← Κύπρος

clr/1990/1990_3_1835.pdf

3ΑΛΛ. 28 Μαΐου, 1990 [Α.Ν. ΛΟΪΖΟΥ,Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,ΚΟΥΡΡΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στές] ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσειόντες-Καθ'ων ηαίτηση, ν. - - - - _ _ ΑΛΕΚΟΥ ΠΓΓΣΙΛΛΙΔΗ, Εφεσίβλητου-Αιτητή. (ΑναθεωρητικήΈφεσηΑρ.925). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί /Προαγωγές — Προσόντα —Πρό­ σθεταπροσόντα — Τοπρόσθετο προσόν τηςγνώσηςμιαςευρωπαϊ­ κήςγλώσσας— Δενπληρούται στην περίπτωση γνώσης τηςτουρκι­ κής γλώσσας— Αυτή είναιμεν ευρωπαϊκή αλλά αποτελεί μία από ης δύο επίσημεςγλώσσεςτηςΔημοκρατίας κατάτο Σύνταγμα—Δεν μπορεί κατά συνέπεια να εξομοιώνεταιμε μία οποιαδήποτε ευρω­ παϊκή γλώσσα. Η Δημοκρατία προσέβαλετηνπρωτόδικηαπόφασηπου θεώρησε ωςπλάνητηςΕ.Δ.Υ.τημη αποδοχήτηςγνώσηςτουρκικώνωςπρό­ σθετοπροσόνγνώσης ευρωπαϊκήςγλώσσας. ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτουΔικαστηρίου,επιτρέπονταςτηνέφε­ ση,αποφάσισεμεαπόφαση του Δικαστή Αρτεμίδη, συμφωνούντων ΔικαστώνΑ. Λοΐζου, Π.,Δημητριάδη,Κούρρη,Χρυσοστομή και Νι­ κήτα,ότι: Ο ΓενικόςΕισαγγελέαςδέχεταιπωςκαιηΤουρκικήγλώσσαείναι ευρωπαϊκή. Εισηγήθηκεόμωςπωςγνώσητηςδενμπορείνααποτε­ λεί πρόσθετοπροσόν,δυνάμειτης πιοπάνω παραγράφου τωνσχε­ δίων υπηρεσίας,γιατοναπλούστατο λόγοότιείναι μιααπότιςδύο επίσημεςγλώσσες τηςΔημοκρατίαςπουρητάορίζειτοΑρθρο 3 του Συντάγματος (η Ελληνική και Τουρκική). Θαήτανεπομένως αδια­ νόητο να θεωρείται ηγνώση της Τουρκικήςγλώσσας ωςπρόσθετο προσόν,όπωςπ.χ.η Γαλλικήπουαναφέρεταιστασχέδιαυπηρεσίας. 1835 Δημοκρατίαν. Πιτσιλλίδη

(1990)Το Δικαστήριο συμφωνεί με την εισήγηση αυτή. Ομολογουμένως δενθαμπορούσε ναπροστεθεί οτιδήποτεάλλοχρήσιμο,παράναεπι­ σημανθεί ίσως ηκατάστασηπου επικρατεί σήμερα, ο βίαιοςδηλαδή διαχωρισμός των δύο κοινοτήτων, που εκ των πραγμάτωνκαθιστά ανέφικτη την πρόνοια στα σχέδια υπηρεσίας των προσόντων που απαιτούνταιότανυποψήφιοιείναι Ελληνοκύπριοι καιΤουρκοκύπρι­ οι πολίτες τηςΔημοκρατίας.ΠιστήτήρησητουΣυντάγματοςεπιβάλ­ λει ναθεωρείται ηΤουρκικήγλώσσα ως μιααπότις επίσημες τηςΔη­ μοκρατίας. Γι*αυτόκαιηγνώσητηςδενμπορείναθεωρείταιωςπρό­ σθετο προσόν στα σχέδια υπηρεσίας,όπως οποιαδήποτεάλλη ευρωπαϊκήγλώσσα, καιναεξισώνεται έτσι μιααπότις επίσημες γλώσσες της Δημοκρατίας με άλλες Ευρωπαϊκές. ΗΕ.Δ.Υ. επομένως δεν επλανήθηκατάτην εφαρμογήτουσχεδίου υπηρεσίας. ΟΔικαστής κ.Στυλιανίδης,ανκαισυμφώνησε μετοαποτέλεσμα, εξέδωσε δικήτου απόφαση με ίδιο σκεπτικό. 5 10 15 Η έφεση επιτυγχάνει. Αναφερόμενες υποθέσεις: 20 Papaleontiou v.KarageorghisandAnother
(1987)3(A) C.L.R. 211, Μιλτιάδους και Αλλοι ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)Α.Α.Δ.
  1. Έφεση. 25 Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου Κύπρου (Πογιατζής, Δ.) που δόθηκε στις 21 Μαρτίου, 1989 (Υποθέσεις Αρ. 688/87και 798/87)με την οποίαακυρώθηκαν οι προαγωγές των ενδιαφερομένων προσώπων στηθέση Ανώτερου Ταχυδρομικού Λειτουργού, ΤμήμαΤαχυδρομικών Υπηρεσιών. Μ. Τριανταφυλλίδης, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας με Π. Χατζηδημητρίον, Δικηγόρο της Δημοκρατίας, για τους Εφεσείοντες. 30 35 Α. Παπαχαραλάμπονς, για τον Εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. 40 Α. Ν. ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Με την απόφαση που θα διαβάσει ο κ. Αρτεμίδης συμφωνούν όλοι οι Δικαστές, πλην του Δικαστή κ. Στυλιανίόη, που συμφωνεί με το αποτέλεσμα αλλά θα εκδώσει δική του απόφαση. 1836 3 .5 10 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν. Πιτσιλλίδη ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Ο,αιτητής πρόσβαλε μχ δύοπροσφυγές του τιςαποφάσειςτηςΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας, πουδημοσιεύ­ θηκανστις 10.7.87και28.8.87αντίστοιχα,καιπουαφορούσαν.στις προαγωγές των ενδιαφερομένων προσώπων στη θέση Ανώτερου ΤαχυδρομικούΛειτουργού, ΤμήμαΤαχυδρομικών Υπηρεσιών, με τονισχυρισμό ότιέπρεπεναδιοριστεί οίδιος.Υποστηρίζοντας την εισήγηση του πως οι επίδικες αποφάσεις έπρεπε να ακυρωθούν, πρόβαλε'διάφορους νομικούς λόγους, οι οποίοι και αποτέλεσαν αντικείμενο ενδελεχούς.μελέτης απότονπρωτόδικοδικαστή. Τελικάαπορρίφθηκαν όλοι. Ηπροσφυγή όμως έγινε αποδεκτήκαι η επίδικη απόφασηακυρώθηκεγιαέναμόνολόγο,ότιη Ε.Δ.Υ. επλανήθηαναφορικάμετηναξιολόγησητωνγεγονότων γιατίδενέλαβε καθόλου,υπόψη της το πρόσθετο προσόν που είχε ο αιτητής της γνώσης μιαςευρωπαϊκήςγλώσσας, δηλαδή τηςτουρκικής. _ 15 20 25 Ο Γενικός Εισαγγελέας εφεσιβάλλει την πρωτόδικηαπόφαση, εμφανίστηκε δεο ίδιος ενώπιον μαςγιαναυποστηρίξει τηνανα­ τροπή της. Θαήταν ορθό να πούμε στο σημείο αυτό πως ηεπι­ χειρηματολογία που ανέπτυξε στην κρινόμενη έφεση ο Γενικός Εισαγγελέας δεν ετέθη ενώπιον του πρωτόδικου δικαστή, στον οποίοτοζήτημαπαρουσιάστηκε απόδιαφορετική σκοπιά. Η επίδικηπαράγραφος των σχεδίων υπηρεσίας πουαφορούν στηθέσηέχειώς εξής: . . ' ; ' "Απαιτούμενα προσόντα: . . . . . .1 30 35 40 .„. ; ; 2 "....Τ..." : Γ. :....::...:....; -....Γ...., 3.' .'
  2. Πολύ καλή γνώσις της Ελληνικής και.Αγγλικής γλώσσης. " Γνώσις της Γαλλικής ήάλλης Ευρωπαϊκήςγλώσσης θα θε­ ωρείται ωςπρόσθετον προσόν." Ο Γενικός Εισαγγελέας δέχεταιπωςκαιηΤουρκικήγλώσσα είναι ευρωπαϊκή.Εισηγήθηκε όμως πως γνώση της δεν μπορεί να αποτελεί πρόσθετο προσόν, δυνάμει της πιο πάνω παραγράφου των σχεδίων υπηρεσίας,για τον απλούστατο λόγο ότι είναι μια από τις δύο επίσημες γλώσσες της Δημοκρατίας που ρητάορίζει τοάρθρο3τουΣυντάγματος(η ΕλληνικήκαιΤουρκική).Θαήταν επομένως αδιανόητονα θεωρείται ηγνώση της Τουρκικής γλώσ­ σας ως πρόσθετο προσόν, όπως π.χ. η Γαλλική πουαναφέρεται στα σχέδιαυπηρεσίας. Συμφωνούμε με την εισήγηση αυτή. Ομολογουμένως δε θα 1837 Δημοκρατία ν. Πιτσιλλίοη
(1990)μπορούσαμε να προσθέσουμε οτιδήποτε άλλο χρήσιμο, παράνα επισημάνουμε ίσως τηνκατάστασηπου επικρατεί σήμερα,τοβί­ αιο δηλαδήδιαχωρισμό των δύο κοινοτήτων, που εκ τωνπραγ­ μάτωνκαθιστάανέφικτητην πρόνοιαστασχέδια υπηρεσίας των προσόντων που απαιτούνται όταν υποψήφιοι είναι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι πολίτες της Δημοκρατίας.Πιστήτήρη­ ση του Συντάγματος επιβάλλει να θεωρείται ηΤουρκική γλώσσα ως μια απότις επίσημες της Δημοκρατίας. Γι* αυτόκαιη γνώση τηςδενμπορείναθεωρείταιωςπρόσθετοπροσόνστασχέδιαυπη­ ρεσίας, όπως οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκήγλώσσα, και να εξισώνεται έτσι μια απότις επίσημες γλώσσες της Δημοκρατίας με άλλες Ευρωπαϊκές. Η Ε.Δ.Υ. επομένως δεν επλανήθη κατά την εφαρμογήτου σχεδίου υπηρεσίας. Στηνπαρούσαέφεσηδεν συζητήθηκε οποιοδήποτεάλλο θέμα, ούτε και έγινε εισήγηση απότον εφεσίβλητο αιτητήότι η πρωτό­ δικη απόφασηπάσχει για κανένα άλλο λόγο. Ηέφεση επομένως γίνεται αποδεκτή. Ηπρωτόδικηαπόφασηακυρώνεταιενώηεπί­ δικητης Ε.Δ.Υ.επικυρώνεται. 5 10 15 20 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Με την έφεση αυτήπροσβάλλεται Από­ φασηΔικαστή του Δικαστηρίου τούτου,που,στην άσκησηπρω­ τοβάθμιας δικαιοδοσίας,ακύρωσε την προαγωγή των τεσσάρων ενδιαφερομένων μερών απότην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας (η "Επιτροπή"),στη μόνιμη θέση Ανώτερου Ταχυδρομικού Λειτουργού, (Τακτ.Προυπ.),ΤμήμαΤαχυδρομικών Υπηρεσιών. 25 Η Επιτροπήστις 4 Ιουνίου, 1987, αφούακολουθήθηκεηνομο­ θετικά προβλεπόμενη διαδικασία,αποφάσισετην προαγωγή από 15 Ιουνίου, 1987, πέντε υποψηφίων για την πλήρωση ισάριθμων 30 κενών θέσεων. Η προαγωγή των τεσσάρων δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας,Αρ. 2241,ημερομηνίας 10 Ιουλίου, 1987, Αρ. Γνωστοποίησης 2171 και του πέμπτου στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας,Αρ.2255,ημερομηνίας 28 Αυγούστου, 1987, Αρ. Γνωστοποίησης 2615, σύμφωνα με τη νο- 35 μοθετική επιταγή του Αρθρου 44
(6)του περί Δημοσίας Υπηρε­ σίας Νόμουτου 1967 (Αρ.33/67). Ο αιτητης με την Προσφυγή Αρ. 688/87πρόσβαλε τη νομιμό­ τητα της προαγωγής και των τεσσάρων ενδιαφερομένων μερών. Επειδήηπροαγωγήτουενόςαπόαυτούςσυμπληρώθηκε μετάτην καταχώριση της προσφυγής, με δημοσίευμα στις 28 Αυγούστου, 1987, ο αιτητής καταχώρισε την Προσφυγή Αρ. 798/87, με την οποία ζήτησε την ακύρωσητης προαγωγήςτουτελευταίου,όταν 1838 40 3ΑΛΛ. Δημοκρατίαν.Πιτβιλλίδη Στυλιανίδης,Α. αυτήέγινεεκτελεστήδιοικητικήπράξημετηδημοσίευση. 5 10 15 20 25 Οι προσφυγές, επειδή το αντικείμενο τους ήτανη νομιμότη­ τα συναφών πράξεων,συνεκδικάστηκαν και εκδόθηκε μίαδικαστική απόφαση. Ο πρωτόδικος Δικαστής ακύρωσε τις προαγωγές γιαέλλειψη δέουσαςέρευνας,αναφορικάμετοπρόσθετοπροσόν καισυνεπα­ κόλουθης ουσιώδους πλάνηςπερίταπράγματα,επειδήη Επιτροπήδεν ανάφερε σταπρακτικάτης ότι ο αιτητής που "είναι γνώ- · στης της Τουρκικής γλώσσας που αποτελεί πρόσθετο προσόν σύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσίας, έχει το πρόσθετο προσόν της γνώσης άλλης Ευρωπαϊκής γλώσσας". Ο πρωτόδικος Δικαστής θεώρη"σΊΓως~δεοδμένο"ότΓμε το σχέ-— διουπηρεσίαςηγνώσητηςΤουρκικήςαποτελείπρόσθετοπροσόν. Στον προσωπικό φάκελοτουαιτητή,Τεκμήριο 1(α), πουήταν ενώπιον της Επιτροπής,υπήρχετοπιστοποιητικό του αιτητή για γνώσητης Τουρκικής γλώσσας. ΗΕπιτροπήεξέτασετα ουσιώδη στοιχεία απότουςπροσωπικούςφακέλους. Αναφορικά μετοπρόσθετοπροσόν,δηλαδήτηγνώσητηςΓαλ­ λικής ή άλλης Ευρωπαϊκήςγλώσσας, τοπρακτικόαναφέρειότιη Επιτροπή μεβάσητα ενώπιον της στοιχεία έκρινε ότι διαθέτουν τούτο εννέακατονομαζόμενοι υποψήφιοι. — Στηνκρινόμενη δικαστικήΑπόφαση διαβάζομε: 30 "Είναι φανερό από το πιο πάνω πρακτικό με ημερομηνία 4/6/1987ότι αν η έρευνα όπως την έκαμε η Ε.Δ.Υ.έφερνε σε φως ότι οαιτητήςείχετοπρόσθετο προσόν της γνώσης δεύτε­ ρης Ευρωπαϊκής γλώσσας, η ρητή αναφορά της Ε.Δ.Υ. στα ονόματατωνυποψηφίωνπουκατείχαντοπροσόναυτόθαπεριλάμβανε ασφαλώςκαιτο όνομα τουαιτητή.Πάνωστοθέμα αυτόη έρευναπου έκαμεηΕ.Δ.Υ.ήτανελλειπής μεαποτέλε­ σμανααποκομίσει τηλανθασμένη εντύπωσηότι οαιτητήςδεν κατείχετοπρόσθετο προσόν πουρητάαναφέρεταιστο Σχέδιο Υπηρεσίας." 35 40 Από τα ενώπιον μας στοιχεία είναι πρόδηλο ότι η Επιτροπή έκαμε τηδέουσα έρευνα. Αυτό ενισχύεται και απότην εφαρμογή τηςαρχήςτηςκανονικότητας.Από τοσύνολοτωνπρακτικώντων συνεδριάσεων τηςΕπιτροπής,συνάγεταιότιηΕπιτροπήδενέκρι1839 Στυλιανίδης, Δ. Δημοκρατία ν.Πιτσιλλίδη
(1990)νε ότι ηγνώσητηςΤουρκικήςγλώσσας αποτελείτοπροβλεπόμε­ νο στο σχέδιο υπηρεσίαςπρόσθετοπροσόν. Η ερμηνεία καιεφαρμογήτουσχεδίου υπηρεσίας είναι στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Επιτροπής. Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει ανηερμηνείακαιηεφαρμογήτουσχεδίουυπηρεσίας απότηδιορίζουσααρχήήτανλογικάεπιτρεπτήσ' αυτή κάτωαπό τις περιστάσεις της υπόθεσης (Papaleontiou v.Karageorghis andAnother
(1987)3C.L.R.211,220, 221,στην οποία αναφέρε­ ταιόληηπροηγούμενηνομολογίακαιΚλέαρχοςΜιλτιάδονςκαι Αλλοι ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1989)3(Γ)Α.Α.Δ.1318). 5 10 Τοζήτημαπου εγείρεται είναι ηορθή ερμηνεία τουσχετικού μέρους τουσχεδίου υπηρεσίαςπουπροβλέπει: 15 "
(4)Πολύ καλήγνώσις της Ελληνικής καιτης Αγγλικής γλώσ­ σης. Γνώσις της Γαλλικήςήάλλης Ευρωπαϊκήςγλώσσηςθα θεωρήταιως πρόσθετον προσόν." Δύο ερωτήματαπρέπεινααπαντηθούν: 20 1.ΕίναιηΤουρκική Ευρωπαϊκήγλώσσα; 2.Περιλαμβάνεταιστηφράση"άλλης Ευρωπαϊκήςγλώσσης"; 25 Ηθέσηείναι Ανώτερου Ταχυδρομικού Λειτουργού. Τοκριτήριοδενείναιηπροέλευσηκαιη ιστορίαμιαςγλώσσας, αλλά ηπεριοχή στην οποίασήμερα χρησιμοποιείται. Μέρος της Τουρκίας είναι στην Ευρώπη.ΗΤουρκία είναι μέλος τουΣυμ- 30 βουλίου τηςΕυρώπης.Λαμβάνει μέρος στις διασκέψεις των Ευ­ ρωπαϊκών χωρών των Ηνωμένων Εθνών καιάλλων Ευρωπαϊ­ κών καιΔιεθνών Οργανισμών. ΗΤουρκική είναι,ωςεκ τούτου, Ευρωπαϊκήγλώσσα,έστωκαι ανταυτόχροναείναικαιΑσιατική. 35 Στην ανεξάρτητηκαικυρίαρχηΚυπριακή Δημοκρατίαοιεπί­ σημες γλώσσες είναι ηΕλληνική καιηΤουρκική.Ηφράση"ήάλ­ λης Ευρωπαϊκήςγλώσσης" ακολουθεί τηφράση"τηςΓαλλικής". Καμιάαπότιςδύοεπίσημεςγλώσσεςτηςχώραςδενμπορείναεί­ ναι "άλλη Ευρωπαϊκή γλώσσα". Στηφράσηαυτήδεν περιλαμβάνονταιοιδύοεπίσημεςγλώσσεςτηςΔημοκρατίας.Ηερμηνείααυ­ τήείναιόχιμόνο εύλογη αλλάκαιημόνηεπιτρεπτή.Τοαντίθετο θαήτανασύμφωνομετο ΣύνταγμακαιτοΝόμοκαιθαοδηγούσε σε παράλογααποτελέσματα. 1840 40 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν. Πιτσιλλίδη Στυλιανίδης,Δ. Μεβάσητην ερμηνεία αυτήηΕπιτροπήορθάδεν έκρινε ότι ο αιτητήςκατείχε τοπρόσθετο προσόν. 5 10 Ο αιτητήςυστερείσεαξία,όπωςαντικατοπτρίζεταιστις εμπιστευτικές εκθέσεις,απόταενδιαφερόμεναμέρη. Δεσυστήθηκεού­ τε απότην Τμηματική Επιτροπήούτε απότον προϊστάμενο του Τμήματος. Οιπροσβαλλόμενες προαγωγέςδενείναιακυρωτέεςγιακανένα λόγο. Ηέφεσηεπιτυγχάνει. — 15 - - - Ο ι προσφυγέςαπορρίπτονταικαιοιπροαγωγέςεπικυρώνονται. ~~ - - - - - _ . Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Η έφεσηεπιτυγχάνει. 1841

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.