clr/1990/1990_3_1567.pdf

(3))— Καταχώρισηγεννήσεως—Ακύρωση εγγρα­ φής γεννήσεως — Δεν υφίσταται τέτοιο δικαίωμα — Ερμηνεία — Περιστάσειςπαράβασηςτου νόμουστην κριθείσαπερίπτωση. 10 Ο αιτητής προσέφυγε κατά της ανατροπής της τροποποίησης τηςημερομηνίας γεννήσεως τουηοποίαείχεσυντελεσθεί μετάαπό αίτησητου. 15 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισε on: ΤοσυμπέρασματοοποίοεξάγεταιαπότηναπόφασητουΣυμβου­ λίου Επικρατείαςστην Υπόθεση2122/1956 είναιτούτο*ότανηνομο­ θεσία εξουσιοδοτεί τηλήψη συγκεκριμένης απόφασης(περιλαμβανομένηςκαιτηςανάκλησης) καιταγεγονότα τηςυπόθεσης,όπωςπρο­ κύπτουναπότοφάκελο,επιβάλλουν τηλήψητηςβάσειτων εξουσιο­ δοτικώνδιατάξεων,ηαπόφασηεπικυρώνεται. Ηπλημμελής αιτιολο- 1567 θαλασσινός τ.Δημοκρατίας(Αφ. 1)

(1990)γίαηοποίατησυνοδεύει δεναναιρείτηνεγκυρότητατης. Επισημαί­ νεται ότι (α)το νομικό έρεισμα το οποίο αντλείται για υποστήριξη τηςαπόφασηςπρέπει ναπήγαζει απότονόμο,και(β)πρέπεινασυ­ νταυτίζεταιμετηναπόφασησεβαθμόπουάρτιαάσκησητηςεξουσίας θαοδηγούσε με νομοτέλεια στηλήψηαπόφασηςπουπροσβάλλεται. 5 Ηαρχήηοποίαδιατυπώνεταιστηνπιοπάνωαπόφασηείναι συγ­ γενικήμετηναρχήτουδιοικητικούδικαίουπουπαρέχειευχέρειαγια τησυμπλήρωση ατελούς αιτιολογίας με αναφορά σταγεγονότα του φακέλου.Τέτοιαευχέρεια υφίσταταιμόνοόταντουλικόστοφάκελο 10 οδηγεί αναντίλεκτα στα συμπεράσματα πουενσωματώνει ηαπόφα­ ση. ΗαπάντησητουαιτητήστηνεισήγησητηςΕισαγγελίας είναι ότι ο ίδιος ο νόμος και συγκεκριμένα οι διατάξεις του εδαφίου 1 του Άρθρου 33αποκλείουν οποιαδήποτετροποποίησηέξωαπόταπλαί­ σια του Άρθρου 33,το οποίο περιορίζει το δικαίωματης αρμόδιας 15 Αρχής να τροποποιεί εγγραφή γέννησης μόνο ο* εκείνες τις περι­ πτώσεις πουο επηρεαζόμενος επιδιώκει τηντροποποίηση. ΗεισήγησητουαιτητήότιοΈπαρχοςΛευκωσίας δενείχεδικαίω­ μανα ακυρώσει υφιστάμενηεγγραφή,είναι καταφανώςορθή.Το δι20 καίωμαπεριορίζεται στηντροποποίησητων στοιχείων τουμητρώου. Μετάτηντροποποίησητου 1984,ημόνηεγγραφήγιατηγέννησητου αιτητήήτανεκείνηπουπεριλήφθηκε στομητρώοκαιτονέφερεγεννη­ θέντατην 14/4/1933. Είναιπρόδηλο;ότιοΈπαρχοςΛευκωσίας ενήρ­ γησεκάτωαπόκαθεστώςπλάνηςωςπροςτιςεξουσίεςπουτουπαρεί25 χε ο νόμος. Στην πρόσφατη απόφασηΑΧ ας Φνσνή; Κ&ρόψας Ar&ouw Τέχνσν n g EX. τ.άημαχ&πίαί

(1989)3(Δ>ΑΛΛ. 2662, υποδεικνύεται ότι οι προϋποθέσεις γιατηνάσκησητηςαρμοδιότητας πουπαρέχεταιστηναρμόδιαΑρχήβάσειτονΝ.85/73είναιεκείνεςπου προσδιορίζονταιστοεδάφιο3τονΆρθρου

1. 30 Το μόνο άλλο ζήτημα αφοράστο κατάπόσο η απόφασηβρίσκει έρεισμακαιμπορείνατεκμηριωθεί μεβάσητηνεξουσίατηςΔιοίκησης ναανακαλείαποφάσειςτης. 35 Ηπρώτηδιαπίστωσηείναιότι στηνπροκειμένηπερίπτωσηεξου­ σία για ανάκληση δεν παρέχεται απότις πρόνοιες του Άρθρου
2. Δεν έχει συζητηθεί εξαντλητικά; κατάπόσο μπορεί ηαπόφασηγια τον καθορισμό της ημερομηνίας γέννησης ναανακληθεί με πρωτο­ βουλίατηςαρμόδιαςΑρχήςενόψειτωνδιατάξεωντουεδαφίου1 του Άρθρου
3. Ό,τι προκύπτει είναι ότι η αρμόδια Αρχήανάλαβετην άσκηση εξουσίας που δεν της παρείχε ο νόμος, δηλαδήεξουσία να ακυρώσειυπάρχουσα εγγραφή:Μπράξη,τηςδεν απέβλεπε στηανά­ κλησηπροηγούμενης απόφασης,ούτε η Αρχή λειτούργησε μέσα σ* 1568 40 3ΑΛΛ. θαλασσινός ν.Δημοκρατίας(Λα. 1) εκείνοτοπλαίσιο. 5 Πότεμπορείναανακληθείδιοικητικήαπόφασημεβάσητιςγενι­ κές αρχές του διοικητικού δικαίου, εξετάστηκε διεξοδικά στη Moscbovakisv.CB.C

(1988)3(B) Α.ΑΛ. 750 καισεπολλέςάλλες αποφάσεις Cbaratambos Cbaralambides v. The Republic of Cyprus

(1964)CLR. 326,IroPaschtdiv. TheRepublicof Cyprus

(1966)3 CUR. 593,Nicolas Ytangou and Another v. Republic

(1976)3CLR.101. 10 Ηπροσφυγή επιτρέπεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 CbristodoulidesandOthers v.Republic

(1984)3(B)CLR. 1297, Pikis v.Republic

(1967)3CLR. 562, 20 B.l. ωςΦυσικόςΚηδεμόναςΑνήλικου Τέκνου τηςES. ν. Δημοχοατίας

(1989)3(A)Α.ΑΑ.2662, Moscbovakis andOthers v.Cyprus Broadcasting Corporation

(1988)3(B)CLR. 750, 25 Cbaralambides v.Republic

(1964)3CLR. 326, Paschali v.Republic

(1966)3CLR. 593, YtangouandAnotherv. Republic

(1976)3CLR.

1. 30 Προσφυγές. 35 Προσφυγές εναντίοντωναποφάσεα>ντου ΕπαρχουΛευκωσίας με τιςοποίες ακύρωσε προγενέστερη πράξηπου έγινε το 1984, με την οποία είχε καθορισθεί ωςσχετικήημερομηνία γεννήσεωςτου αιτητήη 14.4.
2. Λ. Κληρίόης, Γ. Τριανταφυλλίδης και Ν, Τορναρίτης, γιατον Αιτητή. 40 Α. Παπασάββας, Ανώτερος Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, για .τους Καθ'ωνηαίτηση. Cur.adv. vult. 1569 θαλασσινός ν.Δημοκρατίας(Αρ. 1)

(1990)ΠΙΚΗΣ,Δ.: Μετάαπόαίτησητου προσφεύγοντος, η αρμόδια Αρχήτροποποίησετο 1984 τηνεγγραφήτηςγέννησης τουκαικα­ θόρισε ως σχετική ημερομηνία τη 14/4/

1. Ως αποτέλεσμα,έγι­ ναν οι προβλεπόμενες από τον Περί Καταχωρήσεως Γεννήσεων και Θανάτων Νόμο του 1973* (Ν.85/73)τροποποιήσεις στο Αρχείο Γεννήσεων. Δύο χρόνια αργότερα, με πρωτοβουλία της Αρμόδιας Αρχής, διατάχθηκε η επαναδιερεΰνηση της ημερομη­ νίας γέννησης του αιτητή. Μετά απόγνωμάτευση του Γραφείου τουΓενικού Εισαγγελέα καιτηνπαροχήευκαιρίαςστοναιτητήνα υποβάλει παραστάσεις στο θέμα, η αρμόδια Αρχή κατέληξε το 1988 στην απόφαση να ακυρώσει την προγενέστερη πράξη του 1984 και να εξαφανίσει τα αποτελέσματα της. Η Προσφυγή 345/88 στρέφεται εναντίον της εγκυρότητας εκείνης της απόφα­ σης. Οι άλλες δυο προσφυγές στρέφονται εναντίον μεταγενέστε­ ρωναποφάσεωντης ίδιαςΑρχής,τουΕπαρχουΛευκωσίας, μετις οποίεςεπαναβεβαιώθηκεηαρχικήαπόφασηγιατηνακύρωσηκαι εξαφάνισητης απόφασηςτου
2. 5 10 15 Δε θα ασχοληθώ με την εκτελεστότητα των δύο μεταγενέστε­ ρων πράξεων,δεδομένου ότι ανδε συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις 20 για τηνέκδοσησταπλαίσιατηςεπανεξέτασηςνέαςεκτελεστήςδι­ οικητικής πράξης,ηαπόφασητου 1988 παρέμεινε για αναθεώρη­ ση ωςτο επίδικοθέματης πρώτηςπροσφυγής,345/88.Ηεπίμαχη απόφασηπροσβάλλεται ως το αποτέλεσμα υπέρβασης και κατά­ χρησηςτηςεξουσίας τηςαρμόδιαςΑρχήςπουπαρέχειονόμος. Η 25 κύρια εισήγηση, εκ μέρους του αιτητή, είναι ότι ο νόμος δενπα­ ρέχειευχέρειαγιαακύρωσητηςεγγραφήςκαιτουπιστοποιητικού γέννησης. Η εξουσία περιορίζεταιστηντροποποίησητηςσχετικής εγγραφής και του πιστοποιητικού. Η εξουσία για τροποποίηση πηγάζειαποκλειστικάκαιδιέπεταιαπότιςδιατάξειςτουαρθρ.33 30 του Ν. 85/
3. Δεύτερη εισήγηση είναι ότι η τροποποίηση υφιστάμενης εγ­ γραφής γέννησης είναι επιτρεπτή μόνο μετά από αίτηση του προσώπου πουηημερομηνία γέννησης του αμφισβητείται. 35 Οκ. Παπασάββαςυπεστήριξε ότιπαράτηχρήσητουόρου"ακύ­ ρωση", στην ουσία επρόκειτο για ανάκληση πουαποτελεί βάσιμο λόγο για την εξαφάνιση προγενέστερης ανυπόστατηςαπόφασης. Καιεφόσονπαρείχετοέρεισμαγιατηλήψητηςεπίδικηςαπόφασης 40 * (ΟΝ.46/79οοποίοςκατήσγησε καιαντικατέστησε το Ν. 85/73 δενέχειτεθείμέ­ χρι σήμερασεεφαρμογήΣυνεπώς,συνεχίζει η ισχύςτουΝ.85/73). 1570 3AAA 5 10 15 20 25 30 35 40 θαλασσινός v. Δημοκρατίας(Αρ. 1) Πιχής, Α απόάλλο νομικό λόγο,κάλεσετο Δικαστήριο νατην επικυρώσει. Τηθέσηαυτήυποστήριξε με αναφοράοτηναπόφασητης Ολομέ­ λειας στη Cbristodoulidesand Others v. Republic

(1984)3(B) C.L.R.1297,1303). Η απόφασηCbristodoulidesβασίστηκε σεπρογενέστερεςαποφάσειςτουΑνωτάτουΔικαστηρίου μεαφετηρίατην απόφασητουΔικαστήΤριανταφυλλίδη(όπωςήταντότε)στηνυπό­ θεσηCostasG. Pikis v.Republic

(1967)3 CLR. 562, 575).' Στην απόφαση εκείνηυιοθετήθηκε η αρχή η οποία διατυπώνεται στην απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας της Ελλάδας 2122/1956 (Τόμος Γ*, σσ. 1028, 1030),ότι ηανεδαφική αιτιολογία διοικητικής πράξηςδεσυνεπάγεται αναπόφευκτατηνακύρωσητης.Μπορείνα διασωθείεφόσονονόμος παρέχειάλλοέρεισμαγιατηστήριξητης. Έχωεξετάσει μεπολλήπροσοχήτηναπόφασητου Συμβουλίου Επικρατείας, την.Υπόθεση 2122/1956. Το συμπέρασμα το οποίο εξάγεται είναι τούτο.Όταν ηνομοθεσία εξουσιοδοτεί τηλήψη συ­ γκεκριμένης απόφασης(περιλαμβανομένης καιτηςανάκλησης)και ταγεγονότα της υπόθεσης,όπωςπροκύπτουναπότο φάκελο,επι­ βάλλουν τηλήψη τηςβάσειτωνεξουσιοδοτικών διατάξεων,η απόφάσηεπικυρώνεται. Ηπλημμελής αιτιολογία η οποίατη συνοδεύ­ ει δεναναιρεί τηνεγκυρότητα της. Επισημαίνεται ότι (α) το νομι­ κόέρεισμα το οποίο αντλείται γιαυποστήριξη της απόφασης πρέ­ πειναπηγάζειαπότονόμοκαι(β)πρέπει νασυνταυτίζεται μετην απόφαση σεβαθμόπουάρτιαάσκησητηςεξουσίας θαοδηγούσε με νομοτέλεια στηλήψητηςαπόφασηςπου προσβάλλεται. Ηαρχήηοποίαδιατυπώνεται στην πιο πάνωαπόφαση'είναι συγγενική μετηναρχή τουδιοικητικούδικαίουπουπαρέχει ευχέ­ ρειαγιατησυμπλήρωση ατελούς αιτιολογίας μεαναφοράστα γε : γονότα του φακέλου. Τέτοια ευχέρεια υφίσταται μόνο'όταν το υλικό στοφάκελοοδηγεί αναντίλεκταστασυμπεράσματαπουεν­ σωματώνει η απόφαση.Η απάντησητουαιτητήστην εισήγηση της Εισαγγελίας είναι ότι ο ίδιος ο νόμος, και συγκεκριμένα οι δια­ τάξεις του εδαφίου 1 του άρθρου 33, αποκλείουν οποιαδήποτε τροποποίηση έξω από τα πλαίσια του άρθρου 33, το οποίο πε­ ριορίζει τοδικαίωματηςαρμόδιαςΑρχήςνατροποποιεί εγγραφή γέννησης μόνο σ' εκείνες τις περιπτώσεις πουο επηρεαζόμενος επιδιώκει την τροποποίηση. Ηεισήγησητουαιτητή,ότι ο ΈπαρχοςΛευκωσίαςδεν είχεδι­ καίωμαναακυρώσει υφιστάμενη εγγραφή,είναικαταφανώςορθή. Το δικαίωμα περιορίζεται στην τροποποίηση των στοιχείων του μητρώου. Μετάτηντροποποίηση του 1984 ημόνηεγγραφήγιατη γέννησητουαιτητήήτανεκείνη πουπεριλήφθηκε στο μητρώο και 1571 Πιχής,Α θαλασσινός ν.Διιμοχοατίας (Αφ.1)

(1990)τονέφερεγεννηθέντατην 14/4/1933. ΕίναιπρόδηλοότιοΈπαρχος Λευκωσίας ενήργησεκάτωαπόκαθεστώςπλάνηςωςπροςτιςεξου­ σίες που του παρείχε ο νόμος. Στην πρόσφατηαπόφαση B.Lως Φυσικός ΚηδεμόναςΑνηλίκου Τέκνου της EX. ν. Δημοκρατίας

(1989)3(Δ)ΑΛΛ. 2662.υποδεικνύεταιότιοιπροϋποθέσειςγιατην άσκησητηςαρμοδιότηταςπουπαρέχεταιστηναρμόδιαΑρχήβάσει του Ν.85/73είναι εκείνες πουπροσδιορίζονται στο εδάφιο3του άρθρου33.Τομόνοάλλοθέμαπουπρέπειναμαςαπασχολήσει εί­ ναι αν ηαπόφαση βρίσκει έρεισμα και μπορεί να τεκμηριωθεί με βάσητηνεξουσίατηςΔιοίκησης ναανακαλείαποφάσειςτης. 5 10 Η πρώτη διαπίστωση είναι ότι στην προκείμενη περίπτωση εξουσία γιαανάκλησηδενπαρέχεταιαπότιςπρόνοιεςτουάρθρου 33.Δενέχεισυζητηθεί εξαντλητικά,καιγιατολόγο αυτόδεθαεκ­ φέρωτελικήάποψηκατάπόσομπορείηαπόφασηγιατονκαθορι- 15 σμό τηςημερομηνίαςγέννησης ναανακληθείμεπρωτοβουλίατης αρμόδιαςΑρχήςενόψει τωνδιατάξεωντουεδαφίου 1 τουάρθρου 33.Ό,τιπροκύπτει είναι ότιηαρμόδιαΑρχήανάλαβετηνάσκηση εξουσίας πουδεντηςπαρείχεονόμος,δηλαδήεξουσίαναακυρώ­ σει υπάρχουσαεγγραφή.Ηπράξητηςδεναπέβλεπεστην ανάκλη- 20 σηπροηγούμενηςαπόφασηςούτεηΑρχήλειτούργησε μέσασ' εκείτ νο to πλαίσιο. Πότε μπορεί να ανακληθεί διοικητική απόφασημε βάση τις γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου, εξετάστηκε διεξοδικά 25 στη Moscbovakis and Others v. C.B.C.

(1988)3(B) C.L.R. 750 και σε πολλές άλλες αποφάσεις. [Βλέπε, μεταξύ άλλων, Charalambos Cbaralambides v. Republic of Cyprus

(1964)C.L.R. 326, Iro Pasehali v.Republic of Cyprus

(1966)3 C.L.R. 593, Nicolas Yiangou and Another v.Republic

(1976)3C.L.R. 30 101.] Η Αρμόδια Αρχήάσκησε εξουσία για αυτεπάγγελτη ακύ­ ρωσηεγγραφήςγέννησης πουδενείχεκαι,επομένως,υπερέβητα όρια της εξουσίας της. Για τους πιο πάνωλόγους καταλήγωότι ηεπίδικηαπόφαση πρέπει να ακυρωθεί και ακυρώνεται στο σύνολο της βάσει των διατάξεων του Αρθρου 146.4 (β)του Συντάγματος.Δεν υπάρχει διαταγήγια ταέξοδα. Η προσφυγή επιτρέπεται χωρίς έξοδα. 1572 35 40