clr/1990/1990_3_139.pdf

(1990)δεικτικό στοιχείο προς υποστήριξη των ισχυρισμών του Ο αιτητής προσέβαλε την απόφασημετην οποία τουεπιβλήθη­ κε φορολογία εισοδήματος για ταφορολογικά έτη 1984και

1. 5 Κύριοι ισχυρισμοί ακυρότητας που πρόβαλε προς υποστήριξη τηςπροσφυγήςτουήτανπρώτονηαυθαίρετηαπόφασητουΕφόρου ναθεωρήσειπωςτοεισόδημα του απότηνεργασίατουωςζαχαρο­ πλάστη αυξήθηκε κατά ταδύο φορολογικά έτη 1984και 1985,και δεύτερον ηαυθαίτερηαπόφασηναθεωρηθεί πωςη πώλησηοικοπέ- 10 δουτουτο 1985αποτελούσε εμπορία γηςκαι ως εκ τούτουτο κέρ­ δοςπου προέκυψε απόαυτήνεμπορικό κέρδος. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, απο­ φάσισε ότι: 15
2. Μιαδιοικητικήπράξητεκμαίρεταινομικάορθήμέχριαποδείξε­ ως του αντιθέτου. Στην υπόθεση Coussoumides v. The Republic

(1966)3C.L.R. 1,λέχθηκεπως σεπροσφυγή ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου μεβάσητο Αρθρο 146 του Συντάγ- 20 ματος,οαιτητής φέρει το βάροςτης απόδειξηςπροκειμένου να πείσει τοΔικαστήριο ναεπέμβει και να ελέγξει τη νομιμότητα της διοικητικήςπράξης. Είναιεπίσηςκαθιερωμένηαρχήστοδιοικητικόδίκαιοότιανηαπόφάσητουκαθ'ουηαίτησηείναιεύλογαεπιτρεπτή(reasonablyopen) σ'αυτόν,τότετοΔικαστήριο δενεπεμβαίνεινατηνανατρέψει. 25 Στις περιπτώσεις άσκησηςδιακριτικήςεξουσίας,το Δικαστήριο δενυποκαθιστάμετηνκρίσητουτηνκρίσητηςαρμόδιας αρχής. 30 Ο φορολογούμενος οφείλει να παρουσιάσει τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία γιαυποστήριξη των αιτημάτωντου. Απόταγεγονότατηςυπόθεσηςαυτήςείναι φανερό,πωςοαιτητής 35 ουδέποτε υπέβαλε δηλώσεις εισοδήματος γιαταεπίδικαχρόνια ούτεπαρουσίασεοποιαδήποτεστοιχείαή πληροφορίεςσχετικάμε τα εισοδήματατου. Επίσης,παρόλοπουεπανειλημμένα κλήθηκε να παρουσιασθεί στογραφείο Φόρου Εισοδήματος Πάφου για εξέταση των ενστάσεων τουκαιναπαρουσιάσειστοιχείαγιαυπο- 40 στήριξητους,παρέλειψε νασυμμορφωθεί. Κατά συνέπεια, δικαι­ ολογημένα οκαθ' ου ηαίτησηΔιευθυντής Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων απέρριψε τιςενστάσεις του.Ένας φορολογούμενος πουπαραλείπειήαμελείναυποβάλειτιςδηλώσειςφόρου εισοδή140 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Γαβριήλ ν. Δημοκρατίαςκ.ά. ματος ή να παρουσιάσει οποιαδήποτε στοιχεία για υποστήριξη οποιασδήποτε ένστασης του κατάτης φορολογίας που του επι­ βλήθηκε, δεν μπορεί να παραπονείταιότι ηφορολογία πουτου επιβλήθηκε είναι υπερβολική ή αυθαίρετη μια και το βάροςτης απόδειξηςτέτοιου ισχυρισμούείναιπάνω του. Ο αιτητής κανένα στοιχείο δεν προσκόμισε κατά την ακρόαση τηςπροσφυγής,πουναυποστηρίξει τονισχυρισμότουότιηφο­ ρολογία πουτου επιβλήθηκε σχετικά μετο εισόδημα τουαπό τη διεξαγωγή της επιχείρησης του, ήταν υπερβολική ή στηρίχθηκε σε εσφαλμέναδεδομένα. Κάτωαπόταπεριστατικάτης παρούσαςυπόθεσης,η απόφαση τουκαθ' ουηαίτησηΔιευθυντήγιατονκαθορισμότουφορολογητέουεισοδήματοςτουαιτητήγιατο 1984 σε£5.500καιγιατο 1985 σε £6.000ήτανεύλογαεπιτρεπτή. 2. Τοθέμακατάπόσο μίαπράξησυνιστά εμπορία είναι θέμαπου πρέπει να αποφασίζεται με βάσητα γεγονότα καιπεριστατικά κάθεσυγκεκριμένης υπόθεσης. Ο καθ' ουηαίτησηΔιευθυντής θεώρησετοκέρδος σανφορολο­ γητέο εισόδημα κάτωαπότον Περί Φορολογίαςτου Εισοδήμα­ τος Νόμο για συγκεκριμένους λόγους που αναφέρονται στην παράγραφο5(ε)τηςένστασης. Κανέναστοιχείοδεν προσκόμισε ο αιτητής,ο οποίος είχεκαιτο βάροςτης απόδειξης, ότιυπήρ­ χε οποιαδήποτε ανακρίβειαστα στοιχεία πάνωσταοποίαβασί­ στηκεοκαθ'ου ηαίτησηήότι ήτανεσφαλμένα. Όσοναφοράτην απαίτησητου για τόκους καιδικαιώματα που πλήρωσε σε μεσίτη, μιά και δεν έστειλε οποιαδήποτε στοιχεία για υποστήριξη της απαίτησηςτου,παρόλο πουτου ζητήθηκαν επανειλημμένα, ορθά ο καθ'ου η αίτησηΔιευθυντής απέρριψε την απαίτησητου αυτή. 35 Υπό ταπεριστατικάτηςυπόθεσης,ο αιτητήςδενκατόρθωσενα αποσείσει τοβάροςτηςαπόδειξης,πουέφερε οίδιος,γιαναπεί­ σει τοΔικαστήριο ότι πρέπεινα επέμβει στην επίδικηαπόφαση. 40 Ηεπίδικηαπόφασηήτανεύλογα επιτρεπτήστον καθ' ουηαίτη­ σηΔιευθυντή τουΤμήματος Εσωτερικών Προσόδωντόσομεβά­ σηταγεγονότα όσο καιτονόμο. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 141 Γαβριήλ ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1990)Αναφερόμενες υποθέσεις: Coussoumides v.Republic

(1966)3C.L.R. Ι, 5 Makridesv.Republic

(1967)3 C.L.R.147, Georghiades v.Republic

(1980)3 C.L.R. 525, Georghiades v.Republic

(1982)3 C.L.R. 659, 10 Hadjieraclis and Another v. Commissioner of Income Tax

(1984)3(A)C.L.R. 604, Nicou v.Republic

(1983)3(B)C.L.R. 1113, 15 Rainbow v.CommissionerofIncome Tax

(1984)3(B) C.L.R. 846, Panayiotou v.Republic

(1984)3(B)C.L.R. 857, 20 Trikomitis v.Commissionerof Income Tax

(1987)3(A)C.L.R. 592, Zaphiris v.Republic

(1988)3(C) C.L.R. 2512, River Estates Ltd v.Republic

(1986)3(C)C.L.R. 2575, 25 CD. HayPropertiesLtdv. Republic

(1989)3(A)C.L.R.

1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ'ων η αίτηση με την οποία επιβλήθηκαν στον αιτητή φορολογίες για φόρο εισο­ δήματος γιαταχρόνια 1984 και
2. 30 Μ. Βασιλειάδης, γιατον Αιτητή. 35 Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΣΑΒΒΙΔΗΣ,Δ.: Μετηνπροσφυγήτουαυτήο αιτητής προσβάλλει τις φορολογίες για φόρο εισοδήματος για τα χρόνια 1984 και 1985 που ο καθ' ου η αίτηση Διευθυντής Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων επέβαλεστον αιτητή. 142 40 3 ΑΛΛ. Γαβριήλ ν. Δημοκρατία; κ.ά. Σαββίδης,Α. Το εισόδημα του αιτητή κατά τον ουσιώδη χρόνο προήλθε από την εργασία του ως ζαχαροπλάστης λουκουμιών και κουφέττων στη Γεροσκήπου (γνωστά λουκούμια ΑΦΡΟΔΙΤΗ)κα­ θώς επίσης καιαπότηνπώληση οικοπέδουτο
3. 5 Ο αιτητήςγια ταέτη 1984 και 1985 δεν υπέβαλε δηλώσεις ει­ σοδήματος ανκαιβάσει του Νόμουήτανυποχρεωμένος να υπο­ βάλει τέτοιες δηλώσεις. 10 Οκαθ' ου ηαίτηση Διευθυντής Τμήματος Εσωτερικών Προ­ σόδων επέβαλετις πιο κάτωφορολογίες εισοδήματος: (α)Στις 5.12.1985 για το έτος 1984 £230.07 σεντ με τόκουςαπό 1.7.
4. 15 (β)Στις 11.8.1987γιατοέτος 1985 £2,552.- μετόκουςαπό1.7.
5. Ο αιτητής για τις πιο πάνωφορολογίες υπέβαλε ενστάσεις με επιστολές ημερ.30.12.1985και2.9.1987γιατουςπιοκάτωλόγους: 20 (L) Γιατο 1984 ανάφερεότιδενήτανσύμφωνα μετηδήλωσητου αν καιδεν υπέβαλε δήλωσηφόρου εισοδήματος. 25 (u) Για το 1985 ανέφερε ότι θα υποβάλει τις δηλώσεις του σύντομα,πράγματο οποίο δεν έπραξε. Ο καθ' ουηαίτησηγιαεξέταση των ενστάσεων ζήτησε ταπιο κάτω: 30 Μεεπιστολές τουημερ.22.9.1987και 7.3.1988,όπως οαιτητής προσέλθει στο ΓραφείοτουΦόρουΕισοδήματοςκαιφέρει μαζίτου συμπληρωμένο τοέντυποI.R.78 μεόλατααποδεικτικάστοιχείαγια υποστήριξητωνενστάσεων τουγιαταέτη 1984 και
6. 35 Οαιτητήςπαρέλειψε νασυμμορφωθεί μετοπεριεχόμενο των πιο πάνωεπιστολών και ουδέποτε έστειλε στον Έφορο αποδει­ κτικά στοιχεία ότι: (ι) Γιατηδιάθεση του οικοπέδου κατέβαλε £300ως μεσιτεία. 40 (ιι) Κατέβαλε τόκους ύψους £
7. Ο ΈφοροςΦόρουΕισοδήματος, μετάαπόπροσεκτική εξέτα­ σητης όλης υπόθεσης, πήρε απόφασηγια τις ενστάσεις του αι143 Σαββίδης, Δ. Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας κ.ά.

(1990)τητή και του απέστειλε ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας με ημερομηνία 18.5.1988 μαζί με συνοδευτικές επιστολές (ίδιας ημερομηνίας) στις οποίες δίνεται ηαιτιολογία τηςαπόφασης. Σύμφωνα μετοπεριεχόμενο των επιστολών αυτών,οκαθΤ ου ηαίτησηΔιευθυντής απέρριψε την ένσταση του αιτητήγια ανα­ θεώρηση της φορολογίας γιατο 1984, ενώγιατο 1985 μείωσετη φορολογία και το ποσό του πληρωτέου φόρου καθορίστηκε σε £2,259.73σεντ μετόκουςαπό 1.7.

1. Στηφορολογίατου 1985 συμπεριλήφθηκε σαν εισόδημα ποσό £4,000που προέκυψε από την πώληση ενός οικοπέδου που ο αιτητής αγόρασε το 1980 για £7,000και το πούλησε το 1985 για£11,
2. Στα γεγονότα όπως αναφέρονται από τον αιτητή στην προ­ σφυγήτου,οαιτητής ισχυρίζεται πωςκατέβαλε£300σανδικαιώματα μεσιτείας για την πώληση και τόκους £1,414 μέχρι την εξό­ φληση τουτιμήματος της αγοράςτουοικοπέδουκαθώςκαιδικαιώματατουκτηματολογίου. Όπωςόμωςανάφεραπιοπάνω,οαιτητής δεν έστειλε στον Έφορο Φόρου Εισοδήματος κανένα απο­ δεικτικόστοιχείο σευποστήριξη τωνπιοπάνωισχυρισμών του. 5 10 15 20 Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ευπαίδευτου δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση, στην παράγραφο5 της ένστασης του, ο καθ' ουηαίτησηΔιευθυντής για τις πιο πάνωφορολογίες έλα­ βε υπόψητου ταπιο κάτω: 25 (α)Ο αιτητής δεν υπέβαλε δηλώσεις φόρου εισοδήματος για τα έτη 1984 και
3. (β)Ο Έφορος έστειλε δυο επιστολές με ημερ. 22.9.1987 και 30 7.3.1988 καλώντας τον αιτητήναπροσέλθει στο ΓραφείοΦό­ ρου Εισοδήματος για εξέταση των ενστάσεων και να προ­ σκομίσει αποδεικτικάστοιχεία προς υποστήριξη των ενστά­ σεωντις οποίες ο αιτητήςαγνόησε τελείως. 35 (γ)Ο Έφορος,κατόπιντων πιοπάνωκαι αφούδεν μπορούσαν οι φορολογικές υποχρεώσεις του αιτητήναπαραμείνουνεκ­ κρεμείς επ' αόριστον, προχώρησε στις τελικές φορολογίες. (δ)Ο Έφορος έλαβε υπόψη επίσης γιατον καθορισμό του εισο- 40 δήματος του αιτητή από την εργασία του ως ζαχαροπλάστη λουκουμιών του τύπου "ΑΦΡΟΔΙΤΗ" παρόμοιες περιπτώ­ σεις φορολογουμένων που είναι στον ίδιο δρόμο και στην ίδια περιοχή της Γεροσκήπου και ασχολούνται με το ίδιο εί144 3 ΑΛΛ. 5 Γαβριήλ ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Σαββίδης,Α. δος εργασίας. Οι πωλήσεις λουκουμιών Γεροσκήπου γίνο­ νταιόχι μόνο σεντόπιους αλλάκαισετουρίστες καικατάτα έτη 1984 και 1985 το ποσοστό των τουριστών στην επαρχία Πάφουείχε αυξηθεί πάρα πολύ σε σύγκριση με ταπροηγούμένα έτη. (ε)Το κέρδος από την πώληση του οικοπέδου,αρ. εγγρ. τίτλου 9922, τεμ.16 τουΦ/Σχ45/35έκτασης0.3.2800τ.π.,στηνΤάλα, έχει φορολογηθεί βάσει του περί Φορολογίαςτου Εισοδήμα10τος Νόμου λαμβάνονταςυπόψηταακόλουθα: (ϊ) Οαιτητήςαγόρασετο οικόπεδοτον Ιούνιο του 1980από το Μοναστήρι του Αγ. Νεοφύτου για £7,000και OL πλη­ ρωμές γίνονταν με δόσεις. 15 (ii) Κατάτο 1985,μόλιςοαιτητήςξόφλησετοοικόπεδο,τοπώ­ λησεμεσκοπόνακερδίσει σεσύντομο χρονικόδιάστημα. 20 25 (iii) Από το οικόπεδο δεν είχεκανένα εισόδημα που ναφαίνεται ότι ο σκοπός του ήταν να κάνει επένδυση γιαπα­ ραγωγή εισοδήματος. (ίν) Εκτός από την πιο πάνω αγοραπωλησία ακίνητης ιδιο­ κτησίας,οαιτητήςασχολήθηκε και μετις ακόλουθεςαγοραπωλησίες ακινήτων: (ϊ) Αγόρασετο 1969 οικόπεδο στη Λακατάμιαγια£1,000 και το πούλησε το 1977 για£3,
4. 30 35 40 (ϋ)Το 1977 αγόρασε σε δημοπρασίαδυο οικόπεδααρ.εγ­ γρ. 7608και 7609για£3360αντίστοιχα. (ν)Ηαγοράκαιηπώληση του οικοπέδου έγινεσεπολύσύντο­ μοχρονικό διάστημακαιαυτόδείχνει ότι οαιτητήςδενείχε σκοπό να το κρατήσει για επενδυτικούς σκοπούς αλλάγια ναεμπορευθεί τοοικόπεδομεσκοπότογρήγοροκέρδος. Οι ενστάσεις του αιτητή για την ορθότητα της φορολογίας, όπως συνάγεται απότηγραπτήαγόρευση του ευπαίδευτουδικηγόρου του,επικεντρώνονται στα πιο κάτω σημεία: (α)Τονυπολογισμό τουετήσιου εισοδήματος τουαιτητή,οοποί­ ος έγινε απότον ΈφοροΦόρου Εισοδήματος με βάσητα ει­ σοδήματα άλλων φορολογουμένων του ίδιου επαγγέλματος 145 Σαββίδης, Δ. Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας κ.ά.

(1990)που είναι στην ίδιαπεριοχή. (β)Την επιμονή των Φορολογικών Αρχών ναθεωρήσουν σαν ει­ σόδημα το κέρδος που προέκυψε το 1985 από την πώληση ενός οικοπέδου. Αναφορικά με το πρώτο σημείο, ηθέσητου αιτητή είναι πως οι φορολογικές αρχές δεν έπρεπε ναλάβουν υπόψητους εισοδή­ ματα άλλων φορολογουμένων του ιδίου επαγγέλματος για τον καθορισμό του φορολογητέου εισοδήματος του, αλλά ο αιτητής θα έπρεπε να αντιμετωπισθεί σύμφωνα με τις προσωπικές και/ή τις ιδιάζουσες συνθήκες καικαταστάσειςτης εργασίαςτου. Είναι ο ισχυρισμός του αιτητή ότι ενώ για τα έτη 1982 και 1983 τοετήσιο εισόδημα τουυπολογίσθηκε από τονκαθ' ουη αίτησηΔιευθυντή σε £3,800το χρόνο, αυξήθηκε αυθαίρεταγια το έτος 1984 σε £5,500και γιατο έτος 1985 σε£6,000. 5 10 15 Αναφορικά μετοδεύτερο σημείο,ηθέσητουαιτητήείναι πωςο καθ' ουηαίτησηδεν έπρεπε,σεκαμιάπερίπτωση,να φορολογήσει τον αιτητή με βάση τον Περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμο αλλά μεβάσητον Περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών ΚερδώνΝό­ μο,σύμφωνα μετηδήλωση τουαιτητήκαιτηνειδοποίηση επιβολής φορολογίας κεφαλαιουχικώνκερδώντουκαθ' ουη αίτηση. 20 25 Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των καθ'ων η αίτηση ισχυρίστηκε, αναφορικά με τοπρώτο σημείο, πως οαιτητήςουδέποτε παρου­ σίασε οποιαδήποτε στοιχεία ήπληροφορίες σχετικά με τα εισο­ δήματα του και παρέλειψε να υποβάλει δηλώσεις εισοδήματος για τα επίδικα έτη. Επίσης παρέλειψε και αγνόησε τελείως να προσέλθει στο γραφείοΦόρουΕισοδήματος Πάφουγια εξέταση των ενστάσεων του, παρά τις επανειλημμένες επιστολές του καθ' ου η αίτηση Διευθυντή. Επομένως, πρόσθεσε οευπαίδευ­ τος δικηγόρος των καθ' ων ηαίτηση, ορθά ο καθ' ου η αίτηση ενήργησε και επέβαλε τις επίδικες φορολογίες. Αναφορικά με τον καθορισμό των εισοδημάτων του αιτητήγια ταέτη 1982 και 1983,εξήγησεπωςηφορολογίαεκείνη ήτανπροσω­ ρινήκι έγινεμετηνπροϋπόθεσηκαιτηνυπόσχεση πουέδωσεοαιτητήςστογραφείοΦόρουΕισοδήματοςΠάφουότιθαυπόβαλλεκεφαλαιουχικήκατάσταση,πράγμαπουδενέπραξεμέχρι σήμερα. Αναφορικά με το κέρδος πουπροέκυψε απότην πώληση οικο­ πέδου, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των καθ'ωνηαίτηση ισχυρίστηκε 146 30 35 40 3 ΑΛΛ. Γαβριήλ ν.Δημοκρατίας κ.ά. Σαββίδης, Α. πως,λαμβανομένων υπόψητωνγεγονότων πουανάφερεστην πα­ ράγραφο5(ε)τηςένστασης,σταοποίαέχωήδηκάνειαναφορά,ορθάτοκέρδοςαυτόθεωρήθηκεσανεμπορικόκαιόχικεφαλαιουχικό. 5 10 15 20 25 30 35 40 Αποτελεί βασικήαρχήτου διοικητικούδικαίουότι μιαδιοι­ κητική πράξη τεκμαίρεται νομικά ορθή μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου.ΣτηνυπόθεσηCoussoumidesv. The Republic

(1966)3C.L.R. 1,στη σελίδα 18λέχθηκε πωςσεπροσφυγήενώπιοντου Ανωτάτου Δικαστηρίου με βάση το Αρθρο 146 τουΣυντάγματος, ο αιτητής φέρει το βάρος της απόδειξης προκειμένου να πείσει το Δικαστήριο να επέμβει και να ελέγξει τη νομιμότητα της διοικητικής πράξης. Ηαρχήαυτήτονίσθηκε μεταξύ άλλων και στις υποθέσεις Makrides v. The Republic

(1967)3 C.L.R. 147, 153 και Georgiades v. The Republic

(1980)3 C.L.R. 525, καιεπιβεβαιώθηκε κατ' έφεση

(1982)3C.L.R. 659. Είναιεπίσηςκαθιερωμένηαρχήστοδιοικητικόδίκαιο,ότιαν η απόφαση του καθ' ου η αίτηση είναι εύλογα επιτρεπτή (reasonably open) σ' αυτόν,τότε το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει νατην ανατρέψει.Σχετικήείναιηαπόφασηστην Αναθεωρητική Έφεση Georgiades v. The Republic (που αναφέρθηκεπιοπά­ νω) στην οποίαλέχθηκανταπιοκάτωστις σελ.668και 669: "Unlike the powers vested in the District Court before independence to adjudicate upon a taxation assessment by s.43 Cap.233-andearlierby virtue ofs.39 ofCap.297 (oftheoldedition of the Statute Laws of Cyprus), the Supreme Court has no jurisdiction to go into the merits of the taxation and substitute, wherenecessary,itsowndecision.Thepower oftheSupremeCourt is limited, as indicated,tothescrutiny of thelegalityof theaction, andtoascertain whether theadministration hasexceeded theouter limits of its powers. Provided they confine their action within the ambit oftheirpower, anorgan ofpublicadministration remainsthe arbiter of the decision necessary togiveeffect to the law; and so long as they make acorrect assessment of thefactual background and act in accordance with the notions of sound administration, theirdecision willnotbefaulted. Intheend,thecourtsmust sustain theirdecision if it was reasonably opentothem." Στις περιπτώσεις άσκησης διακριτικής εξουσίας, το Δικα­ στήριοδενυποκαθιστά μετηνκρίσητουτηνκρίσητηςαρμόδιας αρχής. ΣτηνυπόθεσηHjiEraclis and Another v. The Republic

(1984)3C.L.R. 604 στη σελ. 611 λέχθηκαν σχετικά ταεξής: 147 Σαββίδης, Δ. Γαβριήλ ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1990)"I have to note that the power of this Court is limited to the scrutiny of the legality of the action,andto ascertain whether the Administration hasexceeded theouterlimits of its powers. Provided they confine their action within the ambit of their power, anorgan of publicadministrationremainsthearbiter of the decision necessary togive effect to the law; andso long as they make a correct assessment of the actual background and act in accordance with the notions of sound administration, their decision will not be faulted. In the end,the Courtsmust sustain their decision if itwas reasonably open tothem." 5 10 Επίσης στηνυπόθεσηNicouv. The Republic

(1983)3C.L.R. 1113 λέχθηκε στησελίδα Π19 πως: "It iswellsettled thatinrecoursesagainst anassessment of income 15 tax under Article 146 of the Constitution, this Court will not interfere with the sub-judice decision of the Income-Tax Authorities when it comes to theconclusion that such adecision was reasonably and properly open to them on the basis of the correaed facts and in thelight of the correct application of the 20 relevant legislation andprinciples of law. Theburdenof proof to satisfy the Court that it should interfere with such a decision lies alwayswith an applicant." Μετιςπιοπάνωνομικέςαρχές υπόψημου,έρχομαι τώρανα εξετάσω τοπρώτοσημείοπουήγειρεο αιτητής. 25 Έχει λεχθεί επανειλημμένα απότο Δικαστήριο, ότι ο φορολο­ γούμενοςοφείλειναπαρουσιάσειτααπαραίτητααποδεικτικάστοι­ χεία για υποστήριξητων αιτημάτων του. Στην υπόθεσηNicouν. 30 TheRepublicπουανάφεραπιοπάνω,στησελ.1118αναφέρονταιτα εξής: "Needless tosay thatoneshouldnotlose sight of thefact that the applicanthimself failedtosubmitattheappropriatetimehisreturns 35 of incomewhichwould inevitably containmattersthatwouldhave been within his exclusive knowledge and which could be duly investigated by the respondent Commissioner. A tax-payer that failsorneglectstosubmittheincometaxreturnstakesuponhimself theriskof having hisassessable incomearrived atby aninquiry, 40 whichinthepresentcasecouldnotbuthavebeenthebest possible. Moreover under section 13

(3)of the Assessment and Collection of Taxes Law 1978-1979, in cases where a person 148 3Α Λ Α Γαβριήλ ν. Δημοκρατίαςκ.ά. Σαββίδης, Δ. hasnot deliveredareturn andthe Director isof theopinion that such person is liableto pay tax to thebest of his judgment,the Director may determine the object of the tax and assess such person according to the nature andextent of hisbusiness." 5 10 15 20 25 30 35 40 Σχετικές είναι επίσης οι αποφάσειςστις υποθέσεις Rainbow v. The Republic

(1984)3 C.L.R. 846, Panayiotou v. The Republic

(1984)3 C.L.R. 857, Trikomitis v. The Republic

(1987)3 C.L.R. 592 και Ζαφείρη Δημήτρη v.Δημοκρατίας

(1988)3(C) C.L.R. 2512 στην οποία αναφέρονταιταπιοκάτω: "Η θέσητου αιτητή,όπως προβάλλεται στηγραπτή αγόρευση τουδικηγόρουτου,είναι πωςο υπολογισμός απότον καθ' ου του ενεργητικού και παθητικού του αιτητήτο 1976 σε σύγκρισημετο 1979, είναιαυθαίρετοςκαιπωςοι ισχυρισμοί τουίδι­ ουείναιορθοί καιπροχωρεί ναπειταεξής: 'καιείναι έτοιμος νααποδείξειτις θέσεις τουκαιισχυρισμούς τουσε περίπτωση που θααμφισβητηθούν απότην άλλη πλευοά'. Υπογραμμίζω τη φράσηαυτήγια να καταδειχτεί η εσφαλμένη νομικήτοποθέτηση πάνω στο εξεταζόμενο ζήτημα. Ο αιτητής οφείλει να αποδείξει στην παρούσα προσφυγή,τους ισχυρισμούς τουκαι να υποστηρίξει τους λόγους για τους οποίους η αίτηση του πρέπειναγίνει αποδεκτή. Οιγενικές αρχές,βάσειτωνοποίων τοΔιοικητικό Δικαστήριο επεμβαίνειγιαναακυρώσει απόφασητουκαθ'ου, έχουν επανειλημμένα αναφερθείσεαποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως Γεωργιάδηςν. Δημοκρατίας

(1982)3 Α.Α.Δ, 659, σελ. 667, 669 και πρόσφατα στην River EstatesLtd v.Republic

(1986)3C.L.R.2575." Από ταγεγονότατηςυπόθεσηςαυτήςείναιφανερόπωςοαιτητής ουδέποτε υπέβαλε δηλώσεις εισοδήματος για τα επίδικαχρό­ νια,ούτε παρουσίασεοποιαδήποτεστοιχεία ήπληροφορίες σχετι­ κάμεταεισοδήματατου. Επίσηςπαρόλοπουεπανειλημμένακλή­ θηκε να παρουσιασθεί στο γραφείο Φόρου ΕισοδήματοςΠάφου για εξέταση των ενστάσεων του και να παρουσιάσει στοιχεία για υποστήριξη τους,παρέλειψε νασυμμορφωθεί. Κατάσυνέπειαδι­ καιολογημένα ο καθ'ου ηαίτησηΔιευθυντής Τμήματος Εσωτερι­ κών Προσόδων απέρριψετις ενστάσεις του. Ένας φορολογούμε­ νος πουπαραλείπει ήαμελεί ναυποβάλει τις δηλώσεις φόρου εισοδήματοςήναπαρουσιάσειοποιαδήποτεστοιχεία γιαυποστήρι­ ξηοποιασδήποτεένστασης τουκατάτηςφορολογίαςπουτουεπι­ βλήθηκε, δεν μπορεί να παραπονείταιότι η φορολογία που του επιβλήθηκε είναι υπερβολική ή αυθαίρετη,μια και το βάρος της απόδειξηςτέτοιου ισχυρισμού είναι πάνωτου. 149 Σαββίδης, Δ. Γαβριήλ ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1990)Ο αιτητής κανένα στοιχείο δεν προσκόμισε κατά τηνακρόα­ ση της προσφυγής που να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του ότι η φορολογία που του επιβλήθηκε σχετικά με το εισόδημα τουαπό τηδιεξαγωγή της επιχείρησης του,ήτανυπερβολική ήστηρίχθη­ κε σε εσφαλμένα δεδομένα. 5 Σύμφωνα με το άρθρο 13

(3)του Περί Βεβαιώσεως και Ει­ σπράξεως ΦόρωνΝόμων,1978-1987: "Ειςπεριπτώσειςκαθ' αςπρόσωποντιδενεπέδωκεδήλωσιν και 10 ο Διευθυντής κρίνει ότι τοπρόσωπον τούτουπέχει υποχρέωσιν καταβολής φόρου επιβληθέντος επί τινός αντικειμένου φόρου, ούτος δύναταινα ορίση,κατά την κρίσιν αυτού,το ποσόν του αντικειμένου φόρου και να φορολόγηση το πρόσωπον τούτο αναλόγως τηςφύσεωςκαιτουύψουςτωνεργασιών αυτού: 15 Νοείται ότι, η τοιαύτη φορολογία ουδόλως επηρεάζει οιαν­ δήποτεετέρανευθύνην ηνδύναταιναυπέχητοτοιούτον πρό­ σωπον ως εκ της αρνήσεως, παραλείψεως ή αμελείας παρα­ δόσεως δηλώσεως." 20 Κάτω από τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης βρίσκω πως ηαπόφασητουκαθ' ουη αίτησηΔιευθυντή γιατονκαθορι­ σμό του φορολογητέου εισοδήματος του αιτητή για το 1984 σε £5,500καιγια το 1985 σε £6,000ήταν εύλογα επιτρεπτή. 25 Έρχομαι τώρα στο δεύτερο σημείο που παραμένει να απο­ φασισθεί,το κατά πόσο ηαπόφαση τουκαθ'ουηαίτησηΔιευθυ­ ντή να φορολογήσει το κέρδος που πραγματοποιήθηκεαπότην πώληση ενός οικοπέδου του αιτητή σαν εισόδημα με βάση τον 30 Περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμοκαι όχι σανκεφαλαι­ ουχικό κέρδος με βάσητον Περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμο,ήταν εύλογαεπιτρεπτή. Το θέμα κατά πόσο μια πράξη συνιστά εμπορία είναι θέμα 35 που πρέπει να αποφασίζεταιμε βάσηταγεγονότα καιπεριστα­ τικά κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Στην αναθεωρητικήέφεση Georghiades v. The Republic(στην οποία έκαμα αναφορά πιο πάνω) λέχθηκαν σχετικά ταεξής στη σελ. 670: 40 " 'Trade' denotes operations of a commercial character bywhich thetraderprovidesthecustomersfor rewardsomekindofgoodsor services. Noteverytransaction thatyieldsanadvantage, however indirect,constitutes anadventureinthenatureof trade. ThePrivy 150 3 Α.Λ.Λ. 5 Γαβριήλν.Δημοκρατίας κ.ά. Σαββίδης, Δ. Council earmarked the considerations that should guide the authorities responsible for taxation in determining whetherasingle transaction is atrading activity or adventure in thenatureof trade. Thetest iswhetherthetransactionexhibits features whichgiveitthe character of a business deal. A single transaction rarely attracts incometax. [See.Greenberg v. IRC[\91\ | 3All E.R. 136(H.L.).J Intention to trade may be gathered from agreat variety of facts and circumstances, including those adverted to hereinbelow: 10 The character of the land purchased its state of development and future potential, as well as the income it yields at the time of purchase or is likely to yield in future, is a most consequential factor." 15 Στην πρόσφατηαπόφαση στην υπόθεση CD. Hay Properties Ltd. v.TheRepublic

(1989)3(A)C.L.R.393αναφέρονται ταπιοκά­ τω: 20 25 30 "Whether or not in a particular case trade has been carried on is a question of mixed law andfact; this question hasto be resolved on each occasion by the application of the Law to the facts and circumstances of each particular case. (See, Savvas M. Agrotis Ltd. v. The Commissioner of Income Tax and Limassol Land Investments Ltd., v. The Commissioner of Income Tax, 22 C.L.R.27, at p.30; Yiannakis S. Droussioutis v. Republic (Minister of Finance and Another

(1967)3 C.L.R. 15; Philippou v.Republic

(1983)3 C.L.R. 1836; Rallis Makrides v. Republic (Minister of Finance)

(1967)3 C.L.R. 147; HjiEraclis and Another v. The Republic

(1984)3 C.L.R. 604; Apostolos Ignatiou and Another v.The Republic of Cyprus, through the Commissioner of Income Tax

(1989)3(A) C.L.R. 346)." και στησυνέχεια:- 35 40 "Thereisnosingletestofgeneral applicability for thedetermination of thequestion whether anactivity constitutestrade. The following however arerelevant:Thecharacterof thelandpurchased,thestate of development andfuture potential,the manner of the finance of thetransaction,thebusiness knowledge of the taxpayer, thelength of the ownership, the frequency of the transaction or other transactions, the objects of a company as contained in its Memorandum and Articles of Association. The intention to trade maybegathered from agreat variety of facts andcircumstances." 151 Σαββίδης, Δ. Γαβριήλ ν. Δημοκρατίαςκ.ά.

(1990)(Εναντίοντης πιοπάνωαπόφασηςεκκρεμεί η Αναθεωρητική Έφεση 927.) Οι λόγοιγιατουςοποίουςο καθ' ουηαίτησηΔιευθυντήςθεώ­ ρησετοκέρδοςσανφορολογητέο εισόδημακάτωαπότονΠερίΦο5 ρολογίας του Εισοδήματος Νόμο αναφέρονται στηνπαράγραφο 5(ε) της ένστασης και έχω ήδηκάμει αναφοράσ'αυτούς. Κανένα στοιχείο δενπροσκόμισε οαιτητής,οοποίος είχεκαιτοβάροςτης απόδειξης, ότι υπήρχε οποιαδήποτεανακρίβειαστα στοιχείαπά­ νωσταοποίαβασίστηκε οκαθ' ουηαίτησηήότιήτανεσφαλμένα. 10 Όσον αφορά την απαίτηση του για τόκους καιδικαιώματα που πλήρωσε σε μεσίτη, χωρίς να εξετάσω κατάπόσο θα δικαιούτο έκπτωση για τόκους,βρίσκω πως μιακαιδενέστειλεοποι­ αδήποτε στοιχεία για υποστήριξη της απαίτησης του, παρόλο που του ζητήθηκανεπανειλημμένα, ορθάοκαθ'ου ηαίτηση Δι­ ευθυντής απέρριψε την απαίτησητου αυτή. Υπό ταπεριστατικά τηςυπόθεσης βρίσκω πως ο αιτητήςδεν κατόρθωσε να αποσείσει το βάρος της απόδειξης, που έφερε ο ίδιος, για να πείσει το Δικαστήριο o n πρέπει να επέμβει στην επίδικη απόφαση. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγω είναι πως η επίδικη απόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτήστον καθ'ου ηαίτηση Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, τόσο με βάσηταγε­ γονότα,όσο και το νόμο. 15 20 25 Κατά συνέπεια, ηπροσφυγή αποτυγχάνει καιαπορρίπτεται. Δεν κάμνωδιαταγήγιαέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 152 30