αίτησιν, συμπληρούσαν τας Ελλείψειςτης πρώτης,ήτις εξετάζεται κατ' ιδίαν εν ετέραταυτοχρόνω αποφάσειτου Συμβουλίουτούτου." 15 (Βλ. Τσάτσος,ανωτέρω,παράγραφοι25-26,σελ. 68,Δένδιας, ανωτέρω, σελ. 300-301, Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλί­ ου της Επικρατείας,σελ.273-274.) 20 Πράξειςήαποφάσειςθεωρούνται συναφείς,εάνημίαπράξη αποτελεί προϋπόθεση της άλλης, ή αφορούν τον ίδιο αιτητή, στηρίζονται στις ίδιες διατάξεις του Νόμου, έχουν ταυτόσημη αιτιολογία καιεξεδόθησαν στην ίδιαδιοικητικήδιαδικασία από το ίδιοόργανο. 25 30 35 40 Στην Προσφυγή Αρ. 516/88οι δύο προσβαλλόμενες πράξεις δεν έχουν συνάφεια μεταξύ τους και ως εκ τούτου η προσφυγή αναφορικά με τη δεύτερη απόφαση είναι απαράδεκτηκαι θα απορριφθεί. ΤοΔικαστήριο προχωρεί στην έκδοση απόφασηςγιατηνομιμότητα της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών Ανάσταση Φανή, Γεωργίου Παναγιώτουκαι Ξένιου Αττική που έγινε στις 19Φεβρουαρίου, 1988. Στις 14Νοεμβρίου, 1983,αποφασίστηκεηπροαγωγήτων ενδιαφερομένων μερών στη θέση Τεχνικού Επιθεωρητή - θέση προαγωγής -από 1ηΔεκεμβρίου, 1983. Η απόφασηαυτήπρο­ σβλήθηκε μετηνΠροσφυγήΑρ.564/83. Στις 30 Μαΐου, 1986, το Δικαστήριο ακύρωσε τις προαγωγέςγια το μόνο λόγοότι βασί­ στηκαν σε Κανονισμούς που προνοούσαν για Συμβουλευτική ΕπιτροπήΕπιλογήςπουδενήτανέγκυροι,γιατίδενείχαν εγκρι­ θεί από το Υπουργικό Συμβούλιο και δεν είχαν δημοσιευθεί στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας,όπως προβλέπει το Αρθρο 3τουπερίτωνΟργανισμών Δημοσίου Δικαίου (Ρύθμισις Θεμάτων Προσωπικού) Νόμου του 1970 (Αρ. 61/70).Μετά την 1375 Στυλιανίδης,Δ. Διαχόπουλλοςκ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ.

(1990)ακυρωτική Απόφαση του Δικαστηρίου, ο νομικός σύμβουλος του ιδρύματος ορθά γνωμάτευσε ότι το ίδρυμα θα έπρεπε να επαναξετάσει το θέμα πλήρωσης των πιο πάνωθέσεων με βάση το πραγματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά το χρόνο της απόφασης, δηλαδή 14 Νοεμβρίου, 1983, και ότι κατά την επανεξέταση δεν έπρεπε να λάβει υπόψη τις εκθέσεις της Συμ­ βουλευτικής Επιτροπής Επιλογής που ήταννομικά εξυπαρχής άκυρες,αλλά έπρεπεναενεργήσει μεβάσηταυπόλοιπα στοιχεία που ίσχυαν στην ουσιώδη ημερομηνία. 5 10 Το Συμβούλιο, με βάση τα πιο πάνω, στις 19Φεβρουαρίου, 1988, πήρε την προσβαλλόμενη απόφαση, οεωρώ σκόπιμο να παραθέσωτο σχετικό μέρος του πρακτικού:"Ενώπιον του Συμβουλίου κατατέθηκαντα πιο κάτω έγγραφα:- 15 1.Προκήρυξητης κενής θέσης ημερ. 1.7.

2. Εγκεκριμένα σχέδια υπηρεσίαςτηςθέσηςΤεχνικού Επιθεωρητή. 20
3. Κατάλογος των αιτητών πουυπέβαλαναιτήσεις κανονικά. 4.Τα έγγραφααιτήσεων των Αγαθάγγελου Δικωμίτη, Θεοχά- 25 ρηΚαρατσιόλη,Δώρου Ευθυμιάδη,ΓεώργιουΠαναγιώτου, Ανδρέα Φλωρίδη, Σολομώντος Παφίτη, Νίκου Χαραλά­ μπους, Ξένιου Αττίκη, Αναστάσιου Φανή, Ανδρέα Διακόπουλου,Λευκού Κουκουλαρίδη. 30
4. Οι προσωπικοί φάκελοι όλων των 11υποψηφίων περιλαμ­ βανομένων και των εγγράφων των ετησίων εμπιστευτικών εκθέσεων.
5. Κατάλογος όλων των υποψηφίων κατά αρχαιότητα που 35 ετοιμάστηκε απότο Τμήμα Προσωπικού σύμφωνα με τους προσωπικούς φακέλους όπως η αρχαιότητακαθοριζόταν την 14.11.
7. Ακυρωτική Απόφαση τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στηπροσφυγή αρ.564/83ημερ.30.5.
8. ΤοΣυμβούλιο,λαμβάνονταςυπόψηόλαταενώπιον του στοι­ χεία που ανάγονται στον ουσιώδη χρόνο δηλαδή 14.11.83 και 1376 40 3AAA. Διαχόπονλλοςχ.ά.ν.Ρ.Ι.Κ. Στυλιανίδης,Δ. ασκώντας τη διακριτική εξουσία σύμφωνα με το άρθρο 10 του Περί Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου Νόμου Κεφ. 300Α και το άρθρο 3του τροποποιητικούΝόμου61/70 έκρινε μεβάση 5 10 (α)τηναξίατωνυποψηφίων,όπωςαυτήκαθορίστηκε απότους προσωπικούς φακέλουςκαιτις εμπιστευτικές εκθέσεις, (β)τα προσόντα των υποψηφίων,όπως αυτά καταγράφονται στις αιτήσεις τους και περιέχονται στους προσωπικούς φακέλους, και 15 (γ)την.αρχαιότητα των υποψηφίων, όπως αυτή εμφαίνεται στον 'κατάλογο υποψηφίων κατ' αρχαιότητα' και που επιβεβαιώνεταικαιαπότους προσωπικούς φακέλους των υποψηφίων, ότι οι υποψήφιοι: ,· · 20 Αναστάσιος Φανή , Γεώργιος Παναγιώτου Ξένιος Αττίκης 25 30 35 40 • , · , υπερείχαν των άλλων υποψηφίων καιαποφάσισενα τουςπρο­ αγάγει, σαν τους.πιο κατάλληλους, στη θέσηΤεχνικού Επιθεω­ ρητή στο Τμήμα Τεχνικών. Υπηρεσιών αναδρομικά από την 1.12.83, δηλαδή, από.την ίδια ημερομηνία που είχαν γίνει οι προαγωγές σύμφωνα • με απόφαση·του Συμβουλίου > ημερ. 14.11.83και οι οποίες ακυρώθηκανσε μετέπειτα στάδιο απότο Ανώτατο Δικαστήριο." ..-.Οαιτητής-,στηνΠροσφυγήΑρ. 528/88 πρόσβαλε τηνπροάγω-, γήκαιτων τριών ενδιαφερομένων μερών. Είναι όμωςκατάδηλο απότηγραπτήαγόρευση τουδικηγόρου τουότι αναγνωρίζει ότι το ενδιαφερόμενο.μέρος Ανάστασης Φανή υπερέχει έκδηλα του αιτητή. Αυτό υποστηρίζεται και από όλα τα στοιχεία ενώπιον τουΔικαστηρίου. · Αναφορικά με τα άλλα δύο ενδιαφερόμενα;μέρηπροβλήθη­ καν οι πιοκάτωλόγοι γιαακύρωση:J · • • 1.Το Συμβούλιο δεν επέλεξε τον καλύτερο υποψήφιο για τη θέση. . .· 1377 Στυλιανίδης, Δ. Διακόπουλλος κ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ.

(1)). 15 20 25 Τα κριτήρια αυτά είναι τα ίδια μζ εκείνα που προβλέπονται στον περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμον του 1967, (Αρ. 33/67). Υπάρχει ευρύτατηνομολογία για τον έλεγχοαποφάσεων προα­ γωγής δημοσίων υπαλλήλων, η οποία έχει εφαρμογή και στην παρούσαυπόθεση. 30 Είναι πάγια νομολογία, ότι ηδιορίζουσααρχήπρέπει νασυ­ νεκτιμήσει όλατανομοθετημένα κριτήριακαινακαταλήξει στην επιλογή του καλύτερου υποψηφίου. Ο ισχυρισμός του αιτητήστην Υπόθεση Αρ. 528/88ότι εκτε­ λούσεανώτερακαθήκοντατηςθϊεσηςτουΤεχνικού Βοηθού είναι νομικά αστήρικτος και καμιά επιρροή δεν μπορεί να ασκήσει στο αποτέλεσμα της προσφυγής ήτη νομιμότητα της προσβαλ­ λόμενης απόφασης. Οι θέσεις, όπως είναι φανερό από το σχέδιο υπηρεσίας, δεν χωρίζονται σε θέσεις τηλεόρασης και θέσεις ραδιοφώνου,αλλά θέσεις στο ΡαδιοφωνικόΊδρυμαΚύπρου.ΟιΤεχνικοί Βοηθοίκαι 1378 40 3AAA Διαχόπονλλος κ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ. Στυλιανίδης,Δ. Επιθεωρητές,είτεασκούνκαθήκονταστο τμήμαραδιοφώνου, εί­ τεασκούνκαθήκονταστοτμήματηλεόρασης,είναιισοβάθμιοικαι χρειάζεται ειδίκευση στη συντήρηση όλων των μηχανημάτωνχω­ ρίς τηνανάγκηδιάκρισης στοβαθμό εξειδίκευσης. 5 Ο αιτητής στην ΠροσφυγήΑρ. 528/88είναι αρχαιότεροςέξι μήνες απότο ενδιαφερόμενο μέρος Παναγιώτου και τέσσερα χρόνια και έντεκα μήνες απότο ενδιαφερόμενο μέρος Αττίκη. 10 15 20 25 30 35 40 Οαιτητής στην ΠροσφυγήΑρ. 516/88είναι αρχαιότερος του ενδιαφερομένου μέρους Αττίκηκατά τρίαχρόνια. Τοενδιαφερόμενο μέρος Αττικής κατέχει πρόσθεταπροσόντα που δεν περιλαμβάνονται στοσχέδιο υπηρεσίας,ταοποία όμως είναι συναφή μετα καθήκοντατηςθέσης. Είναι απόφοιτος του Ανώτερου Τεχνολογικού Ινστιτούτου, έχειΔίπλωμα Ηλεκτρολο­ γίαςκαιέχειεπιτύχει στις εξετάσεις τριών θεμάτωντουπέμπτου έτους - (Communication Radio, Telecommunication Principles, Sound andTelevision) -τουCity andGuilds of London Institute. Κατέχει το Full Technological Certificate τουίδιου Ινστιτούτου. Τα προσόντα αυτά είναι στοιχείο τοοποίο λαμβάνεται υπόψη στην εκτίμηση τηςικανότηταςτου υποψηφίουγια τηνκαλύτερη εκτέλεση τωνκαθηκόντων τηςθέσης. Λαμβάνεται υπόψη στην επιλογήτουκαλύτερουυποψήφιουγιαδιορισμό ήπροαγωγή.Αν ονομοθέτης είχεσκοπόναπεριορίσει τοκριτήριο "προσόντα"σε εκείνα που προβλέπονται απότοσχέδιο υπηρεσίας θατοέκανε, αλλάτότε δενθαμπορούσε ναγίνει αξιολόγηση μεβάσηταπρο­ σόντα. Ηδιορίζουσα αρχήδεν δικαιούταινα παραγνωρίζει την κατοχήαπόυποψήφιοπροσόντωνταοποίασχετίζονται μετηφΰσητωνκαθηκόντωντηςθέσης,αλλάπρέπεινατασυνεκτιμήσει με τα υπόλοιπα στοιχεία στηγενική αξιολόγηση τωνυποψηφίων, χωρίς να αποδίδεισεαυτά υπέρμετρηβαρύτητα.(Βλ. μεταξύάλ­ λων,Andreou v.Republic

(1979)3C.L.R. 379-Soteriadou and Others v. Republic

(1983)3 C.L.R. 921* Michaelides and Another v. Republic

(1987)3C.L.R. 2170* ΜάριοςΔρουσιώτης και Άλλος ν.Κυπριακής Δημοκρατίας

(1989)3(B)Α.Α.Δ.519 NicosDometakisv. TheRepublicof Cyprus

(1988)3(C) C.L.R. 1673*ΚυπριακήΔημοκρατίαμέσωΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρε­ σίαςν.ΠέτρουΠαπαμιχαήλ

(1989)3(B) Α.Α.Δ.823* Μίκης Ζαπίτηςκαι Άλλος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1098* Ιωάννης Κ. Ιωνά καιΆλλος ν.Κυπριακής Δημοκρατίας

(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1775' Δρ.ΧρυσόστομοςΧριστοφήν. Κυπρια­ κήςΔημοκρατίας(\9Β9) 3(Δ)ΑΛΑ 2245.) 1379 Στυλιανίδης, Δ. Διακόπουλλος χ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ.

(1990)Ηαρχαιότητααπό μόνητηςδεναποτελεί αποφασιστικόκριτή­ ριο καιδεν μπορεί ναυπερισχύσει. Ηδιορίζουσα αρχήπρέπεινα λαμβάνειυπόψητοσύνολο των κριτηρίων -αξία,προσόντα, αρ­ χαιότητα-ηδεαρχαιότητα μπορείνακλίνειτηνπλάστιγγαανδύο υποψήφιοι είναιπερίπου ισοδύναμοι σταπρώτα κριτήρια. Βεβαίως πρέπειναγίνει συνεκτίμηση όλων τωνκριτηρίων. (Βλ. Costas D.Partellides v.Republic (PublicService Commission)

(1969)3 C.L.R.480·Smyrnios v.Republic(\9%3)3C.L.R. 124-Republic v. Zachariades

(1986)3C.L.R.852.) 5 10 Οι απ;ητέςδενυπερτερούν σεαξίααπόταενδιαφερόμενα μέ­ ρη, όπως φαίνεται από τις εκθέσεις καιτα στοιχεία που ήταν ενώπιον του Συμβουλίου καιτου Δικαστηρίου. Η νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης θακριθεί με βάσητις ακόλουθες αρχές που έχουν καθιερωθεί από τοΔικα­ στήριο τούτο:- 15

1. ΤοΔιοικητικό Δικαστήριο δεν ακυρώνει απόφαση διορισμού ή προαγωγής ανη απόφασηλήφθηκε σύμφωνα με το Νόμο 20 και ταγεγονότα τηςσυγκεκριμένης υπόθεσης και ήταν εύλο­ γα επιτρεπτή.
2. ΤοΔικαστήριο δενυποκαθιστάτηδική του κρίση,αναφορι­ κά μετηνεπιλογή του καταλληλότερου υποψήφιουγια προαγωγήήδιορισμό, μετηνκρίση του αρμόδιουοργάνου. 25 (Βλ., μεταξύ άλλων, Alexandres Christou and Others and TheRepublic (PublicService Commission)4 R.S.C.C. 1,σελ. 6 Charalambos Georghiades and Another v. Republic (Public 30 Service commission)

(1970)3C.L.R.257,στησελ. 268- Odysseas Georghiou v.Republic (PublicService Commission)

(1976)3 C.L.R. 74,σελ. 82-Piperi and Others v.Republic

(1984)3C.L.R. 1306· Republic v. Zachariades(ανωτέρω)· ΚλέαρχοςΜΊλτιάδους και Άλλοι ν.Κυπριακής Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1318.) 35 ΤοΔικαστήριο δεν επεμβαίνει, εκτός εάνοαιτητήςαποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι του υποψήφιου πουπροάχθηκε (Niki Michael (No. 1) v. Republic (Public Service Commission)

(1975)3 C.L.R. 136"Evgeniou v.Republic

(1979)3 C.L.R. 239" 40 Hjiloannou v.Republic

(1983)3C.L.R. 1041). ToΔικαστήριο εξέτασε μεπροσοχήτους ισχυρισμούς τωνδι­ κηγόρων των αιτητώνσεσυνάρτηση μεόλαταστοιχεία ενώπιον 1380 3 ΑΛΛ. Διακόπουλλος χ.ά. ν. Ρ.Ι.Κ. Στυλιανίδης,Δ. τουκαι έχεικαταλήξει ότι οι αιτητές δεν έχουν αποδείξειέκδη­ ληυπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών. 5 10 Το Συμβούλιο του Ιδρύματοςσύμφωνα μετονόμο άσκησετη διακριτικήτουευχέρειακαιοι προσβαλλόμενες προαγωγέςήταν εύλογα επιτρεπτές σεαυτό. Ηαιτιολογία είναι σαφήςκαι επαρκήςκαιπεραιτέρωσυμπλη­ ρώνεται απότα στοιχεία των φακέλ(ον.Δεν είναι αντίθετη με το Νόμο,τους Κανονισμούς ή τις αρχέςτουΔιοικητικούδικαίου. Γιατους πιοπάνωλόγους οι προσφυγέςαπορρίπτονται. Καμιά διαταγήγιαέξοδα. 15 Οι προσφυγές απορρίπτονταιχω­ ρίς έξοδα. 1381