clr/1990/1990_3_1784.pdf

(1990)19 Μαΐου, 1990 [ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΚΟΥΦΑΛΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, (Αιτητές στην Υπόθεση Αρ. 379/86) ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ Π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 380/86) ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, (Αιτητές στην Υπόθεση Αρ. 381/86) ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, (Αιτητές στην Υπόθεση Αρ. 382/86) ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΑΠΑΚΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, (Αιτητές στην Υπόθεση Αρ. 383/86) ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, (Αιτητές στις Υποθέσεις Αρ. 384/86, 797/86) ΛΟΥΚΙΑ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, (Αιτητές στην Υπόθεση Αρ. 400/86) ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ 1.ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ,

1. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, 3.ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Καθ' ων η αίτηση, (Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 379/86, 380/86, 381/86, 382/86, 383/86, 384/86, 400/86, 797/86). Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί—Διορισμοί—Διοριζόμενοι με σύμβαση — Διορισμός σε κατάλληλη μόνιμη θέση κατά παρέκκλιση της τακτικής διαδικασίας σύμφωνα με τον περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών με Σύμβαση (Διορισμός στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία) Νόμο του 1985,Ν.161/85 — Ο διορισμός δεν συσχετίζεται με τις προηγη5 1784 3 ΑΛΛ. Κουφαλίδηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας θείσεςακυρωτικέςαποφάσεις— Ηπαρέκκλιση από τιςπρόνοιεςτου Ν. 10/69δε συνιστά παρανομία αφού θεμελιώνεται στο Ν.161/85 ο οποίοςκαι εφαρμόστηκεορθά. 5 Συνταγματικό Δίκαιο— Συνταγματικότητα νόμου— Έλεγχος της συ­ νταγματικότητας τουπερί των Εκπαιδευτικών Λειτουργών με Σύμ­ βαση (Διορισμός στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία) Νόμου 161/85— Δεν παραβιάζειτην αρχή τηςδιάκρισηςτων εξουσιώνού­ τε την αρχή της ισότητας— Θεωρίακαινομολογία. 10 Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα — Άρθρο 28 — Αρχή τηςισότητας — Έννοια και ερμηνεία από τη νομολογία — Αναλογική και όχι αριθμητικήισότητα. 15 Οι αιτηΐές προσέβαλαν τοδιορισμό των ενδιαφερομένων μερών στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία μεμφόμενοι κατά βάση τον ίδιο το Νόμο (Ν. 161/85)με βάση τον οποίο διενεργήθηκαν οι επί­ δικοι διορισμοί. 20 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτις προσφυγές, αποφά­ σισεότι: 25 30 35 40
2. Οι προσβαλλόμενοι διορισμοί έγιναν δυνάμει του Αρθρου 3

(2)του Νόμου 161/85 καιαφορούσαν, όπωςπρονοούν οιδιατάξειςτουάρθρουαυτού,πρόσωπαπουτην 1ηνΔεκεμβρίου 1985 βρίσκονταν στη δημόσια εκπαιδευτικήυπηρεσία.ΤοΑρθρο 3

(1)τουνόμου,παρέχει στην Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, διακριτική εξουσία να προβαίνει σε διορισμούς εκπαιδευτικών λειτουργών με σύμβαση, κατάπαρέκκλισηαπότιςδιατάξειςτωνΠερίΔημόσιαςΕκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969-1985,ήοποιουδήποτε άλλου νόμου ή κανονισμού πουαφοράτηδημόσια εκπαιδευτικήυπηρεσία. Οι μόνιμοι διορισμοί δυνάμει τουΑρθρου 3

(2),έγιναν επειδή υπήρ­ χενόμιμησύμβασηδυνάμειτουΑρθρου 3

(1)καισύμβασηπουδενείχε κηρυχθεί ποτέ άκυρη απότοΔικαστήριο.Οι ακυρωτικέςαποφά­ σειςτουΔικαστηρίου, αφορούσανπρογενέστερες πράξεις,ο δε διο­ ρισμός των ενδιαφερομένων μερών δεν ήταν επακόλουθο εκείνων τωνπράξεων- συνεπώς τοκύρος τουςδεσυναρτάταιούτεπροσδιο­ ρίζεται απόαυτές.Οι συμβάσεις στις οποίες στηρίχτηκαν οι διοριομοίδενείχανπροσβληθεί σταδεδομέναχρονικάπλαίσιακαιηεγκυ­ ρότητατουςδεν μπορεί ναεπηρεαστεί απότηνακύρωσηάλλων ξε­ χωριστών διοικητικώνπράξεων.Επομένως,δενυπάρχεικαμιάακυ­ ρότηταστηνεξέλιξητηςπράξεωςπουναεπιδράστοτελικόαποτέλε­ σμα,τονδιορισμό τωναιτητών. 1785 Κουφαλίδηςχ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1)του νόμου,γίνεται. Μέσασταπλαίσιααυτά,υπήρξεσυνεπήςσυμμόρφωσηπροςτιςδιατάξειςτουνόμουκαιοι διορισμοί πραγματοποιήθηκανκατάτηνέν­ νοιαπουαποδίδεταιστονόρο απότοΑρθρο3

(2)τουΝόμου 161/85 και τοΑρθρο23του Νόμου 10/69, χωρίς οποιαδήποτευπέρβασηή παράλειψηεκμέρους τουδιορίζοντος σώματος. 5 10 15 3. Ησυνταγματικότητα τουνόμου, αποτέλεσε ουσιαστικά το κύριο επιχείρημα των αιτητών για την ακύρωση και την ανατροπή των αποτελεσμάτων της επίδικηςπράξεως. Ηαντισυνταγματικότηταεξειδικεύεται στους πιοκάτωεπί μέρους λόγους: 20

(1)Παραβίαση της αρχήςτηςδιάκρισης των εξουσιών.

(2)Παραβίασητης αρχής της ισότητας όπως κατοχυρώνεται στο Αρθρο28τουΣυντάγματος. ΔενπρόκειταιστοΑρθρο3

(2)τουΝ.161/85 γιααφαίρεσηεξουσίας ήπαρέμβασηστην αρμοδιότητατης Επιτροπής,αλλά για ρύθμιση της άσκησης της αρμοδιότητας αυτής,σύμφωνα και μετους σκοπους και τοαντικείμενο του νόμου Στο σημείο αυτό, συμπίπτει καιηαπόφασητηςΟλομέλειας του Ανώτατου Δικαστηρίου στην υπόθεση Republic v. Christoudia and Another

(1988)3(C)C.L.R.

1. 25 30 35 Οι επίμαχες διατάξειςτουνόμου,είναι συνεπείς προςτιςσυνταγ­ ματικές πρόνοιες και δεν αποτελούν αντίθεση προς τηναρχή της διάκρισης των εξουσιών. 40
2. Ηαρχήτηςισότητας,ερμηνεύεταιανέκαθεναπότηνομολογία,όχιως αριθμητική,αλλάωςαναλογικήισότητα.Τούτοσημαίνει ότιδεναπο­ κλείονται διαφοροποιημένες ρυθμίσεις μεβάσηποιοτικάκριτήρια. Ηαρχήτης ισότητας,δεναναιρείτηνευχέρεια τουνομοθέτη ναθε1786 3ΑΛΛ. Κουφαλίδηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας σπίζει για αποχρώντες λόγους γενικότερου συμφέροντος διακρί­ σεις,με βάσηόμως αντικειμενικά κριτήρια, υπό την προϋπόθεση δηλαδήότιηανόμοιαρύθμισηανταποκρίνεταισε μιαδεδομένησυ­ γκεκριμένηανομοιότητα. 5 10 15 Ο Νόμος 161/85 αποσκοπεί στην επίλυση τουπροβλήματος μιας ευ­ ρείας τάξεως ατόμων,για λόγουςκοινωνικού καιδημόσιου συμφέ­ ροντος. Οι πραγματικέςσυνθήκες τηςτάξεως αυτήςείναιδιαφορε­ τικές μετις συνθήκες ατόμων πουδενεμπίπτουν σ' αυτή. Η διαφοροποίηση που εισάγει ο νόμος, είναι δικαιολογημένη και δενυπερ­ βαίνειταακραίαόριατηςευχέρειας τουνομοθέτη επί τουθέματος. Δεν υπάρχει παραβίαση της αρχής της ισότητας υπό την έννοια πουείχεγίνειδεκτήστηνομολογία καιτων συναφών συνταγματικώνδιατάξεων. Οιπροσφυγέςαπορρίπτονταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 20 Papakyriakou v. Educational Service Commission

(1983)3(B) C.L.R. 870, Republic v.Christoudhia andAnother

(1988)3(C)C.L.R. 2622, 25 Republic v.Arakian andOthers

(1972)3 C.L.R. 294, Τομάζουv.Δημοκρατίας

(1989)3(E)Α.Α.Δ.2935, Κρονίδου και Αλλοι ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.

1. 30 Προσφυγές. 35 40 Προσφυγές εναντίον της απόφασηςτης Επιτροπής Εκπαιδευτι­ κής Υπηρεσίας να διορίσει τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στη θέση Καθηγητήή Εκπαιδευτικούστη Δημόσια Εκπαίδευση,δυνάμει των προνοιών του περί των Εκπαιδευτικών Λειτουργών με Σύμβαση (ΔιορισμόςστηΔημόσια ΕκπαιδευτικήΥπηρεσία)Νόμουτου 1985, Ν. 161/
2. Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές. Λ. Κονρσονμπά, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων ηαίτηση. 1787 Κουφαλίδης κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)Χρ. Χριστοφίδης,γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος Ι.Ιωακείμ στις υποθέσεις 382/86 και797/

1. Α. Δράκος,για το Ενδιαφερόμενο μέρος Παναγιώτη Στυλια­ νούστην 381/
2. Cur.adv. wit. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Όλες οι προσφυγές στρέφονται εναντίον της ίδιας διοικητικής πράξεως και έχουν ως κύριο αίτημα την ακύ­ ρωση τουδιορισμού των ενδιαφερομένων μερών, στη θέση καθηγητών ή εκπαιδευτικών στη Δημόσια Εκπαίδευση, δυνάμει των προνοιών του Περί των Εκπαιδευτικών Λειτουργών με Σύμβαση (Διορισμός στηΔημόσια ΕκπαιδευτικήΥπηρεσία) Νόμου 161/
3. Ο βασικός νομικός λόγος που προβάλλεται για την ακύρωση της επίδικης πράξεως, είναι σε όλες τις προσφυγές, η αντισυ­ νταγματικότητα του Νόμου161/
4. 5 10 15 Δυνάμει τουπιοπάνωνόμου,οιεκπαιδευτικοί λειτουργοί που υπηρετούσαν με σύμβαση στη δημόσια εκπαιδευτική υπηρεσία, 20 διορίζονται απότην ΕπιτροπήΕκπαιδευτικής Υπηρεσίας σεκα­ τάλληλη θέση στη δημόσια εκπαιδευτική υπηρεσία, σύμφωνα με τις πρόνοιες των Περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νό­ μων 1969-85,και επί τη βάσει πινάκων που διαβιβάζονται στην Επιτροπή από το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Παιδείας. 25 Ταενδιαφερόμενα μέρη περιλαμβάνοντο στον Πίνακα Εκπαιδευ­ τικών Λειτουργών Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης,που απέστειλε ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Παιδείαςυλοποιώντας τις πρόνοιες του νόμου και η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας προχώρησε στις 10/3/86 και 16/5/86 στους διορισμούς τους,σύμ- 30 φωνα μετις διατάξεις του νόμου,δηλαδήχωρίς ναεπεκτείνει την ερευνά τηςσε πρόσωπαπουδεδιαλαμβάνοντο στους Πίνακες. Οι αιτητές, οι πλείστοι από τους οποίους υπηρετούν ωςδά­ σκαλοι, διεκδικούν απόχρόνια διορισμό στην Μέση Εκπαίδευση και ισχυρίζονται ότι ο διορισμός των ενδιαφερομένων μερών εί­ ναιπαράνομοςγια τους πιοκάτωειδικότερους λόγους:

(1)ΟιαποφάσειςτηςΕ.Ε.Υ. μετηνοποίααποκλείστηκανοιαιτητές καιδιορίστηκαν μόνο όσοι περιλαμβάνοντο στους Πίνακεςπου ετοιμάστηκαν απότον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Παι­ δείας, είναι παράνομες επειδή στηρίχτηκαν σε προηγούμενους διορισμούς μεσύμβασηπουδικαστικάκρίθηκανότιέπασχαν. 1788 35 40 3 ΑΛΛ. Κονφαλίδηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας Κούρρης, Δ.'

(2)ΟΝόμος 161/85 στονοποίοστηρίχτηκε η απόφασητηςΕ.Ε.Υ., είναι αντισυνταγματικός επειδήπαραβιάζει την αρχήτηςδιά­ κρισης των εξουσιών και της ίσης μεταχείρισης καικαταργεί τηδιακριτικήεξουσία της Ε.Ε.Υ.στους διορισμούς. 5

(3)Ηαπόφασηπαραβιάζειτους γενικούς κανόνες του Διοικητι­ κούΔικαίου. 10 15 20 25 30 35 40 Ο πρώτος ισχυρισμός, θεμελιώνεται στην απόφασητης ΟλομέλειαςPapakyriakou v.Republic

(1983)3C.L.R.870,όπουείχε κριθεί ότι ηανανέωση των επί συμβάσει διορισμών απόέτος σε έτος,μεβάση εισήγησητουΥπουργικού Συμβουλίουστο έργοτης Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας που εξουδετέρωνε τη δια­ κριτικήτηςευχέρεια επίτουθέματος,καικαθιστούσε τηναπόφασή της άκυρη. Επιπλέον, όπως ιδιαίτερατονίστηκε, είχανπροη­ γηθεί ακυρωτικές επί μέρους αποφάσειςτουΑνωτάτου Δικαστη­ ρίουσεπαλαιότερεςπροσφυγέςτων αιτητών,μετις οποίες είχαν κηρυχθεί άκυροι οι επί συμβάσει διορισμοί που είχαν γίνει πριν από τηθέσπιση τουνόμου. Κατάσυνέπεια,οι διορισμοί πουέγιναν δυνάμει του Νόμου 161/85,ως στηριζόμενοι ουσιαστικά σε διορισμούς που δικαστικά είχαν ήδηκριθεί πλημμελείς ήταν κα­ τάτον ίδιοτρόποάκυροικαιανυπόστατοι. Από ταστοιχεία πουέχουντεθεί ενώπιοντουΔικαστηρίουκαι την επιχειρηματολογία τωνδικηγόρων,προκύπτουνταπιοκάτω συμπεράσματα: Οιπροσβαλλόμενοι διορισμοί έγινανδυνάμειτουάρθρου3

(2)του Νόμου 161/85και αφορούσαν,όπως προνοούν οι διατάξεις του άρθρουαυτού,πρόσωπα που την Ιην Δεκεμβρίου 1985 βρί­ σκονταν στη δημόσια εκπαιδευτικήυπηρεσία.Το άρθρο 3

(1)του νόμου, παρέχει στην Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, δια­ κριτική εξουσία να προβαίνει σε διορισμούς εκπαιδευτικώνλει­ τουργώνμεσύμβαση,κατάπαρέκκλισηαπότιςδιατάξειςτωνΠερί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969-1985, ή οποιουδήποτεάλλου νόμου ή κανονισμού πουαφοράτηδημόσια εκπαιδευτική υπηρεσία. Οι μόνιμοι διορισμοί δυνάμει του άρθρου 3

(2), έγιναν επειδή υπήρχενόμιμησύμβασηδυνάμειτουάρθρου3

(1)καισύμβασηπου δεν είχεκηρυχθεί ποτέ άκυρη απότο Δικαστήριο. Οι ακυρωτικές αποφάσειςτουΔικαστηρίου αφορούσανπρογενέστερες πράξεις,ο δε διορισμός των ενδιαφερομένων μερών δεν ήταν επακόλουθο εκείνων των πράξεων,συνεπώς τοκύρος τουςδε συναρτάταιού1789 Κούρρης, Δ. Κουφαλίδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)τε προσδιορίζεται από αυτές.Οι συμβάσεις στις οποίες στηρίκτηκανοι διορισμοί, όπωςπιο πάνωαναφέρεται,δενείχανπροσβλη­ θεί σταδεδομέναχρονικάπλαίσιακαιηεγκυρότητατουςδεμπο­ ρεί να επηρεαστεί απότην ακύρωσηάλλων ξεχωριστών διοικητι­ κώνπράξεων.Επομένως,δενυπάρχεικαμιάακυρότηταστην εξέλιξητης πράξεως,πουναεπιδράστοτελικόαποτέλεσμα,τονδιο­ ρισμό τωναιτητών. 5 Ο δικηγόρος των αιτητών, ισχυρίστηκε στο δεύτερο επιχείρη­ μα,ότι ηεπίδικηαπόφασηπαραβιάζει γενικές αρχέςτου Διοικη- 10 τικού Δικαίου.Οι αρχές αυτές,προκύπτουνκυρίως απότις δια­ τάξεις του Νόμου 10/69 καιτηνομολογία που διαμορφώθηκε με βάσηαυτέςτιςδιατάξεις. Θασυμφωνήσω με το δικηγόρο των αιτητώνότι ηδιαδικασία 15 πουακολουθήθηκεγιατουςδιορισμούς είναιδιάφοροςκαιδεσυ­ νάδει σε πολλές περιπτώσεις με τις πρόνοιες του Νόμου 10/69. Όμως βρίσκει έρεισμα στις διατάξεις του Νόμου 161/85, των οποίων άλλωστε αποτελεί την πρακτικήεφαρμογή.Επομένως,η διαδικασία θαπρέπει νακριθεί με βάσητις πρόνοιες του συγκε- 20 κριμένου νόμου και όχι σε αναφορά με τις διατάξεις του Νόμου 10/69,"κατά παρέκκλιση" τουοποίου όπως ρητάπρονοείται στο άρθρο 3

(1)του νόμου,γίνεται. Μέσα στα πλαίσια αυτά υπήρξε,κατά τηγνώμη μου,συνεπής 25 συμμόρφωση προς τις διατάξεις του νόμου και οι διορισμοί πραγματοποιήθηκαν κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο από το άρθρο3

(2)του Νόμου 161/85καιτο άρθρο23 τουΝόμου 10/69,χωρίς οποιαδήποτευπέρβασηήπαράλειψη εκ μέρους του διορίζοντος σώματος. 30 Ησυνταγματικότητα τουνόμου,αποτέλεσε ουσιαστικά τοκύ­ ριο επιχείρημα των αιτητών για την ακύρωσηκαιτηνανατροπή των αποτελεσμάτων της επίδικηςπράξεως. 35 Ηαντισυνταγματικότηταεξειδικεύεται στουςπιοκάτωεπίμέ­ ρους λόγους: (Ι)Παραβίασητηςαρχήςτηςδιάκρισηςτων εξουσιών.

(2)Παραβίαση της αρχής της ισότητας όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο28 τουΣυντάγματος. Η παραβίασητης αρχήςτης διάκρισης των εξουσιών, προκύ­ πτει σύμφωνα με τον ισχυρισμό από το προοίμιο του νόμου 1790 40 3 ΑΛΛ. 5 10 Κουφαλίδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Κούρρης, Δ. 161/85, απότηδεύτερη παράγραφο ειδικότερα, ηοποία περιέχει σαφή επιταγή, όπως χαρακτηρίζεται, της νομοθετικής εξουσίας προςτηνΕπιτροπήΕκπαιδευτικής Υπηρεσίας γιαδιορισμό μόνο των εκπαιδευτικών λειτουργών πουυπηρετούσαν μεσύμβασηκατάτο συγκεκριμένο χρόνο.Τούτο, κατά τους ισχυρισμούς πάντα των αιτητών, ισοδυναμεί μεεντολή της Βουλής προς ανεξάρτητο και αρμόδιο όργανο, την Ε.Ε.Υ.όπως δέσμια και όχι κατ' ελεύ­ θερηκρίση προβεί στο διορισμό όσων υπηρετούν μεσύμβασηκα­ τάτοδεδομένο χρόνο. Επομένως, πρόκειται για αντισυνταγματικήεπέμβασηκαιανάμειξητης Βουλής στο έργο,ανεξαρτήτουορ­ γάνουκατά παράβασητης αρχήςτης διάκρισης των εξουσιών. Το άρθρο3

(2)τουΝόμου 161/85, προβλέπει ότι: 15 20 "Κάθεεκπαιδευτικός λειτουργός μεσύμβασηοοποίος βρίσκεται στηδημόσιαεκπαιδευτικήυπηρεσίακατάτην 1ηΔεκεμβρίου 1985 καιανεξάρτητατουανη υπηρεσίατουήτανσυνεχής ή διακεκομ­ μένη, δωρίζεται απότην Επιτροπήαπότην ημερομηνία δημοσί­ ευσης του παρόντος Νόμου στην επίσημη εφημερίδα της'Δημοκρατίας, σεκατάλληλη θέση στηδημόσια εκπαιδευτικήυπηρεσία σύμφωνα με τις πρόνοιες των περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμωντου 1969 έως(Αρ.2)του 1985καισύμφωναμε τουςπίνακεςπου ετοιμάσθηκαν καιθαδιαβιβαστούναπότο Γε­ νικόΔιευθυντή τουΥπουργείου ΠαιδείαςπροςτηνΕπιτροπή." 25 Κατά τη γνώμη μου δεν πρόκειται για αφαίρεση εξουσίας ή παρέμβαση στην αρμοδιότητα της Επιτροπής,αλλά για ρύθμιση της άσκησης της-αρμοδιότητας αυτής,σύμφωνα και μετους σκο­ πούςκαιτοαντικείμενο του νόμου. 30 Στοσημείο αυτό,συμπίπτει καιηαπόφασητηςΟλομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στηνυπόθεσηRepublic v.Chnstoudiaand •Another

(1988)3(C)C.L.R.2622,όπουτονίζονται καιταεξής: 35 40 "No competence of the Commission is taken away by Law No. 160/85.It only regulates the exerciseby the Commission, of its competence. The Commission exercises its competence of appointment. It has to consider how to proceed, under the provisions of section 3, to interpret the scheme of service, to inquire whether acandidate has the required qualifications,etc. The power to appoint is not necessarily exercised by selection amongst the candidates who apply after an advertisement of the post. That is one way of appointment. Itmay bethat,ingeneral, 1791 Κοΰρρης, Δ. Κουφαλίδηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1990)it is to be preferred, but the legislature is not precluded, by regulatingtheexerciseof thecompetence of theCommission, to limittheclassof candidates or personstobe appointed, provided that it doesnot infringe any provision of the Constitution. 5 In the special circumstances of this particular case,we find that there was nointerference by thelegislaturewiththe competence of the Commission. The principle of separation of powers was not violated in this respect." Καταλήγωότι οι επίμαχεςδιατάξειςτουνόμου,είναι συνεπείς προς τις συνταγματικές πρόνοιες και δεν αποτελούν αντίθεση προς την αρχήτης διάκρισης των εξουσιών. Ηαρχήτης ισότητας είναι ο άλλος λόγος για τον οποίο οιαιτητές ισχυρίζονται ότι με την παραβίασητης από τις διατάξεις τουνόμου,καταστρατηγούνταιοισυνταγματικές πρόνοιες. Ηπα­ ραβίαση συνίσταται, όπως οι αιτητές ισχυρίζονται, στο γεγονός ότιονόμος προκαθορίζει τοδιορισμό συγκεκριμένων προσώπων και καθιστά απρόσιτη τη δυνατότηταδιεκδίκησης της θέσης από άλλους προσοντούχους. Ηαρχήτης ισότητας,ερμηνεύεται ανέκαθεναπότηνομολογία, όχι ως αριθμητική,αλλά ως αναλογική ισότητα. Τούτο σημαίνει ότι δεν αποκλείονται διαφοροποιημένες ρυθμίσεις μεβάσηποιο­ τικά κριτήρια. (Republic v. Arakian and Others

(1972)3 C.L.R. 294, Τομάζον v.Δημοκρατίας

(1989)3(E)Α.Α.Δ.2935). 10 15 20 25 30 Η αρχήτης ισότητας, δεν αναιρεί την ευχέρεια του νομοθέτη να θεσπίζει για αποχρώντες λόγους γενικότερου συμφέροντος διακρίσεις, με βάσηόμως αντικειμενικά κριτήρια,υπότην προϋ-. πόθεση δηλαδήότι ηανόμοιαρύθμιση ανταποκρίνεται σε μιαδε­ δομένη συγκεκριμένη ανομοιότητα. Σχετικό είναι το απόσπασμα από την υπόθεση Republic ν. Chnstoudia(ανωτέρω) όπου αναφέρεται ότι: "Bare equality of treatment regardless of the inequality of 40 realities is neither justice nor homage to the constitutional principle. Classification is for governmental or legislative judgement.Itordinarily becomesajudicialquestion onlywhenit hasbeen drawnandisthensubjectedtotherelevant constitutional 1792 35 3Α.ΑΛ. 5 Κουφαλίδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Κοΰρρης,Δ. tests. Whereobjects,persons ortransactions essentiallydissimilar are treated uniformly, discrimination may result,for, in ourview, refusal to make a rational classification may itself in some cases operate as denial of equality - (State of Kerala v.HajiK.Haji KuttyNaha AIR [1969] S.C.378, as per Shah, J.). Thesame principles areenunciated inanumber ofjudgements of the European Court of HumanRights andby the Greek Council of State - (see, inter alia,Decision 3160/76.". 10 Σημειώνεταιεπίσης,ηπρόσφατη απόφασηΚρονίδονκαιΆλλοι ν.Δημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ. 823, όπου τονίζεται ότι το σκε­ πτικότηςαπόφασηςChnstoudia,εφαρμόζεταικατ' αναλογίαστο Νόμο161/85. 15 20 25 Ο Νόμος 161/85 αποσκοπεί στην επίλυση του προβλήματος μιας ευρείας τάξεως ατόμων,για λόγους κοινωνικού καιδημό­ σιου συμφέροντος. OL πραγματικέςσυνθήκες της τάξεως αυτής είναι διαφορετικές με τις συνθήκες ατόμων που δεν εμπίπτουν σ' αυτή. Ηδιαφοροποίησηπουεισάγει ο νόμος, είναι δικαιολο­ γημένη καιδενυπερβαίνει ταακραία όριατης ευχέρειας τουνο­ μοθέτηεπί τουθέματος. Δενυπάρχειπαραβίασητηςαρχήςτηςισότηταςυπότηνέννοια που είχε γίνει δεκτήστη νομολογία και των συναφώνσυνταγμα­ τικώνδιατάξεων. Οιλόγοι γιααντισυνταγματικότητατουνόμου καιγενικά οι λόγοι ακυρότηταςπουεπικαλέστηκαν οι αιτητέςδε μπορούνναευσταθήσουνκαιωςαποτέλεσμαοιπροσφυγέςαπορ­ ρίπτονται.Δε δίδεταιδιαταγήγιαέξοδα. 30 Οιπροσφυγέςαπορρίπτονταιχωρίς έξοδα. 1793