(1990)4 Ιουνίου, 1990 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής| ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΛΑΡΤΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΤΟΥ
- ΕΦΟΡΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ,
- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΡΟΣΟΔΩΝ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 123/89). Φορολογία — Φορολογία Εισοδήματος — Αίτηση Ακυρώσεως κατά φορολογικής απόφασης — Εχει ανασταλτικό αποτέλεσμα αλλά δεν αναιρεί ούτε αλλοιώνει τηφορολογική υποχρέωση — Ειδικά τοζή τημα της τοκοφορίας. 5 Διοικητική πράξη — Εκτελεστή— Ηάσκησηπροσφυγής είναι δυνατή μόνο επί εκτελεστών πράξεων — Στην προκείμενη περίπτωση πρό κειται για την έκφραση γνώμης της Διοίκησης αναφορικά με τα αποτελέσματα τηςαπόρριψηςτηςαίτησης ακυρώσεως κατά τηςφο ρολογίας. Ο αιτητής αμφισβήτησε τηνομιμότητα της απόφασηςτουΕφό ρου να εμμείνει στην αναζήτησητόκου για τη φορολογία που του είχε επιβληθεί και ηοποίαείχε επικυρωθεί απότο Ανώτατο Δικα στήριο σταπλαίσιατης προσφυγήςπουείχε καταχωρήσει. 10 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας ως απαράδεκτη την προσφυγή,αποφάσισεότι:
- Η άσκηση προσφυγής αναστέλλει το δικαίωμα των Αρχών για την είσπραξητου φόρου μέχρι την έκδοσητης απόφασης [Αρθρο 35
(2)όπως αναριθμήθηκεμε το Ν.164/87]. Δεν αναιρεί ούτε με ταβάλλει την υποχρέωση για την κατοβολή φόρου. Αφετέρου, η είσπραξητόκουδε συναρτάταιαποκλειστικάαπότο χρόνουπο- 1932 20 3 Α.ΑΛ. Λαρτίδης ν.Δημοκρατίας βολής της φορολογικής δήλωσης. 5 10 15 20 2. Τα συστατικά στοιχεία της εκτελεστής διοικητικής πράξης έχουν προσδιοριστεί επανειλημμένα σε βαθμό που να παρέλκει ο προσδιορισμός τους μεαναφοράστηνομολογία.Τοκύριογνώρισματης εκτελεστής (διοικητικής)πράξηςείναι η γένεση, μετην έκδοσητης, δικαιωμάτωνκαιυποχρεώσεων. Σεαντιδιαστολή,πράξειςτης Δι οίκησης πουδεν επιφέρουναφεαυτώνμεταβολές στο νομικό καθε στώς, όπως πράξεις πληροφοριακού περιεχομένου, γνωματεύσεις και γενικά πράξεις με συμβουλευτικό χαρακτήρα, στερούνται του στοιχείου τηνεκτελεστότητας.Δενείναιπαραγωγικέςδικαιωμάτων ήυποχρεώσεων, σημαντικές, όσο και αν είναι,κατάταάλλα,για την εκπλήρωση τουδιοικητικούέργου. Η "απόφαση"η οποίαπροσβάλλεται δενείναιεκτελεστή ούτεεύλο γα μπορεί να χαρακτηρισθεί ως απόφαση. Ο όρος "απόφαση" συ ναρτάταικατεξοχήμετηνέκφρασηβούλησης εκ μέρους τηςΔιοίκη σηςγιαταγινόμενα.Στηνπροκείμενηπερίπτωσηεπρόκειτογιατην έκφρασηγνώμης ωςπροςτιςνομικές υποχρεώσεις τουαιτητή μετά τηνέκδοσητηςαπόφασηςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου,μετηνοποία απορρίφθηκεηπροσφυγήκαιπληροφόρησε τον αιτητήγιατη θέση της Διοίκησης. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 25 Αναφερόμενηυπόθεση: Κοναρής ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 85. 30 35 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία απορρίφθηκεαίτημα του αιτητήόπως απαλλαγεί από την υποχρέωση να καταβάλει τόκο επί ποσού φορολογίας εισοδήματος, για όσο χρόνο εκκρεμούσε η προσφυγή του, με την οποία προσέβαλε την επιβολή της φορολογίας, όπως και για την περίοδο που προκλήθηκε της επιβολής. Κ. Μελάς με Α. Χριστοφίδον, για τον Αιτητή. 40 Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. 1933 Λαρτίδης ν. Δημοκρατίας
(1990)ΠΙΚΗΣ, Δ.: Αρχίζω με την παράθεση των γεγονότων που προσδιορίζουν το επίδικο θέμα. Στις 12/1/85 βεβαιώθηκε από τον Έφοροηφορολογία του εισοδήματος του αιτητήγιατα έτη 1975-1984και αποστάληκαν στο φορολογούμενο οι σχετικές ει δοποιήσεις. Εκτός απότηφορολογία καθορίστηκε και ηήμερο5 μηνία αποπληρωμής καθώς και υποχρέωση για την καταβολή τόκου (απόημερομηνία η οποία καθορίστηκε στην ειδοποίηση). Το άρθρο42 του Περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεων Φόρων Νό μου (Ν.4/78 όπως αναριθμήθηκε με το Ν.41/79)(αναριθμήθηκε ως άρθρο 39 μετο Ν.164/87), προβλέπει γιατην καταβολήτόκου 10 όταν η φορολογούμενος βρίσκεται σε υπερημερία. Ο φόρος δεν καταβλήθηκε στην ορισθείσα ημερομηνία. Ο αιτητής άσκησε προσφυγήεναντίον της φορολογίας καιζήτησε την αναθεώρηση της (Προσφυγή379/85). Μεαπόφασητου Δικαστηρίου,εκδόθη κε στις 10/5/88,ηπροσφυγή απορρίφθηκε,αποτέλεσμα που συ- 15 νεπάγεται την επικύρωση της αμφισβητούμενης διοικητικής πράξης (άρθρο 146.4(a)του Συντάγματος).Οαιτητήςαξίωσε με επιστολή του δικηγόρου του (6/12/88) απαλλαγή από την υπο χρέωση για την καταβολή τόκου για όσο χρόνο εκκρεμούσε η προσφυγήτου,δηλαδή, από 15/3/85μέχρι 10/5/88, όπως και για 20 την περίοδο πουπροηγήθηκετης επιβολής της φορολογίας μετο δικαιολογητικό ότι είχε υποβάλει έγκαιρα τις φορολογικές δη λώσεις.ΟΈφορος απέρριψε το αίτημα,επεξηγώντας με επιστο λή του της 12/12/88ότι στην απουσία οποιασδήποτεδιαφορο ποίησης από το Δικαστήριο στην υποχρέωση για καταβολή τό- 25 κου (άρθρο 42
(3)) (μετά την αναρίθμηση του με το Ν. 164/87 άρθρο 39) παραμένει ισχυρή ηπρόνοιαγιατην καταβολήτόκου που περιεχόταν στη βεβαίωση της φορολογίας πουαμφισβητή θηκε και επικυρώθηκε από το Δικαστήριο. Η "απόφαση" που γνωστοποιήθηκε σ' αυτήτηνεπιστολή αποτελεί τοθέματηςπρο- 30 σφυγής. Προσβάλλεται ως αντικείμενη προς το νόμο όπωςπρο κύπτει από συνεκτίμηση των νομικών και πραγματικών λόγων που υποστηρίζουν την αίτηση. Ηθέσητου αιτητήείναι: (α)Ότι ηάσκησηπροσφυγής αναιρείτηνυποχρέωση γιατην καταβολή τόκου ενόσω εκκρεμεί, και 35 (β)ότιηυποχρέωσηγιατηνκαταβολήτόκουσυναρτάταιαποκλει στικά μετην ημερομηνία υποβολής τηςφορολογικής δήλωσης. 40 Καμιάαπότις δύοθέσειςδεφαίνεταιναευσταθεί. Ηάσκηση προσφυγής αναστέλλει τοδικαίωματων Αρχώνγιατην είσπρα ξη του φόρου μέχρι την έκδοση της απόφασης (άρθρο 35
(2)όπωςαναριθμήθηκεμε το Ν. 164/87).Δεν αναιρείούτε μεταβάλ1934 3 Α.Α.Δ. Δαρτίδης ν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. λει την υποχρέωση για την καταβολή φόρου. Αφετέρου, η εί σπραξη τόκου δε συναρτάταιαποκλειστικά από το χρόνο υπο βολής της φορολογικής δήλωσης. 5 ι0 15 20 Οι καθ' ων ηαίτησηαμφισβητούντηνευχέρειααναθεώρησης της επίδικης απόφασηςενόψει της φύσης καιτου περιεχομένου της. Η θέση τους είναι ότι ηαπόφασηδενείναι δεκτικήαναθεώ ρησης και ότι στερείται του στοιχείου της εκτελεστότητας που συνιστά προϋπόθεσηγιατηνάσκησητηςαναθεωρητικήςδίκαιο δοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σύμφωναμε τις εισηγήσεις τους η πράξηέχεικαθαράπληροφοριακόχαρακτήρα που άφησε ανεπηρέαστο το νομικό καθεστώς ως προς την υποχρέωση του φορολογουμένου για την καταβολήτόκου. Ηαπάντησητουαι τητή είναι ότι ηπράξηείναι εκτελεστή, η απόφασηγια τηνκαταβολή τόκου προβάλλεται ως ανεξάρτητη από τη φορολογία και συνεπώς δε συνταυτίζεται, όπως έγινε εισήγηση, με αυτή. Ασχετα από το αν η επιβολή φορολογίας και η επιβολή τόκου αποτελούν ενιαία ήδύο ξεχωριστές πράξεις,το γεγονός παρα μένει ότι και οι δύο αποτέλεσαν θέμα αναθεώρησης στηνΠροσφυγή379/85και επικυρώθηκανμετηδικαστικήαπόφαση. Τα συστατικά στοιχεία της εκτελεστής διοικητικής πράξης έχουν προσδιοριστεί επανειλημμένα σε βαθμόπου να παρέλκει ο προσδιορισμός τους με αναφορά στη νομολογία. Το κύριο 25—γνώρισμα-τηςεκτελεστής-(διοικητικής) πράξηςείναιη-γένεση,με την έκδοση της,δικαιωμάτωνκαιυποχρεώσεων. Σε αντιδιαστο λή, πράξεις της Διοίκησης που δεν επιφέρουν αφεαυτώνμετα βολές στο νομικό καθεστώς,όπως πράξεις πληροφοριακού πε ριεχομένου,γνωματεύσεις καιγενικάπράξειςμε συμβουλευτικό 30 χαρακτήρα, στερούνται του στοιχείου της εκτελεστότητας. Δεν είναι παραγωγικές δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων, σημαντικές, όσο και ανείναι, κατά ταάλλα,για την εκπλήρωση τουδιοικη τικούέργου. 35 40 Η"απόφαση" ηοποίαπροσβάλλεται δεν είναι εκτελεστήούτε εύλογαμπορείναχαρακτηρισθείωςαπόφαση.Οόρος "απόφαση" συναρτάταικατεξοχήμετηνέκφρασηβούλησης εκ μέρους τηςΔι οίκησης για ταγινόμενα. Στηνπροκείμενη περίπτωσηεπρόκειτο γιατηνέκφρασηγνώμηςωςπροςτιςνομικές υποχρεώσεις τουαιτητή μετάτην έκδοση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου μετηνοποίααπορρίφθηκε ηπροσφυγήκαιπληροφόρησε τοναι τητήγια τηθέσητης Διοίκησης. (Βλέπε Κοναρήν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.85). 1935 - Πικής, Δ. Λαρτίδης ν. Δημοκρατίας
(1990)Διαπιστώνεται ότι ηαπόφαση ηοποία προσβάλλεται στερεί ται αντικειμένου και συνεπώς υπόκειται σε απόρριψη. Δεν υπάρχει πεδίο ενόψει αυτής της διαπίστωσης για την άσκηση των εξουσιών πουπαρέχειτο άρθρο 146.4 τουΣυντάγματος για την επικύρωση ή την ακύρωση της πράξης που προσβάλλεται επειδή ηάσκηση τους συναρτάταιαποκλειστικά με την αναθεώ ρηση εκτελεστής πράξης. Δεν υπάρχειαντικείμενο γιαεπικύρω σηήακύρωση. Ηπροσφυγήαπορρίπτεται.Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαταέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1936 5 10