(1990)30Απριλίου, 1990 [ΣΑΒΒΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΛΕΚΟΣ ΜΕΤΑΞΑΣ, Αιτητής, ν. 1.ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΜΕΣΩΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ, 2.ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΜΕΣΩΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΤΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 451/87). Αίτηση Ακυρώσεως — Παθητικήνομιμοποίηση — Το όργανο πουεξέ δωσε την πράξη προεχόντως νομιμοποιείται παθητικά—Περιστά σεις αναγραφής στην αίτηση νομικού προσώπου που δεν εξέδωσε οποιαδήποτε προσβαλλόμενηπράξη στηνκριθείσαπερίπτωση. 5 Διοικητικό Δίκαιο — Συλλογικές συμβάσεις — Προϋπόθεση ισχύος τους στο πεδίο του δημοσίου δικαίου, ηενσωμάτωση τους σεΚα νονισμούς. Αίτηση Ακυρώσεως — Έννομο Συμφέρον — Απώλεια — Αποδοχή — 10 Νομολογία —Συνέπειες — Περιστάσεις αποδοχής της πράξης στην κριθείσα περίπτωση. Ο αιτητής προσέφυγεκατά τηςαπόφασης τουκαθ' ουη αίτηση που του χορηγούσε συνταξιοδοτικά οφέλη άλλα απόαυτά που ο ίδιος υπολόγιζε. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο φάσισεότι: 20
- Ο καθ'ου ηαίτησηαριθ. 2 είναι νομικόπρόσωπο διαφορετικό 1524 3 Α.ΑΛ. Μεταξάς ν. Ρ.Ι.Κ.κ.ά. από τον καθ'ουηαίτησηαριθ. 1 καιηδιαχείρησήτουβρίσκεται σταχέριαΔιαχειριστικής Επιτροπής,πουλειτουργεί σύμφωναμε Κανονισμούς πουεγκρίθηκαναπότο Υπουργικό Συμβούλιο. 5 10 15 20 25 30 35 40 Από όλαταστοιχεία πουτέθηκανενώπιον τουΔικαστηρίου,εί ναι φανερόότι ουδέποτε οαιτητήςυπέβαλε οποιαδήποτεαπαί τηση στη Διαχειριστική Επιτροπή του Ταμείου Προνοίας για ωφελήματα τα οποία διεκδικούσε από το Ταμείο ούτε υπήρξε οποιαδήποτε απόφασητης Διαχειριστικής Επιτροπής του Ταμείου σε σχέσημετοθέμααυτό. Εκτόςτων άλλων από τα στοι χείασυνάγεταιότιοαιτητήςμετάτηνοικειοθελή παραίτησητου τον Ιούλιο του 1973 έλαβε όλα τα ωφελήματα που εδικαιούτο από το Ταμείο Προνοίας και έπαυσε να είναι μέλος του. Όταν επαναπροσλήφθηκεμεπροσωρινή σύμβασηήτανρητόςόροςτης σύμβασης την οποία και αποδέχτηκε ανεπιφύλακτα ότι δε θα απολάμβανε ορισμένων προνομίων τα οποία δυνατόν να απο λάμβαναν οι μόνιμοι υπάλληλοι του Ρ.Ι.Κ., μεταξύτων οποίων γίνεται αναφορά καιστο ΤαμείοΠρονοίας. Ο αιτητής, μετάτην επαναπρόσληψήτου επί προσωρινής βάσης, ουδέποτε αποτάθηκεπρος τη Διαχειριστική Επιτροπήτουκαθ' ουηαίτησηαριθ.2γιαναεγείρειαπαίτησηγιαοποιαδήποτεωφε λήματααπότοΤαμείοκαικατάσυνέπεια,μιακαιτέτοιααπαίτη σηδεν τέθηκε στη Διαχειριστική Επιτροπή, ηΔιαχειριστική Επιτροπήουδέποτεασχολήθηκε μετέτοιο αίτημαούτε έλαβεοποια δήποτεαπόφασηηοποία τυχόν να έδινε οποιοδήποτε δικαίωμα στον αιτητήγιανατην προσβάλει. Η απόφαση για "κατάχάριν"καταβολήτου ποσού των£2.454.λήφθηκεαπότονκαθ*ουηαίτησηαριθ. 1 καιτοποσόαυτόκατα βλήθηκεσύμφωναμεταστοιχεία πουτέθηκανενώπιον τουΔικα στηρίου απότον καθ' ου ηαίτησηαριθ. 1 καιόχι απότοΤαμείο Προνοίας. Κατάσυνέπεια,ηπροσφυγήεναντίοντουκαθ*ουη αίτησηαριθ. 2 δεν έχεικανένανομικό έρεισμα και απορρίπτεται.
- Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι οι πρόνοιες των συλλογικών συμβάσεων δεν εφαρμόζονταιστη σφαίρατουΔημόσιου Δικαίου εκτός αν έχουν ενσωματωθεί στους Κανονισμούς τουδημό σιου οργάνου στο οποίο αναφέρονται. Συνεπώς, στην προκει μένηπερίπτωση επίκληση της συλλογικής σύμβασης δεν μπορεί ναγίνει γιαυποστήριξη της απαίτησηςτουαιτητή. 1525 Μεταξάςν.Ρ.Ι.Κ. κ.ά.
(1990)3. Είναιγεγονός παραδεκτόκαιαπότιςδύοπλευρές ότι ο καθ' ου. ηαίτηση αριθ. 1απόστειλε στον αιτητήτην επιστολή μεημερο μηνία 17/3/1987,της οποίας και το περιεχόμενο προσβάλλεται με την παρούσα προσφυγή, με την οποία στάληκε στον αιτητή •επιταγή γιατοποσό των £2.454.- σε πλήρηεξόφληση οποιασδήποτέ απαίτησηςτουαπότο Ρ.Ι.Κ. 5 Ο αιτητής αποδέχτηκετην επιταγή, την οποίακαι εξαργύρωσε, χωρίς καμιάεπιφύλαξη δικαιωμάτων. 10 Θα πρέπει να εξεταστεί κατάπόσο ηαποδοχήαπό τον αιτητή της εν λόγω επιταγής,χωρίς καμιά επιφύλαξη εκ μέρους του, αποτελεί αποδοχήτης διοικητικής πράξης ώστε η ενέργεια του αυτήνατον στερεί απόοποιοδήποτεέννομο συμφέρονπροσβο,λήςτης απόφασης πουπεριέχεται στην εν λόγω επιστολή. 15 Οι συνέπειες της αποδοχήςμιας διοικητικής πράξης έχουν εξε,ταστεί απότο Ανώτατο Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Με βάσητη νομολογία στην προκειμένη περίπτωση ηαποδοχή από τον αιτητήτης επιταγήςπουτου στάληκε μεεπιστολή στην Όποία διατυπωνόταν καθαρά ότι καταβάλλετοπροςπλήρη εξό φληση κάθεαπαίτησηςτου, χωρίς καμιάεπιφύλαξηαπόμέρους του; έχει στερήσει τοναιτητήαπόκάθεέννομο συμφέρον γιανα προσβάλει την επίδικηαπόφαση. t'. • 20 25 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: * · Evangelouand Others v. CyprusBroadcasting Corporation
(1985)3(B) C.L.R. 1410, 30 Tomboli v. Cyprus Telecommunications Authority
(1980)3C.L.R. 266; 35 Tomboli v. CyprusTelecommunications Authority
(1982)3 C.L.R. 149, Goulielmosv. Educational ServiceCommittee and Another
(1983)3(B) C.L.R. 883, Pierides v.Republic
(1985)3(B)C.L.R.
- 1526 40 3ΑΛΛ. Μεταξάς v. Ρ.Ι.Κ.κ.ά. Προσφυγή. 5 «VJH mr Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτου Διοικητικού;Συμβουλίου τουΡαδιοφωνικούΙδρύματοςΚύπρου μετην οποίακαταβλήθηκε χαριστικά στον αιτητή το ποσό των £2,454.- κατάτην αφυπηρέτησήτου,προς πλήρη εξόφληση οποιασδήποτε απαίτη σης τουαπότο Ρ.Ι.Κ.. II) ί ι Χρ. Θεοδούλου, γιατον Αιτητή. i< ωχ 10 Π.Πολυβίου,γιατους Καθ' ωνηαίτηση. . >·Θ 1 Cur.adv. vuit. 15 ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή του αυτήοαιτητής-ζητά τις πιο κάτωθεραπείες:ι JO 20 25 30 35 "
- ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότι ηπράξηή/καιαπόφασητου καθ' ου ηΑίτησηαρ. 1 πουκοινοποιήθηκε στον Αιτητή κατά ή περί τις 19.3.87 με επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Ρ.Ι.Κ. είναι άκυρηκαι χωρίς έννομο αποτέλεσμα καθΊο μέ ρος δεν αναγνωρίζει ή/και απορρίπτει ή/και επιχειρεί να προσφέρει ανεπαρκήυπαλλακτική θεραπεία στο αίτημα του Αιτητήγιακανονικήή/καιπλήρηή/καιδίκαιησυνταξιοδότησητου ή/καιχορήγηση των δικαιωμάτων του απότο>Ταμείο Προνοίας του Προσωπικού του Ρ.Ι.Κ. ή/και στο αίτημα του Αιτητήπουπεριέχεται στις επιστολές τουπρος τους καθ' ων ηΑίτηση μεημερομηνίες 24.7.85και 19.5.
- Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής δικαιούται πλήρη ικανοποίηση του πιο πάνω αιτήματος του ή/και ότιοτο χρη ματικό ποσό που καταβλήθηκε στον ίδιο από τον καθ'- ου η Αίτηση αρ. 1ως "κατάχάρη" ποσό αποτελεί στην ουσία μέ ρος μόνο ή/καιπροκαταβολή του όλου ποσού που οφείλεται στον Αιτητήπρος πλήρη ικανοποίηση τουπροαναφερθέντος αιτήματοςτου. γ···"· 40
- Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής δικαιούται όλων των συνταξιοδοτικών και άλλων ωφελημάτων πουδικαιούταιτουπόλοιποπροσωπικότουΡ.Ι.Κ. ή/καιότιοαιτητήςδι καιούται πλήρη εξομοίωση με το υπόλοιπο προσωπικό του Ρ.Ι.Κ. 4.ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότιοκαθ'ουηΑίτηση αρ.2οφεί1527 Σαββίδης, Δ. Μεταξάς ν. Ρ.Ι.Κ. κ.ά.
(1990)λει να πράξει ότι παράλειψε να πράξει ή/και ότι οφείλει να επιληφθεί ή/και ικανοποιήσει πλήρως το αίτημα του Αιτητή στην παράγραφο 1 ανωτέρω." Ηπροσβαλλόμενη απόφασηπεριέχεται σε επιστολή του ΓένικούΔιευθυντή τουΡαδιοφωνικούΙδρύματοςΚύπρου(Ρ.Ι.Κ.)με ημερομηνία 17 Μαρτίου, 1987, προς τον αιτητή με το ακόλουθο περιεχόμενο:- 5 "Σας πληροφορώ ότι το διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος ύστερα από μελέτη του αιτήματος σας αποφάσισε όπως σαςκαταβάλεικατάχάριν(ex-gratia)ποσό £2,454προς πλήρη και τελική διευθέτηση του." 10 Ταγεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής:- 15 Ο αιτητής προσλήφθηκε αρχικά στο Ρ.Ι.Κ. τον Απρίλιο του 1959 και,σταδιακάέφθασε μέχρι τη θέση του Ανώτερου Εμπο ρικού Λειτουργού στην οποία υπηρέτησε μέχρι τον Ιούλιο του 1973 οπόταν υπόβαλε οικειοθελώς παραίτηση και έτυχε όλων των σχετικών ωφελημάτων. Την 1/11/1976, οαιτητής επαναπροσλήφθηκεεπί προσωρινής βάσης με συμβόλαιο έναντι κενής θέσης μέχρι το τέλος Δεκεμ βρίου 1985 οπόταν αφυπηρέτησε κατόπιν σχετικής ειδοποίησης του Γενικού Διευθυντή τουκαθ'ου ηΑίτησηαριθ. 1. 20 25 Κατάτον ισχυρισμό τουευπαίδευτουδικηγόρουτωνκαθ' ων ηαίτηση στον αιτητήκαταβλήθηκανκατά την αφυπηρέτησήτου όλα τα ωφελήματα που εδικαωύτο σύμφωνα με το σχετικό Νό- 30 μο καιτους Κανονισμούς και επιπλέον χαριστικά του καταβλή θηκε το ποσό το οποίο αναφέρεταιστην επιστολή του καθ' ουη αίτηση αριθ. 1με ημερομηνία 17 Μαρτίου, 1987. Οι νομικοί λόγοι τους οποίους πρόβαλε ο ευπαίδευτος δίκηγόρος του αιτητή και υποστήριξε στη γραπτήτου αγόρευση συ νοψίζονται στα εξής:- 35
(1)Οι καθ'ων ηαίτησηήοκαθ'ουη αίτησηαριθ. 1. παρέβηκαν την αρχήτης ισότητας που κατοχυρώνεται με το Αρθρο 28 40 του Συντάγματοςκαι τηναρχήτης δεσμευτικότητας τωνσυλλο γικών συμβάσεων (κατά παράβαση του Αρθρου 26.2 του Συ ντάγματος). Είναι ο ισχυρισμός του αιτητήότι ενώ ο καθ' ου η αίτησηαριθ. 1 πρόσφερε στον αιτητήμετάτηναφυπηρέτησήτου 1528 3ΑΛΛ. 5 10 Μεταξάς ν. Ρ.Ι.Κ.κ.ά. Σαββίδης, Α. προσωρινό διορισμό για δυο συνεχόμενα δωδεκάμηναδενεπα νήλθεμεπροσφοράγιαμόνιμο διορισμό, όπωςόφειλεσύμφωνα με τη Συλλογική Σύμβαση, αφήνοντας τον αιτητή εκτεθειμένο από πλευράς των δικαιωμάτων του τόσο κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας όσο και μετά την αφυπηρέτησήτου.
(2)Ο καθ' ου η αίτηση αριθ. 1είναι αναρμόδιος γιαθέματα που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του καθ' ου ηαίτησηαριθ.2, ή, διαζευκτικά, ανήθελεθεωρηθεί ότι ηπροσβαλλόμενη απόφαση δεν ενσωματώνει καιτην απόφασητουκαθ' ουη αίτηση αριθ.2, τότεοκαθ' ουη αίτησηαριθ.2έχειπαραβείκαισυνεχίζει ναπα ραβαίνει τό Αρθρο29 τουΣυντάγματος. 20
(3)Οι καθ'ων ηαίτηση έχουν παραβείτησχετική νομοθεσία καιΚανονισμούς πουδιέπουντοΡαδιοφωνικόΊδρυμα Κύπρου καισυγκεκριμένα τοΝόμο,Κεφ.300Αόπωςτροποποιήθηκεαπό τους Νόμους 46 του 1959 μέχρι 68 του 1985, και τους Κανονι σμούς που έχουν εκδοθεί δυνάμει του Νόμου και ειδικότερα τους Περί Ταμείου Προνοίαςτου Προσωπικού του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου Κανονισμούς τους 1959-1987. 25
(4)Η προσβαλλόμενη απόφασηείναι προϊόν πλάνης περίτα πράγματακαιπερί τοΝόμο,ηοποίαοφείλεται στην παντελή έλ λειψηέρευνας. Επίσης η επίδικηαπόφασηπάσχει απόέλλειψη αιτιολογίας. 15 30 Ο ευπαίδευτοςδικηγόρος τουαιτητήστηγραπτήτουαγόρευ ση έκαμε αναφορά στους όρους προσωρινής επαναπρόσληψης του αιτητή απότο Ρ.Ι.Κ. μετά την αφυπηρέτησή του τον Ιούλιο του 1973, όπως περιέχονται στη σχετική αλληλογραφία, αντί γραφα της οποίας επισυνάφθηκαν. Κρίνω σκόπιμο να αναφερ θώσε αποσπάσματααπό την αλληλογραφία αυτή. Στην επιστο λή με ημερομηνία 30 Νοεμβρίου, 1976, από τη διεύθυνση του Ρ.Ι.Κ. προς τον αιτητή,αναφέρονταιμεταξύάλλων τα εξής:- 35 "Δια του παρόντος σας προσφέρεται υπό την επιφύλαξιν τωνκατωτέρωόρων,διορισμός δι' υπηρεσίανεις το Εμπορικόν Τμήμα του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου από της 1ης Νοεμβρίου 1976. 40 1. Ο διορισμός θα είναι επί εντελώς προσωρινής βάσεως με απολαβάς εκ£180.-μηνιαίως,καιείναι δυνατόννατερματισΟή κατόπινσχετικής προειδοποιήσεως,συμφώνωςπροςτον περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμον, αριθμός 24 του 1529 Σαββίδης, Λ. Μεταξάς ν. Ρ.Ι.Κ.κ.ά.
(1990)- Ο παρών διορισμός εν τούτοις γίνεται διαπερίοδον ενόςέτους,υπότηνπρουπόθεσινότιθαεξασκήτετακαθήκο ντασαςπροςπλήρηικανοποίησιντουΙδρύματοςκαιθασυμμορφούσθεπροςταςεκάστοτεοδηγίαςκαιΚανονισμούς.
- Θασαςπαρέχεταιιατρική περίθαλψιςως αύτη προσφέρε ται εκάστοτε εις τουςυπαλλήλους του Ιδρύματος. Θα σας παρέχεται ωσαύτως ετησία άδεια 15 ημερών και άδεια ασθενείας μέχρι 30 ημερών μετ' απολαβών, ως και άδεια απουσίας κατά ταςεγκεκριμένας αργίαςτουΙδρύματος. Ουδενός άλλου προνομίουτο οποίονδυνατόννααπο λαμβάνουν οι υπάλληλοι του Ιδρύματος ή ενδέχεται να δοθήεις αυτούςθαδικαιούσθε (ωςπμαριθμικόνεπίδομα ήάλλον επίδομα,Ταμείον Προνοίαςκλπ). Η απασχόλησίς σας υπόκειται εις τας προνοίας των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων καιπερί Ετησίων ΑδειώνΝόμων. 10 15 20 Ο αιτητής με επιστολή του ημερομηνίας 2 Δεκεμβρίου, 1976, πληροφορούσε το Γενικό Διευθυντή του Ρ.Ι.Κ. ότιαποδεχόταν την προσφορά για προσωρινό διορισμό "συμφώνως προς τους εν αυτήδιαλαμβανόμενουςόρους". 25 Σεεπιστολή του ΓενικούΔιευθυντήτουΡ.Ι.Κ.μεημερομηνία9 Δεκεμβρίου, 1977, έγινε νέα προσφορά για προσωρινό διορισμό τουαιτητήαπότη 1ηΝοεμβρίου,1977,μεμηνιαίομισθό£200.-και μετους ίδιουςόρουςπουαναφέρονταιστηνπροηγούμενηεπιστο λήτης 30ηςΝοεμβρίου, 1976,τηνοποίαοαιτητήςαποδέχτηκε. 30 Η προσωρινήαπασχόλησητουαιτητήανανεώθηκε περιοδικά μέχρι την 31 Δεκεμβρίου, 1985, οπότε τερματίστηκε ύστερααπό επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Ρ.Ι.Κ. με ημερομηνάι 11 Νοεμβρίου,
- 35 Ο ευπαίδευτοςδικηγόροςτωνκαθ' ωνη αίτησητόσοστην έν στασητουόσο καιστηγραπτήτουαγόρευσηισχυρίστηκε ταπιο κάτω:40
- Σεότι αφοράτονκαθ' ουηαίτησηαριθ.2ηπροσφυγήπρέ πει νααπορριφθείγια τους πιοκάτω λόγους:Ο καθ'ου ηαίτηση αριθ. 2 αποτελεί νομικό πρόσωπο μεδική 1530 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μεταξάς v. Ρ.Ι.Κ. χ.ά. Σαββίδης, Α. του οντότητα, το οποίο λειτουργεί βάσει Κανονισμών που εγκρί θηκαναπότο Υπουργικό Συμβούλιο καιη διαχείρηση του βρίσκε ταισταχέριαΔιαχειριστικής Επιτροπής[σύμφωνα μετον Κανονι σμό 4
(1)]. Ουδέποτε οαιτητής αποτάθηκεστηΔιαχειριστική ΕπιτροπήτουΤαμείου Προνοίαςπροβάλλοντας οποιαδήποτεαπαίτη σηγι« χορηγήματακαικαμιάαπόφαση δε λήφθηκε απότηδιαχει ριστική Επιτροπήγιατοθέμααυτό,ώστεναδίνει οποιοδήποτεδι καίωμαστον αιτητήνατηνπροσβάλει. Η επίδικηαπόφαση λήφθη κεαπότον καθ' ουη αίτησηαριθ. 1 καιτο ποσόπουκαταβλήθηκε χαριστικάστον αιτητήκαταβλήθηκεαπότονκαθ'ουηαίτησηαριθ. 1απότουςπόρουςτουΡ.Ι.Κ.,καιόχι απότοΤαμείοΠρονοίαςτου Προσωπικού. Εν πάση περιπτώσει και αν υπήρχε οποιαδήποτε απόφασητου καθ* ουη αίτηση αριθ.2 τέτοια απόφαση δεθαμπο ρούσενα προσβληθεί με προσφυγή γιατί τοΤαμείο Προνοίας του Ιδρύματος δεν αποτελεί όργανο ή αρχή Δημόσιου Δικαίου, αλλά ενεργείμέσαστησφαίρατουΙδιωτικούΔικαίουκαικατά συνέπεια, οι πράξεις ή οι αποφάσεις του δεν μπορούν να προσβληθούν με προσφυγήβάσει τουΑρθρου 146τουΣυντάγματος. 2.Σεότι αφορά τονκαθ' ουη αίτησηαριθ. 1 ηπροσφυγήπρέ πει να απορριφθεί γιατους πιο κάτω λόγους:(α)Η επίδικη απόφαση όπως αναφέρεται στην επιστολή με ημερομηνία 17/3/1987περιέχει χαριστική προσφορά από το Ρ.Ι.Κ. "ποοζ πλήρη καιτελικήδιευθέτηση του(αιτήμα τοςσας)".Οαιτητήςαποδέχτηκε τηνεπιταγήπουτου αποστάληκε με την εν λόγω επιστολή, την υπόγραψε και την εξαργύρωσε ανεπιφύλακταχωρίς ναδιατυπώσει οποιαδή ποτε διαμαρτυρία ή να επιφυλάξει οποιαδήποτε δικαιώματα. Κατάσυνέπεια, έχειαπωλέσει οποιοδήποτε έννομο συμφέρο να προσβάλει τηναπόφαση. (β)Ηεπίδικηαπόφασηδεν είναι εκτελεστή διοικητικήπράξη. Αναπτύσσοντας το λόγο αυτό ο ευπαίδευτος δικηγόρος των καθ' ων ηαίτηση έκαμε αναφορά σε αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου του Ρ.Ι.Κ. οι οποίες κοινοποιή θηκανστον αιτητήσε διάφορεςημερομηνίες απότις οποί ες η τελευταία, με ημερομηνία 31/7/1985,που κοινοποιή θηκε στον αιτητήστις 16/8/1985, φέρει σεγνώσητουτηθέσητου Ιδρύματοςαναφορικάμεταωφέλη που θατου παρέχονταν. Ωστόσο ο αιτητής δεν έλαβε κανένα μέτρο για την προσβολή των αποφάσεων αυτών. Ηεπίδικη απόφα ση δεν είναι εκτελεστού χαρακτήρα αλλά αποτελεί ενέρ γεια μεβάσητηνπροηγούμενη απόφαση του Ρ.Ι.Κ. μεημε1531 Σαββίδης,Δ. Μεταξάς ν. Ρ.Ι.Κ. κ.ά.
(1990)ρομηνία31/7/1985. Στην απόφαση,όπως κοινοποιήθηκε στον αιτητή αναφέρο νται ταεξής:5 "Σας πληροφορώ ότιτοΔιοικητικό Συμβούλιο τουΙδρύ ματος στη συνεδρία του στις 31 Ιουλίου 1985αποφάσισε να σας προσφέρει απότην Ιην Ιανουαρίου 1984όλα ταωφελή ματα πουαπολαμβάνειτουπόλοιποπροσωπικόκαιτησυνέ χισητηςεργοδότησής σαςπάνωσεπροσωρινήβάσημεμεικτό μισθό £268τομήνα (κλίμακαΑ4-7, βαθμίδα £1728)." 10 Ο αιτητήςκατάτην 1/1/1984ήτανηλικίας58καισύμφωνα με τον Κανονισμό 5
(3)των Κανονισμών τουΤαμείουΠρονοίαςδεν μπορούσε ναγίνει μέλος τουΤαμείου Προνοίας.Αν ο αιτητής, 15 ισχυρίστηκε οευπαίδευτοςδικηγόροςτουκαθ' ουηαίτηση, διαμφισβητούσετηνορθότητατηςενλόγω απόφασηςτουΡ.Ι.Κ., όφει λε να την προσβάλει μέσα στα χρονικά όρια των 75ημερώναπό τις 16/8/1985 πουτουκοινοποιήθηκε. Ενπάσηπεριπτώσειη επί δικη επιστολή δενπεριέχει τοστοιχείο τηςεκτελεστότητας γιατί 20 δεν ισοδυναμεί μετίποτεάλλο παρά μεμιαχαριστική προσφορά καταβολής ενός χρηματικούποσού καιοποιαδήποτεαξίωσηπου ενδεχόμενα μπορούσε ναέχει ο αιτητής γιατηνπράξη αυτή θα έπρεπε νατηδιεκδικήσει στησφαίρα τουΙδιωτικού Δικαίουμε αγωγήκαιόχι στησφαίρατουΔημοσίου Δικαίουμεπροσφυγή. 25 (γ) Σύμφωνα μετις πρόνοιες τωνΚανονισμών του Ταμείου ΠρονοίαςκαιμεβάσητηναπόφασητουΔιοικητικούΣυμβουλίου τουΡ.Ι.Κ.της 31/7/1985ότιθαπροφέροντανστον αιτητήταωφε λήματα που απολαμβάνει το υπόλοιπο προσωπικό απότην 30 1/1/1984,ο αιτητής δεν μπορούσε να γίνει μέλος τουΤαμείου Προνοίας γιατί κατάτονουσιώδη χρόνο που αναφέρεταιστην απόφαση(1/1/1984) ήτανηλικίαςάνωτων55πουδεντουεπέτρε πε ναγίνει μέλος του Ταμείου του οποίου οι Κανονισμοί ρητά προνοούνπως έναςυπάλληλος μπορεί ναγίνει μέλοςτουΤαμεί- 35 ου μέχρι του55ου έτους τηςηλικίαςτου. Παρόλα αυτά το ποσό των £2,454.- τοοποίοκαταβλήθηκεχαριστικάστον αιτητή καλύ πτει πλήρως τις εισφορές που θαέκαμνε το Ρ.Ι.Κ. στοΤαμείο Προνοίας γιαόλητηνπερίοδο από 1/11/1977 μέχρι τέλουςτου 1984 τηνοποίαδιεκδικεί οαιτητής. Επομένωςοαιτητήςδενέχει 40 έννομο συμφέρον ναπροσβάλειτηνεπίδικηαπόφαση. (δ)Ο ισχυρισμός τουαιτητήγιαπαράβασητηςισχύουσαςσυλ λογικής σύμβασης πάνω στην οποία στηρίζει την απαίτηση του 1532 3 Λ.Λ.Δ. Μεταξάς ν. Ρ.Ι.Κ.κ.α. Σαββίδης,Δ. σύμφωνα με τις επιστολές του ημερομηνίας 24/7/1985 και 19/5/1986,είναι νομικά αβάσιμοςγιατί οισυλλογικές συμβάσεις, εκτός αν ενσωματωθούν στους Κανονισμούς ενός δημόσιου ορ γάνου,δεν έχουν εφαρμογήστοντομέατουΔιοικητικού Δικαίου. 5 10 15 20 25 30 35 40 OLθεραπείεςπουζητάοαιτητής με τις παραγράφους
(1),
(2)και
(3)στρέφονται κυρίως εναντίον του καθ' ου ηαίτησηαριθ. 1καιεναντίον απόφασηςτουενλόγωκαθ' ουη αίτηση.ΑυτόείvaL φανερότόσο από τηνέκθεσητων γεγονότων όπως αναφέρονται απότον αιτητή όσο και τα επιχειρήματα του ευπαίδευτου δικηγόρου του. Η θεραπείακάτωαπότην παράγραφο
(4)στρέ φεται εναντίον τουκαθ'ου ηαίτηση αριθ.2. Ο καθ' ουηαίτησηαριθ.2είναινομικό πρόσωποδιαφορετικό απότον καθ'ουηαίτηση αριθ. 1 και ηδιαχείρηση του βρίσκεται σταχέριαΔιαχειριστικής Επιτροπής,πουλειτουργείσυμφωνά με Κανονισμούς πουεγκρίθηκαναπό τοΥπουργικό Συμβούλιο. Από όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου είναι φανερό ότιουδέποτε οαιτητής υπόβαλε οποιαδήποτεαπαίτησηστηΔια χειριστική Επιτροπή τουΤαμείου Προνοίας γιαωφελήματατα οποία διεκδικούσε απότοΤαμείο ούτε υπήρξε οποιαδήποτεαπό φασητης Διαχειριστικής Επιτροπής του Ταμείου σεσχέσημε το θέμα αυτό. Εκτός των άλλων απότα στοιχεία που έχω ενώπιον μου συνάγεται ότι ο αιτητής μετά την οικειοθελήπαραίτησητου τον Ιούλιοτου 1973 έλαβεόλαταωφελήματαπουεδικαιούτοαπό τοΤαμείο Προνοίαςκαιέπαυσενα είναι μέλος του.Ότανεπανα προσλήφθηκε μεπροσωρινή σύμβασηήτανρητόςόρος τηςσύμβα σηςτηνοποίακαιαποδέχτηκεανεπιφύλακταότιδεθααπολάμβανεορισμένων προνομίων τα οποία δυνατόν να απολάμβαναν οι μόνιμοι υπάλληλοι του Ρ.Ι.Κ. μεταξύτων οποίων γίνεται αναφο ρά στο Ταμείο Προνοίας. (Σχετικό είναι το περιεχόμενο της πα ραγράφου3τωνεπιστολών τουκαθ"ουηαίτησηαριθ. 1 μεημερο μηνία 30 Νοεμβρίου, 1976 και 9Δεκεμβρίου, 1977, Παραρτήματα "Ε"και "Στ"στηγραπτήαγόρευσητουδικηγόρου τουαιτητή. Ο αιτητής,πουόπως ανάφεραπιο πάνω μετά τηνεπαναπρόσληψητουεπίπροσωρινής βάσης ουδέποτε αποτάθηκε προςτη Διαχειριστική Επιτροπήτου καθ' ου,ηαίτησηαριθ.2για ναεγείρει απαίτηση γιαοποιαδήποτεωφελήματααπότοΤαμείοκαικα τάσυνέπεια, μιακαι τέτοια απαίτηση δεντέθηκε στη Διαχειριστι κή Επιτροπή,ηΔιαχειριστική Επιτροπήουδέποτε ασχολήθηκεμε τέτοιοαίτημαούτεέλαβεοποιαδήποτεαπόφασηηοποίατυχόννα έδινε οποιοδήποτεδικαίωμαστον αιτητήνατην προσβάλει. 1533 Σαββίδης, Α. Μεταξάς ν.Ρ.Ι.Κ.χ.ά.
(1990)Ηαπόφασηγια "κατάχάριν" καταβολή τουποσούτων£2,454.λήφθηκεαπότονκαθ' ουηαίτησηαριθ. 1 καιτοποσόαυτό κατα βλήθηκεσύμφωναμεταστοιχείαπουτέθηκανενώπιονμουαπότον καθ' ουη αίτησηαριθ. ΙκαιόχιαπότοΤαμείο Προνοίας. 5 Κατά συνέπεια,ηθεραπείακάτω από τηνπαράγραφο
(4)και γενικά η προσφυγή εναντίον του καθ' ου η αίτηση αριθ.2 δεν έχει κανένανομικό έρεισμα καιαπορρίπτεται. Έρχομαιτώραστομέροςτηςπροσφυγήςπουαφοράτονκαθ' ου ηαίτησηαριθ. 1. 10 Ο αιτητήςμεταξύάλλων βασίζει τοαίτηματουσε παράβαση της ισχύουσας, κατάτον επίδικο χρόνο, συλλογικής σύμβασης μεταξύτης Διεύθυνσης τουΡ.Ι.Κ. καιτουπροσωπικού. Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι οι πρόνοιες των συλλογι κώνσυμβάσεων δενεφαρμόζονταιστησφαίρατουΔημόσιου Δι καίου εκτός ανέχουν ενσωματωθεί στους Κανονισμούς του δη μόσιου οργάνου στο οποίο αναφέρονται. Στην υπόθεση Evangelouand Others v. C.B.C.
(1985)3 C.L.R. 1410 στη σελ. 1422 λέχθηκαν σχετικά ταεξής:- 15 20 "...theprovisionsof acollectiveagreement lacktheforce of Law and unless adopted as part of the regulations of a public 25 body they have no application in the domain of public Law." (Σχετικές είναι μεταξύ άλλων και οι αποφάσεις Kontemeniotis v. C.B.C.
(1982)3 C.L.R. 1027 και Paphitis and Others v. The Republic
(1983)3C.L.R. 255.) 30 Συνεπώς στην προκειμένη περίπτωση επίκληση τηςσυλλογι κήςσύμβασηςδενμπορεί ναγίνει γιαυποστήριξητηςαπαίτησης του αιτητή. Είναι γεγονός παραδεχτόκαι απότις δυοπλευρές ότι ο καθ' 35 ου ηαίτηση αριθ. 1απόστειλε στον αιτητήτην επιστολή μεημε ρομηνία 17/3/1987τηςοποίαςκαιτοπεριεχόμενο προσβάλλεται με την παρούσα προσφυγή,με την οποία στάληκε στον αιτητή επιταγήγιατο ποσό των £2,454.- σε πλήρηεξόφληση οποιασδή ποτεαπαίτησηςτουαπότο Ρ.Ι.Κ. 40 Ο αιτητήςαποδέχτηκετηνεπιταγή,τηνοποίακαιεξαργύρω σε,χωρίς καμιάεπιφύλαξη;δικαιωμάτων. 1534 3ΑΛΑ 5 10 15 20 25 30 35 Μεταξάς ν.Ρ.Ι.Κ. κ.ά. Σαββίδης,Δ. Έρχομαιτώραναεξετάσωκατάπόσοηαποδοχήαπό τον αι τητή της εν λόγω επιταγής, χωρίς καμιά επιφύλαξη εκ μέρους του,αποτελείαποδοχήτης διοικητικής πράξης ώστε η ενέργεια τουαυτή νατονστερείαπό οποιοδήποτεέννομοσυμφέρονπροσβολήςτηςαπόφασηςπουπεριέχεται στηνεν λόγω επιστολή. Οισυνέπειεςτηςαποδοχήςμιαςδιοικητικήςπράξηςέχουνεξε ταστείαπότοΑνώτατοΔικαστήριοσεσειράυποθέσεων.Σχετικές είναιμεταξύάλλωνοιυποθέσειςTomboliv.CYTA
(1980)3C.L.R. 266 και κατ' έφεση
(1982)3 C.L.R. 149, Goulielmos v. The Educational Service Committee and Another
(1983)3 C.L.R. 883,Pierides v.TheRepublic
(1985)3C.L.R.1275. Στην υπόθεση Tomboli v. CYTA γίνεται εκτενής αναφορά στιςσχετικέςαποφάσειςτουΑνώτατουΔικαστηρίου.Στιςσελί δες277και278 αναφέρονται τα εξής:"I come now to consider what is the effect of such acceptance. Ithas been repeatedly pronouncedin a numberof decisions of this Court that if a φperson accepts an administrative act or decision without protest, he, no longer possessesalegitimate interestentitlinghimtomakearecourse against it. In Piperis v. The Republic
(1967)3 C.L.R.295 at p.298, Triantafyllides, J.(as hethen was) hasstated: 'In my view, once the applicant has accepted the""offer of appointmentmadetohim, onthe28thSeptember,1965, which included the salary now complained of - (and nothing was , producedtoshow thathehasacceptedsubject toareservation * regarding the salary offered to him) -he does not possess a legitimate interest in the sense of Article 146.2 of the Constitutionentitlinghimtochallengethesaidsalary bymeans ofthisrecourse.'. In Ioannou and Others v. The Republic
(1968)3 C.L.R. 146R.P. 153it is stated: 40 'Inview of thisfact, Iamof theview that,inany case,they cannotsucceedintheseproceedings,because the acceptance of the said benefits -without having been even alleged that it was made under protest -deprived them of a legitimate interest,inthesense of Article 146.2 of the Constitution.'. 1535 Σαββίδης,Α. Μεταξάςν. Ρ.Ι.Κ.κ.ά.
(1990)In Castas loannou v. The Grain Commission
(1968)3 C.L.R.612 at p.617,TriantafyHides,J.(as hethen was), found as follows: 'Actually, the Applicant by acquiescing, at the material 5 time,tothereductionoftherentallowance paidtohim, and by accepting payment of the so reduced rent allowance, deprived himself of thepossibility of possessingan existing legitimate interest in the matter, directly and adversely affected, in the sense of Article 146.2 of the Constitution; 10 and this,indeed,is a further reason for which this recourse cannot succeed.' In Markou v. The Republic
(1968)3C.L.R.267 at p.276 it was held: 'It is well established inAdministrative Law thatif aperson accepts an administrative act or decision he no longer possesses a legitimate interest entitling him to make a recourse against it.' 15 20 On the same line, one can see the authorities in the Conclusions from the Jurisprudence of the Greek Council of State (1929-1959) pp.260and 261. 25 The principle established by the above authorities was reiterated in Myrianthis v.The Republic
(1977)3C.L.R. 165 and all the above cases are referred to therein, in which Triantafy11ides,P.hadthisto say atpage 168: 30 'It is well established, by now, in the administrative law of Cyprus,on thebasis of relevant principles which have been expounded in Greecein relation to a legislative provision there (section 48 of Law 3713/1928) which corresponds to our Article 146
(2)above, that a person, who expressly or 35 impliedly,acceptsanactordecision of theadministration,is deprived, because of such acceptance, of a legitimate interestentitlinghimtomakeanadministrative recourse for the annulmentof suchact or decision.'". 40 Η απόφαση στην υπόθεση Tomboli επικυρώθηκε από την ΟλομέλειατουΑνώτατουΔικαστηρίου
(1982)3C.L.R.
- Μεβάσητηνπιο πάνω νομολογίαβρίσκωπωςστην προκει1536 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 Μεταξάς ν.Ρ.Ι.Κ.κ.ά. Σαββίδης, Δ. μένηπερίπτωσηη αποδοχήαπότοναιτητήτηςεπιταγήςπουτου στάληκε με επιστολή στην οποία διατυπωνότανκαθαρά ότικαταβάλλετο προςπλήρηεξόφληση κάθε"απαίτησηςτου,χωρίςκα μιάεπιφύλαξηαπό μέρους του,έχειστερήσει τοναιτητήαπόκάθεέννομο συμφέρον γιανα προσβάλει την επίδικη απόφαση. Έχοντας καταλήξει στο πιο πάνω συμπέρασμα δε βρίσκω αναγκαίο να εξετάσω κατάπόσο'η επίδικηαπόφαση δεν ισοδυ ναμεί μεεκτελεστήδιοικητικήπράξηαλλάαπλώςεπιβεβαιωτική ενέργεια συμμόρφωσης με την απόφασητου καθ' ου η αίτηση αριθ. 1 της 31/7/1985πουκοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστο λή ημερομηνίας 16/8/
- Επίσης, δε θεωρών αναγκαίο να ασχοληθώ μετους άλλους νομικούς λόγους τους οποίους εξέθε σε οευπαίδευτοςδικηγόρος τουαιτητή. ' Σαν αποτέλεσμα η προσφυγήαποτυγχάνεικαι απορρίπτεται. Είναι με μεγάλη δυσκολία που αποφάσισανα μην κάμωδιατα γήγιαέξοδα σε βάροςτουαιτητή. . Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1537