(1990)16 Μαΐου, 1990 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΗΛΙΑ ΠΕΚΡΗΣ, Αιτητής, ν. ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ης η αίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 916/88). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Κριτήρια— Προσόντα —Πλε ονέκτημα— Εύλογη ηερμηνείατηςΕΛ.Υ. ότι το κατείχε και τοεν διαφερόμενο μέρος. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Εμπιστευτικές Εκθέσεις — Ισχυρισμός περί προκατάληψης και κατάχρησης εξουσίας του αξιολογούντος λει τουργού στηβαθμολόγηση — Οδιαφορετικός τρόποςβαθμολόγησης δεστοιχειοθετείπροκατάληψη — Οι εμπιστευτικέςεκθέσειςπαραμέ νουν αξιόπιστος δείκτης τηςαπόδοσηςτων υποψηφίων έστωκι αν γίνονται από διαφορετικούς λειτουργούς. 5 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Έκδηλη Υπεροχή — Χαρακτη ριστικά— Δε στοιχειοθετήθηκεστην παρούσα υπόθεση. [ΠέοαντωνανωτέρωτίτλωνηαπόφασηταυΔικαοτηοίουδιάβαζεταιως σύνολο.] 15 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Δημητρίου ν.Δημοκρατίας καιΑλλου
(1989)3(Γ)Α.ΑΑ. 1281, Papadopoulosv. Republic
(1982)3C.L.R.1070, 25 1702 3 AAA. Πεκρήςν. Δημοκρατίας ΠαπαδόπουλοςκαιΆλλοιν. Δημοκρατίας
(1989)3(B)Α.Α.Δ.
- Προσφυγή. 5 10 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας να προαγάγει το ενδιαφερόμενο πρόσωπο στη θέση Πρώτου Γεωργικού Επιθεωρητή,στο Τμήμα Γεωργίας, αντί του αιτητή. Ε.Ευσταθίου, για τον Αιτητή. Μ Ραφτόπουλος,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατην Καθ' ηςηαίτηση.
- Α. Σ. Αγγελίδης, για το Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv.vult. 20 25 30 35 40 ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Ο ενδιαφερόμενος στην κρινόμενη υπόθεση έχειπροαχθείστηθέση Πρώτου Γεωργικού ΕπιθεωρητήστοΤμή μα Γεωργίας. Ο διορισμός του δημοσιεύθηκε στις 4/11/88 στην Επίσημη Εφημερίδα και είχε αναδρομική δύναμη από 15/10/
- Προηγήθηκε η πρόκριση 4 υποψηφίων για τη θέση από ad hoc Τμηματική Επιτροπή. Μεταξύ των προταθέντων για προαγωγή ήταν ο αιτητής και φυσικά ο ενδιαφερόμενος. Ο αιτητής προ σβάλλει τώρατησχετική απόφασητης Ε.Δ.Υ ημερ.7/10/88, αμφι σβητώντας τηνομιμότητα της. Ο ευρύτερος λόγος πουεπιβάλλει, κατάτοδικηγόροτουαιτητή, ακύρωσητηςπράξηςείναιότιη ΕΛ.Υ παραβίασετηθεμελιακήαρ χήεπιλογής τουπιοκατάλληλου υποψηφίου.Ηάποψηαυτήστηρί ζεταιστο συλλογισμόότι ηορθήσυνεκτίμηση των νόμιμων παρα γόντωνκρίσης,πουκαθορίζει τοάρθρο44
(2)τουΝόμουπερίΔη μόσιαςΥπηρεσίας 33/67,έπρεπεναοδηγήσει αναπόφευκταστοσυμπέρασμα ότι ο αιτητής είχεκατάδηληυπεροχή έναντι τουπροαχθεντος*καιτελικάστηνπρόκριση του. Όμωςηπαραγνώρισητων στοιχείων, ή η σφαλερή αξιολόγηση τους στοιχειοθετεί ουσιώδη πλάνητης Επιτροπήςπουεπιφέρει ακυρότητατηςπροαγωγής. Η κεντρική αυτή εισήγηση διασπάται στη γραπτή αγόρευση τουαιτητήσε επιμέρους σημεία πουσυμπλέκονται μετους τρείς συντελεστές αξιολόγησης του άρθρου44
(2). Είναι ο ισχυρισμός του αιτητή ότι ο ενδιαφερόμενος υστερεί σε προσόντα διότι ο ίδιος είναι κάτοχοςδιπλώματος Αυστραλιανού Κολλεγίου στην 1703 Νικήτας,Δ. Πϊκρήςν.Δημοκρατίας
(1990)οινολογία ενώ ο ενδιαφερόμενος δενέχειδίπλωμα. Αυτότοτε λευταίο είναι σωστό. Αλλά ο διορισθείς απέκτησε 5 πιστοποιη τικά σε θέματα που σχετίζονται με την εκτέλεση των καθηκό ντων του μετά από παρακολούθηση σχετικού κύκλου μαθημά των. Μάλισταπήρετοτελευταίο πιστοποιητικόαπό πανεπιστημιακό ίδρυμα της Βηρυτού ύστερα απόφοίτηση 10 μηνών. Πα ρεμπιπτόντως, ο συνολικός χρόνος φοίτησης για όλα ταπιστο ποιητικάξεπερνά ταδύο χρόνια. 5 Στο σημείο αυτό πρέπει να λεχθεί ότι το οικείο σχέδιο υπη- 10 ρεσίας καθιστά το δίπλωμαγεωπόνου πρόσθετο προσόν. Ωστό σο μεβάσητην ίδιαπρόνοιαπρόσθετο προσόν θεωρείται καιπι στοποιητικό "σε θέμασχετικό μετιςδραστηριότητες τουΤμήμα τος Γεωργίας". Είναι κατάδηλο από τα στοιχεία που αφορούν στα προσόντα ότι η ΕΛ.Υ. κινήθηκε στα όρια της εξουσίας της 15 στο πεδίο αυτό.Έτσι ελλείπει το μοναδικό έρεισμα γιαεπέμβα ση του δικαστηρίου. Δημητρίου ν. Δημοκρατίας και Άλλον
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1281. Κατάσυνέπεια ηκρίση της Ε.Δ.Υ.και προηγουμένως της Τμηματικής Επιτροπής OTL Οενδιαφερόμε νος διαθέτει το πλεονέκτημα δεν είναι ανατρέψιμο.Τα σχετικά 20 ευρήματα των δύο οργάνων σημειώνονται στα πρακτικάτους, παραρτήματα 6 και4 αντίστοιχα. Το επόμενο σημείο άπτεταιτου κύρους τωνυπηρεσιακών εκ θέσεων. Ηεισήγησηείναι ότι έπρεπε νααγνοηθούν διότι υπήρχε 25 προκατάληψη εκ μέρους του λειτουργού που αξιολογούσε τον αιτητή- και περαιτέρω έχει εμφιλοχωρήσει στην κατάρτισητους στοιχείο κατάχρησης εξουσίας. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του αιτητή ο συντάκτης των εκθέσεων που τον αφορούν είχε την άποψη,πουμάλισταεξέφρασεκαισευπαλλήλους τουτμήματος, 30 ότι ηδικήτου εκτίμηση ότι ένας υπάλληλος είναι "λίαν καλός" αντιστοιχεί στον χαρακτηρισμό "εξαίρετος" άλλων λειτουργών. Φαίνεται ότι τοζήτημαείχεκαταγγελθεί απόαριθμόυπαλλήλων του κλάδου Πάφουστον Πρόεδρο της Ε.Δ.Υ. Την καταγγελία, που επισυνάπτεται στην αγόρευση του αιτητήκαι φέρει ήμερο- 35 μηνία 1/11/88, υπέγραψε καιο ίδιος. Παρόλοπουτοδιάβημαέγινεμετάτηλήψητηςεπίδικηςαπό φασης η Ε.Δ.Υ. διερεύνησε την περίπτωση. Ας σημειωθεί ότι ο εν λόγωλειτουργός απεβίωσε.Έδωσε όμως γραπτές εξηγήσεις - 40 ηεπιστολή τουείναι στο φάκελο-προτουθανάτουτουπουφαί νεται έγιναν αποδεκτές. Ουσιαστικά ανέφερε ότι μεριμνά του ήταν ο καταρτισμός των εκθέσεων με τρόπο αντικειμενικό και ακριβοδίκαιο για τους αξιολογούμενους, πάντοτε μέσα στα 1704 3A A A Πεκρής v. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. 5 πλαίσιατωνυφιστάμενων οδηγιώνκαιεγκυκλίων. Αυτόήταντο πνεύμα όσων είπε σε σύσκεψηυπαλλήλων στην Πάφο. Καιπρό σθεσεότι δεν έχει ευθύνη αν εμφανίζεται πιο αυστηρός απόάλ λους που αφειδώλευτακρίνουνυπαλλήλους ως "εξαίρετους" με κίνητρα άλλα απότην ακριβοδίκαιημεταχείριση τους. 10 ΟΑ. Γ.Τσούτσος "Διοίκησις καιΔίκαιον" επισημαίνοντας το πρόβλημα που δημιουργεί η εκτίμηση της υπηρεσιακής εικόνας των δημοσίων υπαλλήλων στις εκθέσεις τους από διαφορετικούς προϊσταμένους παρατηρείστη σελ. 203: 15 20 25 30 35 40 "Η σύνταξις της υπηρεσιακής εκθέσεως δέον να διενεργήται κατά τρόπον εξασφαλίζοντα εις τον μέγιστον δυνατόνβαθμόν την αντικειμενικότητα XOL αποκλείοντα τη μεροληψίαν τόσον ειςόφελος όσον καιεις βάροςτουυπαλλήλου! Εντού τοις, είναι δυσχερές να υπερνικηθούν οι υποκειμενικοί πα ράγοντες και αιδιαφοραίαντιλήψεων " ' Παρόλοπουοι εκθέσειςτις οποίες συντάσσουν διαφορετικοί λειτουργοί δεν έχουν την ίδιαβαρύτηταμεεκείνεςπου καταρτί ζονται πάντοτε απότους ίδιους λειτουργούς, εν τούτοις παρα μένουν αξιόπιστος δείκτης της απόδοσης των υποψηφίων. Αυ τή είναι και η λύση που έδωσεη νομολογία μας στο πρόβλημα αυτό.Papadopoulos v.Republic
(1982)3 C.L.R. 1070, 1077 και ΑνδρέαςΠαπαδόπουλος και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1989)3(B) Α.Α.Δ.
- Οι παρατηρήσειςπουπροηγήθηκαναφήνουνναδιαφανείότι ηγενική τοποθέτηση του τότε προϊσταμένου του αιτητή αναφορικάμετηνσύνταξητων εκθέσεων δενπροδίδουνπροκατάληψη, αλλ' ούτε κατάχρηση εξουσίας. Ενδεικτικό της απουσίας των στοιχείων αυτώνείναι το γεγονός ότι το 1983 οαιτητήςκρίθηκε ως "καλός" απόάλλο λειτουργό, ενώ τον αμέσως επόμενο χρό νο ο αποβιώσας βελτίωσε τη βαθμολογία του σε "λίαν καλός". Κατάληξημουείναι ότι τοκύρος των εκθέσεων ως μέτρο κρίσης παραμένειαδιάβλητο. Η Ε.Δ.Υ. στηρίχθηκε στις εκθέσεις της περιόδου 1979-
- Η εικόνα που εμφανίζουν είναι έκδηλα ευνοϊκή για τον ενδιαφερόμενο. Είχε βαθμολογηθεί "εξαίρετος" για όλα ταχρόνια σε αντίθεση με τον αιτητή που ήταν "λίαν καλός" με εξαίρεση το 1983 πουείχεχειρότερη επίδοση. Η αξιολογική σύγκρισηδενευ νοεί τον αιτητή και για ακόμη ένα σοβαρό λόγο. Ο διευθυντής του τμήματος δεν τον πρότεινε για προαγωγή.Από τους τέσσε1705 Νικήτας, Δ. Πεκρής ν.Δημοκρατίας
(1990)ρις επιλεγέντες απότηνΤμηματική Επιτροπήσύστησε μόνο τον ενδιαφερόμενο. Είναι γεγονός, που η Ε.Δ.Υ δεν παρέλειψε να σημειώσει στην απόφαση της, ότι ο αιτητής είναι αρχαιότερος στην υπηρεσίαγια έναπερίπουχρόνο. Έχονταςόμως υπόψητα νομολογιακά προηγούμενα το πλεονέκτημα αυτό δεν εξουδετερώνει τους παράγοντες στους οποίους ο ενδιαφερόμενος έχει υπεροχή. Κατάμείζονα λόγο δεναποδείχνει κατάδηλη υπεροχή. Στο σώμα της προσφυγής αναφέρονται εκτεταμένα τακαθήκο νταπουεκτέλεσεκατάκαιρούςοαιτητήςπροφανώςγιαναυπο γραμμιστεί ηπείρα του. Παρατηρώότι ευδόκιμη υπηρεσία είχε και οενδιαφερόμενος σεπολλούς τομείς μεπολύ κολακευτικούς χαρακτηρισμούς για τις ικανότητες του. Τέλος προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι η απόφαση είναι αναι τιολόγητη.Το σχετικό πρακτικόεκτείνεται σε4περίπουσελίδες και περιέχει ακριβήμνείαόλων των πραγματικώνπεριστατικών πάνω στα οποίαβασίστηκε η Ε.Δ.Υ. Γιατους πιο πάνωλόγους ηπροσφυγή απορρίπτεται.Ηεπί δικη απόφασηπάρθηκε,ενόψει των δεδομένων, μέσα στα όρια της διακριτικής ευχέρειας της Επιτροπής. Γι* αυτό ηαπόφαση επικυρώνεται. Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1706 5 10 15 20 25