3Α.ΑΛ. 16 Μαΐου, 1990 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΥΠΡΑΞΙΑ ΠΕΤΡΩΝΔΑ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ, ΚαθΌν ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 477/89). Ακυρωτική απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου—Δεδικασμένο —Παρά βασηδεδικασμένου — Περιστάσεις μη στοιχειοθέτησηςπαραβάσεως στην κριθείσα περίπτωση. 5 10 15 Αναθεωρητική Δικαιοδοσία— Φύσηκαι έκταση— Ταόρια τηςαναθε ωρητικής δικαιοδοσίαςως μέσο οριοθέτησης της δέσμευσης από το δεδικασμένο ακυρωτικήςαπόφασης. Διοικητική πράξη—Εκτελεστή—Εσωτερικά διοικητικά μέτραστερούνται εκτελεστότητας — Περιστάσεις πράξεως εσωτερικής φύσης στην κριθείσα περίπτωση. Ηαιτήτριαπροσέφυγεκατάτηςμη αποκατάστασηςτηςστηνεκτέ λεση τωνσυγκεκριμένων καθηκόντων πουτηςείχανανατεθείπριντη μετάθεσητηςγιαλόγουςπειθαρχικήςέρευναςπουαπέβηάκαρπη. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας ως απαράδεκτητην προσφυγή,αποφάσισε ότι: 20 1. Τοεπιχείρηματηςαιτήτριας,όπωςδιαφαίνεταιαπότηνανάλυση των θέσεων της,είναι ότι ηνέαπράξη τοποθέτησης της σε άλλο Τμήμααπόαυτόστοοποίοεκτελούσε τακαθήκοντατηςπριντην άσκησητης Πειθαρχικής δίωξης,είναι αντίθετηήέρχεται σεσύ γκρουση με το ακυρωτικόαποτέλεσμα. Αν πράγματι μπορεί να 1707 Πετρών&α ν. Δημοκρατίας
(1990)θεμελιωθεί τέτοιο στοιχείο διάστασηςμεταξύτωνδύο,τότεηνέα πράξηέχει εκτελεστότητα καιείναι προσβλητήμεαίτηση ακύρω σης. Γιατίστην πραγματικότηταυπάρχειπαράβασητωνδιατάξε ων του Αρθρου 146.5 του Συντάγματος,δηλαδή,παράβασητου δεδικασμένου πουοδηγεί στην ακύρωσηνέαςαπόφασηςπουσυγκρούεται μετο περιεχόμενο του.
- Ο θεσμός της ακυρωτικής δικαιοδοσίας του δικαστηρίου λει τουργεί μέσα στο πλαίσιο που έθεσε το Αρθρο 146 τουΣυντάγ ματος. Το δικαστήριο εκδικάζει τις αιτήσεις ακυρώσεως που στρέφονται εναντίον πράξεων ήπαραλείψεων των οργάνων της διοίκησης. Σύμφωνα με την παράγραφο4, το δικαστήριο έχει εξουσία να επικυρώσει τέτοιες πράξεις ή παραλείψεις καιδιαζευτικάνατιςκηρύξειάκυρες. Εδώεξαντλείται ηακυρωτικήτου δικαιοδοσία.
- Τοαποτέλεσμα της πράξηςμετάθεσης λόγω πειθαρχικήςδίωξης, ήρθημετην επίδικηεπιστολή,πουκαθαράτερμάτισε τακαθήκο ντα τηςαιτήτριαςστακεντρικάγραφεία.Ηεκχώρησηνέωνκαθη κόντων, που όντως δεν έχει αμφισβητηθεί ότι έγινε στα πλαίσια των σχεδίων υπηρεσίας,είναι πάντοτε,όπως και στηνπαρούσα περίπτωση,πράξηεσωτερικής φύσης πουδεν επιφέρει άμεσαέν νομααποτελέσματα καιδενπροσβάλλεται με προσφυγή. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 5 10 15 20 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Αναστασίου ν. Κυπριακού ΟργανισμούΑνάπτυξης Γης
(1989)3(Δ) 30 Α.ΑΛ. 2710, Mytidesv.Republic
(1988)3(B) C.L.R. 737, Yiailouros v.Republic
(1976)3 C.L.R. 214, 35 Costea v.Republic
(1983)3(A)C.L.R.
- Πβοσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτου Διευθυντή Φαρμακευτικών_,Υπηρεσιών να μετακινήσει την αιτήτριααπότοφαρμακευ τικό εργαστήριο στα κεντρικά γραφείακαι να της αναθέσει καθή κοντα με βάση το νέο πλαίσιο αντί να την επαναφέρει ως υπεύ θυνη του εργαστηρίου. 1708 40 3ΑΛΛ. Πετρώνοαν. Δημοκρατίας Α. Σ. Αγγελίδης, για την Αιτήτρια. Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τον Καθ' ου η αίτηση. 5 Cur.adv. vult. 10 15 20 25 30 35 40 ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Η ααήτρια κατέχει ψηλή θέση στο Τμήμα Φαρμακευτικών Υπηρεσιών. Είναιπρώτηφαρμακοποιός. Πρέπει όμως ναλεχθεί ότι υπάρχουνακόμητρεις τέτοιες θέσεις που κατέχουνάλλοι συνάδελφοι της.Ητέταρτηθέση,πουήτανκενή, πληρώθηκε τελευταία με διορισμό που δημοσιεύθηκε στην Επί σημη Εφημερίδατην 10/3/
- -Τον Οκτώβριο του 1987 ηαιτήτριαείχε εμπλακεί σεπειθαρ χική διαδικασία. Το ιστορικό της συνοψίζεται ως εξής. Στις 16/10/87διορίστηκε λειτουργός για να διερευνήσει πιθανήδιά πραξηπαραπτώματοςαπότηναιτήτριακατάπαράβασητουαρ θρ. 58(β) και (δ)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου. Ηαιτήτρία ήταντότε υπεύθυνητου φαρμακευτικούεργαστηρίου. Η αρμόδιααρχή δεν έκρινε σκόπιμο να καταφύγει στο μέτρο τηςδιαθεσιμότητας.Γιαναδιευκολύνει όμως τηνέρευνα μετάθεσε την αιτήτρια στα κεντρικά γραφεία των Φαρμακευτικών Υπηρεσιων(βλέπεπαράρτημαΓημερ.15/10/87). Στις20/6/88τοΓραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας,στο οποίο κατέληξε η έκθεση,εξέφρασε τηνάποψηότιδεδικαιολογείται η δίωξητης αιτήτριας. ΟίδιοςοΓενικός Εισαγγελέας,πουτουζητήθηκεναεπα νεξετάσει το θέμα, επιβεβαίωσε τη συμβουλή που ήδη είχε δοθεί στηδιοίκηση. Ηγνωμοδότηση τουημερ.4/1/89είναι παράρτημαΕ στοφάκελο. Περί τον Απρίλιο του 1989 η διοίκηση έλαβε απόφασηπου αφορούσε την ανακατανομή καθηκόντων μεταξύ των πρώτων φαρμακοποιών.Η νέαδιευθέτησηαποσκοπούσεαφενόςστηνπλη ρέστερη εξυπηρέτηση τωνυπηρεσιακώναναγκώνκαιτην εκπερι τροπήςάσκησητωνυπαλλήλων αυτώνσεόλεςτιςδραστηριότητες τουκλάδου, αφετέρου.Είναιαξιοπρόσεκτοότιπριντεθείσεεφαρ μογήη απόφασηζητήθηκεκαινομικήσυμβουλή απότο Γενικό Εισαγγελέα που ήταν θετική (βλέπε παραρτήματα Ζ και Η ημερ. 15/4/89και24/4/89αντίστοιχα).Ακολούθησεο καταμερισμός ευ θυνώνσύμφωνα μετις επιστολές πουβρίσκονται στο φάκελο.Με ειδοποίηση του ημερ.27/4/89ο διευθυντής ΦαρμακευτικώνΥπη ρεσιών (καθ' ουηαίτηση)τερμάτισε τακαθήκονταπουεκτελούσε 1709 Νικήτας, Δ. Πετρώνδαν.Δημοκρατίας
(1990)ηαιτήτριαενώηέρευναβρισκότανσεεκκρεμότητα.Περαιτέρωτης ανέθεσε νέα υπεύθυνα καθήκοντααπό 1/5/89, που εξειδικεύονται εκτεταμένα στην ίδια επιστολή. Αυτή ακριβώς η νέα τοποθέτηση της αίτήτριας είναι το ου5 σκοδες αντικείμενο της προσφυγής. Το πρώτο αίτημα θεραπεί ας,όπωςδιατυπώθηκε,είναιδιττό.Επιζητείταιακύρωσητηςμε τακίνησης αποτο φαρμακευτικό εργαστήριο στα κεντρικά γρα φεία.Και επίσης τηςανάθεσηςκαθηκόντωνστην αιτήτριαμε βά ση το νέο πλαίσιο αντί επαναφοράςτης σαν υπεύθυνης του ερ- 10 γαστηρίου. Περαιτέρω ηαπόφασηπροσβάλλεται ως άκυρηδιό τι έθιξε το δεδικασμένο στην προσφ. αρ.452/88 με το οποίο ο καθ'ου ηαίτηση παρέλειψε να συμμορφωθεί. Μετηνπροσφυγήπουπροηγήθηκε ηαιτήτριαζήτησε ακύρωση 15 της συνεχιζόμενης σε βάροςτης πειθαρχικής έρευνας καιτη συνε πεία αυτής μετακίνηση της στα κεντρικά γραφεία. Ας σημειωθεί εδώδιευκρινιστικά ότιτοαποτέλεσμα τηςαπόφασηςέγινε γνωστό στις22/4/89,ημερομηνία έκδοσης τηςαπόφασης. Τοκυρίαρχοεπι χείρημα του δικηγόρου της αιτήτριας είναι ότι ηακυρωτική από- 20 φάση που πέτυχε δεν εφαρμόστηκε υπό την έννοια ότι δεν είχαν αρθεί οι δυσμενείς συνέπειες τηςπράξηςπουακυρώθηκε. Η υποχρέωση της διοίκησης για συμμόρφωση προκύπτει από διάταξηαυξημένου κύρους,το αρθρ. 1465 του Συντάγματος, που 25 την καθιστά επιτακτική. Η δικαστική κρίση στην υπόθεση αρ. 452/88, συνεχίζει ηεισήγηση, δεν συνεπαγόταν μόνο τηνεξάλειψη της πράξης αναδρομικά,αλλά συγχρόνως αναβίωσε το καθεστώς που υπήρχε πριν την έκδοση της. Αναφορά έγινε στις αποφάσεις Αναστασίου ν. ΚυπριακούΟργανισμούΑνάπτυξης Γης
(1989)30 3(Δ)Α.Α.Δ. 2710 και Mytides v.Republic
(1988)3(B) C.L.R.737, που ασχολήθηκαν μετις αρχέςπουδιέπουν τις συνέπειες ακύρω σης των διοικητικών πράξεων απότο δικαστήριο. Η παραπάνω αρχήυπέβαλε ο συνήγορος, πουκαθιέρωσε και 35 εδραίωσε ηνομολογία, δεθαείχεκανένα νόημα στην προκείμε νη περίπτωση αν την υπόθεση που κέρδισε ηαιτήτρια δενακο λουθούσε αποκατάσταση της ως προϊσταμένης του εργαστηρί ου.Την άποψητου αυτήοσυνήγορος στήριξε στο εξήςαπόσπα σμα της δικαστικής απόφασης: 40 ".... ηπροσφυγή επιτυγχάνει ως προς τη θεραπεία τηςαποκα τάστασηςτηςαιτήτριαςστηθέσηαπότηνοποίαπροσωρινάκαι για σκοπούς διευκόλυνσης της διεξαγωγής της πειθαρχικής 1710 3ΑΛΛ. Πετρώνδα ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. έρευναςέγινεηπροσωρινή μετακίνησηκαιτοποθέτησητης." 5 10 15 20 25 30 35 Συμπληρώνονταςοκ.Αγγελίδηςυποστήριξε ότιηνέαπράξητης 27/4/89 βασίστηκε παράνομα σε καθεστώς διαφορετικόαπό εκείνο τηςπράξης πουακύρωσετοδικαστήριο. Καιπρόσθεσε ότιηεξέλι ξητωνγεγονότων μαρτυρείπρόθεσητηςδιοίκησηςναπαρακάμψει τηδέσμευσηπουδημιούργησε γι' αυτήντοδεδικασμένο καιφανε ρώνει συνάμαεκδικητικήδιάθεσηαπέναντιστηναιτήτρια. Η αντίπαληάποψηείναι ότι ηεπίδικηαπόφαση δεν έχει εκτε λεστόχαρακτήρα. Δεν επηρεάζεικαθόλουτοκαθεστώςτης θέσης αλλάσυνιστά επιτρεπτόεσωτερικό μέτρο.Επομένως δεν είναιδι οικητικήπράξηπροσβλητήμεαίτησηγιαακύρωση.Ενπάσηπερι πτώσει,υπέβαλεοκ. Βασιλειάδης, όπωςαποκαλύπτειη επιστολή υπήρξεσυμμόρφωσηπροςτηνακυρωτικήαπόφαση. Καιηνέαδο μήκαθηκόντωνβρίσκει έρεισμα σταίδιατασχέδιαυπηρεσίας. Το επιχείρημα της αιτήτριας, όπως διαφαίνεταιαπότην ανά λυσητωνθέσεων τηςπουπροηγήθηκε,είναιon η νέαπράξηείναι αντίθετη ή έρχεται σε σύγκρουση με το ακυρωτικό αποτέλεσμα. Αν πράγματιμπορείναθεμελιωθείτέτοιοστοιχείο διάστασηςμε ταξύτων δύοτότε ηνέαπράξηέχειεκτελεστότητα καιείναιπρο σβλητή μεαίτησηακύρωσης. Γιατίστηνπραγματικότηταυπάρχει παράβασητων διατάξεων του αρθρ. 146.5 του συντάγματος, δηλαδή,παράβασητουδεδικασμένου που οδηγεί στην ακύρωση νέ αςαπόφασηςπουσυγκρούεται μετοπεριεχόμενο του(βλέπεαπο φάσεις ΣΕ2875/70,423/72 και 3123/73.Σχετικές είναι επίσης οι αποφάσεις 3015/67,1956/52,484/56και3498/70). Οθεσμός τηςακυρωτικήςδικαιοδοσίαςτουδικαστηρίουλει τουργεί μέσα στο πλαίσιο που έθεσε το αρθρ. 146 του συντάγ ματος. Το δικαστήριο εκδικάζει τις αιτήσεις ακυρώσεως που στρέφονται εναντίον πράξεωνή παραλείψεων των οργάνων της διοίκησης. Σύμφωνα με την παράγραφο4 το δικαστήριο έχει εξουσία να επικυρώσει τέτοιες πράξεις ή παραλείψεις καιδιαζευτικά να τις κηρύξει άκυρες. Εδώ εξαντλείται η ακυρωτική του δικαιοδοσία. Την αρμοδιότητα αυτήοριοθετεί ο Φ.Βεγλερής στην πραγματεία του "Η συμμόρφωσις της διοικήσεως εις τας αποφάσειςτου Συμβουλίου της Επικρατείας"σελ. 5: 40 'ΤοΣυμβούλιοντηςΕπικρατείας δενδύναταιναυποκαταστήσηάλλην πράξινεις τηνακυρωθείσαν. Εις τούτοανθί στανταιαπολύτως ταφυσικάόρια τηςδικαστικής λειτουργίας έναντι της διοικητικής και ηδιασφαλίζουσατην μηυπέρβασιν 1711 Νικήτας, Δ. Πετρώνδα ν.Δημοκρατίας
(1990)αυτώναρχήη λεγομένη τουχωρισμού των εξουσιών. Επίσης κρατεί ο κανών ότι ουδέ τας έννομους συνεπείας των αποφάσεων αυτού ή τας προς εκτέλεσιν τούτων αναγκαίας ενεργείας δύναται να διάταξη ο δικαστής της ακυρώσεως τοΣυμβούλιοντης Επικρατείαςδενδΐτναταιν' απευθύνηιεραρχικόςεπιταγάςπροςταδιοικητικάόργανα, αφ'εαυ τών δεσμευτικός τηςαρμοδιότητος αυτών.Ενγένειδε,δενδύ ναται, υπό το πρόσχημα διασφαλίσεως της εκτελέσεως της αποφάσεως,ναφιλοτεχνήση αληθείςδιοικητικός πράξεις." Εξετάζονταςπροσεκτικάκαιυπ' αυτότο πρίσματηνακυρω τική απόφαση, κατέληξα ότι ηπερικοπήπου έχω διαβάσει ενω ρίτερα δεν ήταν αναγκαία για το διατακτικότης. Ηαιτιολογική βάσητου σκεπτικού, που αποτελεί και το δεσμευτικό μέρος της απόφασης και που πρέπει να διαχωρισθεί από το άλλο τμήμα της,ανευρίσκεται στον εξής συλλογισμό: "Κατά τηγνώμη μου ο τερματισμός της προσωρινής μετακί νησης και τοποθέτησης της αιτήτριας στα κεντρικά γραφεία αποτελεί πλέον καθήκον της διοίκησης μια και η απόφαση αυτήδεν λήφθηκε καθαράκαιαποκλειστικά χάρινυπηρεσια κώναναγκών" Τοαποτέλεσμαόμως τηςπράξηςήρθημετηνεπίδικηεπιστολή που καθαράτερμάτισε τακαθήκοντατης αιτήτριαςστακεντρικά γραφεία. Ηεκχώρηση νέων καθηκόντων,πουόντως δεν έχειαμ φισβητηθεί ότι έγινε στα πλαίσια των σχεδίων υπηρεσίας, είναι πάντοτε όπως και στην παρούσαπερίπτωση,πράξη εσωτερικής φύσηςπουδεν επιφέρει άμεσαέννομα αποτελέσματα, (βλέπε,για παράδειγμα, Yiallourou v. Republic (\9Ί6)3C.L.R. 214,221και Costeav.Republic
(1983)3(A) C.L.R. 115). Οι προβαλλόμενοι λόγοι για παράβασητου δεδικασμένου ή εκδικητική μεταχείριση απορρίπτονται ως αναπόδεικτοι. Η προσφυγήαποτυγχάνει.Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1712 5 10 15 20 25 30 35