3ΑΛ>Δ. 12 Μαΐου, 1990 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΟΪΖΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, (Αιτητές στην Υπόθεση Αρ. 583/88) ΚΩΣΤΑΚΗΣ ΦΑΤΤΑΣ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 605/88) ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 647/88) ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΡΟΥΣΟΥ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 658/88) ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Σννεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 583/88,605/88, 647/88, 658/88). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις Προϊσταμένου — Χαρακτηριστικά, αξία και βαρύτητα — Σύσταση βασιζόμενη μόνο στα υπηρεσιακά στοιχεία αλλά συγκρουόμενη με αυτά — Συνέπειες. 5 10 Αίτηση Ακυρώσεως — Αόγοι ακυρώσεως — Πλάνη περί τα πράγματα — Περιστάσεις στοιχειοθέτησης της στην κριθείσα περίπτωση προ αγωγής. . . . . . . Οι αιτητές προσέβαλαντην προαγωγήτου ενδιαφερόμενουμέρουςσε Τεχνικό Επιθεωρητή. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: 15 Ηνομολογία ορίζει ότι σύσταση αρμόδιουτμηματάρχη που δε βασίζεται σε προσωπική γνώση και εκτίμηση των ικανοτήτωντων 1663 Λοϊζίδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)υποψηφίων αλλάσε αντικειμενικήθεώρησητωνυπηρεσιακώντους στοιχείων είναι πλημμελής οποτεδήποτε συγκρούεται και είναι αντιφατικήμεαυτά. Εάνηθέσητων αιτητώνωςπροςτηνύπαρξη αντίφασηςστησύσταση ευσταθεί,εκθεμελιώνεται ένααπόταβάθρα πάνω σταοποία βασίστηκε η επίδικη απόφαση. Περαιτέρω εάνη διαπίστωση αυτή είναι ορθή, η πλάνη βαρύνει και την ίδιατην Ε.Δ.Υ.γιατί και εκείνοι κατέληξαν στοίδιο συμπέρασμα ωςπρος ταστοιχεία τωνυποψηφίων. Μεμόνηδιαφοράότισυμπεριέλαβαν σ' αυτά και τη σύσταση του αρμόδιουτμηματάρχη. 5 10 Από την εξέτασητων στοιχείων πουείχανενώπιον τους,τόσοο αρμόδιοςΤμηματάρχηςόσοκαιηΕ.Δ.Υ.προκύπτειότι αυτοίπρο έβησαν σε λανθασμένη εκτίμηση τωνυπηρεσιακών στοιχείων των υποψηφίων μεβάσηταοποία έγινε ηεπιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους. Ηπλάνηκαθιστάτρωτήτησύσταση,συμπέρασμαπου αφ* 15 εαυτό εκθεμελιώνει την απόφαση ενόψει της σπουδαιότητας που ενέχει ησύσταση ωςστοιχείο κρίσης για τηνεπιλογή του καταλλη λότερου. Ηπλάνη κάτω απότηνοποία λειτούργησε τόσο οαρμό διος τμηματάρχηςόσοκαι ηΕ.Δ.Υ.καθιστούν την απόφαση υπο κείμενη σεακύρωση. 20 Οι προσφυγές επιτυγχάνουν χωρίς έξοδα. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Republic v.Koufettas
(1985)3(C) C.L.R. 1950, ΣτυλιανούκαιΑλλος ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ.2802, 30 Makrides andAnother v.Republic
(1983)3(A)C.L.R. 622, Republic v.Haris
(1985)3(A)C.L.R. 106, SawaandOthers v.Republic
(1988)3(A) C.LR. 160, 35 Sekkidesv.Republic
(1988)3(C) C.LR.2136, Louca v.Sawa andOthers
(1989)3(A) C.LR.
- 40 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασηςτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας να προαγάγει το ενδιαφερόμενο μέρος στη θέσηΤε1664 3ΑΛΛ. Λοϊζίδης κ.ά.ν. Δημοκρατίας χνικού Επιθεωρητή, ΤμήμαΔημοσίων Έργων,αντί τωναιτητών. Λ. Παπαφιλίππου, γ\ατουςΑιτητές στην Υπόθεση Αρ.583/
- 5 Α. Σ. Αγγελίδης, γιατον Αιτητή στις Υποθέσεις Αρ. 605/88 και 658/
- Μ.Λουκά, για τον Αιτητή στην Υπόθεση Αρ. 647/
- 10 15 20 Α. Παπασάββας, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων η αίτηση. Cur.adv.vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Οι τέσσερις ομόδικοι στην προσφυγή583/88 και οιαιτητές στις άλλες τρεις προσφυγές605/88,647/88και658/88, προσβάλλουν με τις αιτήσεις τους την προαγωγή του Αθου Κ. Πετρίδη, του ενδιαφερόμενου μέρους, στη θέση του Τεχνικού Επιθεωρητή που συντελέστηκε με απόφασητης Ε.Δ.Υ. πουλήφθηκε στις 20/5/88.Ως ημερομηνία έναρξης του διορισμού κα θορίστηκε η 1/5/
- Ηθέση που πληρώθηκε ήταν θέσηπροα γωγής απότηθέσητουΤεχνικού ΙηςτάξηςστοΤμήμα Δημοσίων Έργων και όπως είναι παραδεκτό, τόσο οι αιτητές όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος είχαν ταπροσόντα για προαγωγή. 25 30 35 40 Μετά απόσυνεκτίμηση των διεκδικήσεων των υποψηφίων η Τμηματική Επιτροπήσύστησε ως επικρατέστερους για διορισμό το ενδιαφερόμενο μέρος και τρεις απότους αιτητές, ονομαστι κάτους Α. Αυγουστή, Κ. Φαττά και Γ.Διονυσίου. Με μεταγενέστερηαπόφασητηςΕ.Δ.Υ. (λήφθηκεστις 13/11/87)η διερεύνηση των προσόντων των υποψηφίων παραπέμφθηκε εκ νέου στην ΤμηματικήΕπιτροπήγιαναδιαπιστωθείτοεπίπεδογνώσης των υποψηφίων στην αγγλική. Το σχέδιο υπηρεσίας προέβλεπε ως προσόν, καλήγνώση της αγγλικής. Η τμηματική επιτροπήδιαπίστωσε ότιτόσοοιαιτητέςόσοκαιτοενδιαφερόμενο μέροςκα τείχαντηναγγλικήστο προβλεπόμενο επίπεδο.Μετο ίδιοπόρι σμα επανέλαβε την προγενέστερη σύσταση της για την επιλογή των υποψηφίων που κατονομάστηκαν στην απόφαση της 5/9/1987ως τωνκαταλληλότερων γιατην πλήρωση τηςθέσης.Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας στη συνεδρία της 18/2/1988 αποφάσισε να συμπεριλάβει στον τελικό κατάλογο και άλλους υποψηφίους περιλαμβανομένων καιτων άλλων τεσσάρων αιτη τών. Στις 21/4/88η Ε.Δ.Υ εξέτασε τις διεκδικήσεις τωνυποψη φίων για διορισμό. Πριν διαμορφώσει τις τελικές της θέσεις, 1665 Πικής,Λ. Λοϊςίδης κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)άκουσε τις απόψεις του κ. Μ. Χριστοδουλίδη, Διευθυντή του Τμήματος Δημοσίων Έργων,αφούπροηγουμένως του υπέδειξε ότι OL απόψεις του προσυπογράφοντος λειτουργού στις εμπι στευτικές εκθέσεις ορισμένων υποψηφίων πουδενπαρείχανλό γους γιατην τροποποίηση της αξιολόγησης των αξιολογούντων λειτουργών έπρεπε νααγνοηθούν καιοι εκθέσεις ναεκτιμηθούν με βάση μόνο τις απόψεις των αξιολογούντων λειτουργών. Μετά τηδιευκρίνηση του πλαισίου αξιολόγησης τωνυποψη φίωνοη. Χριστοδουλίδης προέβηστην εξής σύσταση,όπωςδιατυπώνεται στο πρακτικό, (Παράρτημα9): "Αφού έλαβε υπόψη τα τρίακριτήρια συστήνει τον Αθω Πετρίδη". 5 10 Τα τρία κριτήρια τα οποία τον καθοδήγησαν, όπως είναι πρόδηλο, είναι εκείνα τα οποία προσδιορίζονται στο αρθρ. 44
(2)του Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου (Ν.33/67),δηλαδή αξία,προσόντα,αρχαιότητα.Προκύπτειαπότησύσταση on αυ τή βασίστηκε στα υπηρεσιακά στοιχεία των υποψηφίων. Εκτός απότησύσταση έδωσε λεπτομέρειες γιατοντόπουπηρεσίαςτων άλλων υποψηφίων. ΗΕ.Δ.Υ ερεύνησε μετάτην αποχώρηση του κ. Χριστοδουλίδη ταδεδομένα των υποψηφίων όπωςαποκαλύ πτονται στους υπηρεσιακούς φακέλους και εμπιστευτικές εκθέ σεις. Ενδεικτική της απόδοσης τους κρίθηκε ηαξιολόγηση τους στις εμπιστευτικές εκθέσεις των τελευταίων πέντε χρόνων (1983-1987). Αυτέςφέρουντοενδιαφερόμενο μέρος καιτουςαιτητές ίσους σε γενική βαθμολογία (εξαίρετοι). Περαιτέρω διε ρεύνηση της απόδοσης τους με αναφοράστις επί μέρους αξιο λογήσεις που περιέχονται στις εμπιστευτικές εκθέσεις φέρει τους αιτητές Κ. Φαττά και Γ.Διονυσίου ναυπερτερούν οριακά του ενδιαφερόμενου μέρους. Μετά τη συνεκτίμηση των υπηρεσιακών στοιχείων καιαφού έδωσε την πρέπουσα βαρύτητα στη σύσταση του Διευθυντή, η Επιτροπή, όπως καταγράφεται στο πρακτικό,κατέληξε ότι το ενδιαφερόμενο μέρος ήταν ο καταλληλότερος απότους υπόψηφίους για προαγωγήκαι το διόρισε στην επίμαχηθέση. Ηαπό φασηπροσβάλλεται για τρεις κυρίως λόγους:
(1)Ότι ησύσταση του κ. Χριστοδουλίδη είναι αντιφατική προς τα στοιχεία πουπεριέχονται στους φακέλους,
(2)ότι η Ε.Δ.Υ. προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση των υπηρεσια κών στοιχείων των υποψηφίων που την οδήγησε σε πλάνη αναφορικά με τακρίσιμα δεδομένα,και 1666 15 20 25 30 35 40 3 ΑΛΛ. Λοϊζίδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Πικής,Δ,
(3)ότι ηαπόφασηπάσχει διότι συμπεριέλαβε στην αξιολόγηση των υποψηφίωνάκυρεςεμπιστευτικές εκθέσεις. 5 10 15 20 25 30 35 40 Έστω καιανγίνει δεκτό ότιτο ενδιαφερόμενο μέρος ήταν ίσοσεαξία μεβάσητιςεμπιστευτικές εκθέσεις μετους αιτητές, όλοι οι αιτητές μεεξαίρεση τονκ.Φαττά υπερτερούσαν σε αρ χαιότητα του ενδιαφερόμενου μέρους,ενώ οτελευταίος είχεου σιαστικά ίσηαρχαιότηταεφόσον το μόνο στοιχείο πουτου δια χωρίζει στον τομέα αυτό απότοενδιαφερόμενο μέρος είναι η ηλικίατου.Συνεπώςσυνεκτίμηση τωντριώνστοιχείων ταοποία λήφθηκαν υπόψη ωςτο μέτρο τηςαξιολόγησης τηςυπηρεσίας τους καθιστούσαν τιςδιεκδικήσεις τωναιτητών γιαπροαγωγή υπέρτερες εκείνων τουενδιαφερόμενου μέρους,περιλαμβανομέ νων καιεκείνων του κ. Φαττά ο οποίος είχε καλύτερες επί μέρους βαθμολογίες. Ηνομολογία ορίζει ότιη σύσταση αρμόδιουτμηματάρχηπου δεβασίζεταισεπροσωπικήγνώσηκαιεκτίμηση των ικανοτήτων των υποψηφίων αλλά σεαντικειμενική θεώρηση των υπηρεσιακών τους στοιχείων είναι πλημμελής οποτεδήποτε συγκρούεται και είναι αντιφατικήμε αυτά. (βλ.μεταξύ άλλων Republic ν. Koufettas
(1985)3C.L.R. 1950και Ανδρέας Στυλιανού κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ.2802.)Εάνηθέσητωναιτητών ως προς τηνύπαρξηαντίφασηςστη σύσταση του κ. Χριστοδουλίδη ευσταθεί, εκθεμελιώνεται ένα απότα βάθρα πάνω στα οποία βασίστηκε η επίδικη απόφαση. Περαιτέρω εάνη διαπί στωσηαυτήείναι ορθή,ηπλάνηβαρύνει καιτην ίδιατηνΕ.Δ.Υ γιατί καιεκείνοι κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα ως προςτα στοιχεία των υποψηφίων. Μεμόνηδιαφοράότι συμπεριέλαβαν σ' αυτάκαιτησύσταση του αρμόδιουτμηματάρχη. Προκύπτει από τηνεξέταση τωνστοιχείων που είχαν ενώ πιον τους ότιτόσο οκ. Χριστοδουλίδης όσο καιηΕ.Δ.Υ.προέ βησανσελανθασμένη εκτίμηση των υπηρεσιακών στοιχείων των υποψηφίων με βάσηταοποίαέγινε ηεπιλογή του ενδιαφερόμε νου μέρους. Η πλάνηκαθιστάτρωτήτησύσταση του κ. Χριστο δουλίδη,συμπέρασμαπουαφ' εαυτόεκθεμελιώνει τηναπόφαση ενόψει της σπουδαιότητας πουενέχει η σύσταση ως στοιχείο κρίσης γιατην επιλογή τουκαταλληλότερου [Βλ. μεταξύ άλλων Makrides andAnother v.Republic
(1983)3(A)C.L.R.622 και Republic v. Maris
(1985)3(A)C.L.R. 106.] Ηπλάνηκάτωαπό την οποίαλειτούργησε τόσο οαρμόδιοςτμηματάρχηςόσο καιη Ε.Δ.Υ.καθιστούν τηναπόφασηυποκείμενη σε ακύρωση. 1667 Πικής, Δ. Λοιζίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)Δεν παρίσταται επομένως ανάγκη να εξετάσουμε τον άλλο λόγο ο οποίος έχει προβληθεί για ακύρωση και αφοράτην υπό σταση των εμπιστευτικών εκθέσεων που δεν είχαν ετοιμαστεί σύμφωνα μετις διατάξεις της Εγκυκλίου 491. Προς καθοδήγηση της Ε.Δ.Υ.για το στάδιο της επανεξέτασης παραπέμπουμε στις αποφάσεις Savva and Others v. Republic
(1988)3(A) C.L.R. 160, Sekkides v. Republic
(1988)3(A) C.L.R. 2136, Louca v. Savva and Others
(1989)3(A) C.L.R. 672 και Ανδρέας Στυλια νού κ.ά. ν.Δημοκρατίας (ανωτέρω). 5 10 Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται στο σύνολο της βάσει του άρθρου 146.4 (α) του Συντάγματος. Δεν εκδίδεται διαταγήγιατα έξοδα. OL προσφυγές επιτυγχάνουν χωρίς έξοδα. 1668 15