clr/1990/1990_3_1721.pdf

(2)του Ν.33/67— Βαρύτητα αρχαιότητας και σύστασηςπροϊσταμένου. 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Εμπιστευτικές εκθέσεις— Εγκύκλιος 491 — • Ουσιώδειςκαιεπουσιώδεις παρατυπίες — Η νομολογιακή αντιμε­ τώπιση— Επουσιώδειςοι παρατυπίες στην κριθείσα περίπτωση. Ο αιτητήςπροσέβαλε τηνπροαγωγήτουενδιαφερόμενου μέρους σε Ανώτερο Ελεγκτή,αντίτουιδίου. 10 ' ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφά­ σισε ότι: 15 20 Οι διεκδικήσεις τωνδημόσιων υπαλλήλων γιαπροαγωγή αποφασίζονται, σύμφωνα μετοΑρθρο 44

(2)του Περί Δημοσίας Υπη­ ρεσίας Νόμουτου 1967(Ν. 33/67), όπως τροποποιήθηκε,βάσει της αξίας, τωνπροσόντων καιτηςαρχαιότηταςκαισύμφωνα με την παράγραφο

(3)του ίδιουΑρθρου ηΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας λαμβάνει δεόντως υπόψη τις εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίωνκαιτιςσυστάσεις τουΠροϊστάμενουτουΤμήματος,πουαπο­ τελούν μέρος της αξίαςτων υποψηφίων. Φαίνεται,ενπροκειμένω,ότι οΓενικός Ελεγκτής σύστησε τοεν­ διαφερόμενο πρόσωπο γιατί υπερτερούσε σε απόδοση καιη Επι1721 Ιωάννου ν.Δημοκρατίας

(1990)τροπήΔημόσιας Υπηρεσίας, αφούβρήκεότιείχε συγκριτικάψηλό­ τερες εμπιστευτικές εκθέσεις, υιοθέτησε τη σύσταση του Γενικού Ελεγκτή καιτον επέλεξεγια προαγωγή. Ηεικόνατων δύουποψηφίων,όπωςφαίνεταιαπόταπρακτικά καιτους εμπιστευτικούς φακέλουςτους,δικαιολογεί τόσο τα ευρή­ ματα της Επιτροπής όσο και τη σύσταση του Γενικού Ελεγκτή. Επομένως, εκείνο πουπαραμένεινα αποφασιστεί είναι κατά πόσο οι εμπιστευτικές εκθέσεις στις οποίες βασίστηκε η Επιτροπήείναι παράνομες. Στην παρούσαπερίπτωσηέγιναντροποποιήσειςαπότοναξιολογούντσ. λειτουργό στις εμπιστευτικές εκθέσεις των δύουποψήφιων, με κόκκινο μελάνι, χωρίς όμως να δώσει αιτιολογία στη στήλη των παρατηρήσεων,όπωςπρονοεί ηΕγκύκλιος. 5 10 15 Οι συνέπειες της μηπιστής τήρησης των προνοιών τηςΕγκυ­ κλίου απασχόλησαντοΔικαστήριο σεσειρά υποθέσεων. Το θέμαήλθε καιπάλι ενώπιον της ολομέλειας του Δικαστηρίου στην υπόθεση Sekkides v.Republic

(1988)3(C)C.L.R.2136. 20 Οι τροποποιήσεις του προσυπογράφοντα λειτουργού δενάλλα­ ζαντηγενικήεικόνατωνδύουποψηφίων. Ακόμα καιχωρίςτιςτροΓ ποποιήσεις αυτές,τοενδιαφερόμενο πρόσωπο θαείχε γενικά καλύ- 25 τερες εμπιστευτικές εκθέσεις. Αναλύοντας ταπεριστατικά τηςυπόθεσης μεβάση τηγραμμή που ακολουθήθηκε στην υπόθεση Sekkides εξάγεται τοσυμπέρα­ σμαότιοιπαρατυπίες στην παρούσαπερίπτωσηήτανεπουσιώδεις και δενεπηρεάζουντην επίδικηαπόφαση. 30 Ηπροσφυγή απορρίπτεται με£150έξοδα. 35 Αναφερόμενες υποθέσεις: Republic v.Argyrides

(1987)3(B)C.L.R. 1092, Sekkides v.Republic

(1988)3(C)C.L.R.

1. 40 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας να προαγάγει στη θέση του Ανώτερου Ελεγκτή στην 1722 3 ΧΛΛ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας Ελεγκτική Υπηρεσία τοενδιαφερόμενοπρόσοδο,αντίτουαιτητή. /. Τυπογράφος, γιατον Αιτητή. 5 Α. Παπασάββας, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ'ωνη αίτηση. Cur.adv. vult. 10 ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή του αυτή ο αιτητής ζητά την ακύρωση της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποίαπροάχθηκεστηθέσητουΑνώτερου Ελεγκτή στην Ελεγκτι­ κή Υπηρεσία, από 1.12.85, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο Μίμης Χοιρομερίδης, αντίτουαιτητή. 15 Τόσο ο αιτητής όσο και το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, κατά τον ουσιώδη χρόνο, κατείχαν τη θέση Ελεγκτή στην Ελεγκτική Υπηρεσία. 20 25 30 35 Την 31.8.85ζητήθηκεηπλήρωση μιας κενής θέσης Ανώτερου Ελεγκτή, που είναι θέση προαγωγής. Το θέμα παραπέμφθηκε απότην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας στησυσταθείσαΤμημα­ τική Επιτροπή,ηοποία με την έκθεση της, που διαβίβασε στην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας με επιστολή της ημερ.22.10.85, σύστησεγιαπροαγωγήτέσσερις απότους υποψηφίους, ανάμεσα στους οποίους ήτανο αιτητήςκαι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Στις 19.11.85και μετάπου η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας μελέτησε την έκθεση της Τμηματικής Επιτροπής και άκουσε τις συστάσεις και απόψεις του Γενικού Ελεγκτή και αφούέκρινε με βάση τα καθιερωμένα κριτήρια, δηλαδήτην αξία, προσόντα και αρχαιότητα των υποψηφίων,αποφάσισενα προάξει το ενδιαφε­ ρόμενο πρόσωποστη θέσηΑνώτερου Ελεγκτή. Η προαγωγή του ενδιαφερόμενου προσώπου δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας ημερ.20.12.
2. Μετηγραπτήαγόρευση του δικηγόρου του αιτητή εγείρονται ταπιοκάτω θέματα: 40
3. Οι εμπιστευτικές εκθέσεις του αιτητήκαιτου ενδιαφερόμενου προσώπουείναιπαράνομες.·
4. Οι παρατηρήσειςτου Γενικού Ελεγκτή οδήγησαντηνΕπιτρο1723 Δημητριάδης,Δ. Ιωάννου ν.Δημοκρατίας

(1990)πήΔημόσιας Υπηρεσίας σεπλάνηπερίταπράγματα.

1. Η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας απέδωσε υπέρμετρηβαρύ­ τητα στην αξίαχωρίς ναδώσει τηδέουσαβαρύτητα στηναρ­ χαιότητα. 5
2. Οι συστάσεις του Γενικού Ελεγκτή, στις οποίες βασίστηκε η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας, είναι παράνομες. Αναλύοντας τουςπιοπάνωνομικούς λόγους του,οδικηγόρος του αιτητήισχυρίστηκε ότι κατά τησύνταξη των εμπιστευτικών εκθέσεων, τόσο του αιτητήόσο και του ενδιαφερόμενουπροσώ­ που,έγινανπαραβάσειςτηςΕγκυκλίου491,ηοποίαπεριέχειΚα­ νονιστικές Διατάξεις που εγκρίθηκαν απότου Υπουργικό Συμ­ βούλιο, σχετικά με την ετοιμασία εμπιστευτικών εκθέσεων. Πιο συγκεκριμένα, οι εμπιστευτικές εκθέσεις του αιτητήγια το 1984 και 1983 και του ενδιαφερόμενου προσώπου για το 1983 έχουν τροποποιήσεις απότον προσυπογράφοντα λειτουργό, χωρίς να τηρηθεί ηδιαδικασίαπου προνοείται απότην παράγραφο 9 της Εγκυκλίου, δηλαδήχωρίς να συνεννοηθεί πρώταμε τον αξιολογούντα λειτουργό και χωρίς να αιτιολογήσει τις τροποποιήσεις του. Ηπαρατυπία αυτή, είναιηθέση του δικηγόρουτου αιτητή, είναιουσιώδηςκαικαθιστάάκυρεςτιςεμπιστευτικέςεκθέσειςκαι κατ·' επέκτασητην επίδικηαπόφαση. 10 15 20 25 Ο δικηγόρος ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Γενικός Ελεγκτής,που ήτανκαιπροσυπογραφώνλειτουργός, μετις τροποποιήσεις στις εμπιστευτικές εκθέσεις και τις συστάσεις του ενώπιον της Επι­ τροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, που είναι επίσης παράνομες αφού στηρίζονταιστιςπαράνομεςεμπιστευτικέςεκθέσεις,καθόρισετην αξία των υποψηφίωνκαιοδήγησε την ΕπιτροπήΔημόσιας Υπη­ ρεσίας σεπλάνηπερί ταπράγματα. 30 Τέλος,η ΕπιτροπήΔημόσιαςΥπηρεσίας,όπωςπροκύπτειαπό τα πρακτικάτης συνεδρίας της ημερ. 19.11.85,τόνισε την αξία, 35 ενώστηναρχαιότητα,πουυπερέχειοαιτητής,έγινεμιαγενικήκαι αόριστηαναφορά. Ο δικηγόροςτων καθ' ωνηαίτησηισχυρίστηκε ότι οιτροπο­ ποιήσεις που έγιναν στις εμπιστευτικές εκθέσεις του αιτητήείVOLγενικά προς όφελος του ενώ στην περίπτωση τουενδιαφε­ ρόμενουπροσώπουδενάλλαξαντηντελική εικόνα,γεγονόςπου στερείτοναιτητήεννόμου συμφέροντοςγιαεπίκλησηαυτούτου λόγου ακυρώσεως. Είναιη εισήγηση τουότι οι παρατυπίες είναι 1724 40 3ΑΛΛ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. επουσιώδεις και δεν μπορούν να έχουν οποιαδήποτε αρνητική επίδρασηστο κύρος της προσβαλλόμενης πράξης. 5 10 Οι διεκδικήσεις των δημόσιων υπαλλήλων για προαγωγή αποφασίζονται,σύμφωνα με τοάρθρο44

(2)του Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967 (Ν. 33/67), όπως τροποποιήθηκε, βάσει της αξίας,των προσόντων και της αρχαιότηταςκαι σύμ­ φωνα με την παράγραφο

(3)του ίδιου άρθρου,η ΕπιτροπήΔη­ μόσιας Υπηρεσίας λαμβάνει δεόντως υπόψη τις εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων και τις συστάσεις του Προϊστάμενου τουΤμήματος,πουαποτελούν μέρος τηςαξίαςτωνυποψηφίων. Τοσχετικό μέρος τωνπρακτικώντηςσυνεδρίασης τηςΕπιτρο­ πήςΔημόσιας Υπηρεσίας μεημερ. 19.11.85,έχειωςακολούθως: 15 "Στησυνεδρίαση ήτανπαρώνκαι ο Γενικός Ελεγκτής της Δημοκρατίαςκ.Θεόφιλος Θεοφίλου. Αυτόςανάφερεταεξής: 20 Λαμβάνοντας υπόψητατρίακριτήρια στο σύνολο τους (αξία,προσόντα,αρχαιότητα)συστήνεται ο ΜίμηςΧοιρομερίδης, του οποίου η απόδοση υπερτερεί όλων των άλ­ λων υποψηφίων. 25 Η απόδοσητων υποψηφίων για το 1985 είναι βασικά η ίδιαμεταπροηγούμεναχρόνια. Τηνκαλύτερηαπόδοσηέχει ο Χοιρομερίδης, ακολουθεί ο Ιωάννου,μετά είναι ο Αρκατίτηςκαιτέλος οΧατζηράφτης. 30 Στοσημείο αυτόοΓενικός Ελεγκτής αποχώρησεαπότησυ­ νεδρίαση. 35 ΗΕπιτροπήέλαβευπόψητις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίων στο σύνολο τους και σημείωσε ότι ο Χοιρομερίδης έχει συγκριτικά τις υψηλότερες εκθέσεις. Ενδεικτικά, αναφέρονται OLΕκθέσεις των υποψηφίων για τατρία τελευ­ ταία χρόνια: 40 1. ΙωάννουΑνδρέας: 1982 "Λ.Κ." (2-10-0) 1983 "Λ.Κ." ' (0-12-0) 1984 "Λ.Κ." (4-8-0) 1725 Δημητριάδης,Δ, Ιωάννου ν.Δημοκρατίας 2. Χοιρομερίδης Μίμης: 1982 "Λ.Κ." 1983 "Λ.Κ." 1984 "Λ.Κ."

(1990)(4-8-0) (5-7-0) (6-6-0) Η επιτροπήέλαβε επίσης υπόψητην ως τώρα φετινή από­ δοση των υποψηφίων σύμφωνα με τη δήλωση του Γενικού Ελεγκτή. Η Επιτροπή περαιτέρω έλαβε υπόψη τα προσόντα των υποψηφίων. Όσον αφοράτην αρχαιότητα,πρώτος είναι ο Ιωάννου,ο οποίος προάχθηκε στη θέση Ελεγκτή από 1.1.80,δεύτερος ο Χοιρομερίδης, οοποίος προάχθηκεστην ίδιαθέσηεπίσης από 1.1.80(ο Ιωάννου προηγείται κατά έναχρόνο στην προηγού­ μενητουςθέση,στην οποίααυτόςπροάχθηκεαπό 1.11.70, ενώ ο Χοιρομερίδης από 1.11.71),και ακολουθούν οι Αρκατίτης και Χατζηράφτης,οι οποίοι προάχθηκανστην ίδιαθέσηαπό 1.1.81και 1.7.82, αντίστοιχα. 10 15 20 Η Επιτροπή,ενόψει των πιο πάνω, υιοθέτησε τη σύσταση του Γενικού Ελεγκτή." Από ταπιοπάνωφαίνεταιότι ο Γενικός Ελεγκτής σύστησετο 25 ενδιαφερόμενο πρόσωπο γιατί υπερτερούσε σε απόδοση και η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας, αφούβρήκε ότι είχε συγκριτικά ψηλότερες εμπιστευτικές εκθέσεις, υιοθέτησε τη σύσταση του Γε­ νικού Ελεγκτή καιτον επέλεξεγιαπροαγωγή. 30 Η εικόνα των δύουποψηφίων,όπως φαίνεταιαπόταπρακτι­ κά καιτους εμπιστευτικούς φακέλους τους,δικαιολογεί τόσοτα ευρήματα της Επιτροπής όσο και τη σύσταση του Γενικού Ελε­ γκτή. Επομένως, εκείνο πουπαραμένεινααποφασιστεί είναικα­ τά πόσο οι εμπιστευτικές εκθέσεις στις οποίες βασίστηκε η Επιτροπήείναιπαράνομες. 35 Η παράγραφος9της Εγκυκλίου 491,στην οποίαγίνεται ανα­ φορά,έχειως ακολούθως: 40 "9. Το Μέρος V του τύπου Β δέον όπως συμπληρούται υπό του ΠροσυπογράφονταςΛειτουργού κατόπιν προσεκτι­ κήςμελέτης των επί μέρους βαθμολογιών του Αξιολογούντος Λειτουργού. Εάν ο Προσυπογραφών Λειτουργός διαφωνή 1726 3Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ιωάννουν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. ως προς οιανδήποτε των επί μέρουςβαθμολογιώντου Αξιολογούντος Λειτουργού,συζητείτοθέμαμετ' αυτούκαι,εάνη διαφωνία εξακολουθή να υφίσταται, δίδει την ιδικήν του αξιολόγησινδι' ερυθράςμελάνηςκαι μονογραφείταύτην, αιτιολογών την ιδικήντουαξιολόγησιν εις τηνστήλην των πα­ ρατηρήσεων." Στην παρούσα περίπτωση έγιναν τροποποιήσεις από τον αξιολογούντα λειτουργό στις εμπιστευτικές εκθέσεις των δύο υποψηφίων,με κόκκινο μελάνι, χωρίς όμως να δώσει αιτιολο­ γία στηστήλητωνπαρατηρήσεων,όπωςπρονοείηΕγκύκλιος. Οι συνέπειες τηςμηπιστήςτήρησηςτωνπρονοιώντης Εγκυ­ κλίου απασχόλησαντο Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Στην υπόθεσηRepublic v.Argyrides

(1987)3 C.L.R. 1092 (όπουγί­ νεται αναφορά σε άλλες υποθέσεις)ηολομέλεια τουΔικαστηρί­ ου αποφάσισε (σελ. 1098) ότι: "The deviation by the countersigning officer from the express provisions of such regulations istantamounttoanillegality.Moreover, the sub-judice decision should be annulled as violating Article 28 of the Constitution." ToθέμαήλθεκαιπάλιενώπιοντηςολομέλειαςτουΔικαστηρί­ ου στην υπόθεση Sekkides v.Republic

(1988)3(C) C.L.R. 2136. ΤοΔικαστήριο,αφούέκαμελεπτομερήαναφοράσεπροηγούμενες αποφάσεις, επεξήγησε την υπόθεσηArgyrides και κατέληξεστα εξής συμπεράσματα: "In the light of the above authorities it must be concluded • thatthe 1979 Circular laysdown rules of procedure which must generally be followed when preparing confidential reports. Failure toobservesuchrules inevitably renders any report thus compiled irregular, but at the same time we feel that to hold thatsuch irregularity should atalltimesbeconsidered as leading totheannulmentof anydecision taken,irrespective of whether itdidmaterially affect such decision,would begoingtoofar.No doubt such irregularity amounts to an illegality in the broad sense of the term, that is of being a violation of a procedural legal provision and this is how we understand Argyrides case (supra). But being a violation of procedure it has to be shown • that it materially affected the decision reached. As regards the conclusion reached in Argyrides case (supra) respecting Article 28

(1)we are of the view that it cannot be extricated from thefacts of that case. 1727 Δημητριάδης,Δ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(1990)Without doubt one must read very cautiously when considering such reports in order to avoid even the slightest possibility of abuse by those entrusted with the duty of compiling confidential reports. We believe that one must always look first at the circumstances of the case in hand in 5 order to ascertain the extent of the irregularity and the effect such report had on the sub-judice decision." Στην παρούσαπερίπτωση υπήρξανοι ακόλουθεςπαραβάσεις της παραγράφου 9 της Εγκυκλίου, όπως φαίνεταιαπότους φα- 10 κέλους του αιτητή και του ενδιαφερόμενου προσώπου, κατά τα χρόνιαπουγίνεται αναφοράσταπρακτικάτης ΕπιτροπήςΔημό­ σιας Υπηρεσίας. Αιτητής: 15 1984 Σε τρεις περιπτώσεις η βαθμολογία του αυξήθηκε από "Λίαν Καλός" σε "Εξαίρετος"καισεάλλες 2 μειώθηκεαπό "Εξαίρετος" σε "Λίαν Καλός". 20 1983 Σεδύοπεριπτώσεις αυξήθηκεαπό"Καλός"σε "Λίαν Καλός" καισεάλλεςδύομειώθηκεαπό"Εξαίοετος"σε"Λίαν Καλός". Ενδιαφερόμενο πρόσωπο: 25 1983 Σετρεις περιπτώσειςαυξήθηκεαπό "Λίαν Καλός"σε"Εξαί­ ρετος" και σε άλλες τρεις μειώθηκε από "Εξαίρετος" σε "Λίαν Καλός". Απ' ό,τι φαίνεται από τα πιο πάνω, οι τροποποιήσεις του 30 προσυπογράφοντα λειτουργού δεν άλλαζαν τη γενική εικόνα των δύουποψηφίων.Ακόμα καιχωρίς τις τροποποιήσεις αυτές, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο θαείχε γενικάκαλύτερες εμπιστευ­ τικές εκθέσεις. 35 Αναλύοντας ταπεριστατικάτηςυπόθεσης μεβάσητηγραμμή που ακολουθήθηκε στην υπόθεση Sekkides εξάγεται το συμπέ­ ρασμα ότι οι παρατυπίεςστην παρούσα περίπτωση ήτανεπου­ σιώδεις καιδεν επηρεάζουντην επίδικηαπόφαση. 40 Τα συμπεράσματα της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας όσο και οι συστάσεις του Γενικού Ελεγκτή ήταννόμιμακαιδενυπάρ­ χει πλάνηπερί ταπράγματα. 1728 3 Α.ΑΛ. 5 Ιωάννου ν. Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. Όσον αφορά το τελευταίο θέμα που εγείρεται, ότι δηλαδή η Επιτροπήδενέδωσετηδέουσα βαρύτηταστην αρχαιότητατουαι­ τητή,αυτόδε θεμελιώνεται, όπως φαίνεται καθαράαπό ταπρα­ κτικά της συνεδρίας της Επιτροπής που παρατίθενται πιοπάνω. Εξάλλου είναι νομολογιακά τεκμηριωμένο ότι η αρχαιότηταυπε­ ρισχύει μόνο ότανταδύοάλλακριτήρια είναι ίσα,πράγμαπουδε συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση. Επίσης η Επιτροπή δε θα μπορούσε, χωρίς ειδική αιτιολογία, ναπαραγνωρίσει τις καθόλα νόμιμες συστάσεις του Γενικού Ελεγκτή. 10 Γιατους πιοπάνωλόγους ηπροσφυγή απορρίπτεται. Ο αιτητής ναπληρώσει £150.- για έξοδα. 15 Η προσφυγή απορρίπτεται με £150έξοδα. 1729