(1990)11 Μαΐου, 1990 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΙΚΗΣ Χ"ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
- ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ,
- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΡΟΣΟΔΩΝ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 245/89). Φορολογία — Φορολογία κεφαλαιουχικών κερδών — Ένσταση — Υποχρέωση παροχής δικαιολογητικών από το φορολογούμενο — Πεδίο επεμβάσεωςτου ακυρωτικού δικαστηρίου—Στοιχεία που δεν τέθηκανυπόψιν της φορολογούσαςαρχής. 5 Συνταγματικό Δίκαιο — Συνταγματικότητα νόμου— Αρθρο 35 τονΝ. 52/80περί Φορολογίας των Κεφαλαιουχικών Κερδών— Ερμηνεία — Καμία αντισυνταγματικότητα. Ο αιτητής προσέβαλε την σε βάρος του επιβληθείσα φορολογία κεφαλαιουχικών κερδών ωςπρος εκποίησηακινήτου. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, αποφά σισεότι: 15 Αναφορικά πρώτον με το θέμα της συνταγματικότητας του Αρθρου 35τουΝόμου52y80,τοΔικαστήριο κρίνει ότιδενυπάρχειπε ρίπτωση αντισυνταγματικότητας. Ηδιαφοροποίησηπουγίνεται στο Αρθρο 35δενείναι μεταξύγραπτώνκαιπροφορικώνσυμφωνιών αλ λά μεταξύ προσώπων πουσυμμορφώθηκαν με τις διατάξειςτου νό20 μου καιπροσώπων πουδενσυμμορφώθηκαν καιως εκ τούτου απο τελείλογική ρύθμιση τηςακολουθητέαςδιαδικασίας. Η εκτίμηση που κατατέθηκε στο Δικαστήριο από τον αιτητή δεν 1646 3 ΑΛΛ. Χ"Κυριάκουν. Δημοκρατίας μπορείναληφθείυπόψη αφούδεντέθηκεενώπιοντου καθ'ουη αίτη σηανκαιοαιτητήςκλήθηκεδύοφορέςναυποβάλειταδικάτουδικαι ολογητικάστοιχεία. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 5 Αναφερόμενες υποθέσεις: Makrides v. Republic
(1967)3C.L.R. 147, 10 Georghiades v.Republic
(1980)3C.L.R.525, Hadjieraclis andAnother v.Commissioner of Income Tax
(1984)3 C.L.R. 604, 15 Panayiotou v. Republic
(1984)3(B)C.L.R. 857. Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτων καθ'ων ηαίτησηνα επιβάλουνφορολογίακεφαλαιουχικώνκερδώναναφορικάμετη διάθεση μεριδίου κτήματος του αιτητή σαν αποτέλεσμα ανταλ λαγήςτου με μέροςκτήματοςτης ΙεράςΑρχιεπισκοπής. Γ. Τριανταφυλλίδης με Μ.Πελίδη,για τον Αιτητή. 25 C 30 Α. Ευαγγέλου, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων η αίτηση. Cur.adv.vult. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ.:Ηπαρούσαπροσφυγήστρέφεταιενα ντίον της ειδοποίησης επιβολήςφορολογίας κεφαλαιουχικώνκερ δών για το ποσό των £3,634.- αναφορικά με τη διάθεση μεριδίου κτήματοςτουαιτητήσαναποτέλεσμαανταλλαγήςτουμεμέροςκτή ματοςτηςΙεράςΑρχιεπισκοπής. 35 40 Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του αιτητή, το επίδικο κτήμα ανταλλαγηκε με προφορική συμφωνία του 1971 και ως εκ τού του δεν έπρεπε να φορολογηθεί με βάση τον περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμο 52/80, αφού η ανταλλαγή και διάθεσηέγινεπριν από την έναρξητης ισχύος του νόμου. Ο αιτητής υποστήριξε περαιτέρω ότι εν πάση περιπτώσει ο καθορισμός τηςαγοραίαςαξίαςτουεπίδικουακινήτουκατάτην 27.6.1978,που καθορίζεται απότο νόμο και την 23.4.1985 που 1647 Χατζητσαγγάοης,Α · Χ"Κυριάκου ν.Δημοκρατίας
(1990)ήταν ηημερομηνία μεταβίβασης του ήταν λανθασμένος. Οκαθ' ουηαίτησηυποστήριξε ότιδενμπορούσεναληφθείυπό ψηηισχυριζόμενη προφορικήσυμφωνίαγιαανταλλαγή,αφού δεν κατατέθηκε στο γραφείο του καθ' ου η αίτηση μέχρι τις 30.9.80, όπωςπρονοείτοάρθρο35τουΝόμου52/80καιωςεκτούτουηδιά θεσητου επίδικου κτήματος,για σκοπούς της παρούσαςφορολο γίας,έγινεόχι το 1971 αλλάστις 23.4.1985πουμεταβιβάστηκε. 5 Επί πλέον ο καθ' ου ηαίτηση υποστήριξε ότι ηεκτίμηση της 10 αγοραίας αξίας του ακινήτου την 27.6.78 και 23.4.1985 ήταν καθ'όλα λογικήκαιδεν μπορεί νααμφισβητηθεί,αφούο ίδιος ο αιτητής δεν υπέβαλε δήλωση διάθεσης του ακινήτου και η εκτί μησηέγινε απότον καθ' ουηαίτηση. Περαιτέρωδε,όταν οαιτητής υπόβαλε ένσταση κατάτης φορολογίας, ο καθ'ου ηαίτη- 15 ση με επιστολές του ημ.2.7.1988και 16.1.1989κάλεσετον αιτη τήναπροσκομίσει στοιχεία γιαναδικαιολογήσει τον ισχυρισμό τουότι ηφορολογία ήτανυπερβολική,αλλάοαιτητήςδεναντα ποκρίθηκε. Ο καθ' ου ηαίτηση,αφούεξέτασε την όλη υπόθεση, αποφάσισετην ένσταση διατηρώνταςτην αρχικήτου απόφαση. 20 Αναφορικά με το άρθρο35 του Νόμου52/80,ο συνήγορος του αιτητή υποστήριξε ότι αυτόείναι αντισυνταγματικό,αφού διαφο ροποιεί μεταξύγραπτώνκαιπροφορικώνσυμφωνιών καιπρονοεί μόνο για την κατάθεσηαντιγράφου γραπτήςσυμφωνίας. Η διαφο- 25 ροποίηση αυτή, εισηγήθηκε, είναι αυθαίρετηδιότι σημασία έχει το γεγονός της συμφωνίας καιόχι οτύπος. Επ' αυτούβασίστηκε στη βεβαίωση της Αρχιεπισκοπής ότι ηανταλλαγήεθεωρείτο να ίσχυε απότο 1971.Όσοναφοράτονισχυρισμό ότιηεκτίμησηήτανυπερ βολική,οσυνήγορος τουαιτητήβασίστηκε στην εκτίμησητουδικού 30 τουεμπειρογνώμονα εκτιμητήημερομηνίας3.1.1990,πουκατατέθη κεστο Δικαστήριο. Περαιτέρωοδικηγόροςτουααητή ισχυρίστηκε ότιοι καθ' ωνη αίτησηδενπαρουσίασανανάλογηεκτίμηση. Ο δικηγόροςτηςΔημοκρατίαςαναφέρθηκεστηνομολογία,σχε- 35 τικά με την εξουσία του Δικαστηρίου σε περίπτωση προσφυγής κατά διοικητικής πράξης, για να δείξει ότι το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει ότανηαπόφαση είναι λογικά εφικτήκαι ότι τοβάρος είναι στους ώμους του αιτητή ότι η απόφασηήταν λανθασμένη. Rallis Makrides v.Republic
(1967)3 C.L.R. 147 στη σελίδα 153, 40 Lilian Georghiades v.Republic
(1980)3C.L.R.525. Στιςπεριπτώσειςδηλαδήάσκησηςδιακριτικήςεξουσίας,τοΔι καστήριοδενυποκαθιστάτηνκρίσητουμετηνκρίσητηςαρμόδιας 1648 3 ΑΛΛ. Χ"Κυριάκου ν. Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ. «Ο/ης- Βλέπε για παράδειγμα G. Hadjieraclis and Another v. Commissioner of Income Tax
(1984)3C.L.R. 604, όπουλέχθηκε μεταξύάλλωνότι: 5 10 15 20 25 30 35 40 "The power of theCourt is limited to thescrutiny of thelegalityof theaction,andtitascertain whethertheAdministration hasexceeded the outer limits of its powers. Provided they confine their action within the ambit of their power, an organ of public administration remainsthearbiter ofthedecision necessary togiveeffect tothelaw; and so long as they make a correct assessment of the actual background and act in accordance with the notions of sound administration, their decision will not be faulted. In the end, the Courtmustsustain theirdecision ifitwas reasonably opentothem." Επίσης στην υπόθεση Alecos Panayiotouv. Republic
(1984)3(B)C.L.R.857,τοΔικαστήριοδέχτηκεταεξήςστησελίδα 858: . "This Court will not interfere with thesub-judicedecision of the Income Tax Authorities when it comes to the conclusion that such a decision was reasonably and properly open to them on the basis of the corrected facts and in the light of the correct application of the relevant legislation and principles of law." Αναφορικάπρώτονμετοθέματηςσυνταγματικότηταςτουάρθρου 35 του Νόμου52/80είμαι της γνώμης ότι δενυπάρχειπερί πτωσηαντισυνταγματικότητας. Συμφωνώμετοδικηγόροτης Δη μοκρατίαςότι ηδιαφοροποίηση πουγίνεται στο άρθρο35 δεν είvaL μεταξύ γραπτών και προφορικών συμφωνιών αλλά μεταξύ προσώπων που συμμορφώθηκαν με τις διατάξεις του νόμουκαι προσώπωνπουδεσυμμορφώθηκανκαιωςεκτούτουαποτελείλο γικήρύθμισητηςακολουθητέας διαδικασίας. Συμφωνώεπίσης μετοδικηγόροτηςΔημοκρατίαςότιηεκτί μηση που κατατέθηκεστο Δικαστήριο απότον αιτητήδεν μπορείναληφθεί υπόψη,αφούΟεντέθηκε ενώπιοντουκαθ' ουη αί τηση, ανκαι ο αιτητής κλήθηκε δύο φορές ναυποβάλει τα δικά του δικαιολογητικάστοιχεία. Σαν αποτέλεσμαβρίσκωότι η απόφασητουκαθ' ουηαίτηση ήτανλογικά εφικτήυπότις περιστάσεις. Η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται χωρίς καμιά διαταγήγιαέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χίορίςέξοδα. 1649