3AJUL 9 Μαΐου 1990 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ 1.ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, 2.ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣ ΑΜΑΘΟΥΝΤΟΣ ΚΑΙ/ΗΤΟΥ ΕΠΑΡΧΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣ ΑΜΑΘΟΥΝΤΟΣ, Καθ'ο/ν ηαίτηαη. (Υπόθεση Αρ. 251/89). Αίτηση Ακυρώσεως- — Προθεσμία — Αυτεπάγγελτη εξέταση — Το εμπρόθεσμο εξετάζεταικαι αυτεπαγγέλτως — Προθεσμία επί παρα λείψεωςοφειλόμενης νόμιμηςενέργειας — Περιστάσεις τον εκπρο θέσμου τηςπροσφυγής στην κριθείσαπερίπτωση. 5 Ο αιτητήςπροσέβαλε τημηανανέωσητηςάδειαςεκμετάλλευσης τηςπαραλίαςπουείχελάβεικατάτοπαρελθόν. 10 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφάσισεότι: Το δικαστήριοέχει την ευχέρεια,όπως διακηρύχθηκεσεπολυά ριθμεςαποφάσειςτου,ναεξετάζει XOL εξ επαγγέλματοςθέμα εκπρο θέσμου μιας προσφυγής. 15 20 Έτσιδεγεννιέταιπρόβλημαδιερεύνησηςτέτοιουθέματοςεφόσον μάλιστα έχει εγερθεί, έστωκαιακροθιγώς,εκ μέρους τουΣυμβουλί ου. ΤοζήτημααπασχόλησετοΔικαστήριο το οποίοέχει την άποψη ότιηστάσητουΣυμβουλίουσυνιστάπαράλειψηοφειλόμενης απότο νόμοενέργειαςπουείναισυνεχής.Αλλάκαισ' αυτήακόμη τηνπερί πτωσηηαίτησηακύρωσης κατατέθηκεδύο σχεδόν χρόνια μετάτην εκδήλωση της παράλειψης. Ηπρώτηετήσια άδειαμετά το νόμοφέ1627 Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(1990)ρειημερομηνία 14/7/87καιοαιτητήςσεκαμιάπερίπτωσηδενεπιφύ λαξε τα δικαιώματατου. Περαιτέρωδεν πρόσβαλε την πράξη, στο σύνολο τηςήμερικώς,μέσαστηνπροθεσμίατων 75 ημερώνπουεπι τακτικάορίζει το Αρθρο 146.3 του Συντάγματος. 5 Οπως καινάχει στην ουσία του το θέματης άρνησηςή παράλει ψης του Συμβουλίου να εκδώσει άδειαπου θα ίσχυε μέχρι το τέλος του 1989, έναείναι γεγονός, ότι το δικαστήριοδεν μπορεί ναεξετά σει επανόρθαχτήτης,λόγω εκπροθέσμου. 10 Είναι βεβαίως εξεταστέο το θέμα μη ανανέωσης. Η αιτιολογία που δόθηκε περιέχει τον επιδιωκόμενο σκοπό, που ασφαλώς εμπί πτει στη διακριτικήευχέρεια του Συμβουλίου. Και ο σκοπόςαυτός γιακανέναλόγο δενμπορείναθεωρηθείότιέρχεταισεσύγκρουσημε τονόμο ήσυνιστά κακή χρήσηήκατάχρησηεξουσίας. ' 15 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 20 Γεωργίουκαι Αλλοι ν.Συμβουλίου Βελτιώσεως Πέγειας και Αλλου
(1990)3Α.ΑΛ. 1120, Moran v.Republic, 1 R.S.C.C. 10, 25 Protopapas v.Republic
(1967)3 C.L.R. 41I, Hadjigavriel v.Republic
(1986)3(A) C.LR. 52, Δημοκρατία v.Χατζηπαντελή
(1989)3(B)ΑΛΛ. 961, 30 Δημητρίου v.Δημοκρατίας καιΑλλου
(1989)3(Γ) ΑΛΛ. 1281, Shiafkalis v.Cyprus TheatricalOrganization
(1984)3(B)C.L.R.
- 35 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Συμβουλίου Βελτιώ σεως Αμαθούντος να μην ανανεώσει την άδειαπου χορηγήθηκε στον αιτητήμε την οποία του είχε παραχωρηθείδικαίωμανατο40 ποθετεί σε προκαθορισμένο χώρο σε τμήμα της παραλιακήςζώ νης Λεμεσού που ελέγχει το Συμβούλιο και να ενοικιάζει στους λουσμένους αριθμό ομπρελών και κρεβατιών θάλασσας. 1628 3ΑΛΛ. Ιωάννουν.Δημοκρατίας Χρ. Βασιλειάδης,γιατον Αιτητή. Π.Δημοσθένους,γιατους Καθ'ων ηαίτηση. 5 10 Cur.adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Στις 26/1/89το Συμβούλιο Βελτιώσεως Αμαθούντοςγνωστοποίησε εγγράφωςστον αιτητήότι δεθαανανέωνε τηνυπ' αρ.038 άδειαπουτουείχεχορηγήσει στις 15/6/88.Ηάδεια έληγετηντελευταία ημέρατου
- Πρόκειταιγιαδικαίωμαπου παραχωρήθηκε στον αιτητήνατοποθετεί στην παραλία καιενοι κιάζεισελουσμένουςορισμένο αριθμόομπρέλλων καικρεβατιών θάλασσας. Η άδειαίσχυεγιαπροκαθορισμένο χώρο σετμήματης παραλιακήςζώνηςΛεμεσούπουελέγχειτο Συμβούλιο. 15 20 25 30 35 40 Ηαιτιολόγηση τηςπράξης,πουενσωματώθηκε στην παραπά νω επιστολή, στην ουσία είναι ότι την εκμετάλλευση διευκολύν σεωνπρος το κοινό για το 1989 θααναλάμβανετο ίδιο τοΣυμ βούλιο. Μάλισταστις 14/2/89 το Συμβούλιο ανακοίνωσεδιάτου τύπου στους ενδιαφερομένους ότι δεν είχε πρόθεση να εκδώσει άδειεςγιατην περίοδοαυτή. Μετηνπροσφυγήτουτώραοαιτητήςθέτειυπόαμφισβήτησητη νομιμότητα της ενέργειας του Συμβουλίου. Το αίτημα του,όπως διατυπώνεταιστην προσφυγή,είναι ότι ηαπόφασηπουπεριέχει η επιστολή πουτουστάληκε,ως καιηανακοίνωσητουΣυμβουλίου, ναανακληθείήδιακοπείηάδειατουείναιάκυρη,παράνομηκαιστε ρείταινομικώνσυνεπειών.Αςσημειωθεί όπ σεπροκαταρκτικόστά διο οαιτητήςαπέσυρε τηνπροσφυγήεναντίον του Υπουργού των Εσωτερικών (καθ' ουηαίτηση 1). Καιπολύσωστά κατάτηνκρίση μουγιατίόπωςθαφανείπαρακάτωοΥπουργόςδενέχεικαμιάαρ μοδιότητασταθέματαπουανακύπτουνσ' αυτήντηνυπόθεση. Είναισκόπιμη στο σημείοαυτόμιαπροκαταρκτικήδιευκρίνηση σε ό,τι αφοράτο νομικό πλαίσιο παραχώρησηςδικαιωμάτων στην παραλία. Η εξουσία της διοίκησης ξεπηγάζει από τις πρό νοιες τουπερί ΠροστασίαςτηςΠαραλίας Νόμου,Κεφ.59.Αρμό δια Αρχή για την έκδοση άδειας ήταν ο Έπαρχος της επαρχίας στην οποίαοενδιαφερόμενος ασκούσε τοεπάγγελμα του.Τηνκατάσταση μετέβαλε ο τροποποιητικός Νόμος21/
- Ησχετικήαρ μοδιότηταμεταβιβάστηκε απότον Έπαρχο στην "οικεία αρχή το πικήςδιοίκησης" πουστην περίπτωσηαυτήείναι τοκαθ' ουη αί τησηΣυμβούλιο.Ονόμοςψηφίστηκεκαιτέθηκεσεισχύτην6/3/
- 1629 Νικήτας, Δ. Ιωάννου ν.Δημοκρατίας
(1990)Εδώ είναι ηκατάλληλη στιγμή νακοιτάξουμε εκτενέστερα τα γεγονότα. Αρκείπιστεύω μιααδρήσκιαγράφηση.Οαιτητήςασκεί το επάγγελματου απότο 1981 ή
- Έκτοτεκαιμέχρι το 1986 έπαιρνε απότον Έπαρχοετήσια άδειαπουτου επέτρεπε ναέχει στην παραλιακήγραμμή,που μετά την τροποποίηση του νόμου εμπίπτει στα όρια του Συμβουλίου, ορισμένα είδηγια θαλάσσια αθλήματα.Γιατηνακρίβειαοιάδειεςήτανγια6κανώκαιτονίδιο αριθμό ποδηλάτων και σανίδων wind surfing. Τουλάχιστο είναι αμοιβαία αποδεκτό ότι αυτή ήταν η κατάσταση για τα χρόνια 1984,1985και
- Οι σχετικές άδειεςείναι τεκμήρια στην υπόθέση. Ητελευταία (μεαρ.000548) είχελήξειτην21/10/
- 5 10 Επιπρόσθετα,πως ισχυρίστηκε ενόρκως ο αιτητής,στη διάρ κεια της περιόδου αυτής διέθετε προς ενοικίαση ομπρέλλες και κρεβατάκια, παρότι τέτοια αντικείμενα δε συγκαταλέγονταν στην άδεια,πουκατάκαιρούςεξασφάλιζε απότον Έπαρχο. 15 Τη μαρτυρία του αιτητή επιβεβαίωσαν με ένορκες δηλώσεις τους ο τέως συνέταιρος του και επίσης ένας ιδιοκτήτης εστιατο ρίουστηνπεριοχήπουοαιτητήςείχετοντόποεργασίαςτου.Τους 20 ισχυρισμούς αυτούς αντέκρουσε επιθεωρητής του Συμβουλίου. Ουσιαστικά είπε ότι από την πρόσληψη του στην υπηρεσία του Συμβουλίουτον Ιούνιοτου 1984 μέχρι καιτηνεφαρμογήτουΝό μου21/87 στις 6/3/87 οαιτητής,όπως είχετην ευκαιρίαναδιαπι στώσειαπότον τακτικόέλεγχοπουέκανεστηνπαραλία,δενδιέ- 25 θέτε κρεβάτιαή ομπρέλλες αλλά μόνο τα είδη για τα οποίαείχε άδεια. Παρατηρώεδώ ότι ησκοπιμότητα της μαρτυρίαςπου δό θηκεσχετίζεται μετις διατάξειςτου άρθρου4 του Ν. 21/
- Μετά την παρένθεση αυτή συνεχίζω με το ιστορικό. Στις 30 14/7/87,ύστερα από διάβηματου αιτητή ημερομηνίας 2/6/87,το Συμβούλιο παραχώρησεστοναιτητήτηνυπ'αρ.014 άδειαλήξεως 31/10/
- Σ' αυτήν περιλήφθηκαν εκτός των κανώ,ποδηλάτων, κ.λ.π., ομπρέλλες και κρεβατάκια,20 τεμάχια για το κάθε είδος. Στις 15/6/88 εκδόθηκεηυπ' αρ.038 άδειαγιαακριβώςτα ίδιαεί- 35 δημεημερομηνία λήξεως την31/12/
- Ακολούθησεη επίδικηεπι στολήκαιηανακοίνωσητουΣυμβουλίουπουμνημονεύονται στην αρχή. Γιασυμπλήρωση της εικόνας αναφέρωπως τηνπροτεραία της ανακοίνωσης υποβλήθηκε αίτηση εκ μέρους του αιτητή για ανανέωση,που επισυνάφθηκεστην αγόρευση τουΣυμβουλίου. 40 Επίκεντρο των επιχειρημάτων και των δύο πλευρών είναιOL τροποποιήσεις του νόμου που θεσπίστηκε το
- Γι' αυτόεπι βάλλεται εδώ μια σύντομη ανάλυση τους. Το νέο άρθρο 5
(1)(γ) 1630 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ιωάννου ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. επιτρέπει στην παραχωρούσααρχήνα εκδίδει άδειες για τηντο ποθέτησηκαι εκμετάλλευσηποικίλων αντικειμένων πουκαθορί ζονταισ' αυτό. Η απαρίθμησηπεριλαμβάνειομπρέλλες,κρεβατά κια ως και είδη θαλάσσιων αθλημάτων. Είναι δε δυνατόνα τεθούν όροι αναφορικά με το χώρο, ανώταταόρια τιμών, κ.λ,π.. Αυτόόμως πουπροέχει είναι η διαφύλαξητουκοινόχρηστου χα ρακτήρα της παραλίαςως και ηδιασφάλιση της ακώλυτηςπρο σπέλασης σ' αυτή. Καιόπωςέχειεπισημάνει η απόφαση Ελευθέ ριος Γεωργίου και Άλλοι ν. ΣυμβουλίουΒελτιώσεως Πέγειας
(1990)3Α.Α.Δ. 1120, ηαρχήδύναταινααρνηθεί άδειαανεπηρε άζεται τοανεμπόδιστο της κοινής χρήσης της παραλίας.Τοπλή ρεςκείμενο της παραγράφου(γ)έχειως εξής: "ουδείς άνευ επηρεασμού της κοινής χρήσεως τηςπαραλίας της ελευθέρας διακινήσεως επ' αυτήςήπροσβάσεως προς αυ τή, θατοποθετήήεπιτρέπηεις έτερον νατοποθετή επίταύτης τράπεζας,καρέκλας, κρεβατάκια,ομπρέλλας, είδηθαλασσίων αθλημάτωνή έτερααντικείμενα,προςενοικίασιν ήάλλως πως εκμετάλλευσιν τούτων,άνευαδείαςτηςοικείας αρχήςτοπικής διοικήσεως και εις τοιούτο μέρος και υπό τοιούτους όρους, περιλαμβανομένου του καθορισμού ανωτάτων ορίων τιμών διάταςυπόαδειούχωνπροσφερόμενος υπηρεσίας,ως ήθελον καθορισθή." Ηεπόμενη σχετική πρόνοια είναι το αρθρ.7(A)
(1)που εξου σιοδοτεί τη Βουλήτων Αντιπροσώπων να θεσπίζει κανονισμούς για καθορισμό του τύπου, όρων και δικαιωμάτων των αδειών (αρθρ. 3του Ν.21/87).Παρατηρώότι ηεξουσία για θέσπισηκα νονισμών δενέχειασκηθεί μέχρι σήμερα.Ζωτικής σημασίαςείναι το εδ.2 του ίδιουάρθρουπουπροβλέπει ότι κάθεάδειαπου πα ραχωρείται δυνάμει του νόμου θα ισχύει για ένα χρόνο απότην ημερομηνία έκδοσης εκτόςανανασταλείήανακληθεί. Κεντρικής σπουδαιότηταςείναι τοάρθρο4γύρωαπότοοποίο διαμορφώθηκανOLεισηγήσειςτουαιτητή. Πρόκειταιγιαμεταβατι κές διατάξειςπουαποσκοπούσαν, όπως μαςπληροφορεί η έκθεση τηςΚοινοβουλευτικής ΕπιτροπήςΕσωτερικών,στην "κατοχύρωση των προσώπων που μέχρι σήμερα χρησιμοποιούσαν για τους πιο πάνω σκοπούς μέρος της παραλίας". Ηπροστασία επεκτάθηκεσε δύοκατηγορίες ατόμωνπου έκανανχρήσητης παραλίας υπότον όρο ότι θαζητούσανάδεια μέχρι 30/9/87.Συγκεκριμένα καλύπτει πρόσωπα πουπριν τηθέσησε ισχύ του Ν.21/87 είχαν άδεια από τον Έπαρχο και εκείνους που ικανοποιούσαν τη νέα αρχή ότι πράγματιχρησιμοποιούσαν μέροςτηςπαραλίαςγιατουςσκοπούς 1631 Νικήτας, Δ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(1990)του αρθρ.5
(1)(γ) όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωναμε τηδιάταξη του εδ. 2 η ισχύς τέτοιας άδειας είναι τριετής και εν πάσηπερι πτώσει εκπνέει την31/12/89.Παραθέτωταδύοαυτά εδάφια:
(1)"Ανεξαρτήτως τωνδιατάξεωντουπαρόντοςΝόμου,παςόστις είχε την εκμετάλλευσιν οιουδήποτε μέρους της παραλίας δυ νάμει αδείας αρμοδίας αρχής εκδοθείσης προ της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου καθώς επίσης παν έτερον πρόσωπον το οποίον τη ικανοποιήσει της οικείας αρχήςτοπι κής διοικήσεως, εχρησιμοποίει οιονδήποτε μέρος της πάραλίας διάτους σκοπούς τηςπαραγράφου (γ)του άρθρου5 του βασικούνόμου,ωςαύτητροποποείται OLOτουάρθρου2(β)του παρόντος Νόμου,δύνανται,τηυποβολή αιτήσεως, ουχίαργότερον της 30ης Σεπτεμβρίου 1987, να ζητήσωσι παρά της οι κείας αρχήςτοπικής διοικήσεως την χορήγησιν τηςπροβλεπομένης εις την ως προείρηται παράγραφαναδείας.
(2)Οιαδήποτε άδειαχορηγούμενη δυνάμει του παρόντοςάρθρου ισχύει διάτρία έτηαπότηςημερομηνίας εκδόσεως ταύτηςκαι εν πάσηπεριπτώσει εκπνέει την 31ηνΔεκεμβρίου 1989." 5 10 15 20 Ο δικηγόρος του αιτητή υπέβαλε ότι η επίδικη απόφαση πά σχειαπό τρίασοβαράελαττώματαπουκαθέναχωριστά οδηγεί σε ακυρότητα. 25 1. Ηαπόφασηείναιπροϊόνπραγματικήςκαινομικήςπλάνης. Η εισήγησηείναι ότι ο αιτητής ικανοποιούσε το πρώτοκριτήριοπου θέτει το εδ. 1του άρθρου4 γιατί ήτανγια χρόνια κάτοχοςάδειας από τον Έπαρχο. Περαιτέρω, και ενόψει της μαρτυρίαςπουπροσηγαγε,ο αιτητήςαπέδειξε ότιήτανκαιχρήστης τηςπαραλίαςγια 30 τους σκοπούς της παραγράφου (γ)τουάρθρου5
(1).Έτσι,παρόλο που δεν ήταν απαραίτητο,ο αιτητής εκπληρούσε και τη δεύτερη προϋπόθεσητουάρθρου4
(1).Η πράξητουΣυμβουλίου στηρίχθηκε σεγεγονότα πουδεν αντιστοιχούν σεό,τι έπρεπενααποτελέσει τη νόμιμηβάση της.Κατάσυνέπειαη άδειααρ.014 ημερ.14/7/87 ισχύ- 35 ει για 3χρόνια ήμέχρι 31/12/
- Κανένααπολύτωςέρεισμα δεβρί σκειστο νόμοη απόφασηγιαανάκλησηή ακύρωσητης.
- Εμφιλοχώρησε στοιχείο κατάχρησηςεξουσίας στηλήψητης απόφασης. Επεξηγώντας τοσημείοαυτόο συνήγορος είπε ότι το 40 Συμβούλιο,που ασκούσε αρμοδιότητακατάδιακριτικήευχέρεια, εξυπηρέτησε σκοπό διάφοροαπό αυτόν που πρόβλεψε ο νόμος, δηλαδή,ναπροστατεύσει πρόσωπαπουέκανανχρήση μέρους της παραλίας με τον τρόποπουκαθόρισε ο νόμος. 1632 3Α.Α.Δ. Ιωάννουν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. 3.Δεν αιτιολογείται ηαπόφαση. Ηαναφορά, επέρανεοσυνή γορος, σεπροβλήματα που δημιουργούσαν στις παραλίες οικά τοχοιαδειώνδενπεριέχεται στοσώματηςπράξηςκαιενπάσηπε ριπτώσει δεναφοράτοναιτητή. 5 10 15 20 Η απάντησητουδικηγόρου τουΣυμβουλίου σταδύο πρώτα επιχειρήματαείναιότι οαιτητήςδενμπορούσε νατύχει τουευερ γετήματος του άρθρου 4
(2)γιατί δεν πληρούσε καμιά από τις προϋποθέσεις τουεδ. 1 τουιδίουάρθρου.Καιτούτοδιότιαφενός στιςπροηγούμενες άδειεςπουπήρεοαιτητήςδενυπήρχεπρόβλε ψηγιακρεβάτιαήομπρέλλεςκαιπροτης εφαρμογής του νόμου δενδιέθετε ταείδηαυτά, αφετέρου. ΕίναιηυπόθεσητουΣυμβουλίουότι εκδίδονταςτηνάδειααρ. 014, που αργότεραανανεώθηκε μέχρι τατέλητου 1988, βασίστη κε,όπως είχεεξουσία, στις πρόνοιες του άρθρου3του Ν. 21/
- Σ'αυτήτηνάποψηαντιπαρατέθηκεonτοΣυμβούλιοδενήτανδυ νατόναενεργήσεικάτωαπότιςδιατάξειςαυτέςεπειδήδενυπήρ χαν ούτε ακόμηέχουν θεσπισθεί οι κανονισμοί. Τέλος οδικηγόροςτου Συμβουλίου έθιξε, ομολογουμένως κατάέμμεσο μάλλον τρόπο,θέμα εκπροθέσμου του αιτήματοςκάτωαπότοάρθρου
- Ηεισήγησητουείναιότιηπροσφυγήστρέφεταιεναντίονκαιπρο σβάλλειτηναπόφασηπουκοινοποιήθηκεστις26/1/89ναμηνανα νεωθεί άδειαπουήδη είχε εκπνεύσει. 25 30 35 40 Το δικαστήριο έχει την ευχέρεια, όπως διακηρύχθηκε σε πο λυάριθμες αποφάσειςτου,ναεξετάζει και εξεπαγγέλματοςθέμα εκπροθέσμουμιαςπροσφυγής.Μόρανν.Δημοκρατίας, 1 Α.Α.Σ.Δ. 10, 13, Protopapas v. Republic
(1967)3 C.L.R. 411,416, Xadjigavriel v.Republic
(1986)3(A) C.L.R. 52,57,Δημοκρατίαv. Χ'Ήσντελή
(1989)3(B)Α.Α.Δ. 961, Δημητρίου v. Δημοκρατίας και Άλλου
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ.,1281.Έτσι δεν γεννιέται πρόβλημα διερεύνησης 'τέτοιου θέματος εφόσον μάλιστα έχει εγερθεί, έστω καιακροθιγώς,εκμέρουςτουΣυμβουλίου.ΤοζήτημαμεέχειαπασχολήσεικαιαπότηνάποψηότιηστάσητουΣυμβουλίου συνιστά παράλειψηοφειλόμενης απότονόμοενέργειαςπουείναι συνεχής. Αλλάκαισ'αυτήακόμητηνπερίπτωσηηαίτησηακύρωσηςκατα τέθηκε δύοσχεδόν χρόνια μετά την εκδήλωση τηςπαράλειψης. Υπενθυμίζω ότι ηπρώτηετήσιαάδειαμετάτο νόμο φέρει ήμερομηνία 14/7/87καιοαιτητήςσεκαμιάπερίπτωσηδενεπιφύλαξετα δικαιώματατου.Περαιτέρωδενπρόσβαλετηνπράξη,στοσύνολο τηςήμερικώς,μέσαστην προθεσμίατων 75 ημερών που επιτακτι κάορίζει το άρθρο 146.3 τουΣυντάγματος. Shiafkalisv.Cyprus TheatricalOrganization
(1984)3(B) C.L.R.1382. 1633 Νικήτας,Δ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(1990)Όπωςκαινάχει στην ουσίατουτο θέματης άρνησης ή παρά λειψης του Συμβουλίου να εκδώσει άδειαπουθαίσχυε μέχρι τέ λος του 1989, ένα είναι γεγονός ότι το δικαστήριοδεν μπορείνα εξετάσει επανόρθωσητης,λόγωεκπροθέσμου. Τοεπιχείρημα ότι δενυπήρχεάλληεπιλογή παράηέκδοσηάδειαςκάτωαπότοάρθρο4δενευσταθεί.Προςτηνκατεύθυνσηαυτήπρέπεινατονισθεί ότι, ανεξάρτητααπότην έλλειψηκανονισμών, εξουσία γιαέκδο σηάδειαςπάνωσε ετήσιαβάσηδίνει ρητάτοάρθρο7(Α)
(2)του νόμου όπωςτροποποιήθηκεαπότοάρθρο3του Ν. 21/87. 5 10 Φυσικά είναι εξεταστέο το θέμαμηανανέωσης. Ηαιτιολογία πουδόθηκεπεριέχει τον επιδιωκόμενο σκοπόπουασφαλώςεμπί πτει στηδιακριτικήευχέρεια του Συμβουλίου. Και ο σκοπός αυ τός για κανένα λόγο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έρχεται σε σύ γκρουσημετονόμοήσυνιστάκακήχρήσηηκατάχρησηεξουσίας. 15 Γιατουςλόγους πουπροεκτέθηκανηπροσφυγήαπορρίπτεται. Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωο'ίς έξοδα. 1634 20