clr/1990/1990_3_1905.pdf

(1990)3. Ηφορολογική νομοθεσίακαθιστάτο φορολογούμενο υπόλογογια την ακριβή καιτεκμηριωμένηδήλωση τουεισοδήματος τουκαιδεν αποτελεί ευθύνητωνΑρχώνη αναζήτησητωνστοιχείων γιατηνει­ σοδηματική κατάσταση του φορολογουμένου. Η ευθύνη των Αρχών είναι ο έλεγχος της ορθότητας και ακριβείαςτων δηλώσεων των φορολογουμένων. 5 Στηνπροκείμενη περίπτωση,οι διεκδικήσεις τωναιτητώνγιααφαι­ ρέσειςλόγω της ισχυριζόμενης έκπτωσης πουπαραχωρούσαν πάνα) στις τιμές πωλήσεως σεόλους τους πελάτες τους μέχρι 10%,πάρα10 μένειουσιαστικάατεκμηρίωτη,ενώοι αντιφατικέςδηλώσεις τουςσε σχέση μετο IOLOθέμα,δημιουργούναμφιβολίεςγια τηνακρίβειατων στοιχείων πουτέθηκανπροςυποστήριξητους. 15 Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες νποθέσεις: Pavlou v.Directorof InlandRevenue

(1988)3(B)C.L.R. 1137, 20 leronimides v.Republic

(1988)3(C)C.L.R.

1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτου Εφόρου Φόρου Εισοδήματος αναφορικά με τον καθορισμό του φορολογητέου εισο­ δήματος των αιτητών για τα έτη 1980-
2. 25 Θωμά για Α. Ποιητή, για τους Αιτητές. 30 Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τον Καθ' ου η αίτηση. Cur. adv. vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή αυτή,οι αιτητές ζητούν την ακύρωση της απόφασης του Εφόρου Φόρου Εισοδήματος που καθόρισε το φορολογητέο εισόδημα των αιτητών για τα έτη 1980-
3. 35 Οι αι.τητές είναι συνεταίροι σε επιχείρηση Φαρμακείου στη Λάρνακα, με το όνομα "ΦΑΡΜΑΚΕΙΟΝ Η ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ". 40 Η επίδικη απόφασηπεριέχεται στην επιστολή με ημερομηνία 27/5/1987, που κοινοποιήθηκε στους αιτητές με την οποία ο 1906 3 Α.Α.Λ. Κάοουλας κ.ά. ν. Εφόρου Φόρου Εισοδήματος Κοΰρρης, Δ. Έφορος Φόρου Εισοδήματος καθόρισε το φορολογητέο εισόδη­ μα των αιτητών για τα έτη 1980-1983 σε £11,252, £12,790, £21,402 και £16,430,αντίστοιχα. Το αιτιολογικό της απόφασης περιέχεται στις παραγράφους 2 και 3που αναφέρουντο εξής:5 10 15 20 25 30 "
4. Το ποσοστό μικτού κέρδους που δείχνετε στους λογαρια­ σμούς σας δεν είναι ανάλογο με το ανώτατο ποσοστό κέρδους που καθορίζεται με κυβερνητικό διάταγμα. Αφού αφαιρεθεί το 10% της ισχυριζόμενης έκπτωσης θα έπρεπε να δείχνετε μικτό κέρδος 7.41%για τα έτη 1980-1981 και 11.11%για τα έτη
5. Αντί τούτου δείχνετε ποσοστό κέρδους για τα έτη 1980 10.35%, 1981 10.27%, 1982 14.43%και 1984 14.24%.
6. Ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων για τις εκπτώσεις που παραχωρείτε προς τους πελάτες σας και βάσει των όσων εκτίθενται πιο πάνω, αποφάσισα όπως δεκτώ ποσοστό εκ­ πτώσεων μόνο 5%." Ηεπίδικηαπόφασηπροσβάλλεται γιατολόγοότι είναι προϊόν νομικής πλάνης και για το λόγο ότι λήφθηκε κατόπιν ανε­ παρκούς έρευνας. Αναφορικά μετον πρώτολόγο,οευπαίδευτοςδικηγόρος του αιτητή ισχυρίζεται ότι είναι φανερό ότι το διάταγμα στην Κ.Δ.Π. 26/82, ημερομηνίας 12/2/82, δεν καθορίζει το ποσοστό κέρδους που πρέπεΐ-να-έχει_ο.κάθε_Φ.αοίΐακοποιός στις πωλτν σεις του, ούτε το ελάχιστο κέρδος του, αλλά το"ανώτατο ποσο­ στό κέρδους του.Παρόλ' αυτά, ισχυρίστηκε, ο καθ'ουηαίτηση θεωρεί δεδομένο ότι η ύπαρξη του διατάγματος από μόνη της εμποδίζει τους αιτητές να παραχωρήσουν εκπτώσεις από το κέρδος τους στους πελάτες τους και,ως εκ τούτου,για τολόγο αυτό δεν απεδέχθηκε τους ισχυρισμούς τους. Είναι ξεκάθαρο, υπέβαλε,ότι οκαθ' ουη αίτησηενήργησεκατάπλάνηπερί τονό­ μο,γεγονός που επιφέρει ακύρωσητης επίδικηςαπόφασης. 35 40 Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του καθ' ου ηαίτηση υπέβαλε ότι αναφορικά με τον πρώτο απορριπτικό λόγο δεν υφίσταται νο­ μική πλάνη και ότι η θέση των αιτητών βασίζεται στην παρερ­ μηνεία τουνοήματος της παραγράφου2 της επιστολής τουκαθ' ου ηαίτηση με ημερομηνία 27/5/87.Οκαθ'ου ηαίτηση,υπεστή­ ριξε,ουδέποτε θεώρησε δεδομένο ότι η ύπαοξητης Κ.Δ.Π.26/82 από μόνη της,εμπόδιζε τους αιτητές να παραχωρήσουνεκπτώ­ σεις απότοκέρδος τους γιατους πελάτες τους και δεν είναι γι1 αυτό το λόγο που δεν αποδέχτηκετους ισχυρισμούς του. 1907 Κούρρης, Δ. Κάρουλας κ.ά.ν. Εφόρου Φόρου Εισοδήματος

(1990)Ο ευπαίδευτος δικηγόρος, υπεστήριξε στη συνέχεια ότι πριν την επιστολή του καθ'ου η αίτηση με ημερομηνία 27/5/1987,εί­ χε προηγηθεί έρευνα στα βιβλία των αιτητών στις 6/4/1987στα γραφεία των ελεγκτών τους και στις 7/4/1987 στο Φαρμακείο των αιτητών. Από την έρευνα αυτή, διαπιστώθηκε ότι οι τιμές 5 πωλήσεως που ήταν αναγραμμένες στα διάφορα είδη ήτανκα­ θορισμένες με βάσητο ανώτατοποσοστό κέρδους πουεπιτρέπε­ ταιαπότο σχετικό διάταγμα.Τοότι οι τιμές πωλήσεως ήτανκα­ θορισμένες μεβάσητοανώτατοποσοστό κέρδους πουεπιτρέπε­ ται, φαίνεται και από την επιστολή των ελεγκτών των αιτητών 10 ημερομηνίας 15/5/1987 (Τεκμήριο 1στη γραπτή αγόρευση) κα­ θώς και απότις απογραφέςεμπορευμάτων που έκανανκαι πα­ ρουσίασαν οι αιτητές στους Φοροθέτες κατά τη διάρκεια της επίσκεψης τουςστο Φαρμακείοτους (αντίγραφοτηςαπογραφής της 31/12/1986 - Τεκμήριο 2 στη γραπτήαγόρευση),όπου έχουν 15 καταγραμμένα τα διάφοραείδη κατά προμηθευτή σε τιμές πω­ λήσεωςόπως είναι αναγραμμένεςκαιστις βιτρίνες τους,απότις οποίες αφαιρούντο 20% του ανώτατουποσοστού κέρδους που επιτρέπεται πάνωστην τιμή πωλήσεως για να υπολογίσουν την τιμή κόστους για την απογραφή. Λογικά λοιπόν, συνέχισε, θα 20 ανέμενε κάποιοςότι τοποσοστό κέρδουςπουθαέδειχναν στους λογαριασμούς τους θα ήταν 20% πάνω στην τιμή πωλήσεως. Ωστόσο, στους λογαριασμούς έδειχναν χαμηλότερο ποσοστό κέρδους και όταν τους ζητήθηκανεξηγήσεις, οι αιτητέςπρόβα­ λαν τον ισχυρισμό ότι σε όλους τους πελάτες τους παραχωρού- 25 σαν 10% έκπτωση πάνωστις τιμές πωλήσεως. Ο καθ'ουηαίτηση όμως,δεν απεδέχτηκε τον ισχυρισμό τους όπως τους επεξηγεί με την επιστολή του ημερομηνίας27/5/1987, ηοποίαπρέπειναδιαβαστείσανσύνολοκαιπουφανερώνει ότι: 30 (α)Τοποσοστό κέρδους πουδείχνουν στους Λογαριασμούς τους θα έπρεπε ναείναι ανάλογο με τοανώτατοποσοστό κέρδους πουκαθορίζεται με το σχετικό κυβερνητικό διάταγμα,ενόψει του ότι το ποσοστό αυτό είχε υιοθετηθεί από τους αιτητές 35 στον καθορισμό των τιμών πωλήσεως των εμπορευμάτων τους,και (β)ηδυσαναλογία πουπαρουσιάζεταιδενοφείλεται στο γεγονός ότι παραχωρούσαν 10%έκπτωσηπάνωσεόλεςτις πωλήσεις, διότι εάνο ισχυρισμός τους ήτανσωστός, οι λογαριασμοί θα έδειχαν ποσοστό κέρδους 7.4% γιατα έτη 1980 και 1981 αντί 10.35% και 10.27% αντίστοιχα και ποσοστό 11.11% για τα έτη 1982 και 1983 αντί 14.4% και 14.24%αντίστοιχα. 1908 40 3Α.ΑΛ. Κάρουλαςκ.ά.ν. ΕφόρουΦόρου Εισοδήματος Κούρρης,Δ. Συμφωνώ με τη θέση του δικηγόρου του καθ' ου η αίτηση όπως τηνανέφεραπιοπάνωκαιείμαι ικανοποιημένος ότι η επί­ δικηαπόφαση δεν είναι προϊόν νομικής πλάνης. 5 Αναφορικά μετον ισχυρισμό τωναιτητώνπερίεπαρκούςέρευ­ νας, ο ισχυρισμός αυτόςαντικρούεται απόταγεγονότα της υπό­ θεσης,όπωςαυτάεξετέθησαν πιοπάνω. Προτούληφθείηεπίδικη απόφαση,είχεπροηγηθεί έρευνα σταβιβλία των αιτητών και στο Φαρμακείοτους. Από τηνεξέταση αυτή,διαπιστώθηκεότι οισχυ10 ρισμός τους ότι παραχωρούσαν 10% έκπτωση ευρίσκετο σεαντί­ φαση με το αποτέλεσμα των λογαριασμών τους. Διαπιστώθηκε • επίσης,ότι οι αιτητέςδεντηρούσανκατάλληλααποδεικτικάστοι­ χεία που να αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς τους. Δε φαίνεται από τα βιβλία τους ήτις αποδείξεις εισπράξεως αν παραχωρού15 σαν εκπτώσεις, σε πόσους και σε τι ποσοστό, πόσα εισέπραξαν από τις συνταγές ή καιτι ποσοστό κέρδους είχαν απότηνεκτέλε­ σησυνταγών. Οι καθημερινές εισπράξεις τους ήτανκαταχωρημέ­ νες σε απλά τετράδια, τα οποία έδειχναν μόνο ποσά χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτεπεριγραφή η αναφοράσε συνταγές. 20 Όπως έχειλεχθείεπανηλειμμένα από τοΔικαστήριο,η απαλλα­ γήαπότηφορολογίασυναρτάταιάμεσαμετααποδεικτικάστοιχεία που την τεκμηριώνουν. Όπου ελλείπει ητεκμηρίωση, διεκδικήσεις γιααπαλλαγήεύλογαμπορείνααπορριφθούνστηνάσκησητηςδια25 κριτικής ευχέρειας του Εφόρου Φόρου Εισοδήματος (Βλ. μεταξύ -όλλων-PavIou-v.-Director of-Zn/a/id-Kevemie

(1988)-3(B)ehRr 1137). 30 35 40 Ο αναθεωρητικός έλεγχος, περιορίζεται στη διαπίστωση της επάρκειας της έρευνας και στον έλεγχο της άσκησης ευχέρειας του Εφόρου, με βάση τα γεγονότα που είχε ενώπιον του (Βλ. Ieronimides v.Republic

(1988)3(C) C.L.R.2657). Στην προκείμενη περίπτωση, ο αιτητής έχει αποδώσει την αδυναμία του ναπροσκομίσει τασχετικά αποδεικτικάστοιχεία, στο γεγονός ότι δεν μπορούσε σε κάθε περίπτωση να εκδίδει απόδειξηπου να φαίνεταικαι ηπαραχώρησητης έκπτωσης και ότι μπορούσαν οι Ελεγκτές τουΦόρουΕισοδήματος ναπλησιά­ σουν μερικούς από τους πελάτες τους για να πάρουν τις αναγκαίες πληροφορίες. Ηφορολογική νομοθεσία καθιστάτονφο­ ρολογούμενο υπόλογογιατηνακριβήκαιτεκμηριωμένη δήλωση τουεισοδήματος τουκαιδεναποτελεί ευθύνητωνΑρχών η ανα­ ζήτηση των στοιχείων για την εισοδηματική κατάστασητουφο­ ρολογουμένου. Ηευθύνη των Αρχών είναι ο έλεγχος της ορθο­ ί 909 Κοΰρρης, Δ. Κάρουλας κ.ά.ν. Εφόρου Φόρου Εισοδήματος

(1990)τητας και ακρίβειας των δηλώσεων των φορολογουμένων. Στηνπροκείμενη περίπτωση,οι διεκδικήσεις των αιτητώνγια αφαιρέσεις λόγω της ισχυριζόμενης έκπτωσης πουπαραχωρού­ σαν πάνω στις τιμές πωλήσεως σε όλους τους πελάτες τους με5 χρι 10% παραμένει ουσιαστικά ατεκμηρίωτη, ενώ οι αντιφατι­ κές δηλώσεις τους σε σχέση με το ίδιο θέμα δημιουργούν αμφι­ βολίες για την ακρίβεια των στοιχείων που τέθηκαν προς υπο­ στήριξη τους. 10 Γιατους πιο πάνωλόγους οι προβαλλόμενοι νομικοί ισχυρι­ σμοί για ακύρωση της επίδικης απόφασηςδεν ευσταθούν και η απόφαση του Εφόρου Φόρου Εισοδήματος ήταν εύλογη. Συνε­ πώς, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται, χωρίς καμιά διαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1910 15