3 ΑΛΛ. 30 Μαΐου, 1990 [Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΙΤΣΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ου η αίτηση. (Υπόθεση Άρ. 1058/87). 5 Ακυρωτική απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου — Ενέργειες και Συνέ πειες — Το δικαίωμα αποζημιώσεων με βάση το Αρθρο 146.6 του Συντάγματος — Η διάκριση του από τη δημοσίου δικαίου υποχρέ ωση του Άρθρου 146.5 — Περιστάσεις συμμόρφωσης με το Άρθρο 146.5 στην κριθείσα περίπτωση. Η αιτήτρια προσέβαλε την κατ' επανεξέταση απόρριψη του αιτή ματος της για εργοδότησή της στο Θ.Ο.Κ. 10 15 20 25 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφά σισε ότι:1. Είναι γεγονός ότι ηαιτήτρια δε ζήτησε αποζημιώσεις κάτω από το Αρθρο 146.6 του Συντάγματος μετά την ακυρωτική απόφαση.Το Δικαστήριο δε σχολιάζει αν εδικαιούτο και ποιες θα ήσαν οι απο ζημιώσεις σε μια τέτοια περίπτωση,παρόλο πουθαπρέπει ναπρο βληθεί το ερώτημα που εγείρεται απότο γεγονός ότι δεν μπορούσε να θεωρηθεί βέβαιο ότι η αιτήτρια δεν είχε οριστικά επιλεγεί αντί του ενδιαφερόμενου μέρους του οποίου ο διορισμός ακυρώθηκε. Αφού λοιπόν δεν υπήρξε απόφαση, κάτω από το Αρθρο 146.5 επι- βάλλετο ηενεργός συμμόρφωση τουΘ.Ο.Κ.μετην επανεξέταση του θέματος παρόλο πουηακυρωθείσαπράξηήτανπεριορισμένης χρο νικής ισχύος και η περίοδος αυτή είχε λήξει πριν την έκδοση της ακυρωτικής απόφασης. Αναμφίβολα σε περίπτωση που κατά την επανεξέταση η αιτήτρια θα επιλεγόταν ως ηπιο κατάλληλη για να διοριστεί αντί του ενδιαφερόμενου μέρους, θαδιοριζότανασφαλώς 1879 Αντωνιάδου ν. Θ.Ο.Κ.
(1990)αναδρομικάγιατηνπερίοδοστηνοποίααναφερότανηακυρωθείσα απόφασηκαιτότεθαεδικαιούτοσε αποζημιώσειςγιατην απώλεια τηςευκαιρίαςναεργαστεί καιτομισθό,έστωκαιανδενήτανφυσι κάδυνατόναεργασθείαναδρομικάγιατηνπερίοδοεκείνη. Μετον τρόποαυτόθαγινότανπλήρης αποκατάστασητης αιτήτριαςμέσα στην έννοια του Αρθρου 146.6 του Συντάγματοςκαιτοδικαίωμα για αποζημιώσεις κάτωαπότο Αρθρο 146.6 θααποτελούσε θέμα του ιδιωτικού δικαίου σε αντιδιαστολή προς την υποχρέωση του Αρθρου 146.5 πουβρίσκεταιστοχώροτουδημοσίουδικαίου. 10 Η επανεξέταση του θέματος σε συμμόρφωση της προηγούμενης ακυρωτικής απόφασηςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου, δεν αποτελεί λόγοακυρώσεως τηςυπόθεσηςστην επίδικηαυτή πράξη. 2. Από ταστοιχεία των φακέλ<ονπουείναιενώπιον τουΔικαστηρίου 15 και ταοποίαήτανενώπιον τουκαθ' ουη αίτησηκατάτηλήψη της επίδικης απόφασης, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ορθά θεωρήθηκε το ενδιαφερόμενο μέρος ότι υπερείχε της αιτήτριας, η δε μακρύτερη της υπηρεσία δεν προσδίδει σ' αυτήν την απαραίτητηέκδηλη υπεροχήγιαναδικαιολογεί ακύρωσητης πρά20 ξηςπουπροήλθε από τηνεπανεξέταση. Εξετάζονταςδετηνομιμό τητατης απόφασηςαυτήςτοΔικαστήριο δενσυμφώνησε μετηνει σήγηση ότι υπάρχουνλόγοιακυρώσεωςτης. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Antoniadou v.Cyprus TheatricalOrganization
(1987)3(A)C.L.R. 337, 30 Christofides v.Attorney-General
(1981)1 CL.R. 18, Kompisv.Republic
(1984)1 C.L.R.
- Προσφυγή. 35 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτου Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου α)να απορρίψει εκ νέου αίτηση της αιτήτριαςγια διορι σμό της, επί συμβάσει, στη θέσηηθοποιού του Θ.Ο.Κ.για τηνθεα τρική περίοδο 1985-86και β)να προσλάβει εκ νέου το ενδιαφερό40 μενο πρόσωπο στη θέσηηθοποιούτου Θ.Ο.Κ.αντί τηςαιτήτριας. Α. Μαρκίδης, για την Αιτήτρια. 1880 3 ΑΛΛ. Αντωνιάδον ν. Θ.Ο.Κ. Α. Σ. Αγγελίδης,γιατον Καθ'ουηαίτηση. Cur. adv. vult. 5 10 Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Π.: Μετηνπροσφυγήτηςαυτήηαιτήτρια ζητάτηνπιο κάτω θεραπεία: "1.Διακήρυξιν τουΔικαστηρίου ότι ηΔιοικητική πράξις και/ή απόφασις του καθ' ου ηΑίτησις ηκοινοποιηθείσα εις την αιτήτριαν δι επιστολής ημ. 12.10.87 (φωτοαντίγραφοντης οποίαςεπισυνάπτεταιωςΤεκμήριον Α) καιδιατηνοποίας απερρίφθηεκ νέουαίτησιςτηςαιτητρίαςδιαδιορισμόντης επί συμϊβάσει εις θέσιν ηθοποιού του Θ.Ο.Κ. δια την θεατρικήν περίοδον 1985/86 είναι άκυρος και εστερημένη οι ουδήποτεεννόμου αποτελέσματος. 15 20 25 30 35 40
- Διακήρυξιν τουΔικαστηρίου ότιηπράξιςτουκαθ' ουηΑί τησις διατηςοποίαςπροσελήφθη εκνέου το ενδιαφερόμενονάτομοναντίκαι/ήειςτηνθέσιντηςαιτητρίαςειςτηνθέ σιν ηθοποιούεις τον Θ.Ο.Κ.διατην ως άνωθεατρικήνπερίοδον είναι άκυρος και εστερημένη οιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος." Ηαιτήτριαείναι ηθοποιόςκαισυγκαταλέγεται μεταξύτων αρ χικώνστελεχώντουΘεατρικούΟργανισμού Κύπρου,πουθααναφέρεται στη συνέχεια ως ο Θ.Ο.Κ.,και προσέφερε υπηρεσίες στο Κυπριακό Θέατρο για είκοσι χρόνια. Ο Θ.Ο.Κ. απέρριψε αίτηση τηςαιτήτριαςγιαπρόσληψητηςστηθέσηηθοποιούτουΘ.Ο.Κ.για την περίοδο 1985-1986, επληροφόρησε δε περί τούτου την αιτή τριαν με επιστολή ημερομηνίας 31 Ιουλίου
- Αντί της αιτήτριαςπροσελήφθητοενδιαφερόμενο μέρος στηθέσηΗθοποιούΒ. Ως αποτέλεσμα η αιτήτριακαταχώρησε την προσφυγή με αριθμό 881/85 με την οποία στις 27 Μαρτίου 1987 (Βλέπε Pitsa Antoniadou v. Cyprus TheatricalOrganization
(1987)3 C.L.R. 337),ακυρώθηκεαπό τοΑνώτατο Δικαστήριο ηεπίδικη,σεεκείνη τηνυπόθεση,απόφασητου Θ.Ο,Κ. ΜετάαπότηναπόφασητουΑνωτάτουΔικαστηρίουτοΔιοικη τικόΣυμβούλιο τουΘ.Ο.Κ. κατάτησυνεδρίατουτης 11ης Μαΐου 1987, προκειμένου νασυμμορφωθεί οΟργανισμός μετηναπόφασητουΔικαστηρίου,αποφάσισεναεπανεξετασθείτοθέμασεπρώ τοστάδιοαπότην Καλλιτεχνική Επιτροπήκαισε δεύτερο στάδιο από τοΔιοικητικό Συμβούλιο, μεγνώμονα ταπορίσματατουΔι καστηρίου και μεβάσηταγεγονότα όπως υφίσταντο και ήτανσε γνώσητουΘ.Ο.Κ. κατάτονκρίσιμοχρόνο,δηλαδήτονΙούλιοτου 1881 Λοΐζον, Π. Αντωνιάδου ν. Θ.Ο.Κ.
(1990)1985,όπως φαίνεταιστο σχετικό πρακτικό(Παράρτημα1). Τοθέμαπαραπέμφθηκεστον Πρόεδροτης Καλλιτεχνικής Επι τροπής με επιστολή του Διευθυντή του Οργανισμού με αρ.φακ. 285/87/6 καιημερομηνίας 4Αυγούστου 1987 (Παράρτημα2)καιη 5 Καλλιτεχνική Επιτροπήεπανεξέτασε την υποψηφιότητατωνηθο ποιών Πίτσας Αντωνιάδου και ΤάκηΧριστοφάκη για πρόσληψη ως τακτικών ηθοποιών στο Θ.Ο.Κ. κατά τη θεατρική περίοδο 1985-1986κατάτησυνεδρίατης24ηςΑυγούστου 1987.Τασχετικά γεγονότα σε έκτασηφαίνονταισταπρακτικάτης συνεδρίας αυτής 10 (Παράρτημα3). Με βάσητα προσόντα, την προϋπηρεσία στο θέατρο μέχρι το 1985 και την καλλιτεχνική απόδοσητων δύο υποψηφίων ως και όλαταστοιχείαπουαναφέρονταισταπρακτικάτηςσυνεδρίας της Καλλιτεχνικής Επιτροπήςαρ.60 της24ηςΑυγούστου 1987,(Πα ράρτημα 3), η Καλλιτεχνική Επιτροπή που βρίσκετο σε πλήρη απαρτία,εκτόςαπόέναμέλοςτης,τονΑχιλλέαΠυλιώτηο οποίος απουσίαζεστο εξωτερικό, πήρεομόφωνατηνπιοκάτωαπόφαση: 15 20 "ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Με βάσητην προϋπηρεσία των δύο ηθοποιών στο θέατρο που αναφέρεται πιο πάνω, η Καλλιτεχνική Επιτροπήδιαπι στώνει ότι ηκα ΠίτσαΑντωνιάδου έλαβε μέρος μόνο σε Κυ- 25 πριακούς Θιάσους ενώ οκ. Τάκης Χριστοφάκης έλαβε μέρος και σε αξιόλογα θεατρικά συγκροτήματα της Ελλάδας,όπως το ΘέατροΤέχνης του Κάρολου Κουν,τοΛαϊκόΠειραματικό Θέατρο του Λεωνίδα Τριβιζάκαι άλλα,πράγμαπου είναι εις πίστη του. Με βάση επίσης όλα τα πιο πάνωη Καλλιτεχνική 30 Επιτροπή, παρά το γεγονός ότι ηκα Πίτσα Αντωνιάδου έχει μακρότερηυπηρεσία στοθέατρο,ευρίσκειότι ο κ.Τάκης Χριστοφάκης υπερτερεί αισθητά σε καλλιτεχνική ικανότητα και ακαδημαϊκάπροσόντα,στοιχεία ταοποίαθεωρεί ωςβασικούς παράγοντεςγιατηνπρόσληψηηθοποιώνστον Θ.Ο.Κ.Γι' αυτό 35 αποφασίζεται ομόφωνα να υποβληθεί εισήγηση της Καλλιτε χνικής Επιτροπής προς το Διοικητικό Συμβούλιο για τον επί συμβάσει επαναδιορισμό του κ. Τάκη Χριστοφάκη στη θέση Ηθοποιού Β'γιατην θεατρικήπερίοδο 1985-86." 40 ΤοΔιοικητικό Συμβούλιο τουΘ.Ο.Κ.τοοποίο επανεξέτασεκα τάτησυνεδρίατου αρ.225 της 14ης Σεπτεμβρίου 1987 την υποψη φιότητα των ηθοποιών ΠίτσαςΑντωνιάδου καιΤάκη Χριστοφάκη γιαπρόσληψη ως τακτικώνηθοποιώνστον Οργανισμό κατάτηθε1882 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Αντωνιάδου ν. Θ.Ο.Κ. Λοΐξου, Π. ατρικήπερίοδο 1985-1986πήρετην ακόλουθη απόφαση: 'ΤοΔιοι κητικόΣυμβούλιουιοθετείπλήρωςτηνομόφωνηεισήγησητηςΚαλ λιτεχνικής Επιτροπήςωςκαιαυτάπουαναφέρονταισταπρακτικά τηςσυνεδρίας της αρ.60της24.8.87καιαποφασίζειομόφωνατον επί συμβάσει επαναδιορισμότουκ.ΤάκηΧριστοφάκη ως Ηθοποι ούΒ'στονΘ.Ο.Κ.γιατηθεατρικήπερίοδο 1985/86(1.10.85-30.9.86), τονοποίοευρίσκειότι υπερτερεί αισθητάσεκαλλιτεχνικήικανότη τακαιακαδημαϊκάπροσόντααπότηνκανΠίτσανΑντωνιάδου,για τουςλόγους πουεκτίθενται σταπρακτικάτης πιοπάνωσυνεδρίας της Καλλιτεχνικής Επιτροπής."(Παράρτημα4). Είναι ηθέσητης αιτήτριας ότι μια και είχε λήξει ησυμβατική περίοδοςπουαφορούσετονεπίδικοδιορισμόοΘ.Ο.Κ.δενείχεδι καίωμαήεξουσία ναπροχωρήσει καιναεπανεξετάσει τοθέμακαι ναπροβεί σε νέο διορισμό γιατην ίδιαπερίοδο.Το μόνοδικαίω μακαιη μόνηυποχρέωσητουΘ.Ο.Κ. ήταννασυζητήσει μετηναι τήτριαθέμααποζημιώσεωνκαισεπερίπτωσημησυμμόρφωσης το θέμα της αποζημιώσεως θα ελύετο όπως προβλέπει το Αρθρο 146.6 του Συντάγματοςκαι μεβάσητηπαρατήρηση αυτήοευπαίδευτοςδικηγόροςτηςαιτήτριαςυπέβαλεότιη επίδικηπράξηείναι άκυρη καιστερημένη οποιοιδήποτε εννόμου αποτελέσματος. Είναι γεγονός OTLηαιτήτρια δεν ζήτησε αποζημιώσεις κάτω από το Αρθρο 146.6 του Συντάγματος μετά την ακυρωτική απόφάση.Δε θα σχολιάσω εδώ αν εόικαιούτο και ποιες θα ήσαν οι αποζημιώσεις σε μιατέτοιαπερίπτωσηπαρόλοπουθαπρέπεινα προβληθεί τοερώτημαπουεγείρεται απότογεγονός ότι δενμπο ρούσεναθεωρηθεί βέβαιοότι ηαιτήτριαδεν είχεοριστικά επιλε γείαντίτουενδιαφερόμενου μέρους τουοποίουοδιορισμός ακυρώθηκε.Αφούλοιπόν δεν υπήρξε απόφαση,κάτωαπότοΑρθρο 146.5 επιβάλλετο ηενεργός συμμόρφωση του Θ.Ο.Κ.με τηνεπα νεξέταση τουθέματοςπαρόλοπουηακυρωθείσαπράξηήτανπε ριορισμένης χρονικής ισχύος καιη περίοδος αυτήείχελήξειπριν την έκδοση της ακυρωτικής απόφασης. Αναμφίβολα σεπερίπτωσηπουκατάτην επανεξέταση ηαιτήτριαθαεπιλεγόταν ως η πιο κατάλληλη για να διοριστεί αντί του ενδιαφερόμενου μέρους,θα διοριζόταν ασφαλώς αναδρομικά για την περίοδο στην οποία αναφερόταν η ακυρωθείσα απόφασηκαι τότε θα εόικαιούτο σε αποζημιώσειςγιατηναπώλειατηςευκαιρίαςναεργαστεί καιτον μισθό, έστωκαιανδεν ήτανφυσικάδυνατόνα εργασθείαναδρο μικάγιατην περίοδοεκείνη. Μετον τρόποαυτόθαγινότανπλή ρης αποκατάστασητης αιτήτριας μέσα στην έννοια του Άρθρου 146.6 τουΣυντάγματοςκαιτοδικαίωμαγιααποζημειώσειςκάτω από το Αρθρο 146.6 θααποτελούσε θέμα του ιδιωτικού δικαίου 1883 Λοΐζου, Π. Αντωνιάδου ν.Θ.Ο.Κ.
(1990)σε αντιδιαστολήπροςτην υποχρέωσητου Αρθρου 146.5 πουβρί σκεται στο χώρο του δημοσίουδικαίου. Αναφορικά με ταθέματατης υποχρέωσης τηςδιοίκησης προς συμμόρφωση στις ακυρωτικές αποφάσειςτου Δικαστηρίου τού5 του και τα δικαιώματακαταχωρήσεως αγωγής στο αρμόδιο Δι καστήριο για αποζημιώσεις κάτω ατό την παράγραφο 6 του Αρθρου 146αξίζειναγίνειαναφοράστιςυποθέσεις Christofides v. TheAttorney-General of the Republic
(1981)1 C.L.R. 18και CostasKampis v. The Republic
(1984)1 C.L.R.314. Δεν έχω κα- 10 μιάδυσκολία να πω ότι η επανεξέταση του θέματος σε συμμόρ φωση της προηγούμενης ακυρωτικής απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν αποτελεί λόγο ακυρώσεως της υπόθεσης στην επίδικηαυτή πράξη. 1.5 Είναιη θέσητηςαιτήτριαςότι ηδιαπίστωσητουΘ.Ο.Κ.ότι το ενδιαφερόμενο μέρος υπερέχειτηςαιτήτριαςσεπροσόντακαικαλ λιτεχνική απόδοση,γεγονός πουαποτέλεσε καιτην αιτιολογίατης απόφασης, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Θ.Ο.Κ. ενήργησεκάτω από πλάνη περί τα πράγματα γιατί απόταστοιχεία του φακέλου 20 και τις εκθέσειςαξιολογήσεως φαίνεταιότι ηαιτήτριαείναι "ελα φρώς καλύτερη του ενδιαφερομένου προσώπου". Και ενόψη της μακρότερης υπηρεσίαςτης έπρεπε ναπροτιμηθεί αυτήαντίτο εν διαφερόμενομέρος. Συνεπώςπάσχεικαιηαιτιολογίατηςεπίδικης απόφασης. Επίσης ότι δεν έγινε επαρκήςέρευνα όσον αφοράτην 25 καλλιτεχνική δραστηριότητατουενδιαφερομένουπροσώπου. Από τα στοιχεία των φακέλων που είναι ενώπιον μου καιτα οποία ήτανενώπιον του καθ'ουηαίτησηκατά τηλήψη τηςεπίδι κηςαπόφασηςκαταλήγωστο συμπέρασμα ότι ορθάθεωρήθηκε το 30 ενδιαφερόμενο μέρος ότι υπερείχε της αιτήτριας,η δε μακρότερη τηςυπηρεσία δεν προσδίδει σ' αυτήντην απαραίτητηέκδηληυπε ροχήγιαναδικαιολογεί ακύρωσητηςπράξηςπουπροήλθεαπότην επανεξέταση. Εξετάζοντας δε τη νομιμότητα της απόφασης αυτής δενσυμφωνώ μετην εισήγησηότι υπάρχουνλόγοιακυρώσεωςτης 35 γιατίθεωρώότιηπροσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκενόμιμακαιορ θάμέσασταπλαίσιατηςδιακριτικήςεξουσίας τουΘ.Ο.Κ. αφούλή φθηκανυπόψηόλαταγεγονότακαιστοιχείατηςυπόθεσης,κατόπιν διεξαγωγήςτηςδέουσας έρευνας,είναιδεαπόλυτααιτιολογημένη. 40 Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγήαπορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 1884