clr/1990/1990_3_1984.pdf

(1990)II Ιουνίου, 1990 [ΣΤΥΛΙΑΝ1ΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΠΥΡΟΣΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 383/88) ΝΙΚΟΣΘΕΟΔΟΣΙΟΥ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 492/88) ν. ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 383/88, 492/88). Διοικητική πράξη — Αναδρομικότητα — Κατ' αρχήν απαγορεύεται — Ηκατ' επανεξέταση εκδιδόμενηδιοικητική πράξη κατόπιν ακυρω­ τικής δικαστικής απόφασηςως εξαίρεση τηςαπαγόρευσης αναδρο­ μικότητας. 5 Αέξεις και Φράσεις— 'Ευδόκιμη υπηρεσία" — Ερμηνεία και διακρί­ σεις. Ακυρωτική απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου —Ενέργεια και Συνέ­ πειες — Ηδυνατότητα επανάληψης τηςπράξης που ακυρώθηκε — Αποκλείεται στην περίπτωση κωλύματος από το δεδικασμένο. 10 Ακυρωτική Απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου — Αρχή τηςεπανεξέτα­ σης — Έκδοσηνέαςπράξης μεαναδρομική ισχύ — Ηαρχήτηςνο­ μιμότητας υπό την έννοια της δέσμευσης της διοίκησης από το 15 ισχύον κατά τηνέκδοση τηςνέαςπράξης δίκαιο δεν κάμπτεται κα­ τά την επανεξέτασηπου οδηγεί στη νέαπράξη — Συνέπεια. Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Ραδιοφχονικό Ίδρυμα Κύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές— Συμβουλευτική Επιτροπή Επιλογής— Ηενεργοποίηση τηςαποτελείουσιώδη τύπο— Συνέπειεςαπό τηντή­ ρηση του. 1984 20 3 ΑΛΛ. Αρουσιώτης κ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ. Οι αιτητές αμφισβήτησαντηναναδρομική,μετάαπό επανεξέτα­ ση, προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών σε Χειριστές Τεχνικών Συσκευών, 1ης Τάξης. 5 10 15 20 25 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισεότι:

1. Ηακύρωσηδιοικητικής πράξηςαπότοΔικαστήριο ανατρέχει στο χρονικό σημείο έκδοσης της πράξηςπουακυρώθηκεκαι επαναφέρειταπράγματαστονομικόκαιπραγματικόκαθεστώςτουχρόνου της έκδοσης της. ΗΔιοίκηση υποχρεούται να προβεί σε νέα κρίση καιστις περιπτώσειςπροαγωγήςηδιορίζουσααρχή έχειυποχρέω­ σηναεπανεξετάσειτοζήτηματηςπροαγωγήςμεβάσητονομικόκαι πραγματικό καθεστώς της ημέραςτης προαγωγήςπουακυρώθηκε καιναεκδώσει νέααπόφαση. Η νέααπόφασηέχειαναδρομικήισχύ καιαρχίζειαπό τοχρόνοτηςπράξηςπουακυρώθηκε.Αυτό αποτε­ λεί εξαίρεση απότο γενικό κανόνατου Διοικητικού Δικαίου,που δεν επιτρέπει αναδρομικήισχύτων διοικητικώνπράξεων.
2. Τοεπίθετο "μακρά"προσδιορίζει τηχρονικήδιάρκειακατοχήςτης θέσης, "Ευδόκιμη" αναφέρεται στην ποιότητα της υπηρεσίας. Η ποιότητακρίνεται από τηναξιολόγηση τουυπαλλήλου στηνπερίο­ δοκατοχήςτηςθέσης. Νωχέλειακαιβραδύτηταστην εκτέλεσητων — —καθηκόντωναποκλείει το ευδόκιμο-τηςυπηρεσίας.-Ευδόκιμος-είναιάσκησητωνκαθηκόντωντηςθέσηςμεικανότητα,αφοσίωσηκαι γενικά εκτέλεσητωνκαθηκόντωνσευψηλό βαθμό επάρκειας. 30 Στην Υπόθεση650/46το Ελληνικό Συμβούλιο Επικρατείαςαπο­ φάσισε ότι "ευδόκιμος υπηρεσία" είναι εκείνηπου επιτρέπει την συναγωγή τεκμηρίου ικανότηταςγιαεπαρκήάσκηση καθηκόντων ανώτερου βαθμού. Τοτεκμήριο αυτόσυνάγεται απότηνποιότη­ τα της άσκησης των καθηκόντωντης θέσης.. 35 Ουπάλληλος δενμπορεί ναθυματοποιείται,επειδήκατάτηδιάρκεια τηςυπηρεσίαςτουσε μιαθέσηο εργοδότης του ανάθετεορι­ σμένοκύκλο καιόχι όλα τακαθήκοντατης θέσης. 40 Το Συμβούλιο του Ιδρύματοςστην άσκησητης αρμοδιότηταςτου έκρινε ότι ταενδιαφερόμενα μέρηκατείχαντο προσόν της ευδόκιμηςυπηρεσίας. Από την ολότητα των στοιχείων ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν υπάρχει περιθώριο επέμβασης στην ενδιάμεση αυτήαπόφασηγια τηνκατοχήτου προσόντος. 1985 Δρουσιώτης κ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ.

(1984)3(A) C.L.R. 546, Arsalidesand Another v. Cyprus Telecommunications Authority

(1983)3(A)C.L.R. 510, 15 Kofteros v.ElectricityAuthorityofCyprus

(1985)3(A)C.L.R. 394, Fanis v.Cyprus Broadcasting Corporation

(1985)3(B)C.L.R. 775, 20 Pavlides andOthers v. Cyprus Broadcasting Corporation

(1986)3(B) C.L.R. 1332, Rodiere C.E., 26/12/1925, Rec1065, R.D.P. 1926.32, 25 ΑποφάσειςΣυμβουλίουΕπικρατείας, Υπόθεση414/54, (Ολ.) 1S64~A~ 468, Pioussiouv.Central Bankof Cyprus

(1985)3(B)C.L.R. 1257, 30 Yiallouros v. Republic

(1986)3(A)C.L.R. 677, Georghakis andOthers v. Republic

(1987)3(A) C.L.R. 348, Maris v. Republic

(1989)3(A) C.L.R. 147, 35 ΒανέζηςκαιΑλλοι v. Δημοκρατίας

(1989)3(Δ) Α.Α.Δ.2522, Papazachariou v. Republic

(1972)3C.L.R. 486, 40 Dafnides v. Republic

(1964)C.LR. 180, Hadjisavva andAnother v. Republic

(1967)3C.L.R. 155, LiasiandOthers v. Attorney-GeneralandAnother

(1975)3C.LR. 558, 1987 Δρουσιώτης κ.ά.ν,Ρ.Ι.Κ.

(1990)Antoniou v.Republic

(1978)3C.L.R. 308, Platis v.Republic

(1978)3C.LR. 384, 5 Angelidou andOthers v.Republic

(1982)3C.LR. 62, Stavros MakrisLtd. v.Republic

(1984)3(A)C.LR.539, Mahlouzahdesv.Republic

(1985)3(D)C.L.R. 2279, 10 Savvav.Republic

(1986)3(A)C.L.R. 445, Republic v.Alpan(TakisBros) Ltd

(1986)3(B) C.L.R. 1820, Τζαβέλλαςκαι Άλλοι v.Δημοκρατίας καιΆλλου

(1989)3(Δ)Α.Α.Δ. 2405, 15 Solea Car Company LimitedandAnother v.Republic (No.2)

(1976)3 C.LR. 385, 20 Salamis FlourMills LtdandOthers v.Republic

(1984)3(A)C.L.R. 132, Choraitis v.Republic

(1984)3(B) C.L.R. 1067. Πετρίδης v.Αρχής ΒιομηχανικήςΚαταρτίσεως Κύπρου

(1989)3(B) Α.Α.Δ.

1. 25 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασης του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου μετηνοποία προήγαγε αναδρομικά τα ενδιαφε­ ρόμενα μέρηστηθέση Χειριστή Τεχνικών Συσκευών 1ης Τάξης, στο Τμήμα Στηρίξεως Παραγωγής. Π.Σαρρής, για τους Αιτητές. 30 35 Π. Πολυβίου, γιατους Καθ* ωνη αίτηση. Α. Παπαφίλίππον, γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος Μ.Χρύσανθου. 40 Cur.adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Οι αιτητές με τις προσφυγές αυτές προ­ σβάλλουντηνομιμότητα τηςαπόφασηςτουΡαδιοφωνικού Ιδρύμα1988 3 ΑΛΛ. Δρουσιώτης κ.ά. ν. Ρ.Ι.Κ. Στυλιανί&ης, Δ. τος Κύπρου ("Ρ.Ι.Κ."),ημερομηνίας 26 Φεβρουαρίου, 1988, μετην οποίαπροήγαγεαναδρομικάαπό 1η Απριλίου, 1983,τα ενδιαφερό­ μενα μέρηστη θέσηΧειριστήΤεχνικών Συσκευών, 1ηςΤάξης,στο ΤμήμαΣτηρίξεως Παραγωγής. 5 Δέκα θέσεις Χειριστή Τεχνικών Συσκευών, 1ης Τάξης, στο ΤμήμαΣτηρίξεως Παραγωγής,οι οποίες είναιθέσειςπροαγωγής, προκηρύχτηκαν στις 3 Ιανουαρίου, 1983, και πληρώθηκαν με απόφασηημερομηνίας 28 Μαρτίου,
2. 10 15 20 25 30 35 40 Η νομιμότητα της απόφασης εκείνης προσβλήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ηπροσφυγή εναντίον οκτώ απόταενδιαφε­ ρόμενα μέρηαποσύρθηκε.Το Δικαστήριο ακύρωσε τιςπροαγω­ γές τωνδύοενδιαφερομένων μερών στις 30 Μαρτίου, 1984 - (βλ. Drousiotis v.C.B.C.

(1984)3C.L.R.546). Υπηρεσία στο Ρ.Ι.Κ.περιλαμβάνεταιστον όρο"δημόσιαυπη­ ρεσία", όπως ορίζεται στο Αρθρο 122 του Συντάγματος και ως εκτούτου,μεβάσητοΑρθρο 125,αποκλειστική αρμοδιότηταγια τοδιορισμό, προαγωγή,κ.λ.π.,των υπαλλήλων τουΡ.Ι.Κ. είχεη ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας, που συστήθηκε σύμφωνα με το Αρθρο 124 τουΣυντάγματος. _Ταγεγονότα που συντάραξαν την Κύπρο από το 1963, επέδρασανκαταλυτικάστην ύπαρξηκαΤλειτουργιοΓτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, που προβλέπεται στο Σύνταγμα. Με τον περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμον του 1967 (Ν.33/67), μια νέα ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας ιδρύθηκε σε αντικατάστασητης προηγούμενης. Η αρμοδιότητα της όμως περιορίστηκε στους κρατικούς υπαλλήλους. Συνεπεία των συνθηκών που δημιουργήθηκαν, έγινε αδύνα­ τος ο διορισμός, ημονιμοποίηση, ηπροαγωγή,η αφυπηρέτηση, κ.λ.π., και ηαπρόσκοπτη λειτουργία του προσωπικού Οργανισμών Δημοσίου Δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του Ρ.Ι.Κ.. Με τον περί των Οργανισμών Δημοσίου Δικαίου (Ρύθμισις Θεμά­ τωνΠροσωπικού) Νόμοντου 1970 (Ν.61/70), (ο "Νόμος"),η πιο πάνω αρμοδιότητατης Επιτροπήςδόθηκεστο Ρ.Ι.Κ.,καισε άλ­ λους Οργανισμούς Δημοσίου Δικαίου.Σύμφωναμε το Άρθρο 3 του Νόμου,ηαρμοδιότητααυτήασκείται με βάση Κανονισμούς πουρυθμίζουντοθέμα.Οι Κανονισμοί έπρεπε ναεκδοθούναπό τον Οργανισμό Δημοσίου Δικαίου - Ρ.Ι.Κ., να εγκριθούν απότο Υπουργικό Συμβούλιο καιναδημοσιευτούν στην Επίσημη Εφη­ μερίδατηςΔημοκρατίας. 1989 Στυλιανίδης, Α. Αρονσιώτης κ.ά. ν. Ρ.Ι.Κ.

(1990)ΤοΔικαστήριο τούτο σεσειρά Αποφάσεων -(βλ., μεταξύάλ­ λων, Arsalides and Another v. CY.T.A.

(1983)3 C.L.R. 510* Kofteros v. Electricity Authority of Cyprus

(1985)3 C.L.R. 394 Fanis v.C.B.C.

(1985)3C.L.R. 775 Pavlides and Others v. C.B.C.

(1986)3 C.L.R. 1332) -ακύρωσε προαγωγές υπαλλήλων των Οργανισμών αυτών, γιατί στηρίχθηκαν σε Κανονισμούς πουδεν είχαντην έγκρισητου Υπουργικού Συμβουλίουκαιδεν είχαν δημοσιευτεί στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας. 5 ΜετάτηνακυρωτικήΑπόφασητουΔικαστηρίου στην υπόθεση Drousiotis (πιο πάνω),το Διοικητικό Συμβούλιο του Ρ.Ι.Κ. δεν προχώρησε στην επανεξέταση του θέματος,γιατίδενυπήρ­ χαν έγκυροι Κανονισμοί. 10 Με την έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου εκδόθηκαν οι περί Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (Διορισμοί και Προαγωγαί) Κανονισμοί του 1987, πουδημοσιεύτηκανστην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Αρ. 2282, ημερομηνίας 18 Δεκεμ­ βρίου, 1987, Παράρτημα Τρίτο, Μέρος Ι,σελ. 1201,Αρ.

1. 15 20 To Ρ.Ι.Κ., μετά τη δημοσίευση των Κανονισμών, προχώρησε στην επανεξέτασητουθέματοςτηςπλήρωσης των δύοκενώνθέ­ σεων καικατάληξεστην προσβαλλόμενη προαγωγή των δύοεν­ διαφερομένων μερών. 25 Οι λόγοι πουπροβάλλονταιγιατηνακύρωσητηςκρινόμενης απόφασης είναί:
2. Η προαγωγήείναι αναδρομική,αντίθετημε τις αρχέςτουδι­ οικητικούδικαίου. 30
3. Τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν είχαν το απαιτούμενο από το σχέδιο υπηρεσίας προσόν -"πολύ μακράκαι ευδόκιμη υπη­ ρεσία στη θέσηΤεχνίτη/Τεχνικού Βοηθού". 35
4. Πλάνη περί τα πράγματα, γιατί δεν είχαν τοποθετηθεί στον προσωπικόφάκελοτωναιτητώνπιστοποιητικάτης εξέτασης Mathematics and Principles.
5. Παράβασητων Κανονισμών 7,8

(1)και 13

(3).

1. Παράλειψη επιλογής των καταλληλότερων αιτητών καιπα­ ραγνώριση της αρχαιότητας των αιτητώνχωρίςαιτιολογία. 1990 40 3Α.Α.Δ. Δρουσιώτης κ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ. Στυλιανΐόης, Δ.
2. Οι προσβαλλόμενες αποφάσειςείναι αναιτιολόγητες. 5 10 15 20 25 30 35 40 -Ηακύρωσηδιοικητικής πράξηςαπότο Δικαστήριο ανατρέχει στο χρονικό σημείο έκδοσης τηςπράξηςπουακυρώθηκεκαι επαναφέρει τα πράγματαστο νομικό και πραγματικόκαθεστώς του χρόνουτηςέκδοσης της.ΗΔιοίκηση υποχρεούταιναπροβείσενέα κρίση και στις περιπτώσεις προαγωγής η διορίζουσα αρχή έχει υποχρέωση ναεπανεξετάσει τοζήτηματηςπροαγωγήςμεβάση το νομικό καιπραγματικό καθεστώς τηςημέραςτηςπροαγωγήςπου ακυρώθηκεκαιναεκδώσει νέααπόφαση.Ηνέααπόφασηέχειανα­ δρομική ισχύ καιαρχίζειαπότοχρόνο τηςπράξηςπου ακυρώθη­ κε. Αυτό αποτελεί εξαίρεση απότο γενικό κανόνατου Διοικητι­ κούΔικαίου,πουδενεπιτρέπει αναδρομικήισχΰτωνδιοικητικών πράξεων- (βλ.,μεταξύάλλων,RodiereC.E.26Δεκεμβρίου, 1925, Rec 1065, (R.D.P. 1926.32)- Υπόθεση 414/54, (Ολ.) - Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας, 1954, Α., 468* Ploussiou v. Central Bank(\985) 3C.L.R. 1257, 1273" Yiallouros v.Republic

(1986)3 C.L.R. 677, 685· Georghakis and Others v. Republic

(1987)3 C.L.R. 348 GeorghiosHaris v. The Republic of Cyprus

(1989)3(A) C.L.R. 147*ΠαναγιώτηςΒα\έζη8καιΆλλοι ν.ΚυπριακήςΑημοκρατίας(\989) 3(Δ)Α.Α.Δ. 2522). Η αρχή της αναδρομικότητας στις περιπτώσεις προαγωΥών/δι^ρ^μ^^ΐα^ρω^κ^γι_ατη ν^τ^κατάσταση_της.σταδιο-_ δρομίας του υπαλλήλου, ηοποία απαιτεί την έκδοση νέας διοι­ κητικής πράξης με αναδρομικήισχύ. Τοσχέδιο υπηρεσίαςπροβλέπει ωςαπαιτούμενοπροσόν:"Μα­ κρά και ευδόκιμη υπηρεσία στη θέση Τεχνίτη/Τεχνικού Βοηθού". Τα ενδιαφερόμενα μέρη - Μιχαήλ Χρύσανθου και Βλαδίμηρος Βλαδίμηρου - διορίστηκαν στηθέσηΤεχνίτη την 1ηΙουνίου, 1977 και 17Οκτωβρίου, 1977, αντίστοιχα,και στη θέσηΤεχνικού Βοη­ θούτην 1ηΙουνίου, 1980 και 1η Νοεμβρίου, 1980,αντίστοιχα. Ο δικηγόρος των αιτητών εισηγήθηκε ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν κατείχαν το πιο πάνω προσόν, γιατί η υπηρεσία στην προηγούμενη θέσηδεν ήταν μακρά,ασκούσαν ορισμένακαθήκο­ ντα και όχι όλα τακαθήκοντατηςθέσης, επειδήοι προϊστάμενοι τους ανάθετανορισμένο κύκλο καθηκόντωνκαιηυπηρεσία τους δενήτανευδόκιμη."Ευδόκιμος"είναιυπηρεσίαηοποίαεπιτρέπει την συναγωγή τεκμηρίου ικανότηταςγια την επαρκήάσκησηκα­ θηκόντων ανωτέρουβαθμού. Αναφέρθηκε σταΠορίσματα Νομο­ λογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959, σελ. 355 και στην Υπόθεση Panayiotis Papazachariou v. The Republic 1991 Στνλιανί&ης,Δ. ' Δρουσιώτης κ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ.

(1990)(EducationalService Committee)

(1972)3C.L.R. 486,502. Ο δικηγόρος του Ρ.Ι.Κ. υπόβαλε ότι, μεβάσηταενώπιοντου Δικαστηρίου έγγραφα καιστοιχεία, ορθά κρίθηκε ότιτα ενδια­ φερόμενα μέρη ικανοποιούσαντοπροσόν αυτό. Για το ζήτημα του προσόντος αυτού καιτωνκαθηκόντων που ασκούσαν τα ενδιαφερόμενα μέρη στις προηγούμενες θέ­ σεις, καταχωρίστηκαν αριθμός ενόρκων δηλώσεων και απότις δύο πλευρές. Ο Ανδρέας Ζένιος, Ανώτερος Λειτουργός του Ρ.Ι.Κ., αντεξετάστηκε και επανεξετάστηκε. 5 10 Το επίθετο "μακρά"προσδιορίζει τηχρονική διάρκεια κατοχής τηςθέσης. "Ευδόκιμη"αναφέρεταιστηνποιότητατηςυπηρεσίας. Η ποιότητα κρίνεται απότην αξιολόγηση τουυπαλλήλου στην περίο- 15 δοκατοχήςτηςθέσης. Νωχέλειακαιβραδύτηταστην εκτέλεση των καθηκόντωναποκλείει τοευδόκιμο τηςυπηρεσίας."Ευδόκιμος" εί­ ναιάσκησητωνκαθηκόντωντηςθέσης με ικανότητα,αφοσίωσηκαι γενικάεκτέλεσητωνκαθηκόντωνσευψηλό βαθμό επάρκειας. 20 ΣτηνΥπόθεση650/46το Ελληνικό ΣυμβούλιοΕπικρατείαςαπο­ φάσισεότι "ευδόκιμοςυπηρεσία"είναιεκείνηπουεπιτρέπειτηνσυ­ ναγωγή τεκμηρίου ικανότητας για επαρκή άσκηση καθηκόντων ανώτερου βαθμού.Τοτεκμήριο αυτόσυνάγεται απότην ποιότητα τηςάσκησηςτωνκαθηκόντωντηςθέσης - (βλ. ΠορίσματαΝομολο- 25 γίαςτουΣυμβουλίουτης Επικρατείας,1929-1959, σελ. 355). Ο υπάλληλος δενμπορεί ναθυματοποιείται,επειδήκατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τουσεμιαθέσηοεργοδότης τουανάθε­ τε ορισμένο κύκλο καιόχιόλα τακαθήκοντατης θέσης. 30 ΤοΣυμβούλιο του Ιδρύματοςστην άσκησητηςαρμοδιότητας τουέκρινε ότιταενδιαφερόμενα μέρη κατείχαντοπροσόναυτό. Από τηνολότητα των στοιχείων ενώπιον τουΔικαστηρίου, δεν υπάρχει περιθώριο επέμβασης στην ενδιάμεση αυτήαπόφα­ σηγια την κατοχήτου προσόντος. Αναφορικά μεταπιστοποιητικάτουαιτητήΔρουσιώτη,είναι φανερό o n πιστοποιητικά ανωτέρου επιπέδου και ανωτέρων εξετάσεων υπήρχαντοποθετημένα στον προσωπικότουφάκελο, σημειώθηκαν καιλήφθηκανυπόψη. Ωςεκτούτου,η απουσίαπι­ στοποιητικού κατωτέρων εξετάσεων, δεν άσκησε καμιά δυσμενή επιρροή εναντίον τουαιτητή. 1992 35 40 3 Α.Α.Δ. Δρουσιώτης κ.ά.ν. Ρ.Ι.Κ. Στυλιανίδης, Α. Ο δικηγόρος του αιτητή υπόβαλε ότι μετά από ακυρωτική απόφαση ηδιορίζουσα αρχή δεν μπορεί να επαναδιορίσει, ή να επαναπροαγάγει τα ίδιαπρόσωπα. 5 10 15 20 Το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με τη δήλωση αυτή, η οποία εί­ ναι αντίθετη με τη νομολογία του Δικαστηρίου και τις βασικές αρχές του Διοικητικού Δικαίου. ΗΔιοίκηση μετά την ακυρωτι­ κή απόφαση εξετάζει το θέμα και δεν αποκλείεται από του να καταλήξει στην ίδια απόφαση,εκτός εάν κωλύεται από δεδικασμένο -(βλ. Haris v. Republic (ανωτέρω)). Οι αιτητές παραπονούνταιότι δεν ασκήθηκε η αρμοδιότητα προαγωγής με βάση τις πρόνοιες των Κανονισμών. Η διαδικα­ σία που ακολουθήθηκε είναι αντίθετη με τους Κανονισμούς. Η. παρατυπίαείναι ουσιώδης και ως εκ τούτου οι προαγωγές πρέ­ πει να ακυρωθούν. Ο δικηγόρος του Ρ.Ι.Κ. ισχυρίστηκε ότι μετά την ακυρωτική απόφαση το θέμα επανεξετάζεται με βάση το νομικό καθεστώς που ίσχυε την ημέρα της πρώτηςαπόφασης. Στηγραπτήαπαντητική του αγόρευση ο δικηγόρος των αιτητών συμφώνησε μετον ισχυρισμό τουδικηγόρου του Ρ.Ι.Κ. ότι το νομι_ __ κό καθεστώς της πράξηςπου ακυρώθηκε ρύθμιζε το όλο θέμα. Το 25 Δικαστήριο όμως δεν δεσμεύεται απότις εισηγήσεις των διαδίκων, έστω και αν είναι σύμφωνες - (βλ. Theocharis Dafnides v. The Republic of Cyprus, through The Board for the Reinstatement - of Dismissed Public Officers

(1964)C.L.R. 180* Theofanis HjiSavva and Another v.Republic (Public Service Commission) 30

(1967)3 C.L.R. 155- Liasi and Others v. Attorney-General and Another

(1975)3C.L.R. 558-Antoniou v.Republic

(1978)3 C.L.R. 308- Platis v.Republic

(1978)3 C.L.R. 384- Angelidou and Others v. Republic

(1982)3 C.L.R. 62 Stavros Makris Ltd. v. Republic

(1984)3 C.L.R. 539· Mahlouzarides v. Republic

(1985)3 C.L.R. 35 2279- Savva v. Republic

(1986)3 C.L.R. 445- Republic v. Alpan (TakisBros) Ltd

(1986)3 C.L.R. 1820). 40 Στο Σύγγραμματου Ηλία Κυριακόπουλου "Ελληνικόν Διοικητικόν Δίκαιον" Γ', Ειδικόν Μέρος, Έκδοση Τέταρτη, στη σελ. 41 αναφέρεται:"Αλλ' εκ των γνωστών εκφράσεων του νομοθέτου, ουδέποτε επιτρέπεταινασυναγάγητις το συμπέρασμα,ότι απαλλάσσεται το δικαστήριον παντός δεσμού και δύναται να αρκήται εις τας 1993 Στυλιανίδης,Δ. Λρουσιώτηςκ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ.

(1990)ιδίας αυτού αντιλήψεις, παραβλεπονπάσαναπόδειξιν και μη λαμβάνονυπ'όψιν ταςυπότωνδιαδίκωνπροσαγομένας. Ταδιοικητικάδικαστήρια,κατ' ακολουθίαν,μη παραβλέποντα ταυπό τωνδιαδίκων προσαγόμενα στοιχεία, οφείλουσιν 5 αυτοτελώς νασταθμίσωσι τονομικόν και πραγματικόν μέρος της υπόκρίσιν διοικητικής διαφοράς. Ειςτο νομικόν μέρος υπάγεται, ιδίως,ηέρευνα ανηδιοικητική αρχή,εντηπαρ' αυ­ τής εκδοθείση πράξει,αντελήφθηορθώςόροντινά,ον χρησιμο­ ποιεί ονομοθέτης, ιδίως δεόταν ηπαρ'αυτού χρησιμοποιου- 10 μένηέκφρασιςπαρέχηευρύέδαφοςειςτηνερμηνείαν(βλ.ανωτ. 16,2).Ουχ ήττον νομικόν ζήτημα,το οποίον οφείλουσι να εξετάζωσιταδικαστήρια,είναικαιανη αρχή ετήρησε τουςουσιώ­ δεις διαδικαστικούς τύπους. Εννοείται δε,ότιτοδικαστήριον δύναται ναθεώρηση άκυρον την διοικητικήν πράξιν δι* ωρι- 15 σμένονλόγον, καίτοιοδιοικούμενος δενπροέβαλε τούτον." Η νέα πράξηεκδίδεται μεαναδρομικήισχύ,αλλά στοπαρόν και όχιστοπαρελθόν. ΤοΡ.Ι.Κ. άσκησε αρμοδιότητα μεβάση τους Κανονισμούς του 1987. Μπορούσε έγκυρανα ασκήσει την 20 αρμοδιότητα με το Νόμο61/70,μόνο μεβάσηέγκυρους Κανονι­ σμούς. Εκτόςτούτου,το ισχύον δίκαιοείναιδεσμευτικό. Τογε­ γονός ότιτοδίκαιοαυτό είναι άλλο απόεκείνο που ίσχυε κατά τον χρόνο της έκδοσης της πράξης πουακυρώθηκε, δεν του αφαιρεί τηδεσμευτικότητά του,ούτε αίρει την αρχήτης νομιμό- 25 τηταςτηςΔιοίκησης, πουσημαίνει κατ'ανάγκη δέσμευσητης Δι­ οίκησης απότοισχύον δίκαιο. Οι Κανονισμοί πουεκδόθηκαν στις 18 Δεκεμβρίου, 1987, ήταν τοισχύον δίκαω στον ουσιώδη χρόνο τηςλήψης τηςπρο- 30 σβαλλόμενης απόφασης. Κάθεδιοικητική ενέργεια πρέπει να είναι σύμφωνη με τοδί­ καιο του χρόνου που λαμβάνει χώρα. Ηαρχήτης νομιμότητας της Διοίκησης σημαίνει και τηδέσμευσητηςΔιοίκησης απότο ισχύον δίκαιο. Η Διοίκησηδεν είναι υπόχρεηναακολουθήσει τηδιαδικασία, ηοποία,κάτωαπότιςπεριστάσεις, είναι αδύνατη,όχιαπόδικό της λάθος ήυπαιτιότητα,καιδικαιούταιναακολουθήσει διαδικασία που ναπαρέχει τα ίδια εχέγγυα, όπως ηδικαδικασιαπου προβλέπεται στους Κανονισμούς. 35 40 (Βλ. Δημήτριος Τζαβέλλαςκαι Αλλοι ν.ΚυπριακήςΑημοκρα1994 3 Α.Α.Δ. . Δρουσιώτης κ.ά.ν. Ρ.Ι.Κ. Στνλιανίδης, Δ. π«?

(1989)3(Δ) Α Λ Λ 2405 καιΠαναγιώτης Βανέζηςκαι Αλλοι ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας, (ανωτέρω)). 5 Στην παρούσαυπόθεση εκδόθηκε νέα πράξη. Ηνέαπράξηείχε νομικό στήριγμα το Νόμο 61/70 και τους Κανονισμούς του

1. Οι παραβάσεις των Κανονισμών, στις οποίες αναφέρθηκε ο δικηγόρος των αιτητών στη γραπτή του αγόρευση, είναί:- 10
2. Ηπαράλειψη δημοσίευσης της θέσεως στον Επίσημο Πίνακα Ανακοινώσεων του Ιδρύματος -(Κανονισμός 13

(3))- και

1. Δεν ακολουθήθηκε ηδιαδικασία της Συμβουλευτικής Επιτροπής Επιλογής, πουπροβλέπεται επιτακτικάστους Κανονισμούς. 15 Η δημοσίευση της θέσης στον Πίνακα δεν ήταν αναγκαία, γιατί ηθέσηπροκηρύχτηκε στις 3 Ιανουαρίου,
2. Πρόσθετα η παρατυπία αυτή δεν είναι ουσιώδης. 20 ^· 25 Με τον Κανονισμό 3 συνίσταται Συμβουλευτική Επιτροπή Επιλογής. Ο ρόλος της,παρόλο ότι είναι συμβουλευτικός, είναι ουσιώδης στην όλη διαδικασία.Αυτό εξάγεται αβίαστα από τις πρόνοιες των Κανονισμών 3, 6, 7 και
3. Το Συμβούλιο προβαί.νεί-στην.προαγωγή-του-καταλληλότερου από.τους.υποψήφιους, αφού λάβει δεόντως υπόψη τις εκθέσεις της Επιτροπής. 30 Η Συμβουλευτική Επιτροπή Επιλογής,ηδιαδικασίαστη Συμ­ βουλευτική Επιτροπήκαι ηυποβολή έκθεσης απόαυτήείναι επι­ τακτική - ουσιώδης πρόνοια, που παραγνώριση της οδηγεί σε ακύρωση της πράξης. 35 40 Η ακύρωση στο παρελθόν αποφάσεων του Ρ.Ι.Κ. για ανάμειξη μη θεσμοποιημένης Συμβουλευτικής Επιτροπής δεν ασκεί καμιά επιρροή στην υπόθεση αυτή, ούτε στην αναγκαιότητατήρησης του ουσιώδους τύπου της διαδικασίαςτης Συμβουλευτικής Επιτροπής πουπροβλέπεταιαπότους Κανονισμούς του
4. Η Συμβουλευτι­ κή Επιτροπήπριν το 1987 ήταν νομικά ανύπαρκτη. Η μη συμμόρ­ φωση στον ουσιώδη τύπο και διαδικασία είναι λόγος ακύρωσης (βλ., μεταξύ άλλων, Solea Car Company Limited (No. 2) v. Republic (Minister of Communications and Works)

(1976)3 C.L.R. 385 Salamis FlourMills Ltd and Others v.Republic

(1984)3 C.L.R. 132- Choraitis v. Republic

(1984)3 C.L.R. 1067·Κώστας Πετρίδης ν. Αρχής Βιομηχανικής Καταρτίσεως Κύπρου

(1989)3 ΑΛΑ'933). 1995 Στυλιανίδης, Λ. Δρουσιώτης κ.ά.ν. Ρ.Ι.Κ.

(1990)Παράβαση ειδικής νομοθετικής πρόνοιας είναι παράβασηου­ σιώδους τύπου,η οποίαοδηγεί στηνακύρωσητης προσβαλλόμενης διοικητικής πράξης - (Παπαχατζή"Σύστημα του Ισχύοντος στην ΕλλάδαΔιοικητικού Δικαίου",Ε'Έκδοση, 1976, σελ.476-477). 5 Για τον πιο πάνω λόγο η προσφυγή επιτυγχάνει. Επειδή μετά την ακυρωτική απόφασητο Ρ.Ι.Κ. έχει υποχρέ­ ωση να επανεξετάσει το θέμα, δεν κρίνεται σκόπιμο να εξετα­ στούν οι άλλοι λόγοι πουπροβλήθηκανγιατην ακύρωση,γιανα 10 μην επηρεαστεί το αρμόδιοόργανο στην άσκησητης διακριτικής του ευχέρειας. Οι κρινόμενες προαγωγές ακυρώνονται. 15 Καμιά διαταγήγια έξοδα. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν χω­ ρίς έξοδα. 1996