clr/1990/1990_3_1911.pdf

(5)(α) της εκπαι­ δευτικής νομοθεσίας — Ο απαιτούμενος τριπλάσιος αριθμός υπο­ ψηφίων σε σχέση με τον αριθμό των προς πλήρωση θέσεων— Ερμη­ νεία — Περιστάσεις του εσφαλμένου της αντίληψης της Ε.Ε.Υ±;ότι υφίστατο παρανομία στην κριθείσα περίπκυση. Ο αιτητής προσέβαλετην ανάκληση του διορισμούτου ως Βοη­ θού Διευθυντή τηςΣχολήςΛάμπουσας. Το Ανώτατο Δικαστήριο,ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, 1911 Καλοξώης ν.Δημοκρατίας

(1990)αποφάσισεότι:

1. Οποιαδήποτε ανακοπήτης γένεσης εκτελεστής διοικητικής πρά­ ξης,οφειλόμενη σε αλλότρια κίνητραή κίνητραπουδεσυνάδουν μετην καλόπιστη άσκησητηςδιοικητικής λειτουργίας, θίγει άμεσα τα συμφέροντα του προσώπου που επηρεάζεται από τηνπα­ ρέμβασησεβαθμόπουνανομιμοποιείται ναπροσφύγει βάσειτου Αρθρου 146 του Συντάγματος για την αναθεώρηση απόφασης που προκύπτειαπότηνανακοπή. 5 10
2. ΗΕ.Ε.Υ.ορθάχαρακτήρισετηφύσητηςαπόφασηςτης31/3/89 ως ανάκληση καιέτσι πρέπει νακριθεί,ως ανάκλησητηςπροαγωγής του αιτητή που ολοκληρώθηκε με την αποδοχήτης πριν τηλήψη της επίδικηςαπόφασης. Η Διοίκηση έχεισυμφυήεξουσία ναανα­ καλεί αποφάσεις της, εξουσία η οποία πηγάζει κυρίως από την υποχρέωσηγιαεξασφάλισητηςνομιμότητας στοδιοικητικόπεδίο. Η εξουσία δεν είναι απεριόριστη-η άσκηση της υπόκειται στους κανόνες της καλής πίστης καιδεν μπορεί ναασκείταιανεξάρτητα από δικαιώματα ταοποίαπιθανόνα έχουν προκύψει στο μεταξύ. Βεβαίως η άσκηση της εξουσίας δεν υπόκειται σε περιορισμούς, εφόσον η ανακαλούμενη πράξη είναι παράνομη,υπό την αίρεση ότι ηΔιοίκηση ενεργεί μέσα σε εύλογοχρόνο. Όπως καιστην περίπτωσηκάθεάλλης εκτελεστήςπράξης,το σκε­ πτικό ανακλητικήςαπόφασηςελέγχεται με βάσητις αρχέςτης νομιμότητας και της χρηστής διοίκησης, μια απότις οποίες επιβάλ­ λει όπωςη εξουσία ασκείταιγιατοσκοπόγιατον οποίοπαρέχεται και όχι γιαοποιοδήποτεάλλο λόγο. 15 20 25
3. Στηνυπόεκδίκασηυπόθεσηδεν μπορείνααποκλειστεί ότι οι καθ' 30 ων ηαίτησηδεν άσκησαντην εξουσία τουςγιαανάκλησηγιατους λόγους οι οποίοι αναφέρονται στοπρακτικότηςαπόφασης.Δημι­ ουργούνται αμφιβολίες, ενόψει των μη αμφισβητηθέντων ισχυρι­ σμών τουαιτητή,ανσκοπός της Ε.Ε.Υ.ήτανη αποκατάστασητης νομιμότητας (όπως την έκριναν) και όχι ο παραμερισμός του αι- 35 τητή για να ανοίξει ο δρόμος για το διορισμό άλλουυποψηφίου. Διαπιστώνεταικατάχρησηεξουσίαςη οποίακαθιστάτηναπόφαση υποκείμενη σεακύρωση.
4. Πλημμελής αιτιολογία δεσυνεπάγεταιαναπόφευκτατηνακύρωση της πράξης. Μπορεί να διασωθεί εφόσον ο νόμος παρέχει άλλο έρεισμα για τη στήριξη της.Το ερώτημα είναι αν οι πρόνοιες του Αρθρου 35Β

(5)(α) είχανκαταστήσει τηδιαδικασία ηοποία οδήγη­ σε στην επιλογή του αιτητή άκυρη μετά το διορισμό του άλλου 1912 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 Καλοζώης ν. Δημοκρατίας υποψηφίουστηθέσητουΔιευθυντή καιτημείωσητωνυποψηφίων στον τελικόκατάλογοαπότρεις σεδύο. Η απάντησηείναιαρνητι­ κή.Οι διατάξειςτουπιοπάνωεδαφίουεπιβάλλουν όπως ο κατά­ λογος των υποψηφίων πουυποβάλλεται περιέχει τουλάχιστο τριπλάσιο αριθμό υποψηφίων, δεδομένου ότι υπάρχει οαπαιτούμε­ νος αριθμός υποψηφίων ήκατάλληλων υποψηφίων. Υπήρξεσυμ­ μόρφωση με τηδιάταξηαυτήκαι οκατάλογος ο οποίος είχευπο­ βληθεί περιείχε τον προβλεπόμενο αριθμό υποψηφίων. Οι διατά­ ξειςτης νομοθεσίας δεν επιβάλλουν την ύπαρξητριπλάσιου αριθμού υποψηφίων μέχρι το τελικό στάδιο της επιλογής. Αλλωστε η Ε.Ε.Υ.είχεδιακριτική ευχέρεια κατάτο στάδιο της επιλογής,πα­ ράτις διατάξειςτου Εδαφίου7του Αρθρου35Β,να εξετάσεικαι τις υποψηφιότητες και των άλλων υποψηφίων που είχαν ταπρο­ σόντα αλλά δεν είχαν περιληφθεί στον κατάλογο των υποψηφίων πουετοίμασε ηΣυμβουλευτική Επιτροπή.Ήταν θέμαδιακριτικής ευχέρειας.ΤοΑρθρο35Β

(5)(α)δενκαθιστούσε τηδιαδικασίαεπι­ λογήςάκυρηεπειδήέναςαπότους υποψηφίουςέπαυσε,λόγωπρο­ αγωγής σε άλλη θέση, να είναι υποψήφιος. Ηαπόφασηγια ανά­ κλησητου διορισμού του αιτητήδεν επιβαλλόταν για την αποκατάστασητης νομιμότητας. Ηπροσφυγή επιτυγχάνειχωρίς έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 25" Georghiou v. Electricity Authority of Cyprus and Another

(1965)3 C.L.R. 177, Zachariades v.Republic

(1984)3(B)C.L.R. 1193, 30 Moschovakis''and Others v. Cyprus Broadcasting Corporation

(1988)3(B)C.L.R. 750, Charalambides v.Republic

(1964)3 C.L.R. 326, 35 Paschali v.Republic

(1966)3 C.L.R. 593, YiangouandAnotherv. Republic

(1976)3 C.L.R. 101, 40 Pikisv.Republic

(1967)3 C.L.R. 562, ChristodoulidesandOthers v.Republic

(1984)3(B)C.L.R. 1297, Θαλασσινός v.Δημοκρατίας(Αρ. I)

(1990)3ΑΛΛ. 1567. 1913 Καλοζώης ν.Δημοκρατίας

(1990)Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτωνκαθ'ωνηαίτησηναανα­ καλέσουνπροηγούμενηαπόφασητουςγιαπροαγωγήτουαιτητήστη θέσηΒοηθούΔιευθυντή στηΣχολήΛάμπουσα. 5 Ν. ΚληρίδηςκαιΝ. Τορναρίτης,γιατον Αιτητή. Π. Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ'ων ηαίτηση. 10 Ε. Ευσταθίου,γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. 15 ΠΙΚΗΣ,Δ.: Ομηχανισμός γιατηνπλήρωση τωνκενών θέσεων του Διευθυντή και Βοηθού Διευθυντή της Σχολής Λάμπουσας κι­ νήθηκε ταυτόχρονα. Οι αρμόδιες αρχές ζήτησαν συγχρόνως την πλήρωση και των δύο θέσεων. Αποτάθηκανγια διορισμό OLίδιοι πέντε υποψήφιοι και για τις δύο θέσεις. Η Συμβουλευτική Επι- 20 τροπή πουσυστάθηκεβάσειτου αρθρ.35Α του ΠερίΕκπαιδευτι­ κής Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 10/69 όπως τροποποιήθηκε απότοΝ. 65/87)σύστησετουςίδιουςτρειςυποψηφίουςγιατηνπλήρωσηκαι των δύοθέσεων με αλφαβητικήσειρά,τον αιτητή,το ΣάββαΣαβ­ βίδηκαιτοΣταύροΣταυρινίδη.Ησύστασηυποβλήθηκεξεχωριστά 25 μετην υποβολήκαταλόγουυποψηφίων όπως προβλέπουν OL σχε­ τικές διατάξειςτης νομοθεσίας. Στις23/3/89 η Ε.Ε.Υ.επιλήφθηκε διαδοχικάτης πλήρωσης των δύοθέσεων.Αφούδέκτηκεσεσυνέντευξητουςσυστηθέντες στηνπα- 30 ρουσία του κ. Καραγιώργη,ΕπιθεωρητήΑ', προχώρησε στηνπλή­ ρωσητηςθέσης τουΔιευθυντήκαιαμέσως μετάσ' εκείνητουΒοη­ θούΔιευθυντή. ΓιατηθέσητουΔιευθυντήεπελέγηοκ. Σαββίδης(το ενδιαφερόμενο μέρος) καιγιατηθέσητου Βοηθού Διευθυντή ο κ. ΜάκηςΚαλοζώης,οαιτητής. Τηνεπαύριο,24/3/89, OLκαθ' ωνηαί- 35 τησηαπέστειλανστον αιτητήεπιστολή μετηνοποίατουπροσφερό­ ταν διορισμός στηθέσηαυτή. Ο ίδιος πληροφορήθηκε γιατηνεπι­ λογήτουπριντηλήψητηςεπιστολήςστις28/3/

1. Δημοσίευμαστην εφημερίδα "Φιλελεύθερος" στις24/3/89 πληροφορούσε γιατηνεπι­ λογή του. Σε τηλεφωνική συνομιλία που είχε με το γραφείο της 40 Ε.Ε.Υ.,του αναφέρθηκεότι ηανακοίναχιη είχε δοθεί απόεπίσημη πηγή, από το γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. Το διορισμό του τον αποδέχτηκεκαιτυπικάμεεπιστολή τηνοποίααπέστειλε στους καθ' ων η αίτηση στις 31/3/89,η οποία παραλήφθηκεστις 3/4/
2. 1914 3 A.A.A. 5 10 15 20 25 30 Καλοζώης ν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. Ουσιαστικά όμως τηναπόφασητουνααποδεχθείτηθέση τηγνω­ στοποίησε σταμέλητης Ε.Ε.Υ. πουείχανσυγκροτήσει τηναπαρτία τουσώματοςγιατηλήψητηςσχετικής απόφασηςσεσυνάντηση του μαζίτουςστις 30/3/
3. Η πληροφορίααυτήπεριέχεται,καθώς και ηαποκάλυψη τουπεριεχομένου της συνέντευξης του μετηνΕ.Ε.Υ. την ημέρα εκείνη, στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας20/2/
4. Αναφέρεται (στηδήλακτήτ,ου)ότι,τηνημέρα εκείνη κλήθηκε από τους καθ'ωνηαίτησησεσυνέντευξη στην οποία του ζητήθηκε να παραιτηθεί οικειοθελώς απότηθέσηη οποίατου είχε προσφερθεί στις24/3/89γιανακαταστείδυνατόςοδιορισμός στηθέσητουτρί­ του υποψηφίουτου κ. Σταυρινίδη.Παράλληλατονβεβαίωσανότι ανανταποκρινότανστηνπαράκλησητουςθαμεριμνούσαν ώστε σε μεταγενέστερο στάδιοναπροαχθεί στηθέση του Β'ΔιευθυντήΔη­ μοτικού Σχολείου. Αντέδρασε αρνητικά στην πρόταση, λέγοντας τουςότιείχεαποδεχθείτη θέσηκαιότιγιακανέναλόγο δεθαπρο­ έβαινε σεοικειοθελή παραίτηση. Νωρίςτηνεπαύριο,στις31/3/89, και προς αποτροπή κάθεπιθανής ενέργειας που θα μπορούσενα έχει επιπτώσεις στοδιορισμό του, απέστειλε τηλεγραφήματαδια­ μαρτυρίαςστον ΠρόεδροτηςΔημοκρατίαςκαιστους καθ' ωνηαίτησημεταοποίατουςγνωστοποιούσε τηναπόφασητουνα αποδε­ χθείτηθέσηκαιτηνπρόθεσητουναδιεκδικήσει ταδικαιώματατου μεκάθενόμιμο μέσο.Στουςφακέλουςτηςυπόθεσηςδενυπάρχεικα­ μιάσημείωσηγιατησυνέντευξη της30/3/89ήγιατηνπαραλαβήτου τηλεγραφήματος πΌυ^^ιττ]τής_J^υρί^^ ομώς"τέθηκε οτιδήποτε ενώπών μου που ναθέτει σεαμφισβήτηση την ορθότηταήτηνακρίβειατωνισχυρισμών που διατυπώνονται στην προαναφερθείσαδήλωση του. Και όπως διευκρίνησε οκ. Π. Κληρίδης,δεντουδόθηκανστοιχεία πουθατουεπέτρεπανεύλογα να αμφισβητήσει τους ισχυρισμούς αυτούς. Το περιεχόμενο της ένορκηςδήλωσης της20/2/89τέθηκε,όπωςμαςπληροφόρησε,ενώ­ πιοντωνκαθ'ωνηαίτησηαπότις28/2/89, μετηνπαράκλησηόπως έχειτιςοδηγίες τους.Τοερώτηματουέμεινε αναπάντητο. Στις31/3/89ηΕ.Ε.Υ. αποφάσισε: 35 "(α) ναανακαλέσειτην απόφασητης μεημερομηνία23/3/89 με τηνοποίαείχεαποφασίσει ναπροσφέρει προαγωγήστη θέσηΒ.Δ. τηςπρώηνΣχολήςΛάμπουσας στον κ.Μάκη Καλοζώηαπό 1/4/
5. 40 (β)ναζητήσειαπότοΥπουργείο Παιδείαςναφροντίσειγιατην υποβολήνέαςέκθεσης απότηνοικείαΣ.Ε.." Ολόγος πουτουςοδήγησεσ' αυτήτηναπόφαση,όπωςεξηγείται σταπρακτικά,προέκυψε απότηδιαπίστωσηότιηδιαδικασία που 1915 Πικής, Δ. Καλοζώης ν. Δημοκρατίας

(1990)ακολουθήθηκε για την πλήρωση της θέσης του Βοηθού Διευθυντή ήταν ασύμφωνη με τις πρόνοιες του αρθρ.35Β

(5)του Περί Δημό­ σιας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμου, γιατίστον τελικό κατάλογο τωνυποψηφίωνπαρέμεινε(μετάτοδιορισμότουκ. Σαββίδηστηθέ­ ση του Διευθυντή) μόνο ο διπλάσιος αντί ο τριπλάσιος αριθμός υπου,ηιφίωνγιατην πλήρωση τηςθέσης όπωςορίζει ηνομοθεσία. 5 Στην αρχική του αγόρευση ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση υποστήριξε ότι ηαπόφαση αυτήδεν είναι εκτελεστή εφόσον οδιο­ ρισμός του αιτητήδεν είχεολοκληρωθεί πριντηλήψη τηςεπίδικης 10 απόφασης με την έγγραφο αποδοχήτης θέσης απότον αιτητήπου αποτελεί προϋπόθεσηγιατηνολοκλήρωση τουδιορισμού καιτηγέ­ νεσηεκτελεστής πράξης προαγωγής (αρθρ.35 Ν. 10/69 όπως τρο­ ποποιήθηκε απότο Ν.65/87).Ηαπόφασηγιατο διορισμό του δεν είχε εξωτερικευθεί με τη γένεση εκτελεστής πράξης και συνεπώς 15 αποτελούσε ακόμαεσωτερικό θέμαπουάφησεανεπηρέασταταδι­ καιώματατου αιτητή. OLαποφάσειςτηςολομέλειας στις υποθέσεις Georghiouv. The Electricity Authority of Cyprus and Another

(1965)3 C.L.R. 177 και Zachariadesv. Republic

(1984)3 C.L.R. 1193 υπέβαλε ο κ.Π. Κληρίδης, διακρίνονται λόγω της ανομοιογέ- 20 νειας των γεγονότων αυτήςτης προσφυγής και εκείνων που συνέ­ θεταν τα επίδικα θέματα στις υποθέσεις εκείνες. Η αρχή ηοποία προκύπτει απότις αποφάσεις στις πιο πάνωυποθέσεις, όπως την κατανοώ, είναιότιοποιαδήποτεανακοπήτηςγένεσης εκτελεστής δι­ οικητικής πράξης,οφειλόμενη σε αλλότρια κίνητραήκίνητρα που 25 δεσυνάδουν μετηνκαλόπιστηάσκησητηςδιοικητικής λειτουργίας, θίγειάμεσατασυμφέροντατουπροσώπουπουεπηρεάζεταιαπότην παρέμβαση σε βαθμό που να νομιμοποιείται να προσφύγει βάσει του άρθρου 146 του Συντάγματοςγια την αναθεώρησηαπόφασης πουπροκύπτει απότηνανακοπή. 30 Μετάτηνκαταχώρησητηςένορκης δήλωσης του αιτητήκαιτης αδυναμίαςτωνκαθ' ωνη αίτησηνααμφισβητήσουν το περιεχόμενο της,ο κ. Π. Κληρίδης δεν ήτανσε θέση ναυποστηρίξει μετην ίδια βεβαιότητατηθέση ότι δεγεννάταιθέμαπροςαναθεώρηση. Συνε- 35 κτιμώντας το σύνολο των γεγονότων πουέχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου δεν μπορεί, πράγματι, να αποκλειστεί ότι ο αιτητής απέστειλ£ τηλεγράφημα με το οποίο αποδέκτηκε τη θέση και το οποίοπαραλήφθηκεπριντη λήψη τηςαπόφασηςτης31/3/89 καθώς καιότι η επιστολή μετηνοποίαοαιτητήςείχεαποδεχθείτη θέσηεί- 40 χεαποσταλεί πριντηλήψητηςαπόφασης.• ΗΕ.Ε.Υ.ορθάχαρακτήρισε τηφύση της απόφασηςτης31/3/89 ως ανάκλησηκαιέτσιπρέπεινακριθεί, ωςανάκλησητηςπροαγω1916 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 Καλοζώης ν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. γήςτουαιτητήπουολοκληρώθηκε μετηναποδοχήτηςπριντηλή­ ψη της επίδικης απόφασης. ΗΔιοίκηση έχει συμφυή εξουσία να ανακαλείαποφάσειςτης,εξουσία ηοποίαπηγάζεικυρίως απότην υποχρέωσηγιαεξασφάλισητηςνομιμότηταςστοδιοικητικόπεδίο. Ηεξουσίαδενείναιαπεριόριστη-ηάσκησητηςυπόκειταιστουςκα­ νόνες τηςκαλής πίστης καιδενμπορεί ναασκείται ανεξάρτητα απόδικαιώματαταοποίαπιθανόνα έχουν προκύψει στο μεταξύ. Βεβαίως ηάσκηση τηςεξουσίας δενυπόκειται σε περιορισμούς εφόσονηανακαλούμενηπράξηείναιπαράνομηυπότηναίρεσηότι ηΔιοίκησηενεργείμέσασεεύλογοχρόνο.Οιαρχέςπουκαθορίζουν καιδιέπουντοδικαίωματηςΔιοίκησης γιαανάκλησηεξετάστηκαν σε πολλές υποθέσεις (Βλ. μεταξύ άλλων Charalambides v.The Republic

(1964)C.L.R.326, IroPaschali v. TheRepublic

(1966)3 C.L.R.593, καιNicholasYiangou and Another v.The Republic

(1976)3C.L.R.101)καισυνοψίζονται στην υπόθεση Moschovakis and Others v.C.B.C.

(1988).3(B) C.L.R. 750. Όπως καιστην περίπτωση κάθε άλλης εκτελεστής πράξηςτο σκεπτικό ανακλητικής απόφασηςελέγχεται μεβάσητιςαρχές της νομιμότηταςκαιτηςχρηστής διοίκησης,μιααπότις οποίεςεπιβάλ­ λει όπωςη εξουσία ασκείταιγιατοσκοπόγιατονοποίοπαρέχεται καιόχι γιαοποιοδήποτεάλλο λόγο. __ _ -_-Στην-υπό-εκδίκασηυπόθεσηδενμπορεί να εστ^λ^ί^τέΓότΤοι 25 καθ7 ωνηαίτησηδενάσκησαντηνεξουσίατουςγιαανάκλησηγια τους λόγους οιοποίοι αναφέρονταιστο πρακτικότης απόφασης. Μένω σε αμφιβολίαενόψει των μηαμφισβητηθέντων ισχυρισμών του αιτητήανσκοπός της Ε.Ε.Υ.ήτανηαποκατάσταση της νομι­ μότητας (όπως την έκριναν) και όχιοπαραμερισμός του αιτητή 30 για ναανοίξει οδρόμος για τοδιορισμό άλλου υποψηφίου. Δια­ πιστώνεται κατάχρηση εξουσίας ηοποία καθιστά την απόφαση υποκείμενησεακύρωση. 35 40 Το τελευταίο θέμα πουθαεξετάσω είναι ανη απόφαση της Ε.Ε.Υ.έχει άλλο ανεξάρτητο νομικό έρεισμα πουπροκύπτειαπό τα στοιχεία τουφακέλου. Όπως αποφασίστηκε στις Costas G. Pikisv.TheRepublic

(1967)3 C.L.R.562,575και Christodoulides andOthers v.TheRepublic

(1984)3C.L.R. 1297, 1303 καιεπανα­ λήφθηκε στην πρόσφατη υπόθεση θαλασσινός ν. Δημοκρατίας

(1990)3Α.ΑΛ. 1567, πλημμελής αιτιολογία δεσυνεπάγεται ανα­ πόφευκτατηνακύρωσητηςπράξης.Μπορείναδιασωθείεφόσονο νόμος παρέχειάλλο έρεισμα γιατηστήριξητης. Τοερώτημαείναι ανοι πρόνοιες τουαρθρ. 35Β

(5)(α)είχανκαταστήσει τηδιαδικα­ σίαηοποίαοδήγησε στην επιλογήτουαιτητήάκυρη μετάτοδιορι1917 Πικής,Δ. Καλοζώηςν. Δημοκρατίας

(1990)σμότουκ.Σαββίδη στηθέσητουΔιευθυντή καιτημείωση τωνυποιΙηΊφίωνστον τελικό κατάλογοαπότρεις σεδύο. Η απάντησηείναι αρνητική.Οι διατάξειςτου πιοπάνωεδαφίουεπιβάλλουν όπως ο κατάλογος των υποψηφίων πουυποβάλλεται περιέχει τουλάχιστο τριπλάσιο αριθμό υποψηφίων, δεδομένου ότι υπάρχει ο απαιτούμένος αριθμός υποψηφίων ή κατάλληλων υποψηφίων. Υπήρξε συμμόρφωση με τη διάταξηαυτήκαι ο κατάλογος ο οποίος είχε υποβληθεί περιείχε τον προβλεπόμενο αριθμόυποψηφίων. Οιδια­ τάξεις της νομοθεσίας δεν επιβάλλουν την ύπαρξη τριπλάσιου αριθμούυποψηφίων μέχρι τοτελικό στάδιοτηςεπιλογής. Αλλωστε ηΕ.Ε.Υ.είχεδιακριτικήευχέρεια κατάτο στάδιοτης επιλογής,πα­ ράτιςδιατάξειςτου Εδαφίου7τουαρθρ.35Β,ναεξετάσει καιτις υποψηφιότητες καιτων άλλων υποψηφίωνπουείχανταπροσόντα αλλά δεν είχαν περιληφθεί στον κατάλογο των υποψηφίων που ετοίμασεη Συμβουλευτική Επιτροπή.Ήτανθέμαδιακριτικήςευχέρειας.Τοαρθρ.35Β

(5)(α)δενκαθιστούσε τηδιαδικασία επιλογής άκυρη επειδήέναςαπότουςυποψηφίους έπαυσε,λόγωπροαγωγής σε άλληθέση,να είναι υποψήφιος. Καταλήγω ότι ηαπόφαση για ανάκλησητου διορισμού τουαιτητήδεν επιβαλλόταν γιατηναπο­ κατάσταση.της νομιμότητας. 5 10 15 20 Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται στην ολότητα της βάσει των προνοιών τουαρθρ. 146

(4)(β). Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαταέξοδα. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 1918 25