(1990)30 Μαΐου, 1990 |Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ SOUTHFIELDS INDUSTRIESLTD., Αιτητές, ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Καθ' ου η αίτηση. (Υπόθεση Αρ.31/89). Διοικητική πράξη — Εκτελεστή — Σε αντίθεση μεβεβαιωτική πράξη — Ανάλυση των λόγων που στοιχειοθετούν την εκτελεστότητά τηςκατ' έτος επιβολής επαγγελματικού φόρου. Λέξεις και Φράσεις — Ηφράση "καθ' οιονδήποτε χρόνο" στο Αρθρο 104
(1)(β)τον Περί Δήμων Νόμου (Ν.111/85) — Δ ε ναναφέρεται σε έτος. Δήμοι — Επαγγελματική άδεια — Φορολογία — Προϋποθέσεις επιβο λής — Άρθρο 104 του Ν. 111/85 — Ερμηνεία — Περιστάσεις πλή ρωσης των προϋποθέσεων στην κριθείσα περίπτωση, παρά την ανυπαρξία μονίμου τόπον εργασίας εντός των δημοτικών ορίων. 5 10 Αίτηση Ακυρώσεως — Λόγοι ακυρώσεως — Αόριστοι ισχυρισμοί δεν είναι αρκετοί για άσκηση δικαστικού ελέγχου. 15 Η αι,τήτρια εταιρείαπροσέφυγεκατά της σε βάρος τηςεπιβολής επαγγελματικής φορολογίας, απότον καθ' ου η αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας την προσφυγή, απο φάσισε ότι:
- Απόταγεγονότα ενώπιον τουΔικαστηρίουδενυπάρχει αμφιβολία ότι η απόφαση του καθ'ου η αίτησηΔήμου που περιέχεταιστην επιστολήτουημερομηνίας5 Νοεμβρίου1988,μετηνοποία τοαίτη μα των αιτητών γιααπαλλαγήτους απότηνκαταβολή επάγγελμα1870 20 25 3 A.A.A. Southfields Ind. Ltd v. Δήμου Λευκωσίας ]0 τικού φόρουγια τοέτος 1988 δεν έγινεαποδεκτό, αποτελεί πράξη εκτελεστή. Τοότι το θέματης απαλλαγήςτης Εταιρείας είχε τεθεί ενώπιον τουκαθ' ουη αίτησησχετικά μετηνκαταβολή επαγγελμα τικού φόρουγια άλλαχρόνια δε μεταβάλλει τηνπιο πάνω επκπολή σε βεβαιωτική, γιατί οποιαδήποτε προηγούμενη απόφαση του Δήμουαφοράμόνοτοχρόνογιατονοποίοδόθηκεήόχιαπαλλαγή, μια και ηεπαγγελματική άδεια,σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νό μου είναι ετήσια και ηυποχρέωση για καταβολή επαγγελματικού φόρου εξαρτάται απότα ειδικά και συγκεκριμένα πραγματικάγεγονότακάθεχρόνου. 15 Συνεπώς και στην προκειμένη περίπτωση ορθά προσβλήθηκε από τουςαιτητέςη απόφαση τουΔήμου ημερομηνίας 5Νοεμβρίου 1988, γιατί με αυτή κοινοποιήθηκε σ' αυτούς ηαπόφασητου Δήμου να τουςαπαλλάξεικαιδιαγράψειαπότοαρχείοτ<.ονφορολογουμένων. 5 20 25 30 35 40
- Ηερμηνεία που δόθηκε από τους καθ' ων ηαίτηση στην φράση "καθ' οιονδήποτε χρόνον", ότι εννοεί "κατάτηδιάρκειανοιουδή ποτε έτους,δεν είναι η ορθή.Αυτήθαέπρεπε ναερμηνευτεί όπως και το αντίστοιχο άρθρο του Κεφ. 240 Αρθρο 156 πουαναφέρει τηνέκφραση"at anygiven time". Είναιφανερόότι ηλέξηχρόνος δεν εννοεί έτος. Αλλωστε απότο νόμο τον ίδιο προκύπτει ότι ο νομοθέτης χρησιμοποιεί τηλέξηέτος όταναναφέρεταιστη χρονι κή έννοια των 365 ημερών. (Βλέπε Αρθρα 78, 105
(3), 111
(3)(α).) Ενώ η έκφραση "καθ' οιονδήποτε χρόνον" όπου παρουσιάζεται σαφώς δεν αναφέρεται στη χρονική περίοδο του έτους. (Βλέπε Αρθρο98
(1).) Ανεξάρτητα όμως με τα πιο πάνω στην προκειμένη περίπτωση, όπως είναι παραδεκτό,ηαιτήτριαεταιρείαδεν έχει "μόνιμο τόπο εργασίας" εντός των δημοτικών ορίων του καθ' ου ηαίτηση.Το θέμαπουπρέπειV αποφασιστεί,είναι κατάπόσο η αιτήτρια"πα ραμένει εντός αυτώνδιασκοπούς διεξαγωγής"των εργασιών της. 3. ΣτηνπροκειμένηπερίπτωσηαναμφισβήτηταOLπωλητέςκαιδιανο μείς της αιτήτριας εταιρείας, επισκέπτονται, πωλούν, διανέμουν και παραδίδουν στα διάφορα υποστατικά εντός των δημοτικών 'ορίων Λευκωσίας τα προϊόντα της αιτήτριας, τροφοδοτούν τους διάφορουςπελάτες της εταιρείας λιανικάήχονδρικά επίτακτικής βάσεωςή μη,εκτελώντας προκαθορισμένες παραγγελίες ή καιλαμ βάνοντας νέες τέτοιες παραγγελίες. Οι όλες δραστηριότητες της εταιρείας εντός των δημοτικών ορίων Λευκωσίας δεν περιορίζο νταιμόνο στο ναπαραδίδουναπλώςεμπορεύματαεκτελώντας πα ραγγελίες πουείχαντεθεί απ' ευθείαςμετακεντρικά γραφείατης. 1871 Southfields Ind. Ltd v.ΔήμουΛευκωσίας
(1990)Συνεπώςοιόλεςδραστηριότητεςτηςαιτήτριαςεταιρείαςτηνφέρ νουν μέσαστην έννοιατης"διεξαγωγής εργασιών"καιτηςδημι ουργούν τηνυποχρέωση βάσει τουΝόμου ναεξασφαλίσειτην αναγκαίαάδειαόπωςπρονοείτοΑρθρο 104
(1)(β). 4. Τέλοςόσοναφοράτονισχυρισμό τηςαιτήτριαςότιηπροσβαλλό μενη απόφαση λήφθηκε αντίθετα προς τηναρχή τηςισότητας, στην υπόθεση αυτήδεν έχουν παρουσιαστεί ενώπιον τουΔικα στηρίου οποιαδήποτεγεγονόταπουνα αποδεικνύουντέτοια δια φορετική μεταχείριση της αιτήτριας, οπόταν εφόσον αόριστοι ισχυρισμοί δεν είναι αρκετοί γιαάσκηση δικαστικού ελέγχου,ο ισχυρισμός αυτόςπρέπειεπίσηςν" απορριφθεί. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 15 Αναφερόμενη υπόθεση: Compaqnie Nationale AirFrance v.ΔήμουΛευκωσίας
(1989)3(Γ) ΑΛΛ.
- 20 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτου Δήμου Λευκωσίαςμε τηνοποίααπορρίφθηκεαίτηματων αιτητών για απαλλαγήτους από την καταβολήεπαγγελματικού φόρου γιατοέτος
- 25 Στ. Αμπίζας,γιατους Αιτητές. Κ.Μιχαηλίδης, γιατον Καθ'ουη αίτηση. Cur.adv. vult. 30 Α.Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Π.:ΜετηνπαρούσαπροσφυγήηαιτήτριαΕται ρείαζητάτην πιοκάτω θεραπεία: "(α)Απόφαση και/ήΔήλωσητου ΣεβαστούΔικαστηρίου μετην οποία νακηρύσσεται άκυρος καιστερούμενη οιουδήποτε αποτελέσματος η απόφαση των καθ' ων η αίτηση ημερ. 5.11.88με την οποίαοικαθ' ων ηαίτησηαπέρριψαντοαί τηματωναιτητώνημερομ.28.9.88γιααπαλλαγήαυτώναπό την καταβολήτου επαγγελματικού φόρουγιατο έτος
- (β)Απόφαση και/ή ΔήλωσητουΣεβαστού Δικαστηρίου με την οποίανακηρύσσεται άκυρηκαιστερούμενηοιουδήποτεοπο ί872 35 40 3 ΑΛΛ. Southfields Ind. Ltd v. Δήμου Λευκωσίας Λοϊζου, Π. τελέσματος ηεπιβολήαπότουςκαθ' ων ηαίτησηπροςτους αιτητέςεπαγγελματικούφόρου." 5 10 15 20 Η αιτήτρια είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχώνκαικατασκευάζει, εμφιαλώνει,αποθηκεύει,πωλείκαιδια νέμειδιάφορααναψυκτικάκαιάλλαποτάκαιιδιαιτέρωςτην"7-UP". Οι σκοποί και εξουσίες της αιτήτριας εταιρείας είναι ευρείαι και δεν υπάρχειοποιοσδήποτε περιορισμός ως προςτην περιοχή εντός της οποίαςδύνανταιναασκούν την επιχείρησίν τους. Ηαιτήτριαεταιρείακατάτηδιάρκειατουέτους 1988 ασκούσε εντός τωνδημοτικώνορίων Λευκωσίαςτην επιχείρηση,επιτήδευ μα ή εργασία της πωλήσεως και διανομής αναψυκτικών καιποτών επίτακτικήςβάσεωςκαιοι δραστηριότητες τηςπουείναι μέ σαστους σκοπούς της αιτήτριαςεταιρείαςδιεξήγοντο επί κέρδει. Όπως είναιοισχυρισμός τουκαθ' ουη αίτηση,ηαιτήτριαεται ρεία πωλεί επί τακτικήςβάσεως σημαντικές ποσότητες των προϊόντων της μέσα σταδημοτικάόριατης Λευκωσίας με τοδικότης προσωπικό και μέσο με το να επισκέπτονται διάφορους χώρους και υποστατικάμέσα σταόριααυτά.Ως αποτέλεσμα χρησιμοποι ούν τους δρόμους,διευκολύνσεις και λοιπάς υπηρεσίας τουκαθ' ουηαίτησηΔήμου. 25 Κατά συνέπεια οκαθ'ου ηαίτησηΔήμος ενεργώντας σύμφω να με το άρθρο 106 του περί Δήμων Νόμου 1985 (Νόμος 111 του • 1985),αφούέλαβε υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες κα ταχώρησε το όνομα της αιτήτριας εταιρείας στο Μητρώο Επαγ30 γελματικών Αδειώνκαιεπέβαλεσ' αυτήωςκαταβλητέοδικαίωμα τοποσό των Λ.Κ. 239 γιατοχρόνο
- 35 .Η αιτήτριαεταιρείαυπέβαλεένστασηγιατηνπιοπάνωφορολο γίαστον καθ'ουηαίτησηΔήμο μεεπιστολήτηςημερομηνίας28 Σεπτεμβρίου 1988 (Τεκμήριο"1").Οκαθ'ουηαίτησηΔήμοςαπέρριψε τηνένστασητηςαιτήτριαςεταιρείαςμεεπιστολήημερομηνίας5 Νο εμβρίου 1988 μετηνοποίακαικάλεσετην αιτήτριαεταιρείανατα-, κτοποιήσει τον πιο πάνωλογαριασμό (Τεκμήριο "2"),ως αποτέλε-σματηςοποίαςηαιτήτριακαταχώρησετηνπαρούσαπροσφυγή. 40 EfcvaLο ισχυρισμός της αιτήτριαςεταιρείας ότι δενδιαθέτειτό πο εργασίας και/ή πρατήρια και/ή γραφείοκαι ότι ουδέποτεπαρέ μεινεμέσασταδημοτικάόριατουκαθ' ουηαίτησηΔήμουγιασκο πούς διεξαγωγής της επιχειρήσεως, επιτηδεύματος, εργασίας ή 1873 Λοΐζου, Π. Southfields Ind. Ltd v. Δήμου Λευκωσίας
(1990)επαγγέλματοςγιαπερίοδουπερβαίνουσαντις δεκαπέντεμέρες. Είναιηθέσητηςαιτήτριαςεταιρείαςότιαπαλλάσεταιαπότου να λάβει επιπρόσθετη επαγγελματικήάδειαόπως προνοεί το άρ θρο 104
(1)(β)του Νόμου 111 του 1985, διότι, 1.Έλαβε δεόντως 5 άδεια εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Στροβόλου.
- Δεν έχει μόνιμο τόπο εργασίας εντός των δημοτικών ορίων τουκαθ' ουη αίτηση,και 3.Δεν παραμένειεντός τωνδημοτικώνορίων του καθ' ου η αίτηση για σκοπούς διεξαγωγής της επιχειρήσεως της καθ' οιονδήποτε χρόνο για περίοδο υπερβαίνουσα τις δεκαπέντε 10 μέρες,γεγονός πουεπιβεβαιώνεταικαιαπότημαρτυρίατουυπεύ θυνουυπαλλήλου του Δήμου στην ποινική υπόθεση εναντίον της αιτήτριας η οποία όμως τελικά δεν αποδείκτηκε. Συγκεκριμένα στην υπ' αρ. 15040/87ποινική υπόθεση απότον καθ'ουηαίτηση Δήμογιαείσπραξηαπότηναιτήτρια εταιρείαεπαγγελματικούφό- 15 ρουγιατο 1986,ουπεύθυνος υπάλληλος τουκαθ' ουη αίτησηΔή μουγια καταγραφήκαισυλλογήστοιχείων γιασκοπούς επαγγελ ματικής φορολογίας, ως μάρτυραςκατηγορίαςστην ως άνω υπό θεση,κατέθεσε και/ήαποδέχθηκε και/ήδεν αμφισβήτησε ότι (α)η αιτήτρια δεν διατηρούσε κατάστημαή πρατήριο ήγραφείο εντός 20 των δημοτικών ορίων τουκαθ' ουη αίτησηΔήμου, (β)Η αιτήτρια προμηθεύει κατάκαιρούςχονδρικάξένα καταστήματα και/ή υπο στατικά μόνο. (γ) Η αιτήτρια δεν έχει μόνιμο τόπον εργασίας εντός των δημοτικών ορίων του καθ' ου ηαίτηση Δήμου και δεν παραμένειεντός αυτώνμετάτηνπιοπάνωπρομήθειατωνπροϊό- 25 ντων της στα πιο πάνωξένα καταστήματακαι/ήυποστατικά, (δ) Αλλοι διανομείς και προμηθευτές των πιο πάνωξένωνκαταστη μάτων και/ή υποστατικών σε άλλα διάφορα είδη ως π.χ. γάλα εγκυτιομένο, ουΐσκη, ξένα οινοπνευματώδη ποτά, είδη καθαρι σμού κλπ.,δενφορολογούνται γιαεπαγγελματικόφόροεκτός εάν 30 διατηρούν κατάστημα και/ή πρακτορεία και/ή πρατήρια, εντός των δημοτικών ορίων του καθ' ουηαίτησηΔήμου. Ενόψει των πιοπάνωείναιο ισχυρισμός τηςαιτήτριαςεταιρεί αςότιο καθ' ουηαίτησηΔήμοςενήργησεκάτω απόπλάνηπερίτα 35 πράγματακαιτονόμο καιαντίθεταμετιςπρόνοιες τουΣυντάγμα τος γιατί ηπροσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκε αντίθετα προς την αρχήτηςισότηταςαφούηαιτήτριαδενέτυχείσηςμεταχείρισης.Εί ναιδεκαταστρεπτικήςφύσεωςγιατίδυνατόννααπαιτηθείαπόαυ τούς να καταβάλουν δικαιώματα επαγγελματικής άδειας από 40 όλους τους δήμους και συμβούλια βελτιώσεως εντός των οποίων διανέμουνπροϊόντα,οπόταντοσύνολοτουποσούπουδυνατόννα καταβληθείμπορείναανέλθει μέχρι Λ.Κ.23.650.-. 1874 3 Α.Α.Λ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Southfields Ind. Ltd v. Δήμου Λευκωσίας Λοΐζου, Π. Προβλήθηκε εκ μέρους του καθ'ου ηαίτηση Δήμουπροδικα στική ένσταση ότι ηεπίδικη απόφασηδεν είναι εκτελεστήπράξη αλλά βεβαιωτική προηγούμενης για το ίδιο θέμα και ότι ηπρο σφυγή είναι εκπρόθεσμη γιατί θα έπρεπε να είχε προσβληθεί το αργότερο ηαπόφασητου καθ' ου ηαίτηση που περιείχετο στην επιστολή τους ημερομηνίας 28 Σεπτεμβρίου
- Από τα γεγονότα ενώπιον μου δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η απόφαση του καθ' ου ηαίτηση Δήμου που περιέχεται στην επιστολήτουημερομηνίας 5Νοεμβρίου 1988 μετηνοποίατοαίτημα των αιτητώνγια απαλλαγήτους απότην καταβολήεπαγγελματι κού φόρουγια το έτος 1988 δεν έγινε αποδεκτό,αποτελεί πράξη εκτελεστή. Τοότι τοθέματηςαπαλλαγήςτης Εταιρείαςείχετεθεί ενώπιον του καθ'ου ηαίτηση σχετικά με την καταβολήεπαγγελματικούφόρουγιαάλλαχρόνιαδεν μεταβάλλει τηνπιοπάνωεπι στολή σε βεβαιωτική,γιατί οποιαδήποτε προηγούμενη απόφαση του Δήμου αφορά μόνο το χρόνο για τον οποίο δόθηκε ή όχι απαλλαγή, μια και ηεπαγγελματική άδεια,σύμφωνα με τις πρό νοιες του Νόμου είναι ετήσια και η υποχρέωση για καταβολή επαγγελματικού φόρου εξαρτάταιαπότα ειδικάκαι συγκεκριμέ να πραγματικά γεγονότα κάθεχρόνου. Συνεπώς και στην προκειμένη περίπτωση ορθά προσβλήθηκε από τους αιτητές ηαπόφαση του Δήμου ημερομηνίας 5 Νοεμβρίου 1988 γιατί με αυτή κοινοποιήθηκε σ' αυτούς η απόφασητου Δήμου να τους απαλλάξει και διαγράψει απότο αρχείο τωνφο ρολογουμένων. ELVOLηθέση τουκαθ' ουη αίτησηΔήμουότιη αιτήτριαασκούσε επιχείρηση, επιτήδευμαήεργασία εντός των δημοτικών ορίων Λευκωσίας κατά το έτος 1988, σύμφωνα με τις πρόνοιες τουάρ θρου 140
(1)του Νόμου αρ. 111 του 1985, το γεγονός δε ότι το προσωπικό και τα αυτοκίνητα τους εισέρχονταν, πωλούσαν και διένειμανταεμπορεύματατουςκατάτηνδιάρκειατουέτους 1988 τροφοδοτώντας τους πελάτες τους, αποτελεί άσκηση της επιχεί ρησης τους επί τακτικήςβάσης εντός των δημοτικών ορίωνΛευ κωσίας. Επίσης ότι το άρθρο 104
(1)(β) δεν προβλέπει on είναι αναγκαίο να είναι δεκαπέντεσυνεχείς μέρεςαλλά ότι ημόνη λο γική ερμηνεία η οποία μπορεί να δοθεί είναι ότι ένα πρόσωπο υποχρεούται ναυποβάλει αίτησηγιαεπαγγελματικήάδειακαινα πληρώσει το σχετικό δικαίωμα αν παραμένει εντός των δημοτι κών ορίων Λευκωσίας για σκοπούς διεξαγωγής οποιασδήποτε επιχειρήσεως, επιτηδεύματος ή εργασίας για χρονική περίοδο, υπερβαίνουσατιςδεκαπέντεμέρεςκατάτηδιάρκειαοποιουδήπο- 1875 Λοΐζου, Π. Southfields Ind. Ltd v. Δήμου Λευκωσίας
(1990)τε έτους,συμπεριλαμβανομένου και μέρους ημέρας. Το άρθρο 104 μεταξύάλλων προνοεί τα ακόλουθα: "104.-0) Πρόσωπον ασκούν επί κέρδει, εντός οιωνδήποτε δημοτικών ορίων, οιανδήποτε επιχείρησιν, επιτήδευμα,εργασίαν ή επάγγελμα λαμβάνει προς τούτο άδειαν συμφώνως προς ταςδιατάξειςτουπαρόντοςΝόμου: 5 Νοείται ότι- 10 (α) (β)οιονδήποτε πρόσωπον λαβόν άδειαν εντός οιωνδήποτε δημοτικώνορίωνδενυποχρεούταιναλαμβάνηάλλη άδειαν εντός οιωνδήποτε άλλων δημοτικών ορίων εκτός εάν έχη μόνιμον τόπον εργασίας εντός αυτών ή παραμένη εντός αυτών δια σκοπούς διεξαγωγής της επιχειρήσεως, επιτηδεύματος,εργασίας ήτου επαγγέλματος αυτού καθ' οιονδήποτε χρόνον δια περίοδον υπερβαίνουσαν τας δεκαπέντεημέρας- 15 20 Θεωρώ ότι ηερμηνεία πουδόθηκεαπότους καθ' ων ηαίτηση 25 στην φράση "καθ'οιονδήποτε χρόνον", ότι εννοεί "κατάτηδιάρκειαν οιουδήποτε έτους" δεν είναι ηορθήαλλάότι αυτήθαέπρε πεναερμηνευτεί όπωςκαιτοαντίστοιχο άρθροτου Κεφ. 240 άρ θρο 156πουαναφέρειτηνέκφραση"at anygiventime". Είναιφα νερό on η λέξηχρόνος δενεννοεί έτος.Αλλωστεαπότονόμοτον 30 ίδιο προκύπτει ότι ο νομοθέτης χρησιμοποιεί τη λέξηέτος όταν αναφέρεται στη χρονική έννοια των 365 ημερών. (Βλέπεάρθρα 78, 105
(3), 111
(3)(α).) Ενώηέκφραση "καθ'οιονδήποτε χρόνον" όπουπαρουσιάζεταισαφώςδεναναφέρεταιστηχρονικήπερίοδο τουέτους. (Βλέπεάρθρο98
(1).) 35 Ανεξάρτητα όμως με ταπιο πάνωστην προκειμένηπερίπτω ση όπως είναι παραδεκτόηαιτήτρια εταιρεία δεν έχει "μόνιμο τόπο εργασίας" εντός των δημοτικών ορίων του καθ' ουηαίτη ση.Τοθέμαπουπαραμένειεπομένως ν' αποφασιστεί είναι κατά πόσο ηαιτήτρια "παραμένει εντός αυτώνδιασκοπούς διεξαγω γής" των εργασιών της. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Compaqnie Rationale Air 1876 40 3 ΑΛΛ. Southfields Ind. Ltd v. Δήμου Λευκωσίας Λοΐζου, Π. France ν.Αήμον Λευκωσίας
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1508): 5 10 15 20 25 30 35 40 "Στην υπόθεση The American Export Lines Inc. v. The Mayor, Deputy Mayor, Councillors and Townsmen of Larnaca, (19 C.L.R.206), αποφασίστηκε με βάση το άρθρο 159 της τότε νομοθεσίας περί Δήμων, που αντιστοιχεί με το άρθρο 104 της υφιστάμενης νομοθεσίας, ότι η εταιρεία "AMERICAN EXPORT LINES INC." διεξήγαγε κερδοφόρα επιχείρηση στη Λάρνακα παρά το γεγονός ότι τα πλοία της προσήγγιζαν τοΧιμάνιτης πόλης περιοδικάκαιγια μικρά χρονικά διαστήματα,δε διατηρούσε γραφείο στην πόλη και αντιπροσωπευόταν από την εταιρεία MANTOVANI, εταιρεία ναυτιλιακών πρακτόρων που αντιπροσώπευαν,όπως και ηAMATHUS, αριθμό μεταφορικών εταιρειών. Στηναπόφασηυποδεικνύεται ότι ο νόμος δεθέτει ως προϋπόθεση, για την επιβολή φορολογίας, να είναι ο φορολο γούμενος είτεκάτοικος της πόλης είτεναδιατηρεί δικό τουγρα φείοήναεπιδίδεται σε επιχειρηματικές δραστηριότητες, μόνιμα. Αρκεί να ασκεί κερδοφόρα επιχείρηση για το χρονικό διάστημα που προβλέπει ο νόμος -προηγουμένως επτά,και τώραδεκαπέντε μέρες -(άρθρο 104
(1)(β)του Ν. 111/85).Ηκατοχήάδειαςγια τη διεξαγωγή κερδοφόρας επιχείρησης στα δημοτικά όρια μιας πόλης δεν απαλλάσσει το φορολογούμενο από την υποχρέωση να εξασφαλίσει άδεια από το Δήμο οποιασδήποτε άλλης πόλης μέσασταδημοτικάόριατουοποίουδιεξάγει επιχείρηση γιαχρονική περίοδο που υπερβαίνει τις δεκαπέντε μέρες." Στην προκειμένη περίπτωση αναμφισβήτητα οι πωλητές και διανομείς την αιτήτριας εταιρείας, επισκέπτονται, πωλούν, δια νέμουν και παραδίδουν στα διάφορα υποστατικά εντός των δημοτικών ορίων Λευκωσίας τα προϊόντα της αιτήτριας,τροφοδο τούν τους διάφορους πελάτες της εταιρείας λιανικά ή χονδρικά επί τακτικής βάσεως ή μη, εκτελώντας προκαθορισμένες παραγ γελίες ήκαι λαμβάνοντας νέες τέτοιες παραγγελίες. Οι όλεςδρα στηριότητες της εταιρείας εντός των δημοτικών ορίων Λευκωσίας δεν περιορίζονται μόνο στο να παραδίδουν απλώς εμπορεύματα εκτελώντας παραγγελίες που είχαν τεθεί απ' ευθείας με τα κε ντρικά γραφεία της. Συνεπώς καταλήγω στο συμπέρασμα ότι OLόλες δραστηριότητες της αιτήτριας εταιρείας την φέρνουν μέσα στην έννοια της "διεξαγωγής εργασιών" και της δημιουργούν την υποχρέωση βά σει του Νόμου να εξασφαλίσει την αναγκαίαάδεια όπως προνοεί το άρθρο 104
(1)(β). 1877 Λοΐζου, Π. Southfields Ind. Ltd v. Δήμου Λευκωσίας
(1990)Τέλος όσον αφορά τον ισχυρισμό της αιτήτριας ότι η προ σβαλλόμενη απόφασηλήφθηκε αντίθεταπρος τηναρχήτης ισότη τας,στην υπόθεση αυτήδεν έχουν παρουσιαστεί ενώπιον του Δι καστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που να αποδεικνύουν τέτοια διαφορετική μεταχείριση της αιτήτριας,οπόταν εφόσον αόριστοι ισχυρισμοί δεν είναι αρκετοί για άσκηση δικαστικού ελέγχου, ο ισχυρισμός αυτός πρέπει επίσης ν' απορριφθεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται. Δεν γίνεται όμως οποιαδήποτεδιαταγή για έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1878 5 10